Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Χρίστου Αστραίου, Αρ. Υπόθεσης: 7593/2016, 8/3/2018

(5)και 11 του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου Ν.174/

2. Οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος υπό την επήρεια οινοπνευματωδών ποτών κατά παράβαση των άρθρων 2, 9

(2)και 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου Ν. 86/

2. Αντίσταση σε όργανο τήρησης της τάξης κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντος του, κατά παράβαση των άρθρων 244(α) και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
3. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, o Κατηγορούμενος στις 10.10.2015 στην οδό Αρχιεπισκόπου Κυπριανού στο χώρο στάθμευσης παρά τη ΣΠΕ Στροβόλου της Επαρχίας Λευκωσίας αποπειράθηκε να οδηγήσει το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής LAV081 ενώ τελούσε υπό την επήρεια οινοπνευματωδών ποτών κατά τρόπο ώστε η ασφαλής οδήγηση να είναι ελαττωμένη. Περαιτέρω, ενώ του ζητήθηκε από τον Αστ.2407 Μ. Στυλιανού να δώσει δείγμα εκπνοής για προκαταρκτική εξέταση, άνευ ευλόγου αιτίας αρνήθηκε να το πράξει για να διαπιστωθεί κατά πόσο βρισκόταν υπό την επήρεια αλκοόλης. Κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο, ο Κατηγορούμενος αντιστάθηκε κατά την νόμιμη σύλληψη του από τον Αστυφ.2407 Μ. Στυλιανού της Τροχαίας Λευκωσίας για το ποινικό αδίκημα της 1ης Κατηγορίας. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε ενοχή σε όλες κατηγορίες και ακολούθησε ακροαματική διαδικασία. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε 3 μάρτυρες κατηγορίας. Το Δικαστήριο, αφού εξέτασε κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου, τον κάλεσε σε απολογία. Αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους στο εδώλιο του μάρτυρα και να αξιολογήσω την συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους. Αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία στη βάση των εγγενών χαρακτηριστικών της μαρτυρίας τους όπως η πηγή της γνώσης τους, η μνήμη τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τυχόν προκατάληψη, ανιδιοτέλεια και η αληθοφάνεια (βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έλαβα επίσης υπόψη μου ότι με βάση τη νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Πιο κάτω, καταγράφω με την μέγιστη δυνατή πληρότητα την μαρτυρία που έδωσε ο κάθε μάρτυρας και παράλληλα προβαίνω σε αξιολόγηση της μαρτυρίας του. Α/Αστ.2396 Χριστάκης Χριστοφή (ΜΚ1) Υιοθετώντας την έκθεση που ετοίμασε για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης (βλ. Τεκμήριο 1), ο ΜΚ1 ανέφερε ότι στις 10.10.2015 προσήλθε στον Αστυνομικό Σταθμό Στροβόλου ο Αστ.2407 Μ. Στυλιανού και ανάφερε ότι την ίδια ημέρα, ήτοι στις 10.10.2015 και ώρα 04:00 στην οδό Αρχιεπισκόπου Κυπριανού στο Στρόβολο, ενώ βρισκόταν για τροχονομικό έλεγχο αντιλήφθηκε ένα άτομο να κατευθύνεται προς το αυτοκίνητο LAV081 που βρισκόταν στο χώρο στάθμευσής της ΣΠΕ Στροβόλου. Το εν λόγω πρόσωπο κάθισε στην θέση του οδηγού και ξεκίνησε το εν λόγω όχημα. Ακολούθησε έλεγχος των στοιχείων του και διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για τον Κατηγορούμενο. Ο Αστ.2407 ζήτησε από τον Κατηγορούμενο να δώσει δείγμα εκπνοής για προκαταρτικό έλεγχο αλκοόλης πλην όμως, ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε. Τότε, ο Αστ.2407 πληροφόρησε τον Κατηγορούμενο ότι είναι υπό σύλληψη και ο κατηγορούμενος κατευθύνθηκε προς την θέση του οδηγού. Ο Αστ.2407 προσπάθησε να τον ακινητοποιήσει, αλλά ο Κατηγορούμενος αντιστάθηκε. Ο Αστ.2407 με την βοήθεια των Αστ.935 και Γ/Αστ.2263 κατάφερε εν τέλει να τον συλλάβει και να τον μεταφέρει στο Αστυνομικό Σταθμό Στροβόλου. Περί ώρα 08:00 της ίδιας ημέρας ο Κατηγορούμενος αφέθηκε ελεύθερος. Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΚ1 δεν ήταν σε θέση να απαντήσει σε ερώτηση για ποιο λόγο δόθηκαν τα κλειδιά του αυτοκινήτου στον Κατηγορούμενο για να αποχωρήσει από τον σταθμό, από την στιγμή που υπήρχε η υποψία ότι ήταν υπό την επήρεια αλκοόλης. Ούτε ήταν σε θέση να απαντήσει σε υποβολή του Κατηγορουμένου ότι ο αστυνομικός που μετέφερε τον Κατηγορούμενο, μετά που αφέθηκε ελεύθερος, τον οδήγησε στο αυτοκίνητο του. Αν και δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω ότι ο ΜΚ1 προσήλθε με πρόθεση να πει την αλήθεια, εντούτοις η βοήθεια του προς το Δικαστήριο ήταν περιορισμένη. Ήταν εμφανές ότι όσα ανέφερε είναι όσα μεταφέρθηκαν σε αυτόν από άλλα πρόσωπα και ειδικότερα από τους ΜΚ2 και ΜΚ

1. Σε διάφορες θέσεις του Κατηγορουμένου σε σχέση με το επίδικο συμβάν στον χώρο στάθμευσης, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι δεν γνωρίζει οτιδήποτε αφού ο ίδιος βρισκόταν στον σταθμό και δεν ήταν παρών στο επεισόδιο. Αστ.2407 Στυλιανού Μάριος (ΜΚ2) Ο ΜΚ2 υιοθέτησε την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (βλ. Τεκμήριο 2). Σε αυτήν ανέφερε ότι στις 10.10.2015 και ώρα 04:00 βρισκόταν σε εκστρατεία πρόληψης οδικών δυστυχημάτων και διενεργούσε έλεγχο αλκοόλης στην οδό Αρχιεπισκόπου Κυπριανού στο Στρόβολο και συγκεκριμένα στο χώρο στάθμευσης παρά τη ΣΠΕ Στροβόλου. Σε ερώτηση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, ανέφερε ότι ο χώρος παρά την ΣΠΕ Στροβόλου της Επαρχίας Λευκωσίας δεν είναι περιφραγμένος χώρος, ούτε ελέγχεται από κάποια πύλη. Στο χώρο στάθμευσης υπήρχε σταθμευμένο ένα αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής LAV
2. Σε κάποια στιγμή, ο ΜΚ2 είδε ένα άτομο να πλησιάζει το εν λόγω αυτοκίνητο και αφού το ξεκλείδωσε, άνοιξε την πόρτα του οδηγού, εκκίνησε την μηχανή και στη συνέχεια άνοιξε το καπό και το χώρο αποσκευών. Ο ΜΚ2 πρόσεξε ότι στο χώρο αποσκευών όπου ήταν ο Κατηγορούμενος υπήρχε αναμμένος ένας φορητός υπολογιστής. Ο ΜΚ2 πλησίασε το εν λόγω άτομο, τον οποίο αναγνώρισε ως τον Κατηγορούμενο και τον ρώτησε αν υπήρχε κάποιο πρόβλημα. Ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι είχε έρθει να πιάσει το αυτοκίνητο του και στη συνέχεια κάθισε στη θέση του οδηγού. Τότε, ο ΜΚ2 ζήτησε από τον Κατηγορούμενο να παρουσιάσει κάποιο έγγραφο για εξακρίβωση των στοιχείων του πράγμα που ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε να πράξει. Αμέσως ο ΜΚ2 πληροφόρησε τον Κατηγορούμενο ότι η άρνηση του να δώσει τα στοιχεία του είναι αδίκημα, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός παρέδωσε την άδεια οδηγού του. Κατά τη συνομιλία μαζί του, ο ΜΚ2 πρόσεξε ότι ο Κατηγορούμενος μύριζε έντονα αλκοόλ, τα ενδύματα του ήταν ακατάστατα και οι κόρες των οφθαλμών του ήταν διεσταλμένες. Τον ρώτησε αν κατανάλωσε αλκοόλ και αυτός απάντησε ότι δεν ήπιε καθόλου, αλλά ήταν στο σπίτι του όπου κοιμόταν και ότι ήρθε απλά να παραλάβει το αυτοκίνητο του. Ακολούθως, ξανακάθισε στη θέση του οδηγού. Τότε, ο ΜΚ2 ζήτησε από τον Κατηγορούμενο να κατεβεί από το όχημα του, κάτι που ο Κατηγορούμενος έπραξε. Αφού κατέβηκε, ο ΜΚ2 του ζήτησε να δώσει δείγμα εκπνοής για προκαταρτικό έλεγχο αλκοόλης. Ο Κατηγορούμενος απάντησε: «εν σου διώ τίποτε» και τότε ο ΜΚ2 τον πληροφόρησε ότι είναι υπό σύλληψη, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και ο Κατηγορούμενος απάντησε: «εν πάω πούποτε» και κατευθύνθηκε εκ νέου προς τη θέση του οδηγού. Ο ΜΚ2 προσπάθησε να ακινητοποιήσει τον Κατηγορούμενο για να του βάλει χειροπέδες, πλην όμως ο Κατηγορούμενος άρχισε να αντιστέκεται. Τότε, έτρεξαν για βοήθειά ο Αστ.935 και η Γ/Αστ.
3. Μετά από αρκετή προσπάθεια και με την βοήθεια τόσο των Αστ.935, Γ/Αστ.2263 και άλλων αστυνομικών που ήταν στο μέρος, ο ΜΚ2 κατάφερε να συλλάβει τον Κατηγορούμενο περνώντας του χειροπέδες. Για να γίνει κατορθωτή η σύλληψη, ασκήθηκε ανάλογη βία χωρίς να προκληθεί οποιαδήποτε σωματική βλάβη. Ο Κατηγορούμενος οδηγήθηκε στο περιπολικό και ακολούθως μεταφέρθηκε από τον ΜΚ2 στον Αστυνομικό Σταθμό Στροβόλου. Εκεί, ο ΜΚ2 παρέδωσε στον Κατηγορούμενο τα δικαιώματα κρατουμένου. Ακολούθως, παρέδωσε τον Κατηγορούμενο στον ΜΚ
4. Το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου παρέμεινε στον χώρο στάθμευσης παρά την ΣΠΕ Στροβόλου, λόγω του ότι όπως ισχυρίστηκε ο Κατηγορούμενος είχε μηχανικό πρόβλημα. Τα κλειδιά του αυτοκινήτου, ο ΜΚ2 τα παρέδωσε στον Α/Αστ.2396 Χριστοφή. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι δεν θυμάται αν ο Κατηγορούμενος κρατούσε δύο βαλιτσάκια καθώς πλησίασε προς το αυτοκίνητο του. Δεν γνωρίζει αν ο χώρος όπου έγινε το συμβάν είναι ιδιωτικός χώρος ή αν ανήκει στο δημαρχείο ή την εκκλησία. Επανέλαβε ότι ο συγκεκριμένος χώρος δεν ελέγχεται με οποιονδήποτε τρόπο και εξ όσων γνωρίζει είναι ανοικτός προς το κοινό. Σε θέση του Κατηγορούμενου ότι υποβλήθηκε τρεις φορές σε έλεγχο αλκοόλης, ο μάρτυρας επανέλαβε ότι ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε να δώσει δείγμα εκπνοής για προκαταρκτική εξέταση αλκοόλης. Ο μάρτυρας ανέφερε επίσης ότι ένα άτομο υπό την επήρεια αλκοόλης, έχει συμπτώματα όπως την μυρωδιά αλκοόλης και διεσταλμένες κόρες των οφθαλμών Ο ΜΚ2 δεν μου έκανε θετική εντύπωση ως μάρτυρας. Δεν απαντούσε με την απαιτούμενη ευθύτητα και σαφήνεια και η μαρτυρία του παρουσιάζει κενά τα οποία δεν μπορούν να οδηγήσουν με ασφάλεια σε ευρήματα στον βαθμό βεβαιότητας που απαιτείται για τέτοιου είδους υποθέσεις. Ο μάρτυρας συμφώνησε ότι το καπό και o χώρος αποσκευών του οχήματος ήταν ανοιχτά και ότι υπήρχε στον χώρο αποσκευών ηλεκτρονικός υπολογιστής σε λειτουργία. Εντούτοις, θεώρησε ότι ο Κατηγορούμενος θα αποπειράτο να οδηγήσει το αυτοκίνητο του και ένοιωσε την ανάγκη να τον υποβάλει σε έλεγχο αλκοόλης. Ως προς τον τρόπο που ο Κατηγορούμενος θα οδηγούσε το αυτοκίνητο έχοντας τα καπό ανοικτά, δεν δόθηκε καμία εξήγηση. Περαιτέρω, δεν δόθηκε καμία εξήγηση σε σχέση με την αναγκαιότητα να περαστούν χειροπέδες στον Κατηγορούμενο, αφού τουλάχιστον μέχρι το σημείο που ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε να δώσει δείγμα, δεν έδειξε σημεία επιθετικότητας. Σε σχέση με τις χειροπέδες, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι ενδεχομένως να είχαν σφίξει περισσότερο αρχικά λόγω του ότι ο Κατηγορούμενος αντιστεκόταν, πλην όμως στη συνέχεια χαλάρωσαν και δεν προκαλούσαν δυσφορία στον Κατηγορούμενο. Από ό,τι θυμάται οι χειροπέδες τοποθετήθηκαν κανονικά στον Κατηγορούμενο και αρνήθηκε ότι περάστηκαν μόνο στο ένα χέρι. Τούτο έρχεται σε αντίφαση με όσα η ΜΚ3 ανέφερε, ότι δηλαδή σε κάποιο στάδιο οι χειροπέδες ήταν περασμένες μόνο στο αριστερό χέρι. Γενικά, λαμβάνοντας υπόψη μου τη συνολική παρουσία του ΜΚ2 στο εδώλιο του μάρτυρα καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του και γενικά το σύνολο της μαρτυρίας που έχει δοθεί στο Δικαστήριο, έχουν εμφιλοχωρήσει πολλές αμφιβολίες στο μυαλό μου ως προς το αληθές του περιεχομένου της. Συνεπώς, η μαρτυρία του ΜΚ2 απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Ιουλία Ρούσου (ΜΚ3) Η ΜΚ3 υιοθέτησε την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (βλ. Τεκμήριο 4) και απάντησε περαιτέρω σε ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής. Ανέφερε ότι στις 10.10.2015 και γύρω στις 04:30 ανακόπηκε από την Αστυνομία για έλεγχο αλκοόλης στο χώρο στάθμευσης της ΣΠΕ Στροβόλου. Ενόσω βρισκόταν εκεί και περίμενε να έρθει κάποιος να την παραλάβει, η Αστυνομία σταμάτησε ακόμα ένα νεαρό για έλεγχο αλκοόλης. Η ΜΚ3 αναγνώρισε ότι επρόκειτο για τον Κατηγορούμενο. Στο σημείο βρίσκονταν 4 - 5 αστυνομικοί και στη συνέχεια προσήλθαν άλλοι δύο. Οι Αστυνομικοί που ήταν εκεί ήταν ευγενικοί, πλην όμως ο Κατηγορούμενος δεν συνεργαζόταν και προσπαθούσε να διαφύγει. Όταν οι Αστυνομικοί είπαν στον Κατηγορούμενο ότι είναι υπό σύλληψη, ο Κατηγορούμενος έγινε έξαλλος και έβριζε. Δεν δεχόταν να βάλει τις χειροπέδες και πρόβαλλε αντίσταση προσπαθώντας να κάνει κακό στον εαυτό του γυρίζοντας τους καρπούς του. Παράλληλα, φώναζε ότι θα του σπάσουν τους καρπούς του. Οι Αστυνομικοί βλέποντας ότι πρόβαλλε αντίσταση, σταματούσαν για να μην του προκαλέσουν κάποιο κακό. Η ΜΚ3 του ζήτησε να συνεργαστεί για να μην πάθει κάποιο κακό και τον προειδοποίησε μάλιστα ότι αν δημιουργήσει πρόβλημα στην Αστυνομία, προτίθεται να καταθέσει. Η ΜΚ3 υποστήριξε ότι η συμπεριφορά των Αστυνομικών ήταν άψογη και δεν πρόσεξε οτιδήποτε το μεμπτό. Η ίδια δεν παρέμεινε στο σημείο μέχρι το τέλος αλλά έφυγε λίγο πιο νωρίς και δεν ξέρει τι έγινε μετά. Ενόσω ήταν εκεί δεν είχαν περαστεί οι χειροπέδες και στα δύο χέρια, αλλά μόνο στο ένα χέρι. Η ΜΚ3 θεωρώ ότι ήρθε στο Δικαστήριο με σκοπό να βοηθήσει στην ανεύρεση της αλήθειας. Αντεξεταζόμενη, δεν προσπάθησε να κρύψει ότι εκείνο το βράδυ είχε πιει κάποια ποσότητα αλκοόλης με αποτέλεσμα στον έλεγχο αλκοόλης να υπάρξει ένδειξη 31mg αντί 22mg. Υποστήριξε όμως ότι, παρά το ότι είχε καταναλώσει κάποια ποσότητα αλκοόλης, ήταν σε θέση να δει το συμβάν. Η θέση του Κατηγορουμένου ότι δεν πρέπει να στηριχτεί το Δικαστήριο στην μαρτυρία «μιας μεθυσμένης» όπως την χαρακτήρισε δεν με βρίσκει σύμφωνο. Κατ' αρχήν η κατανάλωση αλκοόλης δεν ισοδυναμεί με τον ορισμό «μεθυσμένος» όπως προσπάθησε ο Κατηγορούμενος να τον παρουσιάσει. Εν πάση περιπτώσει, μέσα από την παρουσία της ΜΚ3 στο εδώλιο του μάρτυρα, έχω πεισθεί ότι αυτή δεν επεκτάθηκε σε ζητήματα τα οποία δεν περιήλθαν στην προσωπική της αντίληψη. Δεν είχε κανένα συμφέρον να αναφέρει κάτι διαφορετικό, αφού η ίδια πλήρωσε το πρόστιμο που της επιβλήθηκε και δεν γνωρίζει ούτε τους αστυνομικούς αλλά, ούτε τον Κατηγορούμενο. Η ΜΚ3 δεν δίστασε επίσης να αναφέρει ότι δεν είδε από την αρχή το όλο επεισόδιο. Ανέφερε κατά την αντεξέταση ότι, ενώ βρισκόταν στο αυτοκίνητο της Αστυνομίας για έλεγχο αλκοόλης, άκουσε φωνές και τότε πλησίασε τον Κατηγορούμενο. Επειδή οι Αστυνομικοί έκαναν πολλή προσπάθεια και ήταν ευγενικοί, θεώρησε σωστό να προσπαθήσει να νουθετήσει τον Κατηγορούμενο. Δεν γνωρίζει αν τελικά έγινε έλεγχος αλκοόλης στον Κατηγορούμενο αλλά θυμάται ότι ο Κατηγορούμενος αρνείτο να υποβληθεί σε έλεγχο, τουλάχιστον ενόσω ήταν η ίδια στον χώρο. Κατηγορούμενος Κατά την μαρτυρία του στο Δικαστήριο, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι στις 9.10.2015, γύρω στις 07:30 με 07:45 το πρωί ξεκίνησε από το σπίτι του με το όχημα με αριθμό εγγραφής LAV081 και μετέβη στον χώρο της εκκλησίας της Χρυσελεούσας για να μεταβεί στην συνέχεια στη ΣΠΕ Στροβόλου, που βρίσκεται δίπλα. Ο Κατηγορούμενος παρουσίασε απόδειξη με αριθμό 6171930 της ΣΠΕ Στροβόλου (βλ. Τεκμήριο 6) για να καταδείξει ότι όντως εκείνη την ημέρα επισκέφτηκε την ΣΠΕ Στροβόλου. Όταν ο Κατηγορούμενος πήγε να παραλάβει το αυτοκίνητο του, αυτό δεν ξεκινούσε καθότι παρουσίασε ένα ηλεκτρικό πρόβλημα. Ο Κατηγορούμενος άφησε το αυτοκίνητό στον χώρο και πήγε στο σπίτι του, το οποίο απέχει 200 μέτρα από το σημείο, με τα πόδια. Από εκεί, πήρε το αυτοκίνητο της μητέρας του και πήγε στην εργασία του. Ο Κατηγορούμενος εργάζεται ως μηχανικός αυτοκινήτων και όπως ανέφερε, οι ώρες εργασίες του είναι ακανόνιστες. Εκείνη την ημέρα, άργησε να σχολάσει και μετά που πήγε στο σπίτι του ξεκουράστηκε και κοιμήθηκε με τα ρούχα της δουλειάς. Ξύπνησε κατά τις πρωινές ώρες και αποφάσισε να πάει στον χώρο όπου είχε αφήσει το αυτοκίνητο του για να προσπαθήσει να το επιδιορθώσει. Πήρε μαζί του δύο χαρτοφύλακες με τα απαραίτητά εργαλεία και μηχανήματα. Κατά την άφιξη του στο σημείο, ο Κατηγορούμενος είδε να βρίσκεται εκεί αυτοκίνητο της Αστυνομίας καθώς και όχημα για διενέργεια ελέγχου αλκοόλης. Ο ίδιος είναι μόνιμος κάτοικος της περιοχής και βλέπει συχνά τους αστυνομικούς να διενεργούν έλεγχο στο εν λόγω σημείο. Αφού είδε τους Αστυνομικούς, πέρασε από μπροστά τους και πήγε προς το αυτοκίνητο του. Άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού, ένωσε το ένα μέρος του διαγνωστικού μηχανήματος σε υποδοχή OBD και άνοιξε το καπό της μηχανής. Άνοιξε επίσης τον χώρο αποσκευών όπου έβαλε τον υπολογιστή που επικοινωνεί ασύρματα με το διαγνωστικό. Κρατούσε προβολέα και χρησιμοποιώντας τα εργαλεία του, άρχισε να ξηλώνει το πίσω μέρος του αυτοκινήτου όπου βρίσκονται οι ασφαλειοθήκες. Ο Κατηγορούμενος εργάστηκε στο αυτοκίνητο για περίπου μισή ώρα μέχρι που σε κάποια στιγμή τον πλησίασε ο ΜΚ2 ο οποίος τον ρώτησε επί λέξει: "Τι κάμνεις ρε;". Ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι το αυτοκίνητο του παρουσιάζει πρόβλημα και προσπάθησε να εξηγήσει τι έγινε. Τότε, ο ΜΚ2 ζήτησε να δει τα στοιχεία του και ο Κατηγορούμενος του έδειξε τις πινακίδες εγγραφής του αυτοκινήτου, προτρέποντας τον ΜΚ2 να ελέγξει το αυτοκίνητο μέσω του συστήματος της αστυνομίας. Δέχτηκε επίσης να δώσει τα στοιχεία του για να διαπιστωθεί ότι όντως το αυτοκίνητο είναι δικό του. Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος πήγε στο ντουλάπι του συνοδηγού και έδωσε στον ΜΚ2 την άδεια οδήγησης του. Η απάντηση του ΜΚ2 ήταν ότι θα τον υποβάλει σε έλεγχο αλκοόλης. Ο Κατηγορούμενος είπε ότι βρίσκεται στο σημείο να επιδιορθώσει το αυτοκίνητο, αλλά δεν δίστασε να δώσει δείγμα εκπνοής. Τότε, ήρθε κάποιος άλλος αστυνομικός με το μηχάνημα, στο οποίο ο Κατηγορούμενος φύσηξε. Ο Αστυνομικός έφυγε και επέστρεψε μετά από λίγο ζητώντας ξανά από τον Κατηγορούμενο να φυσήξει. Ο Κατηγορούμενος ρώτησε τι έδειξε το μηχάνημα και τότε ο ΜΚ2 του είπε ότι θα τον συλλάβει. Ο Κατηγορούμενος του είπε ότι δεν είναι ανάγκη να τον συλλάβει και ζήτησε απλά να κλειδώσει το αυτοκίνητο του και να μπει στο περιπολικό οικειοθελώς. Τότε, ήρθε κάποιος τρίτος αστυνομικός που κρατούσε χειροπέδες και τις κουνούσε επιδεικτικά προς τον Κατηγορούμενο. Του έβαλε τις χειροπέδες στο αριστερό χέρι και τις έσφιξε με πολλή δύναμη. Με την πρώτη ευκαιρία, ο ΜΚ2 έπιασε το δεξί χέρι του Κατηγορουμένου και το γύρισε πίσω, ενώ ο άλλος αστυνομικός ζητούσε να του περάσουν τις χειροπέδες μπροστά. Στο μεταξύ, ο Κατηγορούμενος σπάραζε από τον πόνο. Την ίδια στιγμή ήρθε ξανά ο Αστυνομικός και ζήτησε από τον Κατηγορούμενο ενώ τον κρατούσαν οι άλλοι αστυνομικοί να φυσήξει για έλεγχο αλκοόλης. Ο Κατηγορούμενος ζητούσε να σταματήσουν για να μην του προκαλέσουν βλάβη στο αριστερό χέρι με το οποίο εργάζεται, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Τότε, ο Κατηγορούμενος διέφυγε μέσα από τα χέρια των αστυνομικών και μπήκε μόνος του στο πίσω κάθισμα του περιπολικού. Εκείνη την στιγμή είδε ότι το αυτοκίνητο του παρέμενε ολάνοικτο με το διαγνωστικό εκτεθειμένο και έτσι ξανακατέβηκε και πήγε προς το αυτοκίνητο του όπου έκλεισε το διαγνωστικό και το καπό. Το κλειδί του αυτοκινήτου είχε πέσει από την τσέπη του και το κρατούσε ένας Αστυνομικός ο οποίος είπε ότι θα κλειδώσει ο ίδιος το αυτοκίνητο. Όταν έφτασαν στον σταθμό, συνάντησαν τον ΜΚ
5. Εκεί ο Κατηγορούμενος ζήτησε να υποβληθεί σε αλκοτέστ, ανάλυση αίματος ή ναρκωτικών χωρίς ανταπόκριση. Ο Κατηγορούμενος παρέμεινε στον σταθμό μέχρι τις 5:30 το πρωί περίπου. Αν και ο ίδιος ζήτησε να δώσει κατάθεση εκείνη την στιγμή, ο ΜΚ1 του είπε να πάει την Δευτέρα και του έδωσε το κλειδί του αυτοκινήτου και το κινητό του. Ο ΜΚ1 είπε σε κάποιον αστυνομικό να μεταφέρει τον Κατηγορούμενο στο αυτοκίνητο του. Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος τηλεφώνησε στον πατέρα του, ο οποίος ήρθε στο σημείο όπου ήταν το αυτοκίνητο και εργάστηκαν σε αυτό περίπου μιάμιση ώρα. Αφού, κατάφεραν να το ξεκινήσουν το μετέφεραν στο σπίτι. Ο Κατηγορούμενος μετά από δύο ημέρες επισκέφτηκε γιατρό όπου διαγνώστηκε με σπασμένα αγγεία και μόλυνση στο χέρι. Το αριστερό του χέρι τοποθετήθηκε σε γύψο για 40 μέρες (βλ. Τεκμήριο 7). Αντεξεταζόμενος, ο Κατηγορούμενος συμφώνησε ότι δεν υπάρχει κάτι που να εμποδίσει την είσοδο στον χώρο όπου στάθμευσε το αυτοκίνητο του στον οποίο μπορεί να το σταθμεύσει οποιοσδήποτε. Υποστήριξε όμως ότι είναι ιδιωτικός χώρος που χρησιμοποιείται ως αυλή εκκλησίας. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι κατανάλωσε ποτό εκείνο το βράδυ. Ανέφερε ότι όταν πλησίασε το αυτοκίνητο του, άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού καθότι γνώριζε από πριν ότι το αυτοκίνητο δεν ξεκινούσε. Για να μπει σε λειτουργία το διαγνωστικό δεν είναι απαραίτητο να ξεκινήσει η μηχανή. Το διαγνωστικό το τοποθέτησε ακριβώς για να βρει την αιτία του προβλήματος του αυτοκινήτου. Επανέλαβε ότι ο ΜΚ2 τον πλησίασε, μετά που δούλεψε ήδη μισή ώρα στο αυτοκίνητο. Υποστήριξε εκ νέου ότι έδωσε δείγμα εκπνοής τρεις φορές. Όταν αργότερα του είπαν να αποχωρήσει από τον σταθμό τους ζήτησε να τον υποβάλουν σε έλεγχο αλκοόλης για να δουν ότι είναι σε κατάσταση να οδηγήσει. Αντί αυτού, τον μετέφεραν στο αυτοκίνητο του. Ο Κατηγορούμενος κατά την παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα αναφέρθηκε σε διάφορα γεγονότα τα οποία θεωρώ ότι όντως έλαβαν χώρα και αποδίδουν την αλήθεια. Με γλαφυρό τρόπο προσπάθησε να μεταφέρει όσα συνέβησαν. Πλην όμως σε πολλά σημεία, η μαρτυρία του παρουσιάζει κενά όσον αφορά την ροή των γεγονότων. Κατ' αρχήν επισημαίνω ότι, αν και ομολογουμένως ασυνήθιστο, όντως ο Κατηγορούμενος τις μεταμεσονύχτιες ώρες εκείνης της μέρας, είχε πάει για να προσπαθήσει να επιδιορθώσει το αυτοκίνητο του. Προς τούτο, μετέφερε μαζί του τα εργαλεία του και αφού έφτασε στο σημείο ξεκίνησε να εργάζεται στο όχημα. Εξάλλου, το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος εργαζόταν στο όχημα του είναι κάτι το οποίο επιβεβαιώνεται και από τον ΜΚ
6. Όσον αφορά το τι επακολούθησε, θεωρώ ότι ο Κατηγορούμενος μετέφερε στο Δικαστήριο επιλεκτικά την αλήθεια. Κατά την μαρτυρία του, ήταν εμφανής ο θυμός του σε σχέση με την συμπεριφορά των αστυνομικών έναντι του, την οποία ο ίδιος θεώρησε απαράδεκτη. Αν και ο Κατηγορούμενος είχε εκπλαγεί για το γεγονός ότι του ζητήθηκε να δώσει δείγμα εκπνοής, εντούτοις ανέφερε ότι έδωσε τρία δείγματα εκπνοής. Μετά τα εν λόγω ισχυριζόμενα δείγματα, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι χωρίς κανένα λόγο του ανέφεραν ότι θα τον συλλάβουν. Ο Κατηγορούμενος εκείνη την στιγμή, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, προσφέρθηκε οικειοθελώς να μπει στο περιπολικό. Για ποιο λόγο ο Κατηγορούμενος να προσφερθεί να εισέλθει στο περιπολικό από την στιγμή που δεν θεωρούσε ότι διέπραξε κάτι μεμπτό; Ήταν εμφανές ότι ο Κατηγορούμενος σε όλο το συμβάν θεωρούσε το γεγονός ότι προσπάθησαν να του βάλουν χειροπέδες σε χώρο τον οποίο ο ίδιος θεωρούσε ως ιδιωτικό ήταν κάτι παράνομο. Ο Κατηγορούμενος μου έδωσε την εντύπωση ενός αντιδραστικού ανθρώπου. Θεωρώ ότι δεν προσπάθησε σε οποιαδήποτε περίπτωση να διευκολύνει το έργο της αστυνομίας. Χωρίς να δικαιολογείται ενδεχόμενη κακή στάση της αστυνομίας έναντι στον Κατηγορούμενο (χωρίς να προβαίνω σε οποιοδήποτε εύρημα επ' αυτού), θεωρώ ότι το έναυσμα για το επεισόδιο δόθηκε λόγω της αντιδραστικής συμπεριφοράς του Κατηγορουμένου ο οποίος θεωρούσε ότι είχε το δίκαιο με το μέρος του και ίσως όντως να το είχε, πλην όμως όφειλε να επιδείξει μεγαλύτερη νηφαλιότητα. Ειρήσθω εν παρόδω, κανένας δεν μπορεί να αδικήσει κάποιον αστυνομικό ο οποίος αφού δει κάποιον στις 04:30 το πρωί του Σαββάτου να προβαίνει σε εργασίες πάνω σε κάποιο όχημα, προσπαθεί να διαπιστώσει τι συμβαίνει. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ 1η Κατηγορία Το άρθρο 6 του του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου Ν.174/86, επί του οποίου εδράζεται η 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος έχει ως ακολούθως: «6.-

(1)Εις περίπτωσιν καθ' ην αστυνομικός έχει εύλογον υποψίαν ότι- (α) πρόσωπον το οποίον οδηγεί ή πειράται να οδηγήση οιονδήποτε όχημα επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου έχει εις το σώμα αυτού οιανδήποτε ποσότητα αλκοόλης ή έχει διαπράξει τροχαίον αδίκημα καθ' ον χρόνον το όχημα ευρίσκεται εν κινήσει ή (β) πρόσωπον ωδήγει ή επειράτο να οδηγήση οιονδήποτε όχημα επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου καθ' ον χρόνον είχεν εις το σώμα αυτού οιανδήποτε ποσότητα αλκοόλης και ότι το τοιούτο πρόσωπον εξακολουθεί να έχη εις το σώμα αυτού αλκοόλην ή (γ) πρόσωπον το οποίον ωδήγει ή επειράτο να οδηγήση οιονδήποτε όχημα επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου είχε διαπράξει τροχαίον αδίκημα καθ' ον χρόνον το όχημα ευρίσκετο εν κινήσει δύναται, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 9, να ζητήση παρά του προσώπου αυτού όπως παράσχη δείγμα εκπνοής διά προκαταρκτικήν εξέτασιν. ..

(5)Πας όστις, άνευ ευλόγου αιτίας, αρνείται ή αποφεύγει όπως μεταβή εις τον δυνάμει του εδαφίου

(4)καθοριζόμενον αστυνομικόν σταθμόν ή αρνείται ή αποφεύγει καθ' οιονδήποτε τρόπον να παράσχη δείγμα εκπνοής, όταν τούτο ζητηθή παρ' αυτού δυνάμει των διατάξεων του παρόντος άρθρου, είναι ένοχος αδικήματος. Στο σύγγραμμα Wilkinson's Road Traffic Offences, 10η έκδοση στην σελίδα 153, όπου με αναφορά στην υπόθεση Hay v Shepherd

(1974)RTR 64, αναφέρονται σχετικά με την εύλογη υποψία ενός αστυνομικού: «Even though the facts of a vehicle's behavior do not amount to a traffic offence and are insufficient to give a constable reasonable cause to suspect the consumption of alcohol, the constable may have his suspicion of alcohol confirmed, and provided the confirmation of this suspicion of alcohol is sufficiently proximate so as to have occurred while the defendant was still "driving or attempting to drive" it will be held that the constable had reasonable cause to suspect the driver of having alcohol and his requirement for a breath test will be held to be valid. Thus where a constable may not have had reasonable cause to suspect alcohol from the manner of the defendant's driving (circling a roundabout very slowly early in the morning and turning hesitantly into a turning already passed) the constable's initial suspicion was confirmed when the constable smelt alcohol on stopping him (Hay v Shepherd

(1974)RTR 64) when it could still be said that he was "driving or attempting to drive" Από τα πιο πάνω, προκύπτει ότι η υποψία μπορεί να υπάρξει είτε λόγω της οδηγικής συμπεριφορά ενός προσώπου είτε λόγω της εμφάνισης του ή μέσα από ένα συνδυασμό και των δύο αυτών στοιχείων. Στην προκειμένη περίπτωση, η απόρριψη της μαρτυρίας του βασικού μάρτυρα ο οποίος ανέφερε για μυρωδιά αλκοόλης και διεσταλμένες κόρες ματιών, δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε απαλλαγή του Κατηγορουμένου από την εν λόγω Κατηγορία. Επισημαίνω στο σημείο αυτό ότι ο ΜΚ1 ο οποίος είχε δει τον Κατηγορούμενο λίγη ώρα μετά το συμβάν δεν αναφέρθηκε σε μυρωδιά αλκοόλης ή πρόβλημα στα μάτια. Πέραν τούτου, έστω κι αν γινόταν δεκτή η μαρτυρία του ΜΚ2 και πάλι δεν θα είχε αποδειχτεί το συστατικό στοιχείο της «απόπειρας οδήγησης». Κατά κοινή παραδοχή, ο Κατηγορούμενος κατά την στιγμή του ελέγχου δεν προσπαθούσε να οδηγήσει το αυτοκίνητο του, αλλά προσπαθούσε να το επιδιορθώσει. Το γεγονός ότι είχε αναφέρει στον ΜΚ2 ότι ήρθε να πιάσει το αυτοκίνητο του δεν συνεπάγεται απόπειρα οδήγησης αφού δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος επιχείρησε να υλοποιήσει την πρόθεση του. Απεναντίας, κατά τον ουσιώδη χρόνο το μπροστινό και πισινό καπό του οχήματος ήταν ανοικτά και υπήρχε σε λειτουργία ηλεκτρονικός υπολογιστής τοποθετημένος στον χώρο αποσκευών. 2η Κατηγορία Για του ίδιους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος πρέπει να απαλλαγεί και από το αδίκημα της οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος υπό την επήρεια οινοπνευματωδών ποτών κατά παράβαση του άρθρου 9 του Ν.86/72, το οποίο προνοεί τα εξής «9.-

(1)Πας όστις, καθ' ον χρόνον οδηγεί ή πειράται να οδηγήση μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου ή άλλως πως είναι υπεύθυνος διά το τοιούτον όχημα εν όσω τούτο ευρίσκεται επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου, τελεί υπό την επήρειαν οινοπνευματωδών ποτών, ναρκωτικών ή φαρμάκων κατά τρόπον ώστε, καθ' ον χρόνον οδηγεί η ικανότης αυτού προς ασφαλή οδήγησιν να είναι ηλαττωμένη, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν διά διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας ,1000 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.» Έστω και αν είχε γίνει αποδεκτή η μαρτυρία του ΜΚ2, το ότι ο κατηγορούμενος ίσως να είχε καταναλώσει οινοπνευματώδη ποτά, δεν είναι αρκετό για να θεμελιώσει καταδίκη του. Θα πρέπει επιπρόσθετα η Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει ότι, ένεκα της κατανάλωσης οινοπνευματωδών ποτών, η ικανότητα του κατηγορουμένου για ασφαλή οδήγηση είναι ελαττωμένη. Στην υπόθεση Σάββα v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 115 λέχθηκαν τα εξής: «Το πρωτόδικο δικαστήριο αναφέρθηκε στα συστατικά του αδικήματος του άρθρου 9

(1)του Ν. 86/72(οδήγηση και επήρεια από οινοπνευματώδη ποτά κατά τρόπο ώστε η ικανότητα προς ασφαλήοδήγηση να είναι ελαττωμένη) και, με αναφορά στο Wilkinson's Road Traffic Offences, 10η έκδοση σελ. 201 - 204 έκρινε πως είχαν όλα αποδειχτεί με βεβαιότητα. Δεν έχουμε ικανοποιηθεί πως διέπραξε οποιοδήποτε σφάλμα. Η μαρτυρία ήταν συντριπτική και έδειχνε προς μια και μόνο κατεύθυνση. Ο τρόπος με τον οποίο ο εφεσείων οδήγησε το αυτοκίνητό του, το ότι μύριζε έντονα οινόπνευμα σε συνδυασμό εδώ και προς τη μαρτυρία για κατανάλωση οινοπνεύματος και η συμπεριφορά του, χωρίς καμιά αμφιβολία αποδείκνυαν πως η ικανότητά του να οδηγεί ήταν ελαττωμένη λόγω οινοπνεύματος. Δεν είναι ορθή η εισήγηση πως χρειαζόταν απαραιτήτως επιστημονική μαρτυρία την οποία άλλωστε ήταν ο ίδιος ο εφεσείων που απέκλεισε. Παρεμβάλουμε εδώ τα ακόλουθα:΄Οταν ο εφεσείων ακινητοποιήθηκε και αφού έκαμε προσπάθεια να διαφύγει, δεν έδινε δείγμα εκπνοής εξ ου και η τρίτη κατηγορία. Δεν συνεργαζόταν και αντί να εκπνέει, εισέπνεε. Το απόσπασμα από τους Halsbury's στο οποίο μας παρέπεμψε ο κ. Ανδρέου που αναφέρεται στην απόδειξη του επηρεασμού με επιστημονική μαρτυρία, με ή χωρίς μαρτυρία για ασταθή οδήγηση, δηλώνει δυνατότητα και δεν υπονοεί πως αυτός είναι ο μόνος τρόπος απόδειξης. Στον Wilkinsons στον οποίο αναφέρθηκε το Δικαστήριο, (βλ. και την 14η έκδοση σελ. 1/230 §4.63) εξηγείται, και αυτή είναι η ορθή θέση, πως αποδεικνύεται ο επηρεασμός και με μαρτυρία για ασταθή οδήγηση ή δυστύχημα στο οποίο δεν θα εμπλεκόταν κανονικός οδηγός μαζί με μαρτυρία για κατανάλωση οινοπνεύματος. Περαιτέρω, με μαρτυρία για την κατάσταση του οδηγού (μεταξύ άλλων αστάθεια ή διανοητική σύγχυση) και κάποια μαρτυρία πως αυτή οφείλεται σε οινόπνευμα και όχι σε ασθένεια. Τα συζητηθέντα στην R v. Daviesδεν μπορούν να συσχετισθούν προς την παρούσα υπόθεση. Αποδοκιμάστηκε εκεί η λήψη ως μαρτυρίας της γνώμης μη ειδικού πως ο οδηγός δεν ήταν σε θέση να χειριστεί όχημα. Εδώ οι μάρτυρες αναφέρθηκαν στην εμφάνιση και στη συμπεριφορά του εφεσείοντα και το Δικαστήριο κατέληξε με γνώμονα τη δική του αξιολόγηση της μαρτυρίας που είχε προσαχθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν έχει προσκομιστεί επαρκής μαρτυρία σε σχέση με το ότι υπήρχε μειωμένη ικανότητα του Κατηγορουμένου για ασφαλή οδήγηση. Το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος συμπεριφέρθηκε με τον τρόπο που συμπεριφέρθηκε δεν είναι από μόνο του στοιχείο ικανό να οδηγήσει σε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εύρημα ότι η ικανότητα του Κατηγορουμένου για ασφαλή οδήγηση ήταν ελαττωμένη. Δεν μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα η συμπεριφορά του Κατηγορουμένου να οφείλεται στον αντιδραστικό χαρακτήρα που ενδεχομένως να παρουσιάζει γενικότερα. Συνεπώς, θα απέρριπτα την 2η Κατηγορία και για τον πρόσθετο αυτό λόγο. 3η Κατηγορία Το άρθρο 244(α) του Ποινικού Κώδικα έχει ως ακολούθως: «244. Όποιος- (α) επιτίθεται εναντίον άλλου με σκοπό διάπραξης κακουργήματος ή αντίστασης ή ματαίωσης της νόμιμης σύλληψης ή κράτησης του εαυτού του ή άλλου για κάποιο ποινικό αδίκημα ....................... είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων.» Από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης, σε συνδυασμό με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 5ης κατηγορίας , συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που προβλέπει το άρθρο 244(α) είναι τα ακόλουθα: 1. Ο κατηγορούμενος να επιτέθηκε εναντίον άλλου, 2. Η επίθεση να έγινε με σκοπό αντίστασης ή ματαίωσης της νόμιμης σύλληψης του κατηγορούμενου για κάποιο ποινικό αδίκημα. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν υπάρχει μαρτυρία από την οποία να μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί ότι ο Κατηγορούμενος αντιστάθηκε σε σύλληψη και μάλιστα σε νόμιμη σύλληψη. Όπως έχει λεχθεί στην απόφαση Λοΐζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 στις σελ. 365, 366 «η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη». Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (βλ. Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής.» Στην προκειμένη περίπτωση, η μαρτυρία της ΜΚ3 δεν είναι αρκετή για να στοιχειοθετήσει την 3η κατηγορία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Εν όψει των πιο πάνω, η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις Κατηγορίες εναντίον του Κατηγορουμένου. Ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στις Κατηγορίες 1, 2 και 3. (Υπ.) Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο