Δημοκρατία ν. S. K. U. A., Αρ. Υπόθεσης: 788/18, 14/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2018:36 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Στ. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 788/18 Δημοκρατία ν. S. K. U. A. Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 14/11/2018 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ν. Κέκκος Για τον Κατηγορούμενο: κ. Τζ. Μπετίτο (για να ακούσει την ποινή η κα Ε. Γεωργίου) Κατηγορούμενος παρών (Η μεταφράστρια Σοφία Πίττα ορκίζεται να μεταφράζει πιστά και αληθινά και όσο καλύτερα μπορεί από τα Ελληνικά στα Αγγλικά και αντίστροφα. Η μεταφράστρια Μαρκάνθη Παπαγεωργίου ορκίζεται να μεταφράζει πιστά και αληθινά και όσο καλύτερα μπορεί από τα Αγγλικά στα Σριλανκέζικα και αντίστροφα). ---------------------------------- Π Ο Ι Ν Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, την οποία παραδέχθηκε. Συγκεκριμένα παραδέχθηκε ότι στις 06/05/18 χτύπησε με σιδερένια σωλήνα τον A.M.L. (στη συνέχεια «το θύμα») στο κεφάλι και του προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη, ήτοι την απώλεια όρασης στον αριστερό οφθαλμό. Τα γεγονότα, όπως αναφέρθηκαν από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής και έγιναν αποδεκτά από την Υπεράσπιση, θα μπορούσαν να συνοψισθούν, ως ακολούθως: Το πάρτι που διοργάνωσε ο Κατηγορούμενος το βράδυ της 05/05/2018 στο διαμέρισμά του ήταν η αιτία να ξεκινήσει η διαφορά μεταξύ του και του θύματος, με τον οποίο ήταν συνάδελφοι σε μονάδα χοιροστασίου. Το θύμα ξύπνησε, λόγω του θορύβου και πήγε στο διαμέρισμα του Κατηγορούμενου, το οποίο βρίσκεται δίπλα από το δικό του, να του κάνει παρατήρηση για το θόρυβο. Ο Κατηγορούμενος τον ακολούθησε με επιθετικό ύφος, ζητώντας του εξηγήσεις για τη διακοπή του πάρτι και εξυβρίζοντας τον με την φράση «πούστη Ρουμάνο». Το πρωί της 06/05/18, ενώ και οι δυο ήταν στην εργασία τους, το θύμα τον ρώτησε για το λόγο της φραστικής επίθεσης το προηγούμενο βράδυ και τότε ο Κατηγορούμενος κινήθηκε προς το μέρος του χτυπώντας τον με γροθιά στο πρόσωπο, την οποία το θύμα ανταπέδωσε χτυπώντας τον Κατηγορούμενο στο πρόσωπο. Θεωρώντας το επεισόδιο λήξαν, το θύμα γύρισε να φορέσει τις μπότες του όμως ο Κατηγορούμενος εντόπισε μια σιδερένια σωλήνα, την οποία πήρε στα χέρια του και κατευθύνθηκε προς το μέρος του θύματος λέγοντάς του ότι θα τον χτυπούσε. Μη πιστεύοντας ότι θα τον χτυπούσε και νομίζοντας απλώς ότι προσπαθούσε να τον φοβερίσει, το θύμα του είπε «χτύπα με.» Ο Κατηγορούμενος κατέβασε με δύναμη τη σωλήνα που κρατούσε, με αποτέλεσμα να χτυπήσει το θύμα στο αριστερό μέρος του κεφαλιού του. Από το χτύπημα το θύμα έπεσε στο έδαφος και αιμορραγούσε. Ένας από τους παρευρισκόμενους, ο ΜΚ2 στο κατηγορητήριο, σήκωσε το θύμα και το μετέφερε στον υπεύθυνο της μονάδας του χοιροστασίου, ο οποίος με τη σειρά του του παρέσχε τις πρώτες βοήθειες και ενημέρωσε το ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας και τον Αστυνομικό Σταθμό Περιστερώνας. Νοσηλευτής του ΤΑΕΠ, ο ΜΚ5 στο κατηγορητήριο, φτάνοντας στο σημείο, διαπίστωσε ότι το τραύμα του θύματος ήταν εμφανές και ότι το οστέινο κομμάτι που έλειπε από το κρανίο του βρισκόταν στο έδαφος, το οποίο και περισυνέλεξε. Στο Γενικό Νοσοκομείο διαπιστώθηκε αλλοίωση της όρασης του αριστερού οφθαλμού και θλαστικό τραύμα αριστεράς μετωπιαίας, το οποίο εκτεινόταν μέχρι το αριστερό κάτω βλέφαρο. Λόγω της σοβαρότητας του τραύματος αποφασίστηκε η εισαγωγή του στο χειρουργείο και η μετέπειτα κράτησή του στο γναθοχειρουργικό θάλαμο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Ακολούθως μεταφέρθηκε, στις 07/05/18, στο Μακάριο Νοσοκομείο όπου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και διαπιστώθηκε η απώλεια όρασης στον αριστερό οφθαλμό, λόγω της έκτασης του τραύματος. Ο ΜΚ7 στο κατηγορητήριο εξήγησε στο θύμα τη μόνιμη απώλεια όρασης στον αριστερό οφθαλμό και την πιθανότητα στο μέλλον να χρειαστεί αντικατάσταση του βολβού με τεχνητό μόσχευμα. Ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής παρέδωσε δέσμη φωτογραφιών, η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο 1, στην οποία υπέδειξε, στις φωτογραφίες 14 και 18, τη σωλήνα με την οποία είχε χτυπήσει ο Κατηγορούμενος το θύμα. Παράλληλα, σε σχέση με την έκταση του τραυματισμού, παρέδωσε την κατάθεση του ΜΚ7 στο κατηγορητήριο, διευθυντή της Οφθαλμολογικής Κλινικής του Μακάριου Νοσοκομείου, στην οποία καταγράφεται ότι η τύφλωση του θύματος είναι μόνιμη (βλ. Τεκμήριο 2) καθώς και το εξιτήριο του θύματος από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας (Τεκμήριο 3(α)) και την κατάθεση του διευθυντή της Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, στην οποία περιγράφεται η έκταση του τραυματισμού του θύματος κατά την άφιξή του στο Γενικό Νοσοκομείο στις 06/05/18 (Τεκμήριο 3(β)). Σύμφωνα με τα αρχεία που τηρούνται ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και τελεί υπο κράτηση από τις 06/05/18. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου έκανε αναφορά στους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες: - Τις προσωπικές του συνθήκες, όπως προκύπτουν μέσα από την Έκθεση του Γραφείου Κοινωνικής Ευημερίας που ετοιμάστηκε στα πλαίσια της αίτησης του για παροχή δωρεάν Νομικής Αρωγής. Με βάση την υπό αναφορά Έκθεση, ο Κατηγορούμενος, ηλικίας σήμερα 48 ετών, κατάγεται από τη Σρι Λάνκα, είναι νυμφευμένος και έχει μια θυγατέρα ηλικίας 14 ετών η οποία διαμένει με τη μητέρα της στη Σρι Λάνκα. Οι γονείς και τα 2 από τα 5 αδέλφια του απεβίωσαν λόγω προβλημάτων υγείας. Στην Κύπρο ήρθε το 2014 για να εργαστεί σε φάρμα για να καλύψει τις οικονομικές ανάγκες της οικογένειάς του, λόγω του ότι η σύζυγός του δεν εργάζεται. - Τις συνέπειες από την πράξη του στον ίδιο και την οικογένεια του. Ανέφερε επί του προκειμένου ο συνήγορος, ότι ο Κατηγορούμενος απώλεσε την εργασία του και ένεκα του ότι η οικογένειά του εξαρτάται από το δικό του εισόδημα αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα. - Τον καλό του χαρακτήρα και τη συγχώρεση του από το θύμα. Παρέδωσε στο Δικαστήριο δήλωση του θύματος (Τεκμήριο 4), στην οποία δηλώνεται ότι το συμβάν ήταν ένα ατυχές γεγονός και ότι τον έχει συγχωρέσει. Κατέθεσε, επίσης, δήλωση από τον εργοδότη του (Τεκμήριο 5), στην οποία γίνεται αναφορά στις καλές σχέσεις των εμπλεκομένων, στο ότι το περιστατικό ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός και στην τωρινή κακή ψυχολογική κατάσταση του Κατηγορούμενου. Παράλληλα επισημαίνεται ότι το θύμα συνεχίζει να εργάζεται στη φάρμα και του έχουν παρασχεθεί όλα τα βοηθήματα και χορηγίες που δικαιούται, λόγω του τραυματισμού του. - Την αγωνία και τη συναισθηματική φόρτιση την οποία βιώνει ο Κατηγορούμενος, αντιμετωπίζοντας την κατηγορία της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, η οποία τον οδηγεί σε κρίσεις πανικού και εφιάλτες. - Την άμεση παραδοχή και μεταμέλειά του. - Το λευκό του μητρώο. - Τέλος, ο συνήγορος υποστήριξε πως υπήρξε πρόκληση από το θύμα, το οποίο του είπε «χτύπα με». Αναγνωρίζοντας τη σοβαρότητα του αδικήματος το οποίο παραδέχθηκε ο Κατηγορούμενος, ο συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να επιδείξει τη μέγιστη δυνατή επιείκεια, λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος έχει μετανιώσει για την πράξη του και δεν πρόκειται να επιδείξει οποιαδήποτε παραβατική συμπεριφορά στο μέλλον. Το αδίκημα της βαριάς σωματικής βλάβης είναι από τη φύση του σοβαρό. Αρκεί να υποδείξουμε την προβλεπόμενη από το Νόμο (άρθρο 231 Π.Κ.) ανώτατη ποινή που είναι η φυλάκιση μέχρι 7 χρόνια. Επί πλέον το υπό αναφορά αδίκημα και γενικότερα τα αδικήματα που σχετίζονται με τη χρήση βίας, ως μέσο επικράτησης, εκδίκησης, τιμωρίας ή άλλως πως, βρίσκονται σε έξαρση, γεγονός που διαπιστώθηκε από τα Δικαστήρια σε σωρεία υποθέσεων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τόκκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95, Αχτάρ κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 397, Urgur v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 189). Στην τελευταία πιο πάνω υπόθεση, το Ανώτατο Δικαστήριο, εκφράζοντας την αγωνία του για την έξαρση που παρουσιάζουν τα αδικήματα που σχετίζονται με την επίδειξη βίας, επεσήμανε και τα ακόλουθα: «Τα φαινόμενα βίας που συχνά παρατηρούνται τον τελευταίο καιρό σε διάφορες εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής, μας προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία. ....................... Τα δικαστήρια από τη δική τους πλευρά, οφείλουν να μεριμνούν ώστε οι υποθέσεις αυτού του είδους να εκδικάζονται χωρίς καθυστέρηση και να επιβάλλονται στους δράστες αποτρεπτικές ποινές, στέλλοντας έτσι μήνυμα μηδενικής ανοχής.» Είναι δε νομολογημένο πως όπου διαπιστώνεται έξαρση, στη διάπραξη συγκεκριμένου αδικήματος, σε συνάρτηση βέβαια και με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, προέχει η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών (βλ. Χατζηπέτρου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 468, Πισκόπου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342, Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 551 κ.α.). Τα Δικαστήρια, έχουν αντιμετωπίσει διαχρονικά με αυστηρότητα τα αδικήματα επίδειξης βίας εναντίον συνανθρώπων μας, τόσο γιατί πλήττεται το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου, το οποίο κατοχυρώνεται από το Άρθρο 7
(1)του Συντάγματος, όσο και επειδή καταρρακώνεται η αξιοπρέπεια των θυμάτων. Στην Χαραλάμπους-άλλως Θέμης ν. Δημοκρατίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 241, η ποινή φυλάκισης 4 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα, μειώθηκε στα 3 χρόνια. Ο εκεί Εφεσείων είχε κτυπήσει το θύμα με σωλήνα στο κεφάλι προκαλώντας θλαστικά τραύματα στο πρόσωπο και ρωγμώδη κατάγματα στο κρανίο, χωρίς ωστόσο να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του. Το θύμα, τελώντας σε κατάσταση σύγχυσης, επιχείρησε να διασταυρώσει τον αυτοκινητόδρομο αλλά παρασύρθηκε από αυτοκίνητο και υπέστη σοβαρά τραύματα, συνεπεία των οποίων υπέκυψε λίγες μέρες μετά. Το Εφετείο, μειώνοντας την ποινή από 4 σε 3 χρόνια, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να επέδρασε στη σκέψη του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ο επακόλουθος θάνατος του θύματος στον καθορισμό του ύψους της ποινής, παρά την ορθή αυτοκαθοδήγηση ότι αποτελούσε εξωγενές στοιχείο. Στην Χατζηπέτρου (ανωτέρω), επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 3½ ετών που είχε επιβληθεί πρωτόδικα στον Εφεσείοντα, ο οποίος τραυμάτισε τον παραπονούμενο με μαχαίρι, προκαλώντας του κάκωση του παρεκχύματος του πνεύμονα, χωρίς να του αφήσει μόνιμη βλάβη. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την Έφεση, επεσήμανε ότι τα αδικήματα βίας που θέτουν σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα και υγεία των θυμάτων, πρέπει να αντιμετωπίζονται με την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Στην Αχτάρ (ανωτέρω), οι Εφεσείοντες αντιμετώπισαν το ίδιο πιο πάνω αδίκημα καθώς και σωρεία άλλων αδικημάτων και τους επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης με μεγαλύτερη την ποινή των 4½ ετών στον ένα εκ των τριών. Οι Εφεσείοντες είχαν τραυματίσει 4 αστυνομικούς που επιχείρησαν να εκτελέσουν ένταλμα έρευνας στην οικία τους. Σοβαρότερος υπήρξε ο τραυματισμός του ενός από τους 4 αστυνομικούς, ο οποίος είχε υποστεί πλήρη ρήξη των έσω πλαγίων συνδέσμων και της έσω πλευράς του θύλακα του αριστερού αγκώνα που του προκάλεσαν σοβαρής μορφής αστάθεια του αγκώνα και έχρηζε χειρουργικής επέμβασης για τη σταθεροποίηση του. Προς εκφοβισμό των αστυνομικών και αποτροπή της σύλληψης τους, οι κατηγορούμενοι είχαν προτάξει εναντίον τους σπαθιά. Το Εφετείο μείωσε τις μεγαλύτερες ποινές των 4½, 3½ και 2½ χρόνων που είχαν επιβληθεί στους 3 Εφεσείοντες σε 3½, 2½ χρόνια και 18 μήνες, αντίστοιχα, λαμβάνοντας κυρίως υπόψη τη συναισθηματική τους φόρτιση, το λευκό τους μητρώο και την έλλειψη προσχεδιασμού. Στη Σακαρίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 272, η ποινή των 2½ ετών που είχε επιβληθεί πρωτόδικα στους Εφεσείοντες για το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 231 Π.Κ., μειώθηκε από το Εφετείο σε 18 μήνες, λαμβάνοντας υπόψη την πρόκληση που είχε επιδειχθεί από τους παραπονούμενους. Είναι βέβαια γνωστό πως προηγούμενες αποφάσεις δεν προσδιορίζουν το ορθό μέτρο τιμωρίας σε κάθε μεταγενέστερη υπόθεση. Η αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, κατά το δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123). Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Σάμπη ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 100 «.δεν υπάρχει προκαθορισμένο πλαίσιο και ακριβής προσδιορισμός της επιβαλλόμενης ποινής αναλόγως των προηγούμενων αποφάσεων». Τούτο γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση, είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και των συνθηκών του παραβάτη. Θεωρούμε την κρινόμενη υπόθεση πολύ σοβαρή. Έχουμε διαπιστώσει ότι τα τραύματα που προκάλεσε ο Κατηγορούμενος στο θύμα ήταν πολύ σοβαρά αφού, σύμφωνα με το Τεκμήριο 3(Β), κατά την εισαγωγή του στο Γενικό Νοσοκομείο έφερε ανοικτό κάταγμα περικογχικής χώρας με εκτεταμένο θλαστικό τραύμα περιοχής, κάταγμα πρόσθιου τοιχώματος μετωπιαίου κόλπου αριστερά με οστικό έλλειμα, κάταγμα πλάγιου τοιχώματος ρινός αριστερά και κάταγμα εδάφους οφθαλμικού κόγχου αριστερά, το οποίο οδήγησε στην απώλεια της όρασης του στον αριστερό οφθαλμό. Η ποινή, συνεπώς, που θα επιβληθεί στον Κατηγορούμενο θα πρέπει να είναι αυστηρή, ώστε να αντικατοπρίζεται η σοβαρότητα του αδικήματος και οι περιστάσεις που περιβάλλουν την όλη υπόθεση καθώς και το γεγονός ότι το τραύμα άφησε στο θύμα μόνιμο σοβαρό τραυματισμό. Όπως έχει επισημανθεί και στη σχετική νομολογία, βλ. Πισκόπου (ανωτέρω), τα αποτελέσματα της ασκηθείσας βίας σχετίζονται άμεσα με τη σοβαρότητα του συγκεκριμένου αδικήματος και «οι συνέπειες εγκλήματος βίας στο θύμα άπτονται άμεσα αυτού τούτου του εγκλήματος και συνιστούν μια από τις παραμέτρους που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του». Παρά την ανάγκη για επιβολή αυστηρής τιμωρίας, λαμβάνουμε υπόψη το λευκό μητρώο του Κατηγορούμενου, τις προσωπικές του συνθήκες και τις δυσμενείς επιπτώσεις που θα έχει στον ίδιο και στην οικογένεια του η φυλάκιση. Επισημαίνουμε ότι στην προκειμένη περίπτωση, όπως προέκυψε από τα ενώπιον μας τεθέντα γεγονότα, δεν υπήρξε από πλευράς Κατηγορούμενου οποιοσδήποτε προσχεδιασμός ή προμελέτη του εγκλήματος το οποίο διέπραξε με αποτέλεσμα να ελλείπει ένας επιβαρυντικός παράγοντας. Ιδιαίτερη βαρύτητα προσδίδουμε στο γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος συνεργάστηκε με την Αστυνομία και ότι, τελικώς, παραδέχτηκε και ενώπιον του Δικαστηρίου, στοιχείο που υποδηλώνει και μεταμέλεια για την παράνομη πράξη του. Δεν συμφωνούμε, όμως, με την εισήγηση της Υπεράσπισης ότι υπήρξε πρόκληση από το θύμα, όπως ο όρος ερμηνεύθηκε από τη νομολογία, επειδή του έκανε συστάσεις για τη συμπεριφορά του το προηγούμενο βράδυ. Ούτε ασφαλώς, συνιστούσε πρόκληση το γεγονός ότι το θύμα του είπε «χτύπα με», όταν τον είχε φοβερίσει ο Κατηγορούμενος, κρατώντας στα χέρια του τη σιδερένια σωλήνα. Όπως προκύπτει από την πλούσια επί του θέματος αυτού νομολογία, η πρόκληση, για να λειτουργήσει ως μετριαστικός παράγοντας, θα πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στην υπόθεση Πισκόπου (ανωτέρω): «η πρόκληση, ως παράγοντας μετριαστικός της ποινής, δεν αποτιμάται αόριστα αλλά συγκεκριμένα, στο πλαίσιο στο οποίο εκδηλώνεται και σε συνάρτηση πάντα με τις αντιδράσεις του προκληθέντα». (βλ. επίσης Selim v. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 199, Hussain Radyan v. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2015:B667, Ποιν. Έφεση Αρ. 115/13 ημερ. 9/10/2015 κ.ά.). Στην παρούσα υπόθεση, με βάση τα παραδεκτά γεγονότα, το θύμα ανταπέδωσε απλά τη γροθιά που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο και κατευθύνθηκε στην εργασία του, θεωρώντας ότι το επεισόδιο είχε λήξει. Ο Κατηγορούμενος, όμως, συνέχισε και αφού οπλίστηκε με τη σιδερένια ράβδο κατευθύνθηκε προς το μέρος του, απειλώντας τον ότι θα τον κτυπούσε. Η ενέργεια του Κατηγορούμενου που ακολούθησε ήταν εντελώς αδικαιολόγητη και σε κάθε περίπτωση δυσανάλογη με την αυθόρμητη αναφορά του θύματος («χτύπα με»), το οποίο δικαιολογημένα δεν ανέμενε τέτοια βίαιη αντίδραση από τον Κατηγορούμενο. Σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω, επιβάλλουμε στον Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 3½ χρόνων. Η ποινή θα αρχίζει από σήμερα αλλά σύμφωνα με το άρθρο 117
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, μειώνεται για το χρονικό διάστημα που ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση, ήτοι από τις 06/05/2018 μέχρι σήμερα. (Υπ.) Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) Στ. Σταύρου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο