Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Παπαναστασίου, Αρ. Υπόθεσης: 22179/2016, 17/5/2018

(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Πιο κάτω, καταγράφω με την μέγιστη δυνατή πληρότητα την μαρτυρία κάθε μάρτυρα και παράλληλα προβαίνω σε αξιολόγηση της. Αστ. XXXXX9 XXXXX Χριστοδούλου (ΜΚ1) Η ΜΚ1 επισκέφτηκε στις 21.2.2015 την σκηνή του δυστυχήματος. Κατά την άφιξη της στην σκηνή, ο Κατηγορούμενος φαινόταν να είναι σε ένταση και αναφερόταν συνεχώς σε παλαιότερο τροχαίο δυστύχημα στο οποίο ενεπλάκη και στο οποίο κινδύνεψε να χάσει την ζωή του. Στην παρουσία όλων των εμπλεκομένων, η ΜΚ1 ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής (βλ. Τεκμήριο 2) και με βάση αυτό ετοίμασε συμμετρικό σχέδιο (βλ. Τεκμήριο 3). Το περιπολικό υπέστη ζημιά στο δεξιό μπροστινό μέρος και αποκόπηκε ο δεξιός μπροστινός τροχός. Το αυτοκίνητο XXXXX79 επίσης υπέστη ζημιά στο δεξιό μπροστινό μέρος. Με βάση τις πορείες των δύο οχημάτων, την τελική τους θέση, τα σημεία της επαφής και τις ζημιές, η ΜΚ1 εντόπισε το σημείο σύγκρουσης και το τοποθέτησε στο πρόχειρο σχέδιο με το γράμμα «X». Κατά την αντεξέταση της, η ΜΚ1 ανέφερε ότι το όχημα του Κατηγορουμένου ήταν σταθμευμένο αρκετά μέτρα μακριά από το σημείο του δυστυχήματος και δεν σημειώθηκε επί του σχεδίου καθότι δεν επηρέαζε οτιδήποτε σε σχέση με τον τρόπο που έγινε το δυστύχημα. Από την άλλη, το περιπολικό εντοπίστηκε στην τελική του θέση και ένεκα των ζημιών που υπέστη, μπορούσε να μετακινηθεί μόνο με ρυμουλκό. Σε κάθε περίπτωση, η μάρτυρας ανέφερε ότι εντόπισε την ακριβή θέση του περιπολικού κατά τον χρόνο της σύγκρουσης με βάση ίχνος από τον πισινό δεξιό τροχό που δημιουργήθηκε ένεκα της μετατόπισης του από την σύγκρουση. Η μάρτυρας ανέφερε επίσης ότι εντός της συμβολής των δύο λεωφόρων δεν υπάρχουν χαραγμένες γραμμές επί του οδοστρώματος. Η σύγκρουση έγινε κατά 40 εκατοστά του μέτρου, εντός της νοητής προέκτασης της λωρίδας κυκλοφορίας η οποία προοριζόταν για την κίνηση του περιπολικού. Την στιγμή της σύγκρουσης ο πισινός δεξιός τροχός του περιπολικού ήταν κατά 75 εκατοστά του μέτρου αριστερότερα της νοητής προέκτασης της διαχωριστικής γραμμής του δρόμου, κάτι που δείχνει ότι το περιπολικό είχε κάποια κλίση δεξιά, ήτοι προς την Λεωφόρο Αμμοχώστου. Μετά την σύγκρουση, ο πισινός δεξιός τροχός του περιπολικού μετατοπίστηκε κατά 90 εκατοστά αριστερά ως η πορεία του. Η ΜΚ1 μου έκανε θετική εντύπωση και αποδέχομαι την μαρτυρία της ως προς τις ενέργειες στις οποίες προέβη για την διερεύνηση του επίδικου δυστυχήματος. Η μάρτυρας ήταν ήρεμη και δεν βρισκόταν σε αμηχανία. Απαντούσε με ευθύτητα και αμεσότητα και δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νου, αποδέχομαι ότι πρόκειται για αξιόπιστη μάρτυρα. Αποδέχομαι ειδικότερα την μαρτυρία της σε σχέση με τις ζημιές επί των δύο οχημάτων αλλά και σε σχέση με τα ευρήματα που εντόπισε στην σκηνή και αποτυπώθηκαν επί του σχεδίου. Αποδέχομαι επίσης την θέση της σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων, αφού έδωσε στο Δικαστήριο τα στοιχεία εκείνα τα οποία μπορούν με ασφάλεια να οδηγήσουν σε εύρημα επ' αυτού. Ειδικότερα, από τα ίχνη μετατόπισης που δημιουργήθηκαν από τον πισινό δεξιό τροχό του περιπολικού που ξεκινούσαν 75 εκατοστά αριστερότερα της νοητής προέκτασης της διαχωριστικής γραμμής του δρόμου σε συσχετισμό με την τελική θέση του περιπολικού και τις ζημιές σε αυτό, ήτοι στο δεξιό μπροστινό μέρος και τα ίχνη που άφησε το όχημα του Κατηγορουμένου μετά την σύγκρουση, προκύπτει ότι όντως το περιπολικό βρισκόταν εντός της δικής του λωρίδας κυκλοφορίας κατά την στιγμή της σύγκρουσης. Λοχ.XXXXX8 XXXXX Σωκράτους (ΜΚ2) Στις 27.2.2015 ο MK2 μετέβη μαζί με τον Κατηγορούμενο στην σκηνή του δυστυχήματος, όπου ο τελευταίος υπέδειξε το σημείο σύγκρουσης του αυτοκινήτου του με το περιπολικό (γράμμα «Χ2»). Ακολούθως ο Κατηγορούμενος άλλαξε γνώμη και ανάφερε ότι το σημείο αυτό δεν ήταν το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων, αλλά η θέση του περιπολικού μετά την σύγκρουση. Στην συνέχεια, υπέδειξε νέο σημείο ως σημείο σύγκρουσης (γράμμα «Χ3»). Την ίδια ημέρα, ο ΜΚ2 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο (βλ. Τεκμήριο 6) και ακολούθως τον κατηγόρησε γραπτώς. Ο Κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι οδηγούσε έχοντας στην εκπνοή του ποσότητα αλκοόλης που υπερέβαινε το καθορισμένο όριο από το νόμο, δηλαδή 62 μg% αντί 22 μg% αλλά όχι ότι οδηγούσε χωρίς την δέουσα προσοχή και φροντίδα (βλ. Τεκμήριο 7). Η μαρτυρία του ΜΚ2 δεν ήταν ιδιαίτερα βοηθητική ως προς τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος. Σε κάθε περίπτωση, κρίνω ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να αναφέρει την αλήθεια και τον κρίνω αξιόπιστο μάρτυρα. Ήταν σταθερός στις θέσεις του και δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις. XXXXX Ανδρονίκου (ΜΚ3) Υιοθετώντας την κατάθεση της (βλ. Τεκμήριο 9), η ΜΚ3 ανέφερε ότι στις 21.2.2015 και περί ώρα 04:50 οδηγούσε το περιπολικό στην Λεωφόρο Λάρνακος στην Αγλαντζιά με κατεύθυνση από Πανεπιστήμιο προς Λεωφόρο Αγλαντζιάς. Κινείτο με ταχύτητα γύρω στα 50ΧΑΩ και είχε αναμμένα τα μεγάλα φώτα του αυτοκινήτου στην χαμηλή στάση. Όταν πλησίασε την συμβολή με την Λεωφόρο Αμμοχώστου κινήθηκε στην δεξιά λωρίδα ως η πορεία της, γιατί πρόθεση της ήταν να στρίψει δεξιά στην Λεωφόρο Αμμοχώστου. Έδειξε την εν λόγω πρόθεση με το σηματοδότη του αυτοκινήτου. Αφού εισήλθε στην συμβολή με πράσινο φως, σταμάτησε στην δική της λωρίδα κυκλοφορίας γιατί πρόσεξε ότι ερχόταν ένα αυτοκίνητο από την αντίθετη κατεύθυνση. Το εν λόγω αυτοκίνητο κτύπησε στην μπροστινή δεξιά γωνιά του αυτοκίνητου της. Ένεκα της σύγκρουσης, αποσπάστηκε ο δεξιός μπροστινός τροχός και το πίσω μέρος του περιπολικού μετακινήθηκε ελαφρώς αριστερά. Ο οδηγός του άλλου οχήματος, δεν σταμάτησε στο σημείο του δυστυχήματος αλλά λόγω μεγάλης ταχύτητας ακινητοποίησε το αυτοκίνητο του περίπου 100 μέτρα μακριά. Ακολούθως, ήρθε στο σημείο ο Κατηγορούμενος ο οποίος άρχισε να φωνάζει διαμαρτυρόμενος. Αντεξεταζόμενη, η ΜΚ3 ανέφερε ότι όταν εισήλθε στη διασταύρωση, είδε το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου να προσεγγίζει τη διασταύρωση και σταμάτησε με κλίση δεξιά αλλά πάντα εντός της δικής της λωρίδας κυκλοφορίας. Σε ερώτηση πως γνωρίζει ότι ήταν στην δική της λωρίδα, ανέφερε ότι δεν είχε ξεπεράσει τον πάσσαλο με τους φωτεινούς σηματοδότες που ήταν ακριβώς μπροστά της (βλ. σημείο "Ζ"). Σε κάθε περίπτωση, ήταν η θέση της ότι η πορεία που ακολούθησε ο κατηγορούμενος ήταν ευθεία προς το δικό της όχημα το οποίο ήταν ακινητοποιημένο. Διαφώνησε ότι ο δεξιός μπροστινός τροχός του οχήματος της είχε μεγαλύτερη κλίση από την κλίση του αυτοκινήτου της και επέμεινε ότι χρησιμοποίησε το σηματοδότη του οχήματος της για να δείξει την πρόθεση της να στρίψει δεξιά στην Λεωφόρο Αμμοχώστου. Η ΜΚ3 στην προσπάθεια της να πείσει για την δική της εκδοχή, ανέφερε ψέματα στο Δικαστήριο. Ανέφερε ειδικότερα ότι έχει την πεποίθηση ότι δεν είχε εξέλθει της δικής της λωρίδας, λόγω του ότι δεν είχε ξεπεράσει ισχυριζόμενο πάσσαλο φώτων τροχαίας που εν τέλει διαφάνηκε ότι δεν υπήρχε στο σημείο «Ζ»¨ που υπέδειξε. Τούτο είναι στοιχείο ικανό να κλονίσει την εν γένει αξιοπιστία της μάρτυρος καθότι δείχνει την τάση της να δικαιολογήσει τις ισχυριζόμενες ενέργειες της αναφερόμενη σε γεγονότα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Παρά το γεγονός ότι οι λοιπές πτυχές της μαρτυρίας της και ειδικότερα το γεγονός ότι δεν είχε οδηγήσει πέρα από τη νοητή προέκταση της δικής της λωρίδας κυκλοφορίας καθώς και ότι κατά την στιγμή της σύγκρουσης το περιπολικό ήταν σταματημένο επιβεβαιώνονται από την υπόλοιπη μαρτυρία (βλ. ΜΚ1 και ΜΚ4), εντούτοις ένεκα της διαπιστωθείσας τάσης της μάρτυρος να καταφύγει στο ψεύδος, την κρίνω αναξιόπιστη και απορρίπτω την μαρτυρία της. XXXXX Κακοφεγγίτης (ΜΚ4) Ο ΜΚ4 ήταν συνοδηγός στο περιπολικό. Υιοθέτησε την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (βλ. Τεκμήριο 10) στην οποία ανέφερε μεταξύ άλλων ότι η ΜΚ3 έδειξε με το σηματοδότη του αυτοκινήτου της ότι θα έστριβε δεξιά και αφού εισήλθε στην συμβολή, σταμάτησε στην λωρίδα της πορείας τους με ελαφριά κλίση δεξιά καθότι από απέναντι ερχόταν ένα αυτοκίνητο. Ενώ ήταν σταματημένοι, το αυτοκίνητο που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση, εισήλθε στην λωρίδα κυκλοφορίας όπου ήταν σταματημένοι και κτύπησε στην μπροστινή δεξιά γωνία του περιπολικού το οποίο υπέστη εκτεταμένες ζημίες και ακινητοποιήθηκε στην μέση της συμβολής με την λεωφόρο Αμμοχώστου. Ο Κατηγορούμενος μετά το δυστύχημα άρχισε να φωνάζει και δεν υπήρχε έδαφος συνεννόησης μαζί του κάτι που οδήγησε τον ΜΚ4 να πιστεύει ότι ήταν μεθυσμένος. Ο ΜΚ4 μου έκανε θετική εντύπωση ως μάρτυρας. Δεν διαπίστωσα οποιαδήποτε προσπάθεια εκ μέρους του να παραποιήσει τα γεγονότα ή να αποκρύψει την αλήθεια. Ήταν ήρεμος και δεν φάνηκε να διακατέχεται από αμηχανία ή δισταγμό στις απαντήσεις του. Επιπρόσθετα, δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις και η αξιοπιστία του δεν πλήγηκε κατά την διάρκεια της αντεξέτασης. Ο ΜΚ4 έδωσε ικανές εξηγήσεις για το γεγονός ότι δεν είχε δει από νωρίς το όχημα του Κατηγορουμένου. Ειδικότερα, ανέφερε ότι ο ίδιος ως συνοδηγός, δεν είχε την ίδια προσοχή στον δρόμο όπως θα είχε αν ήταν ο οδηγός. Σε κάθε περίπτωση, κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι σε κλάσματα δευτερολέπτου μετά που ο ίδιος αντιλήφθηκε το όχημα του Κατηγορουμένου έγινε η σύγκρουση. Δεν μπορεί να γνωρίζει επακριβώς τον χρόνο που ήταν σταματημένο το περιπολικό πριν επέλθει η σύγκρουση. Ήταν όμως σαφής και δήλωσε με βεβαιότητα ότι την στιγμή που έγινε η σύγκρουση, το όχημα στο οποίο επέβαινε, ήταν ακινητοποιημένο. Ανέφερε επίσης ότι άκουσε τον θόρυβο που προκαλείται όταν γίνεται χρήση του σηματοδότη του οχήματος και ακολούθως είδε ότι η ΜΚ3 χρησιμοποίησε τον εν λόγω σηματοδότη. Έχοντας κατά νου τη συνολική εικόνα του συγκεκριμένου μάρτυρα, κρίνω ότι είναι πλήρως αξιόπιστος και αποδέχομαι την μαρτυρία του. XXXXX Χατζήμηχαηλ (ΜΚ5) Ο ΜΚ5 οδηγούσε στην Λεωφόρο Αμμοχώστου με κατεύθυνση προς Λεωφόρο Λάρνακος και φθάνοντας στα φώτα τροχαίας της συμβολής των δύο αυτών Λεωφόρων, σταμάτησε καθότι το φως για την πορεία του ήταν κόκκινο. Μόλις σταμάτησε, είδε ένα περιπολικό της Αστυνομίας να βρίσκεται απέναντι του με ελαφριά κλίση προς τα δεξιά και κατάλαβε ότι αυτό θα έστριβε στην λεωφόρο Αμμοχώστου. Δεν μπορεί να προσδιορίσει κατά πόσο οποιοδήποτε μέρος του περιπολικού βρισκόταν στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, ούτε κατά πόσο ήταν πλήρως σταματημένο. Ακολούθως, είδε ένα αυτοκίνητο το οποίο ερχόταν με μεγάλη ταχύτητα εκ δεξιών του περιπολικού, να εισέρχεται στην διασταύρωση και να συγκρούεται με το περιπολικό. Από την σύγκρουση δεν υπήρξε αισθητή μετακίνηση του περιπολικού το οποίο ακινητοποιήθηκε στην μέση της συμβολής και δεν εμπόδιζε καθόλου την τροχαία κίνηση των οχημάτων που έρχονταν από την αντίθετη κατεύθυνση. Η μαρτυρία του ΜΚ5 δεν παρουσιάζει την απαιτούμενη σαφήνεια και δεν διαφωτίζει ως προς ουσιώδη ζητήματα που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΚ5 ανέφερε ότι εξ όσων θυμάται, πριν γίνει το δυστύχημα είχε περάσει κάποιο αυτοκίνητο αγνώστων στοιχείων που είχε την ίδια πορεία με αυτή του κατηγορούμενου και το οποίο δεν είχε μεγάλη ταχύτητα. Στην συνέχεια αναίρεσε όσα είπε και ανέφερε ότι δεν είναι απόλυτα βέβαιος για το εν λόγω γεγονός. Σε κάθε περίπτωση, ο ΜΚ5 δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσον το περιπολικό ήταν σταματημένο ή κινείτο με μικρή ταχύτητα. Επίσης δεν ήταν σε θέση να αναφέρει με ποιο τρόπο κινείτο το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου καθότι δεν το είδε καθόλου πριν την σύγκρουση. Όσα ανέφερε ο ίδιος σε σχέση με την ταχύτητα του οχήματος του Κατηγορουμένου στηρίζονται σε εικασίες και όχι σε κάτι που αντιλήφθηκε με τα μάτια του. Λαμβάνοντας υπόψη μου τη συνολική παρουσία του ΜΚ5 στο εδώλιο του μάρτυρα και αξιολογώντας το περιεχόμενο της μαρτυρίας του καταλήγω ότι δεν μπορώ να στηριχτώ επί της εν λόγω μαρτυρίας για εξαγωγή ασφαλών ευρημάτων. XXXXX Μούζουρος (ΜΚ6) Ο ΜΚ6 εργάζεται στον Κλάδο Κυκλοφοριακών Μελετών του Τμήματος Δημοσίων Έργων. Παρουσίασε στο Δικαστήριο επίσημο σχέδιο της επίδικης διασταύρωσης (βλ. Τεκμήριο 12) και εξήγησε ότι σε αυτή υπάρχουν πέντε πάσσαλοι με φώτα τροχαίας. Επισήμανε ότι στο σημείο «Ζ» το οποίο είχε τοποθετήσει η ΜΚ3 επί του σχεδίου δεν υπάρχει πάσσαλος. Περαιτέρω, ο ΜΚ6 παρουσίασε και επεξήγησε σχέδιο που αφορά τον τρόπο λειτουργίας των φώτων τροχαίας στην επίδικη διασταύρωση (βλ. Τεκμήριο 13). Σε γενικές γραμμές, ο μάρτυρας ανέφερε ότι όταν στην Λεωφόρο Λάρνακος ήταν πράσινο, στη Λεωφόρο Αμμοχώστου ήταν κόκκινο και αντίστροφα. Εξήγησε τους χρόνους που χρειάζονται για την εναλλαγή χρώματος στα φώτα τροχαίας καθώς και τους χρόνους ασφαλείας. Σε σχέση με τον ΜΚ6, επισημαίνω ότι δεν επιχειρήθηκε ο κλονισμός της αξιοπιστίας του. Σε κάθε περίπτωση, θεωρώ ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια για όσα εμπίπτουν στο πεδίο της γνώσης του. Κατηγορούμενος Ο Κατηγορούμενος υιοθέτησε την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία, στην οποία ανέφερε ότι στις 21.2.2015 και περί ώρα 04:50 οδηγούσε το αυτοκίνητο του στην Λεωφόρο Λάρνακος με κατεύθυνση προς το Πανεπιστήμιο. Κινείτο με κανονική ταχύτητα στην αριστερή λωρίδα του δρόμου έχοντας τα μεγάλα φώτα του αυτοκινήτου αναμμένα, στην χαμηλή στάση. Μπροστά του και πίσω του δεν κινείτο οποιοδήποτε αυτοκίνητο. Φτάνοντας στην συμβολή με την Λεωφόρο Αμμοχώστου, το φως στα φώτα τροχαίας για την πορεία του ήταν πράσινο. Είχε δει ότι στην αντίθετη κατεύθυνση κινείτο κάποιο αυτοκίνητο. Ο Κατηγορούμενος συνέχισε την πορεία του κινούμενος στην ίδια λωρίδα κυκλοφορίας και εισήλθε στην συμβολή. Τότε, το αυτοκίνητο που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση, χωρίς προειδοποίηση, έστριψε δεξιά και του ανέκοψε την πορεία. Μετά την σύγκρουση, τρύπησαν οι δύο δεξιοί τροχοί του αυτοκινήτου του και οδηγώντας σιγά σιγά, σταμάτησε στην δεξιά πλευρά του δρόμου. Παρέμεινε στο σημείο μέχρι που ήρθε η Αστυνομία. Από το δυστύχημα δεν τραυματίστηκε, αλλά το αυτοκίνητο του υπέστη εκτεταμένες ζημίες. Αντεξεταζόμενος, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι αντιλήφθηκε για πρώτη φορά το περιπολικό όταν αυτό κινείτο προς τη συμβολή. Δεν είχε αναμμένους φάρους, ούτε έδειχνε ότι επρόκειτο να στρίψει δεξιά. Εκείνην την στιγμή δεν υπήρχαν άλλα οχήματα στον δρόμο. Ο ίδιος δεν πρόλαβε να αντιδράσει καθότι, υπέθεσε ότι το περιπολικό θα σταματήσει. Ο Κατηγορούμενος ανέφερε επίσης ότι αν και είχε καταναλώσει αλκοόλη είχε αντίληψη του τι συνέβαινε και μπορούσε να οδηγήσει. Ο λόγος που αντέδρασε έντονα μετά το δυστύχημα ήταν διότι στο παρελθόν είχε εμπλακεί σε τροχαίο δυστύχημα στο ίδιο σημείο στα πλαίσια του οποίου κινδύνευσε η ζωή του. Ο Κατηγορούμενος δεν με έπεισε ότι μετέφερε στο Δικαστήριο την αλήθεια σε σχέση με τις συνθήκες που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας του Κατηγορουμένου, όπως βεβαίως και των υπολοίπων μαρτύρων συσχετίστηκε, αντιπαραβλήθηκε και διερευνήθηκε μέσα από την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Σε σχέση λοιπόν με τον Κατηγορούμενο, σημειώνω ότι είναι αξιοπερίεργο το γεγονός ότι ενώ από την μια ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι οδηγούσε κανονικά εντός της δικής του λωρίδας κυκλοφορίας, εντούτοις το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων βρισκόταν εντός της νοητής προέκτασης της λωρίδας κυκλοφορίας στην οποία κινείτο το περιπολικό. Συγκεκριμένα, ο πισινός δεξιός τροχός του περιπολικού ήταν κατά 75 εκατοστά εκτός της λωρίδας κυκλοφορίας στην οποία θα έπρεπε να κινείται ο Κατηγορούμενος. Περαιτέρω, το κτύπημα στο περιπολικό ήταν τέτοιο που απέκοψε τον δεξιό μπροστινό τροχό. Για να μπορέσει η θέση του Κατηγορουμένου να έχει έρεισμα στην λογική, θα έπρεπε το περιπολικό να είχε κλίση πολλών μοιρών προς τα δεξιά κάτι που δεν συνάδει με τις ζημιές στο περιπολικό. Μάλιστα δε, για να ευσταθεί το σημείο «Χ3» που υπέδειξε ο Κατηγορούμενος ως σημείο σύγκρουσης, το περιπολικό θα έπρεπε να ήταν τουλάχιστον κάθετα στον δρόμο. Σε τέτοια περίπτωση, οι ζημιές στο περιπολικό θα ήταν στην αριστερή του πλευρά και όχι στην δεξιά γωνία. Το γεγονός ότι το κτύπημα έλαβε χώρα στην λωρίδα κυκλοφορίας που προορίζεται για το περιπολικό ενισχύεται και από το γεγονός ότι το μαύρισμα στην άσφαλτο από τον δεξιό μπροστινό τροχό του οχήματος του Κατηγορουμένου (ίχνη Α1 τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν) βρισκόταν κατά 30 εκατοστά εντός της λωρίδας κυκλοφορίας του περιπολικού. Τέλος, καμία εξήγηση δεν δόθηκε από τον Κατηγορούμενο για τον λόγο που συνέχισε την πορεία του για απόσταση περίπου 50 μέτρων μετά την σύγκρουση μέχρι να ακινητοποιήσει το όχημα του. Ακατανόητα και χωρίς πειστική αιτιολογία εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, παραβιάζοντας και συνεχή άσπρη γραμμή και στάθμευσε το όχημα του στην δεξιά πλευρά του δρόμου αντί στην αριστερή. Έχοντας τα πιο πάνω κατά νου και κρίνοντας την συνολική παρουσία του Κατηγορουμένου στο εδώλιο του μάρτυρα και ειδικότερα το γεγονός ότι διακατεχόταν από θυμό και δεν απαντούσε με σαφήνεια, καταλήγω να μην αποδεχτώ την μαρτυρία του. Θεωρώ ότι ο Κατηγορούμενος έπεισε τον εαυτό του ότι δεν φέρει κάποια ευθύνη για το επίδικο δυστύχημα σε βαθμό που αδυνατεί να αντικρύσει με νηφαλιότητα την αλήθεια, ότι δηλαδή ο ίδιος, για λόγους που ο ίδιος γνωρίζει και δεν έχει αποκαλύψει, κινήθηκε με το όχημα του στην λωρίδα κυκλοφορίας όπου βρισκόταν το περιπολικό. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας κατά νου την πιο πάνω αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας, καταλήγω σε εύρημα ότι ενώ ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο του στην Λεωφόρο Λάρνακος έχοντας κατεύθυνση από Λεωφόρο Αγλαντζιάς προς Πανεπιστήμιο εξήλθε της λωρίδας κυκλοφορίας η οποία προορίζεται για οχήματα που είχαν την ίδια κατεύθυνση με αυτόν και κινήθηκε αριστερά ως η πορεία του και συγκρούστηκε στο περιπολικό που οδηγούσε η ΜΚ3, το οποίο εκείνη την στιγμή ήταν ακινητοποιημένο εντός της νοητής προέκτασης της λωρίδας κυκλοφορίας που προορίζεται για οχήματα που έχουν πρόθεση να στρίψουν δεξιά στην Λεωφόρο Αμμοχώστου. Μετά την σύγκρουση των δύο οχημάτων, ο Κατηγορούμενος ακινητοποίησε το αυτοκίνητο του αρκετά μέτρα μακριά από το σημείο του δυστυχήματος και αφού πλησίασε την σκηνή, αντέδρασε έντονα με διαμαρτυρίες και φωνές. Εξακολούθησε να βρίσκεται σε ένταση ακόμα και μετά την άφιξη της αστυνομίας στο σημείο. Κατά τα λοιπά, προβαίνω σε ευρήματα ως αυτά έχουν διατυπωθεί ανωτέρω στην ενότητα «παραδεκτά και/ή μη αμφισβητούμενα γεγονότα». Για σκοπούς οικονομίας χώρου και χρόνου δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ 1η Κατηγορία Ο Κατηγορούμενος κατηγορείται δυνάμει του άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου ν. 86/72το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας,

(1998)2 A.A.Δ 68 αναφέρονται τα εξής: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Όπως αναφέρεται στην Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». Όπως προκύπτει από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη

(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R. 78). Η υποχρέωση της προσήκουσας επιμέλειας υπόκειται στην προϋπόθεση ότι και οι άλλοι οδηγοί θα εκπληρώσουν το καθήκον τους για επιμέλεια και δεν επεκτείνεται στη λήψη προληπτικών μέτρων έναντι της πιθανότητας εκδήλωσης αμέλειας εκ μέρους άλλων οδηγών (βλ. Χρ. Νικολαϊδης ν. Ρ. Κλεοβούλου

(1992)1 Α.Α.Δ. 422, 428). Όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή, παράλειψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (βλ. Κυριάκος Αργυρού ν. Αστυνομίας,

(2002)2 ΑΑΔ 378). Στην Adamis v Eracleous

(1982)1 CLR 746, 751, αναφέρθηκε ότι το κατά πόσο είναι ασφαλής ή όχι ή είσοδος οχήματος σε δρόμο εξαρτάται από την κατάσταση της τροχαίας κίνησης την στιγμή που εισέρχεται, και αν η κατάσταση είναι τέτοια που να καθιστά την είσοδο επικίνδυνη ο οδηγός οφείλει να μην εισέλθει μέχρις ότου είναι ασφαλές να το πράξει. Αν η είσοδος είναι ή δεν είναι λογικά ασφαλής στη δεδομένη περίπτωση είναι ζήτημα πραγματικό που αποφασίζεται αναλόγως των περιστάσεων. Η απόφραξη του δρόμου από οδηγό αυτοκινήτου υποδηλώνει γενικά παράλειψη εκπλήρωσης του καθήκοντος προς άλλα άτομα τα οποία χρησιμοποιούν το δρόμο, όμως δεν προσδίδει αυτόματα ευθύνη στον οδηγό, για οποιοδήποτε επακόλουθο δυστύχημα ανεξάρτητο από τα αίτια του (βλ. Κυριάκου ν. Κανάρη

(1997)1Γ ΑΑΔ 1436). Στην προκειμένη περίπτωση, θεωρώ ότι η ενέργεια του Κατηγορουμένου να εισέλθει κατά 40 εκατοστά στην λωρίδα κυκλοφορίας όπου ήταν ακινητοποιημένο το περιπολικό το οποίο ήταν ορατό στον δρόμο έχοντας αναμμένα τα φώτα πορείας του, συνηγορεί σε αμέλεια. Σε κάθε περίπτωση, η κατάσταση στον δρόμο ήταν τέτοια που ο Κατηγορούμενος όφειλε να κινηθεί εντός της δικής του λωρίδας κυκλοφορίας, ήτοι αριστερότερα ως η πορεία του, ώστε να αποφύγει ενδεχόμενη σύγκρουση. Έστω κι αν το εύρημα μου ότι το περιπολικό ήταν ακινητοποιημένο κριθεί λανθασμένο, τούτο δεν αναιρεί την ευθύνη του Κατηγορουμένου. Και τούτο διότι σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε αποκοπή πορείας του οχήματος του Κατηγορουμένου από το περιπολικό, ως ήταν ο ισχυρισμός του τελευταίου. Η σύγκρουση των δύο οχημάτων έγινε σε κάθε περίπτωση εκτός της λωρίδας κυκλοφορίας που θα έπρεπε να κινείται ο Κατηγορούμενος και ενώ το περιπολικό όχημα ήταν πλήρως ορατό στον δρόμο. Ασχέτως εάν το περιπολικό ήταν σε κίνηση ή όχι, ο Κατηγορούμενος όφειλε να λάβει ενέργειες για να αποφύγει την σύγκρουση χρησιμοποιώντας τα 3,90 μέτρα που προορίζονταν για την λωρίδα κυκλοφορίας της δικής του κατεύθυνσης. Έχοντας τα πιο πάνω κατά νου, καταλήγω ότι ο Κατηγορούμενος παρέλειψε να εκπληρώσει το καθήκον τήρησης δέουσας παρατηρητικότητας και προσοχής και η παράλειψη τούτη υπολείπεται της συμπεριφοράς που πρέπει να επιδεικνύει ο μέσος συνετός οδηγός. 3η Κατηγορία Ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι διέπραξε το αδίκημα της οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος υπό την επήρεια οινοπνευματωδών ποτών κατά παράβαση του άρθρου 9 του Ν.86/72, το οποίο προνοεί τα εξής: «9.-

(1)Πας όστις, καθ' ον χρόνον οδηγεί ή πειράται να οδηγήση μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου ή άλλως πως είναι υπεύθυνος διά το τοιούτον όχημα εν όσω τούτο ευρίσκεται επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου, τελεί υπό την επήρειαν οινοπνευματωδών ποτών, ναρκωτικών ή φαρμάκων κατά τρόπον ώστε, καθ' ον χρόνον οδηγεί η ικανότης αυτού προς ασφαλή οδήγησιν να είναι ηλαττωμένη, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν διά διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας ,1000 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.» Το ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε έχοντας καταναλώσει οινοπνευματώδη ποτά, δεν είναι αρκετό για να θεμελιώσει καταδίκη του κατηγορουμένου στην 3η Κατηγορία. Θα πρέπει επιπρόσθετα η Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει ότι, ένεκα της εν λόγω κατανάλωσης, η ικανότητα του κατηγορουμένου για ασφαλή οδήγηση είναι ελαττωμένη. Στην υπόθεση Σάββα v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 115 λέχθηκαν τα εξής: «Το πρωτόδικο δικαστήριο αναφέρθηκε στα συστατικά του αδικήματος του άρθρου 9

(1)του Ν. 86/72(οδήγηση και επήρεια από οινοπνευματώδη ποτά κατά τρόπο ώστε η ικανότητα προς ασφαλήοδήγηση να είναι ελαττωμένη) και, με αναφορά στο Wilkinson's Road Traffic Offences, 10η έκδοση σελ. 201 - 204 έκρινε πως είχαν όλα αποδειχτεί με βεβαιότητα. Δεν έχουμε ικανοποιηθεί πως διέπραξε οποιοδήποτε σφάλμα. Η μαρτυρία ήταν συντριπτική και έδειχνε προς μια και μόνο κατεύθυνση. Ο τρόπος με τον οποίο ο εφεσείων οδήγησε το αυτοκίνητό του, το ότι μύριζε έντονα οινόπνευμα σε συνδυασμό εδώ και προς τη μαρτυρία για κατανάλωση οινοπνεύματος και η συμπεριφορά του, χωρίς καμιά αμφιβολία αποδείκνυαν πως η ικανότητά του να οδηγεί ήταν ελαττωμένη λόγω οινοπνεύματος. Δεν είναι ορθή η εισήγηση πως χρειαζόταν απαραιτήτως επιστημονική μαρτυρία την οποία άλλωστε ήταν ο ίδιος ο εφεσείων που απέκλεισε. Παρεμβάλουμε εδώ τα ακόλουθα:΄Οταν ο εφεσείων ακινητοποιήθηκε και αφού έκαμε προσπάθεια να διαφύγει, δεν έδινε δείγμα εκπνοής εξ ου και η τρίτη κατηγορία. Δεν συνεργαζόταν και αντί να εκπνέει, εισέπνεε. Το απόσπασμα από τους Halsbury's στο οποίο μας παρέπεμψε ο κ. Ανδρέου που αναφέρεται στην απόδειξη του επηρεασμού με επιστημονική μαρτυρία, με ή χωρίς μαρτυρία για ασταθή οδήγηση, δηλώνει δυνατότητα και δεν υπονοεί πως αυτός είναι ο μόνος τρόπος απόδειξης. Στον Wilkinsons στον οποίο αναφέρθηκε το Δικαστήριο, (βλ. και την 14η έκδοση σελ. 1/230 §4.63) εξηγείται, και αυτή είναι η ορθή θέση, πως αποδεικνύεται ο επηρεασμός και με μαρτυρία για ασταθή οδήγηση ή δυστύχημα στο οποίο δεν θα εμπλεκόταν κανονικός οδηγός μαζί με μαρτυρία για κατανάλωση οινοπνεύματος. Περαιτέρω, με μαρτυρία για την κατάσταση του οδηγού (μεταξύ άλλων αστάθεια ή διανοητική σύγχυση) και κάποια μαρτυρία πως αυτή οφείλεται σε οινόπνευμα και όχι σε ασθένεια. Τα συζητηθέντα στην R v. Davies δεν μπορούν να συσχετισθούν προς την παρούσα υπόθεση. Αποδοκιμάστηκε εκεί η λήψη ως μαρτυρίας της γνώμης μη ειδικού πως ο οδηγός δεν ήταν σε θέση να χειριστεί όχημα. Εδώ οι μάρτυρες αναφέρθηκαν στην εμφάνιση και στη συμπεριφορά του εφεσείοντα και το Δικαστήριο κατέληξε με γνώμονα τη δική του αξιολόγηση της μαρτυρίας που είχε προσαχθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, είναι παραδεκτό γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο του έχοντας προηγουμένως καταναλώσει τέτοια ποσότητα αλκοόλης, ώστε η αναλογία αλκοόλης στην εκπνοή του υπερέβαινε το καθορισμένο όριο, δηλαδή 62 αντί 22 εκατομμυριοστά του γραμμαρίου αλκοόλης σε κάθε 100 χιλιοστά του λίτρου εκπνοής. Περαιτέρω, ο τρόπος με τον οποίο ο Κατηγορούμενος οδήγησε το αυτοκίνητό του, ήτοι το γεγονός ότι εξήλθε της λωρίδας κυκλοφορίας στην οποία θα έπρεπε να κινείται και περαιτέρω το γεγονός ότι μετά το δυστύχημα δεν κατόρθωσε να παραμείνει κοντά στο σημείο αλλά προχώρησε για αρκετά μέτρα και τέλος το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος βρέθηκε σε κατάσταση έντασης φωνασκώντας αδικαιολόγητα, δεν αφήνουν αμφιβολία ότι η ικανότητά του Κατηγορουμένου να οδηγεί ήταν ελαττωμένη λόγω οινοπνεύματος. Δεν παραγνωρίζω ότι ο Κατηγορούμενος πρόβαλε ως αιτιολογία για την αντιδραστική συμπεριφορά του, το γεγονός ότι ξύπνησαν τραυματικές μνήμες από προηγούμενο τροχαίο δυστύχημα στο οποίο ενεπλάκη. Παρά ταύτα, το παρατεταμένο χρονικό διάστημα αυτής της συμπεριφοράς του, η οποία συνεχίστηκε ακόμα και μετά την άφιξη της ΜΚ1 στην σκηνή, σε συσχετισμό με το γεγονός ότι με βάση την αξιόπιστη ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, δεν υπήρχε έδαφος συνεννόησης με τον Κατηγορούμενο, ανατρέπουν την θέση του. Θα ανέμενε κάποιος ότι μετά από την πρώτη, έστω δικαιολογημένη αντίδραση, ο Κατηγορούμενος θα μπορούσε να αντιμετωπίσει με νηφαλιότητα την κατάσταση στην οποία βρέθηκε. Εντούτοις, δεν το έπραξε. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ο Κατηγορούμενος κρίνεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ένοχος τόσο στην 1η όσο και στην 3η κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο