Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Hrisostomos Milenov Stoyanov, Αρ. Υπόθεσης: 10114/2017, 21/2/2018

(1)του Ποινικού Κώδικα (δεύτερη και πέμπτη κατηγορία). Συνοπτικά τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως αυτά έχουν εκτεθεί ενώπιον μου από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, μετά την παραδοχή του κατηγορούμενου και τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί από την συνήγορο του, έχουν ως εξής: Στις 7.12.2016, καταγγέλθηκε στην αστυνομία από τον Valentin Grigore η κλοπή του οχήματος του με αριθμούς εγγραφής ΗΗΖ012 μάρκας HONDA CIVIC αξίας €2.000, το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο και κλειδωμένο έξω από την οικία του. Ο Valentin Grigore ενημέρωσε σχετικά την ίδια ημέρα και ένα φίλο του, ο οποίος μαζί με τον πατέρα του, βγήκαν προς αναζήτηση του οχήματος κάνοντας βόλτες στην Λεμεσό. Την ίδια ημέρα, το όχημα του παραπονούμενου, με διαφορετικές πινακίδες εγγραφής, εντοπίστηκε από τον φίλο του στην οδό Μισιαούλη και Καβάζογλου ακινητοποιημένο με οδηγό τον κατηγορούμενο και συνοδηγό κάποιον Simeonov. Οι πινακίδες εγγραφής που έφερε το όχημα του παραπονούμενου ανήκαν σε άλλο κλοπιμαίο όχημα, το υπ΄αρ, εγγραφής όχημα ΗΗΤ 146 μάρκας MAZDA FAMILIA, του οποίου η κλοπή καταγγέλθηκε στις 10/11/2016 από τον ιδιοκτήτη του Μιχαλάκη Κυριαζή εντός του οποίου υπήρχε μια ταξιδιωτική βαλίτσα που περιέχει αξεσουάρ κομμωτηρίου συνολική αξίας €1000. Από έλεγχο που έκανε ο παραπονούμενος στο όχημα του, διαπίστωσε ότι από αυτό έλειπαν διάφορα εξαρτήματα και η μια ζάντα με το ελαστικό είχε αντικατασταθεί με άλλη. Ερωτηθείς ο κατηγορούμενος από τον παραπονούμενο και τα άλλα πρόσωπα που εντόπισαν το όχημα του παραπονούμενου που βρίσκονται τα εξαρτήματα του οχήματος και η ζάντα, ο κατηγορούμενος τους οδήγησε στην οδό Σεβάτι Σιμάβι, όπου υπήρχε ένα αυτοκίνητο μάρκας MAZDA FAMILIA, το οποίο έφερε τις πινακίδες εγγραφής του οχήματος του παραπονούμενου, εντός του οποίου ο παραπονούμενος εντόπισε τα εξαρτήματα που έλειπαν από το όχημα του και τα παρέλαβε. Ο μάρτυρας 2 στο κατηγορητήριο, διαπίστωσε ότι οι ζάντες με τα ελαστικά που έφερε το όχημα του Valentin άνηκαν στο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΑΑ 199 μάρκας HONDA CIVIC του φίλου του Γενέθλη Ονησιφόρου από την Λεμεσό, ο οποίος είχε καταγγείλει στην αστυνομία την κλοπή του στις 25/11/2016, το οποίο ήταν σταθμευμένο έξω από την οικία του. Το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΑΑ 199 βρέθηκε στις 28/11/2016 σταθμευμένο στην οδό Γλάδστωνος στη Λεμεσό και από αυτό διαπιστώθηκε ότι κλάπηκαν διάφορα εξαρτήματα αξίας €370 και προκλήθηκε ζημιά ύψους €100.- Ο κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση που του λήφθηκε στις 7/12/2016 ομολόγησε την διάπραξη των κλοπών των οχημάτων και όλων των αδικημάτων. Η συνήγορος του κατηγορούμενου κατά την αγόρευση της για μετριασμό της ποινής, αρχικά μετάφερε την απολογία του κατηγορούμενου για τα αδικήματα που διέπραξε και ζήτησε την επιείκεια του δικαστηρίου επικαλούμενη ως ελαφρυντικά τα ακόλουθα: Τα όσα αναφέρονται στην έκθεση του γραφείου ευημερίας αναφορικά με τις προσωπικές του συνθήκες. Το νεαρό της ηλικίας του. Το λευκό ποινικό μητρώο του. Την άμεση συνεργασία του με τις αστυνομικές αρχές. Η παραδοχή του ενώπιον του δικαστηρίου. Ζήτησε επίσης να ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο το γεγονός ότι το οχήματα έχουν επιστραφεί στους νόμιμους δικαιούχος τους. Εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε επιπόλαια και απερίσκεπτα, λόγω του νεαρού της ηλικίας του και ότι τυχόν άμεση φυλάκιση του θα έχει επιπτώσεις στον ίδιο και στην οικογένεια του αφού αυτός θα κηρυχθεί απαγορευμένος μετανάστης, θα απελαθεί στην χώρα του όπου δεν έχει σπίτι και συγγενείς αφού όλοι τους διαμένουν στην Κύπρο όπως και ο κατηγορούμενος για πολλά χρόνια. Υπό τις περιστάσεις, ζήτησε όπως σε περίπτωση που επιβληθεί ποινή φυλάκισης ανασταλεί και εκδοθεί διάταγμα κηδεμονίας και όρους κοινοτικής εργασίας. Αναμφίβολα, τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος έχει διαπράξει, είναι πολύ σοβαρά αδικήματα. Η σοβαρότητα τους, αντικατοπτρίζεται μεταξύ άλλων και μέσα από τις προβλεπόμενες από τον νόμο ποινές, εφόσον η διαβάθμιση της σοβαρότητας ενός αδικήματος προσδιορίζεται από το ύψος των ποινών που προβλέπει ο νόμος. Στοιχείο το οποίο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου κ.α

(1990)2 ΑΑΔ 264, Souilmi ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου

(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στη Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 652 «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμέτρησει την ποινή». Για όλα τα αδικήματα που έχει διαπράξει ο κατηγορούμενος προβλέπονται ποινές φυλάκισης. Για το αδίκημα της κλοπής, ο Νόμος προβλέπει ποινή φυλάκισης τριών χρόνων και για το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς ποινή φυλάκισης δύο χρόνων ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές. Αδικήματα αυτής της μορφής και φύσης, είναι αδικήματα τα οποία απασχολούν τα δικαστήρια καθημερινά, γνώση την οποία αντλώ από την σωρεία των υποθέσεων που επιλαμβάνομαι σχεδόν καθημερινά και αφορούν αυτούς του είδους αδικήματα αλλά και από την κοινωνική πραγματικότητα. Λόγω αυτής της έξαρσης που παρουσιάζουν, επιβάλλεται λοιπόν η επιτακτική ανάγκη αναχαίτισης και αποτροπής διάπραξης παρομοίων αδικημάτων με την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Στην υπόθεση Αντάρτης ν. Δημοκρατίας

(1997)Π.Ε.6240 ημερ. 10.5.97, η οποία αφορούσε παρόμοιας φύσης αδικήματα, το θέμα της ποινής, προσεγγίστηκε ως εξής: «Η ανάγκη για την αυστηρή αντιμετώπιση των πιο πάνω αδικημάτων λόγω κυρίως της συχνότητας τους έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν . Ανδρέου

(1994)2 ΑΑΔ 194, Dirazo v. Δημοκρατίας

(1992)2 ΑΑΔ 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1992)1 ΑΑΔ 160. Μάλιστα πολύ πρόσφατα (Βλ. Παναγίδης ν. Δημοκρατίας, Ποινική Εφεση 6239 ημερ. 18.4.1997), η απόφαση του Εφετείου αρχίζει με την θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στη Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Καταλήγει δε με τη διακήρυξη της υποστήριξης του Εφετείου σε αυστηρές ποινές για τέτοιου είδους συμπεριφορά.» Στην υπόθεση Παναγίδης (πιο πάνω), επίσης αναφέρονται και τα εξής: «Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη.» Στην υπόθεση Αντάρτης (πιο πάνω) επισημαίνονται τα πιο κάτω: «Επικροτούμε τη σχετική προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Είναι πλήρως ευθυγραμμισμένη και ταυτισμένη με την νομολογία μας. Η αυστηρή αντιμετώπιση επιβάλλεται λόγω της συχνότητας με την οποία διαπράττονται τα πιο πάνω αδικήματα και για προστασία της κοινωνίας». Περαιτέρω στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χατζημιτσή Π.Ε. 7861 ημερ. 3.3.2007, που αφορούσε διάφορα αδικήματα, μεταξύ άλλων και το αδίκημα της κλοπής, αναφέρονται και τα εξής, ως ενδεικτικά του τρόπου με τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από τα Δικαστήρια οι υπαίτιοι διάπραξης αυτού του είδους αδικημάτων, «Αδικήματα αυτής της μορφής, και επαναλαμβάνω κατά συρροή σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, δεν μπορεί παρά να αντιμετωπίζονται με τον ανάλογο κολασμό. Άλλως πως το αίσθημα ευνομίας και ευταξίας στον κοινό πολίτη θα πλήττεται, με ολέθρια αποτελέσματα για την κοινωνική συνοχή του τόπου μας.» Στην υπόθεση Abed v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 299/2005, ημερ. 26.2.2007 λέχθηκαν, τα ακόλουθα: «Τα δικαστήρια μας, εκδηλώνοντας την έντονη αγωνία του κοινού, αντιμετωπίζουν και δικαιολογημένα, με αυστηρότητα την παρανομία. Οι κάτοικοι της χώρας μας θυμούνται τους καιρούς που ένιωθαν, και ζούσαν με ασφάλεια. Την άνεση π.χ να αφήνουν ανοιχτές τις πόρτες και τα παράθυρα των σπιτιών τους, ξεκλείδωτα τα αυτοκίνητα τους, εκτεθειμένη την περιουσία τους και κυρίως να διακινούνται χωρίς να αισθάνονται οποιοδήποτε κίνδυνο από ελλοχεύοντες εγκληματίες. Η διαπίστωση της πραγματικής, και άκρως ανησυχητικής κατάστασης, που επικρατεί σήμερα στον τόπος μας είναι επαρκής λόγος να δράσουν τα δικαστήρια μας προς την κατεύθυνση της πάταξης της παρανομίας. Μέχρις ότου οι ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι και εγκληματολόγοι προσφέρουν τις μακροπρόθεσμες δικές τους υπηρεσίες στην καλυτέρευση της κοινωνίας, τα δικαστήρια δεν έχουν άλλη επιλογή, αντίθετα είναι καθήκον τους, να διασφαλίζουν την νομιμότητα». Όπως έχει νομολογηθεί, κάθε υπόθεση θα πρέπει να κρίνεται στη βάση των δικών της πραγματικών περιστατικών, ενώ κατά το στάδιο της επιμέτρησης της ποινής, απαιτείται εξατομίκευση της, κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος, σε συνδυασμό με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Επίσης διατηρώ κατά νου ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής, δε θα πρέπει να εξουδετερώνει την αποτρεπτικότητα της ή να καθιστά αναποτελεσματική την εφαρμογή του Νόμου . Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου. Π. Ε. 7000 24.4.2001 αναφορικά με την εξατομίκευση της ποινής αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν συνάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή. Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής.» Τα γεγονότα και οι περιστάσεις της υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένης και της σωρευτικής διάπραξη των αδικημάτων, ο τρόπος και ο χρόνος δράσης του κατηγορούμενου, το είδος και η αξία των κλαπέντων, είναι ενδεικτικά της τάσης και της ροπής του προς το έγκλημα και δείχνει την διάθεση του για παρανομία και την εξασφάλιση οφέλους μέσα από αυτή. Ο κατηγορούμενος έκλεψε συνολικά 3 οχήματα, τοποθέτησε στο καθένα διαφορετικές πινακίδες, κυκλοφορούσε με ένα από αυτά, αφαίρεσε από αυτά εξαρτήματα, έκλεψε αντικείμενα που υπήρχαν μέσα σε αυτά και τους προκάλεσε βλάβη. Η όλη του συμπεριφορά δείχνει αδιαφορία για την περιουσία των άλλων προσώπων και γενικά ασέβεια. Υπό τις περιστάσεις, ο κατηγορούμενος δεν ενήργησε επιπόλαια και απερίσκεπτα, ενήργησε με σχέδιο και δόλο, αφού έκλεψε 3 οχήματα, άλλαξε και τις πινακίδες τους και αλλοίωσε χαρακτηριστικά της ταυτότητας των οχημάτων, με εμφανή τον σκοπό, ώστε να μην μπορεί εύκολα να εντοπιστεί. Ως ιδιαιτέρα επιβαρυντικά στοιχεία της υπόθεσης, τα πιο πάνω, λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο. Ως ελαφρυντικά και προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη μου την άμεση παραδοχή του στις αστυνομικές αρχές, την συνεργασία του αυτές καθώς και την συνεργασία του με τον παραπονούμενο ιδιοκτήτη του οχήματος με αρ. εγγραφής ΗΗΖ 012, την παραδοχή του στο Δικαστήριο, καθώς επίσης και το λευκό ποινικό μητρώο του. Έχω επίσης λάβει υπόψη το περιεχόμενο της έκθεσης κοινωνικής έρευνας και όλους τους μετριαστικούς παράγοντες και περιστάσεις του κατηγορούμενου στις οποίες έκανε αναφορά η συνήγορος του. Αναφορικά με τις προσωπικές του συνθήκες, λαμβάνω επίσης σοβαρά υπόψη μου ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας σήμερα 23 σχεδόν ετών (21 κατά την διάπραξη των αδικημάτων), τις δυσκολίες που πέρασε ο κατηγορούμενος κατά την παιδική του ηλικία, αφού ουδέποτε έχει γνωρίσει τον πατέρα του, καθότι δεν τον έχει αναγνωρίσει ως παιδί του, γεγονός που φαίνεται να στέρησε τον κατηγορούμενο από το ευεργέτημα να μεγαλώσει και να αναπτυχθεί μέσα σε μια συγκροτημένη οικογένεια όπου μπορούσε να του προσφέρει καθοδήγηση και επίσης να στρέψει σε άλλες κατευθύνσεις την ζωτικότητα του. Με κάθε συμπάθεια βέβαια από το Δικαστήριο, αντιμετωπίζονται τα δύσκολα παιδικά χρόνια του κατηγορούμενου, από την άλλη όμως, όπως λέχθηκε και στην υπόθεση Ανδρέας Φραντζίδης ν. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 77, η δυστυχία που πλήττει ένα άνθρωπο στην παιδική του ηλικία δεν αποτελεί μόνιμη ασπίδα κατά την συνέχισης της παρανομίας με ατιμωρησία. Παρά την ηλικία του κατηγορούμενου, η νομολογία (βλ. Alexey Nabokov v. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 381 και Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1995)2 ΑΑΔ 228) τείνει στην αποδοχή επιβολής ποινής φυλάκισης και σε νεαρά άτομα που για πρώτη φορά διώκονται για εγκληματικές πράξεις, εφόσον τούτο επιβάλλεται από τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη αποτροπής αδικημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Έκτοτε δεν υπήρξε καμία αλλαγή, τουναντίον μπορώ να πω στα επόμενα χρόνια που ακολούθησαν, η κατάσταση ως διαμορφώθηκε είναι λυπηρή και άκρως ανησυχητική σε σχέση με την διάπραξη αδικημάτων αυτής της μορφής και φύσης. Επιπρόσθετα τούτο που παρατηρείται είναι ότι αδικήματα αυτής της κατηγορίας διαπράττονται από πρόσωπα νεαρής ηλικίας, και όχι μόνο, σε μεγάλο όμως βαθμό, γνώση την οποία αντλώ από την καθημερινή εκδίκαση υποθέσεων αυτού του είδους με δράστες νεαρά πρόσωπα. Τα πιο πάνω τονίστηκαν και στην απόφαση του Εφετείου Stefan Ilie κ.α ν Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 180-2011, 181-2011 και 182-2011 ημερομηνίας 16.5.2012. Όπου να σημειωθεί ο ένας από τους τρείς κατηγορούμενους ήταν ηλικίας 21 ετών και πατέρας δύο παιδιών ενάμιση έτους και τεσσεράμιση μηνών. Αφορούσε μια διάρρηξη και κλοπή περιουσίας €800 όπου επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών μετά από την παραδοχή των κατηγορούμενων και το Εφετείο έκρινε ότι η ποινή που του επέβαλε το πρωτόδικο δικαστήριο δεν ήταν υπερβολική. Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα πιο πάνω στοιχεία, δηλαδή την σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος διέπραξε, την έξαρση αυτού του είδους αδικημάτων, τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων από τον κατηγορούμενο, τον αριθμό των αδικημάτων που διέπραξε, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη μου όλους τους πιο πάνω μετριαστικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων του νεαρού της ηλικίας του και των προσωπικών του συνθηκών, παράγοντες οι οποίοι υπό τις περιστάσεις θα επηρεάσουν μόνο το ύψος της ποινής αλλά όχι το είδος της αφού σε τέτοιου είδους υποθέσεις η μόνο ενδεδειγμένη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης, επιβάλλω στον κατηγορούμενος τις ακόλουθες ποινές φυλάκισης: 1) Στις κατηγορίες 1, 3 και 4 ποινή φυλάκισης 10 μηνών. 2) Στις κατηγορίες 2 και 5 ποινή φυλάκισης 5 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο να συντρέχουν και η έκτιση τους αρχίζει από την 12.2.2018, ημερομηνία που αυτός τελεί υπό κράτηση. Έχω εξετάσει την εισήγηση της συνηγόρου του κατηγορούμενου για την πρόσδοση ανασταλτικού χαρακτήρα στην ποινή φυλάκισης. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω πρόκειται για σοβαρά αδικήματα. Το Δικαστήριο κατά το στάδιο της επιμέτρησης της ποινής έχει ήδη λάβει υπόψη του τόσο τα περιστατικά της υπόθεσης όσο και τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, χωρίς να εντοπίσω ότι υπάρχει οποιοδήποτε στοιχείο ή γεγονός που να δικαιολογεί την αναστολή. Η ηλικία και οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου έχουν ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και αναλόγως έχουν επηρεάσει το ύψος της ποινής, αποδίδοντας τους την βαρύτητα του αναφέρθηκε πιο πάνω. Πέραν τούτου, η σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε αλλά και η αποτρεπτικότητα στην διάπραξη αυτού του είδους αδικημάτων κρίνω ότι δεν δικαιολογούν την έκδοση διαταγής για αναστολή της ποινής φυλάκισης Σε ότι αφορά το ενδεχόμενο επηρεασμού της παραμονής του στην Δημοκρατία, όπου σύμφωνα με την θέση της συνηγόρου του ενδέχεται να απελαθεί ή να κηρυχθεί ως απαγορευμένος μετανάστης, θεωρώ ότι τούτο δεν είναι παράγοντας που θα πρέπει να προβληματίσει το δικαστήριο, και τούτο γιατί είναι ο κατηγορούμενος που δεν σεβάστηκε τους Νόμους και του Κανονισμούς της χώρας που τον φιλοξενεί και το ενδεχόμενο μιας τέτοιας συνέπειας είναι αποτέλεσμα των δικών του πράξεων. Το καθήκον του δικαστηρίου με βάση την πιο πάνω νομολογία (βλ. Abed πιο πάνω), είναι να διασφαλίζει την νομιμότητα. Σε ότι αφορά την εισήγηση για έκδοση κηδεμονικού διατάγματος με όρους κοινοτικής εργασίας, τα όσα πιο πάνω αναφέρονται σε σχέση αυστηρότητα και την αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να χαρακτηρίζει τις ποινές σε αυτού το είδους αδικήματα, δεν αφήνει τέτοια περιθώρια, επιπρόσθετα, η όλη διαγωγή του κατηγορούμενου συμπεριλαμβανομένης και της ασυνέπειας του για εμφάνιση ενώπιον του δικαστήριού και τήρησης των όρων που του έχουν επιβληθεί στο δικαστήριο, οδηγούν στο συμπέρασμα, έχοντας κατά νου και το γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση, ότι η περίπτωση του δεν είναι η κατάλληλη για την έκδοση τέτοιου διατάγματος. (Υπ.) ............. Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο