A.C.C. AVRAAM ENTERPRISES LTD ν. CYPROPROPERTIES CONSTRUCTIONS LTD κ.α., Υπόθεση υπ' αρ.: 32956/2012, 31/5/2018

(1)και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 186/86, Νόμο 166/87, Νόμο 36

(1)/1997, Νόμο 37

(1)/1999, Νόμο 129

(1)/1999, Νόμο 25

(1)/2003, Νόμο 164

(1)/2003 και από τον Νόμο 70

(1)/2008.». Αφορά την επιταγή: 33867913, που εκδόθηκε επί της Σ. Π. Ε. Κοκκινοτριμιθιάς «κατά ή περί την 13/12/2011» και αφορά το ποσό των €8.

1. Ως λεπτομέρειες του αδικήματος, δίδονται οι εξής: «Η κατηγορούμενη 1 κατά ή περί την 13/12/2011 στην Λευκωσία εξέδωσε προς την A.C.C. Avraam Enterprises Ltd την επιταγή επί της Σ. Π. Ε. Κοκκινοτριμιθιάς υπ' αριθμόν 33867913 για το ποσό των €8.000,00σ. η οποία επιταγή αφού παρουσιάστηκε στην Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα δεν εξοφλήθει λόγω του ότι ο λογαριασμός ήταν κλειστός κατά τον χρόνο της παρουσίασης της και αυτή παρέμεινε απλήρωτη για περίοδο δεκαπέντε ημερών από την παρουσίαση της.».
2. Ο Κατηγορούμενος 3, αντιμετωπίζει την ακόλουθη κατηγορία (ως αυτή παρουσιάζεται στο κατηγορητήριο αυτής της υπόθεσης): κατηγορία υπ' αρ. 3, που αφορά το αδίκημα: «Συνδρομή στην χωρίς αιτία πρόκληση μη εξόφλησης επιταγής κατά παράβαση των άρθρων 30Α

(2), 305Α

(1), 29 και 29(γ)(δ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 186/86, Νόμο 166/87, Νόμο 36

(1)/1997, Νόμο 37

(1)/1999, Νόμο 129

(1)/1999, Νόμο 25

(1)/2003, Νόμο 164

(1)/2003 και από τον Νόμο 70

(1)/2008.». Αφορά την ίδια προαναφερόμενη επιταγή: 33867913, που εκδόθηκε επί της Σ. Π. Ε. Κοκκινοτριμιθιάς «κατά ή περί την 13/12/2011» και αφορά, ως έχει προαναφερθεί, το ποσό των €8.

1. Ως λεπτομέρειες του αδικήματος, δίδονται οι εξής: «Ο Κατηγορούμενος αρ. 3 στην Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας υπό την ιδιότητα του ως Αξιωματούχος / Διευθυντής / Γραμματέας της Κατηγορουμένης αρ. 1 συνήργησε μετά των κατηγορουμένων αρ. 1 και 2 προς έκδοση της επιταγής ημερομηνίας 13/12/2011 υπ' αριθμόν XXXXX7913 της Σ. Π. Ε. Κοκκινοτριμιθιάς για το ποσό των €8.000,00σ. η οποία επιταγή αφού παρουσιάστηκε στην τράπεζα μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα δεν εξοφλήθη λόγω του ότι ο λογαριασμός ήταν κλειστός κατά τον χρόνο της παρουσίασης της και αυτή παρέμεινε απλήρωτη για περίοδο δεκαπέντε ημερών από την παρουσίαση της.».
2. Σημειώνεται ότι, στο κατηγορητήριο αυτής της υπόθεσης, κατηγορούμενο πρόσωπο, ως Κατηγορούμενος 2, ήταν και κάποιος ***** Κωστάππης. Εντούτοις, η υπόθεσης εναντίον του διεκπεραιώθηκε από 24/11/2016, λόγω παραδοχής του στην κατηγορία υπ' αρ. 2 που αντιμετώπισε σε αυτή την υπόθεση και επιβολής εις αυτόν ποινής από το Δικαστήριο, ήτοι για το αδίκημα της «Συνδρομής στην έκδοση επιταγής άνευ αντικρίσματος κατά παράβαση των άρθρων 305Α

(1), 29 και 20(γ)(δ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 επιταγής χωρίς αντίκρισμα κατά παράβαση των άρθρων 305Α

(1)και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 186/86, Νόμο 166/87, Νόμο 36

(1)/1997, Νόμο 37

(1)/1999, Νόμο 129

(1)/1999, Νόμο 25

(1)/2003, Νόμο 164

(1)/2003 και από τον Νόμο 70

(1)/2008.».

1. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Παραπονούμενης, κλήθηκαν στο Δικαστήριο και κατέθεσαν, οι ακόλουθοι τρείς μάρτυρες: i.Ο ***** Αβραάμ (στο εξής καλούμενος «ο ΜΚ1»), ii.Η ***** Προκόπη (στο εξής καλούμενη «η ΜΚ2»), και iii. Ο ***** Στυλιανού (στο εξής καλούμενος «ο ΜΚ3»).
2. Για την υπόθεση του Κατηγορουμένου 3, μαρτυρία έδωσε μόνον ο ίδιος.
3. Σύμφωνα με το Άρθρο 305Α [[i]] του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ. 154 [[ii]]: «305Α.-

(1)Πρόσωπο το οποίο εκδίδει επιταγή η οποία, κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία αυτή κατέστη πληρωτέα, παρουσιάζεται στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε, δεν εξοφλείται λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά το χρόνο της παρουσίασης της επιταγής και παραμένει απλήρωτη για περίοδο δεκαπέντε ημερών από την παρουσίασή της, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες λίρες ή και στις δύο ποινές.

(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου

(1)ανωτέρω, πρόσωπο το οποίο, χωρίς εύλογη αιτία προκαλεί με οποιαδήποτε πράξη τη μη εξόφληση επιταγής που εκδόθηκε απ'αυτό καθ' οιονδήποτε χρόνο προ ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες λίρες ή και στις δύο ποινές: Νοείται ότι για τους σκοπούς του εδαφίου αυτού επίκληση της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας, δυνατό να γίνει από τον κατηγορούμενο εφόσον κατά ή πριν από την παρουσίαση της επιταγής για πληρωμή της ο κατηγορούμενος ως εκδότης παρέθεσε γραπτώς στην Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε η επιταγή το λόγο ή τους λόγους για τους οποίους δόθηκε εντολή μη πληρωμής της.

(3)Σε περίπτωση επιστροφής απλήρωτης επιταγής, η τράπεζα επί της οποίας αυτή εκδόθηκε οφείλει ενυπογράφως να σφραγίζει ή να σημειώνει σε αυτή τον πραγματικό λόγο της μη πληρωμής της, δηλαδή αν οφείλεται σε έλλειψη διαθέσιμων κεφαλαίων, κλείσιμο λογαριασμού ή εντολή μη πληρωμής, καθώς και την ημερομηνία παρουσίασής της προς πληρωμή· η σφράγιση και ο λόγος επιστροφής που σημειώνεται από την τράπεζα αυτή επί της επιταγής, η οποία μπορεί να κατατεθεί από τον κάτοχό της, γίνεται αποδεκτή ως μαρτυρία ενώπιον οποιουδήποτε δικαστηρίου: Νοείται ότι η σφραγίδα και ή η σημείωση της τράπεζας επί της οποίας εκδόθηκε η επιταγή δυνάμει του παρόντος εδαφίου καθώς και η καταχώριση της ημερομηνίας εμφάνισης της επιταγής προς πληρωμή αποτελούν μαχητό τεκμήριο του αληθούς του περιεχομένου τους: Νοείται περαιτέρω ότι η συμμόρφωση τράπεζας με τη δυνάμει του παρόντος εδαφίου υποχρέωσής της δε συνιστά ούτε μπορεί να ερμηνευτεί ότι συνιστά παραβίαση εκ μέρους της του απορρήτου ή της εμπιστευτικότητας των πληροφοριών που κατέχει αναφορικά με τους λογαριασμούς των πελατών της.

(4)Παράβαση της δυνάμει του εδαφίου

(3)επιβαλλόμενης υποχρέωσης από οποιοδήποτε λειτουργό ή υπάλληλο της τράπεζας, ο οποίος εξουσιοδότησε ή εν γνώσει του επέτρεψε ή συνήργησε στην παράβαση, συνιστά ποινικό αδίκημα τιμωρούμενο με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και με τις δύο αυτές ποινές, εκτός εάν η παράβαση έγινε λόγω καλόπιστου λάθους.

(5)Το άρθρο αυτό δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις έκδοσης επιταγής, όταν αυτή εκδίδεται προς πληρωμή οφειλής που σχετίζεται με συναλλαγή ή πράξη η οποία αντίκειται στα χρηστά ήθη ή σε οποιοδήποτε νόμο.

(6)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ο όρος "τράπεζα" περιλαμβάνει και οποιονδήποτε χρηματοπιστωτικό ίδρυμα ή οργανισμό, συστημένο είτε με βάση τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο είτε με βάση οποιοδήποτε άλλο νόμο και ο οποίος εκδίδει βιβλιάρια επιταγών σε πελάτες ή μέλη του.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) 7. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα, βάσει του προαναφερόμενου Άρθρου 305Α

(1)του Κεφ. 154, αναλύθηκαν, σχετικά πρόσφατα, από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Γεώργιος Κλεόπα & Υιοί Λτδ ν Vrontis Builders Ltd κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 90/2014, 20/10/2016. Παραθέτω την σχετική περικοπή: «Η αντικειμενική υπόσταση (reus actus) του αδικήματος του άρθρου 305(Α)

(1)στοιχειοθετείται με την έκδοση επιταγής, την παρουσίαση της στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε μετά ή κατά την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέα, τη μη εξόφληση της επιταγής λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά το χρόνο παρουσίασης της και, στη συνέχεια, τη μη πληρωμή της εντός 15 ημερών από την παρουσίασή της.». 8. Σε ότι αφορά το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα κάτω από το Άρθρο 305Α

(1)του Κεφ. 154, ήτοι, της «έκδοσης επιταγής», σημειώνονται τα εξής. Επιταγή εκδίδεται, όταν υπογραφτεί από νόμιμο και εξουσιοδοτημένο υπογραφέα του λογαριασμού από τον οποίο αυτή εκδίδεται (βλ. Άρθρα 73 [iii], 3 [iv], 25 [v] του περί Συναλλαγματικών Νόμου, Κεφ. 262, Γεώργιος Κλεόπα & Υιοί Λτδ ν Vrontis Builders Ltd κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 90/2014, 20/10/2016 και Byles on Bills of Exchange and Cheques, 27η έκδοση, παραγράφους 17-11 και 21-97). Ως έχει αποφασιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Blue Green Wave Frozen Food Ltd v G & P Hadjiyiannis Ltd κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 71/2014, 11/02/2016, η έκδοσης επιταγής, μπορεί να γίνει και από πρόσωπο άλλο από αυτό που την δίδει, που είναι εξουσιοδοτημένο να υπογράφει επιταγές για λογαριασμό του. Σε ότι αφορά εταιρείες, τέτοια εξουσιοδότηση μπορεί να δίδεται και σε πρόσωπα που δεν είναι διοικητικοί της σύμβουλοι (βλ. επίσης Μελή ν Vasos Leptos Ltd, Ποινική Έφεση Αρ. 182/2014, 23/10/2015 και Byles on Bills of Exchange and Cheques, 27η έκδοση, παράγραφο 21-97). Σε κάθε περίπτωση, ως ελέχθη από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Βούρας ν Ανδρέα, Λουκά, Ματθαίου (Α.Λ.Μ.) Γενικές Μεταφορές Λτδ κ. α.

(2003)2 Α.Α.Δ. 135, «είναι εκ των ων ουκ άνευ να υπάρχει συμπαγής ή νόμιμη μαρτυρία αναφορικά με την πατρότητα της επιταγής». Δηλαδή, «μαρτυρικά στοιχεία από τα οποία μπορεί να συναχθεί η έκδοσης (υπογραφής) της επιταγής». Με άλλα λόγια «ο συνδετικός κρίκος της συγκεκριμένης επιταγής με τον εκδότη της».

1. Σε ότι αφορά το εν λόγω συστατικό στοιχείο του αδικήματος, ήτοι, της «έκδοσης επιταγής», η μαρτυρία που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, αποκαλύπτει τα εξής:
2. Ο ΜΚ1, είναι διοικητικός σύμβουλος της Παραπονούμενης. Κατέθεσε στο Δικαστήριο ότι γνωρίζει προσωπικά τον Κατηγορούμενο
3. Η Παραπονούμενη, προμήθευε την Κατηγορούμενη 1 με καύσιμα, η οποία Κατηγορούμενη 1 ανήκε στους Κατηγορουμένους 2 και
4. Εξ όσων γνωρίζει, ο Κατηγορούμενος 3 είναι διοικητικός σύμβουλος της Κατηγορουμένης 1, ή σε κάθε περίπτωση ενεργούσε ως διευθυντής της. Ο Κατηγορούμενος 3, είναι κουνιάδος του Κατηγορουμένου
5. Σε ότι αφορά την επίδικη επιταγή, ο ΜΚ1 υποστήριξε ότι αυτή είχε δοθεί, ουσιαστικά για να εξοφλήσει δανεισμό της Κατηγορουμένης 1 από την Παραπονούμενη. Συγκεκριμένα, ως υποστηρίχτηκε από τον ΜΚ1, Παραπονούμενη και Κατηγορούμενη 1 είχαν κάποια «δοσοληψία με ένα διαμέρισμα» και επειδή τα χρήματα που ήταν απαραίτητο να πληρωθούν για την μεταβίβαση του διαμερίσματος, δεν ήταν διαθέσιμα από την Κατηγορούμενη 1, η Παραπονούμενη θα «ευκόλυνε την Κατηγορουμένη 1 για ένα ορισμένο διάστημα», δηλαδή θα της δάνειζε το απαιτούμενο ποσό, και η Κατηγορούμενη 1 θα της εξέδιδε προς εξόφληση του μία επιταγή. Αυτό τελικά έγινε αρχές Δεκεμβρίου του έτους
6. Όπως υποστήριξε ο ΜΚ1, αρχές Δεκεμβρίου του έτους 2011, ο Κατηγορούμενος 3 τον είχε επισκεφτεί στα υποστατικά της Παραπονούμενης, του είχε παραδώσει την επίδικη επιταγή και αυτός του παρέδωσε τα μετρητά. Εξ όσων γνωρίζει, την επίδικη επιταγή την υπέγραψαν οι Κατηγορούμενοι 2 και
7. Υπέδειξε επί της επίδικης επιταγής, Τεκμήριο 3, ως την υπογραφή του Κατηγορουμένου 3, «την πρώτη υπογραφή στα αριστερά». Γνωρίζει ότι αυτή είναι η υπογραφή του Κατηγορουμένου 3, υποστήριξε, επειδή «είναι παρόμοια με τις υπογραφές που του υπέγραφε ο Κατηγορούμενος 3 όταν παρέδιδε πετρέλαια στις εγκαταστάσεις της Κατηγορουμένης 1 και του υπέγραφε τα τιμολόγια.». Εντούτοις, η έκδοσης της επίδικης επιταγής, δεν έγινε στην παρουσία του.
8. Ο ΜΚ3, είναι υπάλληλος της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ. Στον ΜΚ3 υποδείχθηκε η επίδικη επιταγή, Τεκμήριο 3, και ερωτηθείς αναφορικά με τον υπογραφέα της, υποστήριξε ότι σε αυτή, σύμφωνα με την αίτηση για το άνοιγμα του συγκεκριμένου τρεχούμενου λογαριασμού της Κατηγορουμένης 1, Τεκμήριο 5, παρουσιάζεται η υπογραφή του Κατηγορουμένου
9. Αυτός ήταν, σύμφωνα με τον ΜΚ3, βάσει του Τεκμηρίου 5, ο εξουσιοδοτημένος από την Κατηγορουμένη 1 υπογραφέας για τον εν λόγω λογαριασμό της, από 28/09/
10. Δείγμα με την υπογραφή του Κατηγορουμένου 3, παρουσιάζεται στην τελευταία σελίδα του Τεκμηρίου 5 που επιγράφεται «Στοιχεία Κάρτας Πελάτη». Εντούτοις, όπως ανέφερε ο ΜΚ3, η υπογραφή του Κατηγορουμένου 3 στην εν λόγω σελίδα, είναι φωτοτυπία της υπογραφής του Κατηγορουμένου 3 από την 3η σελίδα του Τεκμηρίου 5, που είναι η απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της Κατηγορουμένης 1 εταιρείας ημερομηνίας 29/09/2011 δια της οποίας αποφασίστηκε ότι υπογραφέας του εν λόγω λογαριασμού της θα ήταν ο Κατηγορούμενος
12. Ο Κατηγορούμενος 3, αφού εκλήθη από το Δικαστήριο σε απολογία, κατέθεσε ενόρκως και υποστήριξε πλήρη άγνοια για την υπόθεση αυτή. Έμαθε για αυτή την υπόθεση μετά την κλήση του στο Δικαστήριο για να απαντήσει στο κατηγορητήριο αυτής της υπόθεσης από τον Κατηγορούμενο 2, ο οποίος, του είπε ότι είχε δώσει την επίδικη επιταγή στον ΜΚ1 «για μεταβιβαστικά, για ένα ακίνητο που πήρε και ήθελε να το μεταβιβάσει πάνω του για να το υποθηκεύσει». Σύμφωνα με τα όσα του είχε αναφέρει ο Κατηγορούμενος 2, ο ΜΚ1 είναι αυτός που είχε πάει στο γραφείο του Κατηγορουμένου 2 στα υποστατικά της Κατηγορουμένης 1, είχε παραδώσει τα χρήματα στον τελευταίο και έλαβε από αυτόν την επίδικη επιταγή. Σύμφωνα με τα όσα του αναφέρθηκαν από τον Κατηγορούμενο 2, η υπογραφή επί της επίδικης επιταγής ετέθη από τον Κατηγορούμενο
13. Με την κατάθεση του, ο Κατηγορούμενος 3 αμφισβήτησε τον ισχυρισμό του ΜΚ1 ότι του παρέδωσε την επίδικη επιταγή της Κατηγορουμένης 1 ή και ότι υπέγραψε αυτήν προς έκδοση της για την Κατηγορουμένη
14. Στην Κατηγορουμένη 1, υποστήριξε περαιτέρω, δεν κατείχε θέση διοικητικού συμβούλου, αλλά ήταν απλώς υπάλληλος της. Διοικητικός σύμβουλος της Κατηγορουμένης 1, ήταν ο Κατηγορούμενος
15. Για να υποστηρίξει τον ισχυρισμό του ότι η υπογραφή επί της επίδικης επιταγής, Τεκμήριο 3, δεν είναι δική του, παρουσίασε στο Δικαστήριο σύμβαση πιστώσεως στην οποία προσήλθε με την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρείας Παλαιομετόχου ημερομηνίας 26/05/2005 που φέρει την υπογραφή του. Σε ότι αφορά τις υπογραφές που παρουσιάζονται στα διάφορα έγγραφα που συναποτελούν το Τεκμήριο 5, ο Κατηγορούμενος υποστήριξε ότι, η δική του υπογραφή, μόνο επί του εγγράφου που επιγράφεται «Έκτακτος Γενική Συνέλευσις Των Μετόχων Της Εταιρείας» ημερομηνίας 30/04/2010, παρουσιάζεται, στο σημείο όπου, στις παρουσίες, καταγράφεται το όνομα του. Στα υπόλοιπα έγγραφα, δεν παρουσιάζεται η δική του υπογραφή. Αμφισβήτησε ότι η υπογραφή στο έγγραφο που επιγράφεται «Απόφαση Της Εταιρείας CyProperties Constructions Ltd H.E. 76527» ημερομηνίας 28/09/2011, που παρουσιάζεται ως η δική του υπογραφή, είναι όντως δική του. Όπως υποστήριξε, γνωρίζει ότι είχε ληφθεί σχετική απόφαση της Κατηγορουμένης 1 εταιρείας, αλλά ο ίδιος, ουδέποτε έδωσε δείγμα της υπογραφής του στην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοκκινοτριμιθιάς, ως τούτη παρουσιάζεται στο έγγραφο που επιγράφεται «Στοιχεία Κάρτας Πελάτη» που αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου
17. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν στο Δικαστήριο για αυτή την υπόθεση. Σε ότι αφορά τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς για τα γεγονότα που σχετίζονται με το πρώτο συστατικό στοιχείο του υπό συζήτηση αδικήματος ως έχει προαναφερθεί, μετά από εκτίμηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας καταλήγω στα εξής συμπεράσματα. Ξεκινώ με την μαρτυρία του ΜΚ
18. Ο μάρτυρας αυτός, μου έκανε πάρα πολύ καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του ήταν σταθερή, είχε συνοχή και λογική, χωρίς αντιφάσεις μεταξύ των διαφόρων της σημείων ή και αυτοαναιρέσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν το Δικαστήριο σε απόρριψη της. Ο ΜΚ3, γενικά, ήταν προσεκτικός και μετρημένος στις τοποθετήσεις του και με έπεισε με τις απαντήσεις του για την ειλικρίνεια του. Ως εκ τούτου, αποδέχομαι την μαρτυρία του για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου. Κατ' αντίθεση, ο ΜΚ1 δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Ο ΜΚ1 ισχυρίστηκε ότι, εξ όσων γνωρίζει, την επίδικη επιταγή υπογράφουν αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι 2 και
19. Αυτή του η γνώση, πέραν της αναφοράς του ότι γνωρίζει την υπογραφή του Κατηγορουμένου 3, επειδή, ως υποστήριξε, ο Κατηγορούμενος 3 υπέγραφε για δοσοληψίες της Παραπονούμενης με την Κατηγορούμενη 1 διάφορα παραστατικά και δη τιμολόγια, δεν υποστηρίχθηκε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο. Αυτή ήταν μία γενική τοποθέτησης, χωρίς περαιτέρω τεκμηρίωση, αφού κανένα τέτοιο έγγραφο ή παραστατικό δεν παρουσιάστηκε από πλευράς του στο Δικαστήριο, παρά την αμφισβήτηση του ισχυρισμού του από πλευράς υπεράσπισης. Ο ΜΚ1, υποστήριξε ότι, η υπογραφή του Κατηγορουμένου 3 επί της επίδικης επιταγής, Τεκμήριο 3, είναι «η πρώτη υπογραφή στα αριστερά». Εντούτοις, αυτό δεν υποστηρίζεται και έχει ανατραπεί από την μαρτυρία του ΜΚ
20. Σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΚ3, κατά τον ουσιώδη χρόνο, εξουσιοδοτημένος υπογραφέας για τον λογαριασμό της Κατηγορουμένης 1, ήταν μόνον ένα πρόσωπο και όχι δύο. Έπεται ως εκ τούτου ότι, ο ισχυρισμός του ΜΚ1 ότι την επίδικη επιταγή υπογράφουν αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 και ειδικά ότι η υπογραφή του Κατηγορουμένου 3 επί της επίδικης επιταγής, Τεκμήριο 3, αναγνωρίζει ότι είναι «η πρώτη στα αριστερά», -ο οποίος ισχυρισμός παρουσιάστηκε με τέτοια πεποίθηση που δεν θα δικαιολογούσε σφάλμα από πλευράς του-, καταρρίφθηκε, κρίνεται ως ψευδής και ως εκ τούτου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Η διαπίστωσης μου αυτή, με οδηγεί να μην αποδεχθώ την μαρτυρία του ΜΚ1 και για τα υπόλοιπα αμφισβητούμενα περιστατικά. Αφής στιγμής ο ΜΚ1 για ένα τόσο σημαντικό στοιχείο μαρτυρίας, δεν κατέθεσε στο Δικαστήριο την αλήθεια, θα ήταν ακροσφαλές για το Δικαστήριο να αποδεχθεί την μαρτυρία του για οτιδήποτε άλλο. Στοιχείο, που πρέπει να σημειωθεί, ότι ήρθε να προσθέσει στην κακή εντύπωση που το Δικαστήριο διαμόρφωσε για την μαρτυρία του ΜΚ1 δια ζώσης, ο οποίος, ήταν εμφανές ότι δεν υποστήριξε τους ισχυρισμούς του με άνεση και ότι, προσπάθεια του, ήταν μέσα από γενικούς και ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς, να εμπλέξει και τον Κατηγορούμενο 3 στην ισχυριζόμενη αδικοπραξία, η οποία έχει ήδη γίνει παραδεκτή από τον Κατηγορούμενο 2, για λόγους που εδώ δεν αφορούν και δεν εξετάζονται.
21. Λόγω ακριβώς αυτών των παρατηρήσεων μου, αναζήτησα, μέσα από την ανεξάρτητη, ως βρίσκω, μαρτυρία του ΜΚ3 και την πραγματική μαρτυρία, ειδικά αυτή που προσφέρει η αίτηση για το άνοιγμα του συγκεκριμένου τρεχούμενου λογαριασμού της Κατηγορουμένης 1, Τεκμήριο 5, να βρω, εάν οι ισχυρισμοί του ΜΚ1 έβρισκαν την οποιαδήποτε υποστήριξη. Κάτι τέτοιο όμως δεν προέκυψε. Τόσο η μαρτυρία του ΜΚ3, όσο και η μαρτυρία που το εν λόγω Τεκμήριο 5 παρουσιάζει, δεν επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό του ΜΚ1, ότι η επίδικη επιταγή, Τεκμήριο 3, έχει εκδοθεί από την Κατηγορούμενη 1 δια του Κατηγορουμένου
22. Ο ΜΚ3, είναι γεγονός ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο της έκδοσης της επίδικης επιταγής, Τεκμήριο 3, και της μη τίμησης της, δεν ήταν στην υπηρεσία της Σ. Π. Ε. Κοκκινοτριμιθιάς ή υπεύθυνος του λογαριασμού από τον οποίο αυτή εξεδόθη. Η μαρτυρία του, ξεκάθαρα, βασίστηκε στα όσα έγγραφα το αρχείο και τραπεζικό βιβλίο της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ. παρουσιάζει. Ο ίδιος, σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του δεν ισχυρίστηκε ότι γνωρίζει προσωπικά, είτε την υπογραφή του Κατηγορουμένου 2, είτε την υπογραφή του Κατηγορουμένου
23. Ξεκαθάρισε δε, ότι, δεν είναι εμπειρογνώμονας γραφολόγος και ότι, ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να γνωρίζει κατά πόσο η υπογραφή στο έγγραφο που αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 5, που επιγράφεται «Έκτακτος Γενική Συνελευσις Των Μετόχων Της Εταιρείας» ημερομηνίας 30/04/2010, είναι του ιδίου προσώπου, δηλαδή του Κατηγορουμένου 3, με αυτήν που παρουσιάζει το έγγραφο που επίσης αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 5 και επιγράφεται «Απόφαση Της Εταιρείας CyProperties Constructions Ltd H.E 76527» ημερομηνίας 28/09/
24. Κατά την άποψη του ΜΚ3, την οποία διαμόρφωσε βασιζόμενος στην πείρα του ως τραπεζικός υπάλληλος, και τα δύο έγγραφα φέρουν την ίδια υπογραφή, απλά, αυτή του πρώτου, από τα προαναφερόμενα έγγραφα, είναι πιο βιαστική. Εντούτοις, κληθείς να σχολιάσει την θέση της υπεράσπισης του Κατηγορουμένου 3, ότι η υπογραφή στο δεύτερο από τα προαναφερόμενα έγγραφα και η υπογραφή επί της επίδικης επιταγής Τεκμήριο 3 είναι προϊόν πλαστογραφίας και δεν είναι του Κατηγορουμένου 3, ο ΜΚ3 ανέφερε ότι δεν μπορούσε να τοποθετηθεί καθότι ο ίδιος δεν είναι πραγματογνώμονας. Ως εκ τούτου, η γνώμη του επί του ζητήματος, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Σε κάθε δε περίπτωση, δεν θα είχε ουσιαστική βαρύτητα για τους λόγους που αναφέρω αμέσως μετά.
25. Εξετάζοντας κάποιος τα προαναφερόμενα έγγραφα που αποτελούν μέρος του Τεκμηρίου 5, διαπιστώνει ότι υπάρχει μία εμφανής διαφορά μεταξύ των δύο υπογραφών. Αυτή ήταν μία θέσης που εξ αρχής, από της παρουσίασης του εν λόγω εγγράφου, ηγέρθη από πλευράς υπεράσπισης. Το πρώτο έγγραφο, είναι πρακτικό γενικής συνέλευσης των μελών της Κατηγορουμένης 1 εταιρείας, όπου, στις παρουσίες (των μετόχων), καταγράφεται το όνομα και του Κατηγορουμένου 3, στο οποίο σημείο φαίνεται να υπάρχει και η υπογραφή του. Ενώ, το δεύτερο έγγραφο, είναι απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της Κατηγορουμένης 1 εταιρείας, που ελήφθη στην παρουσία, ως εκεί καταγράφεται, των αξιωματούχων της, [διοικητικού σύμβουλου (Κατηγορουμένου 2) και γραμματέα (***** Θρασυβούλου)], όπου στο τέλος του εγγράφου, στο σημείο που ακολουθεί την αναφορά «Υπογράφων Του Λογαριασμού», παρουσιάζονται, το όνομα του Κατηγορουμένου 3, αλλά και η υπογραφή του. Όπως κατέθεσε ο ΜΚ3, είναι με το δεύτερο αυτό έγγραφο που αποφασίστηκε όπως, εξουσιοδοτημένο πρόσωπο για να δεσμεύει την Κατηγορουμένη 1 με την υπογραφή του, σε ότι αφορά τα του επίδικου λογαριασμού της, από εκείνη την ημέρα, ήτοι 28/09/2011, θα ήταν ο Κατηγορούμενος
26. Άξιο να σημειωθεί στο σημείο εδώ, ότι, στις παρουσίες της εν λόγω συνάντησης του διοικητικού συμβουλίου της Κατηγορουμένης 1, ο Κατηγορούμενος 3 δεν καταγράφεται. Αυτή η υπογραφή, ισχυρίζεται ο Κατηγορούμενος 3 και έχει προαναφερθεί, δεν είναι δική του, αλλά έχει πλαστογραφηθεί. Όπως επίσης ισχυρίζεται, ότι, δεν είναι η δική του υπογραφή στην επίδικη επιταγή, Τεκμήριο
27. Αυτή η υπογραφή, η γνησιότητα της οποίας, ως προαναφέρθηκε, αμφισβητείται από τον Κατηγορούμενο 3, σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΚ3, φωτοτυπήθηκε από υπάλληλο της Σ. Π. Ε. Κοκκινοτριμιθιάς, ώστε να περαστεί στα «Στοιχεία Κάρτας Πελάτη», που χρησιμοποιείται από την τράπεζα για να ελέγχει την υπογραφή επί επιταγών κατά την διαδικασία του «ξεκαθαρίσματος» τους πριν αυτές τιμηθούν (βλ. την σελίδα 4 του Τεκμηρίου 5). Σύμφωνα με τον ΜΚ3, ο Κατηγορούμενος 3, παρά το γεγονός ότι αυτή δεν είναι η συνηθισμένη πρακτική που ακολουθείται από τα πιστωτικά ιδρύματα σε τέτοιες περιπτώσεις, όπως προκύπτει από τα διαθέσιμα στην Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ. στοιχεία, δεν κλήθηκε στην Σ. Π. Ε. Κοκκινοτριμιθιάς για να δώσει δείγμα της υπογραφής του. Είναι βάσει αυτού του δείγματος υπογραφής που ο ΜΚ3 κατά την κυρίως εξέταση του, υποστήριξε ότι η επίδικη επιταγή είναι αυτή του Κατηγορουμένου 3, και για αυτό τον λόγο έχω προαναφέρει ότι η μαρτυρία του εν προκειμένω και να γινόταν αποδεκτή, δεν θα είχε ουσιαστική αξία. Ενώ, σημειώνεται ότι, καμία μαρτυρία δεν έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο αναφορικά με το ποιο πρόσωπο είναι που παρουσίασε αυτά τα έγγραφα στην Σ. Π. Ε. Κοκκινοτριμιθιάς, για να γίνει η αλλαγή του εξουσιοδοτημένου υπογραφέα του επίδικου λογαριασμού της Κατηγορουμένης
28. Λογικό είναι, για να μην κληθεί εκ νέου ο Κατηγορούμενος 3 να δώσει δείγμα της υπογραφής του επιτόπου, τότε, στην Σ. Π. Ε. Κοκκινοτριμιθιάς, αφής στιγμής ήταν και η συνηθισμένη πρακτική, ότι δεν ήταν αυτός που πήρε στην τράπεζα το συγκεκριμένο έγγραφο. Σε κάθε περίπτωση, αυτό δεν διευκρινίστηκε με μαρτυρία. Αναφέρθηκε απλά από τον ΜΚ3 ότι, βάσει του προαναφερόμενου εγγράφου που επιγράφεται «Στοιχεία Κάρτας Πελάτη», το οποίο αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 5, ως πρόσωπο επικοινωνίας για τα του λογαριασμού της Κατηγορουμένης 1, από την Κατηγορουμένη 1, είναι καταχωρημένη η γραμματέας της.
29. Αποτελεί καλά θεμελιωμένο κανόνα του δικαίου της απόδειξης σε ποινικές υποθέσεις, ότι, το Δικαστήριο, πρέπει να αθωώσει και απαλλάξει ένα κατηγορούμενο από κατηγορία που αντιμετωπίζει, είτε όταν αποδεχθεί μαρτυρία από πλευράς του για γεγονότα που αποτελούν υπεράσπιση στο αδίκημα, είτε, στην απουσία τέτοιας μαρτυρίας, αν από την προσκομισθείσα από πλευράς κατηγορούσας αρχής μαρτυρία, είναι σε αμφιβολία για την ενοχή του κατηγορουμένου (βλ. στο σύγγραμμα του Richard May, Criminal Evidence, 4η έκδοση, στην σελίδα 53, στην παράγραφο 4-07). Στην υπόθεση αυτή, που εξ αρχής ηγέρθη ζήτημα από πλευράς υπεράσπισης του Κατηγορουμένου 3 σε ότι αφορά την έκδοση της επίδικης επιταγής, Τεκμήριο 3 από την Κατηγορούμενη 1 δια του Κατηγορουμένου 3, αφής στιγμής η προσκομισθείσα από πλευράς Παραπονούμενης μαρτυρία, έδιδε έρεισμα στην προαναφερόμενη θέση του Κατηγορουμένου 3, η Παραπονούμενη όφειλε να αντικρούσει τους σχετικούς ισχυρισμούς του Κατηγορουμένου 3 για τα γεγονότα, ως αυτοί προέκυπταν μέσα από τις υποβολές του συνηγόρου υπεράσπισης του κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και απέτυχε (βλ. Βούρας ν Ανδρέα, Λουκά, Ματθαίου (Α.Λ.Μ.) Γενικές Μεταφορές Λτδ κ. α.

(2003)2 Α.Α.Δ. 135, Χατζηιωάννου ν Δημητρίου

(2000)2 Α.Α.Δ. 62, VBH (Cyprus) Ltd v Windoors UPVC Systems Ltd κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 204/2014, 28/11/2017, Χατζηστυλλή Είδη Υγιεινής Λτδ. ν Ιωάννου, Ποινική Έφεση Αρ. 85/2015, 07/03/2018). 17. Ο γραφικός χαρακτήρας και η υπογραφή επί εγγράφων που δεν επιμαρτυρούνται -κατά γενική αναφορά: η αυθεντικότητα του εγγράφου-, μπορεί να αποδειχθεί με ένα από τους ακόλουθους τρόπους (βλ. το σύγγραμμα των Τ. Ηλιάδη και Ν. Γ. Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, έκδοσης 2014, στις σελίδες 365, 366, 367, 368 και 369, το σύγγραμμα των C. Style και C. Hollander, Documentary Evidence, 6η έκδοση, στην σελίδα 360, το σύγγραμμα του R. Glover, Murphy on Evidence, 14η έκδοση, στις σελίδες 721 και 722 και το σύγγραμμα του C. Tapper, Cross & Tapper on Evidence, 12η έκδοση, στις σελίδες 675, 676 και 677): (α) από μαρτυρία του συντάκτη του• (β) από μαρτυρία προσώπου που είδε την σύνταξη ή υπογραφή του εγγράφου• (γ) από μαρτυρία προσώπου (όχι πραγματογνώμονα) που κατέχει γνώση της γραφής ή υπογραφής• (δ) συγκρίνοντας το έγγραφο που είναι επίδικο με οποιοδήποτε άλλο έγγραφο η γνησιότητα του οποίου γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο (βλ. τις πρόνοιες του Section 8 της Criminal Procedure Act 1865 [vi] και την απόφαση του έντιμου, Δ. Α. Δ., Σ. Ναθαναήλ στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου [ως μειοψηφία] στην υπόθεση Δημητρίου κ. α. ν Sidorenko

(2011)1Β Α.Α.Δ 1095 που τις πραγματεύεται). (ε) από πραγματογνώμονα, με ή χωρίς σύγκριση. 18. Στην προκείμενη περίπτωση, ενώπιον του Δικαστηρίου δεν παρουσιάστηκε μια τέτοια μαρτυρία. Η δε μαρτυρία του ΜΚ1, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι γνωρίζει την υπογραφή του Κατηγορουμένου 3, για τους λόγους που έχουν προαναφερθεί, δεν έχει γίνει αποδεκτή. Ως εκ τούτου, από την αποδεκτή μαρτυρία, δεν έχει αποδειχθεί από πλευράς Παραπονούμενης η συνδρομή του Κατηγορουμένου 3 στην διάπραξη του αδικήματος, ο οποίος Κατηγορούμενος 3, ως προκύπτει από την μαρτυρία (βλ. Τεκμήριο 5), δεν έχει καν την ιδιότητα του αξιωματούχου στην Κατηγορουμένη 1 εταιρεία, ως με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 3ης κατηγορίας που αντιμετωπίζει, του καταλογιζόταν από την Παραπονούμενη (βλ. Γαλακτοκομεία Κολιαντρής Λτδ. ν Ελευθερίου

(2005)2 Α.Α.Δ. 243). Έπεται από τα προαναφερόμενα ότι, αφής στιγμής ο εξουσιοδοτημένος από την Κατηγορουμένη 1 εταιρεία, βάσει της αποφάσεως του διοικητικού της συμβουλίου ημερομηνίας 28/09/2011, Τεκμήριο 5, Κατηγορούμενος 3, δεν έχει στον απαιτούμενο βαθμό αποδειχθεί ότι υπέγραψε την επίδικη επιταγή, Τεκμήριο 3, ούτε και η Κατηγορουμένη 1 μπορεί να κριθεί ένοχη για το αδίκημα της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα βάσει του Άρθρου 305Α

(1)του Κεφ.

2. Όσο και να ξενίζει η μαρτυρία του Κατηγορουμένου 3, που ενώ ισχυρίστηκε ότι γνώριζε για την απόφαση της Κατηγορουμένης 1 ημερομηνίας 28/09/2011 (ως χαρακτηριστικά ανέφερε «κάποια απόφαση»), -της οποίας παρεμπίπτοντος είναι μέτοχος και η σύζυγος του, που είναι και αδελφή του Κατηγορουμένου 2, γραμματέας της-, αναφορικά με το γεγονός της εξουσιοδότησης του να εκδίδει για αυτήν επιταγές, παράλληλα υποστήριξε ότι ουδέποτε προσυπέγραψε την σχετική απόφαση της Κατηγορουμένης 1•, ακόμη και να μην γινόταν αποδεκτή η μαρτυρία του -που δεν βρίσκω να επλήγη ουσιαστικά από την αντεξέταση και για αυτό την αποδέχομαι σε ότι αφορά το υπό συζήτηση γεγονός-, δεδομένης της 2ης κατηγορίας που προσήχθη από πλευράς Παραπονούμενης 2 εναντίον του Κατηγορούμενου 2 και της παραδοχής του στο Δικαστήριο ότι διέπραξε το εν λόγω αδίκημα και της προσκομισθείσας από πλευράς Παραπονούμενης μαρτυρίας ως προαναφέρθηκε, δεν μπορώ να μην αμφιβάλλω για το κατά πόσο πράγματι ο Κατηγορούμενος 3 γνώριζε για την έκδοση της επίδικης επιταγής, Τεκμήριο 3 και κατά πόσο αυτός υπέγραψε για την έκδοση της. Ειδικότερα λόγω και της απόρριψης της μαρτυρίας του ΜΚ1 ο οποίος έχει κριθεί από το Δικαστήριο ως αναξιόπιστος.
3. Κατ' ακολουθίαν των όσων έχουν προαναφερθεί, καταλήγω ότι, η Παραπονούμενη, απέτυχε να αποδείξει την ενοχή των Κατηγορουμένων 1 και 3 στον απαιτούμενο βαθμό και ως εκ τούτου, η υπόθεσης της απορρίπτεται και οι Κατηγορούμενοι 1 και 3 αθωώνονται και απαλλάσσονται από την κατηγορία που έκαστος αντιμετώπισε στην υπόθεση αυτή.
4. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Το Κεφ. 154, τροποποιήθηκε την 25/07/2008, από τον περί Ποινικού Κώδικα (Τροποποιητικό) Νόμο του 2008, Νόμος 70(Ι)/2008, δια του οποίου το Άρθρο 305Α του Κεφ. 154 ως είχε τότε, αντικαταστάθηκε από το ακόλουθο: «305Α.-

(1)Πρόσωπο που εκδίδει επιταγή η οποία, κατά ή μετά την ημερομηνία, κατά την οποία αυτή έχει καταστεί πληρωτέα, παρουσιάζεται στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε, δεν εξοφλείται, λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά το χρόνο της παρουσίασης της επιταγής, και παραμένει απλήρωτη για περίοδο δεκαπέντε

(15)ημερών από την παρουσίασή της, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές.

(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου

(1), πρόσωπο το οποίο, χωρίς εύλογη αιτία, προκαλεί με οποιαδήποτε πράξη τη μη εξόφληση επιταγής που εκδόθηκε από το ίδιο, οποτεδήποτε πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή έχει καταστεί πληρωτέα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές: Νοείται ότι, για τους σκοπούς του παρόντος εδαφίου, επίκληση της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας, δυνατό να γίνει από τον κατηγορούμενο εφόσον, κατά ή πριν από την παρουσίαση της επιταγής για σκοπούς πληρωμής της, ο κατηγορούμενος ως εκδότης παρέθεσε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή, το λόγο ή τους λόγους για τους οποίους δόθηκε εντολή μη πληρωμής της.

(3)Σε περίπτωση επιστροφής απλήρωτης επιταγής, το πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου αυτή εκδόθηκε, οφείλει ενυπογράφως να σφραγίζει ή να σημειώνει σε αυτήν τον πραγματικό λόγο της μη πληρωμής της, δηλαδή αν η μη πληρωμή οφείλεται σε έλλειψη διαθέσιμων κεφαλαίων, κλείσιμο λογαριασμού ή εντολή μη πληρωμής, καθώς και την ημερομηνία παρουσίασής της προς πληρωμή, και η σφράγιση, καθώς και ο λόγος επιστροφής που σημειώνεται από το εν λόγω πιστωτικό ίδρυμα επί της επιταγής, γίνεται αποδεκτή ως μαρτυρία ενώπιον δικαστηρίου: Νοείται ότι η σφραγίδα και ή η σημείωση του πιστωτικού ιδρύματος, επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή δυνάμει του παρόντος εδαφίου, καθώς και η καταχώριση της ημερομηνίας εμφάνισης της επιταγής προς πληρωμή αποτελούν μαχητό τεκμήριο του αληθούς του περιεχομένου τους: Νοείται, περαιτέρω, ότι συμμόρφωση πιστωτικού ιδρύματος, με τη δυνάμει του παρόντος εδαφίου υποχρέωσή του, δεν συνιστά ούτε μπορεί να ερμηνευθεί ότι συνιστά παραβίαση, εκ μέρους του, του απορρήτου ή της εμπιστευτικότητας των πληροφοριών που κατέχει αναφορικά με τους λογαριασμούς των πελατών του.

(4)(α) Σε περίπτωση παρουσίασης επιταγής, η οποία παρουσιάσθηκε με ηλεκτρονικά μέσα, το πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου αυτή εκδόθηκε, οφείλει να παρέχει πληροφόρηση με ηλεκτρονικά μέσα στο πιστωτικό ίδρυμα, που έχει παρουσιάσει την επιταγή, για τον πραγματικό λόγο της μη πληρωμής της επιταγής, δηλαδή αν η μη πληρωμή οφείλεται σε έλλειψη διαθέσιμων κεφαλαίων, κλείσιμο λογαριασμού ή εντολή μη πληρωμής, καθώς και για την ημερομηνία παρουσίασης της επιταγής προς πληρωμή. (β) Κατά την παραλαβή της πληροφόρησης που αποστέλλεται δυνάμει της παραγράφου (α), το πιστωτικό ίδρυμα, που έχει παρουσιάσει την επιταγή, οφείλει ενυπογράφως να σφραγίζει ή να σημειώνει, στο πρωτότυπο της επιταγής, τον πραγματικό λόγο της μη πληρωμής της επιταγής, όπως αυτός περιέχεται στην πιο πάνω πληροφόρηση, καθώς και την ημερομηνία παρουσίασης της επιταγής προς πληρωμή. (γ) Η σφράγιση και ο λόγος επιστροφής που σημειώνεται από το πιστωτικό ίδρυμα, που έχει παρουσιάσει την επιταγή, επί της επιταγής, γίνεται αποδεκτή ως μαρτυρία ενώπιον δικαστηρίου: Νοείται ότι η σφραγίδα ή και η σημείωση του πιστωτικού ιδρύματος, που έχει παρουσιάσει την επιταγή, αναφορικά με τον πραγματικό λόγο της μη πληρωμής και με την ημερομηνία παρουσίασης της επιταγής προς πληρωμή, αποτελούν μαχητό τεκμήριο του αληθούς του περιεχομένου τους: Νοείται, περαιτέρω, ότι συμμόρφωση πιστωτικού ιδρύματος με τη δυνάμει του παρόντος εδαφίου υποχρέωσή του δεν συνιστά, ούτε μπορεί να ερμηνευθεί ότι συνιστά, παραβίαση εκ μέρους του, του απορρήτου ή της εμπιστευτικότητας των πληροφοριών που κατέχει αναφορικά με τους λογαριασμούς των πελατών του.

(5)Παράβαση των δυνάμει των εδαφίων

(3)και

(4)επιβαλλόμενων υποχρεώσεων από οποιοδήποτε λειτουργό ή υπάλληλο του πιστωτικού ιδρύματος, ο οποίος εξουσιοδότησε ή, εν γνώσει του, έχει επιτρέψει ή συνεργήσει στην παράβαση, εκτός εάν η παράβαση έγινε λόγω καλόπιστου λάθους, συνιστά ποινικό αδίκημα τιμωρούμενο με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τους τρεις

(3)μήνες ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες ευρώ (€2.000,00) ή και με τις δύο αυτές ποινές.

(6)Το παρόν άρθρο δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις έκδοσης επιταγής, όταν αυτή εκδίδεται προς πληρωμή οφειλής που σχετίζεται με συναλλαγή ή πράξη, η οποία αντίκειται στα χρηστά ήθη ή σε οποιοδήποτε νόμο.

(7)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, «πιστωτικό ίδρυμα», σημαίνει- (α) τράπεζα, κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τον περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμο, ή (β) συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα, κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο, ή (γ) οποιοδήποτε άλλο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα ή οργανισμό που έχει συσταθεί με βάση οποιοδήποτε νόμο και εκδίδει βιβλιάρια επιταγών σε πελάτες του.

(8)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, η παρουσίαση επιταγής περιλαμβάνει, τόσο τη φυσική παρουσίαση επιταγής, όσο και την παρουσίαση επιταγής με ηλεκτρονικά μέσα, σύμφωνα με διαδικασίες που εγκρίνει η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου δυνάμει των εξουσιών που της χορηγούνται από το άρθρο 74Α του περί Συναλλαγματικών Νόμου.». [ii] Ως αυτό ίσχυε κατά τον χρόνο που η Παραπονούμενη ισχυρίζεται ότι διαπράχθηκαν τα αδικήματα (στην βάση των προνοιών του Άρθρου 12 του Συντάγματος και της αρχής «nullum crimen Nulla poena sine lege», βλ. Βασιλείου ν Δημοκρατίας Ποινικές Εφέσεις Αρ. 12/2015, 13/2015, 14/2015, 15/2015, 16/2015, 17/2015, 04/07/2017). [iii] Το Άρθρο 73 του Κεφ. 262 προνοεί: «73. Επιταγή είναι συναλλαγματική που εκδίδεται επί τραπεζίτη πληρωτέα εν όψει. Εκτός αν υπάρχει διαφορετική πρόνοια στο Μέρος αυτό, οι διατάξεις του Νόμου αυτού που εφαρμόζονται σε συναλλαγματική πληρωτέα εν όψει εφαρμόζονται σε επιταγή.». [iv] Το Άρθρο 3 του Κεφ. 262 προνοεί: «3.-

(1)Συναλλαγματική είναι η χωρίς όρους έγγραφη εντολή που απευθύνεται από ένα πρόσωπο σε άλλο, υπογραμμένη από το πρόσωπο που τη δίδει και η οποία απαιτεί από το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται να πληρώσει επί τη εμφανίσει ή σε ορισμένο ή καθορισμένο μελλοντικό χρόνο ορισμένο ποσό χρημάτων σε καθορισμένο πρόσωπο ή σε διαταγή καθορισμένου προσώπου ή στον κομιστή.

(2)Έγγραφο το οποίο δεν πληρεί τους όρους αυτούς, ή το οποίο διατάζει όπως γίνει οποιαδήποτε πράξη επιπρόσθετα προς την πληρωμή χρημάτων, δεν αποτελεί συναλλαγματική.

(3)Εντολή πληρωμής από ειδικό ταμείο δεν είναι χωρίς όρους εντός της έννοιας του άρθρου αυτού~ αλλά εντολή πληρωμής χωρίς όρους με (α) ένδειξη ειδικού ταμείου από το οποίο ο αποδέκτης θα επανακτήσει το ποσό ή ειδικού λογαριασμού που θα χρεωθεί με το ποσό, ή (β) κατάσταση της συναλλαγής η οποία αποτελεί την αιτία της συναλλαγματικής, είναι χωρίς όρους.

(4)Συναλλαγματική δεν είναι άκυρη λόγω του ότι αυτή- (α) δεν είναι χρονολογημένη, (β) δεν καθορίζει την αξία που δόθηκε, ή ότι έχει δοθεί οποιαδήποτε αξία για αυτή, (γ) δεν ορίζει τον τόπο στον οποίο εκδόθηκε ή τον τόπο όπου είναι πληρωτέα.». [v] Το Άρθρο 25 του Κεφ. 262 προνοεί: «

1. Υπογραφή κατ' εξουσιοδότηση ισχύει ως ειδοποίηση ότι ο αντιπρόσωπος έχει μόνο περιορισμένη, εξουσία να υπογράφει και ο αντιπροσωπευόμενος δεσμεύεται από την υπογραφή αυτή μόνο αν ο αντιπρόσωπος που υπέγραψε με τον τρόπο αυτό ενέργησε εντός των πραγματικών ορίων της εξουσίας του.». [vi] Section 8 της Criminal Procedure Act 1865: «
2. Comparison of a disputed Writing with any Writing proved to the Satisfaction of the Judge to be genuine shall be permitted to be made by Witnesses; and such Writings, and the Evidence of Writing of Witnesses respecting the same, may be submitted to the Court and Jury as Evidence of the Genuineness or otherwise of the Writing in dispute.». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο