Τάσος Ζήνωνος ν. Μενέλαος Αγγελίδης, Αρ. Υπόθεσης: 2327/16, 15/2/2018

Τάσος Ζήνωνος ν. Μενέλαος Αγγελίδης, Αρ. Υπόθεσης: 2327/16, 15/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:B24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Ιεροκηπιώτου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2327/16 Τάσος Ζήνωνος v. Μενέλαος Αγγελίδης Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 15/2/

1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. A. Σαουρής. Για τον Κατηγορούμενο : κ. N. Καλλής. Κατηγορούμενος : Παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες ως εξής: - Πρώτη κατηγορία: ότι εξασφάλισε πίστωση πέντε καθυστερημένων ενοικίων ύψους €4.250 και απλήρωτων λογαριασμών προς την Α.Η.Κ. και το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λεμεσού ύψους €2.363,98 κατά ή περί την 15/8/2012 ενώ ήταν πτωχεύσας που δεν είχε αποκατασταθεί χωρίς να πληροφορήσει τον παραπονούμενο κατά παράβαση του άρθρου 117(α) του Κεφ.
2. - Δεύτερη κατηγορία: ότι εξασφάλισε πίστωση διά ψευδών παραστάσεων ή με άλλη απάτη των ποσών που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία χωρίς να αποκαλύψει στον παραπονούμενο ότι ήταν πτωχεύσας που δεν είχε αποκατασταθεί κατά παράβαση του άρθρου 118(α) του Κεφ.
3. - Τρίτη κατηγορία: ότι εξασφάλισε πίστωση διά ψευδών παραστάσεων και επί σκοπό καταδολίευσης ήτοι ότι εξασφάλισε πίστωση για την πληρωμή των ποσών που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία, οι ψευδείς παραστάσεις συνιστάμενες στο ότι ήταν αξιόχρεος και αφερέγγυος ενώ γνώριζε ότι ήταν πτωχεύσας που δεν είχε αποκατασταθεί κατά παράβαση των άρθρων 297 και 301(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
4. Έγινε παραδεκτό γεγονός ότι κατά το χρόνο υπογραφής του ενοκιαστήριου εγγράφου ο κατηγορούμενος ήταν πτωχεύσας που δεν αποκαταστάθηκε. ΜΑΡΤΥΡΙΑ-ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Προς απόδειξη της υπόθεσης εκ μέρους του παραπονούμενου κατέθεσε ο ίδιος ο παραπονούμενος- ΜΚ
5. Υιοθέτησε μέρος της Γραπτής του Δήλωσης η οποία κατατέθηκε ως Έγγραφο Α. Η μαρτυρία αυτού ήταν σύντομη. Θα αναφέρω τα βασικά σημεία αυτής. Μεταξύ παραπονούμενου και της γυναίκας του,ως ιδιοκτήτες, και του κατηγορούμενου και του γιού του ως ενοικιαστών υπογράφηκε συμβόλαιο ενοικίασης της οικίας τους στην οδό Νίκου Νικολαΐδη 17,Τ.Τ 3065 περιοχή Αγ. Σοφίας, Λ/σο. Το ενοίκιο καθορίστηκε στα €850 και θα ήταν προπληρωτέο την 1η μέρα κάθε μήνα. Ο κατηγορούμενος και ο υιός του παρέλειψαν να πληρώσουν τα ενοίκια για τους μήνες Μάιο μέχρι και τον Σεπτέμβριο 2013 που ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €
6. Ο κατηγορούμενος με το γιό του κατά το χρόνο που κατείχαν το επίδικο υποστατικό κατανάλωσαν και παρέλειψαν να πληρώσουν το ποσό των €1.834,98 για ηλεκτρικό ρεύμα και €529 για νερό, συνολικά το ποσό των €2.363,
7. Ο παραπονούμενος δε γνώριζε κατά το χρόνο που υπέγραφε τη συμφωνία ενοικίασης ότι ο κατηγορούμενος ήταν πτωχεύσας. Τέλος ανέφερε ότι ανέλαβε να πληρώσει την ΑΗΚ διότι τον ειδοποίησαν ότι θα του έκοβαν το ρεύμα. Κατέθεσε δε αριθμό Τεκμηρίων προς επιβεβαίωση των θέσεων του μεταξύ των οποίων, ως Τεκμήριο 1 - Αντίγραφο Ενοικιαστήριου Εγγράφου ημερομηνίας 15/8/12, ως Τεκμήριο 2 - Ανάληψη υποχρέωσης πληρωμής στην ΑΗΚ, ως Τεκμήριο 3 - Δέσμη Εγγράφων με τίτλο «Απόδειξη Είσπραξης» με ημερομηνία6/2/2014,10/12/13,22/10/2013, ως Τεκμήριο4 - Λογαριασμό Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λεμεσού με ημερομηνία έκδοσης 5/11/2013, ως Τεκμήριο 5 - Δέσμη Εγγράφων -Λογαριασμούς του Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας με ημερομηνία έκδοσης 5/11/2013, 22/10/2013, και 21/1/2014, ως Τεκμήριο 8 - Έκθεση Απαιτήσεως Αρ. Αγωγής 2452/2014, ως Τεκμήριο 9 - Απόδειξη Είσπραξης ημερομηνίας 19/9/2013 και Απόδειξη Είσπραξης με ημερομηνία 2/8/
8. Κατά την αντεξέταση του αρνήθηκε ότι γνώριζε πως ο κατηγορούμενος ήταν πτωχεύσας κατά το χρόνο υπογραφής του ενοικιαστήριου εγγράφου, διαφορετικά αν το γνώριζε δε θα ενοικίαζε το υποστατικό. Επιπλέον αποδέχτηκε ότι ενδεχομένως το ενοίκιο του Αυγούστου και Ιουλίου 2013 να έχει πληρωθεί αφού του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 9 (ανωτέρω). Σε σχέση με το λογαριασμό της ΑΗΚ, ο παραπονούμενος ερωτήθηκε σε ποιού το όνομα είναι ο λογαριασμός και απάντησε « πήραμε το Συμβόλαιο στην Ηλεκτρική μου είπαν αυτοί φύγε και να κανονίσω το ντεπόζιτο και έφυγα και το ρεύμα ήταν πάνω μου». Σε ερώτηση αν κατά την ημερομηνία που υπέγραψε το ενοικιαστήριο πήρε €1275 απάντησε «Ναι». Η μαρτυρία του σε σχέση με τις πληρωμές που έκανε για τους λογαριασμούς της ΑΗΚ και Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας παρέμεινε αναντίλεκτη. Δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία από πλευράς παραπονούμενου. Αφού ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία μετά το στάδιο του εκ πρώτης όψεως , κατέθεσε ενόρκως. Στη σύντομη μαρτυρία του, ο κατηγορούμενος ΜΥ1- ανέφερε ότι κατά το χρόνο υπογραφής του ενοικιαστήριου εγγράφου ενημέρωσε τον παραπονούμενο όπως ανέφερε ότι «100% ήμουν σε πτώχευση». Όταν το είπε αυτό στον παραπονούμενο, ο ίδιος του απάντησε «υπέγραψε τυπικά». Κατά την αντεξέταση του σε ερώτηση του συνηγόρου «Γιατί υπέγραψες το ενοικιαστήριο έγγραφο αφού είπες στον παραπονούμενο ότι ήσουν πτωχεύσας», απάντησε « εγώ δεν ήξερα τίποτε». Σε υποβολή του συνήγορου « ότι άφησες απλήρωτα ενοίκια ύψους €4250 και λογαριασμούς ΑΗΚ και Υδατοπρομήθειας ύψους €3063.98 σ» ανέφερε « στο τέλος τέλια έλεγε μου ο Τάσος και προσπαθούσα να μην τον αδικήσουμε .εργαζόταν στην Αγγλία ο γιος μου και του είπα να σου στέλνουμε λεφτά». Ως ΜΥ2 κατέθεσε η σύζυγος του κατηγορούμενου, Άννα Αγγελίδου . Κατά την κυρίως εξέταση της που ήταν πολύ σύντομη, ανέφερε ότι και η ίδια ήταν πτωχεύσασα. Το ενοικιαστήριο έγγραφο το υπέγραψε ο σύζυγος της, αλλά η ίδια ήταν παρούσα κατά το χρόνο της υπογραφής του. Ο κατηγορούμενος ανέφερε στον παραπονούμενο κατά το χρόνο υπογραφής ότι ο ίδιος ήταν πτωχεύσας και ο παραπονούμενος του απάντησε «υπέγραψε τυπικά». Η ίδια είπε στον παραπονούμενο ότι δε θέλει να έχει πρόβλημα. Κατά την αντεξέταση της σε ερώτηση του συνηγόρου του παραπονούμενου « Τί συνέπειες θα είχε αν υπέγραφε» είπε «Όταν σου λέει ο νοικοτζύρης δε θα έχει πρόβλημα». Δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία από πλευράς υπεράσπισης. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Κατά τις αγορεύσεις ο συνήγορος της υπεράσπισης ανέφερε ότι ο παραπονούμενος δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και θα πρέπει να κριθεί αναξιόπιστος από το Δικαστήριο. Εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν ανέλαβε οποιαδήποτε υποχρέωση ούτε παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία προς αυτή την κατεύθυνση. Ούτε υπέγραψε οποιοδήποτε έγγραφο προς το σκοπό ανάληψης υποχρέωσης. Αν οφείλονται οποιαδήποτε ποσά αυτά είναι προς την ΑΗΚ και όχι προς το παραπονούμενο. Επίσης εισηγήθηκε ότι ούτε τα ενοίκια, ούτε οι λογαριασμοί αποτελούν πίστωση. Στον αντίποδα, ο συνήγορος για τον παραπονούμενο εισηγήθηκε ότι ο παραπονούμενος πρέπει να κριθεί ως αξιόπιστος. Ο κατηγορούμενος του απέκρυψε ότι ήταν πτωχεύσας. Σε σχέση με το θέμα της πίστωσης, παρέπεμψε στην απόφαση του Δικαστηρίου στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως. Και ότι ο κατηγορούμενος ανέλαβε υποχρέωση πληρωμής των λογαριασμών της ΑΗΚ με την υπογραφή του Τεκμηρίου 1, παράγραφος
9. Προχωρώ τώρα να εξετάσω την ενώπιον μου μαρτυρία έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν το θέμα. (Βλ. Ευγένιος Παναγιώτου ν Αστυνομίας 2000 2 ΑΑΔ 191, Παύλου ν Αστυνομίας 1998 2 ΑΑΔ 68, Αθανασίου και Άλλος ν Κουνούνη 1997 1Β ΑΑΔ 614). Ο παραπονούμενος μου έκανε καλή εντύπωση. Ήρθε στο Δικαστήριο για να πεί την αλήθεια και απαντούσε με σταθερότητα και ειλικρίνεια στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν . Δε δίστασε να παραδεχτεί ότι εισέπραξε τα ενοίκια του μήνα Ιουλίου του 2013 και Αυγούστου 2013-Τεκμήριο
10. Επίσης ήταν σαφής και ξεκάθαρος ότι κατά το χρόνο υπογραφής του ενοικιαστηρίου εγγράφου δεν του γνωστοποιήθηκε το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ήταν πτωχεύσας που δεν αποκαταστάθηκε. Κατέθεσε με ειλικρίνεια τα γεγονότα κατά το χρόνο υπογραφής του ενοικιαστήριου εγγράφου. Επίσης, σε ερωτήσεις του συνηγόρου του σε σχέση με κάποια γεγονότα απάντησε με ειλικρίνεια ότι δε θυμότανε. Περαιτέρω, κατά την αντεξέταση του, παραδέχτηκε ότι κατά το χρόνο υπογραφής του ενοικιαστήριου εγγράφου παρέλαβε το ποσό των €1275 . Σε σχέση με την πληρωμή των λογαριασμών της ΑΗΚ και Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας, αποδέχομαι τη μαρτυρία του ότι ο ίδιος πλήρωσε και ανέλαβε την υποχρέωση πληρωμής των ποσών προς ΑΗΚ και Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας όπως αυτά προκύπτουν από τα Τεκμήρια 2 -
11. Η μαρτυρία στο σημείο αυτό παρέμεινε αναντίλεκτη. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. Σε σχέση με μαρτυρία του κατηγορούμενου, δεν αποδέχομαι τη θέση του ότι πληροφόρησε τον παραπονούμενο ότι ήταν πτωχεύσας κατά το χρόνο υπογραφής του ενοικιαστήριου εγγράφου . Δεν απάντησε με ειλικρίνεια στις ερωτήσεις του συνηγόρου του αλλά έδωσε μια εικόνα ότι όσα έλεγε ήταν προσπάθεια να βοηθήσει και να υποστηρίξει εκ των υστέρων την εκδοχή του και υπέπεσε σε αντιφάσεις με τις απαντήσεις του. Η θέση του ότι υπέγραψε τυπικά το ενοικιαστήριο έγγραφο αφού ανέφερε στον παραπονούμενο ότι ήταν πτωχεύσας έρχεται σε αντίφαση με την απάντηση του κατά την αντεξέταση ότι δεν γνώριζε ποιες συνέπειες είχε όταν υπέγραφε ενώ ήταν πτωχεύσας. Επίσης, καθόλου πιστευτή είναι και η θέση του ότι 100% ενημέρωσε τον παραπονούμενο ότι ήταν πτωχεύσας αλλά παρά ταύτα ο ίδιος του ζήτησε να υπογράψει τυπικά. Και διερωτώμαι τι θα σήμαινε το «τυπικά» όταν με την υπογραφή του ενοικιαστηρίου ο κατηγορούμενος θα έπρεπε κάθε μήνα να καταβάλει το συμφωνημένο ενοίκιο στον παραπονούμενο. Δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του κατηγορούμενου. Η σύζυγος του κατηγορούμενου ΜΥ2 εξίσου δε μου έκανε καλή εντύπωση. Κρίνω ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να εξυπηρετήσει την εκδοχή του κατηγορούμενου. Η θέση της από τη μία ότι επειδή ήταν πτωχεύσασα δεν υπέγραψε το ενοικιαστήριο έγγραφο, αλλά από την άλλη πείστηκε να υπογράψει ο σύζυγος της το ενοικιαστήριο που ήταν πτωχεύσας , όταν ο παραπονούμενος τους είπε ότι «δε θα έχει πρόβλημα» «είναι τυπικά», είναι αντιφατική. Ως εκ τούτου δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Με βάση τη μαρτυρία που έχει γίνει πιστευτή αλλά και τη μαρτυρία που έγινε παραδεκτή αλλά και δεν αμφισβητήθηκε προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα: 1) Κατά το χρόνο υπογραφής του ενοικιαστήριου εγγράφου ο κατηγορούμενος ήταν πτωχεύσας που δεν αποκαταστάθηκε. 2) Ο Κατηγορούμενος δεν ενημέρωσε τον παραπονούμενο ότι ήταν πτωχεύσας που δεν αποκαταστάθηκε. 3) Ο παραπονούμενος έλαβε με την υπογραφή του ενοικιαστηρίου €
12. 4) Το ενοίκιο ήταν προπληρωτέο κάθε 1η εκάστοτε μήνα και το ενοίκιο είχε συμφωνηθεί στα €
13. 5) Τα ενοίκια Ιουλίου και Αυγούστου 2013 από €850 πληρώθηκαν στον παραπονούμενο και τα ενοίκια των μηνών Μάιου , Ιουνίου και Σεπτεμβρίου 2013 δεν καταβλήθηκαν στον παραπονούμενο. 6) Ο παραπονούμενος ανέλαβε υποχρέωση πληρωμής στις 22/10/2013 προς την ΑΗΚ χρέους ύψους €1,834,98 σύμφωνα με τον λογαριασμό με αρ 268 581 4198
14. 7) Ο παραπονούμενος κατέβαλε προς την ΑΗΚ για τον αριθμό λογαριασμού 268 581 4198 4 ποσό €500 στις 22/10/13 και €100 στις 10/12/13 και €100 στις 6/2/
15. 8) Ο παραπονούμενος κατέβαλε ποσά €100 στις 22/10/12 και €100 στις 2/12/2013 και €150 στις 21/1/2014 έναντι του οφειλόμενου υπολοίπου λογαριασμού Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας όσον αφορά το ενοικιαζόμενο υποστατικό. NOMIKH ΠΤΥΧΗ-ΕΦΑΡΜΟΓΗ Θα προχωρήσω να παραθέσω τη νομική πτυχή που διέπει τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων και θα εξετάσω κατά πόσο αυτά έχουν αποδειχθεί υπό το φως των ως άνω ευρημάτων μου. Το άρθρο 117(α) του Νόμου, κατά τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας υπόθεσης, είχε ως ακολούθως: «
16. Όταν πτωχεύσας που δεν αποκαταστάθηκε- (α) είτε μόνος είτε από κοινού με άλλο πρόσωπο εξασφαλίζει πίστωση στην έκταση των δέκα λιρών ή πέραν των δέκα λιρών από πρόσωπο χωρίς να πληροφορήσει το πρόσωπο εκείνο ότι είναι πτωχεύσας που δεν αποκαταστάθηκε. ..................................... Είναι ένοχος αδικήματος και με καταδίκη του υπόκειται σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη» Τα συστατικά στοιχεία επομένως του αδικήματος του άρθρου 117(α) είναι τα εξής: - Η εξασφάλιση πίστωσης στην έκταση των Λ.Κ.10,00 ή πέραν του εν λόγου ποσού, - από πρόσωπο που είναι πτωχεύσας που δεν αποκαταστάθηκε, - το οποίο πρόσωπο να γνωρίζει ότι είναι πτωχεύσας που δεν αποκαταστάθηκε και - να μην έχει πληροφορήσει το πρόσωπο από το οποίο εξασφάλισε την πίστωση ότι είναι πτωχεύσας που δεν αποκαταστάθηκε. Το άρθρο 118(α) του Νόμου, ως ήταν διατυπωμένο κατά τον χρόνο διάπραξης του αδικήματος, είχε ως εξής: «
17. Αν πρόσωπο το οποίο κηρύχτηκε σε πτώχευση ή αναφορικά με την περιουσία του οποίου εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής: (α) με την ανάληψη χρέους ή υποχρέωσης, εξασφάλισε πίστωση βάσει ψευδών παραστάσεων ή με άλλη απάτη ............................................... είναι ένοχο αδικήματος και με την καταδίκη του υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη.» Από το περιεχόμενο του εν λόγω άρθρου προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:
18. Η κήρυξη σε πτώχευση ή η έκδοση διατάγματος παραλαβής.
19. Η εξασφάλιση πίστωσης με την ανάληψη χρέους ή υποχρέωσης.
20. Η πίστωση να εξασφαλίστηκε βάσει ψευδών παραστάσεων ή άλλης απάτης.
21. Γνώση του κατηγορούμενου προσώπου για την κήρυξη του σε πτώχευση ή την έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του Το δε άρθρο 301 του Κεφ.154 έχει ως ακολούθως: «
22. Όποιος- (α) κατά τη σύναψη χρέους ή με την ανάληψη υποχρέωσης, εξασφαλίζει πίστωση με οποιαδήποτε ψευδή παράσταση ή με άλλο δόλιο μέσο ή (β) με σκοπό καταδολίευσης των πιστωτών του ή κάποιου από αυτούς, δωρίζει, παραδίδει ή μεταβιβάζει ή επιβαρύνει την περιουσία του ή προκαλεί τη διενέργεια οποιουδήποτε από αυτά ή (γ) με σκοπό καταδολίευσης των πιστωτών του, αποκρύβει ή μετακινεί οποιοδήποτε μέρος της περιουσίας του, μετά την έκδοση ή εντός των δύο μηνών των προηγούμενων από την έκδοση εναντίον του μη ικανοποιηθείσης δικαστικής απόφασης ή διάταγμα για πληρωμή χρημάτων, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων». Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι, κατά την άποψη μου, τα εξής:
23. Η εξασφάλιση πίστωσης
24. Κατά την σύναψη χρέους ή ανάληψη υποχρέωσης
25. Με οποιαδήποτε ψευδή παράσταση ή άλλο δόλιο μέσο Ο ορισμός των ψευδών παραστάσεων δίδεται στο άρθρο 297 του Κεφ.154 ως εξής: «
26. Ψευδής παράσταση είναι οποιαδήποτε παράσταση γεγονότος, παρελθόντος ή παρόντος, που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά, η οποία είναι ψευδής στην πραγματικότητα και την οποία εκείνος που παριστάνει γνωρίζει ότι είναι ψευδής ή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινή.» Κοινό συστατικό στοιχείο και των τριών αδικημάτων είναι η «εξασφάλιση πίστωσης». Σε σχέση με την ερμηνεία του όρου «εξασφάλιση πίστωσης» υπο την έννοια των άρθρων 117(α), 118(α) του περι Πτώχευσης Νόμου,Κεφ 5 και 301(α) του Ποινικού Κώδικα η έρευνα μου δε με οδήγησε σε οποιαδήποτε κυπριακή απόφαση για αυτό και παραθέτω καθοδήγηση που έλαβα από αγγλική νομολογία και συγράμματα. Υπενθυμίζω ότι ο συνήγορος του κατηγορούμενου υποστήριξε ότι « η μη καταβολή των ενοικίων δε συνιστά πίστωση» ενώ σε σχέση με τους απλήρωτους λογαριασμούς ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε ανέλαβε οποιαδήποτε υποχρέωση για πληρωμή αυτών, προς το παραπονούμενο, για τα συγκεκριμένα ποσά. Στην υπόθεση R v Massood Hayat 1976 63 Cr. App. R 181 , αναφέρθηκαν τα εξής : By section 155 of Bankruptcy Act 1914 " Where an undischarged bankrupt - a either alone or jointly with another person obtains credit to the extent of ten pounds or upwards from any person without informing that person that he is an undischarged bankrupt .he shall be guilty of a misdemeanor In order to establish the offence of obtaining credit within the meaning of section 155 (a|) of the bankruptcy act 1914 ,not only must the Crown prove that it is 'credit' which is obtained, but they must also prove the 'obtaining' of the credit and in order to do that some conduct, either by words or otherwise, must be proved to have taken place on the part of the accused person which amounts to an obtaining. What amounts to an obtaining, in our judgment, must be a question of fact and not a question of law. There is, of course, as in many other fields in the criminal law the preliminary question of whether the evidence adduced by the Crown can amount to an obtaining. If it can amount to an obtaining as a matter of law it is a matter for the jury to determine whether the facts proved to their satisfaction do amount in fact to an obtaining of credit" Σε ελεύθερη μετάφραση : Δεν πρέπει να αποδειχτεί από την Κατηγορούσα Αρχή ότι είναι πίστωση που εξασφαλίστηκε, αλλά θα πρέπει επίσης να αποδειχτεί η εξασφάλιση πίστωσης και για να γίνει αυτό κάποια συμπεριφορά, θα πρέπει να αποδειχτεί ότι έλαβε χώρα από πλευράς κατηγορούμενου που ισοδυναμεί με εξασφάλιση . Τι αποτελεί εξασφάλιση, στην απόφαση μας, θα πρέπει να αποτελέσει ζήτημα γεγονότος και όχι ζήτημα νόμου. Υπάρχει φυσικά, όπως και σε πολλά πεδία στο ποινικό δίκαιο , το προκαταρκτικό ερώτημα του κατά πόσο το αποδεικτικό υλικό που παρουσιάστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή ισοδυναμεί με εξασφάλιση . Αν μπορεί να ισοδυναμεί με εξασφάλιση ως ζήτημα νόμου είναι ζήτημα που θα πρέπει να αποφασιστεί , από τους ενόρκους κατά πόσο τα γεγονότα τα που αποδείχτηκαν κατά την κρίση τους , ισοδυναμούν πράγματι με εξασφάλιση πίστωσης. Στην υπόθεση Regina v Hartley 1972 2 W.L.R απoφασίστηκε ότι : "That as regarded count 2, since the deposit of 10 was referable to the electricity , telephone and dilapidation charges alone and to the arrears of rent , the defendant's credit in that respectdid extend to more than 10 on March 27,1970, and that while it was desirable that the amount of credit alleged to have been obtained should be accurately stated in an indictment , the fact that a lesser amount was proved did not preclude the jury from convincing the defendant of obtaining the lesser amount . Accordingly the defendant had been rightly convicted on both counts". Στην υπόθεση R v Miller [1977] 1 W.L.R. 1129 λέχθηκαν τα εξής σε σχέση με την υπόθεση R v Hartley 1972 2 W.L.R 101: "We were referred to a decision of this court a few years ago, in Reg. v. Hartley [1972] 2 Q.B.
27. There the defendant was charged among other matters with having obtained credit to the extent of just over £81 from Artillery Mansions Ltd. in relation to arrears of rent of a flat. But it seems plain, and if I may say so, this accords with my recollection of the case, that the rent in question was rent in arrears and not in advance. This court upheld the conviction. Sachs L.J. said, at p. 7: "First, that if a person charged has by words or conduct secured that credit be given to him to the extent of £10 or more he has obtained that credit. The offence is of a category described as absolute."" στο Σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence and Practice 2018 Ed. , Chapter 30- Commerce and Insovency, Section A. Insolvency Act 1986, επεξηγείται σε τι συνίσταται η εξασφάλιση πίστωσης και αναφέρονται τα εξής: "30-113 In R.v.Miller, 65 Cr. App.R.79, CA, it was held, in relation to the Bankruptcy Act 1914, s.155 (rep.), that where the hirer under a hire-purchase contract defaulted on one of the payments, there was no giving of credit by the finance company, who simply acquired an instant cause of action for the overdue instalment. That was the antithesis of giving credit. In giving the judgment of the court, Roskill L.J. said: "The obtaining of credit, in our view, means obtaining some benefit from another, without immediately giving the consideration in return for which that benefit is confirmed {sic.}. . As Sachs L.J. said . in Hartley {ante, at pp. 7, 194] there have to be words or conduct designed to secure that credit be given. . A mere allowing a default to occur does not, in our view, amount to words or conduct having that effect" (at p. 84). 30-114 The defendant in Miller would now be guilty of an offence under section 360