Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΝΙΚΗ ΙΓΚΜΠΑΛ, Αρ. Υπόθεσης: 3050/16, 25/1/2018

(1)/

1. (2η κατηγορία). Τα Γεγονότα της Υπόθεσης Τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση αναφορικά με αμφότερες τις κατηγορίες έχουν τεθεί από την κατηγορούσα αρχή και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση. Συγκεκριμένα τα γεγονότα κατατέθηκαν γραπτώς από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ως Τεκμήριο Γ και έχουν ως ακολούθως: Στις 25/06/2015 και περί ώρα 06:55 η κατηγορουμένη οδηγούσε το αυτοκίνητο της με αριθμούς εγγραφής KΑΤ 817 τύπου σαλούν εντός του κυκλικού κόμβου Μακαρίου Γ' στην περιοχή Κάτω Πολεμιδιών στην Λεμεσό με προορισμό την βιομηχανική περιοχή της Λινόπετρας. Την ώρα που εξερχόταν του κόμβου με ανατολική κατεύθυνση και εισερχόταν στον παρακαμπτήριο δρόμο Λεμεσού προς τον κυκλικό κόμβο Πολεμιδιών κτύπησε και παρέσυρε το θύμα και τη σύζυγο του οι οποίοι ήταν πεζοί και οι οποίοι την δεδομένη στιγμή περπατούσαν ο ένας δίπλα από τον άλλο με το θύμα να ευρίσκεται σε αριστερά και διασταύρωναν τον παρακαμπτήριο δρόμο με κατεύθυνση από νότια προς βόρεια από τα δεξιά προς τα αριστερά σύμφωνα της πορείας του οχήματος που οδηγούσε η κατηγορούμενη. Από το δυστύχημα οι δύο πεζοί εκτινάχθηκαν στην άσφαλτο, το θύμα τραυματίστηκε κρίσιμα και λίγη ώρα αργότερα η ώρα 08:50 στο τμήμα Α' Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, όπου μεταφέρθηκε, υπέκυψε στα τραύματα του. Η η σύζυγος του τραυματίστηκε πολύ σοβαρά αφού υπέστη κατάγματα ρινικών οστών, αριστερής πτέρυγας ιερού οστού και άνω και κάτω ηβικών οστών και εισήχθηκε στο ορθοπεδικό θάλαμο του Νοσοκομείου μέχρι τις 04/08/2015 που απολύθηκε και μεταφέρθηκε σε ιδιωτικό θεραπευτήριο - αναρρωτήριο. H κατηγορουμένη δεν υπέστη κανένα τραυματισμό. Τον θάνατο του θύματος διαπίστωσε ο Δρ. Ιωάννης Ιωάννου ο οποίος και εξέδωσε την σχετική βεβαίωση του θανάτου. Στη σκηνή του δυστυχήματος έφθασε αρχικά ο Λοχίας 699 του αστυνομικού σταθμού Αγίου Ιωάννη Πόλεως Λεμεσού ο οποίος μόλις είχε τελειώσει το καθήκον του και μετέβαινε στην οικία του περνώντας τυχαίας από το μέρος. Κατά την άφιξη του βρήκε το ενεχόμενο όχημα στην τελική θέση που είχε πάρει μετά το δυστύχημα και τους δύο πεζούς να κείτονται στην άσφαλτο στις θέσεις που εκτινάχθηκαν μετά το κτύπημα από το ενεχόμενο όχημα. Κατά την άφιξη του ο Λοχίας 699 αφού απέκλεισε την σκηνή του δυστυχήματος διαπίστωσε ότι το θύμα ήταν αναίσθητο ενώ η σύζυγος του είχε τις αισθήσεις της. Στο μέρος ήταν και η κατηγορούμενη και αφού πήρε τα στοιχεία τους την συνέχεια προσήλθαν στο μέρος ασθενοφόρα τα οποία αφού παρέλαβαν τους δύο πεζούς και τους μετέφεραν στο τμήμα Α' Βοηθειών του Γ.Ν Λεμεσού, αυτός σημάδεψε επί της ασφάλτου με κιμωλία τις θέσεις και τον τρόπο που ήταν τα σώματα τους. Ακολούθως στην σκηνή του δυστυχήματος μετέβηκε, μεταξύ άλλων Αστυνομικών του τμήματος τροχαίας και ο εξεταστής της υπόθεσης Αρχιλοχίας 2700 (μάρτυρας 12 επί του κατηγορητηρίου) ο οποίος κατά την άφιξη του στην σκηνή βρήκε το ενεχόμενο όχημα στην τελική του θέση και αφού ο Λοχίας 699 τον ενημέρωσε σχετικά για όλες του τις ενέργειες αυτός ανέλαβε για τα περαιτέρω. Αρχικά υπέβαλε την κατηγορούμενη σε Προκαταρκτικόο έλεγχο Αλκοτέστ με μηδενική ένδειξη και στην συνέχεια αφού της το ζήτησε αυτή του υπέδειξε το σημείου που κτύπησε του δύο πεζούς το οποίο ο Αρχιλοχίας το σημάδεψε επί της ασφάλτου με το γράμμα «Χ». Στην συνέχεια με την βοήθεια του Αστυφύλακα 3100 και 4853, ο Α/Λοχίας 2700 πήρε στην παρουσία της κατηγορούμενης τα αναγκαία μέτρα και ετοίμασε το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος πάνω στο οποίο τοποθέτησε όλα τα ευρήματα του στην σκηνή και επί του οποίου τοποθέτησε επίσης ως Χ μέσα σε κύκλο το σημείο επαφής (σύγκρουσης) που είχε το ενεχόμενο όχημα με το σώμα του θύματος στο οποίο ο Α/Λοχίας κατέληξε από την θέση που βρέθηκαν τα γυαλιά ηλίου του θύματος στην άσφαλτο και από ένα ίχνος τριβής (μαύρισμα) που προήλθε από το παπούτσι του θύματος το οποίο όμως δεν ήταν στο ίδιο σημείο που υπέδειξε η κατηγορούμενη. Όταν ο Α/Λοχίας τελείωσε με το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος το υπέδειξε στην κατηγορούμενη και αφού της το επεξήγησε αυτή συμφώνησε και το υπέγραψε. Ακολούθως και αφού ο μάρτυρας 12 έλαβε αριθμό φωτογραφιών της σκηνής του δυστυχήματος και του ενεχόμενου οχήματος κατά τις επιτόπιες εξετάσεις και έρευνες στην σκηνή του δυστυχήματος διαπίστωσε ότι το ενεχόμενο όχημα υπέστη ζημιά στον μπροστινό ανεμοθώρακα ο οποίος θρυμματίστηκε, στο μπροστινό καπό της μηχανής το οποίο βούλωσε και το μπροστινό αριστερό φανάρι το οποίο έσπασε από τη βάση του. Καμία άλλη ζημιά προκλήθηκε σε ξένη περιουσία ή στο δημόσιο. Όταν τελείωσαν όλες οι εξετάσεις και έρευνες στη σκηνή του δυστυχήματος ο μάρτυρας 12 μετέφερε την κατηγορούμενη στο τμήμα τροχαίας όπου και ο αστυφύλακας 4853 οδήγησε κατόπιν δικών του οδηγιών και σχετικής άδειας από τον αξιωματικό υπεύθυνο δυστυχημάτων το αυτοκίνητο της με αριθμούς εγγραφής ΚΑΤ 817 για συνέχιση της διερεύνησης της υπόθεσης. Αφού το όχημα της κατηγορούμενης μεταφέρθηκε στην τροχαία περί ώρα 11:00, ο μάρτυρας 12 παρέλαβε από το κεντρικό σημείο του θρυμματισμένου ανεμοθώρακα του οχήματος, εκεί που είχε κτυπήσει το κεφάλι του θύματος, αριθμό από άσπρες τρίχες τις οποίες τοποθέτησε σε πλαστικό κουτάκι το οποίο αφού σφράγισε και ανέγραψε σε αυτό το διακριτικό Τ.Ι.1 το παρέλαβε ως Τεκμήριο για να σταλεί στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής για να τύχουν οι τρίχες που παραλήφθηκαν τις απαραίτητες εξετάσεις απομόνωσης γενετικού υλικού. Την ίδια ημέρα και περί ώρα 11:20 στο τμήμα τροχαίας Λεμεσού ο Μάρτυρας 12 συνέλαβε την κατηγορούμενη δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε εναντίον της και αφού την πληροφόρησε για τον λόγο της σύλληψης της και της επέστησε την προσοχή στο Νόμο αυτή δεν έδωσε καμία απάντηση. Στην συνέχεια της επέδωσε το σχετικό έντυπο με τα δικαιώματα της και αφού το διάβασε και ενημερώθηκε στην παρουσία του, το υπέγραψε και ακολούθως οδηγήθηκε στον κεντρικό αστυνομικό σταθμό Λεμεσού όπου και τέθηκε υπό κράτηση. Την ίδια ημέρα μεταξύ των ωρών 16:00 - 17:05 στο γραφείο του στην τροχαία Λεμεσού ο μάρτυρας 12 έλαβε από την κατηγορούμενη ανακριτική κατάθεση σχετικά με την υπό διερεύνηση υπόθεση την οποία αυτή μεταξύ άλλων ισχυρίστηκε ότι κατά την συγκεκριμένη ώρα και μέρα ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο της εντός του κυκλοφοριακού κόμβου Μακαρίου του Γ' προερχόμενη από την Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού, την ώρα που εξερχόταν του κόμβου με ανατολική κατεύθυνση και πρόθεση να εισέλθει στον παρακαμπτήριο Λεμεσού και να κατευθυνθεί προς τον κυκλοφοριακό κόμβο Πολεμιδιών μόλις εισήλθε στον παρακαμπτήριο δρόμο, αντιλήφθηκε ξαφνικά μπροστά της δύο πεζούς σε απόσταση ενός μέτρου σύμφωνα με τον ισχυρισμό της και πριν προλάβει να αντιδράσει τους κτύπησε. Παραδέχτηκε επίσης στην κατάθεση της ότι πριν κτυπήσει τους πεζούς είχε ορατότητα και έβλεπε καθαρά μπροστά της. Στην συνέχεια η κατηγορούμενη αφέθηκε ελεύθερη. Στις 26/6/2015 στο νεκροτομείο του Γ. Ν. Λεμεσού ο υιός του θύματος αναγνώρισε την σωρό του πατέρα του και έλαβε χώρα η νενομισμένη νεκροψία από την ιατροδικαστή Δρ. Παπέττα. Ως αιτία θανάτου καθορίστηκε η διατομή σπονδυλικής στήλης και συστοίχου νωτιαίου μυελού λόγω του τροχαίου δυστυχήματος. Κατά την διάρκεια της νεκροψίας παραλήφθηκαν από την σωρό του θύματος δείγματα αίματος για τις απαραίτητες επιστημονικές εξετάσεις. Στις 27/06/2015 και μεταξύ των ωρών 0640 - 0700 ο μάρτυρας 12, Α/Λοχίας 2700 μαζί με τον Αστυφύλακα 2738, οδήγησε το όχημα της κατηγορούμενης στην σκηνή του δυστυχήματος όπου αφού το οδήγησε ως η πορεία την οποία περιέγραψε η κατηγορούμενη εντός του κόμβου όσο και κατά την έξοδο της από τον κόμβο στο σημείο που προκλήθηκε το δυστύχημα και αφού ο αστυφύλακας 2738 περπάτησε ως περπάτησαν οι δύο πεζοί πριν κτυπηθούν από την κατηγορούμενη, διαπίστωσε ότι αυτοί ήταν ορατοί και η ορατότητα της κατηγορούμενης δεν επηρεαζόταν από την ακτινοβολία του Ηλίου ο οποίος κατά την ώρα του δυστυχήματος ήταν πράγματι απέναντι των οδηγών που κινούντο με την ίδια κατεύθυνση ως η κατηγορούμενη αλλά ήταν σε τέτοιο ύψος που δεν ήταν εκτυφλωτικός. Επίσης στην συνέχεια, χρησιμοποιώντας και πάλι το αυτοκίνητο της κατηγορούμενης ο μάρτυρας 12 διαπίστωσε ότι αυτή ήταν σε θέση οδηγώντας το όχημα της να αντιληφθεί τους δύο πεζούς από απόσταση τουλάχιστον 50 μέτρων στην οποία περιοριζόταν η ορατότητα της λόγω του κυκλικού σχήματος του κόμβου. Αφού επέστρεψε οδηγώντας το ενεχόμενο όχημα στο τμήμα τροχαίας ο μάρτυρας 12, διενήργησε σε αυτό μηχανικό έλεγχο και διαπίστωσε ότι αυτό ήταν σε πάρα πολύ καλή μηχανική κατάσταση και όλα τα συστήματα του (πέδησης, διεύθυνσης, ανάρτησης, ελαστικά κ.λ.π) λειτουργούσαν κανονικά χωρίς να παρουσιάζουν οιοδήποτε πρόβλημα. Όλα τα αντικείμενα τα οποία ο μάρτυρας παρέλαβε ως τεκμήρια τα καταχώρησε στο Βιβλίο Τεκμηρίων του τμήματος τροχαίας και τα μετέφερε μέσω της εγκληματολογικής υπηρεσίας στο ινστιτούτο νευρολογίας και γενετικής και στο κρατικό χημείο για την διενέργεια των απαραίτητων εξετάσεων. Από τις εξετάσεις που έγιναν σε σχετικά τεκμήρια που λήφθηκαν από το θύμα διαπιστώθηκε ότι δεν περιείχε καθόλου αιθυλική αλκοόλη. Η κατηγορουμένη είναι λευκού ποινικού μητρώου και δεν έχει βαθμούς ποινής. Οι Εισηγήσεις του Συνηγόρου της Κατηγορουμένης Ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορουμένης στην εμπεριστατωμένη γραπτή αγόρευση του, την οποία ανέλυσε ενώπιον του Δικαστηρίου, παρέπεμψε στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με το αδίκημα του άρθρου
2. Αναφέρθηκε στις περιστάσεις διάπραξης του δυστυχήματος και τις προσωπικές περιστάσεις της Κατηγορουμένης. Αγορεύοντας ως προς τις περιστάσεις διάπραξης του ατυχήματος ανέφερε ότι η κατηγορουμένη οδηγούσε υπό συνθήκες που συνιστούν την έννοια της επικίνδυνης οδήγησης αλλά οι λεπτομέρειες των γεγονότων που αναφέρθηκαν συνιστούν και καταδεικνύουν όχι μια εγωιστική συμπεριφορά αλλά μια στιγμιαία αβλεψία που κατέστησε επικίνδυνη την κατάσταση για μια στιγμή. Παραπέμποντας στο τεκμήριο 1 - σχεδιάγραμμα αναφέρθηκε στην ύπαρξη υπόγειας διάβασης πεζών σε απόσταση 25 μέτρων από το σημείο που κτυπήθηκε το θύμα και η σύζυγος του. Η ταχύτητα της κατηγορούμενης ήταν εντός των ορίων ταχύτητας, ήταν σε κυκλικό κόμβο με μεγάλη τροχαία κίνηση. Η κατηγορούμενη δεν βρέθηκε να οδηγεί υπό την επήρεια αλκοόλης και η ένδειξη της ήταν μηδενική με βάση τα αποτελέσματα της εξέτασης αλκοτέστ. Εισηγήθηκε ότι σύμφωνα με την Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη,

(1993), 2 Α.Α.Δ. 355, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή για το αδίκημα του άρθρου 210 ύψους ΛΚ.800=. Στην προκειμένη περίπτωση το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε μεταξύ άλλων ότι: «1....

1. Όταν το ατύχημα οφείλεται σε στιγμιαία αβλεψία και το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου είναι καλό πρέπει να επιβάλλεται χρηματική ποινή και στέρηση της άδειας οδηγού, εκτός και αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι για να μην επιβληθεί στέρηση της άδειας.
2. Όταν το δυστύχημα προκαλείται από εγωιστική παραγνώριση της ασφάλειας των άλλων προσώπων ή πεζών ή από επικίνδυνη ή απερίσκεπτη οδήγηση, ενδείκνυται η επιβολή ποινής φυλάκισης και στέρησης της άδειας οδηγού. 4... 5..» Συνεχίζοντας τις εισηγήσεις του ο συνήγορος της κατηγορούμενης αναφέρθηκε σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις οποίες επεξηγήθηκε η έννοια της στιγμιαίας αβλεψίας και απροσεξίας και την αντιμετώπιση τέτοιων περιπτώσεων με χρηματικές ποινές. Με αναφορά στους μετριαστικούς παράγοντες στην υπό κρίση περίπτωση αναφέρθηκε στην παραδοχή της κατηγορούμενης και στην σημασία που δίδεται στην παραδοχή ως παράγοντα μετριασμού της ποινής με αναφορά και σε νομολογία. Επίσης στο λευκό ποινικό μητρώο της και την μη ύπαρξη οιονδήποτε βαθμών ποινής. Η πάροδος του χρόνου από την διάπραξη των αδικημάτων θα πρέπει σύμφωνα με τον ευπαίδευτο συνήγορο να ληφθεί υπόψη ενόψει της μείωσης της ανάγκης για αποτρεπτικότητα στην ποινή. Εισήγηση και κεφάλαιο προς μελέτη αποτελεί και το ζήτημα των προβλημάτων υγείας που έχει σήμερα η κατηγορούμενη. Σύμφωνα με τον συνήγορο της μετά το δυστύχημα η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχικής υγείας και ακολουθεί θεραπεία. Παρέπεμψε στην ιατρική έκθεση της Δρ. Μαρίας Χ. Δανιήλ σύμφωνα με την οποία η κατηγορούμενη πάσχει από μετατραυματικό στρες με έντονα συναισθήματα άγχους, ενοχών, ευσυγκινησίας, διαταραχών ύπνου, συγκέντρωσης και συχνής αναβίωσης δυσάρεστων αναμνήσεων. Επιπλέον η κατηγορούμενη παρουσίασε έκθεση του Δρ. Γαλατόπουλου σύμφωνα με την οποία παρουσιάζει συμπτώματα μετατραυματικής αγχώδους διαταραχής, κυρίως φοβική αντίδραση όταν αναγκάζεται να οδηγήσει και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Αυτά τα προβλήματα υγείας κατά τον συνήγορο της απαιτούν ηρεμία στην ζωή της κατηγορούμενης ώστε αυτή να ορθοποδήσει ξανά ενώ η κράτηση της πιθανό να τα επιδεινώσει. Επιπλέον σημαντική πτυχή της αγόρευσης του συνηγόρου της κατηγορούμενης αποτέλεσε το γεγονός ότι αυτή είναι μητέρα ενός ανήλικου αγοριού ηλικίας 3 ετών. Παραπέμποντας στον Νόμο Περί Προστασίας Ανηλίκων Τέκνων Καταδικασθεισών η Υπόπτων μητέρων του 2005 (33

(1)/2005), εισηγήθηκε ότι δεν ενδείκνυται η επιβολή άμεσης ποινής φυλάκισης. Τέλος εισήγηση αποτέλεσε η θέση για αναστολή τυχόν επιβληθείσας ποινής φυλάκισης ενόψει των προσωπικών συνθηκών της κατηγορούμενης ως αναφέρθηκαν και ως καταγράφονται στην έκθεση του Γραφείου ευημερίας, την πάροδο του χρόνου, το λευκό ποινικό μητρώο της κατηγορούμενης και του ανήλικου τέκνου της. Σημειώνω ότι έχω καταγράψει μια σύνοψη της αγόρευσης του συνηγόρου της κατηγορούμενης καθότι το πλήρες κείμενο αυτής έχει τύχει αντικείμενο μελέτης και εξέτασης από το Δικαστήριο ενώ η αυτολεξεί παράθεση του δεν κρίνεται απαραίτητη. Ο συνήγορος υπεράσπισης υιοθέτησε και το περιεχόμενο της έκθεσης του γραφείου ευημερίας. Σύμφωνα με τις εκθέσεις που ετοιμάστηκαν (αρχική και συμπληρωματική) η κατηγορούμενη είναι σήμερα ηλικίας 26 ετών, ευρισκόμενη σε διάσταση με τον σύζυγο της και μητέρα ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας 3 ετών. Διαμένει με το παιδί της, την αδελφή της και τα δύο παιδιά αυτής και τον πατέρα της σε οικία που ανήκει στον τελευταίο. Εργάζεται σε ιδιωτική εταιρεία παρασκευής γαλακτοκομικών προϊόντων με μηναίο εισόδημα €1.000= ενώ λαμβάνει και επίδομα τέκνου ανά έτος ύψους €380=. Η κατηγορούμενη γεννήθηκε στην Λεμεσό και είναι το μικρότερο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας της. Η μητέρα της απεβίωσε το 2011 ενώ ο πατέρας της είναι άνεργος. Το 2016 τέλεσε γάμο αφού προηγουμένως απέκτησε την κόρη της. Με τον σύζυγο της βρίσκεται σε διάσταση και λόγω οικονομικών δυσκολιών δεν έχει εκκινήσει διαδικασία διαζυγίου. Συνεργάζεται με ψυχίατρο τα τελευταία 2 χρόνια και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Η Νομική Πτυχή Το αδίκημα της 1ης κατηγορίας αποτελεί και το σοβαρότερο που αντιμετωπίζει και για το οποίο παραδέχθηκε ενοχή η κατηγορούμενη. Αναφορικά με την 2η κατηγορία, της αμελούς οδήγησης το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του στην επιλογή της ποινής, τους ακόλουθους παράγοντες (βλ. Sentencing in Cyprus, 2nd ed, G. M. Pikis, σελ. 235[i] με αναφορά στην Diran Der Avedisian v. Ρ

(1969)2 C.L.R. 57I): (α) Το βαθμό αμέλειας, (β) Τις συνέπειες του δυστυχήματος, (γ) Τυχόν αμέλεια προσώπου εμπλεκόμενου στο δυστύχημα. Η συντρέχουσα αμέλεια άλλου προσώπου, αν και δεν αποτελεί υπεράσπιση, είναι μετριαστικός παράγων, και (δ) Τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου ειδικότερα σε σχέση με το μητρώο του ως οδηγού. Η συνήθης ποινή για αμελή οδήγηση είναι η ποινή προστίμου. Όπου η αμέλεια του κατηγορουμένου είναι ιδιαίτερα σοβαρή ή όπου ο κατηγορούμενος δεν είναι λευκού ποινικού μητρώου, ή και τα δύο, η ποινή προστίμου συνδυάζεται με στέρηση της άδειας οδήγησης (βλ. Sentencing in Cyprus, 2nd ed, G. M. Pikis, σελ. 235, 236 ). Σημειώνω ότι για σκοπούς επιμέτρησης και επιβολής ποινής λαμβάνω υπόψη μου ότι αμφότερες οι κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου προέκυψαν από μια πράξη της κατηγορούμενης στα πλαίσια της ίδιας οδηγητικής συμπεριφοράς και σε ίδιο χρόνο και τόπο. Απορρέουν δε από τα ίδια γεγονότα. Επανέρχομαι τώρα στο αδίκημα της 1ης κατηγορίας το οποίο είναι και το σοβαρότερο. Σύμφωνα με το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154: «Όποιος, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης, ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες.» Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 19 του Ν.86/72 το Δικαστήριο έχει εξουσία να στερήσει σε κατηγορούμενο που κρίνεται ένοχος για τροχαίο αδίκημα το δικαίωμα να κατέχει άδεια οδήγησης για όσο χρονικό διάστημα ήθελε αποφασίσει και με το άρθρο 20 Α να επιβάλει και βαθμούς ποινής στην άδεια του[1]. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Στυλιανού

(2009)2 ΑΑΔ 543, 549, τονίστηκε η σοβαρότητα των αδικημάτων της φύσης αυτής και η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, δεδομένης της μεγάλης συχνότητας αλλά και των τραγικών συνεπειών της διάπραξης τέτοιων αδικημάτων. θα πρέπει να λεχθεί ότι τα θανατηφόρα δυστυχήματα στο τόπο μας έχουν λάβει ανησυχητικές διαστάσεις και η νομολογία έχει καταδείξει ότι τα Δικαστήρια έχουν υποχρέωση να επιβάλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε τέτοιες περιπτώσεις. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την υπόθεση Μενελάου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 232: «..Τα τροχαία δυστυχήματα έχουν προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, διαπίστωση που άπτεται τόσο της επιλογής των τιμωρητικών μέσων όσο και του ύψους της ποινής, μέσα στο πλαίσιο που επιλέγεται. Τα οδικά δυστυχήματα έχουν αποβεί χαίνουσα πληγή για την κυπριακή κοινωνία. Οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, τραυματισμούς και υλική ζημιά είναι τεράστιες. Δεν μπορεί το Δικαστήριο να αδιαφορήσει μπροστά στο καταστροφικό αυτό φαινόμενο. Αυτό επιβάλει το καθήκον του Δικαστηρίου για την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, που έχει ως λόγο την καθήλωση μέσω της τιμωρίας, της παράνομης συμπεριφοράς, που στην περίπτωση της οδικής αμέλειας χαρακτηρίζει ο έντονος αντικοινωνικός χαρακτήρας.» Στην Νικολάου ν. Αστυνομίας, ECLI:CY:AD:2015:B205, Π.Ε. 195/2014, 20/3/2015, διατυπώθηκαν εκ νέου οι κατευθυντήριες γραμμές επιβολής ποινής σε σχέση με το εξεταζόμενο αδίκημα (με αναφορά στις R. v. Guilfoyle 57 Cr.App.R. 549, Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη

(1993)2 ΑΑΔ 355, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου

(2003)2 ΑΑΔ 331, Παμπακάς κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 487, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 109). Τις συνοψίζω κάτωθι ως ακολούθως:

1. Το είδος και η έκταση της ποινής είναι πρωταρχική ευθύνη του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Σε τέτοιου είδους αδικήματα δεν υπάρχει καθιερωμένο μέτρο για την ποινή. Στην αρμόζουσα ποινή το δικαστήριο καταλήγει ανάλογα με τα περιστατικά της υπόθεσης, την έκταση της ευθύνης του κατηγορουμένου, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το επικίνδυνο οδήγημα στοιχίζει πόρους και ζωές. Η επιμέτρηση της ποινής είναι άμεσα σχετιζόμενη με την έκταση και την υφή της αμέλειας που προκάλεσε το θάνατο, δηλαδή με τη συμπεριφορά και τις πράξεις του κατηγορουμένου που οδήγησαν στη διάπραξη του αδικήματος και την πρόκληση του θανάτου, σε συνάρτηση βέβαια με τις προσωπικές του συνθήκες, οι οποίες θα πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη.
2. Όταν το ατύχημα οφείλεται σε στιγμιαία αβλεψία και το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου είναι καλό, πρέπει να επιβάλλεται χρηματική ποινή και στέρηση της άδειας οδηγού, εκτός αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι για να μην επιβληθεί στέρηση της άδειας.
3. Όταν όμως το θανατηφόρο δυστύχημα προκαλείται από εγωιστική παραγνώριση της ασφάλειας των άλλων προσώπων ή πεζών ή από επικίνδυνη ή απερίσκεπτη οδήγηση, ενδείκνυται η επιβολή ποινής φυλάκισης και στέρησης της άδειας οδηγού. Η επιβολή ποινής φυλάκισης ενδείκνυται κατ' αρχήν στις περιπτώσεις εκείνες που η αμέλεια εμπεριέχει και το στοιχείο της αδιαφορίας για την ασφάλεια άλλων προσώπων.
4. Είναι θεμελιωμένο ότι η πάροδος αρκετού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος είναι στοιχείο ουσιώδες που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή ποινής, ειδικά αναφορικά με το είδος της ποινής, αν δηλαδή θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης ή όχι. Με αναφορά στην Παντέλα ν. Αστυνομίας

(2011)2 ΑΑΔ 562 και την R. v. Boswell [1984] 3 All ER 353 παρατίθενται περαιτέρω στην προρρηθείσα απόφαση, ενδεικτικοί επιβαρυντικοί και μετριαστικοί παράγοντες που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την επιβολή ποινής:

1. Ως επιβαρυντικοί παράγοντες κρίνονται, η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλης ή ναρκωτικών, η υπερβολική ταχύτητα, η αδιαφορία σε προειδοποιήσεις από τους επιβάτες του και η επί μακρόν επίμονη και εκούσια πορεία πολύ κακής οδήγησης, όπως είναι για παράδειγμα η αδιαφορία σε φώτα τροχαίας και το προσπέρασμα άλλων αυτοκινήτων από τη λανθασμένη πλευρά. Άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η ταυτόχρονη διάπραξη άλλων αδικημάτων (όπως για παράδειγμα η οδήγηση χωρίς άδεια). Επιβαρυντικός παράγων είναι επίσης η ύπαρξη προηγούμενων καταδικών για οδικά αδικήματα, το κατά πόσο περισσότερα από ένα πρόσωπα σκοτώθηκαν ως αποτέλεσμα της αμελούς οδήγησης, αν ο κατηγορούμενος παρέλειψε να σταματήσει στη σκηνή ή αν διέπραξε το αδίκημα στην προσπάθειά του να αποφύγει έλεγχο ή σύλληψη.
2. Ως ελαφρυντικοί παράγοντες θεωρούνται, μεταξύ άλλων, η λανθασμένη στάθμιση της κατάστασης (error of judgment), το λευκό οδικό μητρώο, ο καλός χαρακτήρας, η παραδοχή κατά τη δίκη και η ειλικρινής μεταμέλεια. Ελαφρυντικό είναι επίσης και το κατά πόσο το θύμα είναι στενός φίλος ή συγγενής του οδηγού και το έντονο συναισθηματικό αποτέλεσμα που είχε ο θάνατός του στον οδηγό.
3. Όπου υπάρχουν ένας ή περισσότεροι επιβαρυντικοί παράγοντες, γενικά η ποινή φυλάκισης είναι η πλέον κατάλληλη, και σε μια επιβαρυμένη υπόθεση ως προς τον τρόπο οδήγησης, όπως για παράδειγμα η ανταγωνιστική οδήγηση σε δημόσιο υπεραστικό δρόμο ή η αμελής οδήγηση μετά την κατανάλωση αλκοόλης, ποινή δύο ή περισσότερων χρόνων φυλάκισης και μεγάλη περίοδος στέρησης αδείας (μεταξύ επτά έως δέκα ετών) θα πρέπει να επιβάλλεται. Σε σχέση με το αδίκημα του άρθρου 210 με θύμα πεζό παραπέμπω και στην απόφαση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 109) στην οποία παρέπεμψα και ανωτέρω και στην οποία λέχθηκαν τα κάτωθι: «Η παράλειψή του να επισημάνει την παρουσία του θύματος στο δρόμο χωρίς να παρεμβάλλεται οποιοδήποτε εμπόδιο σε συσχετισμό με τον φωτισμό της περιοχής και την ορατότητα που απολάμβανε εύλογα οδήγησαν το Δικαστήριο στο συμπέρασμα στο πλαίσιο της ολότητας των γεγονότων της υπόθεσης ότι ο εφεσείων διέπραξε το αδίκημα που προσδιορίζει το άρθρο

1. Επισημαίνουμε όμως ότι η αμέλεια του δεν επιβαρύνετο με το στοιχείο της αδιαφορίας για την τύχη του θύματος, που είναι παράγοντας κεφαλαιώδους σημασίας για τον καθορισμό της ποινής. Πρόθεση του Εφεσείοντα ήταν να διασταυρώσει την οδό Νικοδήμου Μυλωνά ώστε να εισέλθει στην οδό Δοϊράνη, η οποία βρίσκεται απέναντι και δεξιότερα από την οδό Δημόκριτου, πάροδο της Νικοδήμου Μυλωνά, απ' όπου εισήλθε στον κύριο δρόμο. Πριν προχωρήσει στον κύριο δρόμο σταμάτησε όπως είναι παραδεκτό· εισήλθε στον κύριο δρόμο, όταν η πορεία του ήταν απρόσκοπτη και προχώρησε, όπως κατέδειξε η μαρτυρία ενώπιον του Πρωτόδικου Δικαστηρίου, με χαμηλή ταχύτητα. Η αμέλειά του δεν μπορεί να αποδοθεί είτε σε αδιαφορία είτε σε επικίνδυνη χρήση του δρόμου. Συναρτάται περισσότερο με στιγμιαία απροσεξία ή αβλεψία.» (ο τονισμός και έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου). Κατάληξη και Ποινή Όπως προκύπτει από τα γεγονότα τα οποία τέθηκαν ενώπιον μου, τόσο από την κατηγορούσα αρχή όσο και από τον ευπαίδευτο συνήγορο της κατηγορούμενης, η κατηγορούμενη οδηγώντας το όχημα της εντός του κυκλικού κόμβου Μακαρίου Γ' στην περιοχή Κάτω Πολεμιδιών και εξερχόμενη αυτού με ανατολική κατεύθυνση και εισερχόμενη στον παρακαμπτήριο δρόμο προς τον κυκλικό κόμβο Πολεμιδιών παρέλειψε να αντιληφθεί έγκαιρα την παρουσία των πεζών Σάββα Σπανού και Ηλιού Σπανού στον δρόμο και την προσπάθεια τους να διασταυρώσουν τον παρακαμπτήριο αυτό δρόμο με κατεύθυνση από νότια προς βόρεια από τα δεξιά προς τα αριστερά σύμφωνα με την πορεία της κατηγορούμενης. Το ερώτημα είναι κατά πόσο η πιο πάνω ενέργεια και συμπεριφορά της κατηγορούμενης μπορεί να χαρακτηριστεί ως εγωιστική και αδιάφορη για την ασφάλεια των άλλων οδηγών που χρησιμοποιούσαν το δρόμο ή το λάθος της ήταν στιγμιαίο. Για να αποφασιστεί το ζήτημα αυτό στην παρούσα υπόθεση, θα πρέπει να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο η κατηγορούμενη οδηγούσε το όχημα της τη δεδομένη στιγμή καθώς επίσης και τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε. Δεν έχει αναφερθεί και δεν προκύπτει από τα ενώπιον μου τεθέντα γεγονότα ότι η κατηγορούμενη κινείτο με μεγάλη ταχύτητα ή με ταχύτητα πέραν του επιτρεπομένου ορίου. Αντίθετα δεν έχει αμφισβητηθεί η εισήγηση της υπεράσπισης ότι η κατηγορούμενη κινείτο με ταχύτητα εντός του επιτρεπομένου ορίου. Επίσης δεν έχει αναφερθεί οιαδήποτε παραβατική των κανονισμών οδικής κυκλοφορίας συμπεριφορά της κατηγορούμενης κατά την προσπάθεια της να εξέλθει του κυκλικού κόμβου Μακαρίου Γ' και να εισέλθει εντός του παρακαμπτήριου. Ούτε έχω οιαδήποτε άλλα γεγονότα που να δεικνύουν την οδηγητική συμπεριφορά της κατηγορούμενης αμέσως πριν την σύγκρουση και τα οποία να καταδεικνύουν εγωιστική συμπεριφορά οδήγησης. Από την άλλη δεν παραγνωρίζω ότι οι δύο πεζοί διασταύρωναν από νότια προς βόρεια και από την δεξιά πλευρά σύμφωνα με την πορεία της κατηγορούμενης. Το σημείο εκείνο του δρόμου αποτελείται από 2 λωρίδες κυκλοφορίας και τα θύματα είχαν ήδη διασταυρώσει την δεξιά λωρίδα σύμφωνα με την πορεία της κατηγορούμενης και μέρος της λωρίδας που η κατηγορούμενη χρησιμοποιούσε. Παρά ταύτα όμως θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η κατάσταση του δρόμου στον οποίο έγινε το δυστύχημα ήτοι πρόκειται για σημείο αμέσως μετά την έξοδο από κυκλικό κόμβο. Απέναντι της υπήρχε ο ήλιος ο οποίος όμως δεν ήταν εκτυφλωτικός ενώ κάποια μέτρα πιο κάτω υπήρχε υπόγεια διάβαση πεζών. Όφειλε φυσικά η κατηγορούμενη εφόσον υπήρχε ορατότητα σύμφωνα με τα γεγονότα και στοιχεία περί τα 50 μέτρα να είχε αντιληφθεί την ύπαρξη και παρουσία των 2 πεζών στον δρόμο που αποτελούσαν για αυτήν ορατό και υπαρκτό κίνδυνο και να λάβει αποτρεπτικά μέτρα. Παρά ταύτα, ως και η ίδια ανάφερε σύμφωνα με τα γεγονότα, αντιλήφθηκε τους πεζούς μόλις σε απόσταση 1 μέτρου ενώ θα μπορούσε να τους είχε δει νωρίτερα και να αποφύγει την σύγκρουση. Εδώ έγκειται και το σφάλμα της κατηγορούμενης. Δεδομένων των πιο πάνω περιστάσεων και συνθηκών του δυστυχήματος και στην απουσία άλλων γεγονότων αναφορικά με την οδηγητική συμπεριφορά της κατηγορούμενης πριν την σύγκρουση, φαίνεται και προκύπτει ότι πρόκειται για ένα στιγμιαίο λάθος και αβλεψία της κατηγορούμενης να δει τους πεζούς, να λάβει αποτρεπτικά μέτρα και να αποφύγει την σύγκρουση με όλα τα τραγικά δυστυχώς επακόλουθα, του θανάτου του θύματος και του σοβαρού τραυματισμού της συζύγου του. Ως ανάφερα οι πιο πάνω πράξεις και ενέργειες της κατηγορούμενης αλλά και τα γεγονότα στο σύνολο τους ως τέθηκαν δεν καταδεικνύουν ότι πριν από τη σύγκρουση η κατηγορούμενη οδηγούσε με οποιοδήποτε εγωιστικό ή αδιάφορο τρόπο για την ασφάλεια των άλλων χρηστών του δρόμου. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω και τις περιστάσεις που επικρατούσαν στο δρόμο τη δεδομένη στιγμή η κατάληξη μου είναι ότι η κατηγορουμένη υπέπεσε σε μοιραίο στιγμιαίο σφάλμα αφού παρέλειψε να αντιληφθεί έγκαιρα τη παρουσία των πεζών στην πορεία της οι οποίοι επιχειρούσαν να διασταυρώσουν το δρόμο και αποτελούσαν γι αυτήν ορατό και υπαρκτό κίνδυνο. Δεν υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που να καταδεικνύουν ότι η οδήγηση της κατηγορούμενης ήταν εγωιστική ή αδιάφορη ως προς την ασφάλεια τρίτων προσώπων. Δεν οδηγούσε με οποιαδήποτε υπερβολική ταχύτητα ούτε με οποιοδήποτε απερίσκεπτο τρόπο. Η στιγμιαία αβλεψία έχει την έννοια της μιας και μόνο λανθασμένης κίνησης της στιγμής. Είναι ένα μεμονωμένο σφάλμα, το οποίο συμβαίνει σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, σε αντίθεση με την αλόγιστη και εγωιστική οδική συμπεριφορά, η οποία υπερβαίνει το στιγμιαίο και καλύπτει περισσότερα χρονικά στάδια (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιωάννου, ECLI:CY:AD:2015:B632, Π.Ε. 221/2013, 28/9/2015, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κωνσταντίνου Κουκκίδη, Ποινική Εφεση αρ. 198/12, ημερ. 19/2/2013). Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνω υπόψη μου τον τρόπο με τον οποίο οι δύο πεζοί επιχείρησαν να διασταυρώσουν το δρόμο στο συγκεκριμένο σημείο και ειδικότερα το σημείο από το οποίο εισήλθαν στο δρόμο καθώς επίσης και το γεγονός ότι λίγα μέτρα πιο κάτω υπήρχε υπόγεια διάβαση πεζών κυκλικού κόμβου. Πέραν της πιο πάνω κατάληξης μου αναφορικά με την οδηγητική συμπεριφορά της κατηγορούμενης λαμβάνω υπόψη μου ότι η παράλειψη της κατηγορουμένης δεν συνδυάζεται με άλλο επιβαρυντικό παράγοντα. Είναι λευκού ποινικού μητρώου, δεν βαρύνεται με οιοδήποτε βαθμούς ποινής ενώ έχει παραδεχθεί ευθύνη και ενοχή η οποία προκύπτει και μπορεί να θεωρηθεί ως άμεση ενώ και μέχρι σήμερα ουδέν άλλο αδίκημα διέπραξε. Το αδίκημα έλαβε χώρα στις 25/6/2015 ενώ το κατηγορητήριο καταχωρίστηκε στις 10/02/
2. Από την διάπραξη του αδικήματος μέχρι και σήμερα η κατηγορούμενη ουδεμία παραβατική συμπεριφορά επέδειξε. Το Δικαστήριο καλείται ενόψει των ανωτέρω να επιβάλει ποινή μετά παρόδου 2 1/2 περίπου χρόνων από την διάπραξη των αδικημάτων. Η κατηγορούμενη επιπλέον είναι νεαρής ηλικίας, 24 ετών κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων και 26 ετών σήμερα, μητέρα ενός ανήλικου κοριτσιού 3 ετών και ευρισκόμενη σε διάσταση με τον σύζυγο της. Διαμένει με την αδελφή και πατέρα της ενώ εργάζεται τα τελευταία 7 χρόνια σε ιδιωτική εταιρεία από την οποία λαμβάνει μισθό ύψους €1.000= που αποτελεί και το κύριο εισόδημα της. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου το γεγονός ότι η ίδια έχει υποστεί ψυχικά τραύματα από το δυστύχημα τα οποία την ταλαιπωρούν μέχρι και σήμερα. Σύμφωνα με τα πιστοποιητικά που παρουσιάστηκαν από τους θεράποντες ψυχιάτρους η κατηγορούμενη έχοντας προφανώς αντιληφθεί την σοβαρότητα των αδικημάτων και τις συνέπειες των πράξεων της αντιμετωπίζει μετατραυματικό στρες. Σημειώνω ότι με βάση την βεβαίωση της Δρ. Χ. Δανιήλ η κατηγορούμενη παρακολουθείται από την ίδια από τον Ιούλιο του 2015 ενώ η γνωμάτευση φέρει ημερομηνία 21/6/
3. Επιπλέον παρουσιάστηκε βεβαίωση του Δρ. Γαλατόπουλου ημερ.12/12/2017 με την οποία αναφέρεται ότι η κατηγορούμενη συνεχίζει να παρουσιάζει συμπτώματα μετατραυματικής αγχώδους διαταραχής κυρίως φοβική αντίδραση όταν αναγκάζεται να οδηγήσει και ακολουθεί φαρμακευτική αγωγή με χορήγηση 2 φορές ημερησίως. Περαιτέρω προσμετρώ τους λοιπούς ελαφρυντικούς παράγοντες και το σύνολο της έκθεσης του γραφείου ευημερίας που ετοιμάστηκε αλλά και τα προβλήματα ψυχικής υγείας που η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει. Επιπλέον την πάροδο του χρόνου η οποία αναλύθηκε ανωτέρω. Είναι γεγονός ότι το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή μετά από πάροδο δύο χρόνων και επτά μηνών περίπου από τη διάπραξη του αδικήματος. Το γεγονός αυτό θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο ως ελαφρυντικός παράγοντας (Σωτήρης Αβραάμ v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 365, Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη

(1993)2 Α.Α.Δ. 355, Γενικός Εισαγγελέας v. Πεγειώτης κ.α

(2001)2 Α.Α.Δ. 617, Γενικός Εισαγγελέας v. Bαρνάβα

(1999)2 Α.Α.Δ. 638). Λαμβάνοντας υπόψη μου τις περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος σε συνδυασμό με την παραδοχή, το λευκό ποινικό μητρώο της κατηγορουμένης και την μη ύπαρξη οιονδήποτε βαθμών ποινής επί της άδειας οδήγηση της σε συνδυασμό με τις προσωπικές και οικογενειακές της περιστάσεις κρίνω ότι δεν ενδείκνυται στερητική της ελευθερίας ποινή στην κατηγορουμένη, αναφορικά με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αναφορικά τώρα με την στέρηση του δικαιώματος της κατηγορουμένης να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης, δεν έχουν τεθεί ενώπιον μου συγκεκριμένοι και ειδικοί λόγοι περί του αντιθέτου. Αντίθετα μέσα από την γνωμάτευση του Δρ. Γαλατόπουλου που παρουσιάστηκε από την υπεράσπισης προκύπτει ότι η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει φοβική αντίδραση όταν αναγκάζεται να οδηγήσει. Ως εκ των ανωτέρω έχω αναφέρει, επιβάλλω στην κατηγορουμένη στην 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει ποινή προστίμου €3.000= πλέον 6 βαθμούς ποινής. Επιπρόσθετα, η κατηγορουμένη αποστερείται του δικαιώματος να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο 12 μηνών από σήμερα. Στην 2η κατηγορία καμία ποινή ενόψει του ότι τα γεγονότα αυτής απορρέουν από μια ενιαία πράξη και ενέργεια της κατηγορούμενης και περιλαμβάνονται στα γεγονότα της 1ης κατηγορίας. Επίσης η κατηγορουμένη να καταβάλει και τα έξοδα της διαδικασίας τα οποία ανέρχονται στα €20=. (Υπ.).............. Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Sentence/ Causing Death by careless driving Αναφορά: Ποινική/ Ποινή/ Πρόκληση θανάτου από μη υπαίτια αμέλεια [1] 5-10 βαθμούς ποινής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο