ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Γιώργος Γεωργίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 282/17, 7/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2018:9 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Στ. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 282/17 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ v.
- Γιώργος Γεωργίου
- Κώστας Γρηγοριάδης Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 07 Μαρτίου, 2018 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Ματθαίου με κα Θ. Παπακυριακού Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Γ. Πολυχρόνης Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Α. Πελεκάνος Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες --------------------------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 αρνήθηκαν τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν σε σχέση με αδικήματα κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, ως έχει τροποποιηθεί. Η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση και ακούστηκαν εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής 19 μάρτυρες. Την 14/02/2018 υποβλήθηκε από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής αίτημα για την προσθήκη δυο επιπλέον μαρτύρων κατηγορίας δυνάμει του άρθρου 111 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, συγκεκριμένα του Αστ.1341 Μ. Λεμονιάτη και του Γεώργιου Αριστείδου. Παράλληλα με την υποβολή του αιτήματος η κα Ματθαίου ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι έχουν επιδοθεί οι προβλεπόμενες από το Νόμο ειδοποιήσεις προς τους συνηγόρους Υπεράσπισης. Στο αίτημα υπήρξε ένσταση από τους συνήγορους και των δυο Κατηγορουμένων. Σύμφωνα με τη σχετική ειδοποίηση που καταχώρισε και επέδωσε η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής, η ουσία της μαρτυρίας του Αστ. Λεμονιάτη συνίσταται στη δικανική εξέταση του DVR που αφορούσε το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης το οποίο ήταν εγκατεστημένο στην πολυκατοικία όπου διέμενε ο μάρτυρας κατηγορίας Σόλωνας Σολωμού ενώ ο Γιώργος Αριστείδου είναι ο ιδιοκτήτης του συγκεκριμένου κλειστού κυκλώματος. Στις σχετικές ειδοποιήσεις αναφέρεται ότι ο Αστ. Λεμονιάτης θα καταθέσει σύμφωνα με την έκθεση του, αντίγραφο της οποίας παραδόθηκε στην Υπεράσπιση ενώ ο Γ. Αριστείδου θα καταθέσει σύμφωνα με κατάθεση που ήδη παραδόθηκε στην Υπεράσπιση καθώς και με νέα κατάθεση του ημερ. 23/1/2018, αντίγραφο της οποίας παραδόθηκε στους συνηγόρους των Κατηγορουμένων. Η θέση που προβλήθηκε από την Υπεράσπιση του Κατηγορούμενου 1, δια μέσου της γραπτής αγόρευσής του συνηγόρου του, είναι ότι η προσθήκη μαρτύρων στο στάδιο που βρίσκεται η ακροαματική διαδικασία δεν δικαιολογείται, καθότι η συγκεκριμένη μαρτυρία δεν είχε δοθεί στην Υπεράσπιση κατά το στάδιο που είχε δοθεί το σύνολο του μαρτυρικού υλικού, ώστε η Υπεράσπιση να μπορέσει να αξιολογήσει την αποδεικτική αξία του συγκεκριμένου DVR και να εγείρει τυχόν ένσταση σε σχέση με την αποδεκτότητά του. Ήταν η θέση του κ. Πολυχρόνη ότι η Κατηγορούσα Αρχή είχε στην κατοχή της το συγκεκριμένο DVR από το 2015 και όφειλε να είχε προβεί σε όλες τις απαραίτητες εξετάσεις σε σχέση με το συγκεκριμένο τεκμήριο και δεν μπορεί να επιζητεί την παρουσίαση πρόσθετης μαρτυρίας για να καλύψει τα κενά που προέκυψαν στην μαρτυρία του εμπειρογνώμονα που η ίδια η Κατηγορούσα Αρχή έχει καλέσει. Αναφέρθηκε στις πρόνοιες της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2012/13/ΕΕ ημερομηνίας 22/05/2012 η οποία αφορά το δικαίωμα πρόσβασης του κατηγορούμενου στο μαρτυρικό υλικό που αφορά την υπόθεσή του ενώ ήγειρε και θέμα κατάχρησης της διαδικασίας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου 2 στη δια ζώσης αγόρευσή του επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στο γεγονός ότι η Κ.Α. γνώριζε τη μαρτυρία που θα παρουσίαζε στην υπό κρίση υπόθεση από το 2015 που είχε καταχωριστεί η Υπ. Αρ. 17816/15 εναντίον του Σόλων Σολωμού, ο οποίος θα κληθεί ως μάρτυρας κατηγορίας στην παρούσα υπόθεση. Παρά το γεγονός αυτό στις 15/11/2017 είχε ζητηθεί η προσθήκη, ως πρόσθετου μάρτυρα κατηγορίας, του Αστ.3416 Εκτωρίδη και λόγω του ότι υπήρχε η Έκθεσή του από το 2015 η Υπεράσπιση δεν έφερε ένσταση στην προσθήκη του ως μάρτυρα για να διασωθεί πολύτιμος χρόνος, ενόψει και του γεγονότος ότι οι Κατηγορούμενοι τελούν υπό κράτηση. Ο συγκεκριμένος μάρτυρας, ήταν η θέση του κ. Πελεκάνου, είχε κληθεί να εξετάσει το DVR, Τεκμήριο 55 και να ετοιμάσει πίνακα στον οποίο να αντιστοιχίσει τις ώρες του συγκεκριμένου DVR με την πραγματική ημερομηνία και ώρα. Λόγω της αντεξέτασης στην οποία υποβλήθηκε ο συγκεκριμένος μάρτυρας και επειδή έχει κλονιστεί η μαρτυρία του, η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποφασίσει να αιτηθεί την προσθήκη των δυο συγκεκριμένων μαρτύρων. Έθεσε το ερώτημα κατά πόσο είναι επιτρεπτό στην Κ.Α. όποτε κλονίζεται η μαρτυρία ενός εκ των μαρτύρων που καλεί η ίδια ως εμπειρογνώμονα να αιτείται την προσθήκη άλλου μάρτυρα ο οποίος να διορθώσει τη συγκεκριμένη μαρτυρία. Εισηγήθηκε ότι αυτό θα οδηγούσε σε μια ατέρμονη αλλά και άδικη διαδικασία. Υποστήριξε περαιτέρω ότι επιχειρείται η προσθήκη μαρτυρίας που ήταν στην κατοχή της Κατηγορούσας Αρχής, ότι δεν είναι μαρτυρία την οποία η Κατηγορούσα Αρχή δεν θα μπορούσε να είχε προβλέψει και ότι η ανάγκη δεν έχει προκύψει από την παρουσίαση καινούργιας μαρτυρίας από πλευράς της Υπεράσπισης. Οπόταν, δεν θα πρέπει να επιτραπεί σε αυτό το στάδιο η εισαγωγή αυτής της μαρτυρίας με την προσθήκη των δυο μαρτύρων κατηγορίας. Επιπρόσθετα υποστήριξε ότι τα θέματα που έχουν προκύψει από τη μαρτυρία του Αστ.3416 Εκτωρίδη δεν είναι τόσο σημαντικά ώστε να δικαιολογείται η προσθήκη άλλου μάρτυρα για να τον διορθώσει, ούτε και η μαρτυρία της οποίας η προσκόμιση επιχειρείται αφορά θεμελιώδη θέματα. Υποστήριξε, περαιτέρω, πως αν επιτραπεί η προσθήκη των συγκεκριμένων μαρτύρων στο κατηγορητήριο θα χρειαστεί χρόνος για να διοριστεί, εκ μέρους του Κατηγορούμενου 2, εμπειρογνώμονας για να εξετάσει τα συγκεκριμένα αρχεία που αναφέρονται στην Έκθεση του Αστ.1341 Λεμονιάτη αφού θα επηρεαστεί η Υπεράσπισή του. Αναφερόμενος στην πρόσφατη έκδοση του συγγράμματος Blackstone's Criminal Practice 2018, συγκεκριμένα στην παράγραφο F.6.9, υποστήριξε ότι καμιά από τις αρχές που καταγράφεται στο συγκεκριμένο σύγγραμμα ισχύει στην υπό κρίση υπόθεση και για αυτό δεν θα πρέπει να επιτραπεί η προσθήκη των συγκεκριμένων δυο μαρτύρων στο κατηγορητήριο. Με παραπομπή στην απόφαση Δημοκρατία ν. Δ.Κ. Ποιν. Εφ. 6/11 ημερ. 09/07/2012 υποστήριξε ότι στα πλαίσια της δίκαιης δίκης, οι μάρτυρες κατηγορίας πρέπει να είναι άμεσα συνυφασμένοι με τα επίδικα θέματα και να παρουσιάζονται και να αποκαλύπτονται στην Υπεράσπιση εντός ευλόγου χρόνου έτσι ώστε να μην παραβλάπτονται τα δικαιώματα ενός εκάστου κατηγορούμενου. Η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής στη γραπτή της αγόρευση αναφέρθηκε, προς θεμελίωση του αιτήματός της, και αυτή με τη σειρά της στις πρόνοιες του άρθρου 111 του Κεφ. 155 ως επίσης και σε σχετική κυπριακή και αγγλική νομολογία καθώς και σε βιβλιογραφία. Ήταν η θέση της ότι η Υπεράσπιση των δυο Κατηγορούμενων δεν μπορεί να εισηγείται ότι καταλαμβάνεται εξ απρόοπτου ή ότι η προσθήκη των συγκεκριμένων μαρτύρων επηρεάζει την υπόθεση των Κατηγορούμενων 1 και 2, αφού η ανάγκη για πρόσθεση των συγκεκριμένων μαρτύρων έχει προκύψει από την υποβολή, κατά την αντεξέταση του Αστ. 3416 Εκτωρίδη, Μ.Κ.16, ερωτήσεων με τις οποίες αμφισβητείτο η αυθεντικότητα του περιεχομένου του συγκεκριμένου DVR, Τεκμήριο
- Για να απαντηθούν τα ερωτήματα που η ίδια η Υπεράσπιση είχε θέσει δια μέσου της αντεξέτασης και αφορούν την αυθεντικότητα του συγκεκριμένου τεκμηρίου, η Κατηγορούσα Αρχή έκρινε επιβεβλημένη την παρουσίαση πρόσθετης μαρτυρίας που αφορά την ιδιοκτησία του συγκεκριμένου τεκμηρίου καθώς και την εξέτασή του με το λογισμικό που η ίδια η Υπεράσπιση είχε εισηγηθεί κατά την αντεξέταση του συγκεκριμένου μάρτυρα. Το χρονικό σημείο κατά το οποίο ζητείται η προσθήκη των μαρτύρων, συνέχισε, δεν επηρεάζει τα δικαιώματα των δυο Κατηγορουμένων, ούτε πλήττει τη δίκαιη διεξαγωγή της διαδικασίας αφού οι πρόνοιες του άρθρου 111 του Κεφ. 155 δεν θέτουν χρονικούς περιορισμούς. Ήταν η θέση της ότι σύμφωνα με τη νομολογία το ζήτημα της καθυστέρησης σε σχέση με το δικαίωμα για δίκαιη δίκη δεν εξετάζεται "in abstracto" ή αποσπασματικά αλλά στα πλαίσια της κάθε περίπτωσης. Κατέληξε ότι η προσθήκη των συγκεκριμένων μαρτύρων είναι επιβεβλημένη λόγω του ότι το περιεχόμενο του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης αποτελεί ουσιώδη μαρτυρία αφού θα παρατεθεί μαρτυρία που να καταδεικνύει την αυθεντικότητα των καταγραμμένων εικόνων βίντεο στο Τεκμήριο 55, το οποίο το Δικαστήριο θα κληθεί να αξιολογήσει. Το άρθρο 111 του Κεφ. 155 προνοεί τα ακόλουθα: «
- Πρόσωπο του οποίου το όνομα δεν οπισθογραφήθηκε στο κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε στο Κακουργιοδικείο δεν καλείται από την κατηγορία να δώσει μαρτυρία κατά τη δίκη εκτός αν έχει δοθεί προηγουμένως στον κατηγορούμενο ή το δικηγόρο του γραπτή ειδοποίηση που περιέχει το όνομα του μάρτυρα που θα κληθεί και την ουσία της μαρτυρίας που θα δοθεί: Νοείται ότι δεν απαιτείται τέτοια ειδοποίηση αν ο μάρτυρας που θα κληθεί είναι- (α) συγκατηγορούμενος ο οποίος έχει ήδη αθωωθεί ή καταδικαστεί· (β) πρόσωπο που καλείται μόνο για να αποδείξει ότι μάρτυρας του οποίου το όνομα οπισθογραφήθηκε στο κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε στο Κακουργιοδικείου δεν δύναται να προσαχθεί κατά τη δίκη· (γ) μάρτυρας του οποίου η μαρτυρία είναι τυπικού χαρακτήρα· (δ) μάρτυρας, της μαρτυρίας του οποίου ο κατήγορος έλαβε γνώση την ημέρα κατά την οποία καλείται ο μάρτυρας.» Όπως προκύπτει από το λεκτικό του άρθρου αλλά και τα όσα έχουν λεχθεί στη Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 618, 634, για να επιτραπεί η κλήση μάρτυρα του οποίου το όνομα δεν οπισθογραφήθηκε στο κατηγορητήριο που καταχωρήθηκε στο Κακουργιοδικείο, θα πρέπει να δοθεί προηγουμένως γραπτή ειδοποίηση στον κατηγορούμενο ή στο δικηγόρο του, στην οποία να περιέχεται το όνομα του μάρτυρα που θα κληθεί και η ουσία της μαρτυρίας που θα δοθεί. Διαπιστώνουμε ότι τα πιο πάνω κριτήρια ικανοποιούνται και για τα δυο πρόσωπα που η Κατηγορούσα Αρχή αιτείται όπως προστεθούν ως μάρτυρες στο κατηγορητήριο. Σημειώνουμε ότι ο ισχυρισμός του συνηγόρου του Κατηγορούμενου 1 ότι το συγκεκριμένο αίτημα είναι το πέμπτο στη σειρά δεν επαληθεύεται από το φάκελο της υπόθεσης. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής είχε υποβάλει σε προγενέστερο στάδιο δύο αιτήματα για προσθήκη τριών συνολικά μαρτύρων, οι οποίοι προστέθηκαν με τη σύμφωνη γνώμη και των δυο συνηγόρων Υπεράσπισης. Το υπό κρίση αίτημα είναι το τρίτο ενώπιον του Δικαστηρίου. Όσον αφορά τις ειδοποιήσεις προσθήκης μαρτύρων που ο συνήγορος του Κατηγορούμενου 1 έχει παραδώσει προς το Δικαστήριο, παρατηρούμε ότι ο μόνος επί πλέον μάρτυρας στον οποίο γίνεται αναφορά είναι κάποιος Γιώργος Μούντης, για τον οποίο, εν πάση περιπτώσει, δεν έχει υποβληθεί σχετικό αίτημα για προσθήκη του. Με τις προηγούμενες δύο αιτήσεις προστέθηκαν οι μάρτυρες 38, 39 και 40, ήτοι ο Παύλος Εκτωρίδης, Γρηγόρης Γρηγορίου και Σταύρος Σαββίδης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η ανάγκη για κλήση των υπό αναφορά μαρτύρων προέκυψε κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας μετά την αντεξέταση του Αστ.3416 Εκτωρίδη, Μ.Κ.16, στις 21/12/2017. Κρίνουμε επομένως ότι το γεγονός ότι η Κατηγορούσα Αρχή γνώριζε γενικά για την ύπαρξη της Έκθεσης του Αστ. Εκτωρίδη από το 2015 δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο για τη μη έγκριση του αιτήματος προσθήκης των δυο μαρτύρων. Η ουσία του πράγματος δεν έγκειται στην εν γένει ύπαρξη της Έκθεσης αλλά στην αμφισβήτηση της αυθεντικότητας του DVR που τέθηκε στην πορεία. Στην απόφαση Γεωργίου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω) λέχθηκε επίσης ότι ο μάρτυρας που επιχειρείται να κλητευθεί πρέπει να έχει εμπλοκή σε ουσιώδη θέματα. Στο ίδιο συμπέρασμα οδηγούν και τα όσα λέχθηκαν στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Δ.Κ.
(2012)2 ΑΑΔ 440, την οποία επικαλέστηκε και ο κ. Πελεκάνος. Στη Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 22 λέχθηκε ότι «η διαδικασία κλήτευσης πρόσθετων μαρτύρων πρέπει να γίνεται με φειδώ και όχι να παίρνει μεγάλη έκταση σε σύγκριση με τη μαρτυρία που έχει υπόψη του ένας κατηγορούμενος με βάση το μαρτυρικό υλικό με το οποίο παραπέμφθηκε σε δίκη». Όλα τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι η έγκριση κλήσης επιπρόσθετων μαρτύρων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο ασκώντας την κρίση του θα πρέπει να έχει κατά νου τον μη επηρεασμό των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα "To Δίκαιο της Απόδειξης" Τάκης Ηλιάδης & Νικόλας Γ. Σάντης, σελ. 629, αιτήματα για κλήση επιπρόσθετων μαρτύρων εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής «θα πρέπει να εξετάζονται στη βάση των γεγονότων της κάθε περίπτωσης με κρίσιμο γνώμονα το αν η έγκρισή τους παραβλάπτει το δικαίωμα του κατηγορούμενου για δίκαιη δίκη». Σχετικές επί του θέματος είναι και οι αγγλικές αποφάσεις J. (Christopher James) (A Juvenile) v. D.P.P.
(2000)Crim. L.R. 471, Malcolm v. Director of Public Prosecutions
(2007)2 Cr. App. R. 1, Regina v. Tate
(1977)R.T.R. 17 και Webb v. Leadbetter
(1966)1 W.L.R. 245. Με βάση τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μας προκύπτει ότι η μαρτυρία του Αστ.1341 Λεμονιάτη αφορά θέματα που σχετίζονται με την αυθεντικότητα του DVR, Tεκμήριo 55, σε σχέση με την οποία ο Μ.Κ.16 Εκτωρίδης έτυχε εκτενούς αντεξέτασης και το θέμα έχει καταστεί ουσιώδες. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι υποβλήθηκε στον Μ.Κ.16 κατά την αντεξέτασή του ότι ο σκληρός δίσκος που είχε τοποθετηθεί στο συγκεκριμένο DVR δεν ήταν ο εργοστασιακός, ότι ο σκληρός δίσκος του συγκεκριμένου DVR είχε αλλαχθεί πριν το συγκεκριμένο DVR περιέλθει στην δική του κατοχή καθώς επίσης και ότι πιθανόν κάποιος να παρενέβει στο DVR πριν αυτό του παραδοθεί. Ο μάρτυρας δεν μπορούσε να τοποθετηθεί σε όλα αυτά τα θέματα γιατί σύμφωνα με τον ίδιο δεν είναι τεχνικός των DVR και η εργασία που του είχε ανατεθεί ήταν να εξαγάγει τα δεδομένα που ήταν μέσα στον σκληρό δίσκο. Στο ίδιο πλαίσιο εμπίπτει και η ανάγκη προσθήκης του ιδιοκτήτη του DVR. Ο Μ.Κ.16 Εκτωρίδης ανέφερε σε τουλάχιστον τρεις περιπτώσεις, ότι δεν είναι ειδικός σε θέματα αυθεντικότητας και ότι δεν έχει τις γνώσεις για να εξηγεί τεχνικά ζητήματα. Σε κάποιο στάδιο κατά την αντεξέτασή του ανέφερε «Δεν είμαι ειδικός για τα θέματα αυτά.». Επισημαίνουμε επίσης ότι η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής είχε εκδηλώσει από τότε την πρόθεσή της να καλέσει μάρτυρα ειδικό επί των θεμάτων αυτών και είχε εισηγηθεί όπως οι συνήγοροι των δυο Κατηγορούμενων προμηθευτούν με το σχετικό σκληρό δίσκο για να προβούν στις δικές τους εξετάσεις, εάν το επιθυμούσαν. Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μας προκύπτει ότι η μαρτυρία των πιο πάνω προσώπων αφορά ζητήματα που δεν είχε εξ υπαρχής υπόψη της η Κατηγορούσα Αρχή, αφού προέκυψε μετά από σχετικές ερωτήσεις προς τον Μ.Κ.16 κατά την ακροαματική διαδικασία όπου αντεξετάστηκε επισταμένα επί του συγκεκριμένου θέματος. Περαιτέρω η μαρτυρία των δύο αυτών προσώπων αφορά, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μας, ουσιώδη θέματα και όχι δευτερεύοντα, όπου σε τέτοια περίπτωση το αίτημα δεν θα μπορούσε να γίνει δεκτό [βλ. Σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice, έκδ. 2013, παρ. F 7.41 - F 7.43, σελ. 2485-2486 (Rule of Finality of Answers to questions on collateral matters)]. Υπενθυμίζουμε ότι σύμφωνα με τη νομολογία ο ισχυρισμός για μη δίκαιη δίκη δεν πρέπει να τίθεται γενικά και αόριστα (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας (Αρ. 1)
(2012)2 ΑΑΔ 370) και δεν κρίνεται αποσπασματικά και ούτε με τρόπο αφηρημένο. Η Υπεράσπιση και των δυο Κατηγορούμενων δεν έχει καταφέρει να καταδείξει κάποιο πραγματικό υπόβαθρο στο οποίο να στηρίζει τον ισχυρισμό της για επηρεασμό των δικαιωμάτων τους για μη δίκαιη δίκη. Τέλος σημειώνουμε ότι το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η παρούσα διαδικασία, δηλαδή προτού κλείσει την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή και έχοντας υπόψη όλα όσα έχουμε αναφέρει ανωτέρω, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως καθυστερημένο. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω κρίνουμε δικαιολογημένο το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής το οποίο εγκρίνεται. (Υπ.) Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) Στ. Σταύρου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) Ε. Γεωργίου‑Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο