Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ιωάννου, Αρ. Υπόθεσης: 5892/17, 29/10/2018

(3)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π.66/84. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες, ο Κατηγορούμενος στις 27.1.2016 στην οδό Ιφιγένειας στη Λευκωσία, ενώ οδηγούσε τη μοτοσικλέτα με αρ. εγγραφής xxxx28, παρέλειψε να φέρει στερεά προσδεμένο στο κεφάλι του προστατευτικό κράνος εγκεκριμένου τύπου. Για να αποδείξει την υπόθεση, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε δύο μάρτυρες κατηγορίας. Ο κατηγορούμενος επέλεξε το δικαίωμα σιωπής. Δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους στο εδώλιο του μάρτυρα και να αξιολογήσω την συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους. Αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία στη βάση των εγγενών χαρακτηριστικών της μαρτυρίας τους όπως η πηγή της γνώσης τους, η μνήμη τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τυχόν προκατάληψη, ανιδιοτέλεια και η αληθοφάνεια (βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έλαβα επίσης υπόψη μου ότι με βάση τη νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Αστ.XXXXX xxxx Στεφανίδη (ΜΚ1) Η ΜΚ1 επισκέφθηκε την σκηνή τροχαίου δυστυχήματος που είχε γίνει στην οδό Ιφιγένειας. Εμπλεκόμενα στο δυστύχημα, ήταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε η xxxx Γιωργάκη (ΜΚ2) και η μοτοσικλέτα με αρ. εγγραφής xxxx28 που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος. Ενώ βρισκόταν στην σκηνή, η ΜΚ1 εντόπισε κράνος που κάλυπτε μόνο το πάνω μέρος της κεφαλής, κάτι το οποίο κατά την ίδια, δείχνει ότι το κράνος δεν ήταν εγκεκριμένου τύπου. Εν πάση περιπτώσει, το κράνος έφερε δύο λουριά, οι άκρες των οποίων ενώνονταν με σκοπό την πρόσδεση του κράνους. Σε κατοπινό στάδιο, η ΜΚ1 εξασφάλισε μαρτυρία ότι το κράνος είχε φύγει από το κεφάλι του Κατηγορουμένου κατά την σύγκρουση, κάτι το οποίο, κατά την ΜΚ1, επιβεβαιώνει ότι δεν ήταν κατάλληλα προσδεμένο στο κεφάλι του. Κατά την αντεξέτασης της, η ΜΚ1 συμφώνησε ότι ο Κατηγορούμενος ουδέποτε ανέφερε ότι το κράνος έφυγε από το κεφάλι του, όπως εσφαλμένα ανέφερε στην κατάθεση της. Κατέληξε δε σε αυτό το συμπέρασμα με βάση της μαρτυρία της ΜΚ2. Θεωρώ ότι η ΜΚ1 προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να αναφέρει την αλήθεια σε σχέση με τις ενέργειες στις οποίες προέβη κατά την διερεύνηση του δυστυχήματος. Παρά ταύτα, θεωρώ ότι υπέπεσε σε σφάλματα αναφορικά με την διερεύνηση της υπόθεσης. Κατ' αρχάς, η ΜΚ1 δεν ήταν σε θέση να αναφέρει με σαφήνεια ποια κράνη θεωρούνται εγκεκριμένου τύπου. Ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι δεν γνωρίζει κατά πόσον υπάρχει διαχωρισμός εγκεκριμένου τύπου, αναλόγως του μεγέθους της μοτοσικλέτας. Παρά το ότι διερευνούσε ένα αρκετά σοβαρό τροχαίο δυστύχημα, δεν θεώρησε αναγκαίο να κρατήσει το κράνος ως τεκμήριο, ή έστω να το φωτογραφήσει. Περαιτέρω, αν και η ΜΚ1 συμφώνησε ότι η σύγκρουση ήταν σφοδρή και ο κατηγορούμενος πετάχτηκε στον αέρα, υποστήριξε ότι αν ο Κατηγορούμενος είχε προσδέσει το κράνος του, αυτό δεν θα έφευγε από την κεφαλή του λόγω του μηχανισμού που το συγκρατεί κάτω από τον λαιμό. Θεωρώ ότι η ΜΚ1 όφειλε να δώσει στο Δικαστήριο τα στοιχεία εκείνα τα οποία να επιτρέπουν την ορθότητα της γνώμης της. Εντούτοις δεν το έχει πράξει, με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην μπορεί να εξάγει δικά του συμπεράσματα. xxxx Γιωργάκη (ΜΚ2) H MK2 είπε ότι οδηγούσε το αυτοκίνητο της στην οδό Ιφιγένειας. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, σταμάτησε με κλίση δεξιά και περίμενε τα αυτοκίνητα που κινούνταν στην αντίθετη κατεύθυνση να περάσουν ώστε να στρίψει δεξιά. Ενώ ήταν σταματημένη, είδε ξαφνικά ένα μοτοσικλετιστή να κτυπά με το μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας του, στο δεξί μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου της. Δεν τον είχε δει καθόλου προηγουμένως. Μετά την πρόσκρουση, τον είδε να πετάγεται στον αέρα και θυμάται ότι φορούσε του κράνος του, το οποίο κατά την πτώση του, έπεσε από το κεφάλι του. Θεωρώ ότι η ΜΚ2 προσήλθε με διάθεση να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Πλην όμως, ήταν εμφανές ότι δεν θυμόταν με καθαρότητα όσα έγιναν. Ειδικότερα, δεν θυμόταν που κατέληξε η μοτοσικλέτα σε σχέση με τον μοτοσικλετιστή, ούτε αν το κράνος ήταν μακριά από τον Κατηγορούμενο. Δεν ήταν επίσης σε θέση να υποστηρίξει την θέση ότι το κράνος έπεσε από το κεφάλι του Κατηγορουμένου κατά την πτώση του τελευταίου στην άσφαλτο. Τούτο δεν είναι γεγονός το οποίο είδε, αλλά συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε, χωρίς όμως να το δικαιολογήσει, με αντικειμενικά στοιχεία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Ο κανονισμός 59

(2)των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π. 66/84 καθορίζει τα εξής׃ «

(2)Ο οδηγός μοτοσικλέτας ή μοτοποδηλάτου ή ηλεκτροκίνητου ποδηλάτου ή οχήματος κατηγορίας L6e ή L7e καθώς και το πρόσωπο που μεταφέρεται πάνω σε αυτό ως επιβάτης, όταν ταξιδεύουν σε οποιαδήποτε οδό ή όταν χρησιμοποιούν το εν λόγω όχημα, πρέπει να φέρουν στερεά προσδεδεμένο στην κεφαλή τους προστατευτικό κράνος του τύπου που εγκρίνεται εκάστοτε από τον Έφορο σύμφωνα με γνωστοποίηση του που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, χρησιμοποιώντας τον εκ κατασκευής εξοπλισμό πρόσδεσης του εν λόγω κράνους» Στην προκειμένη περίπτωση, δεν αμφισβητείται ότι κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε την μοτοσικλέτα με αρ. εγγραφής xxxx28. Επίδικα ζητήματα είναι κατά πόσον, το κράνος το οποίο ήταν στην κατοχή του Κατηγορουμένου ήταν εγκεκριμένου τύπου και κατά πόσον τούτο ήταν στερεά προσδεμένο στην κεφαλή του. Όσον αφορά το πρώτο ερώτημα, θεωρώ ότι η απόρριψη της μαρτυρίας της ΜΚ1, δεν μπορεί να οδηγήσει σε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εύρημα ότι το επίδικο κράνος ήταν μη εγκεκριμένου τύπου. Υπενθυμίζω ότι η ΜΚ1 δεν ήταν σε θέση να αναφέρει με σαφήνεια ποια κράνη θεωρούνται εγκεκριμένου τύπου και δεν έχει συσχετίσει το κράνος που αφορά η παρούσα υπόθεση με την σχετική γνωστοποίηση του Εφόρου Μηχανοκινήτων οχημάτων. Η μαρτυρία της σε σχέση με αυτό το ζήτημα χαρακτηρίζεται από ασάφεια και γενικότητα, σε βαθμό που δεν μπορεί να οδηγήσει σε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εύρημα. Προσθέτω ανάμεσα στα άλλα, την άποψη ότι αν η ΜΚ1 ήταν βέβαιη ότι το κράνος δεν ήταν εγκεκριμένου τύπου, τότε δεν θα υπήρχε ανάγκη να υποστηρίξει ότι τούτο δεν ήταν στερεά προσδεμένο. Αν όντως το κράνος ήταν μη εγκεκριμένου τύπου, το αδίκημα θα είχε ούτως η άλλως συντελεστεί ασχέτως αν τούτο είχε προσδεθεί ή όχι. Όσον αφορά το ερώτημα κατά πόσον το κράνος ήταν στερεά προσδεμένο στην κεφαλή του Κατηγορουμένου, η Κατηγορούσα αρχή δεν στηρίχτηκε σε άμεση μαρτυρία, αλλά σε περιστατική μαρτυρία, δηλαδή μαρτυρία γεγονότων από τα οποία κατά την θέση της προκύπτει το επίδικο γεγονός. Η περιστατική μαρτυρία δεν υπολείπεται σε δύναμη οποιασδήποτε άλλης μορφής μαρτυρίας. Τα σκόρπια μέρη της μπορεί να αποκτήσουν τέτοια συνεκτικότητα που να εδραιώσουν, με ακαταμάχητη πειστικότητα, την καταδίκη (βλ. Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 687). Για να οδηγήσει όμως σε καταδίκη, πρέπει η περιστατική μαρτυρία να είναι τέτοια που στο σύνολο της να οδηγεί αναπόφευκτα σε συμπέρασμα ενοχής, μη επιδεχόμενη λογικά άλλη ερμηνεία ή εξήγηση και να μην είναι συμβατή με άλλη άποψη πραγμάτων. Η ενοχή πρέπει να προκύπτει από τη σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Γεωργίου ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 485) Το ερώτημα που τίθεται στην προκειμένη περίπτωση είναι κατά πόσο τα στοιχεία που συνέθεταν την περιστατική μαρτυρία, στο σύνολο αποδεικνύουν ότι ο Κατηγορούμενος δεν έφερε στερεά προσδεμένο το κράνος στο κεφάλι του χρησιμοποιώντας τον εκ κατασκευής εξοπλισμό πρόσδεσης. Έχω την άποψη ότι η περιστατική μαρτυρία που παρουσιάστηκε στην προκειμένη περίπτωση, δεν μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου. Παρά το ότι λίγα δευτερόλεπτα μετά το δυστύχημα, το κράνος του κατηγορουμένου βρέθηκε στην άσφαλτο χωρίς να έχουν κοπεί οι ιμάντες του, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο αυτό να τοποθετήθηκε εκεί από τον ίδιο τον Κατηγορούμενο ή να λύθηκε και/ή έπεσε λόγω της σφοδρότητας της σύγκρουσης. Η μαρτυρία στην παρούσα περίπτωση, δεν οδηγεί αναπόφευκτα σε συμπέρασμα ενοχής. Υπάρχουν ερμηνείες και εξηγήσεις συμβατές με άλλη άποψη πραγμάτων, τις οποίες η Κατηγορούσα αρχή δεν έχει αποκλείσει. Εν όψει τούτου, ο Κατηγορούμενος δικαιούται το ευεργέτημα της αμφιβολίας και συνακόλουθα, αθωώνεται και απαλλάσσεται από την Κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο