← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 278/2016, 19/6/2018

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 278/2016, 19/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:B146 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 278/2016 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν.

  1. XXXXX ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ
  2. XXXXX ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ Κατηγορουμένων -------------------------- Ημερομηνία: 19 Ιουνίου,
  3. Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Ε. Κληρίδου. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Γ. Καζαντζής. Κατηγορούμενος 1, παρών. ΠΟΙΝΗ (Αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 1) [ I ]
  4. Ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε ενοχή σε τέσσερις κατηγορίες διαρρήξεων κτιρίων και κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 291, 294 (α), 255, 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 («ΠΚ») (κατηγορίες 1, 2, 4 και 5) και μία κατηγορία για διάρρηξη κτιρίου με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 291, 295, 20 και 29 του ΠΚ (κατηγορία 3).
  5. Η διαδικασία σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2 διεκόπη στις 7/9/
  7. Τα γεγονότα σε όλες τις υποθέσεις έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή (Τεκμήριο Α). Θα αναφερθώ στα γεγονότα ανά κατηγορία. Κατηγορία 1
  8. Στις 15/3/2014, περί ώρα 09:00, η ΜΚ 1[1], γραμματειακή υπάλληλος σε εταιρεία Τεχνικών Έργων και Μεταφορών, διαπίστωσε διάρρηξη των γραφείων της εταιρείας στην Παλλουριώτισσα και κλοπή ποσού σε μετρητά ύψους €
  9. Οι δράστες είχαν πετύχει είσοδο σπάζοντας το γυαλί εισόδου. Η σκηνή δακτυλοσκοπήθηκε με αρνητικό αποτέλεσμα. Ο κατηγορούμενος 1 συνδέθηκε με τη διάπραξη μετά από πληροφορία στις 23/6/
  10. Συνελήφθη δυνάμει δικαστικού εντάλματος ημερ. 15/7/2014 και παραδέχθηκε τη διάπραξη του αδικήματος. Ταυτόχρονα παραδέχθηκε και τα υπόλοιπα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται. Κατηγορία 2
  11. Αφορά διάρρηξη μεταξύ της 14ης και 15ης Μαρτίου 2014, καθαριστηρίου στην Παλλουριώτισσα και κλοπής ποσού ύψους €
  12. Κατηγορία 3
  13. Αφορά διάρρηξη την 15/3/2014, καταστήματος στην Παλλουριώτισσα με σκοπό την κλοπή. Κατηγορία 4
  14. Αφορά διάρρηξη μεταξύ της 14ης και 15ης Μαρτίου 2014, επίσης σε καθαριστήριο στην Παλλουριώτισσα και κλοπής ποσού ύψους €
  15. Κατηγορία 5
  16. Αφορά διάρρηξη μεταξύ της 14ης και 15ης Μαρτίου 2014, σε κομμωτήριο στην Παλλουριώτισσα και κλοπής μιας λάκας μαλλιών αξίας €14 και λαδάκι για μαλλιά αξίας €
  18. Τα κλοπιμαία δεν ανεβρέθηκαν ούτε αποζημιώθηκαν τα θύματα.
  19. Ο κατηγορούμενος 1 είναι λευκού ποινικού μητρώου. [ ΙI ]
  20. Ο συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του την παραδοχή του κατηγορουμένου 1, η οποία στην προκειμένη περίπτωση, βοήθησε στη διερεύνηση των υποθέσεων, στην καθυστέρηση προώθησης της υπόθεσης (ΓΕ ν. Αρέστη

(1996)2 ΑΑΔ 267, ΓΕ ν. Νεοκλέους
(2001)2 ΑΑΔ 48 και ΓΕ ν. Αβρααμίδη
(1993)2 ΑΑΔ 335), τις οικογενειακές και προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου 1 όπως αυτές φαίνονται και στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Αναφέρθηκε επίσης ότι θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ως μετριαστικός παράγων η διακοπή της διαδικασίας εναντίον του συγκατηγορουμένου του, λόγω μη εκτέλεσης του εντάλματος σύλληψης, επίσης Κύπριου, με αποτέλεσμα να τύχει ο συγκατηγορούμενος του ευνοϊκή μεταχείριση (βλ. ΓΕ ν. Σατανάς
(1996)2 ΑΑΔ 257, Κάττου ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 498, Νικήτας ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 156 και Leandro Soares De Almeida v. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2017:B248, Π.Ε. 22/2015, 7/7/2017).
  1. Ο κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 37 ετών, διαζευγμένος. Έχει μία θυγατέρα ηλικίας 16 ετών που διαμένει με τη μητέρα της. Προέρχεται από οικογένεια με πολλά προβλήματα κυρίως οικονομικά. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν ακόμη παιδί. Φοίτησε μέχρι την Α' Γυμνασίου, οπότε επιδίωξε να εργαστεί ως οικοδόμος. Σήμερα δεν εργάζεται, είναι λήπτης ελαχίστου εγγυημένου εισοδήματος. Ο κατηγορούμενος 1 ήταν περιστασιακός χρήστης ναρκωτικών από την εφηβική του ηλικία, ακολούθως εθίστηκε στην ηρωίνη. Το 2009 υπέστη αλλεπάλληλα εγκεφαλικά επεισόδια. Για δύο χρόνια ήταν κλινήρης, το 2012 άρχισε να περπατά με τη βοήθεια στηρίγματος και το 2014 από μόνος του. Παρουσιάζει δυσκολία στη βάδιση. Σήμερα, είναι η θέση του, έχει απεξαρτηθεί και συνεχίζει να καταπολεμά τον ψυχικό εθισμό του. Απομακρύνθηκε από τους φίλους του και τυγχάνει στήριξης από τον ιερέα της ενορίας του και της μητέρας του, με την οποία συγκατοικεί. Παρακολουθείται από ψυχίατρο και λαμβάνει θεραπευτική αγωγή λόγω άγχους και κατάθλιψης. Η διάπραξη των αδικημάτων αποδίδεται, από τον ίδιο, στη χρήση ναρκωτικών. [ ΙΙI ]
  2. Το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος τιμωρείται ως κακούργημα και η προβλεπόμενη ποινή στο άρθρο 295 του ΠΚ είναι ποινή φυλάκισης μη υπερβαίνουσας τα 5 έτη. Το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου και η διάπραξη κακουργήματος τιμωρείται σύμφωνα με το άρθρο 294 του ΠΚ με ποινή φυλάκισης μη υπερβαίνουσας τα 7 έτη.
  3. Συνήθης ποινή για αδικήματα διάρρηξης είναι φυλάκιση. Το πρόστιμο αποτελεί εξαίρεση (βλ. Sentencing in Cyprus, G. M. Pikis, σελ. 129-135). Το αδίκημα είναι στη φύση του σοβαρό και έχει αναφερθεί κατ' επανάληψη από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι οι ποινές πρέπει να είναι αποτρεπτικής φύσεως (βλ. Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 138, Παναγή ν. Δημοκρατίας
(1993)2 ΑΑΔ 47), Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 565 και Piliev v. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 587). 15. Στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη ως επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η δράση κατηγορουμένου με ομάδα (βλ. Tataris v. Police
(1965)2 CLR 1), η πρόκληση ζημιών σε περιουσία ή τραυματισμών σε ενοίκους (βλ. Χρίστου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 85). Λαμβάνονται επίσης υπόψη η αξία της κλαπείσας περιουσίας, τυχόν επιστροφή της, έστω και μέρους της, ή η αποζημίωση του θύματος. Η ύπαρξη προσχεδιασμού επίσης προσμετρά επιβαρυντικά (βλ. Lungu ν. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 545). Στο σύγγραμμα Sentencing in Cyprus, ανωτέρω, γίνεται κάποια κατηγοριοποίηση των αδικημάτων αναλόγως σοβαρότητας. Σε σοβαρές υποθέσεις οι ποινές φυλάκισης κυμαίνονται μεταξύ 3 και 6 ετών (βλ. σελ. 132) και σε μεσαίας σοβαρότητας μεταξύ 6 και 24 μηνών (βλ. σελ. 133). Παρέχεται μεγάλη ευχέρεια στο Δικαστήριο εξατομίκευσης της ποινής λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες περιστάσεις κατηγορουμένου (βλ. σελ. 132). Η ανάγκη αποτροπής αυξάνεται όπου από το μητρώο του κατηγορούμενου ή από υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη προκύπτει τάση επαναλαμβανόμενης συμπεριφοράς (βλ. Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2011)2 ΑΑΔ 146, Αργυρού ν. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 57 και Κλεοβούλου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 485). [ IV ] 16. Στην προκειμένη περίπτωση προσμετρούν ως επιβαρυντικοί παράγοντες:
(1)Ο αριθμός των διαρρήξεων, 5 στο σύνολο, η χρονική εγγύτητα στη διάπραξη τους, διαπράχθηκαν όλες μεταξύ της 14/3 και 15/3 του 2014 και στην ίδια περιοχή.
(2)Η αξία των κλαπέντων στην 1η κατηγορία είναι ψηλή, ανέρχεται στα €
  1. Το σύνολο των κατηγοριών αφορά περιουσία αξίας €
  2. Η περιουσία δεν επιστράφηκε ούτε αποζημιώθηκαν οι ιδιοκτήτες.
(3)Στη διάρρηξη που αφορά την 1η κατηγορία προκλήθηκε και ζημιά στην περιουσία του ιδιοκτήτη με το σπάσιμο γυαλιού παραθύρου.
(4)Η συνέργεια του κατηγορουμένου 1 με άλλο πρόσωπο στη διάπραξη. 17. Ως μετριαστικοί παράγοντες σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων προσμετρούν:
(1)Η απουσία εκφοβισμού ή άσκηση βίας σε ενοίκους,
(2)Η απουσία ενδείξεων προσχεδιασμού. Παρά το γεγονός ότι οι διαρρήξεις έγιναν στην ίδια περιοχή, το ίδιο εικοσιτετράωρο, φαίνεται η γενεσιουργός αιτία να ήταν η χρήση ναρκωτικών ουσιών ή η ανάγκη λήψης τους, παρά οργανωμένο σχέδιο δράσης.
(3)Η απουσία στοιχείων που να δείχνουν ότι ο κατηγορούμενος 1 ενήργησε ως μέρος οργανωμένου κυκλώματος, έστω και αν είχε συνεργό.
  1. Έλαβα επίσης υπόψη μου την άμεση παραδοχή του κατηγορουμένου
  2. Γενικά η παραδοχή ενός κατηγορούμενου λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας. Η βαρύτητα που μπορεί να της αποδοθεί ποικίλει ανάλογα με την περίπτωση. Όπου συμβάλλει αποτελεσματικά στη διερεύνηση της υπόθεσης και πηγάζει από πραγματική μεταμέλεια του έχει μεγαλύτερη αξία. Επίσης μεγαλύτερη αξία μπορεί να αποδοθεί στην παραδοχή σε υποθέσεις όπου η απόδειξη του αδικήματος θα ήταν χρονοβόρα και δύσκολη (βλ. Ghafari v. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 442). Στην προκειμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος 1 συνεργάστηκε με την αστυνομία και βοήθησε στη διαλεύκανση όλων των υποθέσεων. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν φαίνεται να συνδέθηκε με αποτυπώματα ή γενετικό υλικό. Η σύνδεση του έγινε μετά από λήψη πληροφορίας και επακόλουθης παραδοχής του για όλα τα αδικήματα. Θεωρώ το στοιχείο αυτό ιδιαίτερα σημαντικό ελαφρυντικό παράγοντα που δικαιολογεί σοβαρή έκπτωση στην ποινή.
  1. Όσον αφορά την μεταχείριση του κατηγορουμένου 2, με προβλημάτισαν τα όσα αναφέρθηκαν στην Νικήτας, ανωτέρω, σελ. 162 -
  2. Το γεγονός ότι η διαδικασία εναντίον του κατηγορουμένου 2 διακόπηκε μπορεί να αφήνει κάποιο αίσθημα αδικίας στον κατηγορούμενο
  3. Από την άλλη, δεν μου διαφεύγει ότι ο κατηγορούμενος 2 στην ουσία φυγοδίκησε αφού το ένταλμα σύλληψης δεν εκτελέστηκε ποτέ. Δεν κρίνω ότι, υπό τις περιστάσεις το γεγονός της διακοπής των κατηγοριών εναντίον του, μπορεί να προσμετρήσει προς όφελος του κατηγορουμένου 1, ότι δηλαδή επιδείχθηκε ευνοϊκή προς τον κατηγορούμενο 2 μεταχείριση από πλευράς διωκτικών αρχών.
  4. Έλαβα υπόψη μου τις προσωπικές του περιστάσεις, το πρόβλημα του με τα ναρκωτικά, τη γενεσιουργό αιτία, σύμφωνα με τον συνήγορό του, της όλης συμπεριφοράς του, χωρίς να μου διαφεύγει ότι η επίδραση εξαρτησιογόνων ουσιών δεν μειώνει τη σοβαρότητα αδικήματος (βλ. Piliev, ανωτέρω), την προσπάθεια του να απεξαρτηθεί και τη μεταμέλεια του. Η άστατη ζωή του όχι μόνο του κόστισε την υγεία του, αλλά και την ευκαιρία να έχει μια ολοκληρωμένη οικογενειακή ζωή. Η μη εμπλοκή του σε άλλα αδικήματα από τη διάπραξη και μετά είναι επίσης σημαντική αφού δείχνει αλλαγή πορείας.
  5. Έλαβα επίσης υπόψη μου την καθυστέρηση που προκλήθηκε. Καθυστέρηση εκ μέρους των αρμοδίων αρχών να παρουσιάσουν κατηγορούμενο ενώπιον της δικαιοσύνης αποτελεί παράβαση των ουσιωδών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου και τα δικαστήρια σε τέτοιες περιπτώσεις λαμβάνουν υπόψη αυτό το γεγονός προς μετριασμό της ποινής (βλ. Παντελίδης ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 309, 312 και Temenos v. Republic
(1984)2 CLR 425, 429). 22. Στη ΓΕ ν. Αρέστη
(1996)2 ΑΑΔ 267, 271, αναφέρθηκε ότι η αποτίμηση κατά το πέρας της διαδικασίας της καθυστέρησης ως παράγοντα ελαφρυντικού της ποινής τείνει να μετριάσει την απόσταση που δημιουργείται, ως προς το άτομο του παραβάτη, μεταξύ του χρόνου που διαπράττεται το αδίκημα και του χρόνου της τιμωρίας του. Στη ΓΕ ν. Νεοκλέους
(2001)2 ΑΑΔ 48, 54, το Ανώτατο Δικαστήριο δεν επενέβη στην ποινή που επέβαλε το πρωτόδικο Δικαστήριο λόγω καθυστέρησης 4 ετών με το ακόλουθο αιτιολογικό: «Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν βλέπουμε ότι θα ήταν δίκαιη σήμερα η επιβολή ποινής φυλάκισης ή ότι η ποινή φυλάκισης θα εξυπηρετούσε δεόντως την επιδίωξη αποτροπής.» 23. Στη ΓΕ ν. Αβρααμίδη
(1993)2 ΑΑΔ 355, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 361: «Έχει νομολογηθεί ότι η πάροδος αρκετού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος είναι στοιχείο ουσιώδες που λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή της ποινής, ειδικά αναφορικά με το είδος της ποινής, δηλαδή αν θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Εκτός στις περιπτώσεις που θεωρείται απόλυτα αναγκαίο, είναι ανεπιθύμητη η επιβολή ποινής φυλάκισης μετά από περέλευση μακρού χρόνου από την ημέρα της διάπραξης του αδικήματος - (βλ., μεταξύ άλλων, Γενικός Εισαγγελέας ν. Νεοφύτου
(1991)2 Α.Α.Δ. 5, σελ. 10· και Γενικός Εισαγγελέας ν. Τέλλα
(1991)2 Α.Α.Δ. 71, σελ. 77). Η πάροδος μακρού χρόνου από το χρόνο της διάπραξης του αδικήματος μειώνει ουσιαστικά την αποτρεπτικότητα της ποινής και δεν ασκεί αναμορφωτικό ρόλο για τον κατηγορούμενο. Περαιτέρω οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορουμένου στο διάστημα αυτό μπορεί να αλλάξουν ριζικά, όπως συνέβη στην παρούσα περίπτωση. Ο εικοσάχρονος εθνοφρουρός του Φεβρουαρίου του 1989 είναι σήμερα επιστήμονας, υποψήφιος για εργοδότηση στο Πανεπιστήμιο της Κύπρου. Κρίνουμε ότι στην παρούσα περίπτωση η επιβολή ποινής φυλάκισης αντενδείκνυται, γιατί πέντε σχεδόν χρόνια μετά τη διάπραξη του αδικήματος δεν θα εξυπηρετήσει κανένα χρήσιμο σκοπό.» 24. Αν για την καθυστέρηση ευθύνεται αποκλειστικά ο κατηγορούμενος ο τελευταίος δεν μπορεί να επικαλείται την καθυστέρηση ως παράγοντα για μετριασμό της ποινής (βλ. Τσιολής ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 154, 157, με αναφορά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Βαρνάβα
(1999)2 ΑΑΔ 638 και Κουλλαπής ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 273). 25. Στον καθορισμό του μέτρου για το εύλογο του χρόνου για την ολοκλήρωση της ποινικής διαδικασίας, με αφετηρία την ημέρα σύλληψης του κατηγορουμένου, λαμβάνονται υπόψη τα περιστατικά και το περίπλοκο της υπόθεσης, η συμπεριφορά των ανακριτικών και Δικαστικών Αρχών, καθώς και εκείνη του κατηγορουμένου (βλ. Καυκαρής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ 203). Το καθήκον για την εξασφάλιση του δικαιώματος που κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.2 βαρύνει τις Δικαστικές Αρχές, (βλ. Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 CLR 257).
  1. Η διάπραξη των αδικημάτων έγινε παραδεκτή από τον κατηγορούμενο στις 15/7/
  2. Καμία εξήγηση δεν έχει δοθεί γιατί το κατηγορητήριο εν τέλει καταχωρίστηκε στις 26/1/2016, γεγονός το οποίο η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής αναγνώρισε. Μεσολάβησε δηλαδή, περίοδος 1 ½ έτους, χωρίς οποιοδήποτε εμφανή λόγο. Στις 25/2/2016 ο κατηγορούμενος 1 απάντησε μη παραδοχή στις κατηγορίες και αιτήθηκε νομικής αρωγής. Ακολούθως παρέλειψε να εμφανιστεί και εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του. Το ένταλμα ορίστηκε δύο φορές για έλεγχο, οπότε και ο κατηγορούμενος 1 εμφανίστηκε για να προωθήσει το αίτημα νομικής αρωγής το οποίο εξετάστηκε και εγκρίθηκε 7/9/
  4. Στις 7/9/2016, επίσης, η διαδικασία εναντίον του κατηγορούμενου 2 διεκόπη. Είχε προηγηθεί επίδοση του κατηγορητηρίου και έκδοση εντάλματος σύλληψης του λόγω μη προσέλευσης του. Το ένταλμα σύλληψης ουδέποτε εκτελέστηκε.
  5. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο 1, η υπόθεση ορίστηκε επανειλημμένως για ακρόαση. Την τελευταία φορά που είχε οριστεί, 9/11/2017, ο κατηγορούμενος 1 ήταν απών, ως επίσης και την 25/4/
  6. Εν τέλει παρουσιάστηκε την 11/5/2018 οπότε και παραδέχθηκε τις κατηγορίες.
  7. Διαφαίνεται ότι από την καταχώριση και μετά μέρος της ευθύνης για την καθυστέρηση έφερε και ο κατηγορούμενος 1 αφού δεν ήταν συνεπής στην προσέλευση του. Αντικειμενικά όμως έχει παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα από την ολοκλήρωση της διερεύνησης της υπόθεσης μέχρι σήμερα.
  8. Τούτων λεχθέντων οι ποινές δεν μπορεί να είναι άλλες από ποινές φυλάκισης. Η παρέλευση χρόνου, στην προκειμένη περίπτωση δικαιολογεί σοβαρή έκπτωση στη διάρκεια της ποινής, δεν μπορεί όμως να μεταβάλει το είδος της. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλω στον κατηγορούμενο 1 τις ακόλουθες ποινές:
(1)Στην κατηγορία 1, ποινή φυλάκισης 9 μηνών.
(2)Στις κατηγορίες 2, 3, 4 και 5, ποινή φυλάκισης 4 μηνών στην κάθε κατηγορία.
  1. Έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας της ποινής, και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων κρίνω ότι οι ποινές φυλάκισης θα πρέπει να συντρέχουν μεταξύ τους. [ V ]
  2. Εξέτασα κατά πόσο υφίστανται λόγοι αναστολής των ποινών φυλάκισης σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/
  4. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 583). Τα όρια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν περιορίζονται με αναφορά σε συγκεκριμένους παράγοντες και δη με αναφορά σε παράγοντες οι οποίοι έχουν ήδη ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής (βλ. Παπαπαντελή ν. Δημοκρατίας, Π.Ε. 11/2016, 17/10/2016). 34. Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι, η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο, το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής, η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας (βλ. Demetriou v. R.
(1976)2 JSC 386 και ΓΕ v. Φανιέρου
(1996)2 ΑΑΔ 303). 35. Έλαβα υπόψη μου την ηλικία του κατηγορουμένου 1 σήμερα, την παραδοχή του χωρίς να γίνει δίκη, την έμπρακτη μεταμέλεια του, αφού βοήθησε στη διερεύνηση και διαλεύκανση των αδικημάτων, την κακή κατάσταση της υγείας του συμπεριλαμβανομένης και της κακής ψυχικής υγείας του, τις οικογενειακές και οικονομικές του συνθήκες, τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες διέπραξε τα εν λόγω αδικήματα, την παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος από τη διάπραξη μέχρι σήμερα, δεδομένης και της μη εμπλοκής του σε άλλα αδικήματα, το λευκό του ποινικό μητρώο και κρίνω ότι παρέχεται η ευχέρεια στο Δικαστήριο να αναστείλει τις επιβληθείσες ποινές φυλάκισης. Απουσιάζουν τα στοιχεία που θα καθιστούσαν την άμεση φυλάκιση του αναγκαία. Ως εκ τούτου οι ποινές φυλάκισης αναστέλλονται για τρία έτη από σήμερα. (Το Δικαστήριο εξηγεί σε απλή γλώσσα τις συνέπειες διάπραξης αδικήματος κατά την περίοδο αναστολής) (Υπ.).............. Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Sentence/ Burglary. Αναφορά: Ποινική/ Ποινή/ Διάρρηξη. [1] Η αναφορά είναι ως το κατηγορητήριο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.