← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΠΑΥΛΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 9294/2015, 11/9/2018

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΠΑΥΛΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 9294/2015, 11/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:B178 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 9294/2015 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν.

  1. XXXXX ΠΑΥΛΟΥ
  2. XXXXX ΜΑΡΚΟΥΛΙΑ
  3. XXXXX ΣΙΑΝΙΟΥ
  4. XXXXX ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
  5. XXXXX ΠΑΥΛΟΥ Κατηγορούμενων -------------------------- Ημερομηνία: 11 Σεπτεμβρίου,
  6. Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Ε. Κληρίδου. Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Η. Πεκρής. Κατηγορούμενος 1: παρών. ΠΟΙΝΗ (Αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 1) [ I ]
  7. Ο κατηγορούμενος 1 έχει παραδεχθεί ενοχή σε οκτώ συνολικά κατηγορίες από τις δεκαεπτά που αντιμετώπιζε. Οι εναπομείνασες εννέα διακόπηκαν. Εναντίον των κατηγορουμένων 2 - 5 διακόπηκαν όλες οι κατηγορίες που αντιμετώπιζαν.
  8. Οι κατηγορίες που παρέμειναν αφορούν πέντε κατηγορίες για κατάχρηση εξουσίας, κατά παράβαση των άρθρων 105, 106 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 («ΠΚ») (κατηγορίες 1, 2, 4, 6 και 10), δύο κατηγορίες για ανυπακοή σε διατάξεις Νόμου που επιβάλει καθήκον, κατά παράβαση του άρθρου 136 ΠΚ (κατηγορίες 11 και 12) και μία κατηγορία παραμέλησης υπηρεσιακού καθήκοντος κατά παράβαση των άρθρων 134 και 29 ΠΚ (κατηγορία 5).
  9. Όλα τα αδικήματα διαπράχθηκαν ενώ ο κατηγορούμενος 1 ήταν Κοινοτάρχης του χωριού Πεδουλάς.
  10. Τα γεγονότα εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής (Τεκμήριο Α). Ο συνήγορος Υπεράσπισης αναφέρθηκε επίσης στα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη των αδικημάτων. Παραθέτω τα γεγονότα όπως παρουσιάστηκαν και έγιναν δεκτά και από τις δύο πλευρές σε συνάρτηση με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών.
  11. Στις 31/7/2013 λήφθηκε αλληλογραφία μέσω του Αρχηγείου Αστυνομίας από την Νομική Υπηρεσία η οποία αφορούσε καταγγελία του ΜΚ 1 σχετικά με παρανομίες, οικονομικές ατασθαλίες και παρατυπίες εναντίον του Κοινοτικού Συμβουλίου Πεδουλά, με αίτημα τη διερεύνηση διάπραξης ποινικών αδικημάτων. Σύμφωνα με τον ΜΚ 1, διάφορες ενέργειες του κατηγορούμενου 1 γίνονταν παράτυπα και συνιστούσαν πράξεις κατάχρησης εξουσίας. Παρατυπίες υπήρξαν και στις διαδικασίες που ακολουθούσε το Κοινοτικό Συμβούλιο στην προκήρυξη προσφορών και ανάθεση εκτέλεσης έργων. Παρόλο που αυτές περιέχονταν σε γνώση των αρμοδίων Υπηρεσιών της Δημόσιας Διοίκησης εντούτοις, δεν λαμβάνοντο μέτρα για τερματισμό των παρατυπιών.
  12. Στις 3/9/2013 η ΜΚ 3, προϊστάμενη στον τομέα παρακολούθησης και ελέγχου της Διεύθυνσης Δημοσίων Συμβάσεων, έδωσε τα αναγκαία στοιχεία σε σχέση με τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται κατά την προκήρυξη και την επικύρωση των προσφορών σύμφωνα με τον περί Δημοσίων Συμβάσεων Νόμο. Στις 25/09/2013 και μεταξύ των ωρών 1430-1620 δυνάμει δικαστικού εντάλματος οι ΜΚ 20 και ΜΚ19 στην παρουσία του κατηγορούμενου 1, διενέργησαν έρευνα στο γραφείο του, στο ξενοδοχείο «Κρίστης», στον Πεδουλά. Εντοπίστηκε και παραλήφθηκε αριθμός τεκμηρίων με τα οποία διαπιστώθηκε η διάπραξη των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος
  13. Κατηγορία 1 (Κατάχρηση - ανάθεση έργου σε υιό του)
  14. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 1 την 6/11/2006, κατά κατάχρηση εξουσίας που αναγόταν στα καθήκοντα του, ενήργησε αυθαίρετη πράξη, που παράβλαπτε τα δικαιώματα άλλου, αναθέτοντας απευθείας στον υιό του, XXXXX Παύλου, την εκπόνηση αρχιτεκτονικής μελέτης, σχεδίων και επίβλεψη της κατασκευής αίθουσας Βιολογίας - Οικολογίας στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Πεδουλά, χωρίς να δώσει το δικαίωμα σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να διεκδικήσει την ανάληψη του έργου, με την αιτιολογία ότι οι παρεχόμενες υπηρεσίες θα ήταν δωρεάν, ενώ σε κατοπινό στάδιο ο πιο πάνω έλαβε το χρηματικό ποσό των €8337,
  16. Η εκπόνηση της αρχιτεκτονικής μελέτης/σχεδίων και η επίβλεψη του έργου ανατέθηκαν απευθείας στο αρχιτεκτονικό γραφείο του υιού του κατηγορουμένου 1 χωρίς να τηρηθεί η διαδικασία των προσφορών.
  17. Σύμφωνα με την Υπεράσπιση, τα σχέδια ετοιμάστηκαν για συγκεκριμένο χώρο δωρεάν. Ακολούθως το Τμήμα Αρχαιοτήτων δεν επέτρεψε την ανέγερση στο χώρο που είχε επιλεγεί. Κατέστη αναγκαίο να επιλεγεί νέος χώρος και να ετοιμαστούν νέα σχέδια. Τότε το Κοινοτικό Συμβούλιο απεφάσισε, και ο κατηγορούμενος 1 «προσυπέγραψε» το πρακτικό, ότι πρέπει να πληρωθεί ο γιος του κατηγορουμένου
  18. Ο συνήγορος Υπεράσπισης ανέφερε ότι δεν υπήρξε υπερχρέωση. Παρουσίασε προσφορά άλλου ιδιώτη Αρχιτέκτονα που εξασφαλίστηκε σε μεταγενέστερο χρόνο (Τεκμήριο Β). Η χρέωση εκείνου θα ήταν περί τα €
  19. Κατηγορία 2 (Κατάχρηση - ανάθεση έργου σε υιό του)
  20. Ο κατηγορούμενος 1, περί το έτος 2008, κατά κατάχρηση εξουσίας που αναγόταν στα καθήκοντά του, ενέργησε αυθαίρετη πράξη που παράβλαπτε τα δικαιώματα άλλου, αναθέτοντας απευθείας στο υιό του, πρώην κατηγορούμενο 4, την εκπόνηση μελέτης, προσφορών και επίβλεψη της κατασκευής αίθουσας Βιολογίας - Οικολογίας στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Πεδουλά, χωρίς να δώσει το δικαίωμα σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να διεκδικήσει την ανάληψη του πιο πάνω έργου, με την αιτιολογία ότι οι παρεχόμενες υπηρεσίες θα ήταν δωρεάν, ενώ σε κατοπινό στάδιο ο πιο πάνω έλαβε το χρηματικό ποσό των €
  22. Χωρίς να τηρηθεί η διαδικασία προσφορών, το Κοινοτικό Συμβούλιο προχώρησε σε απευθείας ανάθεση στο γραφείο του κατηγορουμένου 4 και υιού του κατηγορούμενου 1, την ετοιμασία εγγράφων σύμβασης και διορισμού εργολάβου για το εν λόγω κατασκευαστικό έργο. Ο κατηγορούμενος 4 έλαβε το ποσό των €
  23. Η θέση των κατηγορουμένων 1 και 4 ήταν ότι οι εργασίες ξεκίνησαν δωρεάν και στην πορεία, όταν εξασφαλίστηκαν τα χρήματα αποφασίστηκε η λήψη αμοιβής.
  24. Ο συνήγορος Υπεράσπισης ανέφερε ότι δεν υπήρχε δυνατότητα να ζητήσουν προσφορές για υπηρεσίες που θα πληρώνονταν μόνο εάν και εφόσον λαμβάνονταν χορηγία. Σε κάθε περίπτωση ήταν με την εντύπωση ότι για έργα κάτω των €2000 δεν απαιτείτο η προκήρυξη προσφορών. Το τελικό ποσό που πληρώθηκε, δεν περιείχε οποιαδήποτε υπερχρέωση. Παρουσίασε προσφορά άλλου ιδιώτη που εξασφαλίστηκε πάλι σε μεταγενέστερο χρόνο (Τεκμήριο Γ). Η χρέωση εκείνου θα ήταν περί τα €
  25. Κατηγορίες 4 και 5 (Κατάχρηση και παραμέληση καθήκοντος - μείωση φορολογίας)
  26. Ο κατηγορούμενος 1 την 27/12/2010, κατά κατάχρηση εξουσίας που αναγόταν στα καθήκοντά του, ενέργησε αυθαίρετη πράξη που παράβλαπτε τα δικαιώματα άλλου, και με την οποία απέβλεπε σε κέρδος προς όφελος του, καταβάλλοντας μειωμένο φόρο από αυτό που όφειλε να καταβάλει στο Κοινοτικό Συμβούλιο Πεδουλά, για το ξενοδοχείο «Κρίστης», του οποίου ήταν διαχειριστής, χωρίς η απόφαση του να καλύπτεται από έγκριση των υπόλοιπων μελών του Κοινοτικού Συμβουλίου. Εξασφάλισε με αυτό τον τρόπο αυτό προς όφελος του χρηματικό ποσό ύψους €237 (κατηγορία 4).
  27. Η πιο πάνω ενέργεια του, σύμφωνα και με τις λεπτομέρειες της 5ης κατηγορίας, συνιστά και εσκεμμένη παραμέληση υπηρεσιακού καθήκοντος που είχε, σύμφωνα με το νόμο υποχρέωση να εκτελέσει.
  28. Προέβη στην πιο πάνω ενέργεια χωρίς να υποβάλει οποιαδήποτε ένσταση, όπως νόμιμα μπορούσε να πράξει σε περίπτωση που διαφωνούσε με τους φόρους που του επιβλήθηκαν. Δεν ακολούθησε επομένως την προβλεπόμενη από το νόμο διαδικασία.
  29. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου 1 ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 όταν είδε ότι ένσταση άλλου ιδιοκτήτη μεγαλύτερου ξενοδοχείου σε επιβαλλόμενη φορολογία είχε εγκριθεί, σε συνεννόηση με τον Γραμματέα, μείωσε τη φορολογία του ώστε να είναι ίση με άλλα ξενοδοχεία της περιοχής. Η μείωση δεν δόθηκε στο Συμβούλιο για να τύχει έγκρισης παρά μόνο σε κατοπινό στάδιο. Ο κατηγορούμενος 1, τότε ήταν ιδιοκτήτης του 50% των μετοχών της ιδιοκτήτριας εταιρείας του εν λόγω ξενοδοχείου. Κατηγορία 6 (Κατάχρηση - ανάθεση έργου σε υιό του)
  30. O κατηγορούμενος 1, την 8/1/2011, κατά κατάχρηση εξουσίας που αναγόταν στα καθήκοντα του, ενέργησε αυθαίρετη πράξη που παράβλαπτε τα δικαιώματα άλλου, αναθέτοντας απευθείας στο υιό του, πρώην κατηγορούμενο 4, την εκπόνηση μελετών για έργα στην Κοινότητα Πεδουλά και διοργάνωση προσφορών για τα εν λόγω έργα χωρίς να δώσει το δικαίωμα σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να διεκδικήσει την ανάληψη των έργων αυτών. Προχώρησε σε απευθείας ανάθεση χωρίς να τηρηθεί η διαδικασία προσφορών.
  31. Ο συνήγορος Υπεράσπισης ανέφερε ότι οι πληρωμές αφορούσαν «πραγματικά έξοδα» αφού οι μελέτες έγιναν δωρεάν. Ακολούθως προκηρύχθηκαν προσφορές και την εργασία διεκπεραίωσε άλλο τεχνικό γραφείο. Κατηγορία 10 (Κατάχρηση - επιδιορθώσεις σκυροδέματος και υδρορροών)
  32. Ο κατηγορούμενος 1 μεταξύ της 29ης και της 30ης Νοεμβρίου 2012, κατά κατάχρηση εξουσίας που αναγόταν στα καθήκοντά του, ενέργησε αυθαίρετη πράξη που παράβλαπτε τα δικαιώματα άλλου, δίδοντας οδηγίες σε συνεργείο της Επαρχιακής Διοίκησης Λευκωσίας για τοποθέτηση σκυροδέματος στην είσοδο του χώρου στάθμευσης και για αντικατάσταση υδρορροών του ξενοδοχείου «Κρίστης», του οποίου ήταν διαχειριστής, αποβλέποντας σε προσωπικό κέρδος, ενώ γνώριζε ότι έπρεπε να επωμιστεί ο ίδιος το κόστος των πιο πάνω εργασιών.
  33. Σύμφωνα με το συνήγορο Υπεράσπισης, για το σκυρόδεμα καταβλήθηκε το ποσό των €20 (Τεκμήριο Ε - απόδειξη πληρωμής). Ο συνήγορος υπεράσπισης υπέδειξε σε φωτογραφία (Τεκμήριο Δ) το μέγεθος της επιδιόρθωσης. Επρόκειτο για μικρή λωρίδα πεζοδρομίου. Χρησιμοποιήθηκε σκυρόδεμα μικρής ποσότητας, δύο «κουβάδες», το οποίο είχε περισσέψει από άλλη εργασία που εκτελούσαν νόμιμα. Η παραβατική συμπεριφορά του κατηγορουμένου 1 συνίσταται στην εξυπηρέτηση ιδιωτικού συμφέροντος από συνεργείο των Δημοσίων Έργων. Κατηγορίες 11 και 12 (Ανυπακοή - Μη παράδοση προϋπολογισμού)
  34. Ο κατηγορούμενος 1, μεταξύ της 30ης Νοεμβρίου και της 31ης Δεκεμβρίου 2008, εσκεμμένα δεν υπάκουσε σε νόμο με την παράλειψη διενέργειας πράξης που επιβάλλεται από αυτόν, η οποία αφορά το κοινό, δηλαδή παρέλειψε να υποβάλει σύμφωνα με τον Περί Κοινοτήτων Νόμο στον Έπαρχο Λευκωσίας, έντεκα κονδύλια, που αφορούσαν δαπάνες ύψους €186,981 για το έτος 2009, για έγκριση στον ετήσιο προϋπολογισμό εσόδων και εξόδων του Κοινοτικού Συμβουλίου Πεδουλά (κατηγορία 11).
  35. Ανάλογα έπραξε μη υποβάλλοντας, μεταξύ της 30ης Νοεμβρίου και της 31ης Δεκεμβρίου 2009, στον Έπαρχο Λευκωσίας, δεκαπέντε κονδύλια που αφορούσαν δαπάνες ύψους €69,795 για το έτος 2010, για έγκριση στον ετήσιο προϋπολογισμό εσόδων και εξόδων του Κοινοτικού Συμβουλίου Πεδουλά (κατηγορία 12).
  36. Στις 18/09/2013 και μεταξύ των ωρών 09:30 - 10:30, στην Λευκωσία λήφθηκε γραπτή κατάθεση από τον Ανώτερο Πρώτο Ελεγκτή της Ελεγκτικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας σχετικά με τα ευρήματα την Γενικής Ελέγκτριας στην ετήσια έκθεση της για το έτος 2011 σχετικά με το Κοινοτικό Συμβούλιο Πεδουλά. Σύμφωνα με την κατάθεση του οι πιο πάνω υπερβάσεις έγιναν την έγκριση του Έπαρχου, σύμφωνα με τις πρόνοιες του νόμου.
  37. Ο συνήγορος Υπεράσπισης ανέφερε ότι αρχικά η μη υποβολή οφειλόταν σε άγνοια του νόμου. Ακολούθως όμως, ο κατηγορούμενος 1 αρνήθηκε (μαζί με το υπόλοιπο Κοινοτικό Συμβούλιο) να το πράξει. Ακολούθως υπήρξε συμμόρφωση.
  38. Στις 13/09/14 ο ΜΚ 19 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο 1 για τα αδικήματα που διέπραξε και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο ο κατηγορούμενος 1 απάντησε, «Δεν παραδέχομαι». [ IΙ ]
  39. Ο συνήγορος του Κατηγορουμένου αναφέρθηκε και στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου σε συνάρτηση με τα όσα καταγράφηκαν στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Ο κατηγορούμενος 1 σήμερα είναι ηλικίας 85 ετών. Έχει τρεις υιούς ηλικίας 55, 53 και 51 ετών. Ο ίδιος διαμένει σε ξενοδοχείο στον Πεδουλά το οποίο ανήκει στα παιδιά του. Λαμβάνει συντάξεις ύψους €1100 μηνιαίως. Η σύζυγος του απεβίωσε πριν 4 χρόνια.
  40. Ο κατηγορούμενος 1 φοίτησε στη σχολή Μιτσή στη Λεμύθου. Αποφοίτησε το
  41. Εργάστηκε στο Χημείο της Κυπριακής Μεταλλευτικής Εταιρείας για δύο έτη. Το 1953, προσελήφθη στην Τράπεζα Κύπρου. Παράμεινε στην Τράπεζα Κύπρου μέχρι και την αφυπηρέτηση του το
  42. Αφυπηρέτησε στα 60 του ως διευθυντής της υπηρεσίας καταθέσεων. Αξίζει να αναφερθεί ότι το 1974 ήταν υποδιευθυντής σε υποκατάστημα στην Κερύνεια. Λόγω της εισβολής αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει.
  43. Εξελέγη κοινοτάρχης Πεδουλά τον Δεκέμβριο 2001 με ποσοστό ψήφων 54% έναντι 46% του ανθυποψήφιου του. Το 2006 επενεξελέγη με ποσοστό ψήφων 75.24% και το 2011 με ποσοστό 64.53%. Αντιμετωπιζόταν από τον κοινωνικό του περίγυρο με σεβασμό και εκτίμηση. Όταν ανέλαβε το ταμείο του Κοινοτικού Συμβουλίου αυτό παρουσίαζε έλλειμμα ύψους €310,
  44. Όταν το παρέδωσε παρουσίαζε πλεόνασμα ύψους €518,
  45. Εκτελέστηκαν έργα υποδομής αξίας €4,709,
  46. Εκτελέστηκαν σε συνεργασία με την εκκλησία έργα αξίας €1,200,
  47. Αξιοποιήθηκαν εγκαταλειμμένα κτήρια και σχολεία. Το δημοτικό σχολείο μετατράπηκε σε περιβαλλοντικό κέντρο με μόνιμους καθηγητές. Το Γυμνάσιο χρησιμοποιείται ως κέντρο εκπαίδευσης της Κρατικής Ορχήστρας. Ο κατηγορούμενος 1 σήμερα εργάζεται ως ταμίας στο βυζαντινό μουσείο της Μητρόπολης Μόρφου χωρίς μισθό.
  48. Ο συνήγορος Υπεράσπισης, με αναφορά στη νομολογία (ΓΕ ν. Αρέστη

(1996)2 ΑΑΔ 267, ΓΕ ν. Νεοκλέους
(2001)2 ΑΑΔ 48 και ΓΕ ν. Αβρααμίδη
(1993)2 ΑΑΔ 335), κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του την καθυστέρηση που υπήρξε στην προώθηση και διεκπεραίωση της υπόθεσης. Ο κατηγορούμενος 1 συνεργάστηκε με τις αρχές, παραδίδοντας όλα τα αναγκαία έγγραφα. Με αναφορά στην Κάττου ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 498 ανέφερε ότι υπήρξε και ζήτημα άνισης μεταχείρισης του, αφού εν τέλει δεν διώχθηκαν τα υπόλοιπα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου. Κάλεσε το Δικαστήριο, στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής, να δείξει τη μέγιστη δυνατή επιείκεια και σε περίπτωση επιβολής ποινών φυλάκισης όπως αναστείλει αυτές. [ IΙΙ ]
  1. Το άρθρο 105 του ΠΚ προνοεί τα ακόλουθα: «Δημόσιος λειτουργός, ο οποίος κατά κατάχρηση εξουσίας που ανάγεται στα καθήκοντα του, ενεργεί ή διατάσσει την ενέργεια οποιασδήποτε αυθαίρετης πράξης που παραβλάπτει τα δικαιώματα άλλου, είναι ένοχος πλημμελήματος. Αν ο υπαίτιος απέβλεπε με τέτοια πράξη σε κέρδος, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων.»
  2. Το αδίκημα του άρθρου 105 ΠΚ συναντάται και στον Ποινικό Κώδικα της Αυστραλιανής Πολιτείας του Queensland (s. 92, Criminal Code Act 1899). Καθοδηγήθηκα, στην απουσία Κυπριακής Νομολογίας επί του θέματος, από το σύγγραμμα Carter's Criminal Law of Queensland, 21st ed, 2016, LexisNexis Butterworths, σελ. 200 -
  4. Για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα απαιτείται να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος:
(1)ενώ είναι δημόσιος λειτουργός·
(2)κατά κατάχρηση εξουσίας που ανάγεται στα καθήκοντα του·
(3)διενεργεί οποιαδήποτε αυθαίρετη πράξη ή διατάσσει την ενέργεια οποιασδήποτε αυθαίρετης πράξης·
(4)που παραβλάπτει τα δικαιώματα άλλου.
  1. Το αδίκημα διαπράττεται με τη διενέργεια αυθαίρετης πράξης ή τη διαταγή για διενέργεια αυθαίρετης πράξης που παραβλάπτει τα δικαιώματα άλλου. Πρόθεση αποκόμισης κέρδους συνιστά επιβαρυντικό στοιχείο που μετατρέπει το αδίκημα από πλημμέλημα σε κακούργημα. Αν η πράξη δεν αποβλέπει σε κέρδος τότε το αδίκημα είναι πλημμέλημα, που τιμωρείται με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα 2 έτη ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ. 1500 (€2562[1]) ή και τις δύο ποινές[2]. Αν αποβλέπει σε κέρδος καθίσταται κακούργημα και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 3 έτη.
  2. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως έχουν διατυπωθεί οι λεπτομέρειες των κατηγοριών, οι κατηγορίες 1, 2 και 6 αφορούν όφελος σε μέλη της οικογένειας του, έμμεσο δηλαδή όφελος. Στην κατηγορία 6, αν και ωφελήθηκε ο υιός του, δεν αναφέρεται στην κατηγορία συγκεκριμένο οικονομικό όφελος, έστω και αν έγινε αναφορά από τον συνήγορο Υπεράσπισης σε «πραγματικά έξοδα». Οι κατηγορίες 4 και 10 αφορούν αποκόμιση άμεσου οφέλους στον ίδιο. Αδίκημα Άρθρου 134 ΠΚ - Παραμέληση Υπηρεσιακού Καθήκοντος - Κατηγορία 5
  3. Το άρθρο 134 ΠΚ προνοεί τα ακόλουθα: «Δημόσιος λειτουργός που εσκεμμένα παραμελεί την εκτέλεση καθήκοντος, το οποίο έχει σύμφωνα με το νόμο υποχρέωση να εκτελέσει, είναι ένοχος πλημμελήματος, νοουμένου ότι η εκτέλεση τέτοιου καθήκοντος δε θα επιφέρει μεγαλύτερο κίνδυνο από εκείνο τον οποίο θα αναμενόταν να αντιμετωπίσει άνθρωπος συνηθισμένου σθένους και ενεργητικότητας.»
  4. Τα συστατικά του αδικήματος (misconduct in public office[3]) επαναδιατυπώθηκαν στην A-G Reference (No 3 of 2003) [2004] 3 WLR 451, 2004 EWCA Crim 868, [61], [28] και [30]). Απαιτείται να αποδειχθούν τα ακόλουθα:
(1)Δημόσιος λειτουργός που ενεργεί ως δημόσιος λειτουργός·
(2)εσκεμμένα παραλείπει να πράξει το καθήκον του και/ή εσκεμμένα συμπεριφέρεται κακώς·
(3)σε τέτοιο βαθμό που να συνιστά κατάχρηση της εμπιστοσύνης του κοινού στον κάτοχο της εν λόγω θέσης·
(4)χωρίς εύλογη δικαιολογία.
  1. Ως προς το νοητικό στοιχείο (mens rea) το δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι ο κατηγορούμενος κατά τη διάπραξη, εσκεμμένα προβαίνει σε λανθασμένη ενέργεια γνωρίζοντας ότι είναι λανθασμένη ή απερίσκεπτα αδιαφορώντας αν είναι λανθασμένη ή όχι (βλ. A-G Reference (No 3 of 2003), ανωτέρω [28]). Η απερισκεψία ως προς την ύπαρξη του καθήκοντος, τη νομιμότητα της ενέργειας και του ενδεχόμενου αποτελέσματος εξετάζεται με βάση την υποκειμενική αντίληψη του κατηγορουμένου (βλ. (A-G Reference (No 3 of 2003), ανωτέρω [30] και R. v. G. [2004] 1 AC 1034). Εξετάζεται δηλαδή η γνώση των περιστάσεων από πλευράς κατηγορουμένου, που θα καθιστούσαν ένα λογικά σκεπτόμενο μέλος του κοινού να συμπεράνει ότι προκαλείται ζημιά στο δημόσιο συμφέρον και ότι αξίζει αποδοκιμασίας και τιμωρίας (βλ. Blackstone's Criminal Practice 2017, σελ. 912, §Β15.30) Αδίκημα Άρθρου 136 ΠΚ - Ανυπακοή σε νόμο - Κατηγορίες 11 και 12
  2. Σύμφωνα με το άρθρο 136 του ΠΚ: «
  3. Όποιος εσκεμμένα ανυπακούει σε νόμο για τη διενέργεια πράξης απαγορευμένης από αυτό ή με την παράλειψη πράξης που επιβάλλεται από αυτό, η οποία αφορά το κοινό ή μέρος του κοινού, είναι ένοχος πλημμελήματος και εκτός αν προκύπτει από αυτό το νόμο πρόθεση του νομοθέτη για επιβολή κάποιας άλλης ποινής, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες[4] ή και στις δύο αυτές ποινές.»
  4. Παρόμοια πρόνοια υπάρχει και στον Καναδικό Ποινικό Κώδικα (Criminal Code, R.S.C. 1985, Chap. C-46, s. 126). Η Καναδική Νομολογία είναι επομένως καθοδηγητική. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:
(1)Εσκεμμένη ανυπακοή σε νόμο, (α) με τη διενέργεια απαγορευμένης από νόμο πράξης, ή (β) με την παράλειψη εκπλήρωσης επιβαλλόμενης από νόμο πράξης,
(2)η οποία πράξη αφορά το κοινό ή μέρος του κοινού. 40. Σύμφωνα με την Καναδική νομολογία ο όρος wilfully (εσκεμμένα) υποδηλοί πρόθεση επίτευξης του παράνομου αποτελέσματος (βλ. Martin's Annual Criminal Code, 2012, Canada Law Book, σελ. 255, R. v. Buzzanga and Durocher
(1979), 49 C.C.C.
(2d)369 (Ont. C.A.)). Η εν λόγω ρύθμιση διαφέρει από την αντίστοιχη Κυπριακή, παρέχοντας την υπεράσπιση του lawful excuse (νόμιμη δικαιολογία), η οποία όμως δεν αντιστρέφει το βάρος απόδειξης (βλ. Martin's Annual Criminal Code, ανωτέρω, σελ. 255). Δεν αποτελεί υπεράσπιση για lawful excuse η εσφαλμένη πεποίθηση κατηγορουμένου ως προς τις νομικές του υποχρεώσεις (R. v. Parrot
(1979), 51 C.C.C.
(2d)539, 27 O.R.
(2d)333 (C.A.)). Κατά τρόπο ανάλογο με τη δική μας νομοθεσία, σε περίπτωση που προβλέπεται από τον ίδιο το νόμο επιβολή ποινής για την πράξη ή παράλειψη δεν επιβάλλεται ποινή με βάση το άρθρο αυτό (βλ. Martin's Annual Criminal Code, ανωτέρω, σελ. 255). 41. Η υποχρέωση υποβολής προϋπολογισμών εσόδων και εξόδων κοινοτήτων προκύπτει από το άρθρο 64
(3)του Περί Κοινοτήτων Νόμου, Ν.86(Ι)/1999(«Ν.86(Ι)/1999») όπως τροποποιήθηκε. [ IV ] Περιστάσεις Διάπραξης 42. Στην προκειμένη περίπτωση προσμετρούν ως επιβαρυντικοί παράγοντες στην ποινική ευθύνη του κατηγορουμένου 1 τα ακόλουθα:
(1)Προέβη σε πέντε πράξεις κατάχρησης. Οι δύο περιπτώσεις αφορούσαν οικονομικό όφελος προς τα παιδιά του. Άλλες δυο προς τον ίδιο. Μία αν και αφορούσε πάλι υιό του, δεν αφορά χρηματικό αντάλλαγμα. Η συμπεριφορά του ήταν επαναλαμβανόμενη.
(2)Τα ποσά των δύο πρώτων κατηγοριών δεν μπορούν να θεωρηθούν μικρά. Ανέρχονται σε μερικές χιλιάδες. Το γεγονός ότι τα ποσά που καταβλήθηκαν δεν υπερέβαιναν τα ποσά που θα καταβάλλονταν εν πάση περιπτώσει είναι μικρής σημασίας. Αυτό που έχει σημασία ήταν ο αποκλεισμός τρίτων από τη διεκδίκηση του συμβολαίου μέσω της ορθής διαδικασίας.
(3)Η μείωση των φορολογικών υποχρεώσεων του ξενοδοχείου στο οποίο είχε συμφέρον, έστω και μικρή, αποτελούσε ιδιαίτερα σοβαρής φύσεως αυθαίρετης πράξης.
(4)Το επιβαλλόμενο καθήκον, υποβολής προϋπολογισμών, αφορούσε καθήκον που του επέβαλε νόμος κατά την άσκηση δημόσιου καθήκοντος, ως Προέδρου Κοινοτικού Συμβουλίου. Η έκφραση ετσιθελικής παρακοής από δημόσιο πρόσωπο σε νόμο, πού αφορά διαχείριση δημοσίου χρήματος, είναι κοινωνικά απαράδεκτη συμπεριφορά. 43. Ως μετριαστικούς παράγοντες σε σχέση με την ποινική του ευθύνη έλαβα υπόψη μου τα ακόλουθα:
(1)Η τοποθέτηση σκυροδέματος και επισκευή υδρορροής από συνεργείο της Επαρχιακής Διοίκησης αν και καταχρηστική πράξη δεν μπορούν να θεωρηθούν μεγάλης έκτασης εργασίες, έστω και αν είχαν ως αποτέλεσμα όφελος προς τον κατηγορούμενο 1.
(2)Τα έγγραφα προϋπολογισμών που κατακρατήθηκαν, δεν αφορούσαν κονδύλια τα οποία επωφελήθηκε ο ίδιος ή συγγενικά του πρόσωπα.
(3)Τα έργα που αφορούν τις κατηγορίες 1, 2 και 4, εκτελέστηκαν, δεν ήταν δηλαδή εικονικά, ούτε έγινε υπερχρέωση υπηρεσιών.
(4)Δεν υπήρξε προσπάθεια απόκρυψης στοιχείων ή συγκάλυψης. Διαφοροποιείται η παρούσα από υποθέσεις δεκασμού ή δωροληψίας, ή όπου παρουσιάζεται συνωμοτική συμπεριφορά και μεθοδευμένος τρόπος απόκρυψης παράνομων ενεργειών (βλ. Μιχαηλίδης κ.α. ν. Δημοκρατίας, Π.Ε. 125/2017, 28/4/2018 αλλά και την πρωτόδικη Απόφαση του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Πάφου, Υπ. 2821/2015, 19/5/2017). Παραδοχή 44. Έλαβα επίσης υπόψη μου την παραδοχή του κατηγορουμένου 1 χωρίς να γίνει δίκη, έστω και αν αυτή έγινε μετά την αρχική μη παραδοχή των κατηγοριών. Γενικά η παραδοχή ενός κατηγορούμενου λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγων. Η βαρύτητα που μπορεί να της αποδοθεί ποικίλει ανάλογα με την περίπτωση. Όπου συμβάλλει αποτελεσματικά στη διερεύνηση της υπόθεσης και πηγάζει από πραγματική μεταμέλεια του έχει μεγαλύτερη αξία. Επίσης μεγαλύτερη αξία μπορεί να αποδοθεί στην παραδοχή σε υποθέσεις όπου η απόδειξη του αδικήματος θα ήταν χρονοβόρα και δύσκολη (βλ. Ghafari v. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 442).
  1. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως φαίνεται και από τα τελευταία αιτήματα αναβολών, επρόκειτο περί υπόθεσης με ογκώδη έγγραφη μαρτυρία, για οικονομικής φύσεως εγκλήματα. Το κατηγορητήριο αρχικά περιλάμβανε 5 κατηγορούμενους. Ο κατάλογος μαρτύρων περιείχε είκοσι πρόσωπα. Η παραδοχή του αποκτά ιδιαίτερη σημασία αφού εξοικονομήθηκε πολύτιμος δικαστικός χρόνος για να δικαστούν πολύπλοκης φύσεως αδικήματα. Θεωρώ το στοιχείο αυτό ιδιαίτερα σημαντικό ελαφρυντικό παράγοντα που δικαιολογεί σοβαρή έκπτωση στην ποινή. Ταυτόχρονα το κρίνω ως σημαντικό στοιχείο έμπρακτης μεταμέλειας. Προσωπικές του Συνθήκες
  2. Έλαβα υπόψη μου την ηλικία του κατηγορουμένου 1 αφού σήμερα είναι ηλικίας 85 ετών. Η μεγάλη ηλικία αποτελεί γενικά μετριαστικό παράγοντα (βλ. Abdallah v. Republic
(1987)2 CLR 164). Έχει λευκό ποινικό μητρώο. Είναι πρόσωπο που εργάστηκε τίμια όλη την ενήλικη ζωή του μέχρι και την συνταξιοδότηση του. Σήμερα είναι χήρος και ζει μόνος στο χωριό Πεδουλάς. Έχαιρε κοινωνικής εκτίμησης αφού εξελέγη τρεις φορές Κοινοτάρχης. Λαμβάνω επομένως υπόψη μου και τον κοινωνικό στιγματισμό που επήλθε λόγω της καταδίκης του. Άνιση Μεταχείριση 47. Όσον αφορά την όλη μεταχείριση του κατηγορουμένου 1, με προβλημάτισαν τα όσα αναφέρθηκαν στη Νικήτας ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 156, σελ. 162 - 163 (βλ. επίσης ΓΕ ν. Σατανάς
(1996)2 ΑΑΔ 257, Κάττου ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 498, και Leandro Soares De Almeida v. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2017:B248, Π.Ε. 22/2015, 7/7/2017). Το γεγονός ότι η διαδικασία εναντίον των άλλων κατηγορουμένων διακόπηκε μπορεί να αφήνει κάποιο αίσθημα αδικίας στον κατηγορούμενο
  1. Από την άλλη το Δικαστήριο δεν μπορεί να κάνει εικασίες ως προς τους λόγους διακοπής. Από τα γεγονότα ενώπιον μου δεν προκύπτει ζήτημα ύπαρξης «άλλου ιθύνοντα νου» (όπως στη Νικήτας, ανωτέρω, ή άλλου είδους μεροληπτικής συμπεριφοράς, ώστε να δικαιολογείται, σ' αυτή τη βάση, συνεκτίμηση ως μετριαστικού παράγοντα άνισης μεταχείρισης του κατηγορουμένου 1 με άλλους συγκατηγορουμένους ή προσώπων που δεν διώχθηκαν. Καθυστέρηση
  2. Έλαβα επίσης υπόψη μου την καθυστέρηση που προκλήθηκε. Καθυστέρηση εκ μέρους των αρμοδίων αρχών να παρουσιάσουν κατηγορούμενο ενώπιον της δικαιοσύνης αποτελεί παράβαση των ουσιωδών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου και τα δικαστήρια σε τέτοιες περιπτώσεις λαμβάνουν υπόψη αυτό το γεγονός προς μετριασμό της ποινής (βλ. Παντελίδης ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 309, 312 και Temenos v. Republic
(1984)2 CLR 425, 429). Στη ΓΕ ν. Αρέστη
(1996)2 ΑΑΔ 267, 271, αναφέρθηκε ότι η αποτίμηση κατά το πέρας της διαδικασίας της καθυστέρησης ως παράγοντα ελαφρυντικού της ποινής τείνει να μετριάσει την απόσταση που δημιουργείται, ως προς το άτομο του παραβάτη, μεταξύ του χρόνου που διαπράττεται το αδίκημα και του χρόνου της τιμωρίας του (βλ. επίσης ΓΕ ν. Νεοκλέους
(2001)2 ΑΑΔ 48, 54, και ΓΕ ν. Αβρααμίδη
(1993)2 ΑΑΔ 355, 36). 49. Αν για την καθυστέρηση ευθύνεται αποκλειστικά ο κατηγορούμενος ο τελευταίος δεν μπορεί να επικαλείται την καθυστέρηση ως παράγοντα για μετριασμό της ποινής (βλ. Τσιολής ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 154, 157, με αναφορά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Βαρνάβα
(1999)2 ΑΑΔ 638 και Κουλλαπής ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 273). 50. Στον καθορισμό του μέτρου για το εύλογο του χρόνου για την ολοκλήρωση της ποινικής διαδικασίας, με αφετηρία την ημέρα σύλληψης του κατηγορουμένου, λαμβάνονται υπόψη τα περιστατικά και το περίπλοκο της υπόθεσης, η συμπεριφορά των ανακριτικών και Δικαστικών Αρχών, καθώς και εκείνη του κατηγορουμένου (βλ. Καυκαρής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ 203). Το καθήκον για την εξασφάλιση του δικαιώματος που κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.2 βαρύνει τις Δικαστικές Αρχές, (βλ. Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 CLR 257).
  1. Η καταγγελία των αδικημάτων έγινε το Ιούλιο του
  2. Η καταχώριση της υπόθεσης τον Ιούνιο του
  3. Αν κρίνω από τη φύση των αδικημάτων, αφορούν αδικήματα που διαπράχθηκαν από το 2006 μέχρι και το 2012, και του αριθμού των αρχικών κατηγοριών, δεν κρίνω ότι ο χρόνος των δύο ετών μέχρι την καταχώριση ήταν ιδιαίτερα μεγάλος. Δεν έχω ικανοποιηθεί εν πάση περιπτώσει ότι η υπόθεση μπορούσε να καταχωριστεί ενωρίτερα.
  4. Από την καταχώριση και μετά υπήρξε κάποια καθυστέρηση είτε για λόγους υγείας του κατηγορουμένου 2, είτε γιατί έπρεπε να ληφθεί μαρτυρικό υλικό, είτε λόγω συνεχιζόμενων ακροάσεων από πλευράς δικηγόρων υπεράσπισης. Φαίνεται ότι μέχρι και τις 9/12/2016 η συνήγοροι Υπεράσπισης υπολείπονταν μαρτυρικό υλικό. Αριθμός αναβολών, ενώπιον μου αφορούσαν την Κατηγορούσα Αρχή. Είχε τεθεί επανειλημμένως θέμα επανεκτίμησης του έγγραφου υλικού. Εν τέλει, την 23/4/2018 αρκετές κατηγορίες διακόπηκαν, οι κατηγορούμενοι 2 - 5 απαλλάγηκαν και ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε τις εναπομείνασες κατηγορίες.
  5. Είναι γεγονός ότι υπήρξε καθυστέρηση για την οποία δεν ευθύνεται ο κατηγορούμενος
  6. Η καθυστέρηση αυτή δεν μπορεί παρά να προσμετρήσει υπέρ του. Αυτή όμως δεν μπορεί από μόνη της να εξουδετερώσει κάθε άλλο σχετικό επιβαρυντικό παράγοντα, όπως τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε και την συνακόλουθη αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών. Στην προκειμένη περίπτωση η καθυστέρηση δικαιολογεί σοβαρή έκπτωση στην ποινή δεν μεταβάλλει όμως το είδος της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί. [ V ]
  7. Η σοβαρότητα των αδικημάτων, η αναγκαιότητα αποτροπής και της καταπολέμησης κάθε μορφής διαφθοράς ή καταχρηστικής συμπεριφοράς από δημόσια πρόσωπα, επιβάλλει την αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της φύσεως. Οι μετριαστικοί παράγοντες που ανέφερα δεν μπορούν να μεταβάλουν το είδος της ποινής, που θα είναι ποινές φυλάκισης, μπορούν να προσμετρήσουν μόνο στο ύψος τους.
  8. Επιβάλλω στον κατηγορούμενο 1 τις ακόλουθες ποινές.
(1)Στις κατηγορίες 1 και 2, ποινή φυλάκισης 9 μηνών στην κάθε κατηγορία.
(2)Στις κατηγορίες 4, 11 και 12 ποινή φυλάκισης 6 μηνών στην κάθε κατηγορία. Στην κατηγορία 5 (Παραμέληση Υπηρεσιακού Καθήκοντος) δεν επιβάλλω ποινή καθ' ότι τα γεγονότα που τη στοιχειοθετούν εμπεριέχονται στην κατηγορία 4, της Κατάχρησης εξουσίας, που είναι σοβαρότερη.
(3)Στην κατηγορία 6, ποινή φυλάκισης 3 μηνών.
(4)Στην κατηγορία 10, ποινή φυλάκισης 1 μήνα.
  1. Υπό τις περιστάσεις κρίνω ορθό όπως οι ποινές φυλάκισης συντρέχουν μεταξύ τους. [VI ]
  2. Εξέτασα κατά πόσο υφίστανται λόγοι αναστολής των ποινών φυλάκισης που επέβαλα σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/
  4. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 583). Τα όρια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν περιορίζονται με αναφορά σε συγκεκριμένους παράγοντες και δη με αναφορά σε παράγοντες οι οποίοι έχουν ήδη ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής (βλ. Παπαπαντελή ν Δημοκρατίας, Π.Ε. 11/2016, 17/10/2016). Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι, η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο, το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής, η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας (βλ. Demetriou v. R.
(1976)2 JSC 386 και ΓΕ v. Φανιέρου
(1996)2 ΑΑΔ 303).
  1. Έλαβα υπόψη μου όλα τα δεδομένα που αναφέρονται στην απόφαση μου, τόσο σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων όσο και με τις προσωπικές του συνθήκες. Κρίνω ότι παρέχεται ευχέρεια αναστολής των ποινών φυλάκισης.
  2. Ως προς τις περιστάσεις διάπραξης, έλαβα υπόψη μου την απουσία μεθοδευμένου σχεδιασμού στη διάπραξη και απόκρυψης στοιχείων. Δεν τέθηκε ενώπιον μου επίσης οποιοδήποτε στοιχείο για απόκτηση άλλου προσωπικού οφέλους, δεκασμού ή δωροληψίας από την εκτέλεση των έργων ή ότι αυτά απέβησαν σε βάρος της κοινότητας. Οι υπερβάσεις των προϋπολογισμών δεν αφορούσαν χρήματα που κατέληξαν στον ίδιο ή σε άλλα πρόσωπα αδικαιολόγητα.
  3. Ως προς τις προσωπικές του συνθήκες έλαβα υπόψη μου, την ηλικία του σήμερα, είναι ηλικίας 85 ετών, σε συνάρτηση με το λευκό ποινικό του μητρώο και την έμπρακτη μεταμέλεια του με την άμεση παραδοχή του όπως την εξήγησα πιο πάνω. Άμεση φυλάκιση θα ήταν εξοντωτική τιμωρία για ένα πρόσωπο της ηλικίας του.
  4. Παρέχεται επομένως η ευχέρεια στο Δικαστήριο να αναστείλει τις επιβληθείσες ποινές φυλάκισης. Ως εκ τούτου οι ποινές φυλάκισης αναστέλλονται για τρία έτη από σήμερα.
  5. Τα έξοδα €220 να καταβληθούν από την Δημοκρατία.
  6. Τα τεκμήρια να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους. (Το Δικαστήριο εξηγεί σε απλή γλώσσα τις συνέπειες διάπραξης αδικήματος κατά την περίοδο αναστολής) Υπ.) .................................................. Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] βλ. Κ.Δ.Π. 312/2007, Ε.Ε. Παρ. ΙΙΙ (Ι), Αρ. 4210, 20/7/
  7. [2] Άρθρο 35 ΠΚ. [3] Στην Αγγλία είναι αδίκημα κοινοδικαίου (Common - law offence). [4] €2562, βλ. Κ.Δ.Π. 312/2007, Ε.Ε. Παρ. ΙΙΙ (Ι), Αρ. 4210, 20/7/
  8. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.