ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΚΑΛΛΕΝΟΣ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ ν. M.MARNEROU & CO LTD κ.α., Υπόθεση υπ' αρ.: 2781/2014, 21/12/2018

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε .», αναφορικά με την οποία κλήθηκαν από το Δικαστήριο σε απολογία, δυνάμει του Άρθρου 74

(1)(γ) του Κεφ. 155, προς προβολή της υπεράσπισης τους. Αφορά την επιταγή υπ' αρ. XXXXX4639, που εκδόθηκε επί της Ελληνικής Τράπεζας, για το ποσό των €1.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που δίδονται για την προαναφερόμενη κατηγορία στο κατηγορητήριο: «Η Κατηγορούμενη αρ. 1 και η Κατηγορούμενη αρ. 2 ως Διευθύντρια της Κατηγορουμένης αρ. 1, συνεργώντας με την Κατηργορούμενη αρ. 1, στις 13/11/2013 στην Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας, έναντι καλού και νόμιμου ανταλλάγματος, εξέδωσαν την επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας με αριθμό XXXXX4635 του λογαριασμού με αριθμό XXXXX482-01 για το ποσό των €1.000 στην Παραπονούμενη η οποία την παρουσίασε στην Τράπεζα της για εξαργύρωση κατά ή μετά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα. Η εν λόγω επιταγή δεν εξοφλήθηκε και επιστράφηκε ανεξαργύρωτη στις 27/11/2013 με την ένδειξη "Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής Stop Payment" γιατί οι Κατηγορούμενοι προ ή κατά την ημερομηνία που η εν λόγω επιταγή κατέστη πληρωτέα, ανακάλεσαν την πληρωμή της χωρίς εύλογο λόγο και/ή αιτία.». Η προσκομισθείσα μαρτυρία
2. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Παραπονούμενης, κλήθηκαν στο Δικαστήριο και κατέθεσαν, οι ακόλουθοι δύο μάρτυρες: Ο ***** Προδρόμου (στο εξής καλούμενος «ο ΜΚ1»), και Ο ***** Καλλένος (στο εξής καλούμενος «ο ΜΚ2»).
3. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, που, ως προαναφέρθηκε, σε ότι αφορά την προαναφερόμενη κατηγορία κλήθηκαν από το Δικαστήριο σε απολογία, προς υπεράσπιση τους, παρουσίασαν την ένορκη μαρτυρία της Κατηγορουμένης 2, ***** Μαρνέρου. Η νομική πτυχή
4. Σύμφωνα με το Άρθρο 305Α [[i]] του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ. 154 [[ii]]: «305Α.-

(1)Πρόσωπο που εκδίδει επιταγή η οποία, κατά ή μετά την ημερομηνία, κατά την οποία αυτή έχει καταστεί πληρωτέα, παρουσιάζεται στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε, δεν εξοφλείται, λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά το χρόνο της παρουσίασης της επιταγής, και παραμένει απλήρωτη για περίοδο δεκαπέντε

(15)ημερών από την παρουσίασή της, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές.

(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου

(1), πρόσωπο το οποίο, χωρίς εύλογη αιτία, προκαλεί με οποιαδήποτε πράξη τη μη εξόφληση επιταγής που εκδόθηκε από το ίδιο, οποτεδήποτε πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή έχει καταστεί πληρωτέα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές: Νοείται ότι, για τους σκοπούς του παρόντος εδαφίου, επίκληση της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας, δυνατό να γίνει από τον κατηγορούμενο εφόσον, κατά ή πριν από την παρουσίαση της επιταγής για σκοπούς πληρωμής της, ο κατηγορούμενος ως εκδότης παρέθεσε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή, το λόγο ή τους λόγους για τους οποίους δόθηκε εντολή μη πληρωμής της.

(3)Σε περίπτωση επιστροφής απλήρωτης επιταγής, το πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου αυτή εκδόθηκε, οφείλει ενυπογράφως να σφραγίζει ή να σημειώνει σε αυτήν τον πραγματικό λόγο της μη πληρωμής της, δηλαδή αν η μη πληρωμή οφείλεται σε έλλειψη διαθέσιμων κεφαλαίων, κλείσιμο λογαριασμού ή εντολή μη πληρωμής, καθώς και την ημερομηνία παρουσίασής της προς πληρωμή, και η σφράγιση, καθώς και ο λόγος επιστροφής που σημειώνεται από το εν λόγω πιστωτικό ίδρυμα επί της επιταγής, γίνεται αποδεκτή ως μαρτυρία ενώπιον δικαστηρίου: Νοείται ότι η σφραγίδα και ή η σημείωση του πιστωτικού ιδρύματος, επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή δυνάμει του παρόντος εδαφίου, καθώς και η καταχώριση της ημερομηνίας εμφάνισης της επιταγής προς πληρωμή αποτελούν μαχητό τεκμήριο του αληθούς του περιεχομένου τους: Νοείται, περαιτέρω, ότι συμμόρφωση πιστωτικού ιδρύματος, με τη δυνάμει του παρόντος εδαφίου υποχρέωσή του, δεν συνιστά ούτε μπορεί να ερμηνευθεί ότι συνιστά παραβίαση, εκ μέρους του, του απορρήτου ή της εμπιστευτικότητας των πληροφοριών που κατέχει αναφορικά με τους λογαριασμούς των πελατών του.

(4)(α) Σε περίπτωση παρουσίασης επιταγής, η οποία παρουσιάσθηκε με ηλεκτρονικά μέσα, το πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου αυτή εκδόθηκε, οφείλει να παρέχει πληροφόρηση με ηλεκτρονικά μέσα στο πιστωτικό ίδρυμα, που έχει παρουσιάσει την επιταγή, για τον πραγματικό λόγο της μη πληρωμής της επιταγής, δηλαδή αν η μη πληρωμή οφείλεται σε έλλειψη διαθέσιμων κεφαλαίων, κλείσιμο λογαριασμού ή εντολή μη πληρωμής, καθώς και για την ημερομηνία παρουσίασης της επιταγής προς πληρωμή. (β) Κατά την παραλαβή της πληροφόρησης που αποστέλλεται δυνάμει της παραγράφου (α), το πιστωτικό ίδρυμα, που έχει παρουσιάσει την επιταγή, οφείλει ενυπογράφως να σφραγίζει ή να σημειώνει, στο πρωτότυπο της επιταγής, τον πραγματικό λόγο της μη πληρωμής της επιταγής, όπως αυτός περιέχεται στην πιο πάνω πληροφόρηση, καθώς και την ημερομηνία παρουσίασης της επιταγής προς πληρωμή. (γ) Η σφράγιση και ο λόγος επιστροφής που σημειώνεται από το πιστωτικό ίδρυμα, που έχει παρουσιάσει την επιταγή, επί της επιταγής, γίνεται αποδεκτή ως μαρτυρία ενώπιον δικαστηρίου: Νοείται ότι η σφραγίδα ή και η σημείωση του πιστωτικού ιδρύματος, που έχει παρουσιάσει την επιταγή, αναφορικά με τον πραγματικό λόγο της μη πληρωμής και με την ημερομηνία παρουσίασης της επιταγής προς πληρωμή, αποτελούν μαχητό τεκμήριο του αληθούς του περιεχομένου τους: Νοείται, περαιτέρω, ότι συμμόρφωση πιστωτικού ιδρύματος με τη δυνάμει του παρόντος εδαφίου υποχρέωσή του δεν συνιστά, ούτε μπορεί να ερμηνευθεί ότι συνιστά, παραβίαση εκ μέρους του, του απορρήτου ή της εμπιστευτικότητας των πληροφοριών που κατέχει αναφορικά με τους λογαριασμούς των πελατών του.

(5)Παράβαση των δυνάμει των εδαφίων

(3)και

(4)επιβαλλόμενων υποχρεώσεων από οποιοδήποτε λειτουργό ή υπάλληλο του πιστωτικού ιδρύματος, ο οποίος εξουσιοδότησε ή, εν γνώσει του, έχει επιτρέψει ή συνεργήσει στην παράβαση, εκτός εάν η παράβαση έγινε λόγω καλόπιστου λάθους, συνιστά ποινικό αδίκημα τιμωρούμενο με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τους τρεις

(3)μήνες ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες ευρώ (€2.000,00) ή και με τις δύο αυτές ποινές.

(6)Το παρόν άρθρο δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις έκδοσης επιταγής, όταν αυτή εκδίδεται προς πληρωμή οφειλής που σχετίζεται με συναλλαγή ή πράξη, η οποία αντίκειται στα χρηστά ήθη ή σε οποιοδήποτε νόμο.

(7)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, «πιστωτικό ίδρυμα», σημαίνει- (α) τράπεζα, κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τον περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμο, ή (β) συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα, κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο, ή (γ) οποιοδήποτε άλλο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα ή οργανισμό που έχει συσταθεί με βάση οποιοδήποτε νόμο και εκδίδει βιβλιάρια επιταγών σε πελάτες του.

(8)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, η παρουσίαση επιταγής περιλαμβάνει, τόσο τη φυσική παρουσίαση επιταγής, όσο και την παρουσίαση επιταγής με ηλεκτρονικά μέσα, σύμφωνα με διαδικασίες που εγκρίνει η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου δυνάμει των εξουσιών που της χορηγούνται από το άρθρο 74Α του περί Συναλλαγματικών Νόμου.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) 5. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα, του προαναφερόμενου Άρθρου 305Α

(2)του Κεφ. 154, αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ttozios Management Ltd v Κυριάκος Κυριάκος, Ποινική Έφεση 96/2014, 15/04/2016. Παραθέτω την σχετική περικοπή: «. τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που δημιουργούνται με βάση το άρθρο αυτό είναι:

(1)Η έκδοση της επιταγής.

(2)Η πρόκληση της μη εξόφλησης της επιταγής από τον εκδότη της με οποιαδήποτε πράξη του πριν ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα. . Εφόσον αποδειχθούν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που στοιχειοθετείται με το Άρθρο 305Α

(2)τότε το βάρος απόδειξης μετατίθεται επί των ώμων του Κατηγορουμένου (εκδότη) να αποδείξει την ύπαρξη εύλογης αιτίας, για την ανάκληση της επιταγής. Το βάρος απόδειξης από τον Κατηγορούμενο (εκδότη) είναι εκείνο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Η ποινική ευθύνη του εκδότη επιταγής καθορίζεται στο αυστηρό πλαίσιο που θέτει το εδάφιο 2 του Άρθρου 305Α χωρίς να επεκτείνεται σε άλλες παραμέτρους όπως φαίνεται να είναι η εισήγηση των Εφεσειόντων. ...». 6. Η ύπαρξη «εύλογης αιτίας» στην ανάκληση της πληρωμής μίας επιταγής, που θεσμοθετείται ως υπεράσπιση του αδικήματος της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα κάτω από το Άρθρο 305Α

(2)του Κεφ. 154 από το ίδιο το Άρθρο 305Α

(2)του Κεφ. 154, ως εμφαίνεται και από την προαναφερόμενη περικοπή από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ttozios Management Ltd v Κυριάκος Κυριάκος, Ποινική Έφεση 96/2014, 15/04/2016, έχει επίσης εξεταστεί και αναλυθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην προαναφερόμενη υπόθεση Ttozios Management Ltd v Κυριάκος Κυριάκος, Ποινική Έφεση 96/2014, 15/04/2016. Αναφέρθηκαν, σχετικά με την υπεράσπιση αυτή, τα εξής: «Στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης δεν αμφισβητήθηκαν τα πιο πάνω συστατικά στοιχεία του αδικήματος από τους Εφεσείοντες. Από κει και πέρα το βάρος μετετέθη επί των ώμων των Εφεσειόντων/Κατηγορουμένων να αποδείξουν στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων την ύπαρξη εύλογης αιτίας στην ανάκληση της πληρωμής της επιταγής. Η εύλογη αιτία συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά με τον λόγο της ανάκλησης που εξεδήλωσε γραπτώς ο Κατηγορούμενος (εκδότης) κατά τον ουσιώδη χρόνο ανάκλησης της και όχι ότι ενδεχομένως πιστεύει ότι αποτελεί καλή Υπεράσπιση ή άλλο λόγο που δεν δηλώθηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο της ανάκλησης της επιταγής. Σύμφωνα με την επιφύλαξη του εδαφίου

(2)η επίκληση της υπεράσπισης της «εύλογης αιτίας» τελεί υπό την προϋπόθεση ότι κατά/ή περί την παρουσίαση της επιταγής για σκοπούς πληρωμής της ο κατηγορούμενος ως εκδότης γραπτώς παρέθεσε στο πιστωτικό ίδρυμα το λόγο ή λόγους για τους οποίους δίδεται η εντολή μη πληρωμής της. Η αποτυχία απόδειξης της «εύλογης αιτίας» εν τη εννοία του Νόμου και όπως αυτή νομολογιακά ερμηνεύτηκε (βλ. Diamonds Co Ltd ν. Χρήστου Γεωργίου

(2011)2 Α.Α.Δ 763) θέτει τέρμα στην Υπεράσπιση του Κατηγορουμένου περί «εύλογης αιτίας» στην ανάκληση της επιταγής.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) 7. Περαιτέρω, στην υπόθεση Nikiforos Technologies Ltd v Στυλιανού Γ. Χρήστου, Ποινική Έφεση Αρ. 18/2012, 16/04/2014, το Ανώτατο Δικαστήριο, ως προς τα της προαναφερόμενης υπεράσπισης, επεξήγησε με την απόφαση του τα εξής: «Εύλογη αιτία, ., αποτελεί κατά τη νομολογία, η παρουσίαση γεγονότων και δεδομένων που δικαιολογούν την ανάκληση και που παρατίθενται γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή. Στην υπόθεση N.C. Diamonds Co Ltd v. Γεωργίου

(2001)2 Α.Α.Δ. 763, το Εφετείο αναφέρθηκε στη δημιουργία δυνάμει του άρθρου 305Α

(2)της έγκυρης υπεράσπισης του ανακλητού της επιταγής για εύλογη αιτία, η οποία πρέπει να βασίζεται στην ειλικρινή πίστη ότι ο κατηγορούμενος είχε το δικαίωμα να ανακαλέσει την πληρωμή και ότι η πεποίθηση αυτή ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογη, δηλαδή, καλή τη πίστει, («bona fide» ή «just cause»), (Osgood v. Nelson

(1872)L.R. 5 H.L. 636 και R. v. Hall 7 Q.B.D. 575). Η ποινική ευθύνη του εκδότη επιταγής καθορίζεται, όπως λέχθηκε, στο αυστηρό πλαίσιο που θέτει το εδάφιο

(2), χωρίς επέκταση σε άλλες έννομες σχέσεις που ενδεχόμενα να διατάρασσαν την προσφερόμενη υπεράσπιση, (δέστε σχετικά και την Philippa Estates Ltd v. Ρούσου

(2006)2 Α.Α.Δ. 142).». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) 8. Βλ. επίσης, τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις, L.C.D. Domiki Ltd v R.K.A. Kikkos Developers Ltd κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 116/2011,30/01/2015, Χριστόδουλος Νεοφύτου ν A.S.G. Solar Technologies Ltd, Ποινική Έφεση 147/2015, 28/11/2017, Σάββας Χ'Γιώρκης & Υιοί Λτδ ν Αρτοβιομηχανία Μ. Πατής Λτδ, Ποινική Έφεση Αρ. 178/2014, 24/10/2016, Δαμιανου ν Καναρη, Ποινική Έφεση Αρ. 6/18, 31/10/2018, N.C. Diamonds Co. Ltd v Χρίστου Γεωργίου,

(2001)2 Α.Α.Δ. 763, Philippa Estates Ltd v Γιαννάκη Ρούσου

(2006)2 Α.Α.Δ. 142, Νίκος Ιωάννου ν Ναναιμο Λτδ κ. α.,

(2005)2 Α.Α.Δ.

2. Όπως προκύπτει από τα προαναφερόμενα: (α) η επίκληση της υπεράσπισης της «εύλογης αιτίας» από πλευράς κατηγορουμένου, ο οποίος φέρει και το σχετικό βάρος απόδειξης της, τελεί υπό την προϋπόθεση ότι, κατά/ή περί την παρουσίαση της επιταγής για σκοπούς πληρωμής της, ο κατηγορούμενος ως εκδότης, «γραπτώς παρέθεσε» στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εξέδωσε την επιταγή, το λόγο ή λόγους για τους οποίους δίδεται η εντολή μη πληρωμής της, και (β) η εύλογη αιτία, «συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά», με τον λόγο της ανάκλησης που εξεδήλωσε γραπτώς ο κατηγορούμενος (εκδότης) κατά τον ουσιώδη χρόνο ανάκλησης της και όχι ότι ενδεχομένως πιστεύει ότι αποτελεί καλή υπεράσπιση ή άλλο λόγο που δεν δηλώθηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο της ανάκλησης της επιταγής. Συνεπώς, η ποινική ευθύνη του εκδότη μίας επιταγής, η πληρωμή της οποίας έχει ανακληθεί από τον ίδιο, καθορίζεται στο αυστηρό πλαίσιο που θέτει το εδάφιο

(2)του Άρθρου 305Α του Κεφ. 154, ως τούτο έχει προαναφερθεί. Η ουσία της υπόθεσης

1. Θα προσπαθήσω να επικεντρωθώ στην ουσία της υπόθεσης (βλ. Κυριάκου ν Ηλία, Ποινική Έφεση Αρ. 188/2016, 31/10/2018).
2. Το κρίσιμο, για να απαντηθεί, ερώτημα, στην υπόθεση αυτή, είναι, κατά πόσο, η Κατηγορούμενη 1, δικαιούται την υπεράσπιση που προνοείται από την επιφύλαξη του εδαφίου

(2)του Άρθρου 305Α του Κεφ. 154, την οποία έχει επικαλεστεί, ήτοι, κατά πόσο δικαιολογημένα επικαλείται ότι εύλογα έχει, δια της Κατηγορουμένης 2, ανακαλέσει την πληρωμή της επίδικης επιταγής και σε κάθε περίπτωση, εάν η Κατηγορουμένη 1 έχει επιτύχει την «απόδειξη» γεγονότων που την στοιχειοθετούν. Η ευθύνη της Κατηγορουμένης 2, συναρτάται, κατ' αρχήν, με αυτή την υπεράσπιση της Κατηγορουμένης 1 και ως εκ τούτου, περαιτέρω συζήτηση περί του ζητήματος αυτού θα ακολουθήσει, αναλόγως κατάληξης στο προαναφερόμενο ερώτημα. Η εκτίμηση της μαρτυρίας, η αξιολόγηση της αποδεκτής μαρτυρίας, ευρήματα για τα γεγονότα και τελικά συμπεράσματα Τα παραδεκτά γεγονότα

1. Κατά την ακροαματική διαδικασία της 02ης/10/2018, και προτού ολοκληρωθεί η παρουσίαση της υπόθεσης της Παραπονούμενης, οι διάδικοι, δια κοινής δήλωσης τους, που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο από τον συνήγορο των Κατηγορουμένων 1 και 2, παραδέχθηκαν την πραγματικότητα των εξής γεγονότων: [Παρατίθεται αυτούσια η δήλωσης του κ. Αργυρού:] «. θα δηλωθεί ότι η επιταγή έχει εκδοθεί, έχει υπογραφεί από την Κατηγορούμενη 2 εκ μέρους της Κατηγορούμενης 1 και έχει ανακληθεί η εξαργύρωσή της με την αιτιολογία "cancellation of contract".».
2. Αυτά, σημειώνεται, έγιναν αποδεκτά και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο, ως γεγονότα παραδεκτά από τους διαδίκους, για σκοπούς της ακροαματικής διαδικασίας. Η μαρτυρία του ΜΚ1
3. Ο ΜΚ1, είναι ο διαχειριστής των υποθέσεων της Παραπονουμένης. Η Παραπονούμενη, σύμφωνα με τον ΜΚ1, είναι συνιδιοκτήτρια ακινήτου, ήτοι, ενός γραφειακού χώρου, που βρίσκεται στην Μέσα Γειτονιά της Επαρχίας Λεμεσού.
4. Περί τον Νοέμβριο του έτους 2013, ο ΜΚ1, ειδοποιήθηκε από την κτηματομεσίτρια εταιρεία, Fox, στην οποία η Παραπονούμενη είχε αποταθεί για την εξεύρεση ενοικιαστή για τον εν λόγω γραφειακό χώρο, ότι, η Κατηγορούμενη 1, επέδειξε ενδιαφέρον για την ενοικίαση του.
5. Όπως ο ΜΚ1 ισχυρίστηκε, λόγω του ενδιαφέροντος της Κατηγορουμένης 1 να ενοικιάσει τον προαναφερόμενο γραφειακό χώρο, διευθετήθηκε όπως, η Κατηγορουμένη 2, διευθύντρια της, τον επιθεωρούσε για λογαριασμό της. Όπως και έγινε. Κατόπιν τούτου, Παραπονούμενη και Κατηγορούμενη 1, την 13/11/2013, προσήλθαν σε σύμβαση για την ενοικίαση του χώρου. Η εν λόγω σύμβαση ενοικίασης, υπογράφτηκε στο τότε γραφείο της Κατηγορουμένης 1 στην Λεμεσό. Μεταξύ των όρων της σύμβασης, ήταν και η, από πλευράς Κατηγορουμένης 1, καταβολή στην Παραπονουμένη, ποσού €1.000, ως εγγύησης. Σκοπός της, υποστήριξε ο ΜΚ1, η κράτηση του ποσού από την Παραπονούμενη, σε περίπτωση, είτε πρόκλησης ζημιών στο γραφειακό χώρο από την Κατηγορούμενη 1 κατά την διάρκεια της ενοικίασης, είτε τερματισμού της μίσθωσης πριν την λήξη της συμβατικής περιόδου ενοικίασης, που είχε συμφωνηθεί ότι θα ήταν για την περίοδο από 01/01/2014 μέχρι και 31/12/
7. Όπως ο ΜΚ1 περαιτέρω ισχυρίστηκε, μετά από την υπογραφή της σύμβασης ενοικίασης, η Κατηγορούμενη 1, δια της υπογραφής της Κατηγορουμένης 2, εξέδωσε και δια της Κατηγορουμένης 2 παρέδωσε στην Παραπονούμενη, την επίδικη επιταγή για το ποσό των €1.000 (βλ. Τεκμήριο 1), και στην συνέχεια παρέλαβε από την Παραπονούμενη τον γραφειακό χώρο. Ανέλαβε δηλαδή την κατοχή του. Τα κλειδιά του χώρου, ανέφερε ο ΜΚ1, παρέλαβε η Κατηγορούμενη 2, η οποία, θα ξεκινούσε για την Κατηγορούμενη 1, αμέσως μετά, εργασίες προς διαμόρφωση του χώρου, σύμφωνα με τις ανάγκες της.
8. Στις 26/11/2013, ο ΜΚ1, ως υποστήριξε, κατέθεσε την επίδικη επιταγή στην Ελληνική Τράπεζα για να πληρωθεί προς την Παραπονούμενη, όμως αυτή τους επιστράφηκε την αμέσως επόμενη ημέρα, 27/11/2013, χωρίς να τιμηθεί, φέρουσα την αναφορά «Stop payment», λόγω εντολής που η Κατηγορούμενη 1 έδωσε στην πληρώτρια της επιταγής τράπεζα, να μην την πληρώσει. Εν όψει τούτου, ισχυρίστηκε περαιτέρω ο ΜΚ1, επικοινώνησε ο ίδιος με την Κατηγορούμενη 2, ζητώντας από την Κατηγορούμενη 1 την εξόφληση του ποσού των €1.
9. Η Κατηγορούμενη 2 όμως, του αρνήθηκε, ισχυριζόμενη ότι η Κατηγορούμενη 1 δεν θα ενοικίαζε τον χώρο, επειδή, τελικά, δεν ταίριαζε με τις ανάγκες της. Περαιτέρω, υποστήριξε ο ΜΚ1, η Κατηγορούμενη 2, προφασίστηκε και διάφορες άλλες δικαιολογίες. Όπως, για παράδειγμα, ότι ο συγκεκριμένος γραφειακός χώρος, ήταν μικρότερος και δεν άρμοζε στη διαμόρφωση των γραφείων που η Κατηγορουμένη 1 επιθυμούσε. Λόγος, που κατά τον ΜΚ1, δεν ευσταθεί, λόγω του ότι, η Κατηγορούμενη 1, είχε, δια της Κατηγορουμένης 2, επιθεωρήσει τον χώρο και είχε πάρα πολύ χρόνο για να αποφασίσει ότι ήταν την αρεσκείας της, προτού τα μέρη προσέλθουν στην σύμβαση ενοικίασης.
10. Ως αποτέλεσμα των προαναφερόμενων, ανέφερε περαιτέρω ο ΜΚ1, ήταν η Παραπονούμενη, παρά τις επαναλαμβανόμενες κλήσεις, τόσο του ιδίου, όσο και της κτηματομεσίτριας εταιρείας προς την Κατηγορούμενη 1 από πολύ νωρίτερα, να λάβει κατοχή του εν λόγω γραφειακού χώρου, μόλις μετά πάροδο δύο μηνών από το προαναφερόμενο συμβάν. Και τούτο, όπως ο ΜΚ1 υποστήριξε, εκδικητικά από πλευράς Κατηγορουμένων 1 και 2, για να αναγκαστούν να της επιστρέψουν την επίδικη επιταγή και να μην διεκδικήσουν το ποσό των €1.
12. Τότε, διαπιστώθηκαν από την Παραπονουμένη, ζημιές στον γραφειακό της χώρο, τις οποίες, μεταξύ άλλων, έχει απαιτήσει από την Κατηγορούμενη 1, μέσω ανταπαίτησης που έχει καταχωρήσει εναντίον της, στα πλαίσια πολιτικής αγωγής που η τελευταία ήγειρε εναντίον της Παραπονούμενης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, με την οποία αξιώνει από αυτήν αποζημίωση για τα έξοδα που ισχυρίζεται ότι δαπάνησε για την διαμόρφωση του προαναφερόμενου γραφειακού χώρου. Η μαρτυρία του ΜΚ2
13. Ο ΜΚ2, είναι ένας εκ των διοικητικών συμβούλων της Παραπονουμένης εταιρείας.
14. Όπως υποστήριξε, λόγω των επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων, για τα της διαχείρισης των υποθέσεων της Παραπονούμενης, έχει διορίσει τον ΜΚ
16. Ο ΜΚ2, κατέθεσε ουσιαστικά, τα όσα γεγονότα ο ΜΚ1 ισχυρίστηκε στο Δικαστήριο, για τα οποία, όπως υποστήριξε, τηρείτο ενήμερος από τον ΜΚ
18. Όπως υποστήριξε, σύμφωνα με την ενημέρωση που είχε τότε από τον ΜΚ1, η Κατηγορούμενη 1, επιθυμούσε, προτού ενοικιάσει τον εν λόγω γραφειακό χώρο, την επιθεώρηση του. Φυσιολογική, όπως υποστήριξε απαίτησης, και για αυτό τον λόγο, επετράπη από την Παραπονούμενη, η, από πλευράς Κατηγορουμένης 1, επιθεώρησης του γραφειακού χώρου, δια της Κατηγορουμένης 2 διοικητικής της συμβούλου, παρουσία αντιπροσώπου της κτηματομεσίτριας εταιρείας, Fox.
19. Αφού έγινε η επιθεώρησης του χώρου από πλευράς της Κατηγορουμένης 1 και κρίθηκε της απολύτου αρεσκείας της, υποστήριξε ο ΜΚ2, Παραπονούμενη και Κατηγορούμενη 1, προσήλθαν στην σύμβαση ενοικίασης ημερομηνίας 13/11/
20. Όρος της εν λόγω σύμβασης ενοικίασης, ισχυρίστηκε περαιτέρω ο ΜΚ2, ήταν η καταβολή από πλευράς της Κατηγορουμένης 1 προς την Παραπονούμενη, €1.000, ως εγγύηση. Για την σημασία της εν λόγω εγγύησης, ο ΜΚ2, αναφέρθηκε, ως ακριβώς ισχυρίστηκε και ο ΜΚ1 ανωτέρω.
21. Μετά την υπογραφή της σύμβασης ενοικίασης, ανέφερε ο ΜΚ2 περαιτέρω, συμμορφούμενη η Κατηγορούμενη 1 με την προαναφερόμενη συμβατική υποχρέωση της, κατέβαλε στην Παραπονούμενη, δια της επίδικης επιταγής, την οποία εξέδωσε μέσω της διοικητικής της συμβούλου, Κατηγορούμενης 2, το ποσό των €1.
22. Ακολούθως, πρόσθεσε ο ΜΚ2, η Παραπονούμενη παρέδωσε στην Κατηγορούμενη 1, την κατοχή και έλεγχο του εν λόγω γραφειακού χώρου, σκοπός της οποίας ήταν η διαμόρφωσης του σε γραφεία ως ήθελε.
23. Ο ΜΚ2, αναφέρθηκε και στα όσα γεγονότα επακολούθησαν της παράδοσης της κατοχής του γραφειακού χώρου στην Κατηγορουμένη 1, όπως αυτά του αναφέρθηκαν από τον ΜΚ1, σχετικά με: την παρουσίαση της επίδικης επιταγής από τον ΜΚ1 στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε για να πληρωθεί στις 26/11/2013·, την μη τίμηση της·, τον λόγο της μη τίμησης της που δόθηκε από την πληρώτρια τράπεζα·, την εν συνεχεία άρνηση της Κατηγορούμενης 1, δια της Κατηγορουμένης 2, να πληρώσει την επίδικη επιταγή·, τους λόγους που προβλήθηκαν από πλευράς της για την άρνηση της αυτή·, την ανάκτηση της κατοχής του γραφειακού χώρου από την Παραπονούμενη περί τα τέλη Φεβρουαρίου του έτους 2014 και τις περιστάσεις υπό τις οποίες αυτό έγινε· και τέλος, τις ζημιές στον γραφειακό χώρο ενόσω αυτός ήταν στην κατοχή της Κατηγορουμένης 1, οι οποίες διαπιστώθηκαν από την Παραπονούμενη, όταν πλέον ανακτήθηκε η κατοχή του.
24. Τέλος, ο ΜΚ2, υποστήριξε ότι, ο γραφειακός χώρος που είχε ενοικιαστεί από την Παραπονούμενη στην Κατηγορούμενη 1, σε σχέση με το οποίο γεγονός εκδόθηκε και η επίδικη επιταγή, είναι εμβαδού 216 τ. μ., σύμφωνα με την πολεοδομική άδεια που έλαβε από το Τμήμα Πολεοδομίας, η εταιρεία που κατασκεύασε το κτήριο, στο οποίο ο εν λόγω γραφειακός χώρος βρίσκεται, αλλά και τα αρχιτεκτονικά σχέδια για τα οποία η προαναφερόμενη πολεοδομική άδεια εκδόθηκε (βλ. Τεκμήρια 4, 5, 6 και 7). Η μαρτυρία της Κατηγορουμένης 2
25. Η Κατηγορούμενη 2, είναι, όπως ανέφερε, η μοναδική αξιωματούχος και μέτοχος της Κατηγορουμένης 1 εταιρείας.
26. Όπως η Κατηγορουμένη 2 υποστήριξε, η Κατηγορούμενη 1, επιχειρεί στον τομέα της παροχής υπηρεσιών λογιστικής, ενεργεί δε και ως ελεγκτικός οίκος. Περί τα μέσα του έτους 2013, ισχυρίστηκε η Κατηγορούμενη 2, λόγω της επέκτασης των εργασιών της Κατηγορουμένης 1 και της, ως εκ τούτου πρόσληψης προσωπικού, η Κατηγορούμενη 1, μέσω αυτής, αναζήτησε μεγαλύτερο γραφειακό χώρο, που θα μπορούσε να εξυπηρετήσει τις αυξημένες ανάγκες της επιχείρησης της.
27. Ψάχνοντας για αυτό τον σκοπό στο διαδίκτυο, μέσω της ιστοσελίδας της κτηματομεσίτριας εταιρείας Fox, η Κατηγορούμενη 2, ισχυρίστηκε, στις 10/11/2013, εντόπισε τον γραφειακό χώρο, ιδιοκτησία της Παραπονουμένης, ο οποίος διαφημιζόταν ότι διατίθετο προς ενοικίαση. Στην σχετική, όπως υποστήριξε διαφήμιση, περιλαμβάνονταν και οι προδιαγραφές του εν λόγω χώρου, μεταξύ άλλων, ότι ήταν εμβαδού 216 τ. μ. Προς υποστήριξη του εν λόγω ισχυρισμού της, η Κατηγορουμένη 2, παρουσίασε στο Δικαστήριο εκτυπωμένη την εν λόγω διαφήμιση, Τεκμήριο
29. Ακολούθησε, όπως υποστήριξε, επικοινωνία της Κατηγορουμένης 2, με αντιπρόσωπο της κτηματομεσίστριας εταιρείας Fox, κάποια XXXXX Παπανικολάου, μέσω μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, διαδικτυακά, στις 11/11/2013 και διευθετήθηκε συνάντηση τους για να επισκεφτεί το ακίνητο (βλ. Τεκμήριο 10).
30. Η επίσκεψη της Κατηγορούμενης 2, στο ακίνητο της Παραπονούμενης, έγινε την αμέσως επόμενη ημέρα, στις 12/11/2013, συνοδεία κάποιας αντιπροσώπου της κτηματομεσίστριας εταιρείας Fox, άλλης από την ***** Παπανικολάου, με την οποία είχε την σχετική επικοινωνία, η οποία της είχε λεχθεί, ότι, λόγω άλλων υποχρεώσεων της, δεν μπορούσε να παρευρεθεί.
31. Η συνάντηση Παραπονούμενης και Κατηγορούμενης 1, για την υπογραφή της σύμβασης ενοικίασης του εν λόγω γραφειακού χώρου, διευθετήθηκε μεταξύ της Κατηγορούμενης 2 και της ***** Παπανικολάου, και πάλι μέσω μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, διαδικτυακά, για την αμέσως επόμενη ημέρα, ήτοι, στις 13/11/2013, στα γραφεία της Κατηγορουμένης
32. Στο μήνυμα της ***** Παπανικολάου προς την Κατηγορούμενη 3, επισυνάφθηκε και το προτεινόμενο προς υπογραφή, από Παραπονούμενη και Κατηγορούμενη 1, ενοικιαστήριο έγγραφο (βλ. Τεκμήριο 11).
33. Στην συνάντηση της 13ης/11/2013, στα γραφεία της Κατηγορουμένης 1, μαζί με την ***** Παπανικολάου, προσήλθε και ο ΜΚ1, όπου, μετά από αρκετή συζήτηση και κατόπιν διαβεβαιώσεως της Κατηγορουμένης 2 από αυτούς, ότι ο γραφειακός χώρος της Παραπονουμένης, ήταν εμβαδού 216 τ. μ., συμφωνήθηκε η ενοικίαση του ακινήτου από την Κατηγορούμενη
34. Συμφωνήθηκαν, όπως υποστήριξε η Κατηγορούμενη 2, το χρηματικό αντάλλαγμα για την μίσθωση που θα καταβαλλόταν μηνιαίως, καθώς επίσης και η περίοδος της ενοικίασης. Όπως η Κατηγορούμενη 2, υποστήριξε, αν και ο ΜΚ1, της είχε αναφέρει ότι, θέληση της Παραπονούμενης, ήταν η ενοικίαση του ακινήτου για μόνο ένα έτος, επειδή σκοπός της Παραπονούμενης ήταν η πώληση του ακινήτου, η Κατηγορούμενη 1, θα συμφωνούσε στην μίσθωση του χώρου, μόνο για μεγαλύτερη περίοδο, όπως και τελικά συμφωνήθηκε (για πέντε έτη), καθότι, σκοπός της Κατηγορουμένης 1, ήταν η ανακαίνισης του χώρου και η διαμόρφωσης του αναλόγως των αναγκών της επιχειρήσεως της, το κόστος της οποίας, θα καθιστούσε ασύμφορη την ενοικίαση του μόνο για ένα έτος. Στην βάση των μεταξύ τους συμφωνηθέντων, ανέφερε η Κατηγορούμενη 2, έγιναν αλλαγές στο προσχέδιο της συμφωνίας που της είχε σταλεί από την ***** Παπανικολάου πριν από την συνάντηση, ώστε η σύμβασης των μερών να λάβει την τελική της μορφή και ακολούθως αυτή υπογράφτηκε (βλ. Τεκμήριο 12).
35. Με την υπογραφή της σύμβασης ενοικίασης, η Κατηγορούμενη 2, έλαβε τα κλειδιά για πρόσβαση και έλεγχο στον γραφειακό χώρο και παρέδωσε στον ΜΚ1 δύο επιταγές που υπέγραψε για να εκδοθούν από την Κατηγορούμενη 1, για το ποσό των €1.000 έκαστη, μία εκ των οποίων και η επίδικη, πληρωτέες την ίδια ημέρα, δηλαδή, στις 13/11/
36. Η μία επιταγή, καθ' υπόδειξη του ΜΚ1, ισχυρίστηκε η Κατηγορούμενη 2, του δόθηκε ατελής, δηλαδή, χωρίς δικαιούχο πληρωμής, ενώ η άλλη, η επίδικη, εκδόθηκε με δικαιούχο να την πληρωθεί, την Παραπονούμενη. Η πρώτη επιταγή, υποστήριξε η Κατηγορούμενη 2 περαιτέρω, ως εκ των υστέρων πληροφορήθηκε, πληρώθηκε σε κάποιο πρόσωπο, υπάλληλο της κτηματομεσίτριας εταιρείας, Fox (βλ. Τεκμήριο 19).
37. Στην εν λόγω συνάντηση της 13ης/11/2013, ο ΜΚ1 ανέλαβε και διαβεβαίωσε την Κατηγορούμενη 2 ότι θα το έπραττε, την προμήθεια της με τα αρχιτεκτονικά σχέδια του κτηρίου, για να μπορούσε η Κατηγορούμενη 2 να προχωρήσει με τις εργασίες ανακαίνισης και διαμόρφωσης του χώρου, ως είχε συμφωνηθεί. Παρά ταύτα, και παρά τις συνεχείς οχλήσεις της Κατηγορουμένης 2, τα αρχιτεκτονικά σχέδια του κτηρίου δεν της παραδόθηκαν, παρά μόνο με καθυστέρηση, στις 21/11/2013, όταν ο σύζυγος της Κατηγορούμενης 2, που διατηρεί επιχείρηση ταχυμεταφορών, τα παρέλαβε από τον ΜΚ1 (βλ. Τεκμήριο 13). Αμέσως αφού παρέλαβε τα αρχιτεκτονικά σχέδια η Κατηγορούμενη 2, τα απέστειλε στην διακοσμητή που ανέλαβε την σχετική εργασία, η οποία, αφού τα μελέτησε, την πληροφόρησε ότι, το εμβαδόν του γραφειακού χώρου, ήταν κατά πολύ μικρότερο από αυτό των 216 τ. μ. που η Κατηγορούμενη 2 της είχε αναφέρει σχετικά. Γεγονός που το διαπίστωσαν και επί τόπου, όταν, την επόμενη ημέρα, δηλαδή, στις 22/11/2013, επισκέφτηκαν τον χώρο μαζί. Μάλιστα, ανευρέθηκε ότι, ο χώρος του γραφείου, ήταν εμβαδού 170 τ. μ., μόνον.
38. Αυτή την διαπίστωση της, ισχυρίστηκε η Κατηγορούμενη 1, την πληροφόρησε αμέσως στον ΜΚ1, από τηλεφώνου, στον οποίο ζήτησε να την συναντήσει επί τόπου, όπως και έγινε, μετά πάροδο κάποιας ώρας. Στην παρουσία του ΜΚ1 τότε, υποστήριξε η Κατηγορούμενη 2, μετρήθηκε το εμβαδόν του χώρου, ο οποίος, απλά της δήλωσε άγνοια για τα του γεγονότος, αναφέροντας της ότι, και ο ίδιος, μέχρι τότε, νόμιζε ότι το εμβαδόν του ήταν 216 τ. μ. Τότε, υποστήριξε η Κατηγορούμενη 2, κατήγγειλε για λογαριασμό της Κατηγορουμένης 1, στον ΜΚ1, την σύμβαση ενοικίασης, λόγω παράβασης των συμφωνηθέντων. Θέση της Κατηγορουμένης 1 για τα του τερματισμού της συμβατικής σχέσης Παραπονούμενης και Κατηγορούμενης 1, που δεν άρεσε στον ΜΚ1, ο οποίος στράφηκε εναντίον της, λεκτικώς, απειλητικά. Τους ισχυρισμούς της αυτούς για τα γεγονότα, υποστήριξε περαιτέρω η Κατηγορούμενη 2, βεβαιώνει και η διακοσμήτρια που ήταν τότε παρούσα, γραπτώς (βλ. Τεκμήριο 14).
39. Μετά από αυτά τα συμβάντα, ισχυρίστηκε η Κατηγορούμενη 2, αμέσως επικοινώνησε με την τράπεζα επί της οποίας η Κατηγορούμενη 1 εξέδωσε την επίδικη επιταγή, δίδοντας της εντολή να μην την πληρώσει, για τον λόγο ότι, η συμφωνία που ήταν υποκείμενη της έκδοσης της, είχε ακυρωθεί («cancellation of contract»). Η άλλη επιταγή, που παραδόθηκε στον ΜΚ1 στις 13/11/2011, ισχυρίστηκε περαιτέρω η Κατηγορούμενη 2, είχε ήδη πληρωθεί.
40. Ακολούθησαν, ισχυρίστηκε περαιτέρω η Κατηγορούμενη 1, επικοινωνίες με αντιπροσώπους της Παραπονουμένης, ώστε η Κατηγορούμενη 1 να της επέστρεφε τα κλειδιά του γραφειακού χώρου και η Παραπονούμενη την επίδικη επιταγή, χωρίς όμως ανταπόκριση από πλευράς της τελευταίας. Ως εκ τούτου, ανέφερε η Κατηγορούμενη 2, η Κατηγορούμενη 1 συμβουλεύτηκε δικηγόρο, στον οποίο έδωσε οδηγίες να την εκπροσωπήσει σε ότι αφορούσε το ζήτημα που προέκυψε, σε σχέση με το οποίο, υπήρξε, από τον εν λόγω δικηγόρο, αλληλογραφία με την Παραπονούμενη αλλά και τον δικηγόρο της Παραπονούμενης (βλ. Τεκμήρια 15, 16, 17.1, 17.2 και 19). Τελικά, τα κλειδιά του γραφειακού χώρου, παραδόθηκαν από τον δικηγόρο της Κατηγορούμενης 1, στην XXXXX Παπανικολάου, στις 20/02/
41. Η εκτίμηση της μαρτυρίας και η αξιολόγηση των αποδεκτών γεγονότων
42. Σε ότι αφορά την προαναφερόμενη μαρτυρία, η μαρτυρία των MK1 και ΜΚ2, σε αντίθεση με αυτή της Κατηγορουμένης 2, δεν γίνεται αποδεκτή, για τους εξής λόγους.
43. Σε ότι αφορά τον ΜΚ2, αρκεί, σε ότι αφορά το ζήτημα αυτό της αξιολόγησης της μαρτυρίας του, να αναφερθεί, ότι, ο ίδιος, όπως φαίνεται, καμία προσωπική γνώση των επίδικων γεγονότων δεν έχει, και ότι, όπως και ο ίδιος ξεκάθαρα κατέθεσε στο Δικαστήριο, γνωρίζει και μαρτύρησε τα όσα ο ΜΚ1 του ανέφερε ότι αποτελούν πραγματικότητα, χωρίς βεβαίως να γνωρίζει κατά πόσο ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Το γεγονός, όπως ο ΜΚ2 ανέφερε, ότι έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στον ΜΚ1, που είναι και κουνιάδος του, ότι, ως διαχειριστής της Παραπονουμένης, σε ότι αφορούσε αυτή την υπόθεση, ενεργούσε κατά τρόπο, που, επιχειρηματικά τουλάχιστον, τον καλύπτει απόλυτα, δεν δικαιολογεί αποδοχή της μαρτυρίας του. Ο ίδιος, δεν γνωρίζει για τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής, -μάλιστα, δεν ξεκαθάρισε με την μαρτυρία του, κατά πόσο η ενημέρωση του για τα επίδικα γεγονότα από τον ΜΚ1, ήταν κατά την εξέλιξη τους ή μεταγενέστερα, κατόπιν διαμόρφωσης των περιστάσεων που συνθέτουν την επίδικη διαφορά-, και αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο. Το μοναδικό γεγονός για το οποίο βρίσκω ότι ο ΜΚ2 έχει προσωπική γνώση και για το οποίο μαρτύρησε στο Δικαστήριο, κατά τρόπο θετικό που με κάνει να αποδεχθώ ότι οι ισχυρισμοί του αναφορικά με αυτό, ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αφορά στο εμβαδόν του ορόφου που βρίσκεται ο επίδικος γραφειακός χώρος και δη, ότι, αυτό, σύμφωνα με την πολεοδομική άδεια του κτηρίου στο οποίο βρίσκεται και τα αρχιτεκτονικά σχέδια σε σχέση με τα οποία η εν λόγω πολεοδομική άδεια εκδόθηκε, είναι 216 τ. μ. Αυτός άλλωστε ο ισχυρισμός του, δεν αμφισβητήθηκε ευθέως από πλευράς της υπεράσπισης και τεκμηριώνεται και από τα Τεκμήρια 4 και 5 που ο ΜΚ2 παρουσίασε στο Δικαστήριο προς υποστήριξη του, στα οποία γίνεται σχετική αναφορά.
44. Ο ΜΚ1, που αναμφίβολα ήταν ο βασικός μάρτυρας κατηγορίας των Κατηγορουμένων 1 και 2, δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του, δεν κρίνεται θετικά, καθότι, οι τοποθετήσεις του στα διάφορα ερωτήματα που του τέθηκαν κατά την δίκη, κυρίως κατά την αντεξέταση του, δεν ήταν ξεκάθαρες, ενώ, όπως προκύπτει από προσεχτική εξέταση της μαρτυρίας του, διάφοροι από τους ισχυρισμούς του για τα γεγονότα, αντικρούονται από την μη αμφισβητηθείσα πραγματική μαρτυρία, ή ακόμη και από ισχυρισμούς του ιδίου. Ενδεικτικές, είναι οι ακόλουθες σχετικές παρατηρήσεις μου.
45. Ο ΜΚ1, θέλοντας προφανώς να υποστηρίξει την θέση του ότι, η Κατηγορούμενη 2, είχε, στην παρουσία του, συνοδεία και της αρχιτέκτονα της, επιθεωρήσει τον επίδικο γραφειακό χώρο και τον βρήκε της αρεσκείας της, ανέφερε ότι, την ημέρα εκείνη της επιθεώρησης, στην διάθεση τους, Κατηγορούμενη 2 και αρχιτέκτονας, είχαν το αρχιτεκτονικό σχέδιο επί κλίμακας, της κάτοψης του χώρου, σε κόλλα Α
46. Του είχε μάλιστα ζητηθεί από την αρχιτέκτονα της Κατηγορουμένης 1, υποστήριξε περαιτέρω, η κάτοψης του χώρου, σε μεγαλύτερο σχέδιο, όμως, επειδή Παραπονούμενη και Κατηγορούμενη 1, τελικά δεν προχώρησαν με την ενοικίαση, αυτό δεν τους δόθηκε ποτέ. Θέση του όμως για τα γεγονότα, στην οποία δεν παρέμεινε σταθερός, εφόσον στην συνέχεια, αντεξεταζόμενος σχετικά, υποστήριξε ακριβώς το αντίθετο, και αμφιταλαντεύτηκε μεταξύ των θέσεων του αυτών στην συνέχεια. Παραθέτω, αυτούσια τα σχετικά σημεία από την μαρτυρία του ΜΚ1, από τα πρακτικά της δίκης: «Ε: Εγώ σου λέω κύριε μάρτυρα, ότι είπες ψέμα στο ότι πήγες με την πελάτιδα μου και είδε τον χώρο με αρχιτέκτονα. . Μάρτυρας: Όχι, δεν την αποδέχομαι. Είχε έρθει με την αρχιτέκτονα και μάλιστα επειδή τα σχέδια που τους είχαμε παραδώσει ήταν σε Α4, είχε ζητήσει τα σχέδια στη μεγάλη σελίδα, η αρχιτέκτονας της. Τα οποία τελικά, επειδή δεν προχωρήσαμε, δεν τα έλαβε. . E. Και εγώ σου λέω κύριε μάρτυρα επίσης ότι, μετά που υπογράψατε τα συμβόλαια και που ανέφερες εσύ ότι είναι 216 τετραγωνικά, η Κατηγορούμενη έβαλε την αρχιτέκτονα της και πήγατε και είδατε τον χώρο. A. Κύριε Πρόεδρε, πήγαμε στον χώρο πριν υπογραφτούν τα συμβόλαια, ήταν μαζί και η αρχιτέκτονας της, μάλιστα υπολόγιζαν και πώς θα φέρουν τα έπιπλα μέσα, τι, από ποιο παράθυρο θα μπούνε. Και σας είπα, μου ζήτησε και τα σχέδια τα πιο μεγάλα και όλα αυτά και αυτό το έκανε για τα πιο μεγάλα σχέδια, εκφράζοντας μια αμφιβολία περί των τετραγωνικών τότε αρχικά. Όταν υπογράψαμε το συμβόλαιο, απλώς δεν μου είχε παρουσιάσει κάποια ένσταση ότι τα τετραγωνικά ήταν διαφορετικά. Αλλά θα μπορούσε έστω, της παραδώσαμε τα μεγάλα σχέδια, οι αριθμοί υπήρχαν και στην Α4, θα μπορούσε και η ίδια με ένα μέτρο να μετρήσει το κτήριο. Δεν ήταν κάτι δύσκολο να γίνει, καθόλου δύσκολο. Εμείς καλόπιστα προχωρήσαμε σε όλη αυτήν τη διαδικασία πολύ καλόπιστα μαζί και γι' αυτό και δεν προτρέξαμε να εισπράξουμε αμέσως την επιταγή, θεωρήσαμε ότι έβαιναν καλώς. . E. Κύριε μάρτυρα, εσείς θυμάστε εάν σε κάποια φάση η αρχιτέκτονας της κατηγορούμενης είχε ζητήσει από εσάς να της στείλετε κατόψεις του κτηρίου; . Ο κος Σ. Αργυρού συνεχίζει: E. Σε κάτοψη επί κλίμακας; A. Κύριε Πρόεδρε, αυτό με ξαναρώτησε και την προηγούμενη φορά, ζητώ συγγνώμη, την έχω ξανακούσει και απάντησα ότι είχαμε δώσει σχέδια σε σελίδα A4 και είχε ζητήσει η αρχιτέκτονας σε μεγαλύτερες σελίδες οι οποίες δεν αποστάληκαν και την έχω απαντήσει την προηγούμενη φορά αυτήν την ερώτηση. . E. . κύριε μάρτυρα συμφωνείς μαζί μου ότι το Τεκμήριο 2 είναι αυτό και πώς ήταν ο χώρος όταν τον δείξατε στην κατηγορούμενη με τα αποχωρητήρια στη μέση και συμφωνάτε ότι το Τεκμήριο 1Α είναι όπως έχετε αναφέρει τα σχέδια όπως είναι πάνω στο κτήριο που έχει χτιστεί; A. Τα οποία δεν δόθηκαν ποτέ στην κυρία Μαρνέρου. E. Πώς βρέθηκαν στην κυρία Μαρνέρου; A. Δόθηκε μόνο το δεύτερο σχέδιο. E. Ωραία. Κύριε μάρτυρα εγώ σου λέω ότι λες ψέματα και ότι αυτό το σχέδιο το έχετε στείλει εσείς μάλιστα με υπηρεσία messenger στην κυρία Μαρνέρου. A. Δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό το πράγμα, είναι απίστευτο. Να με αποκαλούν ψεύτη; Δηλαδή ενίσταμαι, δεν γίνεται αυτό το πράγμα.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
47. Περαιτέρω, ο ΜΚ1, ήταν ανακόλουθος, σε ότι αφορούσε τον ισχυρισμό του, σχετικά με το πότε ήταν που παραδόθηκε η κατοχή του γραφειακού χώρου στην Κατηγορούμενη
48. Ζήτημα, που έχει την σημασία του, πρέπει να σημειωθεί, καθότι, το ισχυριζόμενο αυτό γεγονός, συνδέθηκε από τον ΜΚ1, και με τον ισχυρισμό του ότι, η Κατηγορούμενη 2, επιθεώρησε τον γραφειακό χώρο, παρουσία και της αρχιτέκτονα της, και δεν μπορεί, όπως ο ΜΚ1 το έθεσε, παρά να είχε ικανοποιηθεί για αυτόν, εφόσον είχε ξεκινήσει και εργασίες για την ανακαίνιση και διαμόρφωση του ως ήθελε. Κατά την κυρίως εξέταση του, ο ΜΚ1, σε ότι αφορά το προαναφερόμενο γεγονός, υποστήριξε ότι, αυτό πραγματοποιήθηκε, αμέσως μετά την υπογραφή της σύμβασης ενοικίασης, στις 13/11/
49. Εντούτοις, αντεξεταζόμενος, υποστήριξε ότι, κατοχή του γραφειακού χώρου, η Κατηγορούμενη 1 έλαβε, πριν ακόμη, Παραπονούμενη και Κατηγορούμενη 1, προσέλθουν στην σύμβαση ενοικίασης κατά την ημερομηνία που έχει προαναφερθεί. Εν προκειμένω, αξιοσημείωτο, είναι και το ότι, και στην επιστολή των δικηγόρων της Παραπονούμενης, ημερομηνίας 13/12/2013, Τεκμήριο 3, ο ισχυρισμός περί του συγκεκριμένου ζητήματος, δεν συνάδει με τον προαναφερόμενο του ΜΚ
50. Παραθέτω, αυτούσια τα σχετικά σημεία από την μαρτυρία του ΜΚ1, από την γραπτή δήλωση του ΜΚ1, Έγγραφο Α, και τα πρακτικά της δίκης: «[Από την γραπτή δήλωση του ΜΚ1, Έγγραφο Α:] Με την υπογραφή του συμβολαίου ημερομηνίας 13/11/2013 και την καταβολή του πιο πάνω ποσού, παραδόθηκε η κατοχή του υποστατικού στην Κατηγορούμενη 2, η οποία το παρέλαβε για να ξεκινήσει εργασίες με σκοπό την διαμόρφωση του χώρου του σε γραφείο. [Από τα πρακτικά της δίκης:] E. Μάλιστα. Ήταν τον Νοέμβριο ή Δεκέμβρη που ενημερωθήκατε εσείς του '13; A. Τον Νοέμβριο είχε ξεκινήσει η συζήτηση με την πελάτισσα σας. E. Στην πρώτη συνάντηση που πήγε να δει τον χώρο η κατηγορούμενη με τη μεσίτρια ήσασταν παρών; A. Με ρωτήσατε την προηγούμενη φορά και μου είπατε ότι δεν ήμουν παρών. E. Εσείς όμως είπατε την προηγούμενη φορά ότι το συμβόλαιο το έκανε η κατηγορούμενη, το συμβόλαιο ενοικίασης. A. Όχι, όχι, όταν είχαμε προχωρήσει αρκετά και ήμασταν έτοιμοι να υπογράψουμε η κατηγορούμενη αιτήθηκε κάποιες μικρές αλλαγές. Όταν πήγα στη Λεμεσό εκείνην τη μέρα πριν πάμε για τις αλλαγές είχαμε περάσει από το κτήριο και ήταν μαζί και η αρχιτέκτονας και είχε προχωρήσει σε αρκετές αλλαγές, είχε η ίδια επέμβει στο κτήριο, είχε ξηλώσει το κτήριο και πήγαμε στο γραφείο της κατηγορούμενης και έγιναν οι αλλαγές. . E. Δηλαδή μου λέτε κύριε μάρτυρα, εσείς, για να αποφύγουμε τη σύγχυση, γιατί λέτε ότι έκανε αλλαγές η κατηγορούμενη στο κτήριο ή στο συμβόλαιο, για να ξεκαθαρίσουμε αυτό το θέμα και μετά υπόγραψε; A. Όταν πήγαμε. Είχαμε προχωρήσει, ήμασταν εντάξει και μου είχε πει μέσω της μεσίτριας ότι είχε κάνει αλλαγές μικρές στο συμβόλαιο που θα υπογράφαμε οι οποίες ήταν μικρές αλλαγές, δεν ήταν κάτι το πολύ σημαντικό. Εγώ τις αποδέχθηκα εκείνην την ημέρα που πήγαμε για να υπογράψουμε. Περάσαμε πρώτα από το κτήριο, ήδη είχαν επέμβει στο κτήριο, είχαν ξηλώσει πράγματα και πήγαμε στο γραφείο της και υπογράφηκε το συμβόλαιο και μάλιστα η κυρία Μαρνέρου έκανε τις μικρές αλλαγές στο συμβόλαιο. . E. Εγώ σου λέω ότι κύριε μάρτυρα παραδώσατε τα κλειδιά στην κατηγορούμενη μόνο αφού υπόγραψε το συμβόλαιο. A. Δεν συμφωνούμε. E. Εγώ σου λέω κύριε μάρτυρα ότι λες ψέματα. Επίσης και σε καμία αλλαγή δεν προέβηκε η κατηγορούμενη προτού παραλάβει το ακίνητο πριν τις 13 Νοεμβρίου. A. Εγώ ξανατονίζω όταν πήγα στις 13 να υπογράψω το συμβόλαιο, είχαμε προχωρήσει, ήμασταν έτοιμοι να υπογράψουμε το συμβόλαιο και της παραχωρήθηκαν τα κλειδιά και ζήτησε τις αλλαγές. Της είχαν ήδη παραδοθεί τα κλειδιά και όταν πήγα είχε κάνει κάποιες επεμβάσεις στον χώρο. Αυτή είναι η πραγματικότητα.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
51. Δεν βρίσκω λογικό, πρέπει να σημειωθεί, τον ισχυρισμό του ΜΚ1, ως έχει προαναφερθεί, ότι, η κατοχή του γραφειακού χώρου, είχε παραδοθεί από την Παραπονούμενη στην Κατηγορούμενη 1, πριν καταλήξουν σε συμφωνία για την ενοικίαση του, πόσο μάλλον να γίνει πιστευτός, καθότι κρίνεται ως ακόμη πιο παράλογος, ο ισχυρισμός του ΜΚ1, ότι, η Παραπονούμενη, όχι μόνον παρέδωσε την κατοχή του γραφειακού χώρου στην Κατηγορούμενη 1 πριν προσέλθουν στην σύμβαση ενοικίασης, αλλά επέτρεψε σε αυτήν να ξεκινήσει και σε εργασίες εντός αυτού, μάλιστα επεμβατικές και επί του κτηρίου.
52. Σκέψεις που γίνονται για την μαρτυρία του ΜΚ1, που ενισχύονται και από την μη αμφισβητηθείσα μαρτυρία της Κατηγορουμένης 2, ότι, το ενδιαφέρον της Κατηγορουμένης 1 για ενδεχόμενη ενοικίαση του γραφειακού χώρου της Παραπονουμένης, προς την ***** Παπανικολάου της κτηματομεσίτριας εταιρείας Fox, εκδηλώθηκε στις 10/11/
53. Δηλαδή, δύο μόλις ημέρες πριν τα μέρη προσέλθουν στην σύμβαση για την ενοικίαση του. Άρα, λογικά, θα ήταν αδύνατο, η Κατηγορούμενη 1, να είχε αναλάβει κατοχή του γραφειακού χώρου και να είχε, μάλιστα, ξεκινήσει και εργασίες εντός αυτού, ως ο ΜΚ1 ισχυρίστηκε, από προηγουμένως. Ο δε ισχυρισμός του ΜΚ1, ότι: «Το θέμα της για το ενοικιαστήριο συμβόλαιο είχε ξεκινήσει λίγο καιρό πιο πριν. Δεν ξέρω ακριβώς. Το συζητούσαμε, το βλέπαμε και ξανασυζητούσαμε. Το ξεκινήσαμε σε άλλο τμήμα και καταλήξαμε σε άλλο. Δεν αναφέρθηκε τιμή, ανάλογα με τα τετραγωνικά. Είδε τον χώρο, της άρεσε και προχωρήσαμε.». Δηλαδή, ότι το όλο ζήτημα είχε κάποια διάρκεια, που υποστηρίζει και τον ισχυρισμό του ότι, η κατοχή του ακινήτου από πλευράς Κατηγορουμένης 1, αναλήφθηκε νωρίτερα της σύναψης της σύμβασης, για τον προαναφερόμενο λόγο, δεν μπορεί να γίνει πιστευτός. Ας σημειωθεί εδώ επιπρόσθετα, ότι, προς τεκμηρίωση του προαναφερόμενου ισχυρισμού της Κατηγορουμένης 2, ότι το ενδιαφέρον της Κατηγορουμένης 1 για την ενοικίαση του ακινήτου εκδηλώθηκε την 10η/11/2013, παρουσίασε στο Δικαστήριο το Τεκμήριο 10, που είναι μήνυμα της προς την ***** Παπανικολάου, της κτηματομεσίτριας εταιρείας Fox, ημερομηνίας 10/11/2013, δια του οποίου γίνεται ακριβώς αυτό που η Κατηγορούμενη 2, ως προαναφέρθηκε, ισχυρίστηκε. Αναφέρει «Hi. Please note that I am interested for rental for this property, and the following . 06-018-00014x». Αριθμός αναφοράς («06-018-00014x»), που, ως παρατηρείται, συσχετίζεται και με τον αριθμό αναφοράς ακινήτου, της διαφημίσεως της κτηματομεσίτριας εταιρείας Fox, του γραφειακού χώρου της Παραπονουμένης, Τεκμήριο 9 που επικαλέστηκε με την μαρτυρία της η Κατηγορούμενη
55. Ο ΜΚ1, ως εισαγωγικά ανέφερα σχετικά με την αξιολόγηση της μαρτυρίας του, δεν ήταν καθόλου ξεκάθαρος στις τοποθετήσεις του. Ενδεικτική τούτου, ήταν και η ακόλουθη τοποθέτησης του για τα γεγονότα, όταν αντεξεταζόμενος ερωτήθηκε το τι ανωτέρω προβλημάτισε και το Δικαστήριο, δηλαδή, ποια η λογική του ΜΚ1 πίσω από την παραχώρηση της κατοχής του γραφειακού χώρου της Παραπονουμένης προς την Κατηγορουμένη 1, προτού καταλήξουν τα μέρη σε συμφωνία και μάλιστα, για να ξεκινήσει η τελευταία σε αυτό και εργασίες ανακαίνισης και διαμόρφωσης του χώρου ως ήθελε. Ο ΜΚ1, τότε, ανέφερε: «Ήμασταν 2013 και δεν ήταν κατεδαφίσεις. Βρήκαμε μιαν ενοικιάστρια που έδειξε τεράστιο ενδιαφέρον. Εμείς με όλην την καλή διάθεση της είχαμε παραδώσει τα κλειδιά, είχαμε ραντεβού να υπογράψουμε και δεν έγινε γιατί ζήτησε κάποιες μικρές αλλαγές. Σε αυτές τις μέρες μέχρι να πάω ξανά πίσω για να γίνουν οι μικρές αλλαγές είχαν γίνει και οι επεμβάσεις.». Αυτός ο ισχυρισμός του ΜΚ1, εκτός του ότι, ως προαναφέρθηκε, δεν συνάδει με την μαρτυρία του της κυρίως εξέτασης του, δεν μπορεί πραγματικά να ευσταθεί, αν λάβει κάποιος υπόψη τα όσα προαναφέρθηκαν σχετικά με το Τεκμήριο 10, δηλαδή, την αλληλογραφία της Κατηγορουμένης 2 με την αντιπρόσωπο της κτηματομεσίστριας εταιρείας Fox, από την οποία φαίνεται, ότι, η Κατηγορούμενη 1, εκδήλωσε το ενδιαφέρον της για την ενοικίαση του γραφειακού χώρου της Παραπονούμενης, στις 10/11/2013 και ότι, η πρώτη επίσκεψη της Κατηγορούμενης 2 στον τόπο, έγινε δύο ημέρες μετά, δηλαδή, στις 12/11/
56. Τούτο, σημειώνεται, επιβεβαιώνεται και από το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της ***** Παπανικολάου προς την Κατηγορούμενη 2 ημερομηνίας 11/11/2013, που ήταν εις απάντηση του μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της τελευταίας προς αυτήν ημερομηνίας 10/11/2013, με το οποίο ανέφερε στην Κατηγορούμενη 2 «. 06-018-00014x lets view tomorrow. Call me tomorrow to arrange meeting at your convenience.». Συνεπώς, οι προαναφερόμενοι ισχυρισμοί του ΜΚ1, δεν μπορούν να ευσταθούν πραγματικά. Σε κάθε περίπτωση, δεν θεωρώ ότι έγιναν από τον ΜΚ1 αφηρημένα. Ο σκοπός του όταν έδιδε την προαναφερόμενη απάντηση του, -κάτι που διαπιστώθηκε από το Δικαστήριο κατά την ώρα που τοποθετείτο σχετικά, από την αντίδραση του στο ερώτημα-, ήταν να βρει κάποια δικαιολογία, στον, ως και ο ίδιος έκδηλα προς το Δικαστήριο αντιλήφθηκε, παράλογο ισχυρισμό του, ότι, η κατοχή του ακινήτου είχε δοθεί πριν τα μέρη καταλήξουν σε συμφωνία και μάλιστα, με την Κατηγορούμενη 1 να έχει ήδη ξεκινήσει στον χώρο και εργασίες.
57. Επίσης, ο ισχυρισμός του ΜΚ1, ότι ήταν ξεκάθαρος προς την Κατηγορούμενη 2, όταν είχαν τις διαπραγματεύσεις τους για την ενοικίαση του γραφειακού χώρου της Παραπονούμενης, ότι αυτός ήταν εμβαδού 216 τ. μ., δηλαδή, ολόκληρος ο όροφος, περιλαμβανομένων και των κοινόχρηστων του κτηρίου σε αυτόν χώρων, όπως ο χώρος του ανελκυστήρα, του προθαλάμου για την είσοδο σε αυτόν κ. τ. λ. και ότι, η Κατηγορούμενη 1, είχε σε κάθε περίπτωση πάρα πολύ χρόνο στην διάθεση της να τον μετρήσει και να εξετάσει αν ήταν της αρεσκείας της προτού συμφωνήσει για την ενοικίαση του, ή σε κάθε περίπτωση, προτού ξεκινήσει τις εργασίες στον χώρο, επίσης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Κατ' αρχήν, δεν γίνεται αποδεκτός, για όλους του λόγους που προαναφέρθηκαν, σχετικά με την προσαχθείσα μαρτυρία, από την οποία φαίνεται, ότι, η Κατηγορούμενη 1, ανέλαβε την κατοχή του ακινήτου, μετά την υπογραφή της σύμβασης ενοικίασης στις 13/11/2013 και χωρίς να έχει από προηγουμένως, πέραν μίας απλής επίσκεψης της Κατηγορούμενης 2 στον χώρο, επιθεωρήσει αυτόν με την αρχιτέκτονα ή διακοσμητή της. Το γεγονός ότι, η διαφήμισης του γραφειακού χώρου της Παραπονουμένης, μέσω της κτηματομεσίτριας εταιρείας Fox, βάσει της οποίας προσελκύστηκε το ενδιαφέρον της Κατηγορουμένης 1 για την ενοικίαση του, Τεκμήριο 9, δεν είναι αυτό το οποίο υποστήριξε ο ΜΚ1 που περιγράφει, είναι ένα επιπρόσθετο στοιχείο που δεν αφήνει εύκολα ο ισχυρισμός του να γίνει πιστευτός. Αναφέρεται σε γραφείο («office»), με εμβαδόν καλυμμένου χώρου, 216 τ. μ. («covered +- 216 sq.m»), τον οποίο περιγράφει με περισσότερη λεπτομέρεια ως εξής: «. The office was . but can also be used as office space. With 216 m2 there are 3 w/c, one shower room, 2 small kitchen . and a covered parking space .». Και βεβαίως, το γεγονός ότι, στην σύμβαση ενοικίασης στην οποία Παραπονούμενη και Κατηγορούμενη 1 προσήλθαν, το μίσθιο περιγράφεται ως «Γραφειακός χώρος 216μ2», καθιστά τον ισχυρισμό αυτό του ΜΚ1 μη πιστευτό, καθότι, αν τέτοια ήταν περίπτωση και αμφότεροι Παραπονούμενη και Κατηγορούμενη 1, πριν από την υπογραφή της, γνώριζαν (επειδή είχε συζητηθεί ειδικά) ότι ο χώρος του μίσθιου δεν ήταν εμβαδού 216 τ. μ., όπως παραπλανητικά θα μπορούσε να λεχθεί, διαφημιζόταν, με το Τεκμήριο 9, τότε αμφότεροι οι διάδικοι, και ο κάθε ένας για τους δικούς τους λόγους (και δη η Παραπονούμενη) θα το διευκρίνιζαν. Εν προκειμένω, αξίζει να σημειωθεί, ότι, ο ΜΚ1, σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΚ2, είναι και νομικός. Δεν πιστεύω, με αυτά τα δεδομένα, να γινόταν αναφορά στην σύμβαση ενοικίασης «Γραφειακός χώρος 216μ2» και το ζήτημα να μην διευκρινιζόταν διαφορετικά ή η διατύπωσης στην σύμβαση να μην ήταν διαφορετική. Η διαφορά των 46 τ. μ. στο εμβαδόν ενός ακινήτου, δεν είναι αμελητέα όταν πρόκειται για ενοικίαση του ακινήτου, και αν το ζήτημα, στην προκείμενη περίπτωση, είχε συζητηθεί μεταξύ ΜΚ1 και Κατηγορουμένης 2 και η Κατηγορούμενη 1 είχε από προηγουμένως επιθεωρήσει τον γραφειακό χώρο και είχε διαπιστώσει αυτό, αμφότερα τα μέρη, λογικά, θα επιθυμούσαν, ως προαναφέρθηκε, διαφορετική διατύπωση στην σύμβαση ενοικίασης. Δεν το βρίσκω λογικό άλλωστε, η Κατηγορούμενη 1 να γνώριζε ότι το εμβαδόν του γραφειακού χώρου ήταν μικρότερο, ως προαναφέρθηκε, και παρά το γεγονός ότι το εμβαδόν του χώρου της ήταν απαραίτητο, όπως απαραίτητη ήταν και η άμεση μετακόμιση της, για τους λόγους που η Κατηγορούμενη 2 ανέφερε και δεν αμφισβητήθηκε, να προσερχόταν στην σύμβαση ενοικίασης και να ξεκινούσε και τις εργασίες ανακαίνισης και διαμόρφωσης του χώρου, για να τις εγκαταλείψει στην συνέχεια, για να ξεκινήσει την αναζήτηση της από την αρχή. Δεν πιστεύω ότι είναι λογικό, η Κατηγορούμενη 1, παρά το γεγονός ότι προσήλθε στην σύμβαση ενοικίασης με την Παραπονούμενη και ξεκίνησε με τις εργασίες για την ανακαίνιση και διαμόρφωση του γραφειακού χώρου, παράλληλα να αναζητούσε να βρει και βρήκε κάποιον άλλο χώρο να ενοικιάσει, όπως τελικώς εισηγήθηκε η Παραπονούμενη.
58. Κλείνω αυτή την ενότητα της αξιολόγησης της μαρτυρίας, με την εκτίμηση της μαρτυρίας της Κατηγορουμένης
59. Σε ότι αφορά αυτήν, δεν έχω εντοπίσει από την εξέταση της, στοιχεία τέτοια που θα δικαιολογούσαν η μαρτυρία της να μην γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο. Σε αντίθεση με την μαρτυρία του ΜΚ1, η Κατηγορούμενη 2, βρίσκω ότι ήταν σταθερή στους ισχυρισμούς της για τα γεγονότα, οι οποίοι ισχυρισμοί της, στην ουσία τους, εκτός του ότι ήταν λογικοί (σε κάθε περίπτωση, όχι εξωπραγματικοί), δεν απέκλιναν από τις θέσεις των Κατηγορουμένων 1 και 2 που υποβλήθηκαν στους ΜΚ 1 και ΜΚ2 ως οι θέσεις τους για τα γεγονότα κατά την αντεξέταση τους. Άλλωστε, ως έχει παρατηρηθεί και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΚ1 ανωτέρω, οι ισχυρισμοί της Κατηγορουμένης 2 για τα γεγονότα, υποστηρίζονται και από τα διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο κατά την ακροαματική διαδικασία. Ενώ, πρέπει να παρατηρηθεί ότι, πλείστοι από τους ισχυρισμούς της Κατηγορουμένης 2, δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση της και παρέμειναν αναντίλεκτοι. Όπως για παράδειγμα, είναι η βεβαίωση της διακοσμήτριας της Κατηγορουμένης 1, ***** Στεφάνου, Τεκμήριο 14, η οποία, αφής στιγμής δεν αμφισβητήθηκε (μάλιστα εισάχθηκε ως μέρος της μαρτυρίας της Κατηγορούμενης 2 χωρίς ένσταση), η ελάχιστη αποδεικτική αξία που μπορεί να έχει, επιβεβαιώνει, σε γενικές γραμμές, την μαρτυρία της Κατηγορουμένης 2, στους βασικούς της ισχυρισμούς.
60. Ως εκ της προαναφερόμενης εκτίμησης της μαρτυρίας, προχωρώ στην αξιολόγηση των αποδεκτών γεγονότων και στην εξαγωγή των τελικών μου συμπερασμάτων.
61. Κατ' αρχήν, από τα γεγονότα που δηλώθηκαν ως παραδεκτά στο Δικαστήριο από τους διαδίκους (βλ. την παράγραφο 12 ανωτέρω), προκύπτει ότι, πληρούνται τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα του Άρθρου 305Α

(2)του Κεφ. 154, ώστε η Κατηγορούμενη 1 να μπορεί να καταδικαστεί σε ότι αφορά την διάπραξη του. 53. Αυτό που απομένει να εξεταστεί, είναι κατά πόσο, η ανάκληση της πληρωμής της επίδικης επιταγής, έγινε από πλευράς Κατηγορουμένης 1 για εύλογη αιτία. Στοιχείο, που αν αποδειχθεί, βάσει της επιφύλαξης του Άρθρου 305Α

(2)του Κεφ. 154, ως προαναφέρθηκε, αποτελεί, για την Κατηγορουμένη 1, υπεράσπιση. 54. Το ζήτημα, του τι συνιστά εύλογη αιτία για σκοπούς εφαρμογής της εν λόγω επιφύλαξης του Άρθρου 305A

(2)του Κεφ. 154, εξετάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, σχετικά πρόσφατα, στην υπόθεση Χριστόδουλος Νεοφύτου ν A.S.G. Solar Technologies Ltd, Ποινική Έφεση 147/2015, 28/11/2017, στην απόφαση του οποίου αναφέρθηκαν για αυτό τα εξής: «Όπως επισημαίνεται στην υπόθεση N.C. DIAMONDS CO. LTD v. ΓΕΩΡΓΙΟΥ

(2001)2 Α.Α.Δ. 763, το βάρος απόδειξης ότι υπήρχε εύλογη αιτία για την ενέργεια του εφεσείοντος, δηλαδή της ανάκλησης πληρωμής των επιταγών, φέρει ο ίδιος. Το βάρος απόδειξης, μετατοπιζόμενο πλέον στους ώμους του εφεσείοντος, είναι εκείνο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Στην εν λόγω απόφαση υιοθετήθηκε το σκεπτικό της υπόθεσης Pitsillides & another v. Republic

(1983)2 C.L.R. 374, όπου η έννοια της εύλογης αιτίας συνδέθηκε με την έννοια της καλής πίστης, αναφέρθηκε δε στην υπόθεση N.C. DIAMONDS το εξής: "Η ποινική ευθύνη του εκδότη επιταγής καθορίζεται στο αυστηρό πλαίσιο που θέτει το εδ.

(2), χωρίς να επεκτείνεται σε άλλες έννομες σχέσεις ." και προστίθεται ότι η ενέργεια του εφεσείοντα θα πρέπει να ήταν "

(1)ειλικρινής και

(2)υπαγορεύθηκε από εύλογη αιτία". Το θέμα της ύπαρξης καλής πίστης εξετάστηκε και στην υπόθεση ΦΩΤΙΟΥ ν. EXANTAS MARINEENTERPRISES LTD κ.ά.

(2012)2 Α.Α.Δ. 704.».

1. Για τον λόγο για τον οποίο δόθηκε εντολή μη πληρωμής της επίδικης επιταγής από την Κατηγορούμενη 1, μαρτυρία, ως προαναφέρθηκε, δόθηκε από την Κατηγορούμενη
2. Γεγονός παραδεκτό, ως επίσημα δηλώθηκε στο Δικαστήριο, και από τους Κατηγορουμένους 1 και
3. Η Κατηγορούμενη 1, ανακάλεσε την πληρωμή της επίδικης επιταγής, λόγω ακύρωσης της σύμβασης ενοικίασης στην οποία Παραπονούμενη και Κατηγορούμενη 1 προσήλθαν, ένεκα διαπίστωσης της Κατηγορουμένης 1, ότι, ουσιώδες για την σύναψη της στοιχείο, αυτό του εμβαδού του ενοικιαζόμενου υποστατικού, σε μεγάλο βαθμό, δεν ήταν πραγματικά αυτό που τα μέρη είχαν διαπραγματευτεί και είχε τελικώς μεταξύ τους συμφωνηθεί. Ως εκ των προαναφερόμενων διαπιστώσεων μου για τα γεγονότα, βρίσκω ότι, ο λόγος που η Κατηγορούμενη 1 ανακάλεσε την πληρωμή της επίδικης επιταγής, ήταν ειλικρινής και υπαγορεύτηκε από εύλογη αιτία.
4. Το εύρημα μου αυτό, οδηγεί σε απόρριψη την υπόθεση εναντίον της Κατηγορουμένης 1 και χωρίς άλλο, σε απόρριψη και την υπόθεση που τίθεται εναντίον της Κατηγορουμένης 2, η οποία επίσης βασίστηκε στο Άρθρο 305Α

(2)του Κεφ. 154, κατ' εφαρμογής, ως προκύπτει από τα γεγονότα, των προνοιών του Άρθρου 20 του Κεφ.

2. Θα κλείσω με τα εξής. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου, ότι, δεν δηλώθηκε από τους διαδίκους επίσημα ως παραδεκτό γεγονός και προς τούτο δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο οποιαδήποτε μαρτυρία, ότι, η εντολή για την ανάκληση της πληρωμής της επίδικης επιταγής, δόθηκε από την Κατηγορούμενη 1 προς την τράπεζα επί της οποίας την εξέδωσε, «γραπτώς». Το θέμα αυτό, δεν ηγέρθη από πλευράς Παραπονουμένης, ως λόγος για τον οποίο η Κατηγορούμενη 1 δεν μπορεί να επικαλεστεί προς υπεράσπιση της την επιφύλαξη του Άρθρου 305Α

(2)του Κεφ. 154, και αφορά γεγονός, το οποίο, σε κάθε περίπτωση, βρίσκω ότι, δεδομένων των παραδεκτών γεγονότων και της αποδεκτής μαρτυρίας, είναι πιο πιθανόν να αποτελεί πραγματικότητα, παρά το αντίθετο. Επίσης, δεν θα σταθώ στην διαφορετική σημασία που οι όροι «ακύρωσης» και «τερματισμός» συμφωνίας ή συμβάσεως, ενέχουν κατά το δίκαιο των συμβάσεων, και δεν το έπραξα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, καθότι, η ορθότητα των όρων, νομικά, δεν είναι κάτι το αναμενόμενο από τον εκδότη της επιταγής, την στιγμή που δίδει την εντολή για την μη πληρωμής της, ειδικότερα όταν αυτός είναι πρόσωπο μη καταρτισμένο νομικά. Στην προκείμενη περίπτωση, ικανοποιούμαι ότι, η εντολή, «ακύρωση συμβολαίου», καλύπτει πραγματικά τον λόγο της ανάκλησης της επίδικης επιταγής από πλευράς Κατηγορουμένης 1, που δικαιολογούσε την επίκληση από πλευράς Κατηγορουμένης 1 της υπεράσπισης της επιφύλαξης του εδαφίου

(2)του Άρθρου 305Α του Κεφ.

1. Κατάληξη
2. Κατ' ακολουθίαν των όσων έχουν προαναφερθεί, η υπόθεσης εναντίον των Κατηγορουμένων 1 και 2 αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται από την κατηγορία (κατηγορία υπ' αρ. 1 στο κατηγορητήριο) που τους προσάχθηκε με αυτή την υπόθεση, με €2.500 έξοδα διαδικασίας, πλέον Φ. Π. Α., αν υπάρχει, υπέρ τους και εναντίον της Παραπονούμενης. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Το Κεφ. 154, τροποποιήθηκε την 25/07/2008, από τον περί Ποινικού Κώδικα (Τροποποιητικό) Νόμο του 2008, Νόμος 70(Ι)/2008, δια του οποίου το Άρθρο 305Α του Κεφ. 154 ως είχε τότε, αντικαταστάθηκε από το προαναφερόμενο. [ii] Ως αυτό ίσχυε κατά τον χρόνο που η Παραπονούμενη ισχυρίζεται ότι διαπράχθηκε το αδίκημα (στην βάση των προνοιών του Άρθρου 12 του Συντάγματος και της αρχής «nullum crimen Nulla poena sine lege», βλ. Ορέστης Βασιλείου ν Δημοκρατίας Ποινικές Εφέσεις Αρ. 12/2015, 13/2015, 14/2015, 15/2015, 16/2015, 17/2015, 04/07/2017). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο