Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ευσταθίου, Αρ. Υπόθεσης: 21800/2016, 9/8/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:B172 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χρ. Ρασπόπουλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 21800/2016 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας Κατηγορούσα Αρχή v. XXXXX Ευσταθίου Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 9 Αυγούστου 2018 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ελ. Θεοδότου Για Κατηγορούμενη: κ. Α. Κόνιας Κατηγορούμενη παρούσα ΑΠΟΦΑΣΗ Είναι κοινό έδαφος ότι στις 18.4.2016 και περί ώρα 08:40 συνέβη τροχαίο δυστύχημα στην λεωφόρο Κυριάκου Μάτση στον Στρόβολο της Επαρχίας Λευκωσίας. Εμπλεκόμενα μέρη ήταν η Κατηγορούμενη που οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής XXXXX01 και ο XXXXX Λουκά (ΜK2) που οδηγούσε την μοτοσυκλέτα με αριθμούς εγγραφής XXXXX
- Είναι αδιάψευστο ότι το δυστύχημα έγινε κατά την διάρκεια της μέρας και ενώ ο καιρός ήταν αίθριος. Η Λεωφόρος Κυριάκου Μάτση είναι δρόμος διπλής κατευθύνσεως, με μια λωρίδα κυκλοφορίας για κάθε κατεύθυνση. Οι δύο κατευθύνσεις διαχωρίζονται μεταξύ τους με άσπρη συνεχόμενη γραμμή. Το όριο ταχύτητας στον εν λόγω δρόμο είναι 50 ΧΑΩ. Η Κατηγορούμενη οδηγούσε το όχημα της με κατεύθυνση την Λεωφόρο Γρίβα Διγενή. Δεξιά ως η πορεία της, βρισκόταν η οδός Κιλκίς, στο ύψος της οποίας η άσπρη γραμμή επί της Λεωφόρου Κυριάκου Μάτση μετατρέπεται σε διακεκομμένη, ώστε να επιτρέπεται η στροφή δεξιά. Ο ΜΚ2 οδηγούσε την μοτοσικλέτα του έχοντας την ίδια κατεύθυνση με την Κατηγορούμενη. Στην προσπάθεια της Κατηγορουμένης να στρίψει δεξιά προκειμένου να εισέλθει στην οδό Κιλκίς, επήλθε η σύγκρουση του οχήματος που οδηγούσε με την μοτοσικλέτα που οδηγούσε ο ΜΚ
- Ως αποτέλεσμα, ο ΜΚ2 τραυματίστηκε. Μεταφέρθηκε με ιδιωτικό όχημα σε νοσοκομείο, όπου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στο πόδι. Η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει δύο Κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως νόμου ν.86/
- Η δεύτερη κατηγορία αφορά παράλειψη οδηγού μηχανοκίνητου οχήματος να βεβαιωθεί πριν αλλάξει λωρίδα κυκλοφορίας, ότι η λωρίδα που θα ακολουθήσει είναι ελεύθερη, κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58
(5)(β)(ιι) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π.66/1984. Για να αποδείξει την υπόθεση της, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε 2 μάρτυρες κατηγορίας. Το Δικαστήριο κάλεσε την Κατηγορούμενη σε απολογία. Αφού της επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα της, η Κατηγορούμενη έδωσε ένορκη μαρτυρία. Κάλεσε επίσης ένα μάρτυρα υπεράσπισης. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους στο εδώλιο του μάρτυρα και να αξιολογήσω την συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους. Αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία στη βάση των εγγενών χαρακτηριστικών της μαρτυρίας τους όπως η πηγή της γνώσης τους, η μνήμη τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τυχόν προκατάληψη, ανιδιοτέλεια και η αληθοφάνεια (βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα έλαβα υπόψη μου ότι είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Πιο κάτω παραθέτω με τη μέγιστη δυνατή πληρότητα το περιεχόμενο της μαρτυρίας κάθε μάρτυρα. Αστ.XXXXX0 XXXXX Ναθαναήλ (ΜΚ1) O MK1 επισκέφτηκε την σκηνή του δυστυχήματος στις 09:
- Ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος (βλ. Τεκμήριο 2), στο οποίο σημείωσε μεταξύ άλλων, τις πορείες των δύο οχημάτων και το σημείο σύγκρουσης. Στην άσφαλτο εντοπίστηκαν ίχνη τροχοπέδησης τα οποία προκλήθηκαν από τον πισινό τροχό της μοτοσικλέτας, όταν ο MK2 έκανε χρήση των φρένων για να αποφύγει την σύγκρουση. Εντοπίστηκαν επίσης γδαρσίματα που προκλήθηκαν από την τριβή του αριστερού σταντ της μοτοσικλέτας στην άσφαλτο. Το σημείο σύγκρουσης καθορίστηκε με βάση τα ίχνη τροχοπέδησης και τοποθετήθηκε λίγο πριν ξεκινήσουν τα γδαρσίματα από το σταντ της μοτοσικλέτας. Με το σχέδιο συμφώνησε τόσο η Κατηγορούμενη, όσο και ο ΜΚ
- Σύμφωνα με τον ΜΚ1, η Κατηγορούμενη είχε ορατότητα 80 μέτρων προς τα πίσω, μέσω του κεντρικού και δεξιού καθρέφτη του οχήματος της. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΚ1 είπε ότι η ορατότητα καταμετρήθηκε με όχημα σαλούν. Υποστήριξε ότι η Κατηγορούμενη θα μπορούσε να δει τόσο από τον κεντρικό όσο και τον δεξιό καθρέφτη του οχήματος της, οχήματα που κινούνταν πίσω της στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. Δεν ήταν όμως σε θέση να γνωρίζει κατά πόσον η Κατηγορούμενη θα μπορούσε να δει τον μοτοσικλετιστή όταν αυτός βρισκόταν πίσω από άλλα αυτοκίνητα που ακολουθούσαν την Κατηγορούμενη. Δεν έλεγξε αυτή την εκδοχή καθότι η μαρτυρία που είχε από τον ΜΚ2 ήταν ότι αυτός προσπερνούσε τρία αυτοκίνητα από μεγάλη απόσταση, πράγμα που, κατά τον ΜΚ1, σημαίνει ότι την στιγμή που η Κατηγορούμενη έστριβε δεξιά, ο ΜΚ2 ήταν ήδη στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. Ο ΜΚ1 ήταν ήρεμος και δεν βρισκόταν σε αμηχανία. Αποδέχομαι την μαρτυρία του σε σχέση με τις ενέργειες στις οποίες προέβη για την διερεύνηση του επίδικου δυστυχήματος. Αποδέχομαι ειδικότερα την μαρτυρία του σε σχέση με τα ευρήματα που εντόπισε στην σκηνή και αποτυπώθηκαν επί του σχεδίου. Αποδέχομαι επίσης την θέση του σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων, αφού έδωσε στο Δικαστήριο τα στοιχεία εκείνα τα οποία μπορούν με ασφάλεια να οδηγήσουν σε εύρημα επ' αυτού. Εξάλλου με τα σημεία αυτά, συμφώνησε τόσο η Κατηγορούμενη όσο και ο ΜΚ
- Όσον αφορά όμως την ορατότητα της Κατηγορουμένης, δεν μπορώ με ασφάλεια να καταλήξω σε συμπεράσματα μέσα από την μαρτυρία του ΜΚ
- Είναι αδιαμφισβήτητο ότι ο δρόμος στο συγκεκριμένο σημείο παρουσιάζει καμπύλη (βλ. τεκμήριο 8). Ο μάρτυρας ανέφερε ότι τοποθέτησε ένα σταθερό σημείο στο μέρος όπου έφτανε η ορατότητα και ακολούθως καταμέτρησε την απόσταση από το ύψος της οδού Κιλκίς. Δεν ήταν όμως σαφής αναφορικά με το σημείο στο οποίο τοποθέτησε το όχημα που χρησιμοποίησε προκειμένου να δει από τους καθρέφτες. Είναι κοινή λογική ότι ένεκα της καμπυλότητας του δρόμου, η ορατότητα αλλάζει αν το όχημα τοποθετηθεί δεξιότερα ή αριστερότερα ως η πορεία του, πιο μπροστά ή πιο πίσω. Με άλλα λόγια, δεν πρόκειται για ευθύ δρόμο, όπως εσφαλμένα ανέφερε ο ΜΚ1 στην κατάθεση του. Από την στιγμή που δεν έχω ενώπιον μου μαρτυρία σε σχέση με την ακριβή θέση που ο ΜΚ1 τοποθέτησε το όχημα για να καταμετρήσει την ορατότητα και κατά πόσον αυτή συμπίπτει με την θέση που ήταν το όχημα της Κατηγορουμένης κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν υπάρχει η δυνατότητα εξαγωγής ασφαλών ευρημάτων σε σχέση με την ορατότητα. Συν τοις άλλοις, όπως θα αναφέρω πιο κάτω, η Κατηγορούμενη μέσα από την μαρτυρία της έχει κατορθώσει να προκαλέσει στο μυαλό μου αμφιβολίες ως προς την ορθότητα της καταμέτρησης του ΜΚ
- XXXXX Λουκά (ΜΚ2) Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι οδηγούσε τη μοτοσικλέτα του με ταχύτητα περίπου 40 ΧΑΩ. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, κινήθηκε δεξιότερα της πορείας του και εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας με σκοπό να περάσει τρία αυτοκίνητα. Πριν εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, σιγουρεύτηκε ότι πίσω του, αλλά και στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας δεν κινούνταν οχήματα. Είχε ορατότητα πέραν των 200 μέτρων και ήταν σίγουρος ότι είχε ελεύθερο πεδίο για να προσπεράσει. Ενώ βρισκόταν στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, κινήθηκε με ταχύτητα περίπου 70-80 ΧΑΩ και προσπέρασε δύο προπορευόμενα αυτοκίνητα. Ενώ ήταν περίπου 1 μέτρο πίσω από το αυτοκίνητο της Κατηγορουμένης, αυτή χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον δείκτη πορείας για να δείξει την πρόθεση της να στρίψει δεξιά. Σχεδόν ταυτόχρονα, το αυτοκίνητο της Κατηγορουμένης ξεκίνησε με πάρα πολύ χαμηλή ταχύτητα να στρίβει δεξιά. Τότε, ο ΜΚ2 χρησιμοποίησε αμέσως φρένα, και ενστικτωδώς έκανε κίνηση δεξιά. Συγκρούστηκε πλευρικά με το αυτοκίνητο της Κατηγορουμένης και το αριστερό του πόδι εγκλωβίστηκε μεταξύ του δεξιού μέρους του αυτοκινήτου και του αριστερού μέρους της μοτοσικλέτας. Κινήθηκε για πολύ λίγο παράλληλα με το αυτοκίνητο και ακολούθως συνέχισε δεξιά και σταμάτησε το όχημα του. Δεν έπεσε στο έδαφος. Όσον αφορά τη μαρτυρία του ΜΚ2, θεωρώ ότι δεν είναι τέτοιας ποιότητας ώστε να μπορώ να βασιστώ σε αυτήν για να εξάγω ασφαλή συμπεράσματα. Παρά το ότι στην κατάθεση του είπε ότι έβλεπε συνεχώς το αυτοκίνητο της Κατηγορούμενης και ότι ενώ ήταν 1 μέτρο πίσω από το αυτοκίνητο της Κατηγορουμένης, αυτή χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον δείκτη πορείας, στο Δικαστήριο τόσο κατά την κυρίως εξέταση του, όσο και κατά την αντεξέταση του, είπε ότι δεν είχε αντίληψη του κατά πόσον η Κατηγορούμενη έθεσε σε λειτουργία τον δείκτη του οχήματος της. Αντιλήφθηκε ότι θα στρίψει μόνο όταν ήταν δίπλα στο αυτοκίνητο της και αφού η Κατηγορούμενη άρχισε να υλοποιεί την πρόθεση της. Λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο της μαρτυρίας του ΜΚ2 και συνυπολογίζοντας γενικά την συνολική παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα, καταλήγω ότι η μαρτυρία του δεν αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για εξαγωγή ευρημάτων. Κατηγορούμενη Από την άλλη, η Κατηγορούμενη μου έκανε θετική εντύπωση κατά την μαρτυρία της. Ήταν σταθερή στις θέσεις της και δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις. Ανέφερε ότι οδηγούσε το όχημα της με ταχύτητα περίπου 30-40 ΧΑΩ. Πριν επιχειρήσει να στρίψει στην οδό Κιλκίς, κοίταξε πίσω της και δεν υπήρχαν οχήματα. Αφού πλησίασε στην οδό Κιλκίς, ελάττωσε ταχύτητα και έθεσε σε λειτουργία τον δεξιό δείκτη πορείας του οχήματος της για να δείξει την πρόθεση της. Ακολούθως, έλεγξε το κεντρικό και δεξί καθρεφτάκι του αυτοκινήτου και είδε ότι πίσω της, μέχρι το σημείο όπου είχε ορατότητα, την οποία προσδιόρισε σε 20 με 30 μέτρα, δεν κινείτο κάποιο όχημα. Έτσι ενώ ελάττωνε ταχύτητα, χωρίς να σταματήσει εντελώς, ξεκίνησε να στρίβει δεξιά. Ενώ έστριβε, η προσοχή της ήταν στραμμένη στην οδό Κιλκίς και όχι πίσω της. Ξαφνικά, άκουσε ένα δυνατό κτύπημα στο δεξί μέρος του οχήματος της. Ακολούθως, είδε μια μοτοσικλέτα, την οποία δεν είχε δει καθόλου προηγουμένως, να είναι κολλημένη περίπου στην πόρτα οδηγού. Αντεξεταζόμενη, η Κατηγορούμενη ανέφερε ότι κάνει την εν λόγω διαδρομή πολύ συχνά, λόγω της εργασίας της και είναι βέβαιη ότι δεν μπορεί να δει πέρα από την καμπύλη που παρουσιάζει ο δρόμος η οποία δεν απέχει 80 μέτρα από το σημείο όπου επιχειρεί να στρίψει. Ανέφερε ότι πριν την οδό Κιλκίς υπάρχει άλλο στρίψιμο στα δεξιά. Μόλις φτάσει στο εν λόγω στρίψιμο ξεκινά να ελαττώνει ταχύτητα αλλά δεν θέτει ακόμα ε λειτουργία τον δείκτη της, για να μην προκαλέσει σύγχυση. Μόλις περάσει το εν λόγω στρίψιμο χρησιμοποιεί τον δείκτη της για να δείξει πλέον την πρόθεση να στρίψει στην οδό Κιλκίς. Περίπου στο μέσο της απόστασης από το ένα στρίψιμο στο άλλο ελέγχει τα καθρεφτάκια του οχήματος της και ακολούθως κοιτάζει μπροστά μέχρι να στίψει. Η όλη διαδικασία από το ένα στρίψιμο στο άλλο διαρκεί περίπου 3 δευτερόλεπτα. Κώστας Τσαγγαρίδης (ΜΥ) Ο ΜΥ είναι λειτουργός ατυχημάτων και κλήθηκε από την εταιρεία στην οποία εργάζεται για να επισκεφτεί την σκηνή του επίδικου δυστυχήματος. Παρουσίασε στο Δικαστήριο φωτογραφία όπου απεικονίζεται η συμβολή της οδού Κιλκίς με την Λεωφόρο Κυριάκου Μάτση (βλ. Τεκμήριο 8). Η μαρτυρία του ήταν τυπική και πέρα από την παρουσίαση της φωτογραφίας, δεν πρόσφερε ουσιαστική βοήθεια σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Ο κατηγορούμενος κατηγορείται δυνάμει του άρθρου 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας,
(1998)2 A.A.Δ 68 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο, ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως. Όπως αναφέρεται στην Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη
(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης
(1963)2 C.L.R. 78). Όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή, παράλειψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (βλ. Κυριάκος Αργυρού ν. Αστυνομίας,
(2002)2 ΑΑΔ 378). Η μη αποφυγή της σύγκρουσης δεν συνεπάγεται από μόνη της αμέλεια (βλ. Παππάς ν. Ναθαναήλ
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 275). Όπως έχει λεχθεί στην απόφαση Λοΐζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 στις σελ. 365, 366 «η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη». Στην παρούσα περίπτωση, δεν μπορώ να αποκλείσω το ενδεχόμενο, η Κατηγορούμενη να ξεκίνησε να υλοποιήσει την πρόθεση της να στρίψει δεξιά αφού πρώτα είχε διαπιστώσει ότι ο δρόμος ήταν καθαρός. Στην απουσία μαρτυρίας που να αποδεικνύει με βεβαιότητα ότι κατά τον χρόνο που η Κατηγορούμενη επιχείρησε να στρίψει δεξιά, ο μοτοσικλετιστής βρισκόταν εντός του οπτικού πεδίου της Κατηγορουμένης, δεν μπορεί να υπάρξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εύρημα ενοχής Προσθέτω επίσης ότι με βάση την νομολογία (βλ. Χρ. Νικολαϊδης ν. Ρ. Κλεοβούλου
(1992)1 Α.Α.Δ. 422 ), η υποχρέωση επιμέλειας υπόκειται στην προϋπόθεση ότι και οι άλλοι οδηγοί θα εκπληρώσουν το καθήκον τους για επιμέλεια και δεν επεκτείνεται στη λήψη προληπτικών μέτρων έναντι της πιθανότητας εκδήλωσης αμέλειας εκ μέρους άλλων. Ο νουνεχής οδηγός εύλογα μπορεί να υποθέσει ότι όπως ο ίδιος έτσι και οι άλλοι οδηγοί θα εκπληρώσουν το καθήκον επιμέλειας έναντι των ιδίων και των άλλων οδηγών (βλ. Ζαχαρία ν. Καραολή
(2004)1Α ΑΑΔ 72). Είναι εμφανές στην προκειμένη περίπτωση, ότι ο ΜΚ2 εκδήλωσε αμέλεια έναντι της Κατηγορουμένης, αφού σε κανένα στάδιο δεν έστρεψε την προσοχή του στο γεγονός ότι η Κατηγορούμενη είχε ελαττώσει ταχύτητα έχοντας αναμμένο τον δείχτη πορείας της με πρόθεση να στρίψει δεξιά. Συνέχισε την πορεία του στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, σε σημείο όπου απαγορεύεται το προσπέρασμα και με ταχύτητα πέραν του καθορισμένου ορίου. Στην αγγλική υπόθεση Powell v. Moody
(1966)Times 10 March, 110 Sol Jo 215 όπου αποφασίστηκε ότι οποιοδήποτε όχημα το οποίο προσπερνά ουρά οχημάτων αναλαμβάνει μία πολύ επικίνδυνη επιχείρηση η οποία πρέπει να διεκπεραιωθεί με μεγάλη επιμέλεια. Διερωτάται κάποιος αν η Κατηγορούμενη όφειλε σε κάθε χρονικό σημείο να έχει στραμμένη την προσοχή της σε σημείο ή σε κατεύθυνση όπου δεν αναμένεται υπό κανονικές συνθήκες να κινείται οποιοδήποτε όχημα, με τον τρόπο μάλιστα που κινείτο το όχημα του ΜΚ2. Με άλλα λόγια, έχω ισχυρές αμφιβολίες αν ο κίνδυνος που υπήρχε στην προκειμένη περίπτωση λόγω του προσπεράσματος από τον ΜΚ2 ήταν εύλογα προβλεπτός ή και αντιληπτός προς την Κατηγορούμενη. Εν όψει των πιο πάνω, κρίνω ότι η Κατηγορούμενη δικαιούται το ευεργέτημα της αμφιβολίας. 2η Κατηγορία Ο κανονισμός 58
(5)(β)(ιι) των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π.66/1984 προνοεί ότι «(β) Ο οδηγός κάθε μηχανοκίνητου οχήματος οφείλει -(ii) πριν αλλάξει λωρίδα κυκλοφορίας να βεβαιωθεί ότι η λωρίδα που προτίθεται να ακολουθήσει είναι ελεύθερη, να καταστήσει γνωστή την πρόθεση του δίδοντας το κατάλληλο σήμα προς τους άλλους οδηγούς με τον ηλεκτρικό σηματοδότη κατεύθυνσης ή και με το χέρι και να καταβάλει προσπάθεια για να μην εμποδίσει την κυκλοφορία ούτε να προκαλέσει κίνδυνο σε άλλα οχήματα ή άλλη τροχαία. Εν όψει των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι η Κατηγορούμενη έχει αποτύχει να εκπληρώσει την υποχρέωση που προκύπτει από την πιο πάνω διάταξη. Αντιθέτως, η αξιόπιστη μαρτυρία της Κατηγορουμένης καταδεικνύει ότι αυτή ελάττωσε ταχύτητα προσεγγίζοντας την οδό Κιλκίς, έκανε κατάλληλο σήμα προς τους άλλους οδηγούς με τον ηλεκτρικό σηματοδότη κατεύθυνσης και ξεκίνησε να στρίβει με πολύ χαμηλή ταχύτητα. Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι η Κατηγορούμενη με την ενέργεια της, κρινόμενη αντικειμενικά, έθεσε σε κίνδυνο άλλα οχήματα ούτε υπάρχει μαρτυρία ότι η Κατηγορούμενη παρέλειψε να δει κάτι το οποίο ήταν ορατό. Εν όψει όλων των πιο πάνω, η Κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο