Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Σάββα, Αρ. Υπόθεσης: 4940/2018, 6/8/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:B169 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4940/2018 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας Κατηγορούσα Αρχή ν. XXXXX Σάββα Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 6 Αυγούστου 2018 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κα Φρ. Κακούρη Για κατηγορούμενους: κ. Β. Μπίσας Κατηγορούμενος παρών ΠΟΙΝΗ Ο Κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί ενοχή στο αδίκημα πρόκλησης θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης, μη αναγόμενης σε υπαίτια αμέλεια, κατά παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τα γεγονότα, όπως αυτά έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση, στις 20.12.2016 και περί ώρα 07:45, ο XXXXX Σεργίου στάθμευσε το φορτηγό με αρ. εγγραφής XXXXX09 έξω από οικία στην οδό XXXXX 11 στη Δευτερά, για σκοπούς εκτέλεσης εργασιών εγκατάστασης πλαισίων. Η οδός XXXXX είναι δρόμος διπλής κατεύθυνσης με μια λωρίδα κυκλοφορίας για κάθε κατεύθυνση. Στο σημείο όπου ήταν σταθμευμένο το φορτηγό, οι δύο κατευθύνσεις διαχωρίζονται μεταξύ τους με άσπρη συνεχή γραμμή. Η λωρίδα κυκλοφορίας στην οποία ήταν σταθμευμένο το φορτηγό έχει πλάτος 3,70 μέτρα. Το πλάτος του φορτηγού είναι 2,53 μέτρα, το ύψος του 3,05 μέτρα και το μήκος του 8,10 μέτρα. Η λωρίδα κυκλοφορίας για την αντίθετη κατεύθυνση έχει πλάτος 3,75 μέτρα. Αριστερά και δεξιά του δρόμου υπάρχουν πεζοδρόμια. Το όριο ταχύτητας στο συγκεκριμένο σημείο είναι 50ΧΑΩ. Μετά την στάθμευση του φορτηγού στο πιο πάνω σημείο, ο XXXXX Χ''Γιάννης (στο εξής «το θύμα») επιχείρησε να κατεβάσει από τον πίσω μέρος (κάσα) του φορτηγού προειδοποιητικούς κώνους, με σκοπό τη σηματοδότηση του δρόμου. Προς τούτο, βρισκόταν πίσω από το φορτηγό, εντός της λωρίδας κυκλοφορίας οχημάτων, με το μπροστινό μέρος του σώματος του στραμμένο προς το φορτηγό. Πίσω του, κινείτο εκείνη την στιγμή ο Κατηγορούμενος, οδηγώντας το όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX72 με κατεύθυνση προς Τσέρι, ήτοι προς το σημείο όπου στεκόταν το θύμα. Η ορατότητα του Κατηγορουμένου σε σχέση με τη θέση όπου ήταν σταθμευμένο το φορτηγό ήταν 237 μέτρα και εκτεινόταν για ακόμη 23 μέτρα μετά το φορτηγό. Υπήρχε ηλιοφάνεια και ειδικότερα, ο ήλιος βρισκόταν μπροστά από τον Κατηγορούμενο αλλά καλυπτόταν από παρακείμενα κτίρια. Κατέστη εμφανής προς τον Κατηγορούμενο περίπου 30 μέτρα πριν το σημείο όπου ήταν σταθμευμένο το φορτηγό, αλλά δεν ήταν εκτυφλωτικός. Ο Κατηγορούμενος συνέχισε να οδηγεί το αυτοκίνητο του με ευθεία πορεία, με αποτέλεσμα, να κτυπήσει βίαια το θύμα. Ακολούθως, το όχημα που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος συνέχισε την πορεία του, μεταφέροντας το θύμα επί του καπό, μέχρι που συγκρούστηκε και ακινητοποιήθηκε στο πίσω μέρος του φορτηγού. Το θύμα παγιδεύτηκε μεταξύ των δύο οχημάτων και δυστυχώς, τραυματίστηκε θανάσιμα. Μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, όπου ο επί καθήκοντι ιατρός πιστοποίησε τον θάνατο του. Ο θάνατος προήλθε από αιμορραγικό σοκ, συνεπεία πολλαπλών τραυμάτων που προκλήθηκαν από το δυστύχημα. Ο Κατηγορούμενος τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε με ιδιωτικό όχημα στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, όπου του παρασχέθηκαν οι Α' Βοήθειες και απολύθηκε. Ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και δεν βαρύνεται με βαθμούς ποινής. Δεδομένης της σοβαρότητας του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, το Δικαστήριο ζήτησε και έλαβε έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας, στην οποία αναφέρονται οι κοινωνικές και οικονομικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου. Λαμβάνω υπόψη μου συνολικά όσα αναφέρονται σε αυτή. Συνοψίζοντας, αναφέρω ότι ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 22 ετών, άνεργος και συντηρείται αποκλειστικά από τους γονείς του, με τους οποίους διαμένει. Ο κατηγορούμενος είναι ο μεγαλύτερος από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας. Μετά την αποφοίτηση του από το Λύκειο κατετάγη στην Εθνική Φρουρά, όπου υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία. Τον Σεπτέμβριο του 2016 ξεκίνησε να φοιτά στον κλάδο Πολυμέσων ιδιωτικού πανεπιστημίου. Όπως ο ίδιος εξήγησε στην λειτουργό του τμήματος κοινωνικής ευημερίας, δεν κατάφερε να συνεχίσει τις σπουδές του, λόγω των ψυχολογικών προβλημάτων που δημιουργήθηκαν ένεκα του δυστυχήματος. Περαιτέρω, οι προσπάθειες που κατέβαλε για εξεύρεση εργασίας δεν είχαν αποτέλεσμα, λόγω των προσωπικών δυσκολιών που αντιμετωπίζει. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής του Κατηγορουμένου, ο συνήγορος του αναφέρθηκε στις συνθήκες που περιβάλλουν το δυστύχημα. Ειδικότερα, ανέφερε ότι το φορτηγό της εταιρείας στην οποία εργαζόταν το θύμα, είχε σταθμεύσει παράνομα κατά τρόπο που παρακώλυε την κυκλοφορία οχημάτων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, το θύμα να θέσει ο ίδιος τον εαυτό του σε κίνδυνο. Όσον αφορά τον λόγο για τον οποίο ο Κατηγορούμενος απέτυχε να εντοπίσει τόσο το φορτηγό, όσο και το θύμα, ο κ. Μπίσας αναφέρθηκε στο γεγονός ότι σε μικρή απόσταση πριν από το σημείο του δυστυχήματος, υπήρχε σταθμευμένο αυτοκίνητο έξω από κατάστημα, δεξιά ως η πορεία του Κατηγορουμένου και το οποίο προτίθετο να εισέλθει στον δρόμο. Η προσοχή του Κατηγορουμένου στράφηκε στο εν λόγω αυτοκίνητο με αποτέλεσμα να αποτύχει να εντοπίσει το σταθμευμένο φορτηγό. Ο ευπαίδευτος συνήγορος, αποδέχτηκε την θέση ότι ο ήλιος δεν ήταν εκτυφλωτικός πλην όμως, υποστήριξε ότι έστω σε κάποιο βαθμό επηρέασε την ικανότητα του Κατηγορουμένου να αντιληφθεί την παρουσία φορτηγού και θύματος. Τέλος, επισημάνθηκε το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος κινείτο με ταχύτητα 45-50 ΧΑΩ, ήτοι εντός του ορίου ταχύτητας και έστω και την ύστατη στιγμή, προσπάθησε να ακινητοποιήσει το όχημα του με την χρήση φρένων. Όλα τα πιο πάνω, σύμφωνα με την υπεράσπιση, συνηγορούν στο ότι ο Κατηγορούμενος δεν οδηγούσε με εγωιστικό και αδιάφορο τρόπο, ούτε υπέπεσε σε οποιοδήποτε άλλο αδίκημα, όπως η υπερβολική ταχύτητα ή η κατανάλωση αλκοόλης ή η οδήγηση χωρίς άδεια οδήγησης. Η μοναδική παραβατική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου, έγκειται στην αποτυχία του να εντοπίσει το φορτηγό και το θύμα. Η εισήγηση της υπεράσπισης είναι ότι το εν λόγω σφάλμα οφείλεται σε στιγμιαία αβλεψία. Ο κ. Μπίσας κάλεσε επίσης το Δικαστήριο να λάβει υπόψη την άμεση παραδοχή του Κατηγορουμένου. Τονίστηκε επίσης το λευκό ποινικό και οδικό μητρώο του Κατηγορουμένου καθώς και η αποχή από την διάπραξη άλλου αδικήματος μετά το επίδικο συμβάν. Όσον αφορά τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου, ο συνήγορος υιοθέτησε και επανέλαβε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας. Έγινε παραπομπή σε εκθέσεις ψυχολόγου και ψυχιάτρου (βλ. Τεκμήρια Δ και Ε), σύμφωνα με τις οποίες, ο Κατηγορούμενος υποφέρει από μετατραυματικό στρες με συμπτώματα άγχους, ανασφάλειας, δυσφορίας, διαταραχής ύπνου και συναισθηματικής αστάθειας. Ένεκα της συμπτωματολογίας αυτής, παρουσιάζει δυσλειτουργία στην καθημερινότητα. Δεν μπόρεσε να σταθεροποιηθεί σε κάποια εργασία λόγω κρίσεων πανικού και μέχρι σήμερα παρακολουθείται από ειδικούς ψυχικής υγείας λαμβάνοντας θεραπεία. Τέλος, ο συνήγορος υπεράσπισης αναφέρθηκε στις επιπτώσεις που θα έχει στην οικογένεια του Κατηγορουμένου, τυχόν εγκλεισμός του τελευταίου στην φυλακή. Ειδικότερα, η μικρότερη αδελφή του Κατηγορουμένου είχε και εξακολουθεί να έχει ιδιαίτερο συναισθηματικό δεσμό με αυτόν. Σύμφωνα με την έκθεση σχολικής ψυχολόγου (βλ. Τεκμήριο Στ'), η αδελφή του κατηγορουμένου ηρέσκετο να περνά χρόνο με τον αδελφό της. Μετά το δυστύχημα, αντιλήφθηκε ότι κάτι άλλαξε στην συμπεριφορά του Κατηγορουμένου. Η ψυχολόγος ανέφερε στην αδελφή του Κατηγορουμένου την πιθανότητα επιβολής ποινής φυλάκισης, με αποτέλεσμα αυτή να εκφράζει συναισθήματα φόβου και έντονης ανησυχίας. Σύμφωνα με την σχολική ψυχολόγο, τυχόν επιβολή ποινής φυλάκισης θα επιδεινώσει την συναισθηματική της κατάσταση με σοβαρές συνέπειες στην ψυχική της υγεία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Η επιλογή της ποινής που θα επιβληθεί αποτελεί πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται, από τη μια, εξατομίκευση της ποινής στο πλαίσιο ενός εκάστου παραβάτη και, από την άλλη, η εξισορρόπηση του συμφέροντος της δικαιοσύνης. Σύμφωνα με το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154: «Όποιος, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης, ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες.» Όπως προκύπτει από τις προβλεπόμενες στο νόμο ποινές, το αδίκημα είναι σοβαρό. Εκτός τούτου, οι ανησυχητικές διαστάσεις του φαινομένου των τροχαίων ατυχημάτων είναι εμφανείς στις μέρες μας. Στην υπόθεση Μενελάου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 232 λέχθηκαν τα εξής: «Τα τροχαία δυστυχήματα έχουν προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, διαπίστωση που άπτεται τόσο της επιλογής των τιμωρητικών μέσων όσο και του ύψους της ποινής, μέσα στο πλαίσιο που επιλέγεται. Τα οδικά δυστυχήματα έχουν αποβεί χαίνουσα πληγή για την κυπριακή κοινωνία. Οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, τραυματισμούς και υλική ζημιά είναι τεράστιες. Δεν μπορεί το Δικαστήριο να αδιαφορήσει μπροστά στο καταστροφικό αυτό φαινόμενο. Αυτό επιβάλλει το καθήκον του Δικαστηρίου για την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, που έχει ως λόγο την καθήλωση μέσω της τιμωρίας, της παράνομης συμπεριφοράς, που στην περίπτωση της οδικής αμέλειας χαρακτηρίζει ο έντονος αντικοινωνικός χαρακτήρας.» Δυστυχώς, η πιο πάνω διαπίστωση είναι επίκαιρη μέχρι σήμερα. Η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών δεν έχει ατονήσει, αφού τέτοιας φύσεως αδικήματα συνεχίζουν να βρίσκονται σε έξαρση με καταστρεπτικές συνέπειες για την κοινωνία. Τούτο επαναλήφθηκε και στην απόφαση Νικολάου ν. Αστυνομίας, ECLI:CY:AD:2015:B205, Π.Ε. 195/2014 ημερομηνίας 20.3.2015. όπου με παραπομπή σε αγγλική νομολογία (βλ. R. v. Guilfoyle 57 Cr. App. R. 549 και R. v. Boswell [1984] 3 All ER 353) αλλά και σε παλαιότερες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη
(1993)2 ΑΑΔ 355 και Παντέλα ν. Αστυνομίας
(2011)2 ΑΑΔ 562), συγκεφαλαιώθηκαν κατευθυντήριες γραμμές για το καθορισμό τόσο του είδους της ποινής αλλά και της έκτασης της. Παραθέτω το πιο κάτω διαφωτιστικό απόσπασμα: «Όταν το ατύχημα οφείλεται σε στιγμιαία αβλεψία και το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου είναι καλό, πρέπει να επιβάλλεται χρηματική ποινή και στέρηση της άδειας οδηγού, εκτός αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι για να μην επιβληθεί στέρηση της άδειας. Όταν όμως το θανατηφόρο δυστύχημα προξενείται από εγωιστική παραγνώριση της ασφάλειας των άλλων προσώπων ή πεζών ή από επικίνδυνη ή απερίσκεπτη οδήγηση, ενδείκνυται η επιβολή ποινής φυλάκισης και στέρησης της άδειας οδηγού». Στην απόφαση Παντέλα v. Αστυνομίας. (ανωτέρω), το Ανώτατο Δικαστήριο, με αναφορά στην R v. Βοswell (ανωτέρω), ανέφερε ως ενδεικτικούς επιβαρυντικούς παράγοντες την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλης ή ναρκωτικών, την ταχύτητα, την αδιαφορία σε προειδοποιήσεις από τους επιβάτες και την επί μακρόν επιμονή και εκούσια πορεία κακής οδήγησης, όπως είναι για παράδειγμα η αδιαφορία σε φώτα τροχαίας και το προσπέρασμα άλλων αυτοκινήτων από τη λανθασμένη πλευρά. Άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η ταυτόχρονη διάπραξη άλλων αδικημάτων (όπως για παράδειγμα η οδήγηση χωρίς άδεια), η ύπαρξη προηγουμένων καταδικών για οδικά αδικήματα, το κατά πόσο περισσότερα από ένα πρόσωπα σκοτώθηκαν ως αποτέλεσμα της αμελούς οδήγησης, αν ο κατηγορούμενος παρέλειψε να σταματήσει στη σκηνή ή αν διέπραξε το αδίκημα σε προσπάθεια να αποφύγει έλεγχο ή σύλληψη. Όπου υπάρχουν ένας ή περισσότεροι επιβαρυντικοί παράγοντες, η ποινή φυλάκισης είναι η πλέον κατάλληλη. Ως ελαφρυντικοί παράγοντες θεωρούνται, μεταξύ άλλων, η λανθασμένη στάθμιση της κατάστασης, το λευκό οδικό μητρώο, ο καλός χαρακτήρας, η παραδοχή κατά τη δίκη και η ειλικρινής μεταμέλεια. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι αρχές των Guilfoyle και Boswell (ανωτέρω) έχουν γίνει δεκτές σε γενικές γραμμές και από τα Κυπριακά Δικαστήρια ως καθοδηγητικές για την επιλογή της ποινής για αδικήματα αυτής της φύσης. Όμως οι αρχές αυτές δεν ανάγονται σε κανόνα δικαίου. Τα γεγονότα κάθε υπόθεσης, όπως προσδιορίζονται από το Δικαστήριο, σε συνδυασμό με την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου αποτελούν σε συνάρτηση με τις προσωπικές συνθήκες του εκάστοτε παραβάτη, την αναλλοίωτη αρχή δικαίου που διέπει τον καθορισμό της ποινής. Στρεφόμενος στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, αφού εξέτασα τα ενώπιον μου τεθέντα γεγονότα, κρίνω ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες διαπράχθηκε το αδίκημα φανερώνουν ότι ο Κατηγορούμενος υπέπεσε σε σοβαρό σφάλμα κατά την οδήγηση του οχήματος του, δημιουργώντας μια επικίνδυνη κατάσταση, η οποία επέφερε εν τέλει τον θάνατο ενός ανθρώπου. Δεν θα συμφωνήσω με την εισήγηση της υπεράσπισης, ότι η πράξη του Κατηγορουμένου οφείλεται σε στιγμιαία αβλεψία υπό την έννοια της μιας και μόνο λανθασμένης κίνησης της στιγμής. Ο Κατηγορούμενος οδηγούσε σε ένα δρόμο με ορατότητα 237 μέτρων προς ένα μεγάλων διαστάσεων, φορτηγό. Δεν παραγνωρίζω ότι το εν λόγω φορτηγό προκαλούσε παρακώλυση της τροχαίας κίνησης και ενδεχομένως η στάθμευση του στο εν λόγω σημείο να ήταν παράνομη. Παρά ταύτα, θεωρώ ότι ο Κατηγορούμενος, εν όψει και της σχετικά χαμηλής του ταχύτητας, είχε την ευκαιρία και όφειλε να εντοπίσει εγκαίρως τόσο το θύμα όσο και το φορτηγό και να λάβει τα δέοντα μέτρα προς αποφυγή της σύγκρουσης. Δεν το έπραξε παρά μόνο όταν ήταν πλέον αργά. Δεν αποδέχομαι ως αιτιολογία το γεγονός ότι λίγο πριν το δυστύχημα υπήρχε όχημα το οποίο θα επιχειρούσε να εισέλθει στον δρόμο. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οτιδήποτε το οποίο να καταδεικνύει ότι όντως το εν λόγω αυτοκίνητο εισήλθε στον δρόμο και δημιούργησε τέτοια κατάσταση που απαιτούσε την αμέριστη προσοχή του Κατηγορουμένου. Ο Κατηγορούμενος συνέχισε να κινείται με ευθεία πορεία, έχοντας μεγάλη ορατότητα προς τα εμπρός και αντί η προσοχή του να είναι στραμμένη στο κατά πόσον ο δρόμος στην πορεία του είναι καθαρός, έστρεψε την προσοχή σε σημείο που δεν υπήρχε κίνδυνος που να χρήζει άμεσης αντιμετώπισης. Ταυτόχρονα όμως, αδιαφόρησε για εμπόδια που υπήρχαν στην πορεία του. Στην υπόθεση Αστυνομία ν. Νικολάου, Ποινική Έφεση 217/2016, ημερομηνίας 11.5.2017, ο κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο του σε πλατιά λεωφόρο. Σε κάποιο σημείο του δρόμου ενώ διερχόταν έξω από νυχτερινό κέντρο κανονικά εντός της λωρίδας κυκλοφορίας του, συγκρούστηκε με το θύμα με το μπροστινό αριστερό μέρος του οχήματος του και την παρέσυρε τραυματίζοντας την θανάσιμα. Το θύμα τη στιγμή της σύγκρουσης διασταύρωνε την λεωφόρο από δεξιά προς τα αριστερά ως η πορεία του οχήματος που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος. Το Ανώτατο Δικαστήριο αντικαθιστώντας την χρηματική ποινή με ποινή φυλάκισης 3 μηνών, ανέφερε τα εξής (απόφαση πλειοψηφίας): «Σ' ένα δρόμο ευθύ, χωρίς οποιοδήποτε εμπόδιο, ο εφεσίβλητος οδηγούσε, αδιαφορώντας, όπως αποδείχθηκε, για τους άλλους που χρησιμοποιούσαν το δρόμο. Η συμπεριφορά αυτή ανάγεται σε επικίνδυνη οδήγηση, που δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ότι υποβαθμίστηκε πρωτοδίκως και διαπιστώνουμε σφάλμα αρχής από το δικαστήριο. . . . Στην προκείμενη υπόθεση, λαμβάνοντας υπόψη ότι το θύμα διασταύρωνε μια πλατιά λεωφόρο από δεξιά προς τα αριστερά σε σχέση με την πορεία του εφεσιβλήτου, δεν είχε αντιληφθεί το θύμα το οποίο είχε σχεδόν ολοκληρώσει τη διασταύρωση, η αμέλεια που υπέδειξε, αντικειμενικά κρινόμενη, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ότι εμπεριείχε έκδηλα το στοιχείο της αδιαφορίας για την ασφάλεια των άλλων προσώπων που χρησιμοποιούσαν το δρόμο. Υπ' αυτή τη θεώρηση, κρίνεται ότι, υπό τις περιστάσεις, η μόνη επιβαλλόμενη ποινή ήταν η ποινή της φυλάκισης και ως συνέπεια τούτου, η επιβληθείσα χρηματική ποινή κρίνεται ως έκδηλα ανεπαρκής και επιβάλλεται η παρέμβασή μας. Η αμέλεια την οποία υπέδειξε, υπό τις περιστάσεις, όπως την αναλύσαμε πιο πάνω, επιβάλλει την επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας.» Προς εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλω στον Κατηγορούμενο, λαμβάνω υπόψη μου το λευκό ποινικό και οδικό του μητρώο καθώς και την άμεση παραδοχή του, τόσο ενώπιον της αστυνομίας, όσο και ενώπιον Δικαστηρίου. Η άμεση παραδοχή δείχνει μεταμέλεια, εξοικονομεί δικαστικό χρόνο και πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή (βλ. Χαρτούμπαλος v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28). Συνυπολογίζω επίσης το γεγονός ότι δεν υπάρχουν άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες εις βάρος του Κατηγορουμένου. Έχω επίσης κατά νου τις προσωπικές του συνθήκες, ως αυτές αναφέρονται στην έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας και εξειδικεύθηκαν περαιτέρω από τον συνήγορο υπεράσπισης. Ιδιαίτερη βαρύτητα προσδίδω στο γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος είναι πρόσωπο νεαρής ηλικίας, καλού χαρακτήρα και πριν το δυστύχημα είχε ορθό προσανατολισμό στην ζωή του, αφού ξεκίνησε την φοίτηση του σε πανεπιστήμιο με σκοπό την προσωπική του ανέλιξη. Δυστυχώς το επίδικο δυστύχημα ανέκοψε αυτή την πορεία. Από την άλλη, δεν πρέπει να παραγνωρίζεται ότι ο Κατηγορούμενος προκάλεσε με τις πράξεις του τεράστιο πόνο και θλίψη στην οικογένεια του θύματος, η ζωή του οποίου διακόπηκε εντελώς απρόσμενα κατά την άσκηση της εργασίας του. Θα πρέπει επίσης να τονιστεί ότι σε σοβαρά αδικήματα, τα οποία βρίσκονται σε έξαρση και για τα οποία υπάρχει ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, οι προσωπικές συνθήκες του εκάστοτε παραβάτη είναι ήσσονος σημασίας (βλ. Παναγιώτου v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 540). Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και συνυπολογίζοντας τη σοβαρότητα του αδικήματος, τις περιστάσεις διάπραξης του και ειδικότερα το ότι η συμπεριφορά του Κατηγορουμένου εμπεριέχει το στοιχείο της αδιάφορης οδήγησης, τις συνέπειες του αδικήματος που ήταν ο θάνατος ενός ανθρώπου, την πάγια θέση της νομολογίας για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών σε τέτοιου είδους υποθέσεις, έχω καταλήξει ότι, παρά τους σημαντικούς ελαφρυντικούς παράγοντες, η ποινή φυλάκισης δεν μπορεί να αποφευχθεί. Δεν παραγνωρίζω ότι η επιβολή ποινής φυλάκισης σε νεαρά πρόσωπα πρέπει να αποτελεί την τελευταία γραμμή άμυνας για την προστασία της έννομης τάξης (βλ. Χαραλάμπους Τρύφωνα, άλλως Αλουπός ν. Δημοκρατίας
(1991)ΑΑΔ 246). Θεωρώ όμως, ότι υπό τα δεδομένα της παρούσας περίπτωσης, οποιαδήποτε άλλη ποινή, πέρα από την ποινή φυλάκισης θα ήταν ανεπαρκής. Όσον αφορά την βεβαρημένη ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο Κατηγορούμενος, επισημαίνω ότι την λαμβάνω υπόψη μου στο βαθμό που τούτη δείχνει την μεταμέλεια του Κατηγορουμένου και το γεγονός ότι έχει συνειδητοποιήσει ότι με τις πράξεις του προκάλεσε την απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής. Έχω επίσης κατά νου ότι σύμφωνα με την νομολογία, η ύπαρξη ψυχολογικών προβλημάτων, ακόμα και όταν αυτά δεν σχετίζονται με το αδίκημα, μπορούν να αναγνωριστούν ως μετριαστικός παράγοντας (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 53). Από την άλλη όμως, δεν προκύπτει από όσα τέθηκαν ενώπιον μου ότι η επιβολή ποινής φυλάκισης θα συνιστούσε άνευ ετέρου απάνθρωπη μεταχείριση ή ότι η επιβολή ποινής φυλάκισης θα επιδείνωνε την κατάσταση της υγείας του Κατηγορουμένου (βλ. Χαραλάμπους Παντελής ν. Αστυνομίας
(2013)2 ΑΑΔ 816). Όσον αφορά τις επιπτώσεις εγκλεισμού του Κατηγορουμένου στην ψυχική υγεία της ανήλικης αδερφής του, αναφέρω κατ' αρχάς ότι η σχολική ψυχολόγος κατά την κρίση μου υπερέβη τον θεραπευτικό της ρόλο, στον βαθμό που με την έκθεση της (αν αυτή προοριζόταν να χρησιμοποιηθεί σε δικαστική διαδικασία), εκφέρει γνώμη περί των συνεπειών που θα έχει στην μικρή, ο εγκλεισμός του Κατηγορουμένου στην φυλακή (βλ. Μ.Θ. ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 174). Σε κάθε περίπτωση, όσα αναφέρθησαν σχετικά με τις επιπτώσεις στην αδερφή του Κατηγορουμένου λαμβάνονται υπόψη και θα προσμετρήσουν ως ελαφρυντικός παράγοντας, πλην όμως δεν όμως ικανά να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί. Επισημαίνω ότι η ανήλικη αδερφή του Κατηγορουμένου δεν είναι εξαρτώμενο πρόσωπου του Κατηγορουμένου και θα έχει την αμέριστη στήριξη των γονέων της που έχουν την κηδεμονία της. Η συνοχή της οικογένειας δεν θα επηρεαστεί σε τέτοιο βαθμό που η ανάγκη για προστασία της οικογένειας να υπερφαλαγγίζει στην παρούσα περίπτωση, την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής. Επιδεικνύοντας στον Κατηγορούμενο κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλω σε αυτόν ποινή φυλάκισης 6 μηνών και στέρηση του δικαιώματος του να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο 18 μηνών από σήμερα. Επιβάλλονται επίσης 8 βαθμοί ποινής επί της άδειας οδήγησης του. Εισήγηση για αναστολή ποινής φυλάκισης Θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχω επιβάλει. Το Δικαστήριο διατάσσει αναστολή εκτέλεσης ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται σαν μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Τα δύο θέματα είναι ξεχωριστά. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και έπειτα αποφασίζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις εκείνες που δικαιολογούν την αναστολή της. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή να αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 699 και Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου
(1996)2 ΑΑΔ 303) Εξέτασα με προσοχή όλους τους παράγοντες και περιστάσεις που αφορούν στον Κατηγορούμενο και που νομολογιακά υπέχουν σημασίας στην εξέταση του κατά πόσο θα ανασταλεί ή όχι η εκτέλεση της ποινής φυλάκισης. Κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση δεν υφίστανται τέτοια ελαφρυντικά που να δικαιολογούν την αναστολή. Οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου δεν μπορούν να υπερφαλαγγίσουν την ανάγκη για άμεση εκτέλεση της ποινής φυλάκισης (Γενικός Εισαγγελέας ν. Χαραλαμπίδη
(2009)2 Α.Α.Δ. 537, Γενικός Εισαγγελέας ν. Κουκκίδης
(2013)2 Α.Α.Δ. 191). Περαιτέρω, τα γεγονότα και ειδικότερα η αδιάφορη οδήγηση του Κατηγορουμένου που είχε ως συνέπεια την απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής, η εγγενής σοβαρότητα της παράνομης του πράξης και η ανάγκη για αποτροπή επικυριαρχούν. Δεν θεωρώ ότι με την άμεση εκτέλεση της ποινής φυλάκισης, ανακόπτεται η πορεία του Κατηγορουμένου, ο οποίος θα έχει την ευκαιρία αμέσως μετά την αποφυλάκιση του να επανενταχθεί στην κοινωνία και να ορθοποδήσει. [Υπ.] .............. Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο