← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΜΑΚΡΗ, Αρ. Υπόθεσης: 198/2018, 20/12/2018

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΜΑΚΡΗ, Αρ. Υπόθεσης: 198/2018, 20/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:B216 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 198/2018 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν.

  1. XXX ΜΑΚΡΗ
  2. XXX ΟΔΥΣΣΕΩΣ
  3. XXX ΓΕΩΡΓΙΟΥ Κατηγορούμενων -------------------------- Ημερομηνία: 20 Δεκεμβρίου,
  4. Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Μ. Κουτσόφτας. Ο Κατηγορούμενος 1 εμφανίζεται αυτοπροσώπως. Κατηγορούμενος 1, παρών. Κατηγορούμενος 2, απών. Α Π Ο Φ Α Σ Η (Αναφορικά με τους Κατηγορούμενους 1 και 2) I. ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ 1 ΚΑΙ 2
  5. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν κατηγορία κυβείας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 4, 14 και 15 του περί Οίκων Στοιχημάτων, Οίκων Κυβείας και Παρεμποδίσεως της Κυβείας Νόμου, Κεφ. 151 («Κεφ. 151»), όπως τροποποιήθηκε (κατηγορία 1).
  6. Η κατηγορία 2, που αφορούσε κατηγορία διατήρησης Οίκου Κυβείας από τον κατηγορούμενο 3, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(α) και 15 του Κεφ. 151, διακόπηκε την 4/7/
  2. Ο κατηγορούμενος 2 παρά το γεγονός ότι, την 24/4/2018 απάντησε μη παραδοχή στην κατηγορία, και έλαβε γνώση της διαδικασίας δεν εμφανίστηκε κατά την ημερομηνία ακροάσεως οπότε και η υπόθεση προχώρησε στην απουσία του. Ο κατηγορούμενος 1 χειρίστηκε μόνος του την Υπεράσπιση του.
  3. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας 1, οι κατηγορούμενοι την 14/11/2017, επιδίδοντο σε κυβεία, σε οίκο κυβείας, δηλαδή έπαιζαν «ποκεριζέ» για χρήματα στο καφενείο «XXX» με υπεύθυνο τον κατηγορούμενο
  5. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη των κατηγοριών παρουσίασε δύο
(2)μάρτυρες, τον Αστ. XXX (ΜΚ 1) και τον XXX (ΜΚ 2). Ο κατηγορούμενος 1, αφού κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπιση του, κατέθεσε ενόρκως. Κατατέθηκαν εννέα
(9)Τεκμήρια.
  1. Στη σύνοψη της μαρτυρίας δεν ακολούθησα τη σειρά των μαρτύρων για να είναι πιο κατανοητά τα γεγονότα. II. Η ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η Μαρτυρία του XXX (ΜΚ 2)
  2. Ο ΜΚ 2 σύμφωνα με την αστυνομική του κατάθεση (Τεκμήριο 3) στις 15/12/2017 περί ώρα 19:15 εισήλθε στο υποστατικό με την επωνυμία «XXX» μαζί με άλλους δύο συναδέλφους του. Εντόπισε τρία πρόσωπα να επιδίδονται σε κυβεία. Κάθονταν σε στρογγυλό τραπέζι και μπροστά τους είχαν φίσιες διαφόρων χρωμάτων και το ποσό των €
  3. Τους κάλεσε να παραμείνουν στις θέσεις τους. Τα τρία πρόσωπα που εντόπισε ήταν οι κατηγορούμενοι 1 -
  4. Όταν τους επέστησε την προσοχή τους στον Νόμο, ο κατηγορούμενος 3 είπε, «Παίζουμε ποκεριζέ 1Χ2». Από το εν λόγω υποστατικό παρέλαβε ως Τεκμήρια:
(1)Εκατόν τέσσερα
(104)τραπουλόχαρτα (Φάκελος με ένδειξη Α.Α. 1 - αρχικά Τεκμήριο προς Αναγνώριση 1, μετά Τεκμήριο 6).
(2)Επτά
(7)φίσιες διαφόρων χρωμάτων (Φάκελος με ένδειξη Α.Α. 3 - αρχικά Τεκμήριο προς Αναγνώριση 2, μετά Τεκμήριο 7) οι οποίες εντοπίστηκαν μπροστά από τον κατηγορούμενο 1.
(3)Πέντε
(5)φίσιες διαφόρων χρωμάτων (Φάκελος με ένδειξη Α.Α. 4 - αρχικά Τεκμήριο προς Αναγνώριση 3, μετά Τεκμήριο 8) που εντοπίστηκαν μπροστά από τον κατηγορούμενο 2.
(4)Οκτώ
(8)φίσιες διαφόρων χρωμάτων (Φάκελος με ένδειξη Α.Α. 5 - αρχικά Τεκμήριο προς Αναγνώριση 4, μετά Τεκμήριο 9) μπροστά από τον κατηγορούμενο
  2. Παρέλαβε επίσης το ποσό των €20 (Φάκελος με ένδειξη Α.Α. 2 σύμφωνα με τον κατάλογο Τεκμήριο 2), που του αναφέρθηκε ότι ήταν το ποσό συμμετοχής.
  3. Όλα τα Τεκμήρια παραδόθηκαν στον ΜΚ
  5. Στις 15/12/2017 κατηγόρησε γραπτώς τους κατηγορούμενους 1 και 2, ότι στις 15/12/2017 στο καφενείο «XXX», επιδίδονταν σε κυβεία παίζοντας «ποκεριζέ 1Χ2» έναντι χρημάτων. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 απάντησαν, «Παραδέχομαι» (Τεκμήριο 4 η γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου 1 και Τεκμήριο 5, η γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου 2).
  6. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν γνώριζε αν το «ποκεριζέ» παίζεται με minimum 5 άτομα και maximum
  7. Ανέφερε επίσης ότι ήταν σίγουρος ότι ο κατηγορούμενός 1 ήταν εκεί στο υποστατικό. Τα €20 που ήταν στο τραπέζι, δεν γνώριζε σε ποιόν ανήκαν. Η Μαρτυρία του Αστ. XXX (ΜΚ 1)
  8. Ο ΜΚ 1 ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Σύμφωνα με την αστυνομική του κατάθεση (Τεκμήριο 1) στις 15/12/2017 περί ώρα 20:30 παρέλαβε από τον ΜΚ 2 τα ακόλουθα Τεκμήρια 6 -
  9. Τα είχε καταθέσει αρχικά ως Τεκμήρια προς Αναγνώριση 1 -
  10. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 σχετικό κατάλογο των παραληφθέντων Τεκμηρίων από τον ΜΚ
  11. Φάκελος (ένδειξη Α.Α. 2) που είχε παραληφθεί και που περιείχε το ποσό των €20 παραδόθηκε στο Γενικό Λογιστήριο, οπότε δε βρισκόταν πλέον στην κατοχή του. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο ίδιος δεν είχε μεταβεί στο επίδικο υποστατικό. Η Μαρτυρία του Κατηγορούμενου 1
  12. Ο κατηγορούμενος ανέφερε στο Δικαστήριο ότι τα τελευταία επτά χρόνια είναι άνεργος και δεν επιδίδεται σε κυβεία. Το εισόδημα του είναι περί τα €100 εβδομαδιαίως από πώληση ψωμιού. Το όλο συμβάν ήταν στημένο. Ιδιοκτήτης του υποστατικού δεν είναι ο κατηγορούμενος
  13. Ο κατηγορούμενος 3 τον πήρε τηλέφωνο και τον ρώτησε αν ήθελε να κερδίσει €100 εύκολα. Του εξήγησε ότι θα κατηγορούσαν τρία άτομα για κυβεία ώστε να αφήσουν το «μαγαζί ήσυχο να μην τους ενοχλά η Αστυνομία». Ο ίδιος απλά πήγε στο σταθμό και παραδέχθηκε. Ουδέποτε ήταν στο υποστατικό. Είχε ανάγκη τα €
  14. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε ότι τα όσα ανέφερε ήταν αποκύημα της φαντασίας του. Επέμεινε ότι υπέγραψε την παραδοχή κάτω από τις συνθήκες που περιέγραψε. IΙΙ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
  15. Εξέτασα τη μαρτυρία με ιδιαίτερη προσοχή. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίστηκα στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά την αντιπαρέβαλα και την εξέτασα στα πλαίσια του συνόλου της μαρτυρίας (βλ. Mustafa ν. Κακουρή κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 165, 172, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, 1061).
  1. Η μαρτυρία του ΜΚ 1 ήταν τυπικής φύσεως απλά αναφέρθηκε στην παραλαβή των Τεκμηρίων από τον ΜΚ
  2. Η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Κρίνω τον ΜΚ 1 αξιόπιστο και δέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της.
  3. Ο ΜΚ 2 ήταν ο αστυφύλακας που διενήργησε την έρευνα στο υποστατικό, συνέλεξε τα τεκμήρια που παρουσιάστηκαν και κατηγόρησε γραπτώς τους κατηγορούμενους. Τα λεχθέντα του δεν αμφισβητήθηκαν ούτε του τέθηκε η εκδοχή του κατηγορούμενου 1 για να τοποθετηθεί.
  4. Στην Adidas Sportsshuhfabriken Adi Dassler KG v. The Jonitexo Limited
(1987)1 CLR 383, υπογραμμίστηκε ότι η ελευθερία αμφισβήτησης της θέσης της άλλης πλευράς βρίσκεται στον πυρήνα του δικαιïκού μας συστήματος της αντιπαράθεσης που βασίζεται στη διασαφήνιση της αλήθειας, με τη διαδικασία της αμφισβήτησης του αντιδίκου με όλες τις βασικές θέσεις της άλλης πλευράς. Στην απουσία τέτοιας αμφισβήτησης, το Δικαστήριο έχει ενώπιον του μόνο τη θέση της μιας πλευράς και μπορεί για αυτό το λόγο να την αγνοήσει ως μονόπλευρη και ασυμβίβαστη με το δικαίωμα του αντιδίκου να παρουσιάσει τη θέση του σχετικώς με το θέμα που εξετάζεται (βλ. Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Τ. Ηλιάδη & Ν. Σάντη, σελ. 721). Ο κανόνας δεν διαφοροποιείται μεταξύ αστικών και ποινικών υποθέσεων (βλ. Tekinder Pal v. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 551).
  1. Εξετάζοντας όμως τη μαρτυρία του ανεξάρτητα από το γεγονός αυτό, κρίνω ότι ήταν σαφής και αξιόπιστη. Ως εκ τούτου την αποδέχομαι στην ολότητα της.
  2. Ο κατηγορούμενος 1 αμφισβήτησε ουσιαστικά την αλήθεια της παραδοχής του επί του Τεκμηρίου
  3. Η θέση του ήταν ότι παραδέχθηκε την κατηγορία για να εξασφαλίσει χρήματα. Δεν τέθηκε θέμα θεληματικότητας.
  4. Στην Καυκαρής v. Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ 203, 225, τονίστηκε ότι η ομολογία του εγκλήματος - εφόσον γίνεται δεκτή ως εθελούσια - μπορεί αφεαυτής να θεμελιώσει την καταδίκη του εφεσείοντα. Όσο θεληματική και αν είναι η κατάθεση του κατηγορουμένου είναι φρόνιμο, να αναζητείται στο βαθμό που είναι δυνατό ενίσχυση της ορθότητας του περιεχομένου της. Έτσι αποκλείεται η πιθανότητα λάθους και συγχρόνως δεν ενθαρρύνονται οι ανακριτικές αρχές να επιδιώκουν την ομολογία ως εύκολο υποκατάστατο της ανίχνευσης του εγκλήματος. Το περιεχόμενο της ομολογίας κρίνεται όχι μόνο με βάση τη συμφυή αυθεντικότητα των ισχυρισμών που περιέχονται σ' αυτή αλλά και σε συνάρτηση με κάθε άλλη μαρτυρία που τείνει να ενισχύσει ή να καταρρίψει την ορθότητα του περιεχομένου της. 21. Επομένως θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο η παραδοχή του κατηγορουμένου 1, αν και θεληματική, είναι αληθής. Στη Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 370 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 395 σε σχέση με το ζήτημα: «Είναι στοιχειώδες πως και τη θεληματική ομολογία το Δικαστήριο την αξιολογεί. Μπορεί μια ομολογία να είναι θεληματική αλλά το περιεχόμενό της να μην είναι αληθές. Παγίως, λοιπόν, τα Δικαστήρια εξετάζουν την ομολογία σε συσχετισμό προς την υπόλοιπη μαρτυρία και ανάλογα με τη φύση και την ποιότητα της ως ενοχοποιητικής ή αναιρετικής, αναλόγως. Απαντούν στον κρίσιμο προβληματισμό ως προς το αν αυτή είναι αληθής και αν, εν τέλει, όπως είναι η πεμπτουσία του συστήματός μας, η ενοχή του κατηγορουμένου αποδεικνύεται, από την κατηγορούσα αρχή, πέραν από κάθε λογική αμφιβολία. Αυτό ακριβώς έκαμε το κακουργιοδικείο με αναφορά και σε σχετική νομολογία. (Βλ. R. v. Sfongaras
(1957)22 C.L.R. 113, R. v. Sykes 8 Cr. App. Rep. 233, Παναγή άλλως Καυκαρής v. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 203, Μάρτιν v. Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(1994)2 Α.Α.Δ. 65, Ανδρέου v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 166).»
  1. Σε περίπτωση που το δικαστήριο κρίνει ότι η κατάθεση είναι θεληματική αλλά δεν είναι αληθής τότε η παραδοχή δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη[1].
  2. Η εκδοχή του δεν με έπεισε, αντίθετα μου φάνηκε ότι απλά αποτελούσε σκέψη εκ των υστέρων για να αποφύγει την καταδίκη. Σε κανέναν από τους μάρτυρες δεν έθεσε τέτοια θέμα. Ιδιαίτερα σε σχέση με τον ΜΚ 2 θα έπρεπε να του θέσει την εκδοχή αυτή. Δεν κρίνω τη μαρτυρία του κατηγορουμένου 1 αξιόπιστη και δεν την αποδέχομαι. Δεν αποδέχομαι ότι η παραδοχή του λήφθηκε κάτω από τις περιστάσεις τις οποίες ανέφερε. ΙV. ΕΥΡΗΜΑΤΑ
  3. Βρίσκω ότι στις 15/12/2017 περί ώρα 19:15 ο ΜΚ 2 εισήλθε στο υποστατικό με την επωνυμία «XXX» μαζί με άλλους δύο συναδέλφους του. Εντόπισε τρία πρόσωπα να παίζουν χαρτιά. Κάθονταν σε στρογγυλό τραπέζι και μπροστά τους είχαν φίσιες διαφόρων χρωμάτων και το ποσό των €
  4. Μεταξύ των τριών προσώπων που εντόπισε ήταν οι κατηγορούμενοι 1 και
  5. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 όταν κατηγορήθηκαν γραπτώς ότι στις 15/12/2017 στο καφενείο «XXX», επιδίδονταν σε κυβεία παίζοντας «ποκεριζέ 1Χ2» έναντι χρημάτων απάντησαν, «Παραδέχομαι».
  6. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Κεφ. 151, πρόσωπα τα οποία επιδίδονται σε κυβεία ή συγκεντρώνονται με σκοπό να επιδοθούν σε κυβεία σε οίκο κυβείας είναι ένοχα αδικήματος. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ. 151: «"επιδίδομαι σε κυβεία" με τις γραμματικές του αλλαγές και συναφείς εκφράσεις, σημαίνει παίζω, ή επιδίδομαι σε οποιοδήποτε τυχερό παιγνίδι ή παιγνίδι μεικτό τύχης και δεξιότητας, για χρήματα ή για αντάλλαγμα χρημάτων: Νοείται ότι το παιγνίδι ή η επίδοση σε οποιοδήποτε τέτοιο παιγνίδι δεν θα θεωρείται επίδοση σε κυβεία αν το πρόσωπο που παίζει ή επιδίδεται σε αυτό, αποδείξει κατά τρόπο που ικανοποιεί το Δικαστήριο που εκδικάζει το αδίκημα ότι, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων περιλαμβανομένων των στοιχημάτων, έπαιζε, ή επιδίδετο στο παιγνίδι αυτό για κοινωνική διασκέδαση και αναψυχή και όχι για κέρδος.» (Υπογράμμιση δική μου)
  7. Στην Panayides a.o. v. The Police
(1985)2 CLR 147, 160, αναφέρθηκε ότι το άρθρο 4 του Κεφ. 151 δημιουργεί δύο ξεχωριστά αδικήματα. Το ένα είναι αυτό του να επιδίδεται κάποιος σε κυβεία σε οίκο κυβείας και το άλλο του να συγκεντρώνονται κάποιοι με σκοπό να επιδοθούν σε κυβεία σε οίκο κυβείας. Στην προκειμένη περίπτωση κατηγορούνται ότι επιδίδονταν σε κυβεία. 27. Το άρθρο 12 του Κεφ. 151, δημιουργεί τα ακόλουθα τεκμήρια εναντίον κατηγορουμένου: «12.-
(1)Κάθε τόπος στον οποίο πραγματοποιείται είσοδος βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού, στην έκταση που αφορούν οίκο κυβείας, θα τεκμαίρεται, μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο, ότι είναι οίκος κυβείας και ότι διατηρείται ή χρησιμοποιείται από τον ιδιοκτήτη, κάτοχο ή διευθυντή αυτού ως οίκος κυβείας, σε οποιαδήποτε από τις πιο κάτω περιπτώσεις, δηλαδή- (α) εάν οποιαδήποτε όργανα ή συσκευές κυβείας βρίσκονται σε αυτόν ή επί οποιουδήποτε προσώπου που βρίσκεται σε αυτόν ή που δραπετεύει από αυτόν. .....
(2)Πρόσωπο που βρίσκεται, ή που δραπετεύει από οίκο κυβείας κατά την πραγματοποίηση εισόδου σε αυτό βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού, θα υποτίθεται, μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο, ότι επιδίδεται ή έχει επιδοθεί σε κυβεία μέσα σε αυτό.» (Υπογράμμιση δική μου) 28. Στην Ηλία κ.α. ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 395, 399, αναφέρθηκε ότι εφόσον η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε το γεγονός ότι οι εφεσείοντες ήταν παρόντες σε τόπο κυβείας, τίθεται σε λειτουργία το τεκμήριο του άρθρου 12
(2). Κατά συνέπεια το βάρος απόδειξης μετατέθηκε στους ώμους των εφεσιβλήτων που είχαν την υποχρέωση να αποδείξουν, στη βάση των πιθανοτήτων, ότι παρά την παρουσία τους εκεί, δεν επιδίδοντο ή δεν είχαν επιδοθεί σε κυβεία. Το βάρος απόδειξης ανατροπής του Τεκμηρίου είναι στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Το Δικαστήριο, σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να είναι σίγουρο για να καταδικάσει (βλ. Protopapas v. The Police
(1985)2 CLR 254, 259).
  1. Στην προκειμένη περίπτωση οι κατηγορούμενοι 1 και 2, εντοπίστηκαν να παίζουν χαρτιά. Κάθονταν σε στρογγυλό τραπέζι και μπροστά τους είχαν φίσιες διαφόρων χρωμάτων και το ποσό των €
  2. Όταν κατηγορήθηκαν γραπτώς ότι στις 15/12/2017 στο καφενείο «XXX», επιδίδονταν σε κυβεία παίζοντας «ποκεριζέ 1Χ2» έναντι χρημάτων απάντησαν, «Παραδέχομαι». Τα τεκμήρια που προβλέπονται δυνάμει του άρθρου 12
(1)(α) και
(2), Κεφ. 151, δεν έχουν ανατραπεί. Με βάση αυτά τα δεδομένα κρίνω, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 εντοπίστηκαν σε υποστατικό που ήταν οίκος κυβείας και ότι επίδοντο σε κυβεία ως ορίζει το άρθρο 4, Κεφ.
  2. Υπάρχει πρόβλημα όμως με την ημερομηνία διάπραξης που αναφέρεται στις λεπτομέρειες της κατηγορίας
  3. Γίνεται αναφορά στην 14/11/
  4. Η μαρτυρία αφορά την 15/12/
  6. Η ημερομηνία δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος και ως εκ τούτου θεωρώ ότι το κατηγορητήριο δεν χρήζει τροποποίησης σε αυτό το στάδιο. Εφαρμόζεται το άρθρο 85
(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 (βλ. Θωμά ν. Αστυνομίας
(1995)2 ΑΑΔ 255, 260, Λάζαρος Χατζηφοράδος & Υιοί Λτδ v. Δήμου Λάρνακας
(1995)2 ΑΑΔ 167, 170 και Mehmet v. Police
(1970)2 CLR 62, 68 - 69). Περαιτέρω δεν έχω διαπιστώσει να έχει, λόγω αυτού, επηρεαστεί δυσμενώς η υπεράσπιση του κατηγορουμένου 1. Η γραμμή του ήταν ότι ουδέποτε είχε εντοπιστεί να επιδίδεται σε κυβεία και ότι απλά παραδέχθηκε για να εισπράξει χρήματα. Ο κατηγορούμενος 2, ο οποίος επίσης παραδέχθηκε τη γραπτή κατηγορία δεν εμφανίστηκε καν στην ακρόαση να θέσει τις θέσεις του. Σύμφωνα με το Σύγγραμμα Ποινική Δικονομία στην Κύπρο, 2η έκδοση, Γ. Μ. Πική, σελ. 130 η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, με βάση το άρθρο 85
(1)του Κεφ. 155, δεν πρέπει να ασκείται οποτεδήποτε είναι ενδεχόμενο ο κατηγορούμενος να κληθεί στο Δικαστήριο να προβάλει υπεράσπιση η οποία θα ήταν καθόλα ανοικτή γι' αυτόν, ως επιβάλλεται άλλωστε από τις αρχές της δίκαιης δίκης. Στην προκειμένη περίπτωση δεν διαπιστώνω να υφίσταται τέτοιος κίνδυνος. Κρίνω επομένως ότι έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 επιδίδονταν σε κυβεία. V. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  1. Η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία 1 που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και
  2. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι. Υπ.).................................................. Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. Καθοδηγητική οδηγία προς τους ενόρκους, σελ. 239, Crown Court Bench Book, Directing the Jury, Judicial Studies Board, 2010: 'If you conclude that the defendant's state of mind may have caused him to make admissions which are unreliable then you should place no reliance upon them. .... Nevertheless you can only act upon a confession which you are sure is true. In deciding whether the defendant made the true confession, you are entitled to have regard to the other evidence in the case.' Βλ. επίσης R. v. Mushtaq
(2005)1 WLR 1513. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.