Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Γιάννης Ηροδότου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13525/15, 21/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:B33 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13525/15 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Εναντίον
- Γιάννης Ηροδότου
- Μαρίνος Μιλτιάδους --------------------------------------------------- Ημερομηνία: 21.02.2018 Για την κατηγορούσα αρχή: κ. Π. Αβρααμίδης Για τον κατηγορούμενο 2: κα. Μ. Λαβίθια Κατηγορούμενος 2: απών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος 2 στην παρούσα αντιμετωπίζει τις εξής κατηγορίες : 1η κατηγορία για συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 371, 255, 262 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο κατηγορούμενος την 19/09/14 στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού συνωμότησε με τον κατηγορούμενο 1 να διαπράξουν κακούργημα δηλαδή κλοπή. 2η κατηγορία για κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 255, 262 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο κατηγορούμενος 2 την 19/09/14 στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού έκλεψε ένα πορτοφόλι το οποίο περιείχε χρηματικό ποσό €100.-, περιουσία του Χριστάκη Νικολάου από τη Λεμεσό. Σημειώνεται εδώ προκειμένου να υπάρχει ολοκληρωμένη εικόνα της υπόθεσης ότι ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος αντιμετώπιζε τις ίδιες κατηγορίες πιο πάνω, έχει παραδεχτεί και εν σχέση με τον συγκεκριμένο κατηγορούμενο η υπόθεση έχει ολοκληρωθεί. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου 1 μάρτυρας, ενώ οι καταθέσεις άλλων 4 προσώπων κατατέθηκαν εκ συμφώνου ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης στις κατηγορίες που αναφέρονται ανωτέρω, ο κατηγορούμενος 2 προέβη σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της κατηγορούσας αρχής και του κατηγορούμενου 2 αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα ανέφεραν και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Εκ συμφώνου κατατεθείσα ως παραδεκτή: - Κατάθεση Αστ.2463 Γ. Οικονομίδη ημερ.24/09/14, τεκμήριο 1 (κατατέθηκε για την αλήθεια του περιεχομένου της) : στις 24/09/14 έχει κατηγορήσει γραπτώς τον κατηγορούμενο 1 στην παρουσία της μητέρας του και αυτός απάντησε ότι παραδέχεται ότι έκλεψε μόνο το κινητό. - Κατάθεση Αστ.2244 Δ. Καρακώστα ημερ.24/09/14, τεκμήριο 2 (κατατέθηκε για την αλήθεια του περιεχομένου της) : στις 24/09/14 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 και επίσης κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο 2, στην παρουσία του πατέρα του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Δεν παραδέχομαι». - Κατάθεση Αστ.3489 Ε. Πολυκάρπου ημερ.24/09/14, τεκμήριο 4 (κατατέθηκε για την αλήθεια του περιεχομένου της) : στις 24/09/14 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 2 στην παρουσία του πατέρα του. - Κατάθεση Χριστάκη Νικολάου ημερ.24/09/14, τεκμήριο 6 (κατατέθηκε για την αλήθεια του περιεχομένου της) : είναι καθηγητής στο Γυμνάσιο Αγίου Νεοφύτου στη Λεμεσό και αναφέρεται στην κλοπή ποσού €100 από το πορτοφόλι του, το οποίο είχε στο γραφείο του. Επίσης να σημειωθεί ότι οι ανακριτικές καταθέσεις των κατηγορουμένων 1 και 2 κατατέθηκαν εκ συμφώνου ως προς το γεγονός της λήψης τους ως τεκμήρια 3 και 5 αντίστοιχα. Δια ζώσης - ΜΚ1 Βασίλης Βασιλείου: κατ' αρχήν ο μάρτυρας αναγνώρισε την κατάθεση του ημερ.24/09/14 (τεκμ.7). Εις αυτήν αναφέρει τα εξής : " Εργάζομαι ως σχολικός βοηθός στο Γυμνάσιο του Αγίου Νεοφύτου από το
- Μέσα στα καθήκοντα μου είναι να προσέχω τους μαθητές της μονάδας του σχολείου. Ένας από αυτούς τους μαθητές είναι και ο Γιάννης Ηροδότου. Ο Γιάννης, λόγω του ότι αντιμετωπίζει μαθησιακά προβλήματα και κατά τα τελευταία τρία χρόνια που τον γνωρίζω έχει κάνει διάφορες παραβατικότητες και γι' αυτόν τον λόγο βρίσκεται στη Μονάδα. Exτές Τρίτη 23/09/2014, πληροφορήθηκα από τον γυμναστή Χριστάκη ότι κάποιος, πιθανόν μαθητής, του είχε κλέψει το ποσό των €100 από το πορτοφόλι του ενώ το είχε στο γραφείο του την Παρασκευή 19/09/2014 και ότι πάλι κάποιος, πιθανόν μαθητής, έκλεψε το κινητό τηλέφωνο της γυμνάστριας Ρούλας και πάλι από το γραφείο των γυμναστών. Εγώ αφού πληροφορήθηκα τα πιο πάνω, πήγα και ρώτησα τον μαθητή μου Γιάννη αν γνωρίζει τίποτε για τα περιστατικά και αυτός μου απάντησε ότι θα ρωτήσει και θα μου πει αύριο το πρωί. Έτσι σήμερα 24/09/2014 και μόλις με είδε ο Γιάννης στο σχολείο, ήρθε και μου είπε ότι τόσο τα λεφτά όσο και το κινητό τα έκλεψε ο Μαρίνος Μιλτιάδους της τάξης Γ'
- Εγώ αμέσως τα ανάφερα στον Βοηθό Διευθυντή Ανδρέα Κωνσταντίνου για να ενημερώσει και αυτός με τη σειρά του τον Διευθυντή. Καμίαν άλλην ενέργεια δεν έκαμα εγώ, αφού ενημέρωσα αυτούς που έπρεπε να ενημερώσω." Στην αντεξέταση του ανέφερε ως προς τον κατηγορούμενο 1, Γιάννη Ηροδότου, ότι η Ειδική Μονάδα εμπίπτει στα παιδιά με ειδικές ανάγκες, άρα ο Γιάννης εφόσον μπήκε εκεί μέσα, θεωρεί ότι κάποιο νοητικό, κάτι υπήρχε και τροχοδρομήθηκε η κατάσταση για να μπει στην Ειδική Μονάδα. Ως προς την παραβατική συμπεριφορά του κατηγορούμενου 1 στην οποία αναφέρθηκε είπε δε ότι αυτός έκαμνε διάφορα έκτροπα στο σχολείο. Δεν συμπεριλαμβανόντουσαν όμως σ' αυτά τα έκτροπα και κλοπές. Τέλος ανέφερε ότι το γεγονός ότι έκλεψε ο Μαρίνος του το ανέφερε ο Γιάννης και δεν τον είδε ο ίδιος να κλέβει. - O κατηγορούμενος 2 ως έχει προαναφερθεί περιορίστηκε σε ανώμοτη δήλωση. Είπε συγκεκριμένα "Εγώ είμαι αθώος, δεν είχα ιδέα τα πράγματα που έκαμε ο Γιάννης, έμπλεξε με μαζί του. Αυτά." Όσον αφορά την επιλογή του αυτή κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. Rv. Frost
(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic
(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v.The Police
(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v. Coughlan
(1976)64 Cr. App. R. 11). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΜΚ1 Βασίλης Βασιλείου Ο μάρτυρας αυτός ανέφερε όσα γνώριζε και ήταν ειλικρινής. Εν πάση περιπτώσει η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη. Η μαρτυρία του συνεπώς γίνεται αποδεκτή. Όσον αφορά τις καταθέσεις τεκμ.1, 2, 4 και 6 που κατατέθηκαν εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου τους δεν χρειάζεται να λεχθεί τίποτε περισσότερο πέραν του ότι όσα εις αυτές αναφέρονται γίνονται αποδεκτά και αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Όσα ανέφερε δε ο κατηγορούμενος 2 στην ανώμοτη του δήλωση αποτελούν τη θέση του η οποία θα αξιολογηθεί στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας προς τον σκοπό έκδοσης της τελικής απόφασης του Δικαστηρίου. Ως προς την αξιολόγηση της κατάθεσης του κατηγορούμενου 2 και με δεδομένο ότι αυτή είναι θεληματική (αφού κατατέθηκε εκ συμφώνου και χωρίς οποιαδήποτε αναφορά σε οποιοδήποτε στάδιο σε μη θεληματικότητα της) σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ 109: «Εκείνο το οποίο διασαφήνισε η υπόθεση Duncan είναι ότι κάθε μέρος της κατάθεσης του κατηγορουμένου που γίνεται δεκτό αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία για την αλήθεια των γεγονότων στα οποία αναφέρεται και όχι μόνο το μέρος εκείνο που συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Η προηγούμενη νομολογία στο θέμα αυτό ήταν ασαφής ή αντιφατική ως προς την αποδεικτική αξία των δηλώσεων που γίνονται στην κατάθεση του κατηγορουμένου που δεν συνιστούν παραδοχή. Δηλώσεις του κατηγορουμένου που συνιστούν άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος γίνονται παραδεκτές ως μαρτυρία κατ' εξαίρεση προς τον κανόνα που αποκλείει την εξ ακοής μαρτυρία (hearsay rule). Αυστηρή εφαρμογή του κανόνα περί εξ ακοής μαρτυρίας θα περιόριζε την αποδεικτική αξία του μέρους της κατάθεσης κατηγορουμένου που δεν συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή σε πρωτογενή μαρτυρία (original evidence). Στην υπόθεση Duncan αποφασίστηκε ότι κάθε μέρος της κατάθεσης λαμβάνεται υπόψη και εκτιμάται και ως προς την αλήθεια των ισχυρισμών που προβάλλονται. Η προσέγγιση αυτή είναι και ρεαλιστική και δίκαιη. Τονίστηκε όμως στην Duncan ότι το Δικαστήριο είναι ελεύθερο και μπορεί να αποδώσει την βαρύτητα που κρίνει ότι επιβάλλεται σε διαφορετικά μέρη κατάθεσης. Όπως είναι φυσικό μπορεί να αποδοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορουμένου. Είναι όμως ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψης εγκληματικές πράξεις. Συνοψίζοντας η απόφαση στην Duncan αφήνει το βάρος το οποίο θα αποδοθεί στα διάφορα μέρη της κατάθεσης κατηγορουμένου στη διακριτική ευχέρεια των κριτών των γεγονότων της υπόθεσης». Η εκτίμηση λοιπόν της κατάθεσης του κατηγορούμενου 2 είναι θέμα που ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να κρίνει την αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. και Κωνσταντινίδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 190 και Γαβριήλ ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ 693). Με αυτά υπόψη δεν εντοπίζω από εξέταση της κατάθεσης του άμεση ή έμμεση παραδοχή των αδικημάτων από μέρους του ή οιεσδήποτε δηλώσεις εναντίον των συμφερόντων του. Έρχομαι τώρα στην κατάθεση του κατηγορούμενου 1 και αναφέρω ότι όπως είναι πάγια νομολογημένο η κατάθεση ενός κατηγορούμενου αποτελεί μαρτυρία εναντίον του, ως εξάλλου προαναφέρθηκε, δεν μπορεί όμως να χρησιμοποιηθεί ως μαρτυρία εναντίον συγκατηγορούμενου του (βλ. Κίτα ν. Δημοκρατίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 209, 212, NASIR MAHMOUD MALIK, κ.α. v. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 36). Εν πάση περιπτώσει σημειώνω ότι χωρίς ο κατηγορούμενος 1 να δώσει ένορκη μαρτυρία και να αντεξεταστεί, να αξιολογηθεί η μαρτυρία του από το Δικαστήριο και να υπάρξει κατάληξη ως προς την αποδεκτότητα της μαρτυρίας αυτής, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη οποιαδήποτε αναφορά εναντίον του συγκατηγορούμενου του. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Είναι σαφές μέσα από την αποδεκτή μαρτυρία, η οποία συνιστά βεβαίως και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, πως δεν υπάρχει καμία απολύτως μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου περί οιασδήποτε συμφωνίας του κατηγορούμενου 2 με τον κατηγορούμενο 1 για να διαπράξουν κλοπή αλλά ούτε και ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε οποιαδήποτε εμπλοκή στην επίδικη κλοπή. Ίσως εκ του περισσού αναφέρεται εδώ ότι η αναφορά του κατηγορούμενου 1 προς τον ΜΚ1 για κλοπή του ποσού από τον κατηγορούμενο 2 δεν θα μπορούσε βεβαίως να γίνει αποδεκτή, έχοντας υπόψη ακριβώς ότι η αναφορά αυτή προήλθε από συγκατηγορούμενο του αλλά και όσα αναφέρθηκαν αμέσως πιο πάνω. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η Κατηγορούσα Αρχή συνεπώς είναι κατάληξη μου ότι απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 1 και 2 εναντίον του κατηγορούμενου 2. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος 2 αθωώνεται από τις κατηγορίες 1 και 2. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος / κλοπή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο