Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Γεωργίου, Αρ. Υπόθεσης: 20752/2017, 2/11/2018

(2)(στ) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π. 66/84. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ο Κατηγορούμενος την 20.1.2017, στην Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού στο Στρόβολο της Επαρχίας Λευκωσίας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής xxxx17 με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανώτατου ορίου, ήτοι με ταχύτητα 106ΧΑΩ αντί 65ΧΑΩ και παρέλειψε να συμμορφωθεί σε οδηγίες αστυνομικού με στολή, δηλαδή του Αστ.XXXXX7, για να ακινητοποιήσει το όχημα του μέχρι ο αστυνομικός του επιτρέψει να συνεχίσει την πορεία του. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Για να αποδείξει την υπόθεση, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ένα μάρτυρα κατηγορίας (ΜΚ). Το Δικαστήριο κάλεσε τον Κατηγορούμενο σε απολογία. Αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Αστ.XXXXX7 xxxx Κωνσταντίνου (ΜΚ) Ο ΜΚ είπε ότι στις 20.1.2017 υπηρετούσε στο Τμήμα Τροχαίας και βρισκόταν για έλεγχο ταχύτητας στην Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού στον Στρόβολο παρά τα φώτα τροχαίας «Ορφανίδη». Για τον έλεγχο χρησιμοποιούσε το ταχύμετρο με αριθμό 18500, το οποίο είχε προηγουμένως ελέγξει ως προς την ορθότητα λειτουργίας του. Φορούσε κίτρινο φωσφορούχο γιλέκο και στολή, στην οποία υπήρχαν φωσφορούχες ταινίες. Περί τις 22:00 και ενώ η τροχαία κίνηση ήταν πολύ αραιή, εντόπισε με το ταχύμετρο του, το όχημα με αρ. εγγραφής xxxx17 να κινείται με ταχύτητα 106ΧΑΩ αντί 65ΧΑΩ που είναι το καθορισμένο όριο ταχύτητας στον συγκεκριμένο δρόμο. Ο ΜΚ εισήλθε στον δρόμο και με τη χρήση κόκκινου φανού, έκανε σήμα στον οδηγό του εν λόγω οχήματος να σταματήσει. Παρά ταύτα, ο οδηγός του οχήματος xxxx17 εισήλθε στην τρίτη λωρίδα κυκλοφορίας, η οποία χρησιμοποιείται για υποχρεωτική πορεία δεξιά, ήτοι προς την οδό Βικέλα και έφυγε. Τότε, ο ΜΚ επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Κατηγορούμενο, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης του πιο πάνω οχήματος. Ο Κατηγορούμενος είπε ότι μόνο αυτό το δρόμο ήξερε και για αυτό δεν σταμάτησε. Τότε, ο ΜΚ του ζήτησε να πάει στον πλησιέστερο αστυνομικό σταθμό, αλλά αυτός αρνήθηκε. Κατά την αντεξέταση, ο ΜΚ είπε ότι «εγκλώβισε» το όχημα του κατηγορουμένου με το ταχύμετρο σε απόσταση 256 μέτρων. Αμέσως, κατέβασε το ταχύμετρο, πήρε τον φανό χειρός με το αριστερό χέρι και προχώρησε να κάνει σήμα στον οδηγό. Συνέχισε δε να κρατά το ταχύμετρο με το δεξί του χέρι. Μόλις ο δρόμος, έγινε τριών λωρίδων κυκλοφορίας, το όχημα του Κατηγορουμένου εισήλθε στην δεξιότερη από τις τρεις λωρίδες. Τότε, ο ΜΚ προχώρησε ακόμα περισσότερο μέσα στον δρόμο, μπήκε στην τρίτη λωρίδα και έκανε εκ νέου σήμα στον οδηγό να σταματήσει. Όταν κατάλαβε ότι αυτός δεν θα σταματούσε, ο ΜΚ βγήκε από τη λωρίδα κυκλοφορίας που κινείτο το όχημα και μπήκε στη μεσαία λωρίδα. Συνέχισε να κρατά τον φανό χειρός σε ανάταση και τον απομάκρυνε λίγο πριν το όχημα του Κατηγορουμένου χτυπήσει στον φανό. Ο ΜΚ υποστήριξε ότι είχε την χρονική ευχέρεια να εισέλθει στον δρόμο προκειμένου να κάνει σήμα, όπως και έπραξε. Επανέλαβε ότι τη συγκεκριμένη στιγμή, η τροχαία κίνηση ήταν πολύ αραιή και έτσι δεν προκλήθηκε κίνδυνος για την σωματική του ακεραιότητα. Ανέφερε επίσης ότι, τη συγκεκριμένη στιγμή, δεν θεώρησε ορθό να καταδιώξει το όχημα του Κατηγορουμένου και να εγκαταλείψει στο σημείο τους συναδέλφους του, οι οποίοι προέβαιναν σε ελέγχους άλλων δύο οχημάτων. Κατηγορούμενος Μετά το πέρας της μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή, κατέθεσε στο Δικαστήριο ο Κατηγορούμενος. Υιοθετώντας την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία, ανέφερε ότι είναι ο ιδιοκτήτης του οχήματος με αρ. εγγραφής xxxx17, το οποίο οδηγούσε κατά την επίδικη ημέρα και ώρα στην Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού με κατεύθυνση από τον κυκλικό κόμβο «Μετρό» προς τα φώτα τροχαίας «Ορφανίδη». Δεν θυμάται με ποια ταχύτητα ή σε ποια λωρίδα κυκλοφορίας κινείτο, αλλά θυμάται ότι είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά από τα φώτα τροχαίας «Ορφανίδη» για να κατευθυνθεί προς Λάρνακα. Χρησιμοποίησε τον δεξί δείκτη πορείας του οχήματος του και εισήλθε στην δεξιότερη λωρίδα κυκλοφορίας. Ουδέποτε αντιλήφθηκε οποιοδήποτε Αστυνομικό να του κάνει σήμα και υποστήριξε ότι αν έβλεπε τέτοιον, θα σταματούσε αν και υπήρχε αρκετή τροχαία κίνηση. Είπε επίσης ότι ενώ προσέγγιζε τα φώτα τροχαίας, η προσοχή του ήταν στραμμένη δεξιά, ως η κατεύθυνση που θα ακολουθούσε. Αφού έστριψε δεξιά, κατευθύνθηκε προς τον δρόμο που οδηγεί στον αυτοκινητόδρομο για Λάρνακα. Λίγο αργότερα, επικοινώνησαν μαζί του τηλεφωνικώς από την Τροχαία Στροβόλου και του ζήτησαν επίμονα να επιστρέψει στο σημείο όπου του είχαν πει ότι βρισκόταν ο αστυνομικός. Ένεκα του ότι είχε ήδη απομακρυνθεί από το εν λόγω σημείο, ο Κατηγορούμενος τους ρώτησε αν θέλουν να σταματήσει στον επόμενο Αστυνομικό Σταθμό, αλλά οι αστυνομικοί απέφυγαν να απαντήσουν. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους στο εδώλιο του μάρτυρα και να αξιολογήσω την συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους. Αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία στη βάση των εγγενών χαρακτηριστικών της μαρτυρίας τους όπως η πηγή της γνώσης τους, η μνήμη τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τυχόν προκατάληψη, ανιδιοτέλεια και η αληθοφάνεια (βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Περαιτέρω η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίστηκε σε απόλυτη αποτίμηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά συσχετίστηκε, αντιπαραβλήθηκε και διερευνήθηκε μέσα από την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056). Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έλαβα επίσης υπόψη μου ότι με βάση τη νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νου, σημειώνω ότι ο ΜΚ ήταν σαφής στις θέσεις του και απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα. Δεν διαπίστωσα οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης των γεγονότων ή απόκρυψης της αλήθειας. Ήταν ήρεμος και δεν φάνηκε να διακατέχεται από αμηχανία ή δισταγμό στις απαντήσεις του. Επιπρόσθετα, δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις και επέμεινε στις θέσεις του μέχρι τέλους. Επισημαίνω ότι η υπεράσπιση δεν έχει αμφισβητήσει κατά την αντεξέταση τις συνθήκες αναγνώρισης του οχήματος του Κατηγορουμένου (βλ. Σταυρινού ν. Δημοκρατίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 706). Εν πάση περιπτώσει, ο Κατηγορούμενος επιβεβαίωσε την παρουσία του κατά τον επίδικο χρόνο στον αυτοκινητόδρομο. Όσον αφορά την ενέργεια του ΜΚ να εισέλθει στον δρόμο, προκειμένου να κάνει σήμα στον Κατηγορούμενο, δεν έχω εντοπίσει οποιαδήποτε ασάφεια ή ανακολουθία η οποία μπορεί να πλήξει την αξιοπιστία του. Ούτε θεωρώ ότι η εκδοχή του ΜΚ στερείται αληθοφάνειας ή πειστικότητας, ως ήταν η εισήγηση της υπεράσπισης. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω και συνυπολογίζοντας την συνολική παρουσία του ΜΚ καταλήγω στην αποδοχή της μαρτυρίας του περιλαμβανομένης της αναγνώρισης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX17. Ο Κατηγορούμενος από την άλλη, δεν με έπεισε ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια όσον αφορά το επίδικο συμβάν. Κατ' αρχάς, επισημαίνω ότι ο Κατηγορούμενος επιβεβαίωσε την θέση του ΜΚ, ότι στις 22:00 της 20.1.2017 το όχημα του κινείτο στην Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού και ότι σε κάποιο σημείο του δρόμου εισήλθε στην δεξιότερη λωρίδα κυκλοφορίας. Αξιολογώντας την μαρτυρία του Κατηγορουμένου, σημειώνω ότι μου προκαλεί ερωτηματικά το γεγονός ότι ενώ, όπως ο ίδιος ανέφερε, χρησιμοποιεί συχνά τον συγκεκριμένο δρόμο, δεν γνωρίζει ποιο είναι το όριο ταχύτητας. Από την άλλη, προσπάθησε να υποστηρίξει ότι η ταχύτητα του ήταν χαμηλή χωρίς όμως να μπορεί να καθορίσει, έστω κατά προσέγγιση, με ποια ταχύτητα κινείτο. Απέδωσε την αδυναμία του να θυμηθεί, στο ότι εκείνη την στιγμή προσπαθούσε να στρίψει δεξιά και το μυαλό του επικεντρώθηκε σε αυτή την προσπάθεια. Τόσο η θέση τούτη, όσο και η θέση του Κατηγορουμένου ότι δεν θα μπορούσε να σταματήσει στο σήμα αστυνομικού, ένεκα του ότι το φως για την πορεία του ήταν πράσινο, δεν βρίσκει έρεισμα στην λογική. Το σήμα του αστυνομικού δεν έγινε ακριβώς στο σημείο των φώτων τροχαίας, αλλά προηγουμένως. Περαιτέρω, σε ένα δρόμο τριών λωρίδων κυκλοφορίας, αναμένεται από ένα οδηγό να έχει την προσοχή του στραμμένη του σε όλο το πλάτος του δρόμου και όχι μόνο δεξιά, όπου προτίθεται να κατευθυνθεί. Επισημαίνω επίσης ότι, σε υποβολή ότι η τροχαία κίνηση ήταν αραιή κατά τον επίδικο χρόνο, ο Κατηγορούμενος είπε ότι είχε αυτοκίνητα τόσο πίσω του όσο και στην αντίθετη κατεύθυνση. Στην συνέχεια της αντεξέτασης του είπε ότι πίσω του είχε ένα αυτοκίνητο κάτι το οποίο συγκρούεται με τον ισχυρισμό που ο ίδιος εξέφρασε στην κατάθεση του, ότι θα ήταν δύσκολο να σταματήσει στο σημείο, λόγω του ότι υπήρχε αρκετή τροχαία κίνηση. Εν πάση περιπτώσει, η θέση ότι από την μια επικεντρώθηκε στην προσπάθεια να στρίψει δεξιά και η θέση ότι γνώριζε την τροχαία κίνηση, ήτοι ότι ένα αυτοκίνητο τον ακολουθούσε, δεν συμβαδίζουν μεταξύ τους. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, κρίνω ότι η εκδοχή του Κατηγορουμένου στερείται πειστικότητας και αληθοφάνειας. Λαμβάνοντας υπόψη μου τη συνολική του παρουσία στο εδώλιο του μάρτυρα καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του, καταλήγω να μην αποδεχτώ την θέση του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας κατά νου την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, καταλήγω σε εύρημα ότι στις 20.1.2017 και περί ώρα 22:00, ενώ ο ΜΚ διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας στην Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού, στόχευσε με το ταχύμετρο υπ' αριθμό 18500 το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής xxxx17, το οποίο οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο και κατευθυνόταν προς τα φώτα τροχαίας «Ορφανίδη» κινούμενο στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας σε σχέση την πορεία του. Το ταχύμετρο είχε προηγουμένως ελεγχθεί ως προς την ορθή του λειτουργία και προβαίνω σε εύρημα ότι αυτό λειτουργούσε ορθά. Ο ΜΚ διαπίστωσε με το εν λόγω ταχύμετρο ότι το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής xxxx17, που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος, κινείτο με ταχύτητα 106ΧΑΩ. Φορώντας στολή και φωσφορούχο γιλέκο, ο ΜΚ εισήλθε εντός του δρόμου και χρησιμοποιώντας κόκκινο φανό, έκανε σήμα στον Κατηγορούμενο να σταματήσει. Ο Κατηγορούμενος εισήλθε στην δεξιότερη λωρίδα κυκλοφορίας και συνέχισε την πορεία του. Ο ΜΚ εισήλθε στην εν λόγω λωρίδα κυκλοφορίας και έκανε εκ νέου σήμα στον Κατηγορούμενο, πλην όμως αυτός παρέλειψε να υπακούσει. Όταν ο ΜΚ αντιλήφθηκε ότι ο Κατηγορούμενος δεν θα σταματήσει, εξήλθε από την λωρίδα κυκλοφορίας στην οποία κινείτο. Ο Κατηγορούμενος συνέχισε την πορεία του και έστριψε δεξιά από τα φώτα τροχαίας «Ορφανίδη», εγκαταλείποντας το σημείο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 1η Κατηγορία Το Άρθρο 6 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972, Ν.86/72(στο εξής «ο Νόμος»), προνοεί τα ακόλουθα: «

(3)Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού με ταχύτητα μεγαλυτέραν του ανωτάτου ή μικροτέραν του κατωτάτου ορίου ταχύτητος όπερ έχει ορισθή υπό της αρμοδίας αρχής δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(2)ή της επιφυλάξεως αυτού είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται, εν περιπτώσει καταδίκης, εις φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας £1000 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι (α) άτομο να οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα, (β) σε οδό, (γ) με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ή μικρότερη του κατωτάτου ορίου ταχύτητας, (δ) ως αυτό ορίσθη από την αρμόδια αρχή. Στην παρούσα υπόθεση, ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε το καθορισμένο όριο ταχύτητας στον επίδικο τόπο και χρόνο. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος επιβεβαίωσε ότι κατά τον επίδικο χρόνο οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής xxxx17 στην Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα, Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Τ. Ηλιάδη & Ν. Σάντη, σελ. 595-596, η απόδειξη του αδικήματος του άρθρου 6 του Ν.86/72 με μαρτυρία γνώμης ενός μάρτυρα, π.χ. αστυνομικού στηριζόμενου στο ταχύμετρό του είναι αρκετή για να στοιχειοθετήσει κατηγορία. Στο σύγγραμμα Wilkinson's Road Traffic Offences 7η Έκδοση σελ. 515 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Such Cases as are dismissed by magistrates are almost invariably dismissed, not because the magistrates are not satisfied as to the accuracy of the radar meter, but because they are not satisfied as to the accuracy of the evidence of the police officers operating the radar trap» Δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης, κρίνω ότι η Κατηγορούσα αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής xxxx17 σε οδό με ταχύτητα μεγαλύτερη του επιτρεπόμενου ορίου ήτοι με ταχύτητα 106ΧΑΩ αντί 65ΧΑΩ που είναι το καθορισμένο όριο ταχύτητας κατά τον επίδικο χρόνο. 2η Κατηγορία Σύμφωνα με τον Κανονισμό 58

(2)(στ) που εισήχθη με την ΚΔΠ 189/2008, κάθε πρόσωπο που οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος έχει τα πιο κάτω καθήκοντα και υποχρεώσειςː (στ) στις περιπτώσεις όπου καλείται για το σκοπό αυτό από αστυνομικό με στολή [...], να ακινητοποιήσει το όχημα του μέχρις ότου ο αστυνομικός [...] επιτρέψει σε αυτόν να συνεχίσει την πορεία του [...]». Αντίστοιχη διάταξη ερμηνεύθηκε στην Keane v McSkimming 1983 S.C.C.R. 220 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στην σελ. 223: "It is not of course for the Crown in a case such as this to establish that a driver did see a signal to halt. It is quite sufficient that the Crown leads evidence that a signal was given at a time and in circumstances which ought to make it obvious to an approaching driver. If such evidence is led then in the absence of explanation the case for the Crown is made out upon a prima facie basis and if the driver in question fails to react to the signal and that is established the court is entitled to proceed to conviction, and the Crown prosecution of a motorist in these circumstances is entitled to succeed." Σε ελεύθερη μετάφραση: «Σε υπόθεση όπως η παρούσα, δεν είναι, ασφαλώς, για την Κατηγορούσα Αρχή να καταδείξει ότι οδηγός είδε το σήμα για να σταματήσει. Είναι επαρκές η Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία ότι έγινε σήμα σε χρόνο και κάτω από τέτοιες περιστάσεις ώστε αυτό να ήταν εμφανές σε προσεγγίζοντα οδηγό. Εάν παρουσιαστεί τέτοια μαρτυρία, τότε στην απουσία εξήγησης στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής και εάν ο οδηγός όντως παραλείψει να αντιδράσει στο σήμα, τότε το Δικαστήριο, δύναται να καταδικάσει και η δίωξη της Κατηγορούσας Αρχής εναντίον του οδηγού να επιτύχει.» Εφόσον το Δικαστήριο, με τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής καταλήξει ότι έγινε σήμα σε χρόνο και κάτω από περιστάσεις που θα έπρεπε να το καταστήσουν εμφανές σε προσεγγίζοντα οδηγό και αυτός δεν ανταποκριθεί, τότε, στην απουσία εξήγησης, δύναται να καταδικάσει τον οδηγό. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν είναι υπόχρεη να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είδε το σήμα. Στο σύγγραμμα Wilkinson's Road Traffic Offences, 25th ed, 2011, vol. 1, παρ. 6.24, σελ. 489 αναφέρεται ότι κατηγορούμενος μπορεί να αθωωθεί αν ο λόγος που δεν είδε το σήμα δεν αφορούσε δική του παράλειψη (βλ. και Harding v Price [1948] 1 All E.R. 220). Στην προκειμένη περίπτωση, στην βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου, κρίνω ότι ο ΜΚ έκανε σήμα σε χρόνο και κάτω από περιστάσεις που θα έπρεπε να το καταστήσουν εμφανές στον Κατηγορούμενο ο οποίος προσέγγιζε το σημείο ελέγχου. Ο ΜΚ φορούσε φωσφορούχο γιλέκο, στολή με φωσφορούχες λωρίδες και κρατούσε κόκκινο φανό. Επίσης, ο ΜΚ εισήλθε στην λωρίδα κυκλοφορίας που κινείτο ο Κατηγορούμενος κάνοντας σήμα στον τελευταίο κρατώντας τον κόκκινο φανό σε ανάταση. Τα πιο πάνω αποτελούν επαρκή μαρτυρία προς απόδειξη της 2ης Κατηγορίας. Στην απουσία εξήγησης από τον Κατηγορούμενο, για τους λόγους που δεν υπάκουσε στο σήμα αστυνομικού, δεν μπορεί να υπάρξει άλλη κατάληξη πέραν της ενοχής του τελευταίου. Εν όψει των πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος κρίνεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ένοχος και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο