← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΦΥΡΙΛΛΑ, Αρ. Υπόθεσης: 927/2016, 12/11/2018

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΦΥΡΙΛΛΑ, Αρ. Υπόθεσης: 927/2016, 12/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:B201 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 927/2016 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΧΧΧ ΦΥΡΙΛΛΑ Κατηγορούμενου -------------------------- Ημερομηνία: 12 Νοεμβρίου,

  1. Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Χ. Θεμιστοκλέους. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Π. Παφίτης. Κατηγορούμενος, παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ I. Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ Ο ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ
  2. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 («ΠΚ»).
  3. Η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, σύμφωνα και με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών, είναι ότι ο κατηγορούμενος την 28/6/2013 επιτέθηκε εναντίον του ΧΧΧ (ΜΚ 2) προκαλώντας του πραγματική σωματική βλάβη. II. ΣΚΙΑΓΡΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ
  4. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη των κατηγοριών παρουσίασε πέντε μάρτυρες, την Αστ. ΧΧΧ (ΜΚ 1), τον ΧΧΧ (ΜΚ 2), τη ΧΧΧ (ΜΚ 3), τη ΧΧΧ (ΜΚ 4) και το Δρ. ΧΧΧ (ΜΚ 5). Ο κατηγορούμενος, αφού κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπιση του, προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Κατατέθηκαν έντεκα

(11)συνολικά Τεκμήρια. 4. Τα ακόλουθα γεγονότα αποτέλεσαν κοινό έδαφος:
(1)Ο κατηγορούμενος είναι αδελφός του ΜΚ 2. Η ΜΚ 3 είναι η μητέρα τους. Η ΜΚ 4 είναι η σύζυγος του ΜΚ 2.
(2)Τον επίδικο χρόνο οι κατηγορούμενοι ζούσαν, με τις οικογένειες τους, σε διπλοκατοικία στην Αγλαντζιά. Ο κατηγορούμενος ζούσε στον 1ο όροφο και ο ΜΚ 2 στο ισόγειο. Στο ισόγειο, αρχικά, ζούσε η ΜΚ 3. Η οικία στον 1ο όροφο ανεγέρθηκε μετά και σ' αυτήν είχε μετακομίσει ο κατηγορούμενος με τη σύζυγο του. Σε κάποιο στάδιο η ΜΚ 3 έφυγε από την ισόγεια κατοικία και σ' αυτήν μετακόμισε ο ΜΚ 2 με τη δική του οικογένεια.
(3)Οι σχέσεις του ΜΚ 2 και του κατηγορουμένου δεν είναι καλές. Η κάθε πλευρά, προφανώς, έχει τους δικούς της λόγους. Η επίλυση των διαφορών αυτών δεν είναι αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας, αν και όπως θα φανεί στη συνέχεια, υπήρξαν, κατά καιρούς, διαβουλεύσεις μεταξύ τους γι' αυτά τα ζητήματα. Θα αναφερθώ στην απόφαση μου μόνο στα απολύτως απαραίτητα.
(4)Είναι δεκτό ότι την 28/7/2013 περί ώρα 20:50 μεταξύ του κατηγορούμενου και του ΜΚ 2 εκτυλίχθηκε κάποιο επεισόδιο. Οι εκδοχές, ως προς το ποιος επιτέθηκε, διίστανται. Είναι όμως δεκτό ότι θείος τους, που ήταν παρών, και οποίος δεν επιθυμούσε να δώσει μαρτυρία, τραυματίστηκε.
  1. Είναι επίσης δεκτό ότι για παράπονο που υπέβαλε ο κατηγορούμενος και η σύζυγος του στα πλαίσια του ιδίου συμβάντος καταχωρίστηκε και εκδικάστηκε η υπόθεση 584/
  2. Αναφορές στην έκβαση της, παρά το ότι παρεισέφρησαν κατά την προσαγωγή της μαρτυρίας δεν δεσμεύουν το εκδικάζον Δικαστήριο ούτε λήφθηκαν υπόψη. Καταθέσεις όμως που λήφθηκαν στα πλαίσια διερεύνησης εκείνης της υπόθεσης αποτέλεσαν και μέρος της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε και σ' αυτήν. Αφορούσε υλικό που αρχικά δεν είχε δοθεί στην Υπεράσπιση και το οποίο, μετά την αντεξέταση της ΜΚ 1, εν τέλει δόθηκε με οδηγίες του Δικαστηρίου. Η Υπεράσπιση θεωρεί ότι ο όλος χειρισμός της υπόθεσης έγινε με υποδείξεις του ΜΚ
  4. Η θέση του ΜΚ 2 είναι ότι την 28/7/2013, έτυχε επίθεσης αφού ο κατηγορούμενος τον έπιασε από το λαιμό και του προκάλεσε εκδορές.
  5. Η γραμμή της Υπεράσπισης είναι ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη ούτε υπάρχει μαρτυρία που να δίνει την όλη εικόνα εκδήλωσης του περιστατικού. Δεν εγείρεται υπεράσπιση αυτοάμυνας δυνάμει του άρθρου 17 ΠΚ ή άμυνας τρίτου. Περαιτέρω εγείρονται ζητήματα προκατάληψης των μαρτύρων έναντι του κατηγορουμένου λόγω περιουσιακών διαφορών που υφίστανται μεταξύ τους. Η παρούσα υπόθεση, σύμφωνα με την Υπεράσπιση, εντάσσεται στα πλαίσια της διωκτικής συμπεριφοράς του ΜΚ 2 εναντίον του κατηγορουμένου. III. Η ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η Μαρτυρία της ΜΚ 1
  6. Η ΜΚ 1 ήταν η εξεταστής της υπόθεσης. Υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως της εξέτασης την αστυνομική της κατάθεση (Τεκμήριο 1). Στις 29/7/2013 έλαβε κατάθεση από τον ΜΚ 2 σε σχέση με παράπονο για επίθεση που δέχθηκε από τον κατηγορούμενο. Προηγουμένως ο ΜΚ 2 είχε παραπεμφθεί από άλλο Αστυφύλακα στις Πρώτες Βοήθειες για ιατρική εξέταση (Τεκμήριο 2 - το ιατρικό έντυπο). Στις 24/8/2013 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 3) και ακολούθως τον κατηγόρησε γραπτώς. Ο κατηγορούμενος όταν κατηγορήθηκε γραπτώς για το αδίκημα απάντησε, «Δεν παραδέχομαι. Η καταγγελία του αδελφού μου είναι ψευδής» (Τεκμήριο 4 - η γραπτή κατηγορία).
  7. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι είχε γίνει καταγγελία και από τον κατηγορούμενο για το ίδιο επεισόδιο. Έγιναν δύο φάκελοι. Άλλες καταθέσεις που λήφθηκαν και αποτέλεσαν μέρος του μαρτυρικού υλικού της 584/2014, θα έπρεπε, ήταν η θέση της, να βρίσκονταν στο φάκελο της παρούσας υπόθεσης. Ο θείος των εμπλεκομένων έδωσε κατάθεση στην οποία αρνήθηκε να αναφέρει οτιδήποτε. Η θεία τους δεν ήθελε να δώσει κατάθεση.
  8. Στην ανακριτική του κατάθεση (Τεκμήριο 3) ο κατηγορούμενος, ανέφερε ότι μετά από λεκτική ανταλλαγή που είχαν με το ΜΚ2, ο τελευταίος τον άρπαξε από το λαιμό και τον έσπρωξε, ενώ η ΜΚ 4, τον έσπρωξε με την παλάμη της στο πρόσωπο. Η Μαρτυρία του ΜΚ 2
  9. Ο ΜΚ 2 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως του εξέτασης την αστυνομική του κατάθεση ημερ. 29/7/2013 (Τεκμήριο 5). Ως προς την όλη εξέλιξη του περιστατικού ανέφερε σ' αυτήν τα ακόλουθα (διατηρείται η σύνταξη και η ορθογραφία): «Σήμερα 28/07/2013 περί ώρα 20:30 ενώ εγώ παρακολουθούσα τις ειδήσεις εντός της κατοικίας μου, η σύζυγος μου μαζί με τα παιδιά μου, τη μητέρα μου [ΜΚ 3] και τους θείους μου [Γ] και [ΑΘ] κάθονταν στην πίσω βεράντα του σπιτιού μου. Εγώ άκουσα το αυτοκίνητο του αδελφού μου που στάθμευε και μετά από λίγα λεπτά άκουσα φωνές, φασαρία. Βγήκα στη βεράντα και ρώτησα τη σύζυγο μου για το τι συνέβαινε. Αυτή μου είπε ότι αφού στάθμευσε ο αδελφός μου ήρθε στο κάγκελο της αυλής μπροστά και τους φώναζε σχετικά με τις κατοικίες μας. Ταυτόχρονα ενώ εγώ ρωτούσα τη σύζυγο μου ο αδελφός μου βγήκε στο παράθυρο του δωματίου του το οποίο βρίσκεται πάνω από τη βεράντα που κάθονταν η οικογένεια μου και άρχισε φραστική επίθεση κατηγορώντας με ότι προσπάθησα να τον βγάλω στο παρελθόν έξω από το σπίτι του και δεν τα κατάφερα. Μου είπε ότι δεν με φοβάται και όποτε θέλω να βρεθούμε στη σχολή πολεμικών τεχνών κοινού μας γνωστού, εννοώντας να λύσουμε τις διαφορές μας με ξύλο. Εγώ του είπα να πάει μέσα και να σταματήσει, αλλά αυτός εξακολουθούσε να φωνάζει. Εγώ του απάντησα αν είχε να μου πει κάτι να ερχόταν στην είσοδο του κλιμακοστασίου για να μην τον ακούνε και να ανησυχεί τα παιδιά μου. Εγώ πήγα στην είσοδο της σκάλας κατέβηκε και αυτός και φώναζε της γυναίκας του να ερχόταν και αυτή κάτω να μας βιντεογραφήσει. Ο αδελφός μου με πλησίασε και άρχισε τη φραστική του επίθεση και με έπιασε από τον λαιμό. Κατάφερα να φύγω, σπρώχνοντας τον με τα χέρια μου πάνω στον ώμο, είδα τη νύφη μου να κρατεί το κινητό της τηλέφωνο και πιθανόν να μας βιντεογραφεί και τότε βγήκε το ζευγάρι οι θείοι μου για να μας χωρίσουν, μπαίνοντας ανάμεσα μας, αφού ο αδελφός μου είχε το πρόσωπο του μπροστά από το δικό μου και φώναζε. Σ' αυτό το διάστημα ενώ με τραβούσε ο θείος μου εμένα και η θεία μου τον αδελφό μου, ο θείος μου γλίστρησε κατά λάθος και έπεσε στο έδαφος γδέρνοντας το δεξί του πόδι. Εγώ αμέσως έφυγα και ήρθα στην Αστυνομία Λυκαβηττού για να υποβάλω την καταγγελία μου και στη συνέχεια αφού εφοδιάστηκα με ιατρικό έντυπο μετέβηκα στο Γ. Ν. Λ/σίας για εξέταση όπου ο γιατρός εντόπισε εκδορές με ερυθρότητα και οίδημα στην περιοχή του τραχήλου.»
  10. Το δεδομένο χρόνο δεν είχε αντιληφθεί τα αίτια της συμπεριφοράς του κατηγορούμενου. Τα αντιλήφθηκε σε κατοπινό στάδιο. Μετά το θάνατο του πατέρα τους, περί το 2009, υπήρξε απαίτηση της συζύγου του κατηγορουμένου για αφαίρεση του δικαιώματος επικαρπίας της μητέρας τους από την κατοικία τους. Το εν λόγω δικαίωμα αφορούσε ολόκληρη τη διπλοκατοικία. Οι κατοικίες οι οποίες την αποτελούσαν δεν είχαν ξεχωριστές εγγραφές. Λόγω της στάσης του αυτής, ο κατηγορούμενος, δημιούργησε επεισόδια που αποτέλεσαν ή αποτελούν αντικείμενα δικαστικών διαδικασιών, αστικών και ποινικών. Ήταν επίσης η θέση του ότι ο λόγος που η μητέρα τους εγκατέλειψε την ισόγεια κατοικία ήταν γιατί η ζωή της κατάντησε ανυπόφορη. Ο ίδιος μετακόμισε εκεί με την οικογένεια του, παρά τις προειδοποιήσεις, πιστεύοντας ότι δεν θα είχαν πρόβλημα «αφού δεν είχε τίποτε να μοιράσει με τον αδελφό του». Εισηγήθηκε λύσεις τις οποίες ο κατηγορούμενος αποδεχόταν όμως η σύζυγος του μετέβαλλε την άποψη του. Ο ΜΚ 2 τότε του είπε ότι δεν ήθελε να ξαναμιλήσουν ή να του κοντέψει ξανά «μέχρι να αλλάξει μυαλά ή σύζυγο». Σκοπός του ήταν λύσει ένα οικονομικό πρόβλημα οικονομικά, είτε αγοράζοντας είτε ενοικιάζοντας την κατοικία, στην αξία που θα υπολογιζόταν χωρίς την επικαρπία.
  11. Ανέφερε ότι μεταξύ τους εκκρεμούσε αριθμός υποθέσεων αστικών και ποινικών. Αρνήθηκε ότι ήταν περιουσιακής φύσεως. Αφορούσαν αγωγές για αποζημιώσεις για επιθέσεις ή εξυβρίσεις και όχι για ακίνητη ιδιοκτησία. Αγωγές είχε καταχωρίσει και εναντίον άλλων προσώπων, συμπεριλαμβανομένων και δικηγόρων για αμέλεια. Προωθούσε επίσης και διοικητικές προσφυγές. Αρνήθηκε εισήγηση ότι είναι δικομανής. Επιδιώκει την προάσπιση και διασφάλιση των δικαιωμάτων του ιδίου και της οικογένειας του. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6 δέσμη ηλεκτρονικών μηνυμάτων που αντάλλαξε με δικηγόρο τον Οκτώβριο 20015 και τον Φεβρουάριο
  12. Σ' αυτά περιλαμβανόταν πρόταση του για απόσυρση υποθέσεων/ παραπόνων και ανταλλαγές ακινήτων. Σκοπός της ανταλλαγής δεν ήταν, όπως ανέφερε η επίλυση περιουσιακών διαφορών, αλλά η αποφυγή οποιασδήποτε περαιτέρω επαφής μεταξύ τους. Μέχρι και για €60 αποφρακτικό, ήταν η θέση του, αναγκάστηκε να καταχωρίσει αγωγή εναντίον του κατηγορουμένου λόγω μη συνεισφοράς του.
  13. Κατά την αντεξέταση, του τέθηκε ότι στις 24/10/2013 του είχε ληφθεί ανακριτική κατάθεση για παράπονα που είχε ο κατηγορούμενος και η σύζυγος του στα πλαίσια του ιδίου συμβάντος (Τεκμήριο 7). Σ' αυτήν, σε αντίθεση με το Τεκμήριο 5, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είχε μεταβεί στις Πρώτες Βοήθειες. Εκεί μια νοσοκόμα είπε στον κατηγορούμενο ότι δεν είχε τίποτε και έφυγε. Επανήλθε μετά από 20 - 25 λεπτά με εκδορές στο λαιμό, «πράγμα που του έκανε εντύπωση». Σε άλλη δήλωση του, εκ λάθους, είχε αναφέρει ότι ήταν γιατρός και όχι νοσοκόμα. Όσον αφορά την αναφορά στο ιατρικό πιστοποιητικό του κατηγορούμενου (Τεκμήριο 8) για μια εκδορά στο λαιμό και όχι εκδορές, ανέφερε ότι ο ίδιος αντιλήφθηκε αριθμό εκδορών.
  14. Δεν θυμόταν αν ο κατηγορούμενος τον είχε αρπάξει με το ένα ή και με τα δύο χέρια. Μπορεί αρχικά με το ένα και μετά με τα δύο. Δεν μπορούσε να είναι σίγουρος. Η σύζυγος του κατηγορούμενου ήταν δίπλα του και κινηματογραφούσε με το κινητό της. Στην προσπάθεια του να απελευθερωθεί μπορεί τη κτύπησε. Το επεισόδιο είχε διάρκεια. Δεν μπορούσε να προσδιορίσει ακριβώς τις κινήσεις απεμπλοκής που έκανε ο ίδιος. Απεμπλάκησαν όταν κτύπησε ο θείος τους. Η Μαρτυρία της ΜΚ 3
  15. Η ΜΚ 3 αρχικά δεν φάνηκε διατεθειμένη να υιοθετήσει την αστυνομική της κατάθεση ημερ. 6/12/
  16. Ανέφερε ότι δεν θυμόταν τι είχε πει. Ακολούθως, σε άλλη δικάσιμο, μετά από αναβολή, την υιοθέτησε, διευκρινίζοντας ότι δεν θυμόταν τις λεπτομέρειες, λόγω παρέλευσης χρόνου. Η κατάθεση της σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  17. Σ' αυτήν, αφού αναφέρει ότι βρισκόταν στην αυλή της ισόγειας κατοικίας του ΜΚ 2, τον αδελφό της και τη σύζυγο του που ήρθαν με το εγγονάκι τους, τη ΜΚ 4 και τα παιδιά της ΜΚ 4, προχωρεί και λέει τα ακόλουθα (διατηρείται η σύνταξη και η ορθογραφία): «Παραμείναμε εκεί για αρκετή ώρα και ενώ καθόμασταν έξω στην αυλή του σπιτιού του [ΜΚ 2], και συγκεκριμένα έξω από την κουζίνα μαζί με τους πιο πάνω, εκτός από τον γιο μου τον [ΜΚ 2], ο οποίος ήταν μέσα στο σπίτι, ξαφνικά άκουσα το αυτοκίνητο του γιου μου του [κατηγορούμενου] που στάθμευσε στον χώρο στάθμευσης και ακολούθως είδα μόνο τον [κατηγορούμενο] ο οποίος πλησίασε το κάγκελο της αυλής του σπιτιού του [ΜΚ 2], όπου καθόμασταν εκεί και άρχισε να προκαλεί και να εκφράζεται ενάντια στον [ΜΚ 2]. Εμείς τον αγνοήσαμε και του είπαμε να πάει πάνω στο σπίτι του. Αυτός έφυγε και μετά από λίγα λεπτά έβγαλε το κεφάλι του έξω από το παράθυρο του υπνοδωματίου του, το οποίο βρίσκεται ακριβώς πάνω από την αυλή όπου καθόμασταν και άρχισε πάλι να εκφράζεται εναντίον του [ΜΚ 2], απευθυνόμενη προς την σύζυγο του [ΜΚ 4], λέγοντας τον «βλάκα, θεόβλακα» κτλ. Τα μωρά του [ΜΚ 2] και το εγγονάκι του αδελφού φοβήθηκαν και άρχισαν να κλαίνε. Ο [ΜΚ 2] ενώ βρισκόταν μέσα στο σπίτι, πρέπει να άκουσε τις φωνές και βγήκε έξω. Ο [κατηγορούμενος] συνέχιζε να προκαλεί και ο [ΜΚ 2] του είπε να σταματήσει να φωνάζει μπροστά στα μωρά και αν ήθελε να του πει οτιδήποτε να του το έλεγε κάτω, όχι μπροστά στα μωρά του. Ο [κατηγορούμενος] του είπε ότι ερχόταν κάτω και ο [ΜΚ 2] μπήκε ξανά στο σπίτι, και πήγε προς την πλαϊνή πόρτα του σπιτιού του, η οποία οδηγεί σε κοινή σκάλα, την οποία χρησιμοποιεί ο [ΜΚ 2] για να βγαίνει στο σπίτι του και επίσης χρησιμοποιείται και για το υπόγειο του κτιρίου. Πίσω του [κατηγορούμενου] ακολούθησαν ο αδελφός μου και η γυναίκα του [Α], για την [ΜΚ 4] όμως δεν θυμούμαι. Εγώ έμεινα πίσω μέσα στην κουζίνα, μακριά τους για να κρατώ και να προσέχω τα μωρά και επίσης ήμουν και χειρουργημένη στον ώμο. Είδα ότι αργούσαν και πήγα προς την κατεύθυνση που βρίσκονταν αυτοί. Τα δύο μου παιδιά είδα ότι ήταν στα χέρια, η νύφη μου η [Α] στεκόταν πίσω από τον [κατηγορούμενο] ακριβώς στην πόρτα του [κατηγορούμενου] και προσπαθούσε να τους καλμάρει με λόγια και ο αδελφός μου ο [Γ] βρισκόταν χάμω στο δεύτερο με τρίτο σκαλί και αιμορραγούσε το πόδι του. Η [Σ], η γυναίκα του [κατηγορούμενου], ήταν απέναντι, προς τα έξω της εισόδου που οδηγεί στην σκάλα και έβγαζε μάλλον φωτογραφίες αφού κρατούσε μπροστά από το πρόσωπο της, πιθανόν κινητό και μετακινείτο, μια δεξιά και μια αριστερά. Εγώ φοβήθηκα με το αίμα που είδα στον αδελφό μου και τους εκλιπαρούσα να σταματήσουν γιατί ο θείος τους χτύπησε και μπορεί να πάθαινε κάτι πιο σοβαρό. Ταυτόχρονα είδα την [Σ], η οποία απότομα έτρεξε πίσω από το [κατηγορούμενο], βγήκε στην σκάλα και μπήκε μέσα στο σπίτι και έκλεισε την πόρτα. Δεν είδα τον [ΜΚ 2] να σπρώχνει την [Σ], τουλάχιστον την ώρα που βρισκόμουν εγώ εκεί, το μόνο που είδα ήταν η [Σ] να βγάζει μάλλον φωτογραφίες. Η [ΜΚ 4], η γυναίκα του ΜΚ 2, δεν θυμάμαι σε ποια θέση βρισκόταν αλλά θυμούμαι ότι ο [κατηγορούμενος] την προκάλεσε κάνοντας αναφορά στον πατέρα της, με τον οποίο υπήρξε κάποτε μια παρεξήγηση. Αφού μετά σταμάτησαν οι δύο μου γιοι να τσακώνονται, ο [κατηγορούμενος] έφυγε από το σπίτι του εντελώς χωρίς να αναφέρει τίποτε, ο [Γ] φοβισμένος ανάφερε ότι θα πήγαινε Α' Βοήθειες και δεν ήθελε να πάει κανένας μαζί του και ο [ΜΚ 2] πήρε το δικό του αυτοκίνητο και είπε ότι θα ακολουθήσει τον θείο του στις Α' Βοήθειες και θα πήγαινε και ο ίδιος για εξέταση.
  18. Αντεξεταζόμενη διευκρίνισε ότι ο αδελφός της ήταν στη μέση και προσπαθούσε να τους χωρίσει. Η σύζυγος του κατηγορούμενου έβγαζε φωτογραφίες. Όταν τους είδε «ήταν στα χέρια», ο αδελφός της στη μέση κτυπημένος. Η ίδια τους εκλιπαρούσε να σταματήσουν, οπότε και σταμάτησαν. Δεν θυμόταν όμως που ήταν τα χέρια του καθενός. Ο ΜΚ 2 δεν κτύπησε τη σύζυγο του κατηγορούμενου.
  19. Κατέθεσε επίσης αντίγραφο επιστολής ημερ. 24/3/2016 που είχε αφήσει στον κατηγορούμενο σε σχέση με το συμβάν (Τεκμήριο 10). Αφορά παρότρυνση της σ' αυτόν (μαζί με εισηγήσεις για περιουσιακά θέματα) να τα βρει με τον ΜΚ
  20. Ως προς τα γεγονότα ανέφερε τα ακόλουθα στην επιστολή (διατηρείται η σύνταξη και ορθογραφία): «Ξέρεις πολύ καλά τι συνέβη εκείνη την ημέρα. Ξέρεις πολύ καλά δεν ήταν εκεί ο αδελφός σου. Ξέρεις πολύ καλά ότι εγώ ήμουν στο διάδρομο μέσα και εκλιπαρούσα να σταματήσετε διότι θα πάθαινε κάτι ο θείος σου. Ήσασταν στο πλακόστρωτο μπροστά στην πόρτα σου. Ξέρεις πολύ καλά η [Σ] έβγαζε φωτο. Όταν την είδε ο Κυριάκος φοβήθηκε και βγήκε πάνω. Εσύ έφυγες. Αυτά τα είδα. . Ξέρεις πολύ καλά ότι ο θείος σου έχει παράπονο. Τον βγάλατε ψεύτη. Εφόσον αυτά τα παράπονα είναι της [Σ] γιατί πας εσύ Δικαστήριο; Μήπως εκβιάσεσε από κάποιους για κάποια γεγονότα;»
  21. Ανέφερε τέλος ότι επιθυμία της είναι να βλέπει τα εγγόνια της. Μετά το θάνατο του συζύγου της προέκυψαν περιουσιακές διαφορές οι οποίες συνεχίζουν να υφίστανται. Η Μαρτυρία της ΜΚ 4
  22. Η ΜΚ 4 υιοθέτησε την ανακριτική της κατάθεση ημερ. 24/10/2013 (Τεκμήριο 11) ως μέρος της κυρίως της εξέτασης. Σύμφωνα με την κατάθεση της το συμβάν εκτυλίχθηκε ως ακολούθως (διατηρείται η σύνταξη και ορθογραφία): «Στις 28/07/2013 ενώ καθόμασταν στην πλαϊνή αυλή του σπιτιού μου η ώρα 20:30 μαζί με την πεθερά μου, τον θείο και τη θεία του άντρα μου και τα παιδιά μου έπαιζαν με το εγγονάκι των θείων του συζύγου μου, ξαφνικά ο [κατηγορούμενος]ήρθε από το κάγκελο της αυλής και άρχισε να βρίζει παρουσία μας. ''Πού είναι αυτός ο κλέφτης, ψεύτης, ο καραγκιόζης, βλάκας αδελφός μου;'' Τα μωρά πανικοβλήθηκαν, άρχισαν να κλαίνε και μετά βγήκε ο άντρας μου έξω να δει τι έγινε. Την ίδια στιγμή ο [κατηγορούμενος] πήγε πάνω στο σπίτι του και συνέχισε να φωνάζει. Ο άντρας μου του είπε να πάνε στην είσοδο της κατοικίας του [κατηγορούμενου] για να μην ακούνε τα μωρά και του είπε ό, τι έχει να πει να το πει μπροστά του. Ο [κατηγορούμενος] κατέβηκε με τη σύζυγο του [Σ] και εγώ έτρεξα πίσω από τα μωρά μου τα οποία είχαν πάει πίσω από τον πατέρα τους κλαίγοντας και τα πήρα μέσα στο σπίτι. Εγώ εκείνην την ώρα είδα τον [κατηγορούμενο] που κρατούσε τον σύζυγο μου από τον λαιμό καθώς έβαζα μέσα στο σπίτι τα παιδιά μας και παράλληλα ο θείος τους ο [Γ] προσπαθούσε να απομακρύνει τον [κατηγορούμενο] που τον κρατούσε τον άντρα μου από τον λαιμό. Δεν ήρθα καθόλου σε λεκτική αντιπαράθεση μαζί με τον [κατηγορούμενο] και σε καμίαν περίπτωση δεν τον έσπρωξα στο πρόσωπο με το χέρι μου. Εγώ πήγα μέσα και φρόντιζα τον θείο μας ο οποίος είχε πέσει χάμω και χτύπησε στο πόδι και ο [ΜΚ 2] πήγε στην Αστυνομία. .. Να σου διευκρινίσω ότι εγώ άρπαξα τα μωρά μου να μπουν σπίτι και είδα απλά τη σκηνή που κρατούσε τον άντρα μου ο [κατηγορούμενος]από τον λαιμό και έκλεισα την πλαϊνή πόρτα της κατοικίας μου που οδηγεί στη σκάλα που σου ανέφερα πριν. Ούτε λεπτό δεν έμεινα εκεί κλείνοντας και την πόρτα για τα μωρά, πόσω μάλλον να ήρθα σε διαλογική συζήτηση και σπρωξίματα με τον [κατηγορούμενο].»
  23. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι είδε το θείο τους να προσπαθεί να τους χωρίσει με τα χέρια του. Δεν τον είδε να τραυματίζεται. Τον είδε τραυματισμένο μετά. O κατηγορούμενος κρατούσε τον ΜΚ 2 από το λαιμό και με τα δύο του χέρια και τον έσπρωχνε προς τα πίσω. Η Μαρτυρία του ΜΚ 5
  24. Ο ΜΚ 5 ανέφερε ότι είναι ειδικός παθολόγος και εργάζεται στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Στις 28/7/2013 εξέτασε τον ΜΚ 2 και συμπλήρωσε το ιατρικό έντυπο - Τεκμήριο
  25. Κατέγραψε τα ακόλουθα: «Ο ασθενής φέρει εκτεταμένες εκδορές με ερυθρότητα και οίδημα στην περιοχή του τραχήλου. Δεν φέρει άλλες κακώσεις. Από τις κλινικές εξετάσεις δεν διαπιστώθηκε οξεία παθολογία. Ο απεικονιστικός έλεγχος ανέδειξε ευθειασμό της ΑΜΣΣ[1]».
  26. Εξήγησε ότι τα τραύματα θα μπορούσαν να προκληθούν από χέρια, χωρίς όμως να μπορεί να δώσει περαιτέρω εξηγήσεις, ως προς το πώς μπορούσαν να προκληθούν ή το χρόνο ή τρόπο πρόκλησης τους. Ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου
  27. Ο κατηγορούμενος προέβη στην ακόλουθη δήλωση: «Εντιμότατε, θα ήθελα να σας πω ότι ο αδελφός μου, η σύζυγος του και η μητέρα μου δεν είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο. Εγώ θεωρώ ότι η καλύτερη λύση είναι η απόσταση, εξ ου και έχω μετακομίσει με την οικογένεια μου αλλού. Έχω εμπιστοσύνη στο Δικαστήριο σας.» IV. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
  28. Εξέτασα τη μαρτυρία με ιδιαίτερη προσοχή. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίστηκα στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά την αντιπαρέβαλα και την εξέτασα στα πλαίσια του συνόλου της μαρτυρίας (βλ. Mustafa ν. Κακουρή κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 165, 172, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, 1061). Αξιολόγηση της ΜΚ 1
  1. Η ΜΚ 1 ήταν η εξεταστής της υπόθεσης. Οι ενέργειες της ήταν να λάβει καταθέσεις και να καταγράψει τα όσα ανέφεραν οι εμπλεκόμενοι. Η μαρτυρία της ήταν περιορισμένη. Η μη παραχώρηση όλου του μαρτυρικού υλικού στην Υπεράσπιση δεν φαίνεται, ούτε καταδείχθηκε, να οφειλόταν σε δική της σκόπιμη ενέργεια ή μεροληπτική συμπεριφορά. Κρίνω τη μάρτυρα αξιόπιστη και δέχομαι τη μαρτυρία της όσον αφορά τις ενέργειες που έκανε κατά τους χρόνους που παρέθεσε. Δέχομαι επίσης ότι το Τεκμήριο 3 αποτελεί πιστή καταγραφή των όσων αναφέρθηκαν από τον κατηγορούμενο κατά τη λήψη της ανακριτικής του κατάθεσης. Αξιολόγηση του ΜΚ 2
  2. Ο ΜΚ 2 δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Προσπάθησε να παρουσιάσει τον εαυτό του κατά τρόπο ουδέτερο, στην πραγματικότητα όμως ήταν φανερό ότι με τον κατηγορούμενο έχουν ιδιαίτερα σοβαρά προβλήματα στην ουσία τους περιουσιακά. Η πρόταση που έκανε, Τεκμήριο 6, καταδεικνύει του λόγου το αληθές. Η ίδια η μετακόμιση του στην ισόγεια κατοικία δείχνει και κάποια σκοπιμότητα από πλευράς του. Δεν εκφέρω άποψη ασφαλώς ως προς το αν έχει δίκαιο ή άδικο σ' αυτά τα ζητήματα. Δεν μπορούν όμως ποινικές διαδικασίες να αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης για αστικές διαφορές με τον τρόπο επιδιώχθηκε μέσω του Τεκμηρίου
  4. Περαιτέρω, όσον αφορά το ίδιο το συμβάν, ο ίδιος δεν ήταν στην πραγματικότητα σε θέση να αναφέρει πως εκτυλίχθηκε. Δεν ήταν σε θέση να πει αν τον άρπαξε ο κατηγορούμενος με τα δύο χέρια ή το ένα. Θα αναμενόταν να γινόταν πιο ακριβή αναφορά αφού σχετιζόταν και με τον τρόπο απεμπλοκής του. Τέλος η αναφορά του σε δεύτερη κατάθεση για τον τρόπο που ο κατηγορούμενος εξετάστηκε από ιατρό και ότι δεν είχε αρχικά εκδορές ήταν ουσιαστική παράλειψη. Θα αναμενόταν να γινόταν άμεση αναφορά στην πρώτη του κατάθεση.
  5. Ως προς τη θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι μπορούν να αντληθούν συμπεράσματα για την συμπεριφορά του με τον τρόπο εμπλοκής του στη διαδικασία, όντως διαπίστωσα κάποια ζήλο από πλευράς του. Έστειλε μάλιστα μαρτυρικό υλικό στην εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής και το συνήγορο Υπεράσπισης. Η συμπεριφορά του ήταν μεμπτή και το ζήτημα έτυχε και της ανάλογης διαχείρισης από το Δικαστήριο. Τούτων λεχθέντων, δεν κρίνω ότι ο ζήλος του αυτός οδηγεί σε συγκεκριμένο συμπέρασμα. Αυτό που εξέτασα ήταν αποκλειστικά τη μαρτυρία του. Στη βάση αυτής δεν κρίνω το ΜΚ 2 αξιόπιστο. Δεν δέχομαι τη μαρτυρία του. Αξιολόγηση της ΜΚ 3
  6. Η ΜΚ 3 με προβλημάτισε ιδιαίτερα. Είναι αντιληπτό ότι, ως μητέρα του ΜΚ 2 και του κατηγορουμένου ήταν σε ιδιαίτερα δυσάρεστη θέση. Αυτός ήταν και ο λόγος, θεωρώ, που αρχικά ήταν διστακτική στο να καταθέσει. Ήταν επίσης εμφανές ότι οι υφιστάμενες διαφορές μεταξύ των υιών της, της έχουν προκαλέσει ιδιαίτερη στενοχώρια, αφού έχει αποκλειστεί από κάθε επικοινωνία με τα παιδιά του κατηγορούμενου. Η ίδια έχει τις θέσεις της για κάποια ζητήματα και προφανώς διαφωνεί με την όλη στάση του κατηγορουμένου και της συζύγου του. Ως προς την εξέλιξη του περιστατικού η μαρτυρία της ήταν ότι είδε τους υιούς της στα χέρια. Δεν ήταν σε θέση να διακρίνει ποιος ήταν ο επιτιθέμενος και τις ενέργειες τους, παρά μόνο το θείο τους να προσπαθεί να τους χωρίσει. Η επιστολή της, Τεκμήριο 10, δεν διαφωτίζει τα γεγονότα μάλλον τα συσκοτίζει αφού παρουσιάζει και κάποια διαφοροποίηση ως προς το ποιοι ήταν παρόντες και το ρόλο τους. Διαπίστωσα την απόγνωση και την επιθυμία της να επιλυθούν τα μεταξύ τους προβλήματα. Η προσπάθεια της αυτή δημιουργεί πρόβλημα και με τη μαρτυρία της, η οποία δεν μπορεί να από μόνη της να αποτελέσει ασφαλή βάση για εξαγωγή ευρημάτων. Ως εκ τούτου δεν δέχομαι τη μαρτυρία της ως αξιόπιστη. Αξιολόγηση της ΜΚ 4
  7. Η ΜΚ 4 ανέφερε ότι στα λίγα δευτερόλεπτα που είδε το συμβάν είχε δει τον κατηγορούμενο να κρατά το ΜΚ 2 από το λαιμό με τα δυο του χέρια και να τον σπρώχνει. Δεν αναφέρθηκε στις ενέργειες της συζύγου του κατηγορούμενου στη σκηνή και αρνήθηκε ότι ήρθε σε λεκτική αντιπαράθεση με τον κατηγορούμενο. Επίσης δεν τοποθετεί στη σκηνή τη ΜΚ 3, ότι είχε δει δηλαδή το επεισόδιο ή μέρους του. Παρουσίασε επίσης τον εαυτό της ως μη μετέχουσα στις διαφορές των ΜΚ 2 και κατηγορουμένου.
  8. Δεν βρήκα τη ΜΚ 4 πειστική. Η όλη παρουσίαση του περιστατικού δεν με έπεισε αλλά και ούτε ο τρόπος με τον οποίο ανέφερε την εμπλοκή της στα γεγονότα. Η αναφορά της ότι είδε μόνο τον κατηγορούμενο να κρατά από το λαιμό τον ΜΚ 2 και να τον σπρώχνει μου έδωσε την εντύπωση ότι επρόκειτο για μεροληπτική αναφορά μη ανταποκρινόμενη στην αλήθεια. Η αναφορά της επίσης ότι οι διαφορές των δύο αδελφών δεν την αφορούν επίσης δεν με έπεισε, λαμβάνοντας υπόψη τον αριθμό των εκκρεμουσών διαδικασιών μεταξύ των δύο αδελφών, στοιχείο που δεν αμφισβητήθηκε. Κάποιες αγωγές αφορούν και την ίδια (βλ. Τεκμήριο 6). Δεν κρίνω τη ΜΚ 4 αξιόπιστη και δεν δέχομαι τη μαρτυρία της. Αξιολόγηση του ΜΚ 5
  9. Η μαρτυρία του γιατρού, ΜΚ 5, αφορά ευρήματα του σε σχέση με την εξέταση του ΜΚ 2 λίγη ώρα μετά την εκδήλωση του όλου περιστατικού. Τα προσόντα και του δεν έχουν αμφισβητηθεί και τα δέχομαι. Η αντεξέταση αφορούσε κυρίως την πιθανή αιτία πρόκλησης των εκδορών και όχι την ύπαρξη τους. Κρίνω το μάρτυρα αξιόπιστο και δέχομαι τα ευρήματα του, ότι δηλαδή ο ΜΚ 2 είχε εκτεταμένες εκδορές με ερυθρότητα και οίδημα στην περιοχή του τραχήλου. Η πρόκληση τέτοιων τραυμάτων μπορούσε να γίνει και από χέρια. Δεν καταδεικνύει από μόνη της όμως ότι ήταν αποτέλεσμα επίθεσης από τον κατηγορούμενο. Αξιολόγηση Ανώμοτης Δήλωσης του Κατηγορουμένου
  10. Οι αρχές με τις οποίες εξετάζει και αξιολογεί το Δικαστήριο ανώμοτη δήλωση κατηγορουμένου συνοψίστηκαν στην Δρουσιώτης ν. Αστυνομίας
(2013)2 ΑΑΔ 505, 520, στην οποία αναφέρθηκε ότι μια ανώμοτη δήλωση, ενώ δεν συνιστά μαρτυρία με την αυστηρή έννοια του όρου, εντούτοις, δεν είναι χωρίς καμιά απολύτως αποδεικτική αξία και ισχύ. Μπορεί να βοηθήσει στη θεώρηση της μαρτυρίας υπό κάποια διαφορετική σκοπιά. Μπορεί να λεχθεί με βεβαιότητα ότι έχει πειστική παρά αποδεικτική αξία. Στην εν λόγω απόφαση γίνεται αναφορά στην R. v. Cambell
(1979)69 Cr. App. R. 221, από την οποία παρατίθεται σε μετάφραση το ακόλουθο απόσπασμα (σελ. 520): «... μια ανώμοτη κατάθεση του κατηγορούμενου, με την πρακτική που επικρατεί σήμερα, φαίνεται να πήρε κάπως σκιερό χαρακτήρα που βρίσκεται στο μισό δρόμο, σε ότι αφορά αξία και βάρος, ανάμεσα σε ένορκη κατάθεση και απλή εξ' ακοής μαρτυρία. Δεν μπορεί να λέγεται στους ενόρκους ότι οφείλουν να την αγνοήσουν εξ' ολοκλήρου. Πρέπει να τους λέγεται ότι μπορούν να της δώσουν το βάρος που νομίζουν ότι της αξίζει, αλλά ότι δεν μπορεί να έχει την ίδια αξία, όπως η ένορκη μαρτυρία που δοκιμάστηκε με την αντεξέταση.» (βλ. επίσης Anastassiades v. Republic
(1977)2 CLR 97, Khadar v Republic
(1978)2 CLR 152, Γεωργίου ν. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 515, Δημοσθένους κ.ά. v. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 129, Θεοχάρους ν. Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 22, Σοφοκλέους ν. Αστυνομίας
(2011)2 ΑΑΔ 385 και Εφραιμίδου ν. Αστυνομίας, ECLI:CY:AD:2014:B288, Π.Ε. 134/13, 2/5/2014)
  1. Στην προκειμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος απλά ανέφερε ότι όλοι οι μάρτυρες ψεύδονταν. Η δήλωση του αυτή δεν ρίχνει οποιοδήποτε φως στα γεγονότα ούτε μπορεί να οδηγήσει σε κάποιο συμπέρασμα.
  2. Όσον αφορά την ανακριτική του κατάθεση, Τεκμήριο 3, παρέμεινε εξ ακοής, αφού δεν υιοθετήθηκε ενόρκως από τον ίδιο, επομένως δεν μπορεί να αποτελέσει υπόβαθρο εξαγωγής οποιουδήποτε ασφαλούς συμπεράσματος ως προς το τι συνέβη την επίδικη ημερομηνία. V. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
  3. Το βάρος απόδειξης των κατηγοριών το φέρει η Κατηγορούσα Αρχή, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το Δικαστήριο για να καταδικάσει θα πρέπει να είναι σίγουρο για την ενοχή του κατηγορουμένου (βλ. Woolmington v. DPP [1935] AC 462 HL, R. v. Majid [2009] EWCA Crim 2563, ΓΕ ν. Ismail, Π.Ε. 228/15-245/15, 248/15-255/15, 17/10/2016, σελ. 33-34, Crown Court Bench Book, Directing the Jury, Judicial Studies Board, 2010, σελ. 16 και The Crown Court Compendium Part I: Jury and Trial Management and Summing Up, November 2017, Judicial College §§5-1, 5-2). Εάν το Δικαστήριο μετά την αξιολόγηση των μαρτύρων και τα ευρήματα του, παραμένει με, έστω υποβόσκουσα, αμφιβολία η αθώωση είναι αναπόφευκτη (βλ. Munteanu v. Δημοκρατίας
(2013)2 ΑΑΔ 459, 484 - 485).
  1. Από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου προκύπτει ότι στις 28/6/2013 έλαβε χώρα ένα επεισόδιο μεταξύ του κατηγορουμένου και του ΜΚ
  2. Μεταξύ τους υπήρξαν και λεκτικές ανταλλαγές.
  3. Η Κατηγορούσα Αρχή όφειλε να αποδείξει, ότι ο κατηγορούμενος ήταν αυτός που επιτέθηκε στο ΜΚ 2 και με αυτόν τον τρόπο του προκάλεσε τις σωματικές βλάβες, ως του αποδίδεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει.
  4. Επίθεση διαπράττεται, όταν κατηγορούμενος, παράνομα (unlawfully), προκαλεί σε άλλο πρόσωπο φόβο άσκησης άμεσης βίας (assault) ή όπου ασκεί παράνομα βία σε άλλο πρόσωπο (battery) (βλ. Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 574, 579). Το αδίκημα διαπράττεται είτε με πρόθεση ή απερίσκεπτα (βλ. μεταξύ άλλων, R v. Venna [1976] QB 421, R. v. Ireland, R v. Burstow [1998] AC 147 H.L.). Η προκειμένη περίπτωση αφορά άσκηση βίας κατά του ΜΚ 2 και τραυματισμό του.
  1. Η Κατηγορούσα Αρχή, η οποία έφερε και το βάρος απόδειξης, στήριξε την υπόθεση της στη μαρτυρία των ΜΚ 2, 3, 4 και
  2. Η μαρτυρία των ΜΚ 2, 3 και 4, για τους λόγους που εξηγήθηκαν ανωτέρω, δεν έγινε δεκτή. Η μαρτυρία του ΜΚ 5 δεν διαφωτίζει τα θέματα περισσότερο. Είναι λοιπόν εμφανές ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σ' αυτή ώστε να καταλήξει σε περαιτέρω ασφαλή ευρήματα ως προς το τι ακριβώς έγινε κατά τον επίδικο χρόνο και στη συνέχεια σε σχετικά συμπεράσματα. Δεν υπάρχει υπόβαθρο εξαγωγής ασφαλούς συμπεράσματος ότι ο κατηγορούμενος ήταν ο επιτιθέμενος. Αυτό όμως στα πλαίσια του τεκμηρίου της αθωότητας δεν μπορεί να λειτουργήσει παρά μόνο υπέρ του κατηγορούμενου. VI. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  3. Η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται σε σχέση την κατηγορία που αντιμετωπίζει. Υπ.).................................................. Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Final/ Assault Causing Actual Bodily Harm. Αναφορά: Ποινική/ Τελική/ Επίθεση Προκαλούσα Πραγματική Σωματική Βλάβη. [1] Αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.