ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15043/2016, 7/12/2018

(1)Υπόθεση 15021/2016: Κακόβουλη ζημιά[6] (κατηγορία 2), οχλαγωγία[7] (κατηγορία 4) και καλλιέργεια πνεύματος μισαλλοδοξίας[8] (κατηγορία 6).

(2)Υπόθεση 15033/2016: Κακόβουλη ζημιά[9] (κατηγορία 3), ανησυχία[10] (κατηγορία 4), οχλαγωγία[11] (κατηγορία 5) και καλλιέργεια πνεύματος μισαλλοδοξίας[12] (κατηγορία 7). [ II ]

1. Τα γεγονότα σε όλες τις υποθέσεις έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή (Τεκμήριο Α). Για εύκολη αναφορά θα αναφέρομαι στον κατηγορούμενο 4, ως κατηγορούμενο 4, σε όλες τις υποθέσεις που τον αφορούν.
2. Οι υποθέσεις αφορούν τρεις περιπτώσεις πράξεων βίας κατά μελών της Τουρκικής Κοινότητας που εκτυλίχθηκαν την ίδια ημερομηνία στις 16/11/2015 κατά τη διάρκεια αντικατοχικής πορείας στη Λευκωσία. Υπόθεση 15043/2016
3. Τη 16/11/15 και η ώρα 11:00 καταγγέλθηκε στην Αστυνομία από το ΜΚ 2, ότι, περί ώρα 10:30 της ίδιας μέρας οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής του ψευδοκράτους και συνοδηγό τον πατέρα του, στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή στη Λευκωσία, από τα φώτα «Γαβριηλίδη» με κατεύθυνση τα φώτα της «Honda», οπότε και σε κάποιο σημείο του δρόμου, ενώ το αυτοκίνητο βρισκόταν ακινητοποιημένο, γιατί ο φωτεινός σηματοδότης στα φώτα τροχαίας ήταν κόκκινος, 50 - 60 νεαρά άτομα, μεταξύ των οποίων ο κατηγορούμενος 4, που κρατούσαν Ελληνικές σημαίες και οι οποίοι έρχονταν από την αντίθετη κατεύθυνση, τους επιτέθηκαν, χτυπώντας το αυτοκίνητο με τα αντικείμενα τα οποία κρατούσαν και ρίχνοντας πορτοκάλια, με αποτέλεσμα να σπάσει ο μπροστινός και πίσω ανεμοθώρακας, καθώς επίσης και το τριγωνικό γυαλί της πίσω δεξιάς πόρτας, ενώ προκλήθηκαν βουλώματα στη δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου καθώς και στο πίσω μέρος του. Επίσης, κάποιοι από αυτούς, μεταξύ των οποίων και ο κατηγορούμενος 4, του επιτέθηκαν με αποτέλεσμα να χτυπηθεί στο πρόσωπο. Διαπιστώθηκε ότι έφερε ήπιο οίδημα με ερυθρότητα στη δεξιά κροταφική χώρα του άνω δεξιού οφρύος μήκους 3,5 εκ. και 2 πρόσφατες μικροεκδορές μήκους 0,5 εκ. έκαστη. Η ζημιά στο όχημα υπολογίστηκε από ιδιώτη εκτιμητή στα €5092,
4. Υπόθεση 15021/2016
5. Τη 17/11/2015 η ώρα 10:30 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ(Ε) Αρχηγείου από το ΜΚ 1, ότι, μεταξύ των ωρών 09:30 - 10:00 της 16/11/2015 ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής του ψευδοκράτους με συνοδηγό τον αδελφό του, ΜΚ 2, στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή στη Λευκωσία, κατευθυνόμενοι αριστερά από τα φώτα της «Harley Davidson» προς το ταχυδρομείο της Προδρόμου, σε κάποιο σημείο του δρόμου νεαρά άτομα, μεταξύ των οποίων, ο κατηγορούμενος 4, που συμμετείχαν σε εκδήλωση διαμαρτυρίας για την ανακήρυξη του ψευδοκράτους, άρχισαν να ρίχνουν πορτοκάλια στο αυτοκίνητο του, με αποτέλεσμα να προκληθούν ζημιές και βουλώματα στο αυτοκίνητο. Οι ίδιοι δεν τραυματίστηκαν. Η ζημιά στο όχημα εκτιμήθηκε από το Τμήμα Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών στα €
6. Υπόθεση 15033/2016
7. Τη 16/11/2015 καταγγέλθηκε στην Αστυνομία από το ΜΚ 1, ότι, περί ώρα 11:00, ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής του ψευδοκράτους και με συνοδηγό το ΜΚ 2, στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή, παρά τα φώτα τροχαίας «Γαβριηλίδη» στη Λευκωσία, νεαρά άτομα, μεταξύ των οποίων και ο κατηγορούμενος 4, άρχισαν να ρίχνουν πορτοκάλια στο αυτοκίνητο του με αποτέλεσμα να σπάσει ο μπροστινός ανεμοθώρακας και το γυαλί της πόρτας του οδηγού, ενώ προκλήθηκαν ζημιές στο μπροστινό καπό, στη δεξιά και αριστερή πλευρά του οχήματος. Τραυματίστηκε στο θώρακα. Συγκεκριμένα έφερε ήπιο οίδημα και εκδορά από τριβή στην αριστερή θωρακική χώρα μήκους 3,5 εκ, μικροεκδορά στη δεξιά εξωτερική βραχιόνια χώρα μήκους 0,8 εκ., μικροεκδορά στη δεξιά εξωτερική βραχιόνια χώρα μήκους 0,8 εκ. και εκδορά στον παράμεσο δάκτυλο της δεξιάς άκρας χειρός μήκους 0,5 εκ. Η ζημιά στο όχημα εκτιμήθηκε από το Τμήμα Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών στα €
9. Για τα τρία περιστατικά, και αφού εξετάστηκε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης επιχείρησης της περιοχής, κλήθηκαν για κατάθεση 16 πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και ο κατηγορούμενος
10. Όταν κατηγορήθηκε γραπτώς και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε, «Δεν παραδέχομαι όλες τις κατηγορίες. Στο τρίτο αυτοκίνητο δεν πέταξα καθόλου και στο δεύτερο μόνο ένα πορτοκάλι πέταξα».
11. Οι παραπονούμενοι έχουν αποζημιωθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία.
12. Ο κατηγορούμενος 4 είναι λευκού ποινικού μητρώου και παραδέχθηκε ενοχή πριν την έναρξη της διαδικασίας. Προτίθεται να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας. [ III ]
13. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου 4, αναφερόμενος στις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, ανέφερε ότι η συμπεριφορά που επιδείχθηκε από τον κατηγορούμενο 4 δεν αντικατοπτρίζει το ποιόν του χαρακτήρα του, τότε αλλά και σήμερα. Τα όσα συνέβησαν ήταν αποτέλεσμα παρορμητικής συμπεριφοράς γιατί βρέθηκε στο συγκεκριμένο χώρο με πρόσωπα που ανήκαν σε συγκεκριμένη πολιτική παράταξη την ιδεολογία της οποίας τότε δεν είχε αντιληφθεί. Ενήργησε απερίσκεπτα παρασυρόμενος από μέλη της εν λόγω παράταξης. Έκτοτε δεν διέπραξε άλλα αδικήματα. Αυτό καταδεικνύει το μεμονωμένο του περιστατικού.
14. Ως προς τις προσωπικές του περιστάσεις, υιοθετώντας την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 4 διέπραξε τα αδικήματα ενώ ήταν ηλικίας 17 ετών. Σήμερα είναι 20 ετών και δευτεροετής φοιτητής Οικονομικών σε Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο. Εργάζεται περιστασιακά ως σερβιτόρος με ημερήσιο μισθό €
15. Διαμένει με τη συμβία του σε σπίτι της ιδιοκτησίας των γονιών της. Από το μισθό του, μαζί με την κρατική χορηγία, καταβάλλονται και τα δίδακτρα ύψους €6000 ετησίως. Οικονομικά, στο μέτρο που μπορεί, βοηθά και την οικογένεια του. Ο κατηγορούμενος 4 ήταν αθλητής πάλης που αγωνιζόταν με την Εθνική Κύπρου. Λόγω τροχαίου δυστυχήματος έπαυσε να αθλείται.
16. Και η δύο γονείς του εργάζονται. Ο πατέρας του ως γερανοδηγός και η μητέρα του ως καθαρίστρια. Ο πατέρας του εργοδοτήθηκε πρόσφατα. Ήταν άνεργος για τρία χρόνια. Ο κατηγορούμενος 4 έχει ένα μεγαλύτερο αδελφό ηλικίας 27 ετών και ένα μικρότερο ηλικίας 12 ετών. Η γονείς του κατοικούν σε ενοικιαζόμενη κατοικία. Ο συνήγορος Υπεράσπισης ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 4, όταν ήταν μικρός έπεσε θύμα βίαιης συμπεριφοράς από μέλος της οικογένειας του. Αποφάσισε όμως, επιδεικνύοντας μεγαλοψυχία, να μην προωθήσει την καταγγελία εναντίον του προσώπου αυτού.
17. Τέλος, ήταν η θέση του, η καθημερινότητα και ζωή του κατηγορουμένου 4 από τον καιρό της διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα έχει αλλάξει ριζικά.
18. Κάλεσε το Δικαστήριο όπως σε περίπτωση επιβολής ποινών φυλάκισης αναστείλει αυτές. [ IV ] Προβλεπόμενες Ποινές
19. Το αδίκημα της επίθεσης που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη (κατηγορία 2) και της οχλαγωγίας (κατηγορία 5), τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 3 έτη[13], το αδίκημα της πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς (κατηγορία 3), τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 2 έτη ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες[14] ή και τις δύο αυτές ποινές, το αδίκημα της ανησυχίας (κατηγορία 4), τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τους 3 μήνες[15], και το αδίκημα της πρόκλησης ή διενέργειας βιαιοπραγίας (κατηγορία 7), τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 12 μηνών ή με χρηματική ποινή χιλίων λιρών[16] ή και με τις δύο αυτές ποινές.
20. Ως προς την προσμέτρηση επιβαρυντικών ή μετριαστικών παραγόντων σε σχέση με τα αναφερόμενα αδικήματα άντλησα καθοδήγηση από την Κυπριακή Νομολογία αλλά και από τις Αγγλικές κατευθυντήριες γραμμές επιβολής ποινής οι οποίες, αν και δεν είναι δεσμευτικές, είναι βοηθητικές. Επίθεση που Προκαλεί Πραγματική Σωματική βλάβη
21. Το αδίκημα της επίθεσης θεωρείται σοβαρό επειδή ενέχει πράξεις που δημιουργούν αίσθημα φόβου και ανασφάλειας στο κοινό. Στρέφεται ενάντια στην προσωπικότητα, καταρρακώνει την αξιοπρέπεια του ατόμου και πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας (βλ. Θεοχάρους ν. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 575, 580). Πρέπει να αντιμετωπίζεται με αυστηρότητα (βλ. ΓΕ v. Τόκκαλλου

(2001)2 ΑΑΔ 95). Στη ΓΕ ν. Αεροπόρου

(1997)2 ΑΑΔ 18, τονίστηκε ότι δεν είναι σε κάθε περίπτωση επίθεσης που αρμόζει η επιβολή αποτρεπτικής ποινής. Εξαρτάται πάντοτε από τις ιδιαίτερες περιστάσεις, την ένταση της επίθεσης και τις επιπτώσεις στο θύμα. Η επιβολή ποινής προστίμου ενδείκνυται όπου η επίθεση δεν ήταν ιδιαίτερα σφοδρή, δεν συνέβη στην παρουσία άλλων ατόμων ή σε δημόσιο χώρο (βλ. Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2012)2 ΑΑΔ 557). Σημαντικά επίσης κρίνονται η μεταμέλεια και η αποκατάσταση των σχέσεων κατηγορουμένου και παραπονουμένου (βλ. Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 327), το λευκό ποινικό μητρώο και η απουσία προσχεδιασμού (βλ. Θεοχάρους, ανωτέρω, σελ. 582). Λαμβάνονται επίσης υπόψη ενδεχόμενες δυσανάλογες επιπτώσεις στην επαγγελματική σταδιοδρομία κατηγορουμένου (βλ. Yeates κ.α v. Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 320, Σωκράτους ν Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 138) ή η καθυστέρηση στη δίωξη (βλ. ΓΕ v. Αδαμίδη

(2012)2 ΑΑΔ 625). Επιβαρυντική κρίνεται επίσης η βία προς αδύναμα πρόσωπα (βλ. Sentencing in Cyprus, G. M. Pikis, 2η έκδοση, σελ. 118). Κακόβουλη Ζημιά 19. Ως προς το αδίκημα της Κακόβουλης Ζημιάς, ποινή φυλάκισης ενδείκνυται όπου η διάπραξη του αδικήματος συνδυάζεται με τη διάπραξη άλλου αδικήματος, όπως της διάρρηξης και κλοπής (βλ. Wheeler v. Police

(1964)CLR 83). Μπορεί να εκδοθεί και διάταγμα αποζημίωσης (βλ. Sentencing in Cyprus, ανωτέρω, σελ. 160), εάν και εφόσον το ποσό αποζημίωσης είναι συμφωνημένο (βλ. Sentencing in Cyprus, ανωτέρω, σελ. 37). Σχετικές επίσης είναι οι Αγγλικές Κατευθυντήριες γραμμές. Ως προς τον καθορισμό του είδους της ποινής, λαμβάνεται υπόψη η έκταση της ζημιάς και η αξία της περιουσίας. Ακολούθως εξετάζεται αν η πρόκληση ζημιάς αποτελεί αποτέλεσμα εκδικητικής πράξης ή στοχοποίησης ευάλωτου προσώπου, στοιχεία τα οποία επενεργούν ως επιβαρυντικοί παράγοντες στην ποινική ευθύνη κατηγορουμένου. Ως μετριαστικοί παράγοντες επενεργούν το στοιχείο της πρόκλησης ή αν η πρόκληση της ζημιάς ήταν αποτέλεσμα απερισκεψίας. Όπου η περιουσία είναι δημόσια ή κοινής ωφελείας προσμετρά ως επιβαρυντικό στοιχείο (βλ. σχετικά Archbold, Magistrates' Criminal Court Practice, 2013, §15-291, σελ. 1117-1118 για το αδίκημα, Destroying or damaging property, s.1, Criminal Damage Act 1971). Ανησυχία 20. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου το αδίκημα της ανησυχίας, όταν ο κατηγορούμενος δεν αντιμετωπίζει άλλη κατηγορία, αντιμετωπίζεται συνήθως με χρηματική ποινή (βλ. Sentencing in Cyprus, G. M. Pikis, 2η έκδοση, σελ. 185, Police v. Yossifi, VII CLR 31). Οχλαγωγία 21. Στην Katsaronas a.o. v. Police

(1975)11 JSC 1644, επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης από 1 μέχρι 4 μήνες σε κατηγορούμενους που είχαν συγκεντρωθεί έξω από οικία βουλευτή, ξεστομίζοντας ύβρεις και ρίχνοντας πέτρες. Στην Αγγλία, ως επακόλουθο των σοβαρών επεισοδίων οχλαγωγίας του 2011, τονίστηκε, μεταξύ άλλων, στην R. v. Blackshaw [2012] Cr. App. R (S.) 114 CA, ότι τα Δικαστήρια επιβαρύνονταν με το ιδιαίτερα επαχθές καθήκον διασφάλισης του κοινού και της περιουσίας του. Η επιβολή αυστηρών ποινών ήταν η πρέπουσα αντιμετώπιση για σκοπούς αποτροπής. Η διάπραξη αδικημάτων από πρόσωπα παρασυρόμενα από το πλήθος δεν αποτελεί μετριαστικό παράγοντα, αντίθετα, στην πραγματικότητα η κάλυψη από το πλήθος μάλλον αφαιρεί οποιαδήποτε αισθήματα αυτοσυγκράτησης ή ηθικούς φραγμούς, αφού οι δράστες νιώθουν ότι δεν θα λογοδοτήσουν ούτε ότι θα εντοπιστούν. Λαμβάνονται υπόψη η ύπαρξη ή όχι προσχεδιασμού (βλ. R. v. Najeeb [2003] Cr. App. R (S.) 69 CA), η διάρκεια, η φύση και η έκταση της βίας που ασκήθηκε συνολικά και όχι ατομικά (βλ. R. v. Chapman [2002] EWCA Crim 2346). Πρόκληση ή Διενέργεια Βιαιοπραγίας - Καλλιέργεια πνεύματος μισαλλοδοξίας 22. Η μόνη Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με το αδίκημα είναι η Χατζηνικολάου ν. Αστυνομίας

(1976)4 JSC

1. Στην υπόθεση εκείνη επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ποινή φυλάκισης 3 μηνών στον κατηγορούμενο ο οποίος είχε προβεί σε δημοσίευση προκλητικού άρθρου σε εφημερίδα και είχε 3 προηγούμενες καταδίκες για ανάλογα αδικήματα. Αντιμετώπιση αδικημάτων μεταξύ μελών της Ελληνικής και Τουρκικής Κοινότητας γενικά
2. Ως προς την αντιμετώπιση αδικημάτων μεταξύ μελών της Ελληνικής και Τουρκικής Κοινότητας γενικά, όπου δηλαδή η διάπραξη τους εμπεριείχε στοιχεία στοχοποίησης του θύματος γιατί ανήκε στην Τουρκική ή Ελληνική Κοινότητα, το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι τέτοιες συμπεριφορές πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα, ενόψει των ιδιαζουσών συνθηκών που υφίστανται στο νησί μας (βλ. Tattaris a.o. v. Police

(1965)2 CLR 1 και Paspalli v. Police

(1968)2 CLR 108). [ V ] 24. Όπως ανέφερα πιο πάνω, και οι τρεις υποθέσεις αφορούν αδικήματα που συνέβησαν την ίδια μέρα, σε σύντομο μεταξύ τους χρόνο από μαθητές. Δεν αφορά δηλαδή διαφορετικά συμβάντα σε διαφορετικές ημέρες. Δέχομαι ότι δεν υπήρχε προσχεδιασμός και οργάνωση στη διάπραξη των αδικημάτων. Δεν παύουν όμως τα γεγονότα σωρευτικά να είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Σημειώνω ότι όταν λαμβάνονται υπόψη και άλλες υποθέσεις, το Δικαστήριο μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. Ιωάννου ν. ΓΕ

(2005)2 ΑΑΔ 598, ΓΕ ν. Cham

(1993)2 ΑΑΔ 129, Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 382 και ΓΕ ν. Ανδρέου

(1994)2 ΑΑΔ 194). 25. Κρίνω ότι υφίστανται οι ακόλουθοι επιβαρυντικοί παράγοντες σε σχέση με τις περιστάσεις διάπραξης:

(1)Υπήρξε δημόσια, απρόκλητη και εσκεμμένη στοχοποίηση Κυπρίων που ανήκουν στην Τουρκική Κοινότητα. Οι επιθέσεις επομένως είχαν ρατσιστικό κίνητρο·

(2)Ο μεγάλος αριθμός των προσώπων που συμμετείχαν προφανώς ενήργησε ως κάλυψη για τη διάπραξη των αδικημάτων·

(3)Το μέγεθος της ζημιάς που υπέστησαν τα οχήματα των παραπονουμένων· Το γεγονός ότι η Δημοκρατία αποζημίωσε τα θύματα δεν μειώνει την ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου 4.

(4)Η ρίψη αντικειμένων εναντίον των παραπονουμένων, με προφανή σκοπό μεγιστοποίησης της πρόκλησης ζημιών ή τραυματισμών, έστω και αν οι τραυματισμοί δεν ήταν ιδιαίτερα σοβαροί· και

(5)Η στοχοποίηση και διενέργεια πράξεων βίας κατά μελών Κοινότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας γενικά, προκαλεί αισθήματα ανασφάλειας σε όλη την Κυπριακή κοινωνία ευρύτερα.

1. Ο κατηγορούμενος 4 είναι άτομο νεαρής ηλικίας. Σήμερα είναι ηλικίας 20 ετών. Όταν διέπραξε τα αδικήματα,
2. Το νεαρό της ηλικίας ενός παραβάτη αποτελεί, σύμφωνα με την νομολογία, παράμετρο, που το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του στην επιμέτρηση της ποινής. Σε άτομα νεαρής ηλικίας πρέπει να δίδεται έμφαση στην αναμόρφωση παρά στην τιμωρία (βλ. Sentencing in Cyprus, σελ. 88, ανωτέρω). Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Yeates, ανωτέρω, είναι γενική αρχή δικαίου, ότι, η ποινή φυλάκισης, αποτελεί ύστατο μέτρο τιμωρίας. Αρχή που, για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, αποκτά, ακόμη μεγαλύτερη σημασία, στις περιπτώσεις νεαρών παραβατών, όπου, γενικά, ενδείκνυται, απροθυμία φυλάκισης τους, εφόσον, εναλλακτικοί τρόποι τιμωρίας, κρίνονται επαρκείς. Από την άλλη, το Δικαστήριο, δεν θα αποφύγει την επιβολή ποινής φυλάκισης σε ένα νεαρό παραβάτη, εάν αυτό παρουσιάζεται ως η μόνη, υπό τις περιστάσεις, λύση. Παράγοντες, καθοριστικοί αυτής της επιλογής, είναι, ως υποστηρίζεται και από την νομολογία[17], μεταξύ άλλων, αν ο κατηγορούμενος, βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες, αν παρέλειψε να ανταποκριθεί σε άλλες μεθόδους ή προσπάθειες αναμόρφωσης του και τυχόν, βάσει των περιστατικών της υπόθεσης, επαίσχυντη συμπεριφορά του έναντι άλλου ή άλλων προσώπων που θυματοποιήθηκαν από τη συμπεριφορά.
3. Από τις εκθέσεις που ετοιμάστηκαν διαφαίνεται ότι ο κατηγορούμενος 4 προέρχεται από οικογένεια με οικονομικές δυσκολίες. Το γεγονός ότι είναι εργαζόμενος φοιτητής και ότι καταβάλλει ο ίδιος τα δίδακτρα του, δείχνει ωριμότητα και ότι πρόκειται περί υπεύθυνου ατόμου με στόχους στη ζωή του. Δέχομαι ότι η παραβατική συμπεριφορά του περιορίστηκε στα εν λόγω συμβάντα και ότι δεν είχε συνέχεια ή ιστορικό προηγούμενης παραβατικότητας.
4. Έλαβα επίσης υπόψη μου και το χρόνο παρέλευσης, έχοντας κατά νου την ηλικία του και τις αλλαγές, εν τω μεταξύ, στις προσωπικές του συνθήκες. Δεν μου διαφεύγει ότι μεγάλο μέρος της καθυστέρησης οφειλόταν σε ορισμούς δικασίμων ώστε να απαντήσουν όλοι οι κατηγορούμενοι στις κατηγορίες και ακολούθως για σκοπούς ετοιμασίας γεγονότων και έκθεσης για σκοπούς επιβολής ποινής. Υπό τις περιστάσεις αυτές κρίνω ότι ο χρόνος που πέρασε πρέπει να προσμετρήσει υπέρ του, ενόψει και της διαφοροποίησης των συνθηκών του.
5. Σημαντικό μετριαστικό παράγοντα επίσης κρίνω την παραδοχή του και την έμπρακτη συνεργασία του, αφού προτίθεται να μαρτυρήσει ως μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή.
6. Τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη των αδικημάτων όμως δεν μου αφήνουν άλλη επιλογή από την επιβολή ποινών φυλάκισης. Κρίνω ότι η ποινική ευθύνη του κατηγορουμένου 4 και η προκληθείσα βλάβη μπορούν να χαρακτηριστούν ως σοβαρές. Η επιβολή ποινών φυλάκισης είναι εκ των πραγμάτων αναπόφευκτη. Η ηλικία του, η παραδοχή, με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, το λευκό ποινικό του μητρώο, οι δύσκολες οικογενειακές και οικονομικές του συνθήκες και η μεταμέλεια του δικαιολογούν σοβαρή έκπτωση στις ποινές, δεν μπορούν όμως, να μεταβάλουν το είδος τους.
7. Όπως ανέφερα και στα πλαίσια επιβολής ποινής για τον κατηγορούμενο 1, η Δικαστική Εξουσία υποχρεούται να προασπίζει την ασφάλεια και των δύο Κοινοτήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά και την κοινωνία ευρύτερα. Οι ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν στην πατρίδα μας επιτάσσουν μηδενική ανοχή σε συμπεριφορές ή πράξεις βίας που στοχοποιούν μέλη της μίας ή της άλλης Κοινότητας. Τέτοιες πράξεις ή συμπεριφορές σε καμία περίπτωση δεν μπορούν καλυφθούν με τον μανδύα του «πατριωτισμού» ή του «αντικατοχικού αγώνα». Αντίθετα, υποσκάπτουν τη Συνταγματική δομή του κράτους μας. Ο «πατριωτισμός» εκδηλώνεται με ενεργή και παραγωγική συμμετοχή στην κοινωνία και στις δημοκρατικές δομές της, στην τήρηση του Νόμου και της τάξης και με τον αλληλοσεβασμό και όχι με πράξεις βίας και μισαλλοδοξίας.
8. Οι ποινές επομένως πρέπει να έχουν αποτρεπτικό χαρακτήρα, ώστε να δοθούν και τα αναγκαία μηνύματα.
9. Σε αντίθεση με τα όσα αναφέρθηκαν κατά την επιβολή ποινής στον κατηγορούμενο 1, έχει διευκρινιστεί ότι η Δημοκρατία έχει αποζημιώσει τα θύματα. Προβληματίστηκα πάλι ως προς το ενδεχόμενο έκδοσης διατάγματος αποζημίωσης. Αποφάσισα να μην εκδώσω διάταγμα ενόψει του γεγονότος ότι δεν τέθηκε ενώπιον μου σχετική συμφωνία για συγκεκριμένο ποσό, ο μεγάλος δε, αριθμός των κατηγορουμένων που εμπλέκονται σε όλες τις υποθέσεις, εκ των οποίων κάποιοι δεν έχουν παραδεχθεί, καθιστά ενδεχόμενο υπολογισμό από το Δικαστήριο επισφαλή. Δικαιολογείται όμως ο συνδυασμός των ποινών φυλάκισης που θα επιβληθούν και με επιπρόσθετη ποινή προστίμου στην κατηγορία της κακόβουλης ζημιάς. Επιβολή προστίμου σε συνδυασμό με ποινή φυλάκισης δικαιολογείται όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτό θα προδώσει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στην ποινή (βλ. Sentencing in Cyprus, ανωτέρω, σελ. 34).
10. Τέλος, έκρινα ότι με τα ενώπιον μου γεγονότα και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 4, δεν δικαιολογείται διαφοροποίηση με τις ποινές που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο
11. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 αντιμετώπιζε μια επιπρόσθετη υπόθεση για κλοπή βενζίνης αξίας €1,25 δεν δικαιολογεί επιεικέστερη μεταχείριση του κατηγορούμενου
13. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλω στον κατηγορούμενο 4:

(1)Στις κατηγορίες 2, 5 και 7, ποινή φυλάκισης 4 μηνών στην κάθε κατηγορία.

(2)Στην κατηγορία 3, ποινή φυλάκισης 4 μηνών και πρόστιμο €

2. Στην κατηγορία 4 δεν επιβάλλω οποιαδήποτε ποινή γιατί τα γεγονότα που τη συνθέτουν περιλαμβάνονται στην κατηγορία
4. Υπό τις περιστάσεις κρίνω ορθό όπως οι ποινές φυλάκισης συντρέχουν μεταξύ τους. [ VI ]
5. Εξέτασα κατά πόσο υφίστανται λόγοι αναστολής των ποινών φυλάκισης που επέβαλα σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/
7. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας

(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 583). Τα όρια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν περιορίζονται με αναφορά σε συγκεκριμένους παράγοντες και δη με αναφορά σε παράγοντες οι οποίοι έχουν ήδη ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής (βλ. Παπαπαντελή ν Δημοκρατίας, Π.Ε. 11/2016, 17/10/2016). Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι, η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο, το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής, η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας (βλ. Demetriou v. R.

(1976)2 JSC 386 και ΓΕ v. Φανιέρου

(1996)2 ΑΑΔ 303).

1. Έλαβα υπόψη μου όλα τα δεδομένα που αναφέρονται στην απόφαση μου, τόσο σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων όσο και με τις προσωπικές του συνθήκες. Κρίνω ότι παρέχεται ευχέρεια αναστολής των ποινών φυλάκισης.
2. Ως προς τις περιστάσεις διάπραξης, έλαβα υπόψη μου, ότι όλες οι υποθέσεις αφορούσαν ενιαίο περιστατικό, ότι αυτό αν και σοβαρό ήταν μεμονωμένο και ότι δεν ήταν αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών πεποιθήσεων του κατηγορουμένου
4. Ως προς τις προσωπικές του συνθήκες έλαβα υπόψη μου, το νεαρό της ηλικίας του, την μεταβολή των συνθηκών του, σήμερα είναι εργαζόμενος φοιτητής, ότι έχει κατεύθυνση και στόχους στη ζωή του και την απουσία άλλης παραβατικής συμπεριφοράς, πριν και μετά, από τη διάπραξη των αδικημάτων.
5. Παρέχεται επομένως η ευχέρεια στο Δικαστήριο να αναστείλει τις επιβληθείσες ποινές φυλάκισης. Ως εκ τούτου οι ποινές φυλάκισης αναστέλλονται για τρία έτη από σήμερα.
6. Λήφθηκαν υπόψη οι υποθέσεις 15021/2016 και 15033/
7. (Το Δικαστήριο εξηγεί σε απλή γλώσσα τις συνέπειες διάπραξης αδικήματος κατά την περίοδο αναστολής) (Υπ.).............. Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] Κατά παράβαση των άρθρων 243, 20 και 29 του Κεφ.
8. [2] Κατά παράβαση των άρθρων 324

(1)και 20 του Κεφ.

1. [3] Κατά παράβαση των άρθρων 95, 20 και 29 του Κεφ.
2. [4] Κατά παράβαση των άρθρων 70 και 72 του Κεφ.
3. [5] Κατά παράβαση των άρθρων 51 Α

(1)και 20 του Κεφ. 154. [6] Κατά παράβαση των άρθρων 324

(1)και 20 του Κεφ.

1. [7] Κατά παράβαση των άρθρων 70 και 72 του Κεφ.
2. [8] Κατά παράβαση των άρθρων 51 Α

(1)και 20 του Κεφ. 154. [9] Κατά παράβαση των άρθρων 324

(1)και 20 του Κεφ.

1. [10] Κατά παράβαση των άρθρων 95, 20 και 29 του Κεφ.
2. [11] Κατά παράβαση των άρθρων 70 και 72 του Κεφ.
3. [12] Κατά παράβαση των άρθρων 51 Α

(1)και 20 του Κεφ.

1. [13] Το Δικαστήριο δύναται αντί ποινής φυλάκισης να επιβάλει ποινή προστίμου (άρθρο 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154). [14] €2562, βλ. Κ.Δ.Π. 312/2007, Ε.Ε. Παρ. ΙΙΙ (Ι), Αρ. 4210, 20/7/
2. [15] Το Δικαστήριο δύναται αντί ποινής φυλάκισης να επιβάλει ποινή προστίμου (άρθρο 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154). [16] €1708, βλ. Κ.Δ.Π. 312/2007, Ε.Ε. Παρ. ΙΙΙ (Ι), Αρ. 4210, 20/7/
3. [17] Βλ. Christofi v. Police

(1971)2 CLR 216, Menelaou v. Republic

(1971)2 CLR 146 και Antoniou v. Police

(1975)7 JSC 986 στις οποίες παραπέμπει το σύγγραμμα Sentencing in Cyprus ανωτέρω, στη σελ. 88. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο