← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. Ω.Ω, Αρ. Υπόθεσης: 482/2018, 21/11/2018

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. Ω.Ω, Αρ. Υπόθεσης: 482/2018, 21/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:B205 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 482/2018 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. Ω.Ω Κατηγορούμενου -------------------------- Ημερομηνία: 21 Νοεμβρίου,

  1. Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Ε. Κληρίδου. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Η. Στεφάνου και κ. Α. Χρίστου. Κατηγορούμενος, παρών. ΠΟΙΝΗ [Σύμφωνα με οδηγίες του Δικαστηρίου η διαδικασία διεξήχθη κεκλεισμένων των θυρών - Υπάρχει περιορισμός στην κυκλοφορία των ονομάτων και στοιχείων των εμπλεκομένων] [ I ]
  2. Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή σε επτά κατηγορίες από τις αρχικές εννέα που αντιμετώπιζε. Οι άλλες δυο διακόπηκαν.
  3. Αφορούν, τρείς κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού κατά παράβαση των άρθρων 2 και 6

(3)του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου, Ν.91(Ι)/2014(«Ν.91(Ι)/2014») (κατηγορίες 3, 5 και 7), τρεις κατηγορίες διαφθοράς νεαρής γυναίκας ηλικίας δεκατριών μέχρι δεκαεπτά χρόνων κατά παράβαση του άρθρου 154 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 («ΠΚ») (κατηγορίες 4, 6 και 8) και μια κατηγορία αρπαγής προσώπου από νόμιμη κηδεμονία, κατά παράβαση των άρθρων 246 και 248 ΠΚ (κατηγορία 9).
  1. Τα αδικήματα διαπράχθηκαν μεταξύ των μηνών Φεβρουαρίου και Μαρτίου
  2. Αφορούν τρείς περιπτώσεις παράνομης συνουσίας του κατηγορουμένου ηλικίας 21 ετών με την ΑΑ («η ανήλικη») ηλικίας 13 ετών. Η τελευταία κατηγορία, η αρπαγή, διαπράχθηκε όταν ενημερώθηκε η αστυνομία για την παράνομη σχέση.
  3. Στα πλαίσια επιβολής ποινής στην παρούσα υπόθεση ζητήθηκε να ληφθεί υπόψη και η υπόθεση 12576/
  4. Αφορά απείθεια σε ενδιάμεσο διάταγμα αποκλεισμού που εκδόθηκε από το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. [ IΙ ] Γεγονότα της 482/2018
  5. Τα γεγονότα εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής (Τεκμήριο Α). Την 13/3/2018 η ώρα 07:00 οι γονείς της ανήλικης κατήγγειλαν στον Αστυνομικό Σταθμό της περιοχής που διαμένουν ότι η θυγατέρα τους λείπει από το σπίτι. Η τελευταία φορά που την είδε η μητέρα της ήταν στις 03:00 της ίδιας μέρας. Βρισκόταν κανονικά στο υπνοδωμάτιο της. Την ίδια μέρα, περί η ώρα 08:00, στον ίδιο Σταθμό, ο πατέρας του κατηγορούμενου κατήγγειλε επίσης την απουσία του. Η τελευταία φορά που τον είχαν δει οι γονείς του ήταν την 12/3/2018 περί ώρα 23:
  6. Είχε αναχωρήσει από το σπίτι με το αυτοκίνητο της μητέρας του. Στη συνέχεια τους έστειλε μήνυμα να παραλάβουν το αυτοκίνητο από την πλατεία Σολωμού στη Λευκωσία.
  7. Περί ώρα 13:00 της 13/3/2018, ο κατηγορούμενος επικοινώνησε με τη μητέρα του τηλεφωνικώς. Της ανέφερε ότι ήταν με την ανήλικη, ότι είναι καλά και ότι θα επέστρεφαν με λεωφορείο το απόγευμα της 14/3/
  8. Ο κατηγορούμενος ανέφερε στη μητέρα του ότι και οι δύο έφυγαν γιατί ενημερώθηκε η αστυνομία για τη σχέση τους. Η μητέρα του, του ζήτησε να επιστρέψουν αφού είχε χαρακτηριστεί στις ειδήσεις ως απαγωγέας. Οι γονείς της ανήλικης είχαν ενημερωθεί από το σχολείο για τη σχέση, αφού η ανήλικη είχε εκμυστηρευθεί σε φίλες της ότι είχε ολοκληρωμένες σχέσεις με τον κατηγορούμενο.
  9. Εναντίον του κατηγορουμένου εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης την 14/3/
  10. Παρουσιάστηκε στις 15/3/2018, συνοδευόμενος από την ανήλικη και τους δικηγόρους του, στον Αστυνομικό Σταθμό που έγινε η καταγγελία και συνελήφθηκε. Όταν του επεστήθηκε η προσοχή του στον νόμο ο κατηγορούμενος δεν έδωσε καμία απάντηση. Ο κατηγορούμενος και η ανήλικη είχαν παραληφθεί στην Αγία Νάπα από θεία του κατηγορουμένου. Σύμφωνα με τη θεία του όταν τους παρέλαβε ήταν και οι δύο φοβισμένοι και η ανήλικη κρατούσε συνεχώς το χέρι του κατηγορουμένου.
  11. Ο κατηγορούμενος, ανακρινόμενος, παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων, αναφέροντας ότι είχαν ολοκληρωμένες σχέσεις με την ανήλικη με τη θέληση της. Ο πατέρας της έμαθε για τη σχέση και τους απείλησε. Η ανήλικη του είπε ότι θα κάνει κακό στο εαυτό της οπότε και την 13/3/2018 περί ώρα 04:30 την παρέλαβε με το αυτοκίνητο από το σπίτι της. Από εκεί πήγαν στην πλατεία Σολωμού και πήραν λεωφορείο για την Αγία Νάπα όπου και διέμειναν σε ξενοδοχείο. Σύμφωνα με τον υπάλληλο υποδοχής του ξενοδοχείου, ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε μόνος του για να κρατήσει δωμάτιο. Η θέση του κατηγορουμένου ήταν ότι του είχαν αναφέρει και το πρόβλημα που αντιμετώπιζαν με τον πατέρα της ανήλικης και ότι τους λυπήθηκε.
  12. Στην οπτικογραφημένη κατάθεση της, η ανήλικη ανέφερε ότι ήταν ερωτευμένη με τον κατηγορούμενο. Επιβεβαίωσε τα όσα είπε ο κατηγορούμενος. Ο πατέρας της δεν δεχόταν τη σχέση τους. Η ίδια σκεφτόταν να μείνει έγκυος για να τον δεχθεί. Οι φίλες της την έβαλαν σε δίλημμα να διαλέξει μεταξύ του κατηγορουμένου και αυτών. Φέρεται να κατανάλωσε και 18 χάπια (Panadol). Όταν ενημερώθηκε η αστυνομία, ζήτησε από τον κατηγορούμενο να φύγουν γιατί δεν άντεχε μακριά του.
  13. Όσον αφορά τις σεξουαλικές τους σχέσεις ανέφερε ότι της ζήτησε πρώτα ο κατηγορούμενος να έρθουν σε επαφή. Αυτή αρχικά αρνήθηκε. Ουδέποτε την πίεσε. Τον Φεβρουάριο 2018 του ζήτησε η ίδια να δοκιμάσουν. Τα συναισθήματα της ανήλικης προς τον κατηγορούμενο διατυπώνονται ως ακολούθως στα γραπτά γεγονότα (σελ. 6 - 7, Τεκμήριο Α) (διατηρείται η σύνταξη και ορθογραφία): «Πολύ χαρακτηριστική είναι η φράση που ανάφερε η παρ/νη στην οπτικογραφημένη κατάθεση της, 'ένιωθα πάρα πολλά χάλια τζαι ένιωθα ότι εν αξίζω τίποτε τζαι όταν εγνωρίστηκα μαζί του άρκεψα τζαι άλλαζα γνώμη για μένα. Σταμάτησα να ακούω τι λαλούν τις γνώμες των άλλων τζαι να υποτιμώ τον εαυτό μου οπόταν εβοηθούσε με πολλά με διαφορους τρόπους.'. Όταν ρωτήθηκε από την αστυνομικό στο τέλος της κατάθεσης της, αν θέλει να πεί κάτι απάντησε: 'Ότι έγινε έγινε επειδή το ήθελα εγώ'».
  14. Προτού φύγει από τον Αστυνομικό Σταθμό, η ανήλικη φίλησε τον κατηγορούμενο στο στόμα και τον αποχαιρέτησε. Γεγονότα της 12576/2018
  15. Τα γεγονότα εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής (Τεκμήριο Β). Την 28/3/2018 ο πατέρας της ανήλικης κατήγγειλε στην Αστυνομία ότι ο κατηγορούμενος στις 26/3/2018 είχε παραβιάσει το προσωρινό διάταγμα αποκλεισμού του από την ανήλικη στέλνοντας της γράμμα. Στον κατηγορούμενο στάλθηκε γράμμα και από την ίδια. Ο κατηγορούμενος όταν κατηγορήθηκε γραπτώς απάντησε, «μετάνιωσα πικρά γιατί δεν γνώριζα πως θέλοντας να δω αν η [ΑΑ] είναι καλά παραβίασα το διάταγμα αυτό».
  16. Οι δύο επιστολές τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου (Παραρτήματα Γ και Δ Αγόρευσης). Το περιεχόμενο τους αναγνώστηκε και τηρήθηκε πρακτικό αφού είναι γραμμένα σε Λατινοελληνικά (γνωστά ως Greeklish ή Grenglish). Δεν κρίνω σκόπιμο να τις παραθέσω. Και οι δύο εκφράζουν έντονα αισθήματα αγάπης και επιθυμίας ο ένας προς τον άλλο.
  17. Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Παραδέχθηκε όλες τις κατηγορίες άμεσα, χωρίς να διεξαχθεί δίκη. [ IΙΙ ]
  18. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου υιοθέτησε την έκθεση που ετοιμάστηκε από το Γραφείο Ευημερίας σε σχέση με τις οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 21 ετών. Οι γονείς του είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Διαμένει με τους γονείς του και τα δύο του αδέλφια. Η αδελφή του είναι ηλικίας 25 ετών και ο αδελφός του ηλικίας 15 ετών. Η κατοικία είναι ιδιόκτητη. Ο αδελφός του πάσχει από αυτισμό. Ο κατηγορούμενος ολοκλήρωσε την Τεχνική Σχολή, λαμβάνοντας δίπλωμα μάγειρα. Υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία. Σήμερα εργάζεται ως ΣΥ.ΟΠ. στην Εθνική Φρουρά με μηνιαίο μισθό €
  19. Στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφέρεται ότι είναι άτομο μοναχικό και ντροπαλό. Δυσκολεύεται να μιλήσει ακόμη και με τους γονείς του. Δεν έχει αποκτήσει ακόμη άδεια οδήγησης. Δεν έχει φίλους ούτε κοινωνική ζωή. Στο παρελθόν παρουσίασε αυτοκαταστροφικές τάσεις και είχε τάσεις αυτοκτονίας. Στο σχολείο τύγχανε ψυχολογικής στήριξης. Η οικογένεια του είναι κλειστή, χωρίς φίλους χωρίς κοινές δραστηριότητες. Ο κατηγορούμενος λόγω της κατάστασης του αδελφού του, σύμφωνα με το συνήγορο Υπεράσπισης, δεν έτυχε της αναγκαίας υποστήριξης από τους γονείς του.
  20. Ο συνήγορος Υπεράσπισης παρουσίασε και δύο εκθέσεις ψυχολογικής αξιολόγησης του κατηγορουμένου, μια από τη Δρ. XXXXX Κοντούλη, Κλινική Ψυχολόγου (Παράρτημα Α) και μια του Δρ. XXXXX Κωνσταντίνου, επίσης Κλινικό Ψυχολόγο (Παράρτημα Β). Ετοιμάστηκαν μετά τη διάπραξη των αδικημάτων.
  21. Η Δρ. XXXXX Κοντούλη διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος παρουσιάζει Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή, σοβαρής μορφής. Παρουσίαζε αυτή την κατάσταση από παιδί χωρίς να τύχει επαρκούς θεραπείας και αντιμετώπισης. Χρήζει εντατικής θεραπείας. Διαπίστωσε από τις εκθέσεις των σχολικών ψυχολόγων ότι ο κατηγορούμενος είχε συναισθηματικά προβλήματα από την προσχολική ηλικία. Σε ηλικία 11 ετών διαπιστώθηκε ότι είχε χαμηλό νοητικό επίπεδο σε σχέση με άλλα παιδιά της ηλικίας του. Αντιμετώπιζε μαθησιακά προβλήματα και παρουσίαζε εναντιωματική συμπεριφορά. Ως προς την όλη αντιμετώπιση των αδικημάτων ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος υποστηρίζει έντονα ότι αγάπησε την ανήλικη και ότι νόμιζε η διαφυγή τους θα είχε ευτυχισμένη κατάληξη. Η εξασφάλιση εργασίας ως ΣΥ.ΟΠ. ήταν «όνειρο που έγινε πραγματικότητα» και αποτελεί το πρώτο επιτυχημένο αναπτυξιακό στάδιο που είχε στη ζωή του.
  22. Ο Δρ. XXXXX Κωνσταντίνου, προέβη σε νοητική αξιολόγηση του κατηγορούμενου. Προέβη στα ακόλουθα συμπεράσματα: «Ο [κατηγορούμενος] ήταν στον μέσο όρο στην γενική νοητική λειτουργία αλλά ήταν οριακά χαμηλός στην λεκτική κατανόηση και εργαζόμενη μνήμη. Έδειξε σοβαρές αδυναμίες στην κατανόηση κοινωνικών καταστάσεων και κατανόηση αφηρημένων εννοιών. Το λεξιλόγιο του επίσης ήταν χαμηλό όπως και η αφηρημένη συσχέτιση κοινών λέξεων. Ο [κατηγορούμενος] έδειξε όμως δυνάμεις στα οπτικοχωρικά τεστ και οπτική αντίληψη με πολύ καλό οπτικοκινητικό συντονισμό. Στα ερωτηματολόγια αυτοαναφοράς παρουσίασε σημαντικό επίπεδο άγχους και μελαγχολίας και περιστασιακό αυτοκτονικό ιδεασμό που πρέπει να αξιολογηθεί περαιτέρω. Ο συνολική προσαρμοστική του λειτουργία ήταν στον μέσο όρο έκτος της υποκλίμακας κοινωνικές δεξιότητες που ήταν σημαντικά χαμηλές (8° εκαστημόριο).»
  23. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου, ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης, κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τα ακόλουθα:
(1)Δεν υπήρξε στοχοποίηση της ανήλικης. Υπήρξε γνωριμία η οποία κατέληξε σε παράνομη σχέση. Ο κατηγορούμενος λόγω ανωριμότητας δεν αντιλήφθηκε το παράνομο της σχέσης.
(2)Ο κατηγορούμενος ουδέποτε πίεσε ή εξανάγκασε την ανήλικη για να έρθουν σε σεξουαλική επαφή. Ούτε υπήρξε κακοποίηση. Μάλιστα η ανήλικη αποτέλεσε την πρώτη του ερωτική σύντροφο. Δεν υπήρχε χειραγώγηση από πλευράς του. Ακόμη και η διαφυγή τους καθοριζόταν σε μεγάλο βαθμό από τη ανήλικη. Παρέπεμψε σχετικά σε αποσπάσματα της κατάθεσης της ανήλικης και για τα δύο ζητήματα.
(3)Παρά την ηλικία του, είναι συναισθηματικά ανώριμο άτομο και χαμηλού νοητικού επιπέδου.
(4)Υπήρξαν γνήσια αισθήματα από αμφότερους. Οι επιστολές που αντάλλαξαν μεταξύ τους περιέχουν αγνές προθέσεις και κίνητρα και από τους δύο. 21. Κάλεσε το Δικαστήριο, με αναφορά σε νομολογία, να προβεί στην αναγκαία εξατομίκευση της ποινής (Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 391, 402, Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632, 637, ΓΕ ν. Στυλιανού
(2001)2 ΑΑΔ 55, 61, Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 478 και Σακαρίδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(2011)2 ΑΑΔ 272) λαμβάνοντας υπόψη του ιδιαίτερα την άμεση παραδοχή, ως ένδειξη έμπρακτης μεταμέλειας, με αποτέλεσμα την εξοικονόμηση πολύτιμου δικαστικού χρόνου (Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(2013)2 ΑΑΔ 154 και Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 28). Σε σχέση με αυτό το ζήτημα αναφέρθηκε επίσης στις Αγγλικές κατευθυντήριες γραμμές (Sentencing Guidelines, Reduction in Sentence for a Guilty plea, Definitive Guideline, Sentencing Council, 1/6/2017). 22. Τόνισε τη σημασία του λευκού του ποινικού μητρώου (Ψωμά ν. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 40, Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας
(1994)2 ΑΑΔ 132, Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 14, Κυπριανού ν. Αστυνομίας
(2006)2 ΑΔΔ 422, Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 22 και Χρίστου v. Δημοκρατίας
(1972)2 CLR 117) στη συνεργασία που επέδειξε με την Αστυνομία (Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 53), στο νεαρό της ηλικίας του, που του δίνει το δικαίωμα για μια δεύτερη ευκαιρία (Anastassiou v. Republic
(1969)2 CLR 193, Sentencing in Cyprus, 2nd ed., G.M. Pikis, σελ. 88-89 και στις Αγγλικές κατευθυντήριες γραμμές, Sentencing Children and Young People Overarching Principles and Offence Specific Guidelines for Sexual Offences and Robbery, Definitive Guideline,1/6/2017). Εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν είναι άτομο με αντικοινωνική συμπεριφορά, αντίθετα είναι φιλήσυχος και με ευαισθησίες. Η πιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος μειωμένη. Έχει αντιληφθεί το σφάλμα του. Κινδυνεύει με απόλυση (Θεοχάρους ν. Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 575) κάτι το οποίο αποτελεί ουσιαστική εξωδικαστηριακή τιμωρία. 23. Εισηγήθηκε τέλος, με αναφορά στο σύγγραμμα του Γ. Πική, Sentencing in Cyprus, 2nd ed, σελ. 27 και 29, στο άρθρο του αδελφού Δικαστή, Χ. Β. Χαραλάμπους, Περί Αναστολής Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως, σελ. 244, Επιθεώρηση Κυπριακού & Ευρωπαϊκού Δικαίου, Έτος Α΄, Τεύχος 2, Οκτ. 2006, σ.σ. 235-237 και στην Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 39 ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για αναστολή ποινής φυλάκισης. Τόνισε ιδιαίτερα τα ακόλουθα (παραθέτω απόσπασμα από τις σελ. 25 - 26 της αγόρευσης του): «Α) Η άμεση παραδοχή του τόσο στην Αστυνομία όσο και ενώπιον σας. Β) Η πλήρης συνεργασία με την Αστυνομία. Γ) Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο, έχει περισσότερες πιθανότητες να επιτύχει σε απαίτηση του για αναστολή της εκτέλεσης στερητικής της ελευθερίας ποινής, που θα του επιβληθεί. (Βλ. Παντελής Δημητριου ν. Δημοκρατίας
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos ν. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303, Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 και Θεοτόκης Στεφάνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 339, 341). Δ) Ο ίδιος βρίσκεται στο μέσο - οριακό νοητικό επίπεδο και σε κατάσταση κατάθλιψης με αυτοκτονικό ιδεασμό, κατάσταση, στην οποία βρισκόταν και πριν την τέλεση των αδικημάτων. Σε αυτό έχει το ρόλο του και η κατάσταση του αδελφού του με αποτέλεσμα όλη η οικογένεια να ρίξει το βάρος της στην αντιμετώπιση αυτού του οικογενειακού προβλήματος. Ε) Με την καταδίκη και την επιβολή ποινής από το Δικαστήριο, ο ίδιος θα απολυθεί από την εργασία του, στις τάξεις της Εθνικής Φρουράς, μονοδρομικά, ενώ ως προκύπτει από τις ψυχολογικές εκθέσεις είναι το κύριο δεδομένο στη ζωή του που τον κρατά μακριά από αυτοκτονικές τάσεις. Στ) Δεν υπήρξε κανένα κακόπιστο Κίνητρο. Ζ) Είναι ηλικίας 21 ετών, ως ήταν και κατά την τέλεση των αδικημάτων. Η) Η μεταμέλεια του και το ότι, βασανίζεται καθημερινά για την τροπή, που έλαβε η συμπεριφορά του.» [ IV ] 24. Σύμφωνα με το άρθρο 6
(3)του Ν. 91(Ι)/2014, όποιος συμμετέχει σε σεξουαλική πράξη με παιδί το οποίο δεν έχει φτάσει στην ηλικία συναίνεσης είναι ένοχος κακουργήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα είκοσι έτη.
  1. Το άρθρο 34 του ιδίου Νόμου παρέχει στο Δικαστήριο την ευχέρεια εκδόσεως διατάγματος αποκλεισμού εναντίον προσώπου που κατηγορείται για διάπραξη οποιουδήποτε αδικήματος με βάση το νόμο, το οποίο θα ισχύει για την περίοδο και με τους όρους που δυνατό να θέσει, με το οποίο να απαγορεύει σε αυτό να εισέρχεται ή να πλησιάζει σε συγκεκριμένη απόσταση ή να παραμένει στην κατοικία ή το χώρο διαμονής του θύματος ή σε χώρους όπου συχνάζουν παιδιά.
  2. Σύμφωνα με το άρθρο 154 ΠΚ, όποιος παράνομα έρχεται σε συνουσία ή αποπειράται παράνομη συνουσία με νεαρή γυναίκα που έχει ηλικία δεκατριών ή άνω και κάτω των δεκαεπτά χρόνων, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια.
  3. Στην προκειμένη περίπτωση οι λεπτομέρειες των κατηγοριών 4, 6 και 8, που αφορούν τα αδικήματα διαφθοράς περιλαμβάνονται στα αδικήματα των κατηγοριών σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού των κατηγοριών 3, 5 και
  4. Σύμφωνα με το άρθρο 248 ΠΚ, το αδίκημα της αρπαγής προσώπου, με βάση το άρθρο 247 ΠΚ τιμωρείται ως κακούργημα με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα επτά έτη και σε χρηματική ποινή. Το αδίκημα διαπράττεται αν κατηγορούμενος «παρασύρει σε διαφυγή» ή «αφαιρέσει από τη φύλαξη του νόμιμου κηδεμόνα» ανήλικο. Στην προκειμένη περίπτωση η εγκληματική συμπεριφορά του κατηγορουμένου, σύμφωνα και με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας, αφορά αφαίρεση από τη φύλαξη.
  5. Τα αδικήματα τα οποία ο κατηγορούμενος έχει διαπράξει είναι σοβαρά. Το ύψος των προβλεπόμενων ποινών το καταδεικνύει. Όπως επισημάνθηκε στη Χριστοφόρου ν. Δημοκρατίας, Π.Ε. 59/2016, 23/3/2017 (με αναφορά στη ΓΕ ν. Ηροδότου, ECLI:CY:AD:2015:D230, Π.Ε. 120/13, 30/3/2015): «Εκείνο δε που πρέπει να επισημανθεί ιδιαιτέρως σε σχέση με το άρθρο 6 του πιο πάνω Νόμου είναι ότι τα αδικήματα αυτά στοιχειοθετούνται με προνοούμενη αυστηρή ποινή γιατί ακριβώς δεν είναι συμβατή με την ηλικία των θυμάτων, η έννοια της συναίνεσης, γι' αυτό και το άρθρο 6
(3)ποινικοποιεί τη σεξουαλική πράξη με «παιδί το οποίο δεν έχει φθάσει στην ηλικία συναίνεσης», δηλαδή ανεξάρτητα από τη συναίνεση.» 30. Ο νόμος ευθύς εξαρχής ορίζει ως ηλικία συναίνεσης την ηλικία των δεκαεπτά ετών (βλ. άρθρο 2 του Ν. 41(Ι)/2014) εξαιρουμένων των περιπτώσεων που ορίζει το άρθρο 12, όπου σεξουαλικές πράξεις μεταξύ ανηλίκων ή ανήλικου με ενήλικα (με διαφορά ηλικίας μέχρι τρία έτη) δυνατόν να θεωρηθούν συναινετικές και να μην αποτελούν αδικήματα. Το ίδιο ισχύει αν έχει συναφθεί γάμος (βλ. άρθρο 12
(3)αλλά και επιφύλαξη άρθρου 154 ΠΚ)[1]. Στο άρθρο 6
(4)-
(7)περιλαμβάνονται επιβαρυντικοί παράγοντες που καθιστούν το αδίκημα πιο σοβαρό. 31. Στη Λευκαρίτης ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:B531, Π.Ε. 135/2014, 22/11/2016, επισημάνθηκε ότι: «Σεξουαλικής φύσης αδικήματα τιμωρούνται από τα δικαστήρια με αποτρεπτικές ποινές, σε μια προσπάθεια καταστολής τους, τόσο επειδή στρέφονται και προσβάλλουν τα ήθη γενικά, όσο και επειδή προσβάλλουν και συνθλίβουν την προσωπικότητα των θυμάτων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου
(2008)2 Α.Α.Δ. 562). Ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, η ποινή μπορεί να είναι ιδιαίτερα αυστηρή. Όταν στρέφονται κατά νεαρών προσώπων, τα οποία δεν έχουν ακόμη ολοκληρωμένη και ορθή αντίληψη για τη σεξουαλική πτυχή της ζωής ούτε σταθερές δυνάμεις αντίστασης, τα αδικήματα αυτά καθίστανται ιδιαίτερα σοβαρά. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι, παρόλον που ένα νεαρό θύμα μπορεί, φαινομενικά, να είχε συναινέσει, η συμπεριφορά αυτή μπορεί να του προκαλέσει βλάβη, γι' αυτό ακριβώς ο νομοθέτης προνόησε για το συγκεκριμένο αδίκημα (R. v. Perry [2010] 2 Cr. App. R (S) 98). Βέβαια, και σε αυτές τις περιπτώσεις η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να οδηγεί στην εξουδετέρωση της ποινής και του αποτρεπτικού χαρακτήρα της.» 32. Στη ΓΕ ν. ΧΧ, ECLI:CY:AD:2017:B219, Π.Ε. 36/2017, 14/6/2017, τονίστηκε ότι αδικήματα αυτής της φύσεως βρίσκονται σε έξαρση και πρέπει να αντιμετωπίζονται με αποτρεπτικές φύσεως ποινές. Πρέπει όμως να γίνεται και η αναγκαία διαβάθμιση των αδικημάτων στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής. Στη Χριστοφόρου, ανωτέρω, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα ως προς το σκοπό του Ν. 91(Ι)/2014: «Ο Νόμος .. και ειδικά τα άρθρα 2, 5 και 6
(3)έχουν σκοπό την προστασία των παιδιών από συμπεριφορές σεξουαλικής κακοποίησης που έχουν διαφορετικές βέβαια βαθμίδες. Εκείνο όμως που μένει ως σταθερή παράμετρος είναι το ίδιο το θύμα και η ηλικία του, που το κοινωνικό σύνολο θέλει να προστατεύσει, ως ένα πολύτιμο αγαθό. Γι' αυτό και ο Νόμος είναι ιδιαίτερα αυστηρός στις προβλεπόμενες ποινές.» 33. Στο άρθρο 6
(4)-
(7), Ν. 91(Ι)/2014, περιλαμβάνονται επιβαρυντικοί παράγοντες που καθιστούν το αδίκημα πιο σοβαρό. Το Ανώτατο Δικαστήριο επίσης με σειρά αποφάσεων έθεσε τις παραμέτρους με τις οποίες πρέπει να προσεγγίζονται αδικήματα αυτής της φύσεως. Τα ακόλουθα στοιχεία επιδρούν επιβαρυντικά:
(1)Ο προσχεδιασμός στη γνωριμία, ο τρόπος προσέγγισης δηλαδή του θύματος λ.χ. μέσω διαδικτύου ή στον τρόπο επίτευξης της συνουσίας με αυτό (βλ. Χριστοφόρου, ανωτέρω).
(2)Η σημαντική διαφορά ηλικίας κατηγορούμενου και θύματος (βλ. Χριστοφόρου, ΧΧ, και Λευκαρίτης, ανωτέρω).
(3)Η επανάληψη (βλ. Λευκαρίτης, ανωτέρω).
(4)Η χαμηλή νοητική κατάσταση του θύματος σε σχέση με άτομα της ηλικίας του (βλ. ΧΧ, ανωτέρω).
(5)Η φύση και η έκταση της εκμετάλλευσης, αν λ.χ. το θύμα ήταν οικονομικά ευάλωτο ή από δυσλειτουργική οικογένεια (βλ. Λευκαρίτης, ανωτέρω).
(6)Κατάχρηση θέσης εμπιστοσύνης, λ.χ. καθηγητής με μαθήτρια, ή κατάχρηση θέσης με συναισθηματική εξάρτηση του θύματος από τον κατηγορούμενο (βλ. ΧΧ, ανωτέρω). 34. Οι αγγλικές κατευθυντήριες γραμμές επιβολής ποινής (βλ. Sentencing Guidelines, Sexual Offences Definitive Guideline, Blackstone's Criminal Practice 2019, Rules and Guidelines, p. 736 -737, par. SG-585) για το ανάλογο αδίκημα Causing or Inciting a Child to engage in Sexual Activity, s. 10 Sexual Offences Act 2003, κατηγοριοποιούν τη σοβαρότητα του αδικήματος (από το 1 μέχρι το 3, με το 1 το πιο σοβαρό) ως ακολούθως:
(1)Κατηγορίας 1: Όπου υπάρχει κολπική ή πρωκτική διείσδυση.
(2)Κατηγορίας 2: Αγγίγματα ή έκθεση γεννητικών οργάνων.
(3)Κατηγορίας 3: Άλλου είδους σεξουαλική συμπεριφορά.
  1. Η ποινική ευθύνη (culpability) του κατηγορουμένου καθίσταται πιο σοβαρή - Κατηγορία Α - (Category A) αν υφίστανται, προσχεδιασμός, συνέργεια προσώπων, χρήση ναρκωτικών ή αλκοόλης από το θύμα με σκοπό τη διευκόλυνση διάπραξης, η δημιουργία σχέσης εμπιστοσύνης με το θύμα προς επίτευξη του σκοπού (grooming), κατάχρηση εμπιστοσύνης, χρήση απειλών ή εκβιασμός, οπτικογράφηση της σεξουαλικής πράξης και επακόλουθη διατήρηση, διάδοση ή διανομή των εικόνων, στοχοποίηση ιδιαίτερα ευάλωτου παιδιού, ψεύδη από τον κατηγορούμενο για την ηλικία του, σημαντική διαφορά ηλικίας θύματος και κατηγορούμενου, εμπορική εκμετάλλευση ή κίνητρο, ρατσιστικό ή θρησκευτικό κίνητρο, ή ύπαρξη κινήτρου ή επίδειξη εχθρικής συμπεριφοράς προς το θύμα λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού ή εικαζόμενου σεξουαλικού προσανατολισμού ή αναπηρίας ή εικαζόμενης αναπηρίας.
  2. Αν δεν υφίστανται τα πιο πάνω καθίσταται λιγότερο σοβαρό - Κατηγορία Β (Category B).
  3. Πιο σοβαρή περίπτωση καθίσταται εκείνη η οποία αφορά πράξη κατηγορίας 1 με στοιχεία κατηγορίας Α, για την οποία σημείο έναρξης υπολογισμού της ποινής είναι ποινή φυλάκισης πέντε ετών. Αναλόγως σοβαρότητας, η φυλάκιση, κυμαίνεται μεταξύ 4 - 10 ετών (Μέγιστη ποινή για το Αγγλικό αδίκημα είναι 14 έτη φυλάκισης). Αν το αδίκημα είναι κατηγορίας 1, χωρίς τα επιβαρυντικά στοιχεία κατηγορίας Α, τότε σημείο έναρξης υπολογισμού της ποινής είναι η ποινή φυλάκισης ενός έτους. Αναλόγως σοβαρότητας μπορεί να επιβληθεί από διάταγμα κηδεμονίας με όρους κοινοτικής εργασίας μέχρι και δύο έτη ποινής φυλάκισης.
  4. Επιπρόσθετοι επιβαρυντικοί παράγοντες θεωρούνται, η πρόκληση σοβαρής σωματικής ή ψυχολογικής βλάβης στο θύμα, εκσπερμάτωση, εγκυμοσύνη, μετάδοση νοσημάτων, ο χώρος και χρόνος διάπραξης, εξαναγκασμός του θύματος να εγκαταλείψει το σχολείο ή το σπίτι του, μη συμμόρφωση με δικαστικά διατάγματα, η διάπραξη ενώ ο κατηγορούμενος ήταν ελεύθερος με εγγύηση, εκμετάλλευση συμφωνίας, παρουσία άλλων ιδιαίτερα άλλων παιδιών, προσπάθεια σίγησης του θύματος ή επηρεασμού της δίωξης ή καταστροφής τεκμηρίων, μη συμμόρφωση του κατηγορούμενου με προηγούμενες προειδοποιήσεις, αν ο κατηγορούμενος ήταν υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών ή αλκοόλης, αν το θύμα ενθαρρύνθηκε να στρατολογήσει και άλλα πρόσωπα και η περίοδος διάρκειας της διάπραξης των αδικημάτων.
  5. Μετριαστικοί παράγοντες θεωρούνται το λευκό ποινικό μητρώο, η μεταμέλεια, προηγούμενος καλός χαρακτήρας, η ηλικία ή η ανωριμότητα ιδιαίτερα όπου αυτή επηρεάζει την υπευθυνότητα του κατηγορούμενου, ψυχική διαταραχή ή μαθησιακές δυσκολίες όπου αυτές συνδέονται με τη διάπραξη και όπου ο κατηγορούμενος προκάλεσε ενεθάρρυνε σεξουαλική συνεύρεση αλλά αυτή εν τέλει δεν έγινε γιατί ο κατηγορούμενος μετάνιωσε ή σταμάτησε.
  6. Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές αν και δεν είναι δεσμευτικές είναι βοηθητικές (βλ. Λευκαρίτης, ανωτέρω). [ V ]
  7. Στην προκειμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος ενώ ήταν ηλικίας 21 ετών είχε ολοκληρωμένες σεξουαλικές σχέσεις με την ανήλικη ηλικίας 13 ετών σε τρείς περιπτώσεις. Εντάσσεται δηλαδή στην Κατηγορία 1 των Αγγλικών κατευθυντήριων γραμμών από πλευράς σοβαρότητας. Ο οποιοσδήποτε χαρακτηρισμός της μεταξύ τους σχέσης από το συνήγορο Υπεράσπισης, δεν δεσμεύει το Δικαστήριο το οποίο οφείλει να διαμορφώσει τα δικά του συμπεράσματα (βλ. Χριστοφόρου, ανωτέρω).
  8. Δεν διαπιστώνω, από πλευράς επιβαρυντικών παραγόντων, να υφίστανται παράγοντες που αναφέρονται στην Κατηγορία Α των Αγγλικών κατευθυντήριων γραμμών ή της Κυπριακής Νομολογίας, με εξαίρεση τη διαφορά ηλικίας των 8 ετών και της επανάληψης. Η προσπάθεια απομάκρυνσης της ανήλικης από την οικογένεια της, έστω και με την παρότρυνση της, επίσης επιβαρύνει τη θέση του, έστω και αν εν τέλει ενήργησε σωστά και επέστρεψε για να παραδοθεί. Σ' αυτά θα πρέπει να προστεθεί και η παραγνώριση του ενδιάμεσου διατάγματος αποκλεισμού το οποίο ο κατηγορούμενος επέλεξε να παραβιάσει έστω και με απλή επιστολή. Σημειώνω ότι όταν λαμβάνονται υπόψη και άλλες υποθέσεις, το Δικαστήριο μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. Ιωάννου ν. ΓΕ
(2005)2 ΑΑΔ 598, ΓΕ ν. Cham
(1993)2 ΑΑΔ 129, Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 382 και ΓΕ ν. Ανδρέου
(1994)2 ΑΑΔ 194).
  1. Η παρούσα υπόθεση διακρίνεται από τις Λευκαρίτης, Χριστοφόρου και ΧΧ. Στη Λευκαρίτης υπήρχε οικονομική εκμετάλλευση και στη ΧΧ κατάχρηση θέσης εμπιστοσύνης. Υπήρχε και πολύ μεγάλη διαφορά ηλικίας μεταξύ θυμάτων και κατηγορουμένων. Στη Χριστοφόρου, όπου ο κατηγορούμενος είχε παρόμοια ηλικία με τον κατηγορούμενο στην παρούσα περίπτωση, είχε προσχεδιάσει τη συνεύρεση του με το θύμα και το προσέγγισε επί σκοπώ. Από τα ενώπιον μου γεγονότα ο κατηγορούμενος δεν φαίνεται να απέκτησε την εμπιστοσύνη της ανήλικης με σκοπό τη συνουσία.
  2. Για τη νοητική (αλλά και ψυχολογική κατάσταση) της ανήλικης δεν παρατέθηκαν συγκεκριμένα στοιχεία. Φαίνεται όμως από τα γεγονότα ότι χρήζει παρακολούθησης. Φέρεται να τρέφει αισθήματα αγάπης προς τον κατηγορούμενο. Τα αισθήματα της ανήλικης όμως δεν μπορούν να αποτελούν μετριαστικό παράγοντα για τον κατηγορούμενο, ο οποίος ως ενήλικας όφειλε να έχει τις αναγκαίες αντιστάσεις και εγκράτεια. Θα ήταν επίσης επικίνδυνο για το Δικαστήριο, χωρίς επιστημονική βάση, να θεωρεί αισθήματα αγάπης ανήλικου προσώπου που έχει έλθει σε συνουσία με ενήλικα, ως γνήσια.
  3. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες έλαβα υπόψη μου τα ακόλουθα:
(1)Το σχετικά νεαρό της ηλικίας του. Το νεαρό της ηλικίας ενός παραβάτη αποτελεί, σύμφωνα με τη νομολογία, παράμετρο, που το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του στην επιμέτρηση της ποινής. Σε άτομα νεαρής ηλικίας πρέπει να δίδεται έμφαση στην αναμόρφωση παρά στην τιμωρία (βλ. Sentencing in Cyprus, σελ. 88, ανωτέρω). Η νομολογία δεν καθορίζει όριο ηλικίας για κατάταξη ατόμου ως νεαρού. Αυτό πιθανόν να οφείλεται, στο γεγονός, ότι, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες, εκτός της ηλικίας, που μπορούν να καθορίσουν το ζήτημα. Όπως είναι, για παράδειγμα, οι, ανεξαρτήτως ηλικίας, εμπειρίες ενός ατόμου της ζωής (βλ. Sentencing in Cyprus, σελ. 89, ανωτέρω). Το βέβαιο είναι, ότι, όσο μεγαλώνει κάποιος ηλικιακά, η σημασία του νεαρού της ηλικίας, ως μετριαστικού παράγοντα, μειώνεται (βλ. Akkarkili v R
(1987)2 CLR 125 και Chanine v R
(1987)2 CLR 183). Στην προκειμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 21 ετών. Ζει ακόμη με τους γονείς του και δεν έχει ανεξαρτητοποιηθεί οικονομικά και ως προσωπικότητα.
(2)Τον ανώριμο συναισθηματικό του κόσμο, την άσχημη ψυχολογία του (βλ. Sentencing in Cyprus, ανωτέρω, σελ. 66-69, Ψύλλας ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 430, Παναγή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 445, Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 478 και Νικολάου ν. Δημοκρατίας, Π.Ε. 220/2014, ημερ. 26/7/16) και το μειωμένο του νοητικό επίπεδο που επιδρούν στην έκταση της ποινικής του ευθύνης. Δέχομαι τα συμπεράσματα των ειδικών σε αυτά τα ζητήματα. Δέχομαι επίσης ότι δεν πρόκειται περί ατόμου «παιδόφιλου» ή εν δυνάμει επικίνδυνου προσώπου. Είναι όμως άτομο και προσωπικότητα που χρήζει συστηματικής βοήθειας. Το γεγονός ότι έχει αναζητήσει βοήθεια είναι σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.
(3)Το γεγονός ότι ποινή φυλάκισης ενδεχομένως να του στερήσει την εργασία του στην Εθνική Φρουρά (βλ. Θεοχάρους, ανωτέρω).
(4)Το λευκό του ποινικό μητρώο.
(5)Την άμεση παραδοχή του και τη συνεργασία που επέδειξε με την Αστυνομία. Γενικά η παραδοχή ενός κατηγορούμενου λαμβάνεται υπόψη σαν μετριαστικός παράγοντας. Η βαρύτητα που μπορεί να της αποδοθεί ποικίλει ανάλογα με την περίπτωση. Όπου συμβάλλει αποτελεσματικά στη διερεύνηση της υπόθεσης και πηγάζει από πραγματική μεταμέλεια του έχει μεγαλύτερη αξία. Επίσης μεγαλύτερη αξία μπορεί να αποδοθεί στην παραδοχή σε υποθέσεις όπου η απόδειξη του αδικήματος θα ήταν χρονοβόρα και δύσκολη (βλ. Ghafari v. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 442). Στην προκειμένη περίπτωση η συνεργασία του κατηγορουμένου είχε ως αποτέλεσμα την αποφυγή δίκης και την ταλαιπωρία της ανήλικης (βλ. Λευκαρίτης, ανωτέρω). Εξοικονομεί πολύτιμο δικαστικό χρόνο.
  1. Τούτων λεχθέντων η συμπεριφορά του κατηγορουμένου και τα ποινικά αδικήματα που έχει διαπράξει είναι τέτοιας σοβαρότητας που οι επιβαλλόμενες ποινές δεν μπορεί να είναι άλλες από αυτές της φυλάκισης.
  2. Επιβάλλω στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές:
(1)Στις κατηγορίες 3, 5 και 7 ποινές φυλάκισης 14 μηνών στην κάθε κατηγορία.
(2)Στην κατηγορία 9 ποινή φυλάκισης 8 μηνών.
(3)Στις κατηγορίες 4, 6 και 8 δεν επιβάλλω ποινές για τους λόγους που ανέφερα στην §27 πιο πάνω).
  1. Υπό τις περιστάσεις κρίνω ορθό όπως οι ποινές φυλάκισης συντρέχουν μεταξύ τους.
  2. Εκδίδω επίσης, δυνάμει του άρθρου 34 του Ν. 91(Ι)/2014, διάταγμα αποκλεισμού του κατηγορούμενου με το οποίο απαγορεύεται στον κατηγορούμενο:
(1)Να πλησιάζει την οικία της ανήλικης σε απόσταση μικρότερη των εκατό
(100)μέτρων· και
(2)Να πλησιάζει την ανήλικη σε απόσταση μικρότερη των πενήντα
(50)μέτρων. για περίοδο δύο
(2)ετών από σήμερα. [ VΙ ]
  1. Εξέτασα κατά πόσο υφίστανται λόγοι αναστολής των ποινών φυλάκισης που επέβαλα σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/
  2. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 583). Τα όρια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν περιορίζονται με αναφορά σε συγκεκριμένους παράγοντες και δη με αναφορά σε παράγοντες οι οποίοι έχουν ήδη ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής (βλ. Παπαπαντελή ν Δημοκρατίας, Π.Ε. 11/2016, 17/10/2016). Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι, η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο, το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής, η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας (βλ. Demetriou v. R.
(1976)2 JSC 386 και ΓΕ v. Φανιέρου
(1996)2 ΑΑΔ 303).
  1. Έλαβα υπόψη μου όλα τα δεδομένα που αναφέρονται στην απόφαση μου, τόσο σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων όσο και με τις προσωπικές του συνθήκες. Κρίνω ότι παρέχεται ευχέρεια αναστολής των ποινών φυλάκισης.
  2. Ως προς τις περιστάσεις διάπραξης, έλαβα υπόψη μου, την απουσία των επιβαρυντικών παραγόντων που ανέφερα, ιδιαίτερα την απουσία κακόπιστου κινήτρου και στοχευμένης εκμετάλλευσης της ανήλικης.
  3. Ως προς τις προσωπικές του συνθήκες έλαβα υπόψη μου, το νεαρό της ηλικίας του, την πιθανότητα απώλειας της εργασίας του που καθιστά το μέλλον του αβέβαιο, το χαμηλό του νοητικό επίπεδο, την κακή του ψυχολογία σε συνάρτηση με τις εκθέσεις των εμπειρογνωμόνων που δεικνύουν ότι ο κατηγορούμενος δεν είναι πρόσωπο με τάσεις παιδοφιλίας.
  4. Παρέχεται επομένως η ευχέρεια στο Δικαστήριο να αναστείλει τις επιβληθείσες ποινές φυλάκισης. Ως εκ τούτου οι ποινές φυλάκισης αναστέλλονται για τρία έτη από σήμερα. Υπό τις περιστάσεις κρίνω σκόπιμο, ώστε να εξασφαλιστεί η καλή διαγωγή του κατηγορουμένου, όπως εκδώσω και διάταγμα επιτήρησης του δυνάμει του άρθρου 5 του Ν. 95/
  5. Εκδίδεται Διάταγμα Επιτήρησης του κατηγορουμένου.
  6. Το διάταγμα θα ισχύει για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Κατά την ως άνω καθοριζομένη περίοδο ο κατηγορούμενος διατάσσεται όπως:
(1)Τελεί υπό την επιτήρηση αρμοδίου για τον σκοπό αυτό Κηδεμονικού Λειτουργού.
(2)Διαμένει μόνιμα στη διεύθυνση που έχει δηλώσει. Σε περίπτωση αλλαγής διεύθυνσης ο Κατηγορούμενος να ειδοποιεί εκ των προτέρων τον Κηδεμονικό Λειτουργό κάτω από την επιτήρηση του οποίου τίθεται.
(3)Παρουσιάζεται και /ή επικοινωνεί με τον Κηδεμονικό Λειτουργό σύμφωνα με τις οδηγίες που θα δίδονται από τον Κηδεμονικό Λειτουργό.
(4)Συμμορφώνεται και συνεργάζεται καθ' όλη την διάρκεια της περιόδου επιτήρησης με τις υποδείξεις και απαιτήσεις του Κηδεμονικού Λειτουργού, τις οποίες αυτός θεωρεί αναγκαίες, για την διασφάλιση της καλής του διαγωγής και της αποτροπής επανάληψης ή διάπραξης οποιουδήποτε αδικήματος.
(5)Ο Κηδεμονικός Λειτουργός θα επισκέπτεται και θα λαμβάνει αναφορά από τον Κατηγορούμενο κάθε μήνα και θα υποβάλλει στο Δικαστήριο έκθεση προόδου αναφορικά με την τήρηση και εφαρμογή του διατάγματος κάθε έξι μήνες.
(6)Σε περίπτωση που ο Κατηγορούμενος δεν συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του διατάγματος ή δεν συμμορφώνεται με τις υποδείξεις του Κηδεμονικού Λειτουργού, το Δικαστήριο να ενημερωθεί αμέσως με σχετική έκθεση του Κηδεμονικού Λειτουργού.
  1. Αντίγραφο του Διατάγματος Επιτήρησης να αποσταλεί από τον Πρωτοκολλητή στο Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Λευκωσίας.
  2. Το διάταγμα αποκλεισμού ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 34
(2)του Ν. 91(Ι)/2014, στις 21/9/2020 και η ώρα 08:30 για να εξεταστεί κατά πόσο θα πρέπει να παραταθεί ή να διαφοροποιηθεί. Ο κατηγορούμενος να είναι παρών. (Το Δικαστήριο εξηγεί σε απλή γλώσσα τις συνέπειες διάπραξης αδικήματος κατά την περίοδο αναστολής και μη συμμόρφωσης με τα διατάγματα επιτήρησης και αποκλεισμού) (Υπ.).............. Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Sentence/ Section 6
(3)- Law 91(Ι)/2014. Αναφορά: Ποινική/ Ποινή/ Άρθρο 6
(3)- Ν.91(Ι)/2014. [1] Οφείλω να εκφράσω τον προβληματισμό μου για την ύπαρξη υπεράσπισης του γάμου. Αφορά θεσμό, που με τις σημερινές κοινωνικές συνθήκες, κατά την άποψη μου, δεν μπορεί παρά μόνο να συνάπτεται μεταξύ ενηλίκων προσώπων. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.