← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. F.C.H.CONSTRUCTIONS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13692/14, 12/1/2018

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. F.C.H.CONSTRUCTIONS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13692/14, 12/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:B2 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13692/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Κατηγορούσα Αρχή ν.

  1. F.C.H.CONSTRUCTIONS LTD
  2. FOAZ HRRPAH
  3. GHAFIR WADAH
  4. YAZAN SEE HARBA Κατηγορούμενων -------------------------------------------------- Ημερομηνία: 12 Ιανουαρίου 2018 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Α. Μανώλη με Π.Αβρααμίδη Για τον Κατηγορούμενο 4: κ. Μ. Νεοκλέους Κατηγορούμενος 4: παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος 4 (στο εξής ο κατηγορούμενος) στην παρούσα αντιμετωπίζει τις εξής κατηγορίες : 3η κατηγορία για επίθεση προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  5. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, ο κατηγορούμενος την 6η Φεβρουαρίου 2014 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, διέπραξε επίθεση που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη στον Αστυφύλακα 329 Δ. Κωνσταντινίδη από τη Λεμεσό. 4η κατηγορία για αντίσταση κατά της νομίμου συλλήψεως, κατά παράβαση του άρθρου 244(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  6. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, ο κατηγορούμενος την 6η Φεβρουαρίου 2014 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, επιτέθηκε εναντίον του Αστυφύλακα 329 Δ. Κωνσταντινίδη από τη Λεμεσό, με σκοπό τη ματαίωση της νομίμου συλλήψεως του για ποινικό αδίκημα. Παρεμβάλλω εδώ προκειμένου να υπάρχει ολοκληρωμένη εικόνα της υπόθεσης ότι εν σχέση με τους λοιπούς κατηγορούμενους, οι οποίοι αντιμετώπιζαν τις κατηγορίες 1 και 2, η υπόθεση ολοκληρώθηκε σε προηγούμενο στάδιο αφού αυτοί παραδέχτηκαν και τους επιβλήθηκε ποινή. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου 2 μάρτυρες, ενώ μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως. Ο κατηγορούμενος δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Ας σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου συνολικά 5 τεκμήρια. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα οι συνήγοροι ανέφεραν και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ Μ.Κ.1 Αστ. 329 Δήμος Κωνσταντινίδης Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Έχοντας παρακολουθήσει τον μάρτυρα πολύ προσεκτικά ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του, αναφέρω καταρχήν ότι έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Όπου είπε σημειώνω ότι δεν θυμάται ήταν θεωρώ λογικό, έχοντας κατά νουν και τον χρόνο που παρήλθε από την επίδικη ημερομηνία μέχρι την κατάθεση του στο Δικαστήριο ήτοι 3 χρόνια και σχεδόν 7 μήνες. Έχω δε πεισθεί πέραν πάσης αμφιβολίας, αφού έχω μελετήσει σφαιρικά τη μαρτυρία του και σε συνάρτηση βέβαια με την εντύπωση που μου έκανε, ότι είπε την αλήθεια για το πως εξελίχθηκαν τα πράγματα με τον κατηγορούμενο την επίδικη μέρα. Η αξιοπιστία του τέλος σημειώνω ουδόλως κλονίστηκε κατά την κρίση μου κατά την αντεξέταση του. Ότι άλλο θεωρώ ότι πρέπει να σημειωθεί εδώ πριν καταγράψω μια σύνοψη της μαρτυρίας του είναι η παρατήρηση ότι επί της ουσίας η μαρτυρία του κρίνω πως δεν έχει αμφισβητηθεί. O μάρτυρας ανέφερε ότι υπηρετεί στην Αστυνομία Επισκοπής ενώ τον Φεβρουάριο του 2014 υπηρετούσε στην Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης και αναγνώρισε την κατάθεση του για την υπόθεση ημερομηνίας 06/02/14, τεκμήριο 1, με το περιεχόμενο της οποίας συμφώνησε. Εις αυτήν αναφέρει ότι: " Υπηρετώ στην ΥΑΜ Αρχηγείου και είμαι αποσπασμένος στην ΥΑΜ Λ/σού. Την 06/02/2014 και περί ώρα 1000, κατόπιν πληροφορίας που λήφθηκε στα γραφεία της ΥΑΜ Λ/σου σχετικά με παράνομη εργοδότηση αλλοδαπών σε υπό ανακαίνιση κατοικία που βρίσκεται στην οδό Θέκλας Αντ. Λυσιώτη στην Λεμεσό μετέβηκα στο μέρος μαζί με τους Λοχ. 807 και Α/Αστ. 2253 και Αστ. 529 της ΥΑΜ Λ/σου όπου θέσαμε το μέρος υπό διακριτική παρακολούθηση μέχρι την 1005 της ίδιας ημέρας. Κατά την 5λεπτη παρακολούθηση παρατηρήσαμε ότι έξω στην αυλή της οικίας υπήρχαν δύο άτομα που έμοιαζαν με αλλοδαπούς ο ένας εκ των οποίων εργαζόταν και ασχολείτο με την τοποθέτηση νάιλον σε παράθυρο χρησιμοποιώντας κολλητική ταινία και ο άλλος στεκόταν από κάτω και μιλούσε μαζί του. Ακολούθως πλησιάσαμε τα πιο πάνω πρόσωπα μαζί με τους συναδέλφους μου και ο συνάδελφος μου ο Αστ. 529 κινήθηκε προς το ένα πρόσωπο που εργαζόταν για έλεγχο ενώ εγώ κινήθηκα προς το δεύτερο πρόσωπο που στεκόταν εκεί και του υπέδειξα την Αστυνομική μου ταυτότητα γιατί ήμουν με πολιτική περιβολή και του ζήτησα να μου παρουσιάσει τα στοιχεία του στην Αγγλική και Ελληνική γλώσσα γιατί από τον τρόπο ομιλίας του κατάλαβα ότι ήταν αλλοδαπός. Αυτός μου ανέφερε στα ελληνικά ότι δεν κρατούσε τίποτε πάνω του και άρχισε να φωνάζει ότι είναι νόμιμος και να αντιδρά. Εγώ ακολούθως ξαναρώτησα τον αλλοδαπό που ήταν στο μέρος αν είχε στην κατοχή του οποιοδήποτε έγγραφο που να αποδείκνυε την ταυτότητα και αυτός συνέχισε να αντιδρά και να με σπρώχνει φωνάζοντας ότι είχε βίζα, χωρίς να είναι σε θέση να μου δώσει στοιχεία για την ταυτότητα του. Ακολούθως η ώρα 1015 προσπάθησα να συλλάβω τον πιο πάνω αλλοδαπό για εξακρίβωση των στοιχείων του και να του βάλω χειροπέδες αλλά αυτός αντιστάθηκε κατά της σύλληψης του με αποτέλεσμα να με κτυπήσει με τα χέρια του, στα χέρια μου και στο πρόσωπο μου. Στην συνέχεια με την βοήθεια τους Λοχ.807 και Α/Αστ.2253 χρησιμοποιώντας την ανάλογη βία, σύλλαβα τον αλλοδαπό για τα αυτόφωρα αδικήματα της επίθεσης εναντίον μου και της αντίστασης κατά την σύλληψη, του επέστησα την Προσοχή του στον Νόμο στην Αγγλική και Ελληνική γλώσσα που μιλούσε και αυτός δεν μου απάντησε τίποτε ενώ στην συνέχεια του έβαλα χειροπέδες. Ακολούθως του εξήγησα τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησα την Προσοχή του στον Νόμο στην Αγγλική και Ελληνική γλώσσα που μιλούσε και αυτός μου απάντησε "ένα σε κανονίσω". Στην συνέχεια με την βοήθεια των συναδέλφων μου μετέφερα τον αλλοδαπό που σύλλαβα στο αυτοκίνητο του όπου μου παράδωσε την Κυπριακή άδεια οδηγού του, με τα στοιχεία και την φωτογραφία του και στην συνέχεια τον μετέφερα στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων για περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Από έλεγχο που διενήργησαν μέσω του η/υ σύμφωνα με τον αριθμό της άδειας οδηγού του διαπίστωσα ότι επρόκειτο για τον Σύριο υπήκοο ΥΑΖΑΝ HARBA, ημέρ.γενν. 20/05/1980, ΔΕΑ.5526915, αρ.διαβ. 005755467, αρ. φακ. Α02-15515, EU09-10487 κάτοχος άδειας παραμονής ως σύζυγος Ευρωπαίας πολίτιδας μέχρι την 26/02/18 τον οποίο ενημέρωσα και για τα δικαιώματα του. Κατά την σύλληψη του αλλοδαπού διαπίστωσα ότι τραυματιστεί στο πρόσωπο και ως εκ τούτου την ίδια ημέρα και περί ώρα 1215 επισκέφθηκα τις Α βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού όπου εξετάσθηκα από τον επί καθήκοντι, λόγω της επίθεσης που δέχθηκα από τον αλλοδαπό, όπου μου δόθηκε ιατρική έκθεση την οποία παρέδωσα επίσης στον Αστυφ.
  7. " Περαιτέρω ο μάρτυρας αναγνώρισε και κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου την ιατρική έκθεση που του έδωσε ο γιατρός στο νοσοκομείο ως τεκμήριο
  8. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι στην σκηνή ο ίδιος επικεντρώθηκε στο να πλησιάσει τον κατηγορούμενο για έλεγχο, οπόταν δεν θυμάται ακριβώς την απόσταση που είχε από το συνάδελφο του ή του αλλοδαπού από το συνάδελφο του. Από τη στιγμή που επέλεξε να ελέγξει το συγκεκριμένο άτομο επικεντρώθηκε σε αυτό και ο συνάδελφος του θα έλεγχε το δεύτερο άτομο. Την ώρα του ελέγχου δεν είχε οπτική επαφή με το συνάδελφο του και εν πάση περιπτώσει δεν θυμάται αν ήταν κοντά του για να κοιτάξει προς το μέρος του. Επανέλαβε δε ότι η πρώτη απάντηση που έλαβε από τον κατηγορούμενο ήταν να αρχίσει να φωνάζει και αντέδρασε και δεν γνωρίζει ο άλλος συνάδελφος του ήτοι ο Αστ. 529 τη στιγμή εκείνη τι ακριβώς έκαμνε ή αν μπορούσε να επέμβει. Όπως λέει και στην κατάθεση του όταν αντιμετώπισε πρόβλημα στη συνέχεια κάλεσε τους άλλους δύο συναδέλφους του οι οποίοι ήξερε ότι δεν είχαν να ελέγξουν οποιοδήποτε άτομο. Όταν άρχισε να φωνάζει ο κατηγορούμενος με άγριο και απειλητικό τόνο, προσπάθησε να τον ξαναρωτήσει για να δώσει τα στοιχεία του προκειμένου να κάνει τον έλεγχο που έπρεπε να κάνει αλλά ο αλλοδαπός δεν συνεργαζόταν και εξήγησε ότι προσπάθησε επανειλημμένα πριν τον συλλάβει ή πριν να του επιτεθεί να του ξαναπεί ότι έπρεπε να τον ελέγξει. Η συνομιλία τους γινόταν στα Ελληνικά και στα Αγγλικά και φαινόταν να αντιλαμβάνεται τη συζήτηση μεταξύ τους. Στη συνέχεια είπε ότι ο αλλοδαπός δεν του ανέφερε καθόλου που ήταν τα στοιχεία του γιατί ήταν αυτό που του ζήτησε επανειλημμένως ούτε του ανέφερε ότι τα στοιχεία του βρίσκονταν στο αυτοκίνητο. Συμφώνησε όμως ότι τα στοιχεία του τελικά βρίσκονταν στο αυτοκίνητο, αυτός ήταν νόμιμος στη Δημοκρατία και σύμφωνα με την άδεια παραμονής του δικαιούτο να εργαστεί. Ως προς το έδαφος κάτω στην σκηνή είπε ότι ήταν η αυλή της κατοικίας και θυμάται ότι υπήρχε μπετόν και χώμα. Αρνήθηκε δε υποβολή ότι κατά τη διάρκεια της συζήτησης έσκυψε να πάρει μια πέτρα με σκοπό να του κτυπήσει. Ως προς την ανάλογη βία που αναφέρει στην κατάθεση του που χρησιμοποιήθηκε για να γίνει κατορθωτή η σύλληψη δεν θυμάται ακριβώς σε τι συνίστατο αλλά όταν προβαίνεις σε σύλληψη θα πάρεις τον αλλοδαπό, θα πάρεις στα χέρια του και θα προσπαθήσεις να του βάλεις χειροπέδες και σε περίπτωση που αντιδρά το άτομο που είναι υπό σύλληψη θα βάλεις περισσότερη δύναμη για να του βάλεις χειροπέδες. Αυτό εννοεί ανάλογη βία. Όταν ζητήσεις από κάποιο και του αναφέρεις ότι θα συλληφθεί για ένα αυτόφωρο αδίκημα, πάεις να του βάλεις χειροπέδες και αντιδρά, σπρώχνει σε και παίρνει τα χέρια του αριστερά - δεξιά, πρέπει να βρεις τρόπο να το περιορίσεις και τα χέρια του κατ΄ επέκταση για να βάλεις τις χειροπέδες. Αυτό εννοεί ανάλογη βία. Όσον αφορά τον τρόπο που τον κτύπησε ο κατηγορούμενος θυμάται ότι του κτύπησε με τα χέρια του αλλά όχι πως ήταν τα χέρια του ακριβώς. Είπε επίσης ότι από ότι θυμάται την ώρα που τον συνέλαβε δεν πρόσεξε να είχε κτυπήματα πάνω του. Γνωρίζει ότι ο κατηγορούμενος είχε υποβάλει παράπονο μετά τη σύλληψη του στην Ανεξάρτητη Αρχή Διερεύνησης Παραπόνων κατά της Αστυνομίας, τους είχαν ληφθεί καταθέσεις και αν δεν απατάται ο ισχυρισμός του παραπόνου του απορρίφθηκε. Δεν γνωρίζει όμως πότε έκανε ο κατηγορούμενος το παράπονο του και αν ήταν την ίδια μέρα ή την επομένη. Επίσης δεν γνωρίζει αν επισκέφθηκε γιατρό ο κατηγορούμενος μετά τη σύλληψη του. Τέλος, συμφώνησε ότι με βάση την κατάθεση του η σύλληψη έγινε κατορθωτή αφού επενέβηκε ο Λοχίας 807 και ο Α/Αστ. 2253, αλλά επανέλαβε ότι δεν θυμάται τι έκανε ο Αστ. 529 την ώρα που διαχώρισαν τα καθήκοντα τους, ούτε γνωρίζει αν ο αλλοδαπός που είχε συλλάβει ο Αστ. 529 ήταν μάρτυρας στο περιστατικό. Μ.Κ.2 Δρ.Μαρτίνος Αχιλλέως Αυτός κατέθεσε αναμφίβολα ως εμπειρογνώμονας. Τα προσόντα του σημειώνεται ρητά δηλώθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Υπεράσπισης ότι δεν αμφισβητούνται. Εν πάση περιπτώσει δεν προκύπτει θεωρώ κανένας λόγος για να μην γίνει αποδεκτή η μαρτυρία του, ούτε και υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια εισήγηση από την Υπεράσπιση, η οποία παρατηρώ στην ουσία δεν αμφισβήτησε τη μαρτυρία του. Κατ' αρχήν ο μάρτυρας αναγνώρισε το τεκμήριο 2 ως δική του έκθεση με τα ευρήματα του για την εξέταση. Με βάση αυτό υπήρχαν στο πρόσωπο που εξέτασε δηλ. τον ΜΚ1 εκδορές της περιοχής του μετώπου. Στην αντεξέταση του είπε ότι στο τεκμ.2, κάτω από το εύρημα του που αναφέρεται πιο πάνω, σημειώνεται ότι έγινε καθαρισμός. Ως προς το πόσο βαθιά ήταν οι εκδορές ανέφερε ότι ήταν επιφανειακά. Υπάρχει λύση του δέρματος, του πρώτου στρώματος του δέρματος. Εξήγησε δε ότι στις εκδορές μπορεί να φανεί και αίμα αλλά σ' αυτό το περιστατικό δεν θυμάται. Τέλος, σε ερώτηση αν θα μπορούσε να προκαλέσει μόνος του τις εκδορές στον εαυτό του απάντησε καταφατικά. Ο κατηγορούμενος Έχοντας παρακολουθήσει με προσοχή τον κατηγορούμενο ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του ευθέως αναφέρω πως δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση. Κατέθεσε γενικά μ' ένα τρόπο που μου άφησε έντονα την εντύπωση ότι δεν έλεγε αλήθεια. Οι απαντήσεις του δίνονταν με διστακτικότητα, αφού σκεφτόταν και δεν ήταν πηγαίες. Δεν υπήρχε φυσικότητα στις απαντήσεις του. Η μαρτυρία του δε κρίνω χαρακτηρίζεται από εκ των υστέρων σκέψεις, έλλειψη λογικής, αντιφάσεις και ψέματα. Επίσης σημειώνω την προβολή ουσιωδών θέσεων κατά τη δική του μαρτυρία, τις οποίες δεν έθεσε στον ΜΚ1, με αποτέλεσμα αφενός οι θέσεις αυτές να μην μπορούν ούτως ή άλλως να γίνουν αποδεκτές και αφετέρου να προκύπτει αναξιοπιστία της Υπεράσπισης γενικότερα. Πιο συγκεκριμένα : Α. Ξεκινώντας από το τελευταίο σημείο πιο πάνω αναφέρεται πως ουδέποτε η Υπεράσπιση έθεσε στον ΜΚ1 τις κάτωθι ουσιώδεις θέσεις, οι οποίες προβλήθηκαν από τον κατηγορούμενο στη μαρτυρία του. (α) Είπε στη μαρτυρία του ότι από τον φόβο του άπλωσε το χέρι του, εξηγώντας ότι πρόταξε το χέρι του με ανοικτή την παλάμη και τα δάχτυλα, όταν ο ΜΚ1 νευρίασε, πήρε μίαν πέτρα από μία γλάστρα εκεί και προσπάθησε να τον χτυπήσει χρησιμοποιώντας αυτήν την πέτρα. Δεν υποβλήθηκε όμως ποτέ στον ΜΚ1 ότι ο κατηγορούμενος πρόταξε απλά το χέρι του και ο ΜΚ1 «έδωσε πάνω» ή ακόμα αυτό που παραδέχτηκε μετά ως κατωτέρω αναφέρεται ότι απλά έσπρωξε από τον φόβο του τον ΜΚ1 προτάσσοντας το χέρι του με ανοικτή την παλάμη και τα δάχτυλα. Παρεμβάλλω όμως εδώ ότι η θέση πως ο ΜΚ1 χωρίς κανένα λόγο ουσιαστικά νευρίασε μαζί του και πήρε πέτρα να τον κτυπήσει, σε κάθε περίπτωση κρίνεται εντελώς παράλογη. Ο λόγος που ισχυρίστηκε έτσι ο κατηγορούμενος είναι θεωρώ προφανής και δεν είναι άλλος από το να δικαιολογήσει την δική του συμπεριφορά. (β) Όταν τον έβαλαν στο δωμάτιο στο σταθμό ο ΜΚ1 του είπε "εμείς εδώ, θα κάνουμε ότι θέλουμε σε σένα και χωρίς να υπάρχουν μάρτυρες". Κάποιος έβαλε τα χέρια του στους ώμους του, ο ΜΚ1 τον χτύπησε στα δύο πόδια, έπεσε στην πλάτη και έμεινε στο πάτωμα 30 δευτερόλεπτα περίπου και δεν μπορούσε να μιλήσει και έσταξε μία ή δύο σταγόνες αίμα από τη μύτη του. Τον άφησαν εκεί στο πάτωμα και ο ίδιος ο αστυνομικός, του έφερε ένα ποτήρι νερό και τον πήραν σε ένα δωμάτιο και τον άφησαν εκεί 3 ώρες. (γ) Ο ΜΚ1 είχε πολλά νεύρα μαζί του γιατί είχε χάσει η ομάδα της ΑΕΛ και γι' αυτό το λόγο επεριπαίζαν τον στην Αστυνομία. Παρεμβάλλω ότι ο ΜΚ1 δεν ερωτήθηκε καν με ποια ομάδα είναι, αν είναι εν πάση περιπτώσει φίλαθλος κάποιας ομάδας. (δ) Ο ΜΚ1, όταν ο κατηγορούμενος του είπε ότι δεν θα τον αφήσει να του βάλει χειροπέδες, με το ζόρι τον έκατσε κάτω και του είπε "εν να κάνουμε ότι θέλω εγώ". (ε) Την στιγμή που του έβαλαν χειροπέδες βγήκε έξω από το σπίτι μια κοπέλα η οποία είναι στην Αυστραλία τώρα και τους είπε ότι δεν έχει έτσι πράγμα στην Αυστραλία και ο αστυνομικός της απάντησε «είμαστε στην Κύπρο». (στ) Έβαλαν άτομα και τον πήραν 3 φορές τηλέφωνο για να αποσύρει την καταγγελία που έκανε ή διαφορετικά έχουν ανθρώπους να τον εκτελέσουν στη Συρία. Είναι προφανές όμως με βάση τα ανωτέρω ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί είναι ουσιώδεις και θα έπρεπε να υποβληθούν στον βασικό μάρτυρα κατηγορίας (ΜΚ1) για να τους σχολιάσει. Η πλευρά του κατηγορούμενου είχε υποχρέωση θεωρώ αυτά τα ουσιώδη θέματα να τα θέσει στον μάρτυρα για να δώσει τις απαντήσεις του και να μπορέσει το Δικαστήριο να αξιολογήσει τις εκατέρωθεν θέσεις και να καταλήξει στην αλήθεια. Στην υπόθεση Tekinder Pal. ν Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551, αναφέρθηκαν τα εξής: « Είναι γνωστή η νομική θεώρηση του θέματος. Η υπεράσπιση οφείλει να θέσει τα ζητήματα που έχει κατά νουν στους μάρτυρες κατηγορίας ώστε να έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν δεόντως. Ο κανόνας δεν διαφοροποιείται μεταξύ αστικών και ποινικών υποθέσεων. Η κλασσική τοποθέτηση επί του θέματος αφορούσε το αστικό δίκαιο. Έτσι στην Adidas Sportshunfabriken Adi Dassier KG v The Jonitexo Ltd
(1087)1 CLR 383, λέχθηκε ακριβώς ότι στο επίκεντρο του αντιπαραθετικού συστήματος δικαιοσύνης, πρέπει να τίθεται η θέση της υπεράσπισης στους μάρτυρες του ενάγοντος, το δε Δικαστήριο στην απουσία ικανής δικαιολογίας ως προς το λόγο της παράλειψης, δικαιούται να αγνοήσει την μονομερώς τεθείσα εκδοχή που προέρχεται από τον ένα και μόνο των διαδίκων. Το πώς θα ενεργήσει το Δικαστήριο εξαρτάται βεβαίως και από το ουσιώδες ή μη του παραλειφθέντος ισχυρισμού. Σχετική είναι και η υπόθεση Βάσος Τάκη ν Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ
  1. Σημαντική στο θέμα ήταν η προβληθείσα υπεράσπιση περί κακοποίησης του εφεσείοντα. Η θέση αυτή προβλήθηκε όμως για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του εφεσείοντα στις 18.9.09, ενώ κατά τη συνέχιση της κυρίως εξέτασης του Δαμιανού Χατζηχριστοφή, ΜΚ5 στις 27.3.2009, μετά το πέρας της διαδικασίας της δίκης εντός δίκης, η ανακριτική κατάθεση του εφεσείοντα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6, χωρίς καμιά ένσταση, στη δε συνοπτική αντεξέταση του, ουδέν τέθηκε από την υπεράσπιση. Ορθά επομένως το Κακουργιοδικείο αναφέρθηκε στο σημείο αυτό ως πλήττον την αξιοπιστία της γενικότερης εκδοχής των εφεσειόντων. ..» Εφαρμόζοντας συνεπώς την πιο πάνω αρχή και στη δική μας περίπτωση, κρίνω ακριβώς ότι η εκ των υστέρων προβολή των πιο πάνω ουσιωδών ισχυρισμών, δεν είναι αποδεκτή. Συνεπώς η σχετική μαρτυρία που αφορά τα πιο πάνω σημεία, ούτως ή άλλως δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή, ενώ περαιτέρω κρίνω ότι η αξιοπιστία της γενικότερης εκδοχής της Υπεράσπισης, έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, ακριβώς με την μη προβολή εξ' αρχής καθαρών θέσεων ενώπιον του Δικαστηρίου. Παραπέμπω επίσης σχετικά στο σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», Β' Έκδοση, σελίδες 720 - 723.» Β. Ανεξάρτητα των ανωτέρω αναφέρω και τα εξής, με βάση τα οποία ακριβώς θεωρώ επιβεβαιώνεται η αναφορά του Δικαστηρίου πιο πάνω για αντιφάσεις, μη λογικές θέσεις και ψέματα.
  2. Ως προς το θέμα της πέτρας και της αντίδρασης του σαφώς υπάρχει ουσιώδης αντίφαση στη μαρτυρία του εν σχέση με ότι είπε στην κατάθεση του. Πιο συγκεκριμένα, είπε στη μαρτυρία του ότι όταν ο ΜΚ1 πήρε την πέτρα πήγε να του την ρίξει και γι' αυτό πρόταξε το χέρι του, ενώ στην κατάθεση του δεν ανέφερε αυτό το πράγμα αλλά ότι επειδή φοβήθηκε ότι θα του την ρίξει έσπρωξε τον αστυνομικό.
  3. Εν σχέση όμως πιο συγκεκριμένα με την αντίδραση του, όταν σύμφωνα με τον ίδιο ο ΜΚ1 έπιασε την πέτρα, σημειώνω τα εξής. Είπε σε κάποια στιγμή, ως προαναφέρθηκε, ότι απλά πρόταξε το χέρι του με ανοικτή παλάμη και δάκτυλα. Στην κατάθεση του, όπως πάλιν αναφέρθηκε, είπε κάτι διαφορετικό, ότι δηλαδή έσπρωξε τον αστυνομικό. Σε άλλο σημείο δε της μαρτυρίας του και στην προσπάθεια του δικαιολογηθεί ανέφερε, αν είναι δυνατόν, ότι δεν ξέρει που πήγε το χέρι του. Και αμέσως μετά όταν ερωτήθηκε «Δηλαδή δεν ξέρεις ούτε αν ακούμπησες πάνω στο αστυνομικό», απάντησε γενικά ότι κάπου άγγιξε το χέρι του, δεχόμενος όμως στη συνέχεια ότι άγγιξε τον αστυνομικό. Εδώ θα ήθελα σχετικά ν' αναφέρω το εξής, που είναι ένα σημείο μέσα από το οποίο φάνηκε έντονα ότι ο κατηγορούμενος έλεγε ψέματα. Λέγοντας του ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής ότι λέει άλλα στην κατάθεση του και διαβάζοντας του το σημείο όπου λέει ότι επειδή φοβήθηκε έσπρωξε τον αστυνομικό, ενώ μέχρι αυτή τη στιγμή επέμενε ότι απλά πρόταξε το χέρι του, είπε ότι υπάρχει πρόβλημα στην μετάφραση και ζήτησε να δει το αραβικό κείμενο. Όταν είδε το αραβικό κείμενο και αντιλήφθηκε πλέον ότι δεν είχε επιλογή ανέφερε «Εντάξει, τον έσπρωξα». Το Δικαστήριο πλέον σημειώνω δεν είχε αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος ψευδόταν και αυτό διαφάνηκε και στην ακόλουθη προσπάθεια του κατηγορούμενου να αναδιπλωθεί, αργά βέβαια, συγκεράζοντας θα έλεγα τις δύο αντιφατικές του θέσεις, λέγοντας ότι τον έσπρωξε αφού έβαλε απλά το χέρι του. Και συνέχισε τα ψέματα λέγοντας μετά που έβαλε το χέρι του ότι «ο αστυνομικός έδωσε πάνω στο χέρι του». Για να καταλήξει σε κάποια στιγμή να πει και το εξής : « Με ρωτάτε για την επόμενη ημέρα, η υπόθεση έχει 4 χρόνια που έγινε αλλά αν τον έσπρωξα εγώ και πήγε πίσω, μπορεί να το έγραψα μέσα στην κατάθεση, τι να θυμούμαι μετά από 4 χρόνια τι έγραψα στην κατάθεση μου; Το μόνο που θυμάμαι, είναι ο πόνος μου, τίποτα άλλο. »
  4. Στην κατάθεση του λέει ότι ο ΜΚ1 του έβαλε χειροπέδες ενώ τον κρατούσαν άλλα 2 άτομα. Στο Δικαστήριο όμως είπε ότι τον περικύκλωσαν και οι τέσσερις αστυνομικοί και δεν ξέρει ποιος του έβαλε χειροπέδες. Ακολούθως είπε ότι τον ΜΚ1 τον απομάκρυναν οι άλλοι επειδή ήταν νευριασμένος και του έβαλαν τις χειροπέδες. Σε άλλο σημείο είπε ότι ήρθαν 2 άτομα, όχι ο ΜΚ1 και του έβαλαν χειροπέδες. Ακόμη, όταν επέμεινε ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής να λάβει απάντηση, είπε ότι δεν θυμάται. Τελικά ποια είναι η θέση του ως προς το ποιος του έβαλε χειροπέδες και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η σύλληψη του, με βάση τα πιο πάνω, είναι άγνωστο. Όμως θα πω επίσης εδώ ότι αντίφαση προκύπτει και ως εκ της αναφοράς στην κατάθεση του ότι τον κρατούσαν 2 άτομα από τους ώμους και ο ΜΚ1 του έβαλε χειροπέδες, εν σχέση με τη θέση στο Δικαστήριο ότι έβαλε τα χέρια του (μπροστά) και του έβαλαν τις χειροπέδες.
  5. Στο Δικαστήριο είπε ότι όταν του ζητήθηκαν από τα 4 άτομα εκεί στη σκηνή τα χαρτιά του (δηλαδή τους αστυνομικούς), τους ανέφερε ότι τα χαρτιά του ήταν στο αυτοκίνητο. Σε άλλο σημείο είπε ότι τους ανέφερε ''τα χαρτιά μου, εν δίπλα τζιαμέ παρκαρισμένο το αυτοκίνητο τζιαί μέσα στο τσεντί η άδειας παραμονής, το διαβατήριο, τα πάντα''. Στην κατάθεση του όμως (βλ. τεκμ.4Β) αναφέρει ότι τους είπε να πάνε στο σπίτι του ή στο αυτοκίνητο να τα πιάσουν, κάτι που σαφώς υποδηλώνει ότι προέβαλε τη θέση ότι δεν γνώριζε που ήταν ακριβώς τα χαρτιά του δηλ. αν τα είχε μαζί του στο αυτοκίνητο ή αν ήταν στο σπίτι.
  6. Η αναξιοπιστία όμως του κατηγορούμενου και της Υπεράσπισης προκύπτει θεωρώ και από το εξής. Ο κατηγορούμενος στην κυρίως εξέταση του βλέποντας την κατάθεση του είπε «..αυτά που αναγράφονται εδώ είναι αυτά τα λεγόμενα τα δικά μου» και ακολούθως κατατέθηκε ως τεκμ.4Α το κείμενο στη μητρική του γλώσσα και ως τεκμ.4Β η μετάφραση στην Ελληνική. Τονίζω ότι η κατάθεση της ζητήθηκε από την Υπεράσπιση, ενώ αμέσως μετά την κατάθεση ερωτώμενος ο κατηγορούμενος είπε ότι όσα έχει πει στην κατάθεση του τα υιοθετεί ως πραγματικά γεγονότα. Στη συνέχεια όμως κατά την αντεξέταση του, στα πλαίσια κρίνω της προσπάθειας του να αποφύγει την αλήθεια, όπου τον συνέφερε υιοθετούσε τα λεγόμενα στην κατάθεση του και όπου όχι ισχυριζόταν λάθος στη μετάφραση. Απλή ανάγνωση των στενοτυπημένων πρακτικών ημερ.24/11/17 επιβεβαιώνει θεωρώ του λόγου το αληθές. Πώς μπορεί λοιπόν να βασιστεί κάποιος πάνω σε μια τέτοια μαρτυρία; Γ. Εν κατακλείδι έχοντας όλα τα πιο πάνω υπόψη δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του κατηγορούμενου, ο οποίος γενικότερα δεν έπεισε το Δικαστήριο όποτε του ζητήθηκε να δώσει μια εξήγηση για τις αντιφάσεις που προέκυψαν στη μαρτυρία του, εν σχέση και με την κατάθεση του. Κατ' επέκταση δεν αποδέχομαι και ότι τα έγγραφα που περιέχονται στο τεκμ.5 έχουν οποιαδήποτε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Που προσθέτω ότι ακόμη και να είχαν, σε κάθε περίπτωση με βάση τη μαρτυρία του κατηγορούμενου δεν έχουν καμία σχέση με ότι συνέβηκε στη σκηνή όπου εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα και διαπράχθηκαν τα αδικήματα από μέρους του κατηγορούμενου. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Είναι σαφές ότι τα ευρήματα του Δικαστηρίου πηγάζουν μέσα από την αποδεκτή μαρτυρία και είναι τα εξής : Την 06/02/2014 και περί ώρα 1000, κατόπιν πληροφορίας που λήφθηκε στα γραφεία της ΥΑΜ Λ/σου σχετικά με παράνομη εργοδότηση αλλοδαπών σε υπό ανακαίνιση κατοικία που βρίσκεται στην οδό Θέκλας Αντ. Λυσιώτη στην Λεμεσό ο ΜΚ1 μετέβηκε στο μέρος μαζί με τους Λοχ. 807, Α/Αστ. 2253 και Αστ. 529 της ΥΑΜ Λ/σου και έθεσαν το μέρος υπό διακριτική παρακολούθηση μέχρι την 1005 της ίδιας ημέρας. Κατά την 5λεπτη παρακολούθηση παρατήρησαν ότι έξω στην αυλή της οικίας υπήρχαν δύο άτομα που έμοιαζαν με αλλοδαπούς ο ένας εκ των οποίων εργαζόταν και ασχολείτο με την τοποθέτηση νάιλον σε παράθυρο χρησιμοποιώντας κολλητική ταινία και ο άλλος στεκόταν από κάτω και μιλούσε μαζί του. Ακολούθως πλησίασαν τα πιο πάνω πρόσωπα μαζί με τους συναδέλφους του και ο Αστ. 529 κινήθηκε προς το ένα πρόσωπο που εργαζόταν για έλεγχο ενώ ο ΜΚ1 κινήθηκε προς το δεύτερο πρόσωπο που στεκόταν εκεί και του υπέδειξε την Αστυνομική του ταυτότητα γιατί ήταν με πολιτική περιβολή και του ζήτησε να του παρουσιάσει τα στοιχεία του στην Αγγλική και Ελληνική γλώσσα γιατί από τον τρόπο ομιλίας του κατάλαβε ότι ήταν αλλοδαπός. Αυτός του ανέφερε στα ελληνικά ότι δεν κρατούσε τίποτε πάνω του και άρχισε να φωνάζει ότι είναι νόμιμος και να αντιδρά. Ο ΜΚ1 ακολούθως ξαναρώτησε τον αλλοδαπό που ήταν στο μέρος αν είχε στην κατοχή του οποιοδήποτε έγγραφο που να αποδείκνυε την ταυτότητα και αυτός συνέχισε να αντιδρά και να τον σπρώχνει φωνάζοντας ότι είχε βίζα, χωρίς να είναι σε θέση να του δώσει στοιχεία για την ταυτότητα του. Ακολούθως η ώρα 1015 προσπάθησε να συλλάβει τον πιο πάνω αλλοδαπό για εξακρίβωση των στοιχείων του και να του βάλει χειροπέδες αλλά αυτός αντιστάθηκε κατά της σύλληψης του με αποτέλεσμα να κτυπήσει με τα χέρια του τον ΜΚ1 στα χέρια και στο πρόσωπο. Στην συνέχεια με την βοήθεια του Λοχ.807 και του Α/Αστ.2253, χρησιμοποιώντας την ανάλογη βία, ο ΜΚ1 συνέλαβε τον αλλοδαπό για τα αυτόφωρα αδικήματα της επίθεσης εναντίον του και της αντίστασης κατά την σύλληψη, του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο στην Αγγλική και Ελληνική γλώσσα που μιλούσε και αυτός δεν απάντησε τίποτε ενώ στην συνέχεια του έβαλε χειροπέδες. Ακολούθως του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο στην Αγγλική και Ελληνική γλώσσα που μιλούσε και αυτός του απάντησε "ένα σε κανονίσω". Στην συνέχεια με την βοήθεια των συναδέλφων του μετέφερε τον αλλοδαπό που συνέλαβε στο αυτοκίνητο του, όπου του παράδωσε την Κυπριακή άδεια οδηγού του, με τα στοιχεία και την φωτογραφία του και στην συνέχεια τον μετέφερε στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων για περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Από έλεγχο που διενεργήθηκε μέσω του η/υ σύμφωνα με τον αριθμό της άδειας οδηγού του διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τον Σύριο υπήκοο ΥΑΖΑΝ HARBA, δηλαδή τον κατηγορούμενο, τον οποίο ενημέρωσε και για τα δικαιώματα του. Κατά την σύλληψη του κατηγορούμενου ο ΜΚ1 διαπίστωσε ότι ως εκ της επίθεσης που δέχτηκε απ' αυτόν είχε τραυματιστεί στο πρόσωπο και ως εκ τούτου την ίδια ημέρα και περί ώρα 1215 επισκέφθηκε τις Α' Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού όπου εξετάσθηκε από τον επί καθήκοντι ιατρό Δρ.Μαρτίνο Αχιλλέως, ΜΚ
  7. Ο τελευταίος διαπίστωσε ότι ο ΜΚ1 έφερε εκδορές στην περιοχή του μετώπου και έγινε καθαρισμός τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της επίθεσης με πραγματική σωματική βλάβη (3η κατηγορία), το οποίο προβλέπεται από το άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα, είναι τα ακόλουθα:
  8. Επίθεση ενάντια σε άλλο πρόσωπο και
  9. Η πρόκληση στο πρόσωπο αυτό πραγματικής σωματικής βλάβης από την εν λόγω επίθεση. Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη, που γίνεται με πρόθεση ή με απερισκεψία (recklessly), να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Venna
(1975)3 All E.R. 788). Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας από κάποιο άλλο πρόσωπο χωρίς τη συγκατάθεση του. Σε σχέση με το νοητικό στοιχείο της επίθεσης (mens rea), σχετική είναι η υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 574 όπου λέχθηκε ότι ο νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση χρήσης βίας. Απαγορεύει τη χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα παρανόμως (unlawfully). Με αυτή την έννοια, η διάπραξη του αδικήματος θα μπορούσε να γίνει όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας αλλά και στις περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Η απερισκεψία καλύπτει τις περιπτώσεις όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, αφού συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του κινδύνου, παρά ταύτα προβαίνει στις ενέργειες του (βλ. R. v. Lawrence
(1981)1 All E.R. 974 και R. v. Caldwell
(1981)1 All E.R. 964). Στο άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 αναφέρεται ότι "σωματική βλάβη" σημαίνει σωματική βλάβη, ασθένεια ή διαταραχή είτε μόνιμη είτε προσωρινή. Πραγματική σωματική βλάβη περιλαμβάνει οποιοδήποτε τραύμα εξωτερικό ή εσωτερικό (συμπεριλαμβανομένης και υστερικής νευρικής κατάστασης) που επέρχεται ως αποτέλεσμα της επίθεσης. Στην υπόθεση Georghiades v. Police
(1985)2 C.L.R. 56 μια επιπόλαιη εκδορά στο πρόσωπο και κοκκίνισμα θεωρήθηκε αρκετή για σκοπούς του άρθρου 243 (βλ. επίσης R. v. Miller
(1954)2 All E.R. 529 και Αστυνομία v. Ιωάννου
(1989)2 Α.Α.Δ. 61). Στο σύγγραμμα Archbold 41η έκδοση, παρ. 20 - 116, αναφέρεται ότι πραγματική σωματική βλάβη σημαίνει κάποια πραγματική σωματική κάκωση. Δεν είναι αναγκαίο να είναι κάκωση μόνιμου χαρακτήρα, ούτε να είναι αυτό που θεωρείται οδυνηρή (grievous) σωματική βλάβη. Συνεπώς δεν χρειάζεται το τραύμα να είναι σοβαρό ή μόνιμου χαρακτήρα. Το αδίκημα της 4ης κατηγορίας εδράζεται στο άρθρο 244(α) του Ποινικού Κώδικα το οποίο έχει ως ακολούθως: «
  1. Όποιος- (α) επιτίθεται εναντίον άλλου με σκοπό διάπραξης κακουργήματος ή αντίστασης ή ματαίωσης της νόμιμης σύλληψης ή κράτησης του εαυτού του ή άλλου για κάποιο ποινικό αδίκημα ή ........................................................... είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων.» Από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης, σε συνδυασμό με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας 4, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που προβλέπει το άρθρο 244(α) είναι τα ακόλουθα:
  2. Ο κατηγορούμενος να επιτέθηκε εναντίον άλλου,
  3. Η επίθεση να έγινε με σκοπό αντίστασης ή ματαίωσης της νόμιμης σύλληψης του κατηγορούμενου για κάποιο ποινικό αδίκημα. Ως προς το τι συνιστά επίθεση και για το νοητικό στοιχείο της επίθεσης (mens rea), σχετικά είναι όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω. Το αδίκημα δε του άρθρου 244(α) σημειώνεται είναι πανομοιότυπο με το αδίκημα που προβλέπει το άρθρο 38 του αγγλικού Offences Against the Person Act
  4. Ανάλυση των συστατικών στοιχείων αυτού του αδικήματος γίνεται στο σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2003 σελ. 168 όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: « B2.15 On a literal reading of the OAPA 1861, s.38, the only actus reus required is that of common assault (see B2.5), whereas the mens rea is that of common assault, coupled with an intent to resist or prevent one's own, or another person's, lawful arrest or detention, etc. Nevertheless, it is firmly established that the arrest or detention in question must in fact be lawful (Self [1992] 3 All ER 476; Lee [2001] 1 Cr App R 293) and this must accordingly be treated as a further essential actus reus element. The victim need not be a police officer. He may be a private citizen assisting such an officer, or a private citizen or store detective making a 'citizen's arrest'. ................................................................................................................................ The mens rea requirement in s.38 may be negatived by the accused's mistaken view of the facts, as for example where he mistakes CID officers for rival gangsters, and believes he is being abducted, rather than arrested. In such a case the accused would have no intent to resist lawful arrest. Indeed, he would not even have the mens rea of assault (Kenlin v Gardiner [1967] 2 QB 510; Williams [1987] 3 All ER 411; Brightling [1991] Crim LR 364). The mistake would not have to be a reasonable one (Williams; Lee; Blackburn v Bowering [1994] 1 WLR 1324). In contrast, the accused has no defence if his mistake is merely one of law, as for example where he does not appreciate that a citizen has a power of arrest, or where he assumes that an arrest is unlawful merely because he is (or believes himself to be) innocent of the offence in question. As Rose LJ said in Lee: Whether or not an offence has actually been committed or is believed by the defendant not to have been committed is irrelevant.» ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Έχοντας κατά νουν όσα αναφέρθηκαν είναι προφανές ότι όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος πληρούνται. Διότι αναμφίβολα η όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου έναντι του ΜΚ1, ο οποίος κατ' εκείνη τη στιγμή ως αστυνομικός προσπαθούσε να κάνει τη δουλειά του και να εκτελέσει το καθήκον του δηλαδή να προβεί στην εξακρίβωση των στοιχείων του κατηγορούμενου, ήτοι τα σπρωξίματα στον ΜΚ1 αρχικά και ακολούθως η αντίσταση που προέβαλε στην προσπάθεια του ΜΚ1 να τον συλλάβει, με αποτέλεσμα να κτυπήσει με τα χέρια τον ΜΚ1 στα χέρια και στο πρόσωπο του, με συνέπεια τον τραυματισμό του ΜΚ1 ως ανωτέρω αναφέρεται και κατ' επέκταση την πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης σ' αυτόν, συνεπάγεται ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά των κατηγοριών 3 και
  5. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνοψίζοντας καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται. Ο κατηγορούμενος συνεπώς κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 3 και 4 που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Επίθεση προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη / Αντίσταση κατά της νομίμου συλλήψεως cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.