Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Στεφάνου, Αρ. Υπόθεσης: 18417/2017, 28/6/2018

(2)(στ) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών, ΚΔΠ 66/

2. Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος που δηλώθηκε ως ακινητοποιημένο κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 5Β και 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/
4. Οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς να είναι αναμμένοι οι μπροστινοί και πισινοί φανοί κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 50

(10)(α)(ι) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών, ΚΔΠ 66/

2. Παράλειψη συμμόρφωσης με την ένδειξη του κόκκινου φανού σε φωτεινούς σηματοδότες κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58

(2)(δ), 71 και 72 των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π. 66/

2. Υπέρβαση ορίου ταχύτητας κατά παράβαση των άρθρων 2, 6

(3), 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/

2. Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου, κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3 και 40 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου του 2000, Ν. 96(Ι)/
3. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ο Κατηγορούμενος την 4.11.2016 και ώρα 00:10 οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX76 με ταχύτητα 81ΧΑΩ αντί 50ΧΑΩ και παρέλειψε να συμμορφωθεί σε οδηγίες αστυνομικού με στολή. Κατά τον ίδιο χρόνο, δεν υπήρχε σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης που να αφορά ευθύνη του Κατηγορουμένου έναντι τρίτου, ενώ το εν λόγω μηχανοκίνητο όχημα είχε δηλωθεί ως ακινητοποιημένο από 10.7.2015 μέχρι 31.12.
4. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος παραβίασε κόκκινο φωτεινό σηματοδότη στην διασταύρωση της Λεωφόρου Αρχαγγέλου με την οδό Πυράσου και οδηγούσε χωρίς οι μπροστινοί και πισινοί φανοί να εκπέμπουν φως ορατό εντός εύλογης απόστασης ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η κατηγορούσα αρχή κάλεσε ένα μάρτυρα κατηγορίας για να αποδείξει την υπόθεση. Το Δικαστήριο αφού εξέτασε κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, τον κάλεσε σε απολογία. Αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Ε/Αστ.XXX2 XXXXX Θεμιστοκλέους (ΜΚ) Στις 4.11.2016, ο ΜΚ βρισκόταν στην Λεωφόρο Αρχαγγέλου για έλεγχο τροχαίας. Περί τις 00:10 εντόπισε με το ταχύμετρο του ένα όχημα να κινείται με ταχύτητα 81ΧΑΩ αντί 50ΧΑΩ που είναι το καθορισμένο όριο. Είχε προηγουμένως ελέγξει το ταχύμετρο του και διαπίστωσε ότι αυτό λειτουργούσε ορθά. Τότε, φορώντας φωσφορούχο γιλέκο και χρησιμοποιώντας αναλαμπών φακό έκανε σήμα στον οδηγό για να σταματήσει. Όταν ο οδηγός αντιλήφθηκε την παρουσία του ΜΚ, κινήθηκε από την αριστερή στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας της κατεύθυνσης που ακολουθούσε και πέρασε δίπλα από τον ΜΚ χωρίς να σταματήσει. Ακολούθως, ο οδηγός έσβησε τα φώτα πορείας του αυτοκινήτου. Πριν σβήσουν τα φώτα του οχήματος, λόγω του ικανοποιητικού φωτισμού στην περιοχή, ο ΜΚ διέκρινε ότι το εν λόγω όχημα έφερε αρ. εγγραφής XXXXX
5. Στην συνέχεια, το υπό αναφορά όχημα πέρασε την διασταύρωση της Λεωφόρου Αρχαγγέλου με οδό Πυράσου παραβιάζοντας κόκκινο φωτεινό σηματοδότη. Ο ΜΚ προέβη σε εξετάσεις μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή και διαπίστωσε ότι ιδιοκτήτης του οχήματος είναι ο Κατηγορούμενος και ότι το όχημα είχε δηλωθεί ως ακινητοποιημένο από τις 10.7.
6. Στις 20:30 της ίδιας ημέρας, ο ΜΚ επισκέφθηκε μαζί με τον Αστ.XXX2 την οικία του Κατηγορουμένου όπου ρώτησε τον Κατηγορούμενο ποιος οδηγά το εν λόγω αυτοκίνητο και αυτός απάντησε "μόνο εγώ". Τον πληροφόρησε για τα αδικήματα που περιέπεσαν στην αντίληψη του και ο Κατηγορούμενος απάντησε «Μα που έγινε τούτο εν είδα τίποτε». Αφού πληροφορήθηκε ότι θα καταγγελθεί απάντησε: «Το αυτοκίνητο εν τζαμέ εν κινείται». Στην συνέχεια, ο ΜΚ διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε πιστοποιητικό ασφάλειας και πληροφόρησε σχετικά τον Κατηγορούμενο ο οποίος απάντησε: «πηγαίνετε όπου θέλετε το αυτοκίνητο εν τζαμέ εν κινείται». Μαρτυρία Κατηγορουμένου Μετά το πέρας της μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή, κατέθεσε στο Δικαστήριο ο Κατηγορούμενος. Αυτός ανέφερε ότι το επίδικο αυτοκίνητο αγοράστηκε σε τιμή ευκαιρίας την οποία προσδιόρισε σε €2000 Το όχημα ήταν ήδη ακινητοποιημένο και ρυμουλκήθηκε στο σπίτι του το
7. Έκτοτε δεν χρησιμοποιήθηκε λόγω μηχανικών προβλημάτων. Αντεξεταζόμενος, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο χρησιμοποιούσε το αυτοκίνητο της μητέρας του για τις μετακινήσεις του. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους στο εδώλιο του μάρτυρα και να αξιολογήσω την συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους. Αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία στη βάση των εγγενών χαρακτηριστικών της μαρτυρίας τους όπως η πηγή της γνώσης τους, η μνήμη τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τυχόν προκατάληψη, ανιδιοτέλεια και η αληθοφάνεια (βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έλαβα επίσης υπόψη μου ότι με βάση τη νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νου, σημειώνω ότι ο μάρτυρας κατηγορίας ήταν σαφής στις θέσεις του. Απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα και δεν διαπίστωσα οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης των γεγονότων ή απόκρυψης της αλήθειας. Ήταν ήρεμος και δεν φάνηκε να διακατέχεται από αμηχανία ή δισταγμό στις απαντήσεις του. Επιπρόσθετα, δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις και η αξιοπιστία του δεν πλήγηκε κατά την διάρκεια της σύντομης αντεξέτασης του. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε επί ουσιαστικών πτυχών της υπόθεσης. Δεν αμφισβητήθηκε για παράδειγμα η καλή ορατότητα που υπήρχε την συγκεκριμένη μέρα και ώρα στον επίδικο τόπο. Δεν αμφισβητήθηκε ούτε η ορθή λειτουργία του ταχυμέτρου, ούτε ότι έγινε σήμα στον οδηγό του οχήματος που πέρασε εκείνο το βράδυ από την Λεωφόρο Αρχαγγέλου. Δεν αμφισβητήθηκε τέλος το γεγονός ότι το όχημα ήταν δηλωμένο ως ακινητοποιημένο καθώς και το ότι ο Κατηγορούμενος δεν καλυπτόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο από πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης του οδηγού έναντι τρίτου. Από την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου καθίσταται σαφές ότι, η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής στηρίζεται μεταξύ άλλων και στην ορθή αναγνώριση των αριθμών εγγραφής του οχήματος του Κατηγορουμένου. Είναι δεδομένο ότι ο ΜΚ δεν έχει αναγνωρίσει τον Κατηγορούμενο ως τον οδηγό του αυτοκινήτου τη συγκεκριμένη μέρα, ούτε και τον έχει αναγνωρίσει σε οποιοδήποτε στάδιο μετέπειτα. Είναι επίσης σαφές ότι, η μοναδική υπεράσπιση του Κατηγορουμένου είναι ότι το όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX76 δεν οδηγήθηκε την ημέρα της κατ' ισχυρισμό διάπραξης του αδικήματος καθότι αυτό ήταν ακινητοποιημένο. Καθίσταται αναγκαία, η εξέταση της ποιότητας της αναγνώρισης στην οποία προέβη ο ΜΚ, στα πλαίσια που έχει θέσει η Νομολογία. Οι κατευθυντήριες γραμμές ως προς το θέμα της αναγνώρισης τέθηκαν στην υπόθεση R. V. Turnbull

(1976)3 All E.R. 549, η οποία έχει υιοθετηθεί σε πολλές αποφάσεις κυπριακών Δικαστηρίων (βλ. μεταξύ άλλων Λαζάρου ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Αν η αναγνώριση, είναι καλής ποιότητας, τότε το Δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει με ασφάλεια και να κρίνει την αξιοπιστία της μαρτυρίας αυτής, έστω και στην απουσία μαρτυρίας προς υποστήριξη. Όταν, όμως, η αναγνώριση είναι κακής ποιότητας, το Δικαστήριο θα πρέπει να απαλλάξει τον Κατηγορούμενο εκτός αν υπάρχει άλλη μαρτυρία που να υποστηρίζει ότι το πρόσωπο αυτό, είναι το πρόσωπο που διέπραξε το αδίκημα. Στην προκειμένη περίπτωση, αφού αναφέρω ότι λαμβάνω σχετική προειδοποίηση περί του κινδύνου στήριξης με ασφάλεια στην αναγνώριση των αριθμών εγγραφής του οχήματος, θεωρώ ότι η ποιότητα της αναγνώρισης είναι επαρκής για να υπάρξει ασφαλής κατάληξη ότι την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα το αυτοκίνητο το οποίο κινούταν στην συγκεκριμένη λεωφόρο και το οποίο τέθηκε στο στόχαστρο του ταχυμέτρου από τον ΜΚ, είναι το αυτοκίνητο με αρ. Εγγραφής XXXXX

1. Και τούτο διότι, ο ΜΚ είχε την ευκαιρία να δει τις πινακίδες εγγραφής του οχήματος σε συνθήκες καλού φωτισμού και χωρίς να υπάρχει οποιοδήποτε εμπόδιο στην ορατότητα. Στην παρούσα περίπτωση, η αναγνώριση δεν βασίζεται σε μια φευγαλέα ματιά αλλά σε μια συνεχή παρατήρηση των πινακίδων εγγραφής σε συνθήκες καλής ορατότητας. Έχοντας κατά νου όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω και συνυπολογίζοντας την συνολική παρουσία του μάρτυρα κατηγορίας στο εδώλιο του μάρτυρα καταλήγω στην αποδοχή της μαρτυρίας του, περιλαμβανομένης της αναγνώρισης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX
2. Ο Κατηγορούμενος από την άλλη, δεν με έπεισε ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια, και μου έδωσε την εντύπωση ότι είπε αυτά που είπε σε μια προσπάθεια να αποφύγει τις συνέπειες των πράξεων του. Ο Κατηγορούμενος δεν παρουσίασε με συνοχή και πειστικότητα την θέση του. Κατ' αρχάς, η θέση του Κατηγορουμένου, ότι το όχημα του ήταν ακινητοποιημένο καταρρίπτεται από την αξιόπιστη θέση του μάρτυρα κατηγορίας που αναγνώρισε το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου να κινείται κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο. Περαιτέρω, ενώ ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι χρησιμοποιούσε το αυτοκίνητο της μητέρας του για τις μετακινήσεις του, δεν γνώριζε καν τις πινακίδες εγγραφής του. Ισχυρίστηκε επίσης ότι αγόρασε το όχημα στην «τιμή ευκαιρίας» των €2000 το 2015 σκοπό να το επιδιορθώσει, αλλά δύο χρόνια μετά το όχημα παρέμεινε ακινητοποιημένο και αχρησιμοποίητο. Επίσης, θεωρώ αδιανόητο το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος δεν γνώριζε καν που βρισκόταν στις 4.11.16 και ώρα 00:10 παρά το ότι την επόμενη μέρα τον είχε επισκεφθεί η αστυνομία και τον είχε κατηγορήσει για τα αδικήματα που αφορά η παρούσα υπόθεση. Ανέμενα από τον Κατηγορούμενο να ανακαλέσει στην μνήμη του από τις 4.11.2016 και να συνεχίσει να θυμάται που βρισκόταν το προηγούμενο βράδυ ώστε να μπορέσει να υποστηρίξει την υπεράσπιση του στο Δικαστήριο. Η αιτιολογία ότι υπέθεσε ότι επρόκειτο για κάποιο λάθος δεν είναι επαρκής. Γενικά, λαμβάνω υπόψη μου τη συνολική παρουσία του Κατηγορουμένου στο εδώλιο του μάρτυρα, και ειδικότερα τον τρόπο με τον οποίο απαντούσε στις ερωτήσεις, καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του και καταλήγω ότι όσα αυτός ανέφερε είναι προϊόν δεύτερων σκέψεων προς αποφυγή των συνεπειών των πράξεων του. Στρέφομαι τώρα στο γεγονός ότι, σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ, ο Κατηγορούμενος παραδέχτηκε προφορικά ότι μόνο εκείνος οδηγεί το επίδικο όχημα. Η σημασία της ομολογίας έχει αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και έχει χαρακτηριστεί σαν η κορωνίδα της μαρτυρίας. Ένας κατηγορούμενος μπορεί να καταδικαστεί με μόνο τη δική του ομολογία αφού το Δικαστήριο βεβαιωθεί ότι το περιεχόμενο της συνάδει με την αλήθεια των γεγονότων. Για τη σημασία της ομολογίας παραπέμπω στην Ανδρέου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ 166 όπου λέχθηκαν τα εξής: "Η ομολογία ενοχής έχει αποκληθεί η βασιλίδα των μαρτυριών. Στο σύστημα όμως που διέπει την ποινική μας δίκη δεν έχουμε απολυτοποιήσει στον ύψιστο αυτό βαθμό την αξία της. Είναι θέμα πραγματικό που συναρτάται με τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης. Έστω και αν γίνει αποδεκτή η ομολογία και ενταχθεί στον κορμό της μαρτυρίας, το Δικαστήριο, στο τέλος, προβληματίζεται για την αλήθεια του περιεχομένου της και φυσικά για το κατά πόσο οδηγεί σε ασφαλή συμπεράσματα ενοχής. Η σχετική νομολογία μας, που αρχίζει από τις παλιές υποθέσεις R. v. Sfongaras 22 C.L.R 13 και Volettos v. Republic

(1961)C.L.R. 169, τηρεί σταθερή γραμμή στο θέμα αυτό. Είναι ζήτημα που άπτεται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δίκαιης δίκης. Πρόσφατη επικύρωση είχαμε στην Μάρτιν ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(1994)2 Α.Α.Δ. 65." Στην προκειμένη περίπτωση, η μαρτυρία που δόθηκε στο Δικαστήριο, σε συνδυασμό με την ίδια την παραδοχή του κατηγορούμενου προς τον ΜΚ ότι μόνο αυτός οδηγεί το επίδικο όχημα, δεν οδηγεί πουθενά αλλού παρά σε απόδειξη ότι ο Κατηγορούμενος κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο ήταν ο οδηγός του επίδικου οχήματος. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, καταλήγω σε εύρημα ότι ο Κατηγορούμενος την 4.11.2016 και ώρα 00:10 ήτοι στο διάστημα μισής ώρας μετά την δύση του ηλίου και μισής ώρας πριν την ανατολή του ηλίου, στην Λεωφόρο Αρχαγγέλου στη Λευκωσία, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX76 με ταχύτητα 81ΧΑΩ αντί 50ΧΑΩ. Έγινε σήμα στον Κατηγορούμενο από αστυνομικό με στολή, δηλαδή τον Ε/Αστ.XXX2 ΝΧ. Θεμιστοκλέους με οδηγίες να σταματήσει, πλην όμως ο Κατηγορούμενος παρέλειψε να το πράξει. Συνέχισε την πορεία του παραβιάζοντας κόκκινο φωτεινό σηματοδότη στην διασταύρωση της Λεωφόρου Αρχαγγέλου με οδό Πυράσου. Παράλληλα, έσβησε τα φώτα πορείας του οχήματος του ώστε τόσο οι μπροστινοί όσο και οι πισινοί φανοί να μην εκπέμπουν φως. Κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο, δεν βρίσκονταν σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης που να αφορά ευθύνη του Κατηγορουμένου έναντι τρίτου. Επίσης, το εν λόγω μηχανοκίνητο όχημα είχε δηλωθεί ως ακινητοποιημένο από 10.7.2015. Σε σχέση με τα αδικήματα των Κατηγοριών 2,3 και 6 δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά καθώς είναι ηλίου φαεινότερο ότι στην βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου, πληρούνται τα συστατικά τους στοιχεία. Σε σχέση με την 5η Κατηγορία, ήτοι την υπέρβαση του ορίου ταχύτητας, αρκεί να επισημάνω ότι ο κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε το καθορισμένο όριο ταχύτητας στον επίδικο τόπο ούτε την ορθή λειτουργία του ταχυμέτρου. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Τ. Ηλιάδη & Ν. Σάντη, σελ. 595-596, η απόδειξη του αδικήματος του άρθρου 6 του Ν.86/72 με μαρτυρία γνώμης ενός μάρτυρα, π.χ. αστυνομικού στηριζόμενου στο ταχύμετρό του είναι αρκετή για να στοιχειοθετήσει κατηγορία. Συνεπώς, θεωρώ ότι έχει αποδειχτεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και η 5η Κατηγορία. Σε σχέση με την 4η Κατηγορία επισημαίνω ότι ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε την ύπαρξη ή την νομιμότητα της σήμανσης, ήτοι την ύπαρξη φωτεινών σηματοδοτών στην επίδικη διασταύρωση. Παρά το ότι δεν προσκομίστηκε μαρτυρία από την Κατηγορούσα Αρχή ότι οι φωτεινοί σηματοδότες τοποθετήθηκαν με ή κατ' εντολή της Αστυνομίας ή αρχής τοπικής διοίκησης ή άλλης αρχής, στην οποία έχει ανατεθεί δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης ο έλεγχος ή η ρύθμιση της τροχαίας κυκλοφορίας, θεωρώ ότι στην προκειμένη περίπτωση επενεργεί το τεκμήριο της κανονικότητας (omnia preasumuntur rite esse acta) έτσι ώστε το γεγονός ότι υπήρχαν στην εν λόγω διασταύρωση φώτα τροχαίας να δημιουργεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι η εν λόγω σήμανση τοποθετήθηκε νομίμως. (βλ. Γιωργαλλίδης ν. Δήμου Λάρνακας

(2001)2 ΑΑΔ 780) και Γενικός Εισαγγγελέας ν. Ντίνου Φλωρίδη

(1999)2 Α.Α.Δ. 95) Όπως επεξηγείται στο σύγγραμμα Wilkinson´s Road Traffic Offences, Tenth edition, σελ. 257, η υποχρέωση οδηγού να μην περάσει τη γραμμή στάσης με κόκκινο φανό στην πορεία του αφορά οποιοδήποτε τμήμα του οχήματός του: «The prohibition on passing over the stop-line applies to any part of the vehicle when the red light is showing; if the front of a vehicle has already crossed that line when the light goes red, it is an offence under s.22 for it to proceed further (Ryan v. Smith [1967] 1 All ER 611). Τέλος, σε σχέση την 1η Κατηγορία που αφορά την παράλειψη συμμόρφωσης σε σήμα αστυνομικού, παραπέμπω στην Keane v. McSkimming 1983 S.C.C.R. 220 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στην σελ. 223: "It is not of course for the Crown in a case such as this to establish that a driver did see a signal to halt. It is quite sufficient that the Crown leads evidence that a signal was given at a time and in circumstances which ought to make it obvious to an approaching driver. If such evidence is led then in the absence of explanation the case for the Crown is made out upon a prima facie basis and if the driver in question fails to react to the signal and that is established the court is entitled to proceed to conviction, and the Crown prosecution of a motorist in these circumstances is entitled to succeed." Σε ελεύθερη μετάφραση: «Σε υπόθεση όπως η παρούσα, δεν είναι, ασφαλώς, για την Κατηγορούσα Αρχή να καταδείξει ότι οδηγός είδε το σήμα για να σταματήσει. Είναι επαρκές η Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία ότι έγινε σήμα σε χρόνο και κάτω από τέτοιες περιστάσεις ώστε αυτό να ήταν εμφανές σε προσεγγίζοντα οδηγό. Εάν παρουσιαστεί τέτοια μαρτυρία, τότε στην απουσία εξήγησης στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής και εάν ο οδηγός όντως παραλείψει να αντιδράσει στο σήμα, τότε το Δικαστήριο, δύναται να καταδικάσει και η δίωξη της Κατηγορούσας Αρχής εναντίον του οδηγού να επιτύχει.» Επομένως, εφόσον το Δικαστήριο δεχθεί ότι με τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής καταδείχθηκε ότι έγινε σήμα σε χρόνο και κάτω από περιστάσεις που θα έπρεπε να το καταστήσουν εμφανές σε προσεγγίζοντα οδηγό, και αυτός δεν ανταποκριθεί, στην απουσία εξήγησης, δύναται να καταδικάσει τον οδηγό. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν είναι υπόχρεη να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είδε το σήμα. Στο σύγγραμμα Wilkinson's Road Traffic Offences, 25th ed, 2011, vol. 1, παρ. 6.24, σελ. 489 αναφέρεται ότι κατηγορούμενος μπορεί να αθωωθεί αν ο λόγος που δεν είδε το σήμα δεν αφορούσε δική του παράλειψη (βλ. και Harding v Price [1948] 1 All E.R. 220). Στην προκειμένη περίπτωση, στην βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου, κρίνω ότι ο ΜΚ έκανε σήμα σε χρόνο και κάτω από περιστάσεις που θα έπρεπε να το καταστήσουν εμφανές στον Κατηγορούμενο, ο οποίος προσέγγιζε το σημείο ελέγχου. Εκτός του ότι ο ΜΚ φορούσε φωσφορούχο γιλέκο, στο σημείο υπήρχε επίσης επαρκής ορατότητα. Συνεπώς, το γεγονός ότι ο ΜΚ έκανε σήμα με αναλάμπων φακό στον Κατηγορούμενο είναι επαρκής μαρτυρία προς απόδειξη της 1ης Κατηγορίας. Στην απουσία εξήγησης από τον Κατηγορούμενο, δεν μπορεί να υπάρξει άλλη κατάληξη πέραν από την ενοχή του. Εν όψει των πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος κρίνεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ένοχος στις Κατηγορίες 1,2,3,4,5 και 6. (Υπ.) Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο