ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Χριστοδούλου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15161/16, 24/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2018:32 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Στ. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Ε. Γεωργίου ‑ Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15161/16 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ -v- 1. XXXXX Χριστοδούλου 2. XXXXX Ζολώτα 3. XXXXX Fole 4. XXXXX Χριστοδούλου 5. XXXXX Κιζουρίδη 6. A.C. Christodoulou Consultants Ltd 7. Marfin Investment Group Ανώνυμος Εταιρεία Συμμετοχών, πρώην Marfin Financial Group Ανώνυμος Εταιρεία Συμμετοχών 8. Focus Maritime Corp Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 24/09/2018 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Α. Αριστείδης με κα Α. Ματθαίου Για την Κατηγορούμενη 7: κ. Α. Χαβιαράς με κ. N. Θρασυβούλου --------------------------------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (Δίκη εντός Δίκης Αρ. 2) Όταν ζητήθηκε από τον ΜΚ1, Ν. Φουλλίδη, να καταθέσει το Τεκμήριο 35 επί του καταλόγου τεκμηρίων (Τεκμήριο Α), οι συνήγοροι της Κατηγορούμενης 7, ήγειραν ένσταση, υποστηρίζοντας ότι η παραλαβή του δεν ήταν νόμιμη. Το υπό αναφοράν τεκμήριο αφορά ψηφιακό δίσκο ο οποίος εξασφαλίστηκε από τις Βρετανικές Αρχές στη βάση αιτήματος δικαστικής συνδρομής. Οι συνήγοροι της Κατηγορούμενης 7, διευκρίνισαν ότι η ένσταση αφορά όλα τα έγγραφα που εξασφαλίστηκαν με τη συνδρομή των Βρετανικών Αρχών και συγκεκριμένα, τα τεκμήρια επί του καταλόγου - Τεκμήριο Α στην κυρίως δίκη - (στη συνέχεια «ο κατάλογος τεκμηρίων») με αριθμούς 35-41, 70, 71, 72, 74 και 292. Ειδικότερα οι συνήγοροι υποστήριξαν ότι η παραλαβή των υπό αναφορά τεκμηρίων δεν ήταν νόμιμη για τους ακόλουθους λόγους: (α) Δεν υπάρχει συσχετισμός των υπό αναφοράν τεκμηρίων με τα αιτήματα δικαστικής συνδρομής, κατά παράβαση του άρθρου 3 του Νόμου 2(ΙΙΙ)/2000 (Ο περί της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για Αμοιβαία Αρωγή σε Ποινικά Θέματα και του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου αυτής (Κυρωτικός) Νόμος του 2000 - στη συνέχεια «ο Νόμος»). (β) Ακολουθήθηκε ανορθόδοξη διαδικασία καθόσον αφορά το Τεκμήριο 41 του καταλόγου τεκμηρίων. Συγκεκριμένα, αφού το εν λόγω τεκμήριο εξασφαλίστηκε από τις Βρετανικές Αρχές οικειοθελώς από τους κατόχους του, ζήτησαν από τις Κυπριακές Αρχές να τους αποστείλουν «καλυπτικό» αίτημα συνδρομής. (γ) Υπήρξε παραβίαση του απορρήτου της αλληλογραφίας, χωρίς να εξασφαλιστεί διάταγμα από Αγγλικό Δικαστήριο που να αίρει το απόρρητο της αλληλογραφίας και (δ) Τα Τεκμήρια 35-41 του καταλόγου τεκμηρίων περιέχουν άσχετη μαρτυρία και συγκεκριμένα περιέχουν συνεντεύξεις προσώπων που δεν αναφέρονται ως μάρτυρες στο κατηγορητήριο. Πρόσθετα, παρότι οι δίσκοι έχουν δοθεί στην Υπεράσπιση, δεν ανοίγουν και δεν ακούγονται οι συνομιλίες. Στη βάση του πιο πάνω πλαισίου, διατάχθηκε η διεξαγωγή Δίκης εντός Δίκης (στη συνέχεια ΔΕΔ2) προκειμένου να διαπιστωθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έχουν παραληφθεί τα υπό ένσταση τεκμήρια. Υποδεικνύεται ότι είναι η δεύτερη ΔΕΔ που διεξάγεται στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Η πρώτη αφορούσε τα τεκμήρια που παραλήφθηκαν με τη συνδρομή των Ελληνικών Αρχών. Σχετική είναι η ενδιάμεση απόφασή μας ημερ. 6/8/2018 με την οποία επιτράπηκε η κατάθεση των υπό ένσταση τεκμηρίων της διαδικασίας εκείνης, αφού κρίθηκαν αβάσιμες οι ενστάσεις. Η μαρτυρία Στα πλαίσια της παρούσας δεύτερης ΔΕΔ κλήθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή τρεις μάρτυρες. Ο Α/φ. XXX5 Ν. Φουλλίδης (ΜΚ1 ΔΕΔ2), η αρμόδια λειτουργός του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης (στη συνέχεια το «ΥΔΔΤ») XXXXX Μούντη (ΜΚ2 ΔΕΔ2) και ο Υπ/μος XXXXX Γεωργίου (ΜΚ3 ΔΕΔ2). Ο ΜΚ1 κατέθεσε τα υπό ένσταση τεκμήρια τα οποία αριθμήθηκαν 1-12 στη διαδικασία. Ειδικότερα: - ως Τεκμήριο 1 κατατέθηκε το Τεκμήριο 35 του Καταλόγου Τεκμηρίων που αφορά σε ψηφιακό δίσκο με χαρακτηριστικά SFO MLA/CY/00615, XXXXX Hey, 16/11/2015. - ως Τεκμήριο 2 κατατέθηκε το Τεκμήριο 36 του Καταλόγου Τεκμηρίων που αφορά σε ψηφιακό δίσκο με χαρακτηριστικά SFO MLA/CY/00615, XXXXX Hughes, 17/11/2015. - ως Τεκμήριο 3 κατατέθηκε το Τεκμήριο 37 του Καταλόγου Τεκμηρίων που αφορά σε ψηφιακό δίσκο με χαρακτηριστικά SFO MLA/CY/00615, XXXXX Hartley, 7/1/2016. - ως Τεκμήριο 4 κατατέθηκε το Τεκμήριο 38 του Καταλόγου Τεκμηρίων που αφορά σε ψηφιακό δίσκο με χαρακτηριστικά SFO MLA/CY/00615, XXXXX Geoghegan, 5/1/2016. - ως Τεκμήριο 5 κατατέθηκε το Τεκμήριο 39 του Καταλόγου Τεκμηρίων που αφορά σε ψηφιακό δίσκο με χαρακτηριστικά SFO MLA/CY/00615, Transmition 6. - ως Τεκμήριο 6 κατατέθηκε το Τεκμήριο 40 του Καταλόγου Τεκμηρίων που αφορά σε ψηφιακό δίσκο με χαρακτηριστικά SFO MLA/CY/00615, Transmition 4 (Amended). - ως Τεκμήριο 7 κατατέθηκε το Τεκμήριο 41 του Καταλόγου Τεκμηρίων που αφορά σε ψηφιακό δίσκο με χαρακτηριστικά SFO MLA/CY/00615, Transmition 10. - ως Τεκμήριο 8 κατατέθηκε το Τεκμήριο 70 του Καταλόγου Τεκμηρίων που αφορά σε επιστολή ημερομηνίας 13/02/2006 από XXXXX Hughes Chief Executive της TOSCA προς τον XXXXX Βγενόπουλο με θέμα Introduction Fee (Transmission 1/14). - ως Τεκμήριο 9 κατατέθηκε το Τεκμήριο 71 του Καταλόγου Τεκμηρίων που αφορά σε επιστολή ημερομηνίας 14/02/2006 από XXXXX Βγενόπουλο προς τον Martin Hughes Chief Executive της TOSCA σε σχέση με επιστολή 13/02/2006 (Transmission 1/15). - ως Τεκμήριο 10 κατατέθηκε το Τεκμήριο 72 του Καταλόγου Τεκμηρίων που αφορά σε επιστολή ημερομηνίας 14/02/2006 από XXXXX Hughes Chief Executive της TOSCA προς τον XXXXX Βγενόπουλο για συνέχιση της συνεργασίας τους (Transmission 1/16). - ως Τεκμήριο 11 κατατέθηκε το Τεκμήριο 74 του Καταλόγου Τεκμηρίων που αφορά σε επιστολή ημερ. 15/02/2006 από XXXXX Βγενόπουλο προς τον Martin Hughes της TOSCA (Transmission 1/17). - ως Τεκμήριο 12 κατατέθηκε το Τεκμήριο 292 του Καταλόγου Τεκμηρίων που αφορά σε κατάλογο αγοράς μετοχών του TOSCA για την χρονική περίοδο 2005-2011 (Transmission 1/12). Αντεξετασθείς ο μάρτυρας ανέφερε ότι η εμπλοκή του με τα τεκμήρια ήταν η παραλαβή τους από τον Υπ/μο Γεωργίου (ΜΚ3) και ο ίδιος δεν είναι γνώστης του περιεχομένου τους, ούτε πως περιήλθαν στην κατοχή του ΜΚ3. Το μόνο που γνωρίζει, ανέφερε, είναι ότι για τα συγκεκριμένα Τεκμήρια είχε εξασφαλιστεί διάταγμα άρσης του απορρήτου της επικοινωνίας από Κυπριακό Δικαστήριο, το οποίο δεν είχε μαζί του για να το παρουσιάσει. Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό, ότι αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι είχε εξασφαλιστεί διάταγμα άρσης του απορρήτου από Επαρχιακό Δικαστήριο της Δημοκρατίας και ότι δεν είχε εξασφαλιστεί τέτοιο διάταγμα από Αγγλικό Δικαστήριο. Η ΜΚ2 κατέθεσε τρία αιτήματα δικαστικής συνδρομής τα οποία αποστάληκαν από το ΥΔΔΤ. Συγκεκριμένα διαβιβάστηκαν από την αστυνομία στο ΥΔΔΤ και η ίδια απέστειλε τα ακόλουθα αιτήματα συνδρομής στην αρμόδια Βρετανική Αρχή: - Αίτημα δικαστικής συνδρομής ημερομηνίας 31/12/2014 (Τεκμήριο 13) το οποίο διαβίβασε με την επιστολή της ημερομηνίας 02/01/2015 προς την αρμόδια Βρετανική Αρχή (Τεκμήριο 14). - Αίτημα δικαστικής συνδρομής ημερομηνίας 04/06/2015 (Τεκμήριο 15(α)), το οποίο διαβίβασε με την επιστολή της ημερομηνίας 08/06/2013 (Τεκμήριο 16). Όπως εξήγησε, το αίτημα είχε διαβιβαστεί στην ίδια από την Αστυνομία μαζί με την επιστολή του Serious Fraud Office της Αγγλίας (στη συνέχεια "SFO") Τεκμήριο 15(β). - Αίτημα δικαστικής συνδρομής ημερομηνίας 30/03/2016 (Τεκμήριο 17(α)) μαζί με επιστολή της ίδιας ημερομηνίας προς το SFO (Τεκμήριο 18). Κατέθεσε επίσης την επιστολή του SFO ημερομηνίας 09/12/2015 προς την Αστυνομία (Τεκμήριο 17(β)) η οποία της είχε διαβιβαστεί μαζί με το αίτημα της Αστυνομίας. Στην αντεξέταση της δέχθηκε ότι οι επιστολές των Αγγλικών Αρχών (Τεκμήρια 15(β) και 17(β)) με τις οποίες ζητούσαν διευκρινίσεις στα αιτήματα συνδρομής που απέστειλε η Αστυνομία μέσω του ΥΔΔΤ, στέλλονταν απευθείας στην Αστυνομία. Υποστήριξε, όμως ότι τα υπό ένσταση Τεκμήρια είχαν αποσταλεί από τις Αγγλικές Αρχές στο ΥΔΔΤ και η ίδια τα διαβίβασε ακολούθως στην Αστυνομία. Όταν της ζητήθηκε να παρουσιάσει τις επιστολές, με βάση τις οποίες διαβίβασε τα Τεκμήρια στην Αστυνομία, απάντησε πως δεν της είχε ζητηθεί να προσκομίσει αυτές τις επιστολές για να τις παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Τέλος, ο ΜΚ3, στη γραπτή δήλωσή του (Έγγραφο Β) η οποία αποτέλεσε μέρος της κύριας εξέτασης του στη διαδικασία, εξήγησε κάτω από ποιες συνθήκες αποφασίστηκε η αναζήτηση δικαστικής συνδρομής από τις Αγγλικές Αρχές. Ειδικότερα, όπως εξηγεί στη γραπτή του δήλωση, ζητήθηκε η συνδρομή των Αγγλικών Αρχών ενόψει του γεγονότος ότι η Τράπεζα HSBC και το Ταμείο TOSCAFUND, που κατείχαν, δυνάμει αγοράς, μετοχές της Λαϊκής Τράπεζας, είχαν την έδρα των εργασιών τους στο Λονδίνο. Αφού αναγνώρισε το πρώτο αίτημα (Τεκμήριο 13) που απέστειλε η Αστυνομία, μέσω του ΥΔΔΤ, στις Αγγλικές Αρχές, εξήγησε τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες απέστειλε το δεύτερο (Τεκμήριο 15(α)). Όπως ανέφερε, η αρμόδια Βρετανική Αρχή (SFO) απέστειλε την επιστολή ημερ. 17/4/2015 (Τεκμήριο 15(β)) με την οποία ζητούσε κάποιες διευκρινίσεις και για το λόγο αυτό συντάχθηκε το δεύτερο αίτημα συνδρομής ημερ. 04/06/2015 (Τεκμήριο 15(α)). Στη γραπτή του δήλωση αναφέρει, περαιτέρω, τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες υποβλήθηκε το τρίτο αίτημα (Τεκμήριο 17(α)). Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι οι Αγγλικές Αρχές, με την επιστολή τους ημερομηνίας 09/12/2015 (Τεκμήριο 17(β)) ενημέρωσαν την Κυπριακή Αστυνομία για την ύπαρξη μαρτυρικού υλικού σχετιζόμενου με την υπόθεση και κάλεσαν τις ανακριτικές αρχές να απευθύνουν σχετικό αίτημα δικαστικής συνδρομής εάν επιθυμούσαν να το λάβουν. Είναι κάτω από αυτές τις συνθήκες που συντάχθηκε το Τεκμήριο 17(α) το οποίο διαβιβάστηκε στις Αγγλικές Αρχές, συμπλήρωσε. Στη συνέχεια της μαρτυρίας του ο ΜΚ3 κατέθεσε τις συνοδευτικές επιστολές των Αγγλικών Αρχών (Τεκμήρια 19-24) με τις οποίες απέστειλαν τα υπό ένσταση τεκμήρια. Όπως διευκρίνισε, οι υπό αναφοράν επιστολές αποστάληκαν στο όνομα του, ως υπεύθυνου της ανακριτικής ομάδας και παραλήφθηκαν από τον ίδιο μαζί με τα Τεκμήρια. Στην αντεξέταση τού υποβλήθηκε ότι με το Τεκμήριο 19 οι Αγγλικές Αρχές απέστειλαν άλλα έγγραφα από αυτά που αναφέρει στην παράγραφο 9(α) της γραπτής του δήλωσης. Ειδικότερα του υπεδείχθη ότι στο Τεκμήριο 19 στη σελίδα 2, στο σημείο B)2.V αναφέρεται ότι αποστέλλουν "Letter from Toscafund to Marfin Bank dated 13/02/2006", ενώ στην παράγραφο 9(α) της δήλωσής του αναφέρεται σε επιστολή ημερ. 13/2/2006 από τον Martin Hughes του Toscafund προς τον XXXXX Βγενόπουλο. Απαντώντας ο μάρτυρας, ανέφερε πως πρόκειται για την ίδια επιστολή και παρέπεμψε στο ίδιο το έγγραφο που είναι το Τεκμήριο 8 ΔΕΔ το οποίο έχει αποστολέα την εταιρεία Toscafund Ltd, υπογράφεται από τον Martin Hughes και απευθύνεται προς Ανδρέα Βγενόπουλο Marfin Bank. Του υποβλήθηκε, περαιτέρω, πως οι Αγγλικές Αρχές, με τα Τεκμήρια 22 και 24, αναφέρουν ότι αποστέλλουν έγγραφα (documents) και όχι ψηφιακούς δίσκους, όπως υποστήριξε ο ίδιος ότι τους είχαν αποσταλεί. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι έτσι αποκάλεσαν οι Αγγλικές Αρχές τους ψηφιακούς δίσκους και για του λόγου το αληθές, παρέπεμψε στο περιεχόμενο των επιστολών στις οποίες υπάρχει αναφορά σε κωδικούς των δίσκων, γεγονός που υποδηλώνει ότι επρόκειτο για τους ψηφιακούς δίσκους που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 5 και 7 στη διαδικασία. Εξήγησε, μάλιστα, πως μετά που παραλάμβανε τις επιστολές επικοινωνούσε μέσω email με τις Αγγλικές Αρχές και του έδιναν τον κωδικό για να ξεκλειδώσει τους δίσκους. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΗΓΟΡΩΝ Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι κατέθεσαν γραπτά σημειώματα τα οποία ανέγνωσαν και ανέπτυξαν δια ζώσης ενώπιον του Δικαστηρίου. Ειδικότερα: - Ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής υποστήριξε πως όλοι οι λόγοι ένστασης είναι αβάσιμοι και κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την ένσταση στην ολότητα της. Αναφερόμενος στη μαρτυρία ο κ. Αριστείδης, επεσήμανε εν πρώτοις, το γεγονός ότι οι Αγγλικές Αρχές απέστειλαν τα Τεκμήρια κατ' ευθείαν στην Αστυνομία και όχι στο ΥΔΔΤ. Το γεγονός όμως αυτό, υποστήριξε ο συνήγορος, δεν δικαιολογεί την απόρριψη της κατάθεσης των επίδικων Τεκμηρίων για τους ακόλουθους λόγους: (
- i)Ο τρόπος και η διαδικασία αποστολής των Τεκμηρίων δεν αποτέλεσε λόγο ένστασης με βάση το πλαίσιο το οποίο καθορίστηκε από την Υπεράσπιση και διεξήχθη η ΔΕΔ. (
- ii)Η ένσταση περιορίστηκε στο άρθρο 3 της Σύμβασης και δεν έγινε αναφορά στο άρθρο 15.1, το οποίο καθόριζε το ΥΔΔΤ ως την αρμόδια αρχή. (iii) Σε κάθε περίπτωση, με βάση το άρθρο 4 του Δεύτερου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης που υπεγράφη στις 8/11/2011 και κυρώθηκε με το Ν. 5(ΙΙΙ)/12, παρέχεται η δυνατότητα αποστολής του μαρτυρικού υλικού και μέσω των δικαστικών αρχών. Επεσήμανε επί του προκειμένου, ότι με βάση το άρθρο 5 της Σύμβασης, ο Αρχηγός Αστυνομίας συγκαταλέγεται ανάμεσα στις δικαστικές αρχές. (
- iv)Ανεξάρτητα με τα πιο πάνω, εισηγήθηκε πως ακόμη και στην περίπτωση που το Δικαστήριο θεωρήσει ότι η αποστολή των Τεκμηρίων έγινε κατά παράβαση της σχετικής ρύθμισης, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ως παράβαση νόμου η οποία επιτρέπει στο Δικαστήριο να αποδεχθεί τη μαρτυρία. Αναφορικά με τον πρώτο λόγο ένστασης, ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, υποστήριξε πως από τη μαρτυρία του ΜΚ3 δεν υπήρξε η παραμικρή αμφιβολία ως προς την ορθή αντιστοίχιση των επίδικων τεκμηρίων με τα αιτήματα δικαστικής συνδρομής. Σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό παραβίαση του δικαιώματος επικοινωνίας ο κ. Αριστείδης υποστήριξε πως δεν ήταν αναγκαία η έκδοση διατάγματος άρσης του απορρήτου από τα Αγγλικά Δικαστήρια, για τον απλούστατο λόγο ότι οι Αγγλικές Αρχές εξασφάλισαν το μαρτυρικό υλικό που τους ζητήθηκε, στα πλαίσια της δικαστικής συνδρομής και το απέστειλαν στις Κυπριακές. Είναι οι Κυπριακές Αρχές, υποστήριξε, που είχαν υποχρέωση να εξασφάλιζαν διάταγμα άρσης του απορρήτου, εάν, έκριναν ότι θα χρησιμοποιούσαν στα πλαίσια της εξεταζόμενης υπόθεσης μαρτυρία με περιεχόμενο ιδιωτικής επικοινωνίας, κάτι που έπραξαν, ως είναι παραδεκτό. Το καθήκον των Αγγλικών Αρχών, επεσήμανε, περιορίστηκε και εξαντλήθηκε στον εντοπισμό, παραλαβή και διαβίβαση της μαρτυρίας που ζητήθηκε με τη συνδρομή. Η απόφαση για την αξιοποίηση της μαρτυρίας ανήκει στην Κυπριακή Αστυνομία και στην Κατηγορούσα Αρχή. Η θέση αυτή, κατέληξε ο συνήγορος, υποστηρίζεται και από το λεκτικό του άρθρου 22
(1)του Ν. 92(Ι)/96, στο οποίο αναφέρεται, μεταξύ άλλων και η δυνατότητα υποβολής αίτησης άρσης του απορρήτου σε σχέση με επικοινωνία που περιήλθε ή πρόκειται να περιέλθει στην κατοχή της Αστυνομίας «. κατόπιν εκτέλεσης αιτήματος δικαστικής συνδρομής .». Όσον αφορά τέλος την προβληθείσα από την Υπεράσπιση «ανορθόδοξη» διαδικασία σε σχέση με το Τεκμήριο 7 (ΔΕΔ), ο συνήγορος υπέδειξε πως με βάση τη μαρτυρία του ΜΚ3, το υπό αναφοράν Τεκμήριο εξασφαλίστηκε στη βάση του αιτήματος δικαστικής συνδρομής ημερ. 30/03/2016 (Τεκμήριο 17(α)(ΔΕΔ)). Το γεγονός ότι το υπό αναφοράν μαρτυρικό υλικό εντοπίστηκε από τις Αγγλικές Αρχές, οι οποίες ενημέρωσαν τις Κυπριακές για να υποβάλουν αίτημα, εάν επιθυμούσαν να τους αποσταλεί, δεν καθιστά επιλήψιμη την εξασφάλιση του, πρόσθεσε ο συνήγορος. Καταληκτικά ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής υποστήριξε πως η εθελούσια παράδοση των υπό ένσταση Τεκμηρίων στις Αγγλικές Αρχές ουδόλως επηρεάζει τη νομιμότητα του αιτήματος που υποβλήθηκε. Αντίθετα, ανέφερε, η αποστολή τους στις Κυπριακές Αρχές θα ήταν ενδεχομένως νόμιμη, ακόμη και χωρίς να είχε προηγηθεί αίτηση συνδρομής. Σε σχέση με τον τελευταίο λόγο ένστασης τον οποίο δεν πραγματεύεται στη γραπτή του αγόρευση, περιορίστηκε να υποδείξει πως η σχετικότητα της μαρτυρίας δεν αποτελεί λόγο ένστασης που δικαιολογεί τη διεξαγωγή ΔΕΔ. - Οι συνήγοροι της Κατηγορούμενης 7 υποστήριξαν με τη σειρά τους, πως δεν δικαιολογείται η αποδοχή των υπό ένσταση Τεκμηρίων γιατί η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει ότι παραλήφθηκαν νόμιμα. Αρχίζοντας από τον πρώτο λόγο ένστασης εισηγήθηκαν ότι δεν συσχετίστηκαν τα επίδικα τεκμήρια με τα αιτήματα δικαστικής συνδρομής. Υποστήριξαν, συναφώς, πως τα Τεκμήρια 8-12 (ΔΕΔ), τα οποία απέστειλαν οι Αγγλικές Αρχές με την επιστολή τους ημερ. 24/09/2015 (Τεκμήριο 19) δεν σχετίζονται με τα έγγραφα που ζητήθηκαν με το αίτημα δικαστικής συνδρομής ημερ. 31/12/2014 Τεκμήριο
- Υποστήριξαν, περαιτέρω, πως η περιγραφή που δίδεται από τις Αγγλικές Αρχές των Τεκμηρίων 5, 6 και 7 είναι γενική και αόριστη, σε βαθμό που δεν μπορεί να γίνει συσχετισμός τους με οποιοδήποτε από τα αιτήματα δικαστικής συνδρομής. Σε σχέση με το δεύτερο λόγο ένστασης, που αφορά την κατ' ισχυρισμό ανορθόδοξη διαδικασία που ακολουθήθηκε σε σχέση με τον ψηφιακό δίσκο (Τεκμήριο 7(ΔΕΔ)), επικαλέστηκαν την επιστολή των Αγγλικών Αρχών, ημερ. 9/12/2015 (Τεκμήριο 17(β) ΔΕΔ) από την οποία προκύπτει ότι ζητούσαν από τις Κυπριακές Αρχές να τους αποστείλουν «καλυπτικό» αίτημα δικαστικής συνδρομής σε σχέση με μαρτυρία που εξασφάλισαν οικειοθελώς από την εταιρεία Toscafund. Όσον αφορά την παραβίαση του απορρήτου της επικοινωνίας (τρίτος λόγος ένστασης) παρέπεμψαν στο παραδεκτό γεγονός ότι δεν εξασφαλίστηκε διάταγμα άρσης του απορρήτου από τα Αγγλικά Δικαστήρια, υποστηρίζοντας ότι τούτο καθιστά παράνομη την παραλαβή όλων των υπό ένσταση Τεκμηρίων, πλην του Τεκμηρίου 7 ΔΕΔ, που εξασφαλίστηκε οικειοθελώς από την Toscafund. Παρέπεμψαν, συναφώς, στις πρόνοιες του σχετικού νομοθετήματος (Human Rights Act 1998 - Τεκμήριο 25) το οποίο, όπως είναι παραδεκτό βρισκόταν σε ισχύ, υποστηρίζοντας ότι παραβιάστηκε το δικαίωμα της επικοινωνίας που προστατεύεται από το άρθρο 8 της Ε.Σ.Α.Δ. η οποία ενσωματώνεται στο Τεκμήριο
- Το γεγονός ότι εξασφαλίστηκε διάταγμα άρσης του απορρήτου από αρμόδιο Κυπριακό Δικαστήριο, ως είναι παραδεκτό, δεν βοηθά την Κατηγορούσα Αρχή, ανέφεραν οι συνήγοροι της Κατηγορούμενης 7, γιατί με βάση το άρθρο 3 του Νόμου, το αίτημα δικαστικής συνδρομής εκτελείται με βάση το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης του αιτήματος. Σε σχέση, τέλος, με τον τέταρτο και τελευταίο λόγο ένστασης, οι συνήγοροι της Κατηγορούμενης 7, εισηγήθηκαν ότι τα Τεκμήρια 1-7 ΔΕΔ, αποτελούν άσχετη μαρτυρία, επειδή οι συνεντεύξεις που περιέχονται σε αυτά προέρχονται από άτομα που δεν είναι μάρτυρες στο κατηγορητήριο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Εξετάσαμε τη μαρτυρία, έχοντας υπόψη μας τη γνωστή αρχή ότι σε διαδικασίες αυτής της φύσης θα πρέπει να αποφεύγεται η μικροσκοπική διερεύνηση καθώς και η εξαγωγή συμπερασμάτων που τείνουν να πλήξουν τη γενικότερη αξιοπιστία οποιουδήποτε μάρτυρα στην υπόθεση (βλ. Petri v. Republic
(1968)2 CLR 40). Η μαρτυρία του ΜΚ1 δεν αμφισβητήθηκε. Κατέθεσε απλά τα υπό ένσταση Τεκμήρια, τα οποία του είχαν παραδοθεί από τον ΜΚ3, δηλώνοντας με ειλικρίνεια πως δεν γνώριζε το περιεχόμενο τους. Η ΜΚ2 κατάθεσε τα τρία αιτήματα δικαστικής συνδρομής μαζί με τη σχετική συνοδευτική αλληλογραφία, τα οποία δεν τελούν υπό αμφισβήτηση και επί τούτου δεν διατηρούμε αμφιβολία για την ορθότητα της μαρτυρίας της. Το μόνο ανακόλουθο σημείο της μαρτυρίας της αποτέλεσε η αναφορά ότι τα Τεκμήρια θα πρέπει να διαβιβάστηκαν μέσω του Υπουργείου της στην Αστυνομία, αλλά δεν της ζητήθηκε να παρουσιάσει τη σχετική αλληλογραφία προς την Αστυνομία και για το λόγο αυτό δεν την είχε προσκομίσει. Χωρίς να αποδίδουμε προσπάθεια απόκρυψης ή παραποίησης των γεγονότων από τη μάρτυρα, δεν αποδεχόμαστε τη πτυχή αυτή της μαρτυρίας της, η οποία έρχεται σε αντίθεση με τις ίδιες τις επιστολές της αρμόδιας Αγγλικής Αρχής (SFO) οι οποίες αποστάληκαν απευθείας στην Αστυνομία και συγκεκριμένα στον υπεύθυνο της ανακριτικής ομάδας (ΜΚ3). Το γεγονός αυτό δηλώθηκε εξάλλου και από τον ίδιο τον ΜΚ
- Όσον αφορά τον ΜΚ3, διαπιστώσαμε ότι η μαρτυρία του διακρίνεται από σαφήνεια και πειστικότητα. Εξήγησε, με αναφορά στο περιεχόμενο των Τεκμηρίων, τα σημεία στα οποία υπήρξαν αμφισβητήσεις από τους συνηγόρους της Κατηγορούμενης
- Συγκεκριμένα και καθόσον αφορά τη θέση που του υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση του από τον κ. Χαβιαρά ότι περιγράφεται, δήθεν, άλλο έγγραφο στην επιστολή των Αγγλικών Αρχών και όχι το Τεκμήριο 8, ο μάρτυρας αντιπαρέβαλε το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 8 και 19, καταδεικνύοντας πως επρόκειτο για την ίδια επιστολή που αναφέρει στην παράγραφο 9(α) της γραπτής του δήλωσης. Επαρκείς κρίνονται και οι επεξηγήσεις του σε σχέση με τους ψηφιακούς δίσκους Τεκμήρια 5 και 7, οι οποίοι αναφέρθηκαν ως "documents", στις σχετικές επιστολές των Αγγλικών Αρχών (Τεκμήρια 22 και 24, αντίστοιχα). Ο μάρτυρας εξήγησε πως επρόκειτο όντως για ψηφιακούς δίσκους, γεγονός που προκύπτει από την αναφορά στις επιστολές σε κωδικούς που ήταν απαραίτητοι για το ξεκλείδωμα των δίσκων. Οι πιο πάνω επεξηγήσεις που έδωσε ο μάρτυρας δεν αφήνουν αμφιβολία περί της ορθότητας της μαρτυρίας του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ-ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στην πολύ πρόσφατη ενδιάμεση απόφαση μας ημερ. 06/08/2018, σε σχέση με παρόμοιες ενστάσεις που είχαν εγείρει οι Κατηγορούμενοι 2 και 7, για τα Τεκμήρια που εξασφαλίστηκαν με τη συνδρομή των Ελληνικών Αρχών, είχαμε την ευκαιρία να παραθέσουμε τις νομικές αρχές που διέπουν τα εγειρόμενα με την ένσταση θέματα. Θα περιοριστούμε να υιοθετήσουμε όσα σχετικά αναφέρθηκαν σε σχέση με τη νομική πτυχή και θα προσθέσουμε εν συνέχεια ότι περαιτέρω απαιτείται για να αποφασιστούν τα ζητήματα που εγείρονται στα πλαίσια της παρούσας ένστασης. Αρχίζουμε από τον πρώτο λόγο ένστασης με βάση το οποίο «δεν υπάρχει συσχετισμός τεκμηρίων και αιτημάτων, κατά παράβαση του άρθρου 3 του Νόμου». Με βάση την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΚ3, όλα τα υπό ένσταση Τεκμήρια αποστάληκαν στη βάση των τριών αιτημάτων δικαστικής συνδρομής. Ο ΜΚ3 συσχέτισε τα Τεκμήρια 1-12 (ΔΕΔ) με τα αιτήματα συνδρομής και δεν διατηρούμε την παραμικρή αμφιβολία ότι όλα τα τεκμήρια εξασφαλίστηκαν με την ορθή διαδικασία. Όπως εύστοχα υποδείχθηκε από το συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, το γεγονός ότι οι Αγγλικές Αρχές ζήτησαν διευκρινίσεις, προτού εκτελέσουν το πρώτο αίτημα δικαστικής συνδρομής (Τεκμήριο 13(ΔΕΔ)), αποκαλύπτει την υπευθυνότητα και ενδελέχεια με την οποία ενήργησαν. Πέραν των ανωτέρω, όπως έχουμε ήδη επισημάνει κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΚ3, ο μάρτυρας αντιστοίχισε ένα προς ένα τα Τεκμήρια με τα αιτήματα δικαστικής συνδρομής, δίδοντας σαφείς και ικανοποιητικές εξηγήσεις σε όλες τις σχετικές με το ζήτημα ερωτήσεις του συνηγόρου του Κατηγορούμενου
- Συνακόλουθα ο πρώτος λόγος ένστασης απορρίπτεται. Δεύτερος λόγος ένστασης - Ανορθόδοξη διαδικασία -. Έρεισμα για τη συγκεκριμένη ένσταση, αποτέλεσε η επιστολή των Αγγλικών Αρχών (Τεκμήριο 17(β) ΔΕΔ) με την οποία πληροφόρησαν τις Κυπριακές Αρχές ότι η Toscafund πρόσφερε οικειοθελώς αριθμό εγγράφων - που περιγράφονται στον ψηφιακό δίσκο (Τεκμήριο 7 (ΔΕΔ)), ζητώντας να υποβάλουν σχετικό αίτημα δικαστικής συνδρομής εάν επιθυμούσαν να λάβουν το υπό αναφορά μαρτυρικό υλικό. Όπως είναι παραδεκτό, αποστάληκε για το σκοπό αυτό το αίτημα συνδρομής Τεκμήριο 17(α)ΔΕΔ στη βάση του οποίου εξασφαλίστηκε το υπό ένσταση Τεκμήριο. Δεν βλέπουμε οτιδήποτε μεμπτό στη διαδικασία που ακολούθησαν οι Αγγλικές Αρχές και δεν συμφωνούμε ότι η υποβολή του αιτήματος και η εξασφάλιση της συγκεκριμένης μαρτυρίας λήφθηκε κατά παράβαση του άρθρου 3 του Νόμου. Τουναντίον καταδεικνύεται και πάλι η σοβαρότητα με την οποία ενήργησαν οι Αγγλικές Αρχές. Θα προσθέταμε πως πιθανό να εγειρόταν ζήτημα παράβασης της διαδικασίας, εάν οι Αγγλικές Αρχές απέστελλαν τη μαρτυρία και διαπιστωνόταν, εκ των υστέρων, ότι δεν καλυπτόταν από αίτημα δικαστικής συνδρομής. Υπό τις περιστάσεις, όμως, ο σχετικός με το ζήτημα αυτό λόγος, κρίνεται εντελώς αβάσιμος και απορρίπτεται. Τρίτος λόγος ένστασης - Απόρρητο επικοινωνίας-. Είναι παραδεκτό ότι για όλα τα επίδικα Τεκμήρια τα οποία περιέχουν ιδιωτική επικοινωνία, έχει εξασφαλιστεί διάταγμα άρσης απορρήτου και πρόσβασης σε καταγεγραμμένο περιεχόμενο επικοινωνίας από Κυπριακό Δικαστήριο, όπως προβλέπεται στην ισχύουσα Κυπριακή Νομοθεσία, όχι όμως και από Αγγλικό Δικαστήριο. Είναι ακριβώς γι' αυτό το λόγο που ηγέρθη η ένσταση. Με βάση την εισήγηση των συνηγόρων Υπεράσπισης, η παράλειψη εξασφάλισης διατάγματος άρσης του απορρήτου της επικοινωνίας από Αγγλικό Δικαστήριο καθιστά παράνομη τη λήψη της μαρτυρίας. Όπως το έθεσαν οι συνήγοροι, η εξασφάλιση διατάγματος από Κυπριακό Δικαστήριο συνιστά μέτρο ατελέσφορο, επειδή, κατά την εισήγηση τους, η διενέργεια της συνδρομής γίνεται σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιο του κράτους εκτέλεσης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 3 του Νόμου. Διαφωνούμε με την εισήγηση της Υπεράσπισης. Η εμπλοκή των Αγγλικών Αρχών στην υπόθεση περιοριζόταν στην εκτέλεση των αιτημάτων δικαστικής συνδρομής, με τη συλλογή του ζητηθέντος μαρτυρικού υλικού και την εν συνεχεία αποστολή του στις Κυπριακές Αρχές. Ακριβώς αυτό έπραξαν οι Αγγλικές Αρχές και δεν ήταν αναγκαίο να εξασφάλιζαν διάταγμα άρσης του απορρήτου της επικοινωνίας από Αγγλικό Δικαστήριο, αφού, ως υπεδείχθη, σκοπός δεν ήταν η με οποιοδήποτε τρόπο αξιοποίηση και χρήση του μαρτυρικού υλικού από τις Αγγλικές Αρχές, αλλά μόνο η διαβίβαση του στις αρμόδιες Κυπριακές. Συμφωνούμε, συνεπώς, με τη θέση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι δεν είναι απαραίτητη η προηγούμενη εξασφάλιση αντίστοιχου διατάγματος πρόσβασης σε περιεχόμενο επικοινωνίας από τις Αρχές του κράτους εκτέλεσης του αιτήματος δικαστικής συνδρομής. Με την εισήγηση αυτή συνηγορεί και το λεκτικό της σχετικής πρόνοιας της οικείας νομοθεσίας (άρθρο 21
(2)του Ν.92(Ι)/96), ως έχει υποδειχθεί πιο πριν. Συγκεκριμένα η υπό αναφοράν πρόνοια, έχει ως ακολούθως: «21.
(1)Ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας δύναται να υποβάλει μονομερή (ex parte) αίτηση στο Δικαστήριο, ζητώντας έκδοση δικαστικού εντάλματος, με το οποίο εξουσιοδοτείται ή εγκρίνεται η πρόσβαση, η επιθεώρηση και η λήψη καταγεγραμμένου περιεχομένου ιδιωτικής επικοινωνίας από ή εκ μέρους του ιδίου ή του Αρχηγού της Αστυνομίας ή οποιουδήποτε ανακριτή.
(2)H προβλεπόμενη στο εδάφιο
(1)αίτηση δύναται να υποβληθεί αναφορικά με περιεχόμενο επικοινωνίας, που βρίσκεται καταγεγραμμένο σε έγγραφα ή σε συσκευές ή σε αντικείμενα που έχουν περιέλθει ή πρόκειται να περιέλθουν στην κατοχή της Αστυνομίας ή οποιουδήποτε ανακριτή, κατόπιν εκτέλεσης δικαστικού εντάλματος έρευνας, το οποίο εκδόθηκε δυνάμει των διατάξεων των άρθρων 27, 28, 29 και 30 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου ή κατόπιν έγκρισης από το Δικαστή αιτήματος, δυνάμει των διατάξεων της παραγράφου (β) του εδαφίου
(3)του παρόντος άρθρου, ή κατόπιν εκτέλεσης αιτήματος δικαστικής συνδρομής είτε από την αρμόδια αρχή ξένης χώρας είτε από την αρμόδια αρχή της Δημοκρατίας, δυνάμει των διατάξεων του περί Διεθνούς Συνεργασίας σε Ποινικά Θέματα Νόμου ή με βάση διεθνείς συμβάσεις στις οποίες προσχώρησε η Κυπριακή Δημοκρατία ή με τη γραπτή συγκατάθεση του κατόχου τους ή με άλλο νόμιμο τρόπο». Θεωρούμε, συνεπώς, πως δεν απαιτείτο η εξασφάλιση διατάγματος άρσης του απορρήτου της επικοινωνίας και από Αγγλικό Δικαστήριο, εφόσον οι Αγγλικές Αρχές δεν είχαν πρόθεση ούτε και δικαιοδοσία να χρησιμοποιήσουν τη μαρτυρία, παρά μόνο να την εξασφαλίσουν και να την αποστείλουν στις Κυπριακές Αρχές στη βάση των αιτημάτων δικαστικής συνδρομής. Όπως προκύπτει από την αλληλογραφία που αντάλλαξαν οι αρμόδιες Αγγλικές Αρχές με τον υπεύθυνο των ανακρίσεων της Κυπριακής Αστυνομίας, χειρίστηκαν τα αιτήματα δικαστικής συνδρομής με υπευθυνότητα. Έχουμε ήδη αναφερθεί στο γεγονός ότι ζήτησαν διευκρινίσεις προτού εκτελέσουν το πρώτο αίτημα. Αναφερθήκαμε επίσης στην ενέργεια τους να ενημερώσουν τις Κυπριακές Αρχές για την ύπαρξη μαρτυρίας η οποία δεν καλυπτόταν από το αίτημα, ζητώντας να τους αποστείλουν πρόσθετο αίτημα εάν επιθυμούσαν να τους διαβιβάσουν τη μαρτυρία. Οι ενέργειες τους αυτές υποδηλώνουν την αυστηρή προσήλωση τους στα πλαίσια των προνοιών της Σύμβασης. Δεν προκύπτει από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας ότι έκαναν οποιαδήποτε χρήση του μαρτυρικού υλικού κατά τρόπο που να παραβιάζεται το δικαίωμα επικοινωνίας οποιουδήποτε προσώπου, ώστε να απαιτείτο η προηγούμενη εξασφάλιση διατάγματος άρσης του απορρήτου της επικοινωνίας από Αγγλικό Δικαστήριο. Στην υπόθεση Αναφορικά με τον Steven James Moran, ECLI:CY:AD:2016:A185, Πολιτική Έφεση Αρ. 346/14, ημερ. 31/03/2016, υπεδείχθη ότι τα ζητήματα της παραβίασης του απορρήτου της επικοινωνίας ή άλλων συνταγματικών δικαιωμάτων, αποτελούν έργο του αρμόδιου Δικαστηρίου που θα εκδικάσει την υπόθεση. Στην υπόθεση εκείνη είχε εξασφαλιστεί μαρτυρία από την Κυπριακή Αστυνομία, στα πλαίσια εκτέλεσης αιτήματος δικαστικής συνδρομής που ζητήθηκε από τις Αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου. Ειδικότερα, στα πλαίσια εκτέλεσης του αιτήματος συνδρομής, η Αστυνομία αποτάθηκε στο αρμόδιο Κυπριακό Δικαστήριο και εξασφάλισε ένταλμα έρευνας της οικίας του εκεί Εφεσείοντα, το οποίο εξουσιοδοτούσε την Αστυνομία να κατάσχει, ανάμεσα σε άλλα, κινητά τηλέφωνα και κάρτες κινητής τηλεφωνίας. Αφού εξασφάλισε σχετική άδεια για καταχώριση αίτησης Certiorari, το πρωτόδικο Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την δια κλήσεως Αίτηση που καταχώρισε, αφού κρίθηκε πως δεν έγινε οποιαδήποτε επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων, ώστε να απαιτείτο η εξασφάλιση άρσης του απορρήτου της επικοινωνίας. Το Εφετείο στο οποίο προσέφυγε ο Εφεσείων, επεκύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, επισημαίνοντας, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: «Προσθέτουμε, ολοκληρώνοντας, ότι οι πολυμερείς ή διμερείς διεθνείς συμβάσεις υπογράφονται προκειμένου να εκπληρώνονται οι υποχρεώσεις των συμβαλλομένων κρατών μελών σε αυτές προς αμοιβαίο όφελος και δεν πρέπει να εμποδίζεται η εκπλήρωσή τους για ασήμαντους λόγους (Yevgen Shylenko v. Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών, ΠΕ 300/2005, ημερ. 15.12.2005). Οι μηχανισμοί εκπλήρωσης των, διαλαμβανομένων στις συμβάσεις αυτές, υποχρεώσεων των εμπλεκομένων μερών μπορούν να παρακαμφθούν μόνο στην περίπτωση τεκμηριωμένων παραβιάσεων του Συντάγματος ή διεθνών συμβάσεων που καλύπτουν τη σφαίρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υπό το πρίσμα αυτό και στην απουσία οποιωνδήποτε σχετικών δεδομένων περί παραβίασης του απορρήτου της επικοινωνίας του Εφεσείοντα ή άλλων συνταγματικών του δικαιωμάτων, οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί εκφεύγουν του σκοπού της παρούσας διαδικασίας. Τα υπό αναφορά ζητήματα αποτελούν κατ΄ εξοχήν έργο του αρμοδίου Δικαστηρίου του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο και θα κληθεί να τα εξετάσει και να αποφασίσει, υπό το φως των δεδομένων που θα προκύψουν και στη βάση των ουσιαστικών και δικονομικών κανόνων της χώρας εκείνης». Ενόψει των ανωτέρω κρίνεται αβάσιμος ο τρίτος λόγος ένστασης και απορρίπτεται. Τέταρτος λόγος ένστασης - Άσχετη μαρτυρία -. Με βάση την εισήγηση, η μαρτυρία που περιέχεται στα Τεκμήρια 1-7 (ΔΕΔ) είναι άσχετη, επειδή περιέχει συνεντεύξεις από πρόσωπα που δεν είναι μάρτυρες στο κατηγορητήριο. Αδυνατούμε να ακολουθήσουμε το συλλογισμό της ένστασης. Η μαρτυρία εξασφαλίστηκε στα πλαίσια της συνδρομής και η Κατηγορούσα Αρχή αποφάσισε να την αξιοποιήσει. Το γεγονός ότι στα τεκμήρια περιέχονται συνεντεύξεις από πρόσωπα που δεν είναι μάρτυρες στο κατηγορητήριο δεν καθιστά, δίχως άλλο, τη μαρτυρία άσχετη. Υποδεικνύεται ότι παρέχεται η δυνατότητα προσκόμισης εξ ακοής μαρτυρίας με βάση τις πρόνοιες του Περί Αποδείξεως Νόμου. Πέραν τούτου, συμφωνούμε με τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ότι η ένσταση στην κατάθεση μαρτυρίας για το λόγο ότι είναι άσχετη δεν απαιτείται να αποφασιστεί στα πλαίσια ΔΕΔ, αλλά αποφασίζεται διαρκούσης της κυρίως δίκης. Ως εκ των ανωτέρω και αυτός ο λόγος ένστασης κρίνεται αβάσιμος. Προτού καταλήξουμε, κρίνουμε ορθό να σχολιάσουμε ακόμη ένα ζήτημα που ανέδειξε ο συνήγορος κατά την αντεξέταση των ΜΚ2 και ΜΚ3. Όπως προέκυψε από την αντεξέταση των υπό αναφορά μαρτύρων, οι Αγγλικές Αρχές, απέστειλαν τα Τεκμήρια στην Αστυνομία και όχι στο ΥΔΔΤ, που καθορίζεται στη Σύμβαση ως η αρμόδια Αρχή για την αποστολή των αιτημάτων συνδρομής καθώς και για την αποστολή της μαρτυρίας που συλλέγεται από τις αρχές του κράτους εκτέλεσης (άρθρο 15.1). Διαπιστώνουμε ότι παρατηρείται ομολογουμένως αντικανονικότητα στον τρόπο εκτέλεσης, στο βαθμό που αποστάληκαν τα Τεκμήρια στην Αστυνομία και όχι στην αρμόδια αρχή (ΥΔΔΤ), όπως προβλέπεται στο άρθρο 15.1 του Νόμου. Δεν συμμεριζόμαστε την εισήγηση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, ότι παρέχεται η δυνατότητα αποστολής του μαρτυρικού υλικού στην Αστυνομία με βάση το Δεύτερο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Σύμβασης. Για τον απλούστατο λόγο ότι το αίτημα δεν υποβλήθηκε από δικαστική αρχή (οποιασδήποτε κατηγορίας) για να ετίθετο, συνακόλουθα, περιθώριο επιστροφής σε δικαστική αρχή (οποιασδήποτε κατηγορίας). Το εδώ αίτημα υποβλήθηκε από το ΥΔΔΤ, που δεν αποτελεί σύμφωνα με το Νόμο δικαστική αρχή. Συμφωνούμε όμως με τον κ. Αριστείδη πως πρόκειται για παράβαση διαδικαστικής φύσεως. Ορθή κρίνεται και η επισήμανση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής πως η διαδικασία αποστολής των Τεκμηρίων από τις Αγγλικές Αρχές δεν αποτέλεσε μέρος ή πτυχή της ένστασης που ήγειρε η Υπεράσπιση. Σε κάθε περίπτωση, έχοντας υπόψη τη σχετικότητα και σπουδαιότητα του υπό ένσταση μαρτυρικού υλικού, σε συνάρτηση με τη φύση της παράβασης, θα εξασκούσαμε τη διακριτική μας ευχέρεια υπέρ της αποδοχής των Τεκμηρίων (βλ. Michael ν. Διευθύντριας Τμήματος Τελωνείων
(2006)2 Α.Α.Δ. 411 και Parris ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 186). Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι ενστάσεις αποτυγχάνουν και απορρίπτονται. (Υπ.) Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) Στ. Σταύρου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) Ε. Γεωργίου‑Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο