Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Παντελάκη, Αρ. Υπόθεσης: 1560/2015, 21/6/2018

(2)(δ) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών. Για να αποδείξει την υπόθεση της, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε 6 μάρτυρες κατηγορίας. Το Δικαστήριο αφού εξέτασε κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της Κατηγορουμένης, την κάλεσε σε απολογία. Αφού της επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα της, η Κατηγορούμενη επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής. Πιο κάτω, παραθέτω με τη μέγιστη δυνατή πληρότητα την μαρτυρία κάθε μάρτυρα. Α/Αστ.XXX1 XXXXX Τσίγκης (ΜΚ1) Ο ΜΚ1 επισκέφθηκε μαζί με την Αστ.XXX9 I. Σχίζα (ΜΚ6) στις 12:05 την σκηνή του δυστυχήματος, όπου εντόπισε τα εμπλεκόμενα οχήματα στις τελικές τους θέσεις. Ο ΜΚ1 ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής (βλ. Τεκμήριο 2), στο οποίο σημείωσε μεταξύ άλλων, το σημείο σύγκρουσης μεταξύ των δύο οχημάτων όπως το υπόδειξε η Βιλανίδου και το οποίο, σύμφωνα με τον μάρτυρα, συμβαδίζει με την τελική θέση του οχήματος της. Στο σημείο εντοπίστηκαν επίσης μικρά κομμάτια γυαλιού. Με το εν λόγω σχέδιο συμφώνησε τόσο η ΜΚ2 όσο και η Κατηγορούμενη. Το όχημα της Κατηγορουμένης υπέστη ζημιά σε ολόκληρη την αριστερή του πλευρά, στον μπροστινό προφυλακτήρα, στο δεξιό μπροστινό και πίσω φτερό και μπροστινό ανεμοθώρακα. Το αυτοκίνητο XXXXX59 υπέστη ζημία στον μπροστινό προφυλακτήρα. Ο μάρτυρας έλεγξε και διαπίστωσε ότι τα φώτα τροχαίας στην επίδικη διασταύρωση λειτουργούσαν κανονικά. Η ορατότητα της Κατηγορουμένης προς την διασταύρωση και τα φώτα τροχαίας ήταν πέρα των 100 μέτρων. Η ορατότητα της ΜΚ2 προς τα δεξιά ήτοι προς το σημείο από το οποίο ερχόταν η Κατηγορούμενη καθώς και η ορατότητα της Κατηγορούμενης προς το σημείο όπου βρισκόταν η ΜΚ2, ήταν περιορισμένη λόγω διαφόρων πινακίδων. Συγκεκριμένα, ενώ η ΜΚ2 βρισκόταν στην γραμμή στάσης της οδού Μιχαλάκη Σάββα θα μπορούσε να δει το αυτοκίνητο της Κατηγορουμένης σε απόσταση 10 μέτρων. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι μόλις έφτασε στη σκηνή του δυστυχήματος είδε ότι η Κατηγορούμενη ήταν ξαπλωμένη στο έδαφος και φαινόταν φοβισμένη. Ο ίδιος δεν συνομίλησε μαζί της. Αρνήθηκε ότι η ΜΚ2 είχε εγκαταλείψει τη σκηνή του δυστυχήματος. Όταν ο μάρτυρας ρώτησε ποια ήταν η οδηγός του οχήματος XXXXX59, εμφανίστηκε η ΜΚ2 και έδωσε τα στοιχεία της. Όσον αφορά την λειτουργία των φωτεινών σηματοδοτών στην επίδικη διασταύρωση, ο μάρτυρας δεν χρονομέτρησε την εναλλαγή των χρωμάτων αλλά διαπίστωσε ότι όταν στην λεωφόρο Λευκωσίας ήταν πράσινο, στις οδούς Μιχαλάκη Σάββα και Χρίστου Τσιάρτα ήταν κόκκινο και αντίστροφα. XXXXX Βιλανίδου (ΜΚ2) Η ΜΚ2 ανέφερε ότι οδηγούσε το αυτοκίνητο της στην οδό Μιχαλάκη Σάββα κατευθυνόμενη προς την επίδικη διασταύρωση όπου συνάντησε κόκκινο φως και σταμάτησε στη γραμμή στάσης. Από το σημείο όπου ήταν σταματημένη, είχε ορατότητα προς τον φωτεινό σηματοδότη που ήταν δεξιά της και σε κάποια στιγμή είδε ότι το φως για τα αυτοκίνητα που κινούνταν από και προς την Λευκωσία έγινε κόκκινο. Η ίδια παρέμεινε στην γραμμή στάσης μέχρι που το φως για την πορεία της έγινε πράσινο και τότε ξεκίνησε σιγά σιγά να εισέρχεται στην διασταύρωση. Κοίταξε πρώτα δεξιά όπου η ορατότητα ήταν περιορισμένη και στην συνέχεια στα αριστερά όπου δεν υπήρχαν αυτοκίνητα. Πριν ακόμα προλάβει να ελέγξει εκ νέου τον δρόμο δεξιά, άκουσε τις επιβάτιδες που ήταν στο αυτοκίνητο της, να της φωνάζουν να σταματήσει κάτι το οποίο έπραξε αμέσως. Τότε, είδε ένα αυτοκίνητο που ερχόταν από δεξιά, να περνά από μπροστά της με μεγάλη ταχύτητα και να τρίβεται στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου της. Ακολούθως, το εν λόγω αυτοκίνητο κτύπησε πάνω σε κάγκελα και εισήλθε στον κήπο ενός σπιτιού. Αφού κατέβηκε είδε μια κοπέλα που περπατούσε κοντά στο εν λόγω αυτοκίνητο και ξαφνικά έπεσε στο έδαφος. Τότε, η ΜΚ2 φοβήθηκε και αποχώρησε από το σημείο για να ηρεμήσει. Επέστρεψε μετά από μερικά λεπτά. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι αφού άναψε το πράσινο περίμενε λίγα δευτερόλεπτα πριν ξεκινήσει καθότι γνωρίζει ότι στον συγκεκριμένο δρόμο περνούν αρκετά αυτοκίνητα με κόκκινο φως. XXXXX Ευθυμίου (ΜΚ3) Η ΜΚ3 είναι φίλη με την ΜΚ2 και βρισκόταν στην θέση του συνοδηγού του αυτοκινήτου της τελευταίας. Είπε ότι η ΜΚ2 σταμάτησε το αυτοκίνητο με το που έφθασε στην επίδικη διασταύρωση καθώς το φως για την πορεία τους ήταν κόκκινο. Όταν άναψε πράσινο, η ΜΚ2 ξεκίνησε σιγά σιγά κοιτάζοντας προς τα δεξιά όπου η ορατότητα ήταν περιορισμένη. Η ΜΚ3 κοίταζε ευθεία και είδε ξαφνικά ένα αυτοκίνητο να περνά από μπροστά της με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Φώναξε στην ΜΚ2 να σταματήσει, κάτι που η τελευταία έκανε αμέσως, αφού το όχημα τους κινείτο πολύ αργά. Το αυτοκίνητο που περνούσε από μπροστά τους, κτύπησε ακολούθως σε κάγκελα και εισήλθε στον κήπο ενός σπιτιού. Η ΜΚ3 κατέβηκε από το αυτοκίνητο και κοιτάζοντας προς το μέρος του άλλου αυτοκινήτου, είδε την Κατηγορούμενη να βρίσκεται στο έδαφος σοκαρισμένη. Αφού την πλησίασε την ρώτησε αν είναι καλά και η Κατηγορούμενη ανέφερε ότι πονούσε και ζήτησε συγγνώμη χρησιμοποιώντας την φράση «εβούρουν να το προλάβω». Σε κάποιο χρονικό σημείο μετά την άφιξη της αστυνομίας, η Κατηγορούμενη είχε πάθει κρίση πανικού και τότε η ΜΚ3 προσπάθησε να την ηρεμήσει. Αφού ηρέμησε λίγο, είπε κατά λέξη στην ΜΚ3 «Συγγνώμη νόμιζα ότι ήταν να προλάβω το πορτοκαλί» . XXXXX Βιλανίδου (ΜΚ4) Η ΜΚ4 είναι ξαδέλφη της ΜΚ2 και καθόταν στο πίσω κάθισμα του οχήματος της. Ανέφερε ότι η ΜΚ2 σταμάτησε σε κόκκινο φως στην διασταύρωση και όταν το φως για την πορείας τους έγινε πράσινο, η ΜΚ2 εκκίνησε και προχώρησε σιγά σιγά γιατί δεν είχε ορατότητα προς τα δεξιά. Καθώς προχωρούσαν, η ΜΚ4 άκουσε ξαφνικά ένα θόρυβο, ένιωσε τράνταγμα και είδε ένα μπλε αυτοκίνητο να περνά με μεγάλη ταχύτητα από μπροστά τους και ακολούθως να κτυπά στα κάγκελα της διάβασης πεζών και να μπαίνει στον κήπο ενός σπιτιού. Η ΜΚ4 προσπάθησε να ηρεμίσει την ΜΚ2 η οποία ήταν πολύ φοβισμένη και έφυγε με κατεύθυνση το σπίτι της ΜΚ4. Η μάρτυρας ανέφερε επίσης ότι ένας άνδρας που κινείτο πίσω από το όχημα της Κατηγορουμένης είχε πλησιάσει και είπε ότι είδε την Κατηγορούμενη να περνά με κόκκινο. Δεν συγκράτησε όμως τα νούμερα του αυτοκινήτου του. XXXXX Μούζουρος (ΜΚ5) Ο ΜΚ5 εργάζεται στο Τμήμα Δημοσίων Έργων και παρουσίασε πίνακα που αφορά τον τρόπο λειτουργίας των φώτων τροχαίας στην επίδικη διασταύρωση (βλ. Τεκμήριο 9) και εξήγησε ότι κατά την επίδικη ημερομηνία και ώρα, η εν λόγω διασταύρωση λειτουργούσε με τρία στάδια. Το πρώτο στάδιο αφορούσε την κατεύθυνση Αστρομερίτης ‑ Λευκωσία όπου άναβε για 58 δευτερόλεπτα το πράσινο. Κατά τα πρώτα 12 δευτερόλεπτα του πρώτου σταδίου άναβε επίσης πράσινο βέλος που επέτρεπε σε οχήματα της εν λόγω κατεύθυνσης να στρίψουν δεξιά προς την οδό Χρίστου Τσιάρτα. Κατά το δεύτερο στάδιο, έσβηνε το βέλος για την δεξιά στροφή και άναβε το πράσινο για την κατεύθυνση Λευκωσία - Αστρομερίτης. Κατά το τρίτο στάδιο, άναβε το κόκκινο και για τις δύο κατευθύνσεις του δρόμου Αστρομερίτη - Λευκωσίας και άναβε για 17 δευτερόλεπτα το πράσινο στην οδό Μιχαλάκη Σάββα και Χρίστου Τσιάρτα. Οι χρόνοι ασφαλείας μεταξύ των σταδίων 1 και 2 προς το στάδιο 3 ήταν έξι δευτερόλεπτα. Ειδικότερα, από την στιγμή που έσβηνε το πράσινο για τις δύο κατευθύνσεις του δρόμου Αστρομερίτη - Λευκωσίας, ακολουθούσαν τρία δευτερόλεπτα κίτρινο μόνο του, ένα δευτερόλεπτο όλη η διασταύρωση κόκκινο και δύο δευτερόλεπτα κόκκινο ‑ κίτρινο μαζί για το στάδιο 3 δηλαδή στις οδούς Χρίστου Τσιάρτα και Μιχαλάκη Σάββα. Το ίδιο συνέβαινε με το στάδιο 3 προς το στάδιο 1, ήτοι με το που έσβηνε το πράσινο στις οδούς Χρίστου Τσιάρτα και Μιχαλάκη Σάββα ακολουθούσαν τρία δευτερόλεπτα κίτρινο μόνο του, ένα δευτερόλεπτο όλη η διασταύρωση κόκκινο και δύο δευτερόλεπτα κόκκινο ‑ κίτρινο για την κατεύθυνση από Αστρομερίτη προς Λευκωσία. Αστ.XXX9 XXXX XXXXX Σχίζα (ΜΚ6) Η ΜΚ6 επισκέφτηκε μαζί με τον ΜΚ1 την σκηνή του δυστυχήματος όπου εντόπισε την Κατηγορούμενη ξαπλωμένη στο έδαφος. Δεν έφερε εξωτερικές κακώσεις αλλά ήταν πανικοβλημένη. Αφού ηρέμησε, η ΜΚ6 συνομίλησε μαζί της ζητώντας της τα προσωπικά της στοιχεία. Εκεί βρισκόταν η μητέρα της Κατηγορουμένης η οποία ήταν συνοδηγός στο αυτοκίνητο της Κατηγορούμενης. Παρέμεινε με την Κατηγορούμενη μέχρι την άφιξη του ασθενοφόρου καθότι την γνώριζε προσωπικά. Όταν την ρώτησε τι είχε συμβεί, απάντησε κλαίγοντας «Συγνώμη, νόμιζα ότι ήταν να προλάβω το πορτοκαλί». Αντεξεταζόμενη, η ΜΚ6 ανέφερε ότι γνωρίζει την Κατηγορούμενη παλαιόθεν, ζήτησε όμως τα προσωπικά της στοιχεία αφού δεν γνώριζε την ταυτότητα ή την ακριβή της διεύθυνση. Η Κατηγορούμενη ήταν ξαπλωμένη στο έδαφος και όπως ανέφερε δεν πονούσε κάπου αλλά έκλαιγε και ήταν σε κατάσταση shock. Η μάρτυρας συνομίλησε με τη μητέρα της Κατηγορουμένης η οποία ήταν πιο ψύχραιμη. Παράλληλα τόσο η ίδια όσο και άλλοι άνθρωποι προσπαθούσαν να καθησυχάσουν την Κατηγορούμενη. Ρώτησε την Κατηγορούμενη τι συνέβηκε αλλά δεν της έδωσε οποιαδήποτε προειδοποίηση ότι αυτό το οποίο θα πει, μπορεί να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο ως μαρτυρία εναντίον της. ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΗΣ Επισημαίνω στο σημείο αυτό, ότι η κατάθεση της Κατηγορουμένης κατατέθηκε στο Δικαστήριο (βλ. Τεκμήριο 4). Έγγραφα τα οποία κατατίθενται ως τεκμήρια, είναι μέρος του μαρτυρικού υλικού και πρέπει να αξιολογούνται με την υπόλοιπη μαρτυρία (βλ. Καύκαρκου ν. Χαπούπη

(1992)1 ΑΑΔ 260). Σε σχέση με την αξιολόγηση καταθέσεων Κατηγορουμένου παραπέμπω στην Xρ. Κ. Γαβριήλ v. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 693. Στην κατάθεση της λοιπόν, η Κατηγορούμενη ανέφερε ότι γύρω στις 11.30 ξεκίνησε μαζί με τη μητέρα και την κόρη της για να μεταβεί στη Λευκωσία για ψώνια. Ενώ βρισκόταν στο χωριό Περιστερώνα, η ταχύτητά της ήταν γύρω στα 55ΧΑΩ. Πλησίασε την επίδικη διασταύρωση και αφού το φως για την πορεία της ήταν πράσινο, συνέχισε την πορεία της κατευθυνόμενη προς Λευκωσία. Ενώ βρισκόταν μέσα στην διασταύρωση είδε ένα μικρό αυτοκίνητο να βγαίνει από αριστερά της και να κτυπά στην αριστερή μεριά του αυτοκινήτου της. Ως αποτέλεσμα το αυτοκίνητό της κατηγορούμενης κινήθηκε ζικ-ζακ και κτύπησε στα προστατευτικά κάγκελα και κατέληξε σε κήπο σπιτιού. Αρνήθηκε ότι πέρασε με κόκκινο φως την διασταύρωση καθώς και ότι παραδέχθηκε ότι πέρασε με κόκκινο φως. Μετά το κτύπημα, βγήκε από το αυτοκίνητο και περπάτησε για μερικά βήματα και έπεσε στο έδαφος λιπόθυμη. Δεν θυμάται τι έγινε μετά παρά μόνο κάποιες βρισιές εναντίον της. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους στο εδώλιο του μάρτυρα και να αξιολογήσω την εμφάνιση και συμπεριφορά τους. Αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία στη βάση των εγγενών χαρακτηριστικών της μαρτυρίας τους όπως η πηγή της γνώσης τους, η μνήμη τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τυχόν προκατάληψη, ανιδιοτέλεια και αληθοφάνεια (βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έλαβα επίσης υπόψη μου ότι με βάση τη νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νου, σημειώνω ότι οι MK1 και ΜΚ6 ήταν σαφείς στις θέσεις τους και απαντούσαν με αμεσότητα και ευθύτητα. Δεν διαπίστωσα οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης των γεγονότων ή απόκρυψης της αλήθειας. Δεν περιέπεσαν σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις και ήταν σταθεροί στις θέσεις τους, στις οποίες επέμειναν μέχρι τέλους. Η αξιοπιστία τους δεν πλήγηκε ούτε κατά την διάρκεια της αντεξέτασης τους. Επισημαίνω ότι δεν έχω εντοπίσει οποιαδήποτε σημεία τα οποία να μπορούν ενδεχομένως να οδηγήσουν σε εύρημα ή έστω υποψία ότι είτε ο ένας είτε ο άλλος μάρτυρας κατηγορίας θα είχαν να κερδίσουν οτιδήποτε αποκρύβοντας την αλήθεια. Υπό το φως της συνολικής τους παρουσίας, καταλήγω ότι και οι δύο μάρτυρες κατηγορίας κατέθεσαν αμερόληπτα και ανέφεραν στο Δικαστήριο την αλήθεια σε σχέση με όσα διαπίστωσαν κατά την διερεύνηση του επίδικου δυστυχήματος. Σε σχέση με τον ΜΚ5, επισημαίνω ότι δεν επιχειρήθηκε ο κλονισμός της αξιοπιστίας του. Σε κάθε περίπτωση, θεωρώ ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια για όσα εμπίπτουν στο πεδίο της γνώσης του και γενικότερα όσα αφορούν την λειτουργία των φώτων τροχαίας στην επίδικη διασταύρωση. Σε σχέση με την μαρτυρία των ΜΚ2, ΜΚ3 και ΜΚ4, επισημαίνω ότι και οι τρεις αυτές μάρτυρες ήταν ήρεμες και δεν φάνηκε να διακατέχονται από αμηχανία ή δισταγμό στις απαντήσεις τους. Επιπρόσθετα, δεν περιέπεσαν σε οποιεσδήποτε ουσιαστικές αντιφάσεις. Επί των ουσιωδών γεγονότων, η μαρτυρία των εν λόγω μαρτύρων παρουσίαζε την απαιτούμενη συνοχή και πληρότητα. Δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε που να δείχνει προσυνεννόηση ή προσχεδιασμό μεταξύ των μαρτύρων για το τι είναι που θα έλεγαν. Γενικά, οι ΜΚ2, ΜΚ3 και ΜΚ4 ήταν σταθερές στις θέσεις τους και επέμειναν σε αυτές μέχρι τέλους. Η αξιοπιστία τους δεν πλήγηκε κατά την διάρκεια της αντεξέτασης. Επισημαίνω σε αυτό το στάδιο ότι δεν αποδίδω οποιαδήποτε βαρύτητα στις ενοχοποιητικές δηλώσεις στις οποίες προέβη η Κατηγορούμενη τόσο προς την ΜΚ6 όσο και προς την ΜΚ

1. Οι εν λόγω δηλώσεις έγιναν από την Κατηγορούμενη κάτω από συνθήκες οι οποίες καθιστούν αμφίβολη την θεληματικότητα τους. Πέραν τούτου, η Κατηγορούμενη σε εκείνο το χρονικό σημείο βρισκόταν σε κατάσταση πανικού και γενικά η κατάσταση της ήταν τέτοια που είναι επισφαλής η στήριξη στις δηλώσεις της για εξαγωγή οποιωνδήποτε ευρημάτων. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας κατά νου την ενώπιον μου μαρτυρία, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Η διασταύρωση της Λεωφόρου Λευκωσίας με τις οδούς Μιχαλάκη Σάββα και Χρίστου Τσιάρτα στη Περιστερώνα της επαρχίας Λευκωσίας ελέγχεται με φώτα τροχαίας τα οποία στις 18.4.2014 και περί ώρα 12:00 λειτουργούσαν με τον τρόπο που ανέφερε ο ΜΚ
2. Κατά τον εν λόγω χρόνο, η Κατηγορούμενη οδηγούσε το αυτοκίνητο XXXXX02 στην Λεωφόρο Λευκωσίας έχοντας κατεύθυνση την Λευκωσία. Η XXXXX Βιλανίδου (ΜΚ2) οδηγούσε το αυτοκίνητο XXXXX59 στην οδό Μιχαλάκη Σάββα έχοντας κατεύθυνση την επίδικη διασταύρωση, ήτοι βρισκόταν αριστερά ως η πορεία της Κατηγορουμένης. Ήταν μέρα και ο καιρός ήταν αίθριος. Η ορατότητα της ΜΚ2 προς τα δεξιά, ήτοι προς το σημείο από το οποίο ερχόταν η Κατηγορούμενη καθώς και η ορατότητα της Κατηγορούμενης προς το σημείο όπου βρισκόταν η ΜΚ2, ήταν περιορισμένη λόγω διαφόρων πινακίδων. Συγκεκριμένα, ενώ η ΜΚ2 βρισκόταν στην γραμμή στάσης της οδού Μιχαλάκη Σάββα θα μπορούσε να δει το αυτοκίνητο της Κατηγορουμένης σε απόσταση 10 μέτρων. Το ίδιο προφανώς ισχύει και για την Κατηγορούμενη σε σχέση με το όχημα της ΜΚ
3. Φθάνοντας στην διασταύρωση, η ΜΚ2 συνάντησε κόκκινο φως για την πορεία της και σταμάτησε. Ταυτόχρονα, το φως για την πορεία της Κατηγορουμένης ήταν πράσινο. Σε κάποια στιγμή, έσβησε το πράσινο φως για την πορεία της Κατηγορουμένης και ακολούθησαν 3 δευτερόλεπτα πορτοκαλί και ακολούθως ολόκληρη η διασταύρωση ήταν κόκκινο για ένα δευτερόλεπτο. Ακολούθησαν δύο δευτερόλεπτα κατά τα οποία το φως για την ΜΚ2 ήταν κόκκινο και κίτρινο μαζί. Συνολικά, από την στιγμή που έσβησε το πράσινο φως για την πορεία της Κατηγορούμενης μέχρι το χρονικό σημείο που άναψε το πράσινο φως για την πορεία της ΜΚ2 παρήλθαν 6 δευτερόλεπτα. Με το που άναψε το πράσινο για την ΜΚ2, η τελευταία εκκίνησε με χαμηλή ταχύτητα να εισέρχεται στην διασταύρωση. Αφού, η ΜΚ2 προχώρησε περί τα 9,30 μέτρα πέρα από την γραμμή στάσης, το όχημα της Κατηγορούμενης που ερχόταν από δεξιά της, τρίφτηκε στο μπροστινό μέρος του οχήματος της ΜΚ
4. Το όχημα της Κατηγορουμένης κινήθηκε αριστερά ως η πορεία του και αφού κτύπησε σε κάγκελα κατέληξε στον κήπο ενός σπιτιού. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ 1η Κατηγορία Η Κατηγορούμενη κατηγορείται δυνάμει του άρθρου 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας,

(1998)2 A.A.Δ 68 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως. Όπως αναφέρεται στην Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη

(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R. 78). Η υποχρέωση της προσήκουσας επιμέλειας υπόκειται στην προϋπόθεση ότι και οι άλλοι οδηγοί θα εκπληρώσουν το καθήκον τους για επιμέλεια και δεν επεκτείνεται στη λήψη προληπτικών μέτρων έναντι της πιθανότητας εκδήλωσης αμέλειας εκ μέρους άλλων οδηγών (βλ. Χρ. Νικολαϊδης ν. Ρ. Κλεοβούλου

(1992)1 Α.Α.Δ. 422, 428). Όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή παράλειψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (βλ. Κυριάκος Αργυρού ν. Αστυνομίας,

(2002)2 ΑΑΔ 378). Στην προκειμένη περίπτωση, κρίνω ότι είναι εμφανές από τα ενώπιον μου δεδομένα ότι η Κατηγορούμενη παραβίασε τον φωτεινό σηματοδότη που εξέπεμπε κόκκινο φως για την πορεία της. Η ΜΚ2 εκκίνησε με πολύ χαμηλή ταχύτητα με το που άναψε το πράσινο φως για την πορεία της και διένυσε 9,30 μέτρα μέχρι το σημείο σύγκρουσης. Από την άλλη, η Κατηγορούμενη η οποία ήταν ήδη σε κίνηση με ταχύτητα περί τα 55ΧΑΩ, πέρασε την γραμμή στάσης και διένυσε 23,30 μέτρα πριν συγκρουστεί με το όχημα της ΜΚ

1. Δεν χρειάζονται ειδικές μαθηματικές πράξεις για να διαπιστώσει κανείς ότι αποκλείεται η Κατηγορούμενη να χρειάστηκε περισσότερα από 6 δευτερόλεπτα για να διανύσει την απόσταση των 23,30 μέτρων με ταχύτητα περί τα 55ΧΑΩ. Είναι κοινώς γνωστό ότι ένα όχημα που κινείται με ταχύτητα 55ΧΑΩ διανύει 15,27 μέτρα το δευτερόλεπτο. Αφού λοιπόν, το φως για την πορεία της ΜΚ2 ήταν πράσινο όταν εκκίνησε, είναι ηλίου φαεινότερο ότι τουλάχιστον για τα προηγούμενα 6 δευτερόλεπτα πριν την εκκίνηση της ΜΚ2, το φως για την Κατηγορούμενη δεν ήταν πράσινο. Μάλιστα δε για τα προηγούμενα 2 δευτερόλεπτα ήταν κόκκινο. Η Κατηγορούμενη χρειάστηκε λιγότερο από δύο δευτερόλεπτα για να διανύσει την απόσταση των 23,
2. Συνεπώς, η Κατηγορούμενη είχε περάσει με κόκκινο όταν ακόμα η ΜΚ2 ήταν σταματημένη. Αν προσθέσει κανείς στα πιο πάνω και τον χρόνο που χρειάστηκε η ΜΚ2 να διανύσει με χαμηλή ταχύτητα την απόσταση των 9,30 μέτρων μέχρι το σημείο σύγκρουσης είναι προφανές ότι η Κατηγορούμενη πέρασε την γραμμή στάσης αρκετά μετά που άναψε το κόκκινο φως για την πορεία της. Βέβαια, η παραβίαση σήματος τροχαίας μεταξύ των οποίων και φωτεινού σηματοδότη, δεν αποτελεί αφ' εαυτής απόδειξη ότι η Κατηγορούμενη ήταν αμελής. Θα μπορούσε να είχε παραβιάσει τον κόκκινο φανό και παρόλα αυτά να λάμβανε μέτρα αποφυγής της σύγκρουσης με την ΜΚ
3. Ελλείπει όμως στην παρούσα υπόθεση οποιαδήποτε μαρτυρία από πλευράς Υπεράσπισης, η οποία να αποδεικνύει ότι η Κατηγορούμενη έθεσε τον εαυτό της σε εγρήγορση ούτως ώστε να διαπιστώσει ότι η ΜΚ2 κινείτο στο δρόμο. Ο κίνδυνος διέλευσης αυτοκινήτου το οποίο στην πορεία του έχει ένδειξη πράσινου φανού είναι σε κάθε περίπτωση ένας κίνδυνος εύλογα προβλεπτός για τον μέσο συνετό οδηγό. Εντούτοις, η Κατηγορούμενη, ενεργώντας κάτω από το επίπεδο του μέσου συνετού οδηγού, αδιαφόρησε για αυτό τον κίνδυνο και προχώρησε παραβιάζοντας τον φωτεινό σηματοδότη της πορείας της που εκείνη την στιγμή εξέπεμπε κόκκινο στρογγυλό φως. Το κριτήριο εξέτασης της οδικής συμπεριφοράς ενός οδηγού είναι αντικειμενικό και όχι υποκειμενικό. Η παράλειψη λήψης μέτρων προφύλαξης, έναντι ευλόγως προβλεπτού κινδύνου από ένα συνετό οδηγό, είναι το μέτρο. Σημασία για την παρούσα περίπτωση έχει το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη προ ενός προβλεπτού κινδύνου προχώρησε αμέριμνα και χωρίς προφυλάξεις, χωρίς να ελέγξει τον δρόμο και ειδικότερα προς την κατεύθυνση όπου κινείτο το όχημα της ΜΚ
4. 2η Κατηγορία Ο Κανονισμός 58

(2)(δ) της Κ.Δ.Π. 66/84 ορίζει ότι: «58. -

(2)Κάθε πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκινήτου οχήματος, έχει τα πιο κάτω καθήκοντα και υποχρεώσεις- . . . (δ) να συμμορφώνεται προς όλα τα σήματα τροχαίας, συμπεριλαμβανομένων πινακίδων, που τοποθετούνται ή χαράσσονται πάνω ή κοντά σε οποιοδήποτε δρόμο με ή κατ' εντολή της Αστυνομίας, ή αρχής τοπικής διοίκησης ή άλλης αρχής, στην οποία έχει ανατεθεί δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης ο έλεγχος ή η ρύθμιση της τροχαίας κυκλοφορίας». Σύμφωνα με τον Κανονισμό 2 - «σήμα τροχαίας» σημαίνει οποιονδήποτε αντικείμενον ή μέσον (μονίμως τοποθετημένον ή κινητόν) ή οποιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν, προς μετάδοσιν εις την τροχαίαν κίνησιν εν γένει ή εις ωρισμένην κατηγορία ταύτης, προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων οποιασδήποτε φύσεως, καθών και οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν επί ή πλησίον οιασδήποτε οδού ή κεχαραγμένον επί του καταστρώματος οιασδήποτε οδού προς μετάδοσιν τοιούτων προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων.» Στην παρούσα υπόθεση, η Κατηγορούμενη δεν αμφισβήτησε ούτε την ύπαρξη ούτε και την νομιμότητα της σήμανσης, ήτοι την ύπαρξη φωτεινών σηματοδοτών στην επίδικη διασταύρωση. Η ένδειξη του κόκκινου φωτεινού σηματοδότη σημαίνει ότι τα οχήματα δεν επιτρέπεται να προχωρήσουν πέραν από την γραμμή στάσης. Όπως επεξηγείται στο σύγγραμμα Wilkinson´s Road Traffic Offences, Tenth edition, σελ. 257, η υποχρέωση οδηγού να μην περάσει τη γραμμή στάσης με κόκκινο φανό στην πορεία του αφορά οποιοδήποτε τμήμα του οχήματός του. Εν όψει της πιο πάνω αξιολόγησης και των ευρημάτων του Δικαστηρίου, καταλήγω ότι η Κατηγορούμενη εισήλθε στην διασταύρωση ενώ το φως για την πορεία της ήταν κόκκινο και συνεπώς δεν μπορεί να υπάρξει άλλη κατάληξη πέραν από την ενοχή της. Συνεπώς, καταλήγω ότι η Κατηγορούμενη είναι ένοχη πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τόσο στην 1η όσο και στην 2η Κατηγορία. (Υπ.) Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο