Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Δήμητρα Στυλιανού, Αρ. Υπόθεσης: 8098/15, 16/2/2018

Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Δήμητρα Στυλιανού, Αρ. Υπόθεσης: 8098/15, 16/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:B27 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8098/15 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού Κατηγορούσας αρχής και Δήμητρα Στυλιανού Κατηγορούμενης --------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 16.02.2018 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Π. Αβρααμίδης Για Κατηγορούμενη: κα. Μ. Λαβίθια Κατηγορούμενη: παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει μια κατηγορία για κλοπή υπό αντιπροσώπου, κατά παράβαση των άρθρων 270(γ) και 255 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, η κατηγορούμενη μεταξύ του μηνός Μαΐου 2011 και του μηνός Ιουλίου 2012 στη Λεμεσό, της επαρχίας Λεμεσού, έκλεψε το χρηματικό ποσό των €96.950.- το οποίο της εμπιστεύτηκε ο Στέλιος Στυλιανού από τη Λεμεσό, δηλαδή, ενώ ο Στέλιος Στυλιανού συμφώνησε μαζί της για να επενδύσει χρήματα για εμπορία προϊόντων περιποίησης δέρματος όπως "BOTOX" και "JUVEDERM", οικειοποιήθηκε το πιο πάνω ποσό που προέρχετο από πωλήσεις προϊόντων. Για την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου πέντε μάρτυρες, ενώ η κατάθεση ενός προσώπου, συνοδευόμενη από ένα παραδεκτό γεγονός, κατατέθηκε εκ συμφώνου. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση η κατηγορούμενη επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Η πλευρά της υπεράσπισης δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες. Σημειώνεται ότι στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου συνολικά 19 τεκμήρια. Όσον αφορά το τεκμήριο Α για αναγνώριση, ήδη από το σημείο αυτό αναφέρεται ότι το Δικαστήριο δεν θα λάβει υπόψη το περιεχόμενο του αφού δεν επιχειρήθηκε ποτέ να γίνει κανονικό τεκμήριο και συνεπώς δεν αποτελεί μαρτυρία (βλ. Σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης-Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Β' Έκδοση, των κ.κ.Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη σελ.396-398). Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής αγόρευσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ από δικής της πλευράς η ευπαίδευτη συνήγορος της κατηγορούμενης παρέδωσε στο Δικαστήριο γραπτή αγόρευση. Όσα ανέφεραν οι Συνήγοροι είναι καταγεγραμμένα και δεν θα τα επαναλάβω. Αναφέρω απλά εδώ ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις αγορεύσεις των δύο πλευρών, όσα ανέφεραν οι συνήγοροι λαμβάνονται υπόψη και όπου κριθεί σκόπιμο θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Αρχιαστυφύλακας 4282 Ελένη Λοίζου, ΜΚ1 : είναι η ανακρίτρια/εξετάστρια της υπόθεσης, αναφέρθηκε στις ενέργειες της στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης (βλ. κατάθεση της τεκμ.1) και κατέθεσε διάφορα τεκμήρια (αρ.2-10). Συγκεκριμένα κατέθεσε τα εξής τεκμήρια :

1. To πρόχειρο βιβλίο με σημειώσεις που της παρεδόθη από τον παραπονούμενο ως Τεκμήριο
3. Την συμφωνία συνεργασίας του παραπονούμενου με την κατηγορούμενη ως Τεκμήριο
5. Την κόλλα που της παράδωσε ο παραπονούμενος, με τις ημερομηνίες και τα ποσά που ανέφερε ο τελευταίος ότι έδινε στην κατηγορούμενη ως Τεκμήριο
7. Τον κατάλογο με τα ονόματα που της παρέδωσε ο παραπονούμενος και που αφορά γιατρούς που πιθανόν να αγόραζαν από την κατηγορούμενη προϊόντα ως Τεκμήριο
9. Την κατάσταση κίνησης λογαριασμού του παραπονούμενου από 01/08/2011 μέχρι 13/08/2012 ως Τεκμήριο
11. Δέσμη εγγράφων αναφορικά με τη διαδικτυακή έκδοση εισιτηρίων μέσω των Κυπριακών Αερογραμμών για την κατηγορούμενη, που της παρεδόθη από τον παραπονούμενο, ως Τεκμήριο
13. Την κατάσταση κίνησης λογαριασμού που της δόθηκε από τον παραπονούμενο για την περίοδο από 01/01/2011 μέχρι 16/08/2012, ως Τεκμήριο
15. Την ανακριτική κατάθεση της κατηγορούμενης ημερομηνίας 28/08/2013, ως Τεκμήριο
17. Την γραπτή κατηγορία της κατηγορούμενης, ημερομηνίας 28/08/2013, ως Τεκμήριο
18. Κατά την αντεξέταση της είπε μεταξύ άλλων ότι δεν γνωρίζει ποια προσόντα και γνώσεις είχε ο παραπονούμενος και αν μπορούσε να ασχολείται με ενέσιμα ή με διάφορα άλλα σκευάσματα. Ερωτώμενη δε αν ενδιαφέρθηκε να μάθει για τη διάθεση αυτών των προϊόντων και αν χρειάζεται κάποιος να είναι εξειδικευμένης ειδικότητας δερματολόγος, είπε ότι την παρούσα υπόθεση που διερευνούσε, για πιθανή διάπραξη αδικήματος κλοπής από αντιπρόσωπο, ήταν που ήθελε να αποδείξει και δεν επεκτάθηκε σε άλλα θέματα, αν χρειάζονται άδειες κλπ. Όσον αφορά το παράπονο του κ.Στυλιανού ουσιαστικά είπε ότι προχώρησε με βάση τα στοιχεία που ο ίδιος παρουσίασε σχετικά με την υπόθεση. Εν σχέση με την θέση της κατηγορούμενης στην κατάθεση της για ύπαρξη δύο βιβλίων, ενός καφέ και ενός πράσινου, ανέφερε ότι ο παραπονούμενος της παρέδωσε μόνο έναν βιβλίο (τεκμ.2). Σε ερωτήσεις για το βάρος που δικαιούταν να παίρνει μαζί της σε οικονομική θέση η κατηγορούμενη όταν ταξίδευε με τις Κυπριακές Αερογραμμές είπε ότι δεν ξέρει αν πλήρωνε επιπλέον βάρος ή αν έπαιρνε 20 κιλά ή περισσότερα. Οι Κυπριακές Αερογραμμές έκλεισαν σε κάποια φάση και δεν μπορούσε να εξασφαλίσει παραπάνω στοιχεία. Και σε υποβολή ότι πάντα η κατηγορούμενη ταξίδευε με οικονομική θέση και πάντα δικαιούταν να πάρει μαζί της 20 κιλά και γι' αυτά τα 20 κιλά, μόνο 50 σκευάσματα μπορεί κάποιος να φέρει, λόγω του ότι είναι σε παγοκύστες που μπαίνει το συγκεκριμένο προϊόν και σε πολυστερίνες που καταλαμβάνουν το πιο πολύ βάρος, είπε ότι δεν είδε πόσο βάρος έπαιρνε και τι έφερνε. Τέλος αρνήθηκε υποβολή ότι δεν διερεύνησε σωστά την υπόθεση και έγινε μια πλημμελής διερεύνηση λέγοντας ότι με τα υπάρχοντα στοιχεία που είχε, διερεύνησε κατά το βέλτιστο δυνατό εκεί που μπορούσε να φτάσει. Χρίστος Μερέζας, ΜΚ2 : ανέφερε (βλ. την κατάθεση του τεκμ.12, ημερ.03/04/13) ότι είναι πλαστικός χειρουργός και διατηρεί ιατρείο στο Αχίλλειο Νοσοκομείο. Η κατηγορούμενη τους προμήθευσε "BOTOX" για τις ανάγκες του ιατρείου του και συγκεκριμένα από τον Φεβρουάριο του 2012 τους προμήθευσε με 37 σκευάσματα προς €200.- το ένα και έχει πληρωθεί όλο το ποσό. Η κατηγορούμενη πληρωνόταν τοις μετρητοίς και δεν εξέδιδε αποδείξεις. Στην αντεξέταση του είπε ότι οι πλαστικοί χειρούργοι έχουν επιστημονική εταιρεία και είναι Πρόεδρος ο ίδιος. Για την εισαγωγή Botox ανέφερε ότι δεν ζητούν να δούν τις άδειες. Θεωρούν ότι όταν εισάγεται είναι θέμα άλλων αρχών, οι οποίες ελέγχουν τα εισαγόμενα και τα πωλούμενα προϊόντα μέσα στην Κύπρο. Ανέφερε δε ότι γνωρίζει προσωπικά τον παραπονούμενο εδώ και περίπου 30 χρόνια αλλά δεν έχουν καμία σχέση τα τελευταία τουλάχιστον 20 χρόνια. Δεν είχαν ούτε φιλικές σχέσεις, ούτε οικογενειακές, ούτε επαγγελματικές. Όσον αφορά την χρήση από κάποιον Botox είπε ότι μπορεί να τα χρησιμοποιήσει ο κάθε γιατρός, ανεξαρτήτως ειδικότητας, εάν τα χρησιμοποιεί για το καλό των ασθενών του. Δεν είναι απαραίτητο να έχει εκπαιδευτεί γιατί στην ειδικότητα του μπορεί να είναι αρκετό να έχει μελετήσει και δεν χρειάζεται πρακτική. Συμφώνησε δε ότι πριν λίγες μέρες είχε τηλεφωνήσει στην κατηγορουμένη και ο λόγος ήταν επειδή δεν θυμόταν καλά γιατί είχε δώσει κάποτε μια κατάθεση και σκέφτηκε να ρωτήσει για ποιο πράγμα τον καλούν στο Δικαστήριο όταν είχε πάρει την κλήση μάρτυρος για Δήμητρα Στυλιανού. Μεταξύ τους δεν έγινε καμία συμφωνία. Παράγγελλε το προϊόν, έλεγε θέλω ένα, δύο, τρία, ερχόταν, συνήθως είχε τα λεφτά και πλήρωνε. Εάν μερικές φορές δεν τα είχε, πλήρωνε στην επόμενη παραλαβή. Τέλος, είπε ότι δεν έχει γνώση σαν πλαστικός χειρούργος πόσα Βotox μπορεί να φέρνει κάποιος κάθε φορά για να μην χαλάσουν. Ο Σοφοκλής Νικολαίδης, ΜΚ3 : ανέφερε (βλ. την κατάθεση του τεκμ.13, ημερ.12/12/13) ότι είναι πλαστικός χειρουργός και διατηρεί ιατρείο στη Λεωφ. Μακαρίου με την ονομασία «Κλινική ΜΟΡΦΗ». Η κατηγορούμενη, ιατρική επισκέπτης, τον προμήθευε με BOTOX για σκοπούς της δουλειάς του και εξ' όσων γνωρίζει αυτή τα προμηθευόταν με τη σειρά της από τον αντιπρόσωπο της Ελλάδας κ.Δαλιάνη. Η συναλλαγή γινόταν τοις μετρητοίς και δεν του εξέδιδε αποδείξεις. Σε κάποια στιγμή πριν ένα περίπου χρόνο σταμάτησε να τον προμηθεύει. Στην αντεξέταση του είπε ότι οι συναλλαγές του με την κατηγορουμένη ήταν μέσω του διευθυντή της κλινικής του κ. Κορνηλίου, ο οποίος ουσιαστικά αναλάμβανε την προμήθεια διαφόρων υλικών. Την κατηγορούμενη την έβλεπε στο ιατρείο του όταν ερχόταν για να τους παραδώσει Η κατηγορούμενη τον προμήθευε συχνά με προιόντα όμως δεν θυμάται κάποιες ημερομηνίες διότι έχει παρέλθει πολλής χρόνος. Ούτε θυμάται πόσες φορές είδε την κατηγορουμένη στο ιατρείο του. Τέλος, ανέφερε ότι τον παραπονούμενο απλά τον γνωρίζει. Ρέα Σαλλούμη Στυλιανού, ΜΚ4 : ανέφερε (βλ. την κατάθεση της τεκμ.15, ημερ.17/07/13) ότι είναι παντρεμένη με τον Στέλιο Στυλιανού (παραπονούμενο-ΜΚ5). Η κατηγορούμενη ήταν ιατρικός επισκέπτης στο ιατρείο του συζύγου της και την γνώρισε πριν 3 χρόνια περίπου. Αργότερα που χάλασε ένα μηχάνημα στο ιατρείο του συζύγου της το διόρθωσε ο σύζυγος της κατηγορούμενης και δεν πληρώθηκε, οπότε ο σύζυγος της τους κάλεσε για φαγητό και από τότε γνωρίστηκαν καλύτερα και είχαν οικογενειακές σχέσεις. Στη συνέχεια ξεκίνησε μια συνεργασία με τον άντρα της για να τη βοηθήσει λόγω οικονομικών προβλημάτων που είχε, που τελικά μπορεί να ήταν και ψέματα. Απ' ότι ήξερε ο σύζυγος της συμφώνησε μαζί της να της δίνει λεφτά για να φέρνει εκείνη προιόντα κοσμητολογίας "JUVEDERM" και "BOTOX", για τα οποία η κατηγορούμενη έλεγε ότι θα εξασφαλίσει τις άδειες και θα γίνει αντιπρόσωπος των προιόντων αυτών στην Κύπρο. Δεν είχε προσωπικά γνώση για τα ακριβή ποσά που της έδωσε ο σύζυγος της και ούτε είδε τα προιόντα. Δεν είχαν τιμολόγια-αποδείξεις γι' αυτές τις συναλλαγές και είχαν ένα πράσινο μπακαλλοδεύτερο στο οποίο τους είδε που έγραφαν μέσα. Αρχικά τα πρώτα της ταξίδια στην Ελλάδα για να φέρει προιόντα ανέλαβε η ίδια να κανονίσει τα εισιτήρια μέσω των Κυπριακών Αερογραμμών, τα οποία πλήρωσε με την κάρτα του συζύγου της μέσω διαδικτύου. Στη συνέχεια αφού προχωρούσε η συνεργασία ο άντρας της αποφάσισε να κάνει ένα συμβόλαιο μαζί της στο οποίο και υπέγραψε η ίδια ως μάρτυρας. Κατά την υπογραφή του συμβολαίου παρόντες ήταν ο σύζυγος της και η κατηγορούμενη. Ο 2ος μάρτυρας θα ήταν ο γιός της κατηγορούμενης αλλά δεν ήρθε και από ότι έμαθε το υπέγραψε ο Νεοκλής Πισιάρας, ξάδελφος τους, στην παρουσία της Δήμητρας. Εκ των υστέρων έτυχε μια φορά που είδε τον άντρα της να δίνει λεφτά σε μετρητά στην κατηγορούμενη και επειδή ήταν πολλά στη δέσμη ενοχλήθηκε και ρώτησε πόσα της έδωσε μέχρι σήμερα και πόσα του έφερε πίσω. Όταν της έδωσε εξηγήσεις ο σύζυγος της κατάλαβε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και χωρίς αποδείξεις δεν έπρεπε να συνεχίσουν άλλο. Ο Στέλιος μετά από δική της συμβουλή άρχισε να της ζητά πίσω λεφτά και αυτή του έφερε πίσω κάποια μικροποσά αλλά απ' όσα πήρε δεν του επέστρεψε πίσω περίπου €90.000.- με €100.000.-. Το κέρδος που έπιανε η κατηγορούμενη δεν περιλαμβάνεται στο ποσό αυτό. Η σχέση συνεργασίας που είχαν διακόπηκε τον Ιούλιο του
19. Στη συνέχεια η μάρτυρας είδε και αναγνώρισε το Τεκμήριο 2 ως το πράσινο δεφτέρι που αναφέρει στην κατάθεση της, ενώ βλέποντας το τεκμήριο 3 είπε ότι είναι το συμβόλαιο μεταξύ του ανδρός της και της Δήμητρας και αναγνωρίζει την υπογραφή της αμέσως κάτω από τη λέξη ''μάρτυρες''' στην τρίτη σελίδα. Επίσης βλέποντας το τεκμήριο 7 ανέφερε ότι είναι τα εισιτήρια που της έκοβε για να πάει Ελλάδα σε διάφορες περιπτώσεις από το δικό της το κομπιούτερ. Τα έγγραφα αυτά έχουν τυπωθεί από το δικό της το κομπιούτερ. Στην αντεξέταση της ανέφερε ότι είναι απόφοιτος Φαρμακευτικής Σχολής και εξάσκησε για λίγο καιρό το επάγγελμα. Σπούδασε στη Γερμανία. Από την εμπειρία της γνωρίζει ότι για την εισαγωγή και λιανική πώληση αυτών των σκευασμάτων, των Botox και Juvederm, χρειάζεται ειδική άδεια. Ανέφερε δε ότι η κατηγορουμένη υποτίθεται είχε τις άδειες αυτές και πριν να συνεργαστεί με τον σύζυγο της και μέχρι σήμερα, γιατί μέχρι σήμερα αυτή είναι η δουλειά που κάνει, εισάγει Botox για να πουλά στους γιατρούς. Είπε όμως ότι δεν ξέρει αν για να μπορεί κάποιος να έχει αυτές τις άδειες πρέπει να είναι φαρμακέμπορος ή γιατρός, λέγοντας ότι αυτή δεν είναι δική της υπόθεση, είναι της κατηγορουμένης. Ο σύζυγος της δεν έφερνε τα προιόντα αυτά, δεν ήταν εισαγωγέας, απλά έδινε λεφτά σ' αυτή την επιχείρηση. Και είπε ότι δεν ξέρει αν ο σύζυγος της είχε τα απαραίτητα προσόντα να εξασφαλίσει τα συγκεκριμένα προϊόντα, να μπορεί να τα εισάγει, να τα φέρνει στην Κύπρο αφού δεν ξέρει το Νόμο ακριβώς πώς είναι γι' αυτό το θέμα. Επίσης ανέφερε ότι δεν μπορεί να ξέρει αν η κατηγορουμένη είχε τα προσόντα ή όχι και νομίζει κανένας γιατρός δεν θα την ρώτησε αν είχε τα προσόντα και αν είχε τις άδειες. Θεωρείται δεδομένο ότι όταν σου πουλά κάποιος στο ιατρείο σου κάποια προϊόντα ότι έχει την άδεια. Περαιτέρω ανέφερε ότι ήταν παρούσα όταν έγινε η συμφωνία μεταξύ τους και όταν υπογράφτηκε το συμβόλαιο ήταν παρούσα η κατηγορουμένη. Την είδε, ήταν εκεί. Όταν πήγε δε για να υπογράψει περίμεναν τον γιο της (κατηγορούμενης) να έρθει, αλλά για κάποιον λόγο της δεν ήρθε, οπόταν υπόγραψε μόνο η ίδια (σαν μάρτυρας) εκείνην τη μέρα. Ο Νεοκλής είναι άλλη μέρα που υπόγραψε. Για τα χρήματα που είδε τον σύζυγο της να δίνει στην κατηγορουμένη είπε ότι δεν θυμάται πόσα ήταν και δεν ρώτησε τον σύζυγο της. Το μόνο που θυμάται είναι ότι ήταν σε δέσμη, ήταν πολλά και της ζήτησε έναν φάκελο και γι' αυτό κατέβηκε κάτω για να του δώσει τον φάκελο για να τα βάλει μέσα να της τα δώσει. Δεν θυμάται ημερομηνία που έγινε αυτό, αλλά ήταν πριν το καλοκαίρι. Επίσης δεν μπορεί να θυμηθεί αν ήταν πριν το τελευταίο ταξίδι της κατηγορουμένης στην Αθήνα ή μετά. Δεν ξέρει πότε ήταν το τελευταίο της ταξίδι διότι είναι η ίδια (η κατηγορούμενη) που έκοβε τα εισιτήρια μετά. Ξέρει μόνο την ημερομηνία που έκλεινε η ίδια τα εισιτήρια. Τα εισιτήρια τα πλήρωναν με την κάρτα της Ελληνικής Τράπεζας του συζύγου της. Ακολούθως εξήγησε ότι ενοχλήθηκε, όπως είπε στην κατάθεση της, που της έδινε λεφτά της κατηγορουμένης ο σύζυγος της διότι ο ίδιος της εξήγησε ότι τα ποσά που της έδινε ήταν περισσότερα που τα ποσά που έπαιρνε πίσω, οπόταν κατάλαβε ότι κάτι ύποπτο συμβαίνει. Είπε ακόμη ότι δεν ξεκαθάριζαν οι λογαριασμοί για να προχωρούσε σε καινούριες παραλαβές, απλώς κάθε φορά η Δήμητρα έλεγε ότι θέλει να παραγγείλει πιο μεγάλες ποσότητες διότι είχε πιο πολλούς συνεργάτες, έλεγε ακόμα ότι συνεργαζόταν και με την κυβέρνηση, οπότε έπρεπε να παραγγέλλει και πιο μεγάλες ποσότητες και έπειθε τον κάθε φορά να δίνει περισσότερα λεφτά χωρίς να παίρνει το κέρδος του πίσω. Αυτά τα έβλεπε και στο δεφτέρι (τεκμ.2), εις το οποίο στη μια σελίδα έγραφε ο σύζυγος της, στην άλλη η Δήμητρα. Και έδειξε στη σελίδα που φαίνεται η 23η Ιανουαρίου και είπε ότι στην αριστερή πλευρά είναι τα γράμματα του συζύγου της και στη δεξιά πλευρά (όπου είναι οι ημερ.26, 27, 28 και 29) τα γράμματα της Δήμητρας και συμφωνούσαν και οι δύο ότι η κυβέρνηση σύνολο τόσα πήρε που τούτα. Έμαθαν ύστερα ότι ήταν ψέματα, ότι η κυβέρνηση ποτέ δεν έκανε παραγγελία. Διευκρίνισε όμως στη συνέχεια ότι στο κάτω μέρος της σελίδας που είναι οι ημερομηνίες 26, 27, 28 και 29 είναι του συζύγου μου. Τέλος, απαντώντας σε υποβολή ότι δεν είναι τα γράμματα της κατηγορούμενης αυτά που δείχνει στο τεκμ.2, ανέφερε ότι είδε την κατηγορούμενη σε διάφορες περιπτώσεις να γράφει μέσα σ' εκείνο το δεφτέρι και είναι σίγουρα τα γράμματα της, ενώ περαιτέρω είπε ότι είναι σίγουρη 100% ότι είναι αυτό το ημερολόγιο που κρατούσε ο σύζυγος της και δεν είναι κάποιο άλλο πράσινο βιβλίο. Στέλιος Στυλιανού - παραπονούμενος, ΜΚ5 : Στην κυρίως εξέταση του ανέφερε (βλ. την κατάθεση του τεκμ.16, ημερ.17/08/12) ότι είναι γιατρός δερματολόγος και διατηρεί ιατρείο κάτω από το σπίτι του. Λόγω της δουλειάς του έχει αρκετά καλή σχέση με διάφορους ιατρικούς επισκέπτες, μεταξύ αυτών γνώρισε την κατηγορούμενη πριν 4 χρόνια περίπου η οποία του διαφήμιζε κάποια προϊόντα δέρματος. Περί τον Μάιο του 2011 έσπασε ένα χειρουργικό μηχάνημα και το διόρθωσε ο άντρας της κατηγορούμενης χωρίς να πάρει χρήματα και προκειμένου να ανταποδώσει τους έκανε ένα τραπέζι στο σπίτι του. Ακολούθως οι σχέσεις τους διευρύνθηκαν περισσότερο. Η κατηγορούμενη εκείνη την περίοδο του ανέφερε ότι τα προϊόντα "botox" και "juvederm" της εταιρείας "Allergan" δεν θα τα έφερνε πλέον ο Παπαέλληνας και του πρότεινε να συνεργαστούν βάζοντας ο ίδιος τα λεφτά και αυτή να πηγαίνει στην Ελλάδα να τα αγοράζει τοις μετρητοίς, να τα φέρνει στην Κύπρο, να τα αποθηκεύει και να τα εμπορεύεται στους γιατρούς. Έδειξε εμπιστοσύνη και ξεκίνησε τη δουλειά χωρίς συμβόλαιο. Αρχικά από τα λεφτά που της έδινε σε μετρητά και χωρίς απόδειξη του επέστρεφε το μεγαλύτερο μέρος σταδιακά σε μικρότερες δόσεις με μετρητά και χωρίς απόδειξη. Ο ίδιος κρατούσε ένα πρόχειρο βιβλίο στο οποίο έγραφε τις ποσότητες των πιο πάνω προϊόντων και έγραφε και η κατηγορούμενη σε αυτό. Ο ίδιος δεν είχε σχέση με πελάτες, ούτε έκανε οποιαδήποτε αγορά ή πώληση προϊόντων. Αυτή ανέλαβε γι' αυτά, τα οποία όπως είπε αποθήκευε σε ψυγείο στην αποθήκη του σπιτιού της. Για τα εισιτήρια πλήρωνε ο ίδιος με την κάρτα του, ενώ μετέπειτα η ίδια είπε ότι τα κανόνιζε μόνη της. Από έλεγχο που έκαμε φάνηκε ότι έδωσε σταδιακά στην κατηγορούμενη το συνολικό ποσό των €236.200.- και πήρε μόνον το ποσό των €139.250.-. Δηλαδή του οφείλει τη διαφορά ύψους €96.950.-. Επειδή από τον Φεβρουάριο του 2012 διαπίστωσε κάποια κωλυσιεργία από μέρους της να επιστρέψει χρήματα που της έδωσε άρχισε να ανησυχεί και να της τηλεφωνά τι γίνεται διότι όπως του είπε είχε συμφωνήσει να πωλεί τα προϊόντα στο Υπουργείο Υγείας. Αυτή του έλεγε διάφορες δικαιολογίες ότι περίμενε χρήματα από φιλανθρωπίες όπως ο Ραδιομαραθώνιος κ.α. Αναγκάστηκε να της ζητήσει κατάλογο γιατρών που αγόραζαν και την άδεια του Botox από το Υπουργείο και ότι πρόκειται να το διευθετήσει. Του έδωσε τον κατάλογο των γιατρών και τους έγραψε χειρόγραφα. Επιβεβαίωσε μέσω κάποιου γιατρού, του Μηνά Στέλιου, ότι αγόραζε προιόντα από κοντά της. Μετά από πολλές πιέσεις τελευταία του επέστρεψε μεγάλα χρηματικά ποσά τα οποία όμως δεν ήταν αρκετά για να καλυφθεί το ποσό που της έδωσε. Όπως του ανέφερε δεν είχε άλλα λεφτά για να του δώσει. Σημειώνει δε ότι την 1η Φεβρουαρίου 2012 έγινε συμφωνία συνεργασίας. Βλέποντας το τεκμ. 5 ανέφερε ότι είναι ο κατάλογος που του έδωσε με τους γιατρούς που αγόραζαν το προϊόν, ενώ για το τεκμ.4 είπε ότι είναι τα λεφτά που έδινε στα αριστερά και στα δεξιά τα λεφτά που έπαιρνε από την κυρία Δήμητρα. Στην πίσω πλευρά του Τεκμηρίου 4 παρουσιάζεται το ολικό ποσό των λεφτών που της έχει δώσει, το ολικό ποσό που έχει πάρει και η διαφορά. Όσον αφορά το τεκμήριο 2 είπε ότι είναι δικό του και το χρησιμοποιούσε ακριβώς για να γράφει τι ακριβώς έφερνε σε ποσότητα υλικού και πόσα στοίχιζε το καθένα. Τα λεφτά που της έδινε είναι καταχωρημένα εδώ και στα δεξιά υπέγραφε η ίδια ακριβώς τα προϊόντα που του έφερνε και τα έσβηναν. Ακολούθως εξήγησε το περιεχόμενο των σελίδων του τεκμηρίου. Ουσιαστικά ακολουθείται σε όλες τις σελίδες ακριβώς η ίδια διαδικασία. Αριστερά γράφει τα προϊόντα, τις ποσότητες, δεξιά γράφει τις ίδιες ποσότητες η Δήμητρα. Όταν του έδινε κάποια λεφτά που αντιστοιχούσαν στην ποσότητα των προϊόντων που του έφερνε τα έσβηναν μαζί. Εν σχέση συγκεκριμένα με τις ημερομηνίες 23 μέχρι 28 Ιανουαρίου του τεκμηρίου 2 είπε ότι εδώ του είχε αναφέρει ακριβώς ότι έκλεισε συμφωνία με την κυβέρνηση διότι ήταν γνωστή λέει της αδελφής του κυρίου Μαλά, ήταν Υπουργός ο κύριος Μαλάς τότε και έκλεισε μια μεγάλη ποσότητα 640 Botox και το ίδιο γράφει αντίστοιχα και η ίδια δεξιά. Εδώ ακριβώς βλέπουμε ότι από τα 640 πήγαν στα 600 και ακριβώς στα δεξιά η ίδια του είχε πληρώσει 40 Botox μαζί με το κέρδος, το έσβηνε ο ίδιος στα αριστερά, το έσβηνε η ίδια στα δεξιά. Επίσης είπε για τα γραφόμενα στις ημερομηνίες από 6 μέχρι 8 Φεβρουαρίου ότι εδώ είναι ένα νούμερο, το οποίο έγραψε μόνος του πόση ποσότητα Botox είχε πάρει στο τέλος που του είχε δώσει τα ποσά, είχε απομείνει μάλλον σε λεφτά με το κέρδος μέσα, το οποίο ανέβαινε στις 202 χιλιάδες αν έπαιρνε το κέρδος μαζί με το ποσό που είχε δώσει. Ακολούθως αναγνώρισε το τεκμ.3 ως τη συμφωνία που έκαναν με την κατηγορούμενη και αναγνωρίζει και τους μάρτυρες που υπόγραψαν. Για το τεκμήριο 6 ανέφερε ότι είναι τα λεφτά που τραβούσε από την τράπεζα. Είναι καταθέσεις από δικούς του λογαριασμούς και τραβούσε λεφτά γιατί (η κατηγορούμενη) ήθελε τα λεφτά να τα πληρώνει μετρητά διότι δεν ήθελε να δίνει αποδείξεις. Στη συνέχεια ανέφερε (βλ. συμπληρωματική του κατάθεση τεκμ.17, ημερ.19/07/13) ότι μέχρι σήμερα δεν του επέστρεψε το οφειλόμενο ποσό ύψους €96.950.-. Παραδίδει δε στην Αστυνομία τα εισιτήρια που αρχικά πλήρωνε με την κάρτα του για τα ταξίδια της κατηγορούμενης στην Ελλάδα. Η συνεργασία τους ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2011 και κράτησε μέχρι τις 26/07/
20. Για την εισαγωγή και εμπορία των προιόντων δεν συστάθηκε οποιαδήποτε εταιρεία ούτε έγινε λόγος με τη Δήμητρα για κάτι τέτοιο. Δεν της υποσχέθηκε ότι θα γίνει υπάλληλος της εταιρείας και ότι θα της κατέβαλλε κοινωνικές ασφαλίσεις. Σχετικά με τα προιόντα η ίδια του έλεγε ότι τα αποθηκεύει σε ειδικό χώρο στο σπίτι της. Ο ίδιος δεν είδε ποτέ τα προιόντα όσον αφορά την ποσότητα για να την ελέγχει στο χώρο φύλαξης αν και της το ζήτησε αρκετές φορές αλλά αυτή τον απότρεπε για να μην δημιουργηθεί πρόβλημα με το σύζυγο της. Ο ίδιος δεν ασχολήθηκε με πελάτες που ήθελαν να κάνουν Botox διότι δεν είχε και την εκπαίδευση γι' αυτά. Όταν υπήρχε η διαφορά μαζί της του έφερε ενδεικτικά 10 Botox για να τον καθησυχάσει διότι της ζήτησε να του φέρει τα προιόντα να τα ελέγξει το απόθεμα. Πράγμα που δεν έκανε. Όσον αφορά τα προιόντα αυτά επειδή δεν τα πουλούσε στους πελάτες αλλά η κατηγορούμενη αποκλειστικά δεν θεώρησε χρέος του να εξασφαλίσει οποιεσδήποτε άδειες γι' αυτά. Δεν ξέρει αν η κατηγορούμενη πωλούσε με οποιεσδήποτε αποδείξεις. Ο ίδιος δεν είχε τιμολόγια ή αποδείξεις διότι δεν ασχολήθηκε με τη μεταπώληση τους. Το ποσό που υπολογίστηκε ύψους €96.950 ως διαφορά βασίζεται σε έλεγχο που έκανε στην κατάσταση κίνησης του λογαριασμού του στην Alpha Bank με αρ. 522-100-063943-1 και με βάση τις αναλήψεις που έκανε σε μετρητά και τα έδινε στην κατηγορούμενη η οποία του έλεγε ότι ο Έλληνας έμπορος μόνον μετρητά ήθελε για να της δώσει προιόντα. Εν τέλει περιέγραψε τη συνεργασία τους ως εξής. Η ίδια λόγω της θέσης της που είναι αναγνωρισμένη ιατρικός επισκέπτης συστηνόταν τα τελευταία ένα δύο χρόνια πριν να τον εξαπατήσει ως ιατρικός επισκέπτης του κυρίου Χρίστου Παπαέλληνα. Στο ιατρείο του ερχόταν και παρέδιδε ως συνήθως σε free samples κάποιες κρέμες. Θυμάται ακριβώς μια, την Gelplus και του τις έφερνε σαν δείγμα. Μετά όταν έτυχε και πέρασε από το ιατρείο του όταν έσπασε η διαθερμία του, του την έφτιαξε ο άνδρας της το απόγευμα, το ίδιο απόγευμα. Όταν ανέβηκε σπίτι του είπε της γυναίκας του ''δεν μου έχουν πάρει λεφτά ούτε η Δήμητρα, ούτε ο Θράσος, θα ήταν καλά να τους κάνουμε ένα τραπέζι για απόψε και για να γνωριστούμε και καλύτερα.'' Τους κάλεσε σπίτι, τους έκανε ένα τραπέζι και από εκεί ξεκίνησε το μαρτύριο του διότι σε λίγες μέρες του πρότεινε η ίδια να κάνουν μια συνεργασία και επικαλέστηκε ορισμένα οικονομικά προβλήματα κτλ και ότι ο κύριος Παπαέλληνας 3, 4 προϊόντα δικά του πλέον δεν ήθελε να αναλάβει και του πρότεινε βασικά να της δίνει λεφτά και να συνεχίσει την ίδια δουλειά που έκανε. Δηλαδή στα πλαίσια της συνεργασίας που είχαν μαζί, της έδινε χρήματα και αυτή ενεργώντας ως αντιπρόσωπος του θα εισήγαγε τα Botox. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι είναι γιατρός δερματολόγος και σπούδασε στη Μόσχα στο Κέντρο ερευνών. Έκανε και ειδικότητα. Στο ιατρείο του ασχολείται με τα Botox και κάνει ενέσεις σε ασθενείς. Συγκεκριμένα κάνει το dusport, το οποίο είναι παρόμοιο και το εισάγει ο κύριος Καΐμης. Όσον αφορά την εισαγωγή των προϊόντων Botox, Juvederm κτλ δεν γνωρίζει αν χρειάζεται άδεια εισαγωγής γι' αυτά τα προϊόντα και άδεια χοντρικής πώλησης για κάποιον που τα πουλά. Είπε δε ότι δεν είχε άλλη συνεργασία με την κατηγορούμενη εκτός από την προφορική συμφωνία που μετά έγινε γραπτή και περαιτέρω ανέφερε ότι η κατηγορούμενη ήταν αντιπρόσωπος. Δεν της έβαζε κοινωνικές ασφαλίσεις και η αμοιβή της προερχόταν από το κέρδος του προϊόντος που θα πουλούσε. Επανέλαβε ότι της έκοβαν τα εισιτήρια για να πάει Αθήνα, ενώ ως προς τα έξοδα, τα οδοιπορικά από Λεμεσό‑Λάρνακα, από Λάρνακα‑Λεμεσό, τα έξοδα στο αεροδρόμιο, τα έξοδα διατροφής της κτλ ανέφερε ότι δεν τα ήθελε. Της έλεγε πάντα, αλλά του έλεγε δεν χρειάζεται, μόνο τα εισιτήρια. Τα επωμιζόταν η ίδια. Δεν έχει γίνει τέτοια συμφωνία. Ένα δύο φορές της τα έδωσε και τα πήρε. Δεν ήταν σοβαρό ποσό έλεγε για να τα παίρνει. Στη συνέχεια ανέφερε ότι έχει κάνει και αγωγή εναντίον της κατηγορουμένης και μέσω αυτής αξιώνει το ποσό που έχει χάσει και το ποσό το οποίο έπρεπε με το κέρδος να δώσει η κατηγορουμένη. Ακόμη επανέλαβε ότι στο πράσινο βιβλίο, τεκμήριο 2, έγραφε και η κατηγορουμένη στη δεξιά πλευρά του ημερολογίου. Πάντα στα δεξιά, δεύτερη σελίδα, τρίτη σελίδα, τέταρτη σελίδα και πάνε μαζί, ότι γράφει ο ίδιος γράφει και η ίδια. Για την παράγραφο της συμφωνίας που έκαναν, τεκμ.3, εκεί που λέει ότι με την κατηγορουμένη θα μοιράζονταν τα χρήματα αφού αφαιρούνταν πρώτα τα έξοδα και τον ουσιώδη όρο στη συμφωνία ότι για να προχωρούν σε νέα συναλλαγή έπρεπε να έχει ξεκαθαρίσει η προηγούμενη ανέφερε ότι δυστυχώς δεν ξεκαθάρισε και η συμφωνία παραβιαζόταν από την πλευρά της. Αν και ουσιώδης όρος δυστυχώς συμφωνούσε και της έδινε και άλλα λεφτά παρακάτω να προχωρά. Ανέφερε δε ότι είναι ψέματα ότι λάμβανε τα χρήματα και ύστερα προχωρούσαν σε νέα συναλλαγή με την κατηγορουμένη και της έδινε άλλα χρήματα επειδή εξοφλούνταν τα προηγούμενα. Και είπε ότι τα ίδια τα στοιχεία που καταγράφονται μέσα στο βιβλίο του αριστερά γράφουν ακριβώς την ποσότητα των φαρμάκων που παίρνει και την ποσότητα, η οποία αφαιρείται αριστερά από τον ίδιο, δεξιά από την ίδια. Όποτε ένα ποσό, μια ποσότητα φαρμάκων δεν πληρωνόταν πλήρως, πάντα του άφηνε κάποιο υπόλοιπο. Ακολούθως απαντώντας σε σχετική υποβολή χαρακτήρισε ψέματα ότι κρατούσε δύο ημερολόγια, ένα καφέ και ένα πράσινο και ότι το καφέ, εις το οποίο έγραφε μέσα τα κέρδη και διάφορα άλλα πράγματα που τον ενοχοποιούσαν για σκοπούς φόρου κτλ, δεν το έδωσε στο Δικαστήριο. Και αρνήθηκε ότι αυτό το πράσινο diary που παρέδωσε δεν ήταν αυτό που έγραφαν μέσα με την κατηγορουμένη, ήταν ένα άλλο που δημιούργησε για να δώσει στην Αστυνομία που έγραψε μέσα ότι ήθελε. Εν σχέση με τους λογαριασμούς που είχε σε τράπεζες είπε ότι είχε 2 με δύο τράπεζες, την Ελληνική και την Alpha Bank. Τα μεγάλα ποσά πάνω από 7 χιλιάδες αφορούν συναλλαγές που είχε με την ίδια. Για τον λογαριασμό τεκμ.8 ανέφερε ότι δεν τον είχε καταρτίσει ειδικά για την συνεργασία του με την κατηγορουμένη. Ήταν τρεχούμενος λογαριασμός και ένα γραμμάτιο, το οποίο έσπασε και αφορούσε και συναλλαγές με τρίτα πρόσωπα. Ερωτώμενος αν γνώριζε από πριν ποια ποσότητα σκευασμάτων θα έφερνε η κατηγορουμένη και έδινε και αντίστοιχο ποσό, απάντησε ακριβώς. Ανέφερε δε ότι στην αρχή ήταν 50 σκευάσματα κάθε φορά που έφερνε από την Αθήνα η κατηγορουμένη συν τα free. Μετά, στο τέλος, θα δούμε ότι έχει παραγγείλει και 100, αν δούμε στις σημειώσεις που έπαιρναν προς το τέλος. Επαναλαμβάνοντας ότι της έκοβε τα εισιτήρια για να πάει στην Αθήνα, ανέφερε ότι ήταν με οικονομική θέση που ήταν τα εισιτήρια της. Είπε επίσης ότι αν δεν κάνει λάθος η οικονομική θέση των Κυπριακών Αερογραμμών που ταξίδευε δικαιούτο να μεταφέρει σε βάρος 20 κιλά. Ακόμη είπε ότι τα συγκεκριμένα σκευάσματα του Botox είναι γύρω στα 20cm x 10cm. Είναι πολύ μικρά τα φιαλίδια, πάρα πολλά μικρά και μπαίνουν σε μια συσκευασία πολύ ελαφριά, η οποία είναι maximum γύρω στο ένα κιλό. Δεν δέχτηκε δε την υποβολή ότι μόνο 50 φιαλίδια δικαιούτο να φέρει με 20 κιλά που ταξίδευε και είπε ότι μαζί με τον όγκο είχαν βάρος γύρω στο ένα με ενάμιση κιλό. Δυστυχώς ανέφερε δεν έκανε έρευνα με τους αντιπροσώπους που την έστελνε να φέρει τις ποσότητες που αγόρασε από κοντά τους, τι της έδωσαν. Αρνήθηκε όμως ότι για να της δώσει Botox ο έμπορος εκεί στην Αθήνα της έδινε ιατρική συνταγή για να μπορεί να παραλαμβάνει. Έτσι έλεγε η ίδια ότι ήθελε μια συνταγή δικιά του απλώς επειδή σαν γιατρός που είναι δικαιούται να τα εισάγει, ότι μπορεί να της τύχει κάτι στο αεροδρόμιο και να της τα πάρουν οπότε θα παρουσιάσει τη συνταγή τη δική του ότι είναι για γιατρό που ακριβώς έτσι έγινε η κουβέντα, όχι για να δείχνει στην Ελλάδα. Για το θέμα της δημιουργίας εταιρείας δεν απόφευγε είπε αλλά το αντικείμενο το συγκεκριμένο δεν ήταν μόνο του, υπήρχαν άλλα 6 - 7 προϊόντα, οπόταν γνώσεις δεν είχε για το αντικείμενο. Δεν το είχε χρησιμοποιήσει ποτέ ούτε καν ήξερε τι ήταν. Ως προς την αναφορά στην κατάθεση του ότι όλα τα σκευάσματα τα είχε στο ψυγείο της η κατηγορουμένη, του αναφέρθηκε ότι στο Τεκμήριο 2 γράφει ότι έχει μέσα στο ψυγείο του ιατρείου του τόσα σκευάσματα. Και απάντησε ότι μόνο στο τέλος όταν αποφάσισε ότι του είχε φάει τα λεφτά του, της είχαν μείνει 10 μπουκαλάκια και του τα παρέδωσε και έφυε, μετά της τηλεφώνησε γύρω στις 10, 20 φορές, δεν απαντούσε, οπότε αναγκάστηκε και πήγε στην Αστυνομία να πει τον πόνο του. Ο παραπονούμενος αρνήθηκε ότι η καταγγελία στην Αστυνομία από την πλευρά του έγινε εκβιαστικά γιατί η ίδια η κατηγορουμένη ήθελε να διακόψει τη συνεργασία που είχε μαζί του. Και ανέφερε ότι είναι ψέματα. Ήθελε να διακόψει τη συνεργασία τους μετά που του έφαε τα λεφτά. Αφού δεν είχε λεφτά να του φέρει πίσω για να προχωρήσει η συνεργασία παρακάτω, αφού δεν κρατούσε λεφτά. Του το είπε καθαρά ''τα λεφτά δεν υπάρχουν''. Του το είπε καθαρά στο τέλος. Αρνήθηκε επίσης ότι ο λόγος που ήθελε να διακόψει τη συνεργασία μαζί του ήταν επειδή ο ίδιος απαιτούσε να συνάψουν σχέσεις μαζί. Σε ερώτηση δε αν τον κατάγγειλε το 2017, είπε ότι κανένας δεν τον ειδοποίησε και τώρα που πάει Δικαστήριο η υπόθεση, τώρα που τα ήβρε σκούρα, άρχισε να τον κατηγορεί. Τέλος, ανέφερε ότι εν σχέση με την επιχείρηση που ιδρύσαν με την κατηγορουμένη δήλωσε ότι από δικής του πλευράς δήλωνε το ποσό των κερδών του στο τέλος του χρόνου και πλήρωνε τον ανάλογο φόρο και στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις και στον Φόρο. Έχει αποδεικτικά στοιχεία γι' αυτό. Επίσης είπε ότι δεν είναι οι γιατροί που εξασφαλίζουν τις άδειες αλλά οι ιατρικοί επισκέπτες προμηθεύονται τις άδειες και χαρακτήρισε ψέματα την υποβολή ότι ουδέποτε έδωσε στην κατηγορούμενη μεγάλα ποσά που λέει, όπως 25 χιλιάδες και πως τις έδωσε ποσά μέχρι 9 χιλιάδες ευρώ κάθε φορά που θα πήγαινε στην Αθήνα να φέρνει τα συγκεκριμένα σκευάσματα. Όσον αφορά την κατάθεση που κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της αυτή είναι του Νεοκλή Πισιάρα (τεκμ.14). Εις αυτήν αναφέρει : ''Εργάζομαι στο εξωτερικό ως Ηλεκτρολόγος Μηχανικός σε εταιρεία που βρίσκεται στο Λονδίνο και ασχολείται με υδρογονάνθρακες. Διαμένω τον περισσότερο χρόνο στο Λονδίνο και πηγαινοέρχομαι στην Κύπρο για μικρά χρονικά διαστήματα για να βλέπω τους δικούς μου. Σχετικά με το συμβόλαιο‑συμφωνία συνεργασίας που μου δείχνεις θυμούμαι που μου πρότειναν να υπογράψω ως μάρτυρας. Συγκεκριμένα ο ξάδερφος μου ο Στέλιος, γιατρός δερματολόγος διατηρεί ιατρείο και επειδή τον επισκέφθηκα αρκετές φορές εκεί όπου και συνάντησα και τη συνεργάτιδα του, την κυρία Δήμητρα και πληροφορικά για την επικείμενη συνεργασία τους μου ζήτησαν όπως υπογράψω το εν λόγω συμβόλαιο ως μάρτυρας για τις υπογραφές τους. Απ' ό,τι γνωρίζω η κυρία Δήμητρα ως ιατρικός επισκέπτης θα είχε την ευθύνη για την εισαγωγή και διανομή μπότοξ στην Κύπρο. Επίσης με πληροφόρησαν ότι επρόκειτο να υπογράψει ως μάρτυρας άλλο πρόσωπο, ο γιος της κυρίας Δήμητρας, ο οποίος τελικά δεν εμφανίστηκε και επειδή ήμουν ενήμερος γι' αυτήν τη συνεργασία δέχτηκα και το υπόγραψα. Για το θέμα της δικής μου υπογραφής ήταν μετά από κατάληξη των δύο συμβαλλόμενων, του ξάδελφου μου Στέλιου και της κυρίας Δήμητρας, οι οποίοι με διαβεβαίωσαν προσωπικά. Όταν υπόγραψα το συμβόλαιο η κυρία Δήμητρα δεν ήταν παρών, μόνο ο ξάδερφος μου. Σ' αυτό το συμβόλαιο αναγνωρίζω την υπογραφή μου ως δεύτερος μάρτυρας και δίπλα τον αριθμό του δελτίου ταυτότητας μου
21. Οι υπόλοιπες υπογραφές ήταν πάνω και εγώ υπόγραψα τελευταίος. Απ' ό,τι θυμάμαι η υπογραφή του συμβολαίου αυτού από εμένα έγινε αρχές Φεβρουαρίου του
22. Από τότε είχα ξανασυναντήσει την κυρία Δήμητρα Στυλιανού δύο με τρεις φορές στο ιατρείο και στο Κελλάκι για φαΐ. " Ως αναφέρθηκε αρχικά η κατάθεση του κ.Νεοκλή Πισιάρα τεκμ.14 συνοδεύτηκε από ένα παραδεκτό γεγονός. Αυτό ήταν ότι όταν ο κύριος Πισιάρας, στην κατάθεση του, τεκμήριο 14, αναφέρεται σε συμβόλαιο κάνει αναφορά στη συμφωνία Τεκμήριο 3 ενώπιον του Δικαστηρίου. Κατηγορούμενη Κατ' αρχήν η κατηγορούμενη αναγνώρισε τις καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία τεκμ.9 (ημερ. 28/08/13) και τεκμ. 11 (ημερ. 01/11/12). Όσον αφορά τη συνεργασία που είχαν με τον παραπονούμενο είπε ότι τον γνώρισε περί το 2008 λόγω της δουλειάς της σαν ιατρικός επισκέπτης. Το 2011 ξεκίνησαν μια συνεργασία για να φέρουν μπότοξ στους γιατρούς, είχε αναλάβει με τον δικηγόρο του τον κύριο Πατρίκιο το οικονομικό κομμάτι και το λογιστικό κομμάτι και η ευθύνη της ίδιας ήταν να προμηθεύει τους γιατρούς και να κάνει το promotion προς τους γιατρούς και την παρουσίαση σαν ιατρικός επισκέπτης. Η συνεργασία τους ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2011 και την διέκοψε τον Ιούλιο του
23. Κράτησε έναν χρόνο. Μέχρι τις αρχές του 2012 η συνεργασία τους ήταν προφορική. Έπαιρνε σημειώσεις ο κύριος Στυλιανού και μετά έγινε συμβόλαιο (τεκμ.3) που μέσα υπήρχε όρος απαράβατος να τελείωνε, να μην μένει καμιά εκκρεμότητα και να προχωρά σε άλλη εξυπηρέτηση των γιατρών. Στη συνέχεια ανέφερε ότι κάθε μήνα από τον Ιούλιο του 2011 πήγαινε στην Ελλάδα, οπόταν σύνολο πρέπει να πήγε γύρω στις 11‑12 φορές και κάθε φορά που πήγαινε ο παραπονούμενος της έδινε το ποσό των 9.000 ευρώ για να φέρνει 50 μπότοξ. Τις τρεις τελευταίες φορές αφότου έγινε η συμφωνία και μετά, έπαιρνε το ποσό των 18.000 ευρώ και έφερνε 100 μπότοξ. Έφερε για τρεις φορές 100 μπότοξ. Ανέφερε ακόμη ως προς το βάρος των σκευασμάτων ότι αυτό που είναι βαρετό είναι οι παγοκύστες που μπαίνουν μέσα τα σκευάσματα και εξήγησε πως μεταφέρονται τα σκευάσματα. Για τις 3 φορές που έφερε 100 σκευάσματα είπε ότι στα 100 κομμάτια η πολυστερίνη ήταν η ίδια όμως μπήκαν παραπάνω παγοκύστες. Δηλαδή στα 50 κομμάτια ζύγιζε περίπου γύρω στα 18‑19 κιλά, στα 100 κομμάτια είναι γύρω στα 28‑29 κιλά. Δηλαδή είναι οι έξτρα παγοκύστες που έπρεπε να μπουν. Δικαιούταν να μεταφέρει στο αεροδρόμιο βάρος μέχρι 20 κιλά και της δημιουργήθηκε μια φορά πρόβλημα και πλήρωσε γύρω στα 10 ευρώ περαιτέρω όταν ζύγισαν και ήταν 10 κιλά περίπου περισσότερα από τις τρεις φορές που έφερε
24. Ακολούθως αναφέρθηκε στη διαδικασία που ακολουθείτο για παραλαβή των σκευασμάτων από το αεροδρόμιο της Αθήνας και αρνήθηκε ότι είπε στον παραπονούμενο ότι θα έφερνε μπότοξ για την κυβέρνηση και ότι της δόθηκαν ποτέ δωρεάν μπότοξ αφού πρόκειται για ακριβά προιόντα. Βλέποντας το τεκμ.2 στο Δικαστήριο ανέφερε ότι αυτό το βιβλίο, το diary, σαν πρωτότυπο το βλέπει πρώτη φορά. Είχε δει φωτοτυπία αμέσως μετά την κατάθεση του στο Δικαστήριο. Αυτό όμως που έχει σημασία ν' αναφερθεί είναι η θέση της ότι δεν αναγνωρίζει μέσα τον γραφικό της χαρακτήρα. Δεν αναγνωρίζει κάτι δικό της μέσα και δεν βγάζει κάποιο νόημα. Για τη λίστα γιατρών τεκμ.5 είπε ότι πρώτη φορά την βλέπει και δεν είναι δικά της γράμματα. Μέσα αναφέρονται κάποιοι γιατροί που ήταν πελάτες της. Επίσης είπε ότι είχε την υπόσχεση του κυρίου Στυλιανού, ο οποίος έχει νομικό σύμβουλο τον κύριο Πατρίκιο, ότι θα έπαιρνε την αντιπροσωπεία της Allergan, θα έπαιρνε την άδεια, αυτά όλα ήταν δική του ευθύνη, η ίδια έκανε το καθήκον της σαν ιατρικός επισκέπτης προς τους γιατρούς, βρέθηκε 3‑4 φορές σε δύσκολη θέση με γιατρούς που ζητούσαν, γνώριζαν οι γιατροί ότι δεν είναι ανανεώσιμο προϊόν, αλλά της έλεγαν συνεχώς πότε θα ανανεώσετε την άδεια, μπορούμε να έχουμε τις τιμολογήσεις, αποδείξεις κλπ και τους έλεγε "περιμένουμε, περιμένουμε, περιμένουμε". Γι' αυτές τις άδειες πρέπει να γίνει φαρμακευτική εταιρεία, η φαρμακευτική εταιρεία να κάνει αίτηση προς την εταιρεία πρώτα, την Allergan, να πάρει άδεια και φαντάζεται μετά εμπλέκονται και οι Φαρμακευτικές Υπηρεσίες. Ως ιατρική επισκέπτης δεν μπορούσε να εξασφαλίσει άδεια. Δεν έχει φαρμακευτική εταιρεία. Ακόμη ανέφερε ότι δεν εξέδιδε αποδείξεις ή τιμολόγια στους γιατρούς διότι περίμεναν οι γιατροί να γίνει φαρμακευτική εταιρεία, να ανανεωθεί η άδεια του μπότοξ και να μπορούν να χρησιμοποιούν την τιμολόγηση και την απόδειξη. Για τον λόγο που διαλύθηκε η συνεργασία τους ανέφερε ότι άρχισε λίγο να ξεφεύγει η κατάσταση. Δηλαδή δεχόταν την ώρα της εργασίας της συνεχώς τηλεφωνήματα από τον κύριο Στυλιανού, "έλα εδώ το πρωί να πιούμε καφέ", "φύγε τώρα από τον γιατρό έλα εδώ", άρχισε λίγο έτσι μια κατάσταση πολύ καταπιεστική, πάρα πολύ καταπιεστική. Όσο μπορούσε και την διαχειριζόταν, την διαχειρίστηκε. Όταν άρχισε να ξεφεύγει όμως, ζήτησε τη διακοπή της συνεργασίας. Εκεί δέχτηκε απειλές από τον κύριο Στυλιανού ότι θα τα πει στον σύζυγο της επειδή ο σύζυγος της δεν γνώριζε για την ύπαρξη του συμβολαίου διότι είχε την εντύπωση, όπως πίστευε και η ίδια, ότι θα προχωρήσουν σε φαρμακευτική εταιρεία, να παίρνει έναν μισθό, να παίρνει και Κοινωνικές Ασφαλίσεις, να είναι κάτω από μια ομπρέλα μιας εταιρείας και να μην είναι στο πουθενά. Έτσι όταν ξέφυγε εντελώς, δεν ήταν απλά η πίεση, άρχισαν οι απειλές, οι παρενοχλήσεις, τότε διέκοψε τη συνεργασία αφότου τακτοποίησε όλα τα οικονομικά. Τη συνεργασία την διέκοψε περί το τέλος του Ιουλίου του
25. Όσον αφορά τη δική της πληρωμή βάσει της συμφωνίας που είχαν είπε ότι τις τελευταίες τρεις φορές που έφερε 100 κομμάτια, πήρε 1000 ευρώ για κάθε φορά. Τις προηγούμενες φορές που έρχονταν 50 κομμάτια, έπαιρνε 500 ευρώ, αλλά όμως πριν να γίνει η συμφωνία και να έρθουν 100 κομμάτια τη φορά, είχε και το εισόδημα που έπαιρνε από τις προμήθειες που είχε συνεργασία και με τον κύριο Παπαέλληνα, οπόταν πάλι ήταν σε ένα ποσό των 1000 ευρώ μηνιαίως. Η αντεξέταση της ξεκίνησε με ερωτήσεις αναφορικά με το τεκμ.2, έχοντας υπόψη όσα ανέφερε στην κυρίως εξέταση της σχετικά με αυτό και όσα αναφέρει στην κατάθεση της τεκμ.9 όπου στη σελ. 2 αναφέρεται στο πράσινο diary. Όταν της αναφέρθηκε ότι προηγουμένως όταν ρωτήθηκε στην κυρίως εξέταση και της υποδείχθηκε το τεκμήριο 2 δεν το αναγνώρισε, είπε ότι αυτό το πρωτότυπο πρώτη φορά το βλέπει και το copy το είδε στην αντεξέταση της κυρίας Λοΐζου. Η κυρία Λοΐζου της το έδειξε το βιβλίο για κλάσματα δευτερολέπτου και άνοιξε έτσι κάπου έτσι μια σελίδα και της είχε πει αν αναγνωρίζει τα γράμματα της. Δηλαδή δεν το μετροφύλλισε όπως έγινε τώρα εδώ στον χώρο εδώ του Δικαστηρίου. Δεν έγινε κάτι τέτοιο. Ήταν για κάτι κλάσματα δευτερολέπτου. Και κατέληξε να πει ότι εκείνο που επιμένει, είναι ότι αυτό που βλέπει εδώ δεν έχει ουσία. Δεν έγραψε ποτέ μέσα. Δεν αναγνωρίζει τα γράμματα της. Αυτό το βιβλίο το βλέπει τώρα για πρώτη φορά και αναιρεί αυτό που είπε στην κατάθεση της. Ερωτώμενη γιατί δεν είπε αυτό το γεγονός στη δικηγόρο της είπε ότι είχε ζητήσει η κυρία Λαβίθια τα πρακτικά και εν τω μεταξύ θέλει να πει ότι η κυρία Λοΐζου αν θυμάται καλά, ήταν η τέταρτη ή πέμπτη ανακρίτρια που πήγαινε κοντά της για να καταθέσει, διότι ξεκίνησε να την καταγγέλλει στην κυρία Θάλεια όταν ήταν στο οικονομικό έγκλημα και να λέει ότι απέσπασε μισό εκατομμύριο ευρώ και ξεκίνησε να πηγαίνει για κατάθεση. Θα πήγε τουλάχιστον, τουλάχιστον θα ήταν ή η τέταρτη ή η πέμπτη η κυρία Λοΐζου. Και απάντησε σε περαιτέρω ερωτήσεις εν σχέση με αυτό το θέμα. Ερωτήθηκε περαιτέρω για τον τρόπο που έφερνε τα φαρμακευτικά προϊόντα στην Κύπρο και επανέλαβε τη διαδικασία που ακολουθείτο. Επίσης απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις αναφορικά με την άδεια του μπότοξ και το θέμα της φαρμακευτικής εταιρείας που όπως ανέφερε θα έκανε ο παραπονούμενος για να πάρει την άδεια του προιόντος. Σε άλλο σημείο ανέφερε ότι δεν συμφωνεί ότι μέσα από τη συνεργασία με τον γιατρό τον Στυλιανού, ο δικός της ρόλος είναι ότι θα ήταν αντιπρόσωπος σε αυτήν τη συμφωνία. Αντιπρόσωπος είπε θα ήταν ο κύριος Στυλιανού, ο οποίος θα ήταν ο διευθυντής της εταιρείας. Η ίδια θα ήταν πάλι ένας ιατρικός επισκέπτης, αλλά θα έρχονταν και άλλα προϊόντα της Allergan, θα μπορούσαν να δίνουν τιμολόγια, αποδείξεις, να μην είχε το πρόβλημα. Όμως συμφώνησε ότι ήταν η αντιπρόσωπος σε αυτή τη συναλλαγή, αντιπροσώπευε τον γιατρό. Ως αντιπρόσωπος του δηλαδή μετάβαινε στην Ελλάδα. Πήγαινε εκ μέρους του γιατρού. Έδινε τα λεφτά, ο γιατρός της έδινε τα λεφτά και η ίδια με τη σειρά της είσπραττε και τα έδινε στον γιατρό. Αναφερόμενη στη διακοπή της συνεργασίας τους επανέλαβε όσα προηγουμένως στην κυρίως εξέταση της και με δεδομένη τη θέση της ότι ήταν μια επικερδής επιχείρηση ερωτήθηκε αν το ότι της είπε ο παραπονούμενος «έλα να πιούμε καφέ» ήταν αρκετό για να διακοπεί η συνεργασία τους. Απάντησε ότι τον Ιούλιο του 2012 όταν ήταν το τελειωτικό για να σταματήσει τη συνεργασία της με τον κύριο Στέλιο Στυλιανού, είχε δύο ελιές στον λαιμό και επειδή ήταν συνεργάτες κλπ, του ζήτησε να τις κάψει. Της είπε να της βάλει τοπική αναισθησία για να μην πονέσει, όμως δεν ήταν τοπική αναισθησία, ήταν ολική αναισθησία. Όταν ξύπνησε έτρεχαν τα αίματα από όλο τον λαιμό της, δεν ήταν σε καλή κατάσταση καθόλου, μπήκε μετά δυσκολίας μέσα στο αυτοκίνητο της, πήγε στη μητέρα της η οποία μένει κοντά στον κύριο Στυλιανού και εκεί έτυχε περίθαλψης από την αιμορραγία που δεν σταματούσε γιατί χρησιμοποίησε μαχαίρι. Κάνει αρκετές θεραπείες εδώ και χρόνια με τον λαιμό της. Δεν έχει να πει κάτι άλλο. Δεν μπορούσε μετά από αυτό να συνεχίσει τη συνεργασία τους. Εν κατακλείδι αναφέρεται πως η μάρτυρας απάντησε σε διάφορες άλλες ερωτήσεις και υποβολές επαναλαμβάνοντας τις δικές της θέσεις. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεσαν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλέπε σχετικά Ζαβρού v. Χαραλάμπους, Ποινική Έφεση 9163, ημερομηνίας 24/09/1997, Αθανασίου v. Κουνούνη, Ποινική Έφεση 9061, ημερομηνίας 29/05/1997 και Καρεκλά v. Κλεάνθους, Ποινική Έφεση 9161, ημερομηνίας 24/05/1997). Όσον αφορά την κατάθεση του Νεοκλή Πισιάρα τεκμ.14, η οποία επαναλαμβάνω κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της, δεν χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί τίποτε περισσότερο παρά μόνον ότι αυτή γίνεται αποδεκτή. Αρχιαστυφύλακας 4282 Ελένη Λοίζου, ΜΚ1 Η μάρτυρας αυτή ήταν η ανακρίτρια / εξετάστρια της υπόθεσης και αναφέρθηκε στις ενέργειες και εξετάσεις που έγιναν προς το σκοπό διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης. Έκανε σημειώνω καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Απάντησε ευθέως και με σαφήνεια στις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν και ήταν θεωρώ ειλικρινής. Η μαρτυρία της συνεπώς γίνεται αποδεκτή με εξαίρεση το σημείο που συγκεκριμένα αναφέρεται πιο κάτω. Είναι θεωρώ το κατάλληλο σημείο για να σχολιάσω τη θέση της υπεράσπισης περί πλημμελούς διερεύνησης της υπόθεσης (βλ. σελ.2-3 της γραπτής αγόρευσης της συνηγόρου υπεράσπισης), την οποία θέση να σημειώσω η ευπαίδευτη συνήγορος υπέβαλε και στην ΜΚ1 στα πλαίσια της αντεξέτασης της τελευταίας. Όσον αφορά τη θέση ότι ο παραπονούμενος δεν ερωτήθηκε για το καφέ ημερολόγιο που ανέφερε η κατηγορούμενη στην κατάθεση της σημειώνω τα εξής. Ο παραπονούμενος αναφέρθηκε σ' ένα μόνον πρόχειρο βιβλίο, χρώματος πράσινου, το οποίο κατατέθηκε ως τεκμ.
26. Από εκεί και πέρα η ύπαρξη ενός δεύτερου βιβλίου χρώματος καφέ ήταν απλά η θέση της κατηγορούμενης στα πλαίσια προβολής των δικών της ισχυρισμών και θέσεων. Το θέμα θα κριθεί στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας των δύο. Από εκεί και πέρα αναφέρεται ότι ενδεχομένως, στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης, να ήταν ορθότερο να ληφθούν στοιχεία από την εταιρεία της Ελλάδας που πωλούσε τα επίδικα προϊόντα, προς το σκοπό διασταύρωσης με τους ισχυρισμούς του παραπονούμενου. Παρεμβάλλω ότι δεν αποδέχομαι τη θέση που προέβαλε η ΜΚ1, ερωτώμενη σχετικά στην αντεξέταση της, ότι όσον αφορά τον έμπορα στην Ελλάδα δεν είχε πολλά στοιχεία για να μπορεί να επεκταθεί σε οποιοδήποτε αίτημα δικαστικής συνδρομής προς εξασφάλιση περαιτέρω στοιχείων. Με βάση τις μαρτυρίες των δύο πρωταγωνιστών της υπόθεσης και τα ονόματα των προιόντων αλλά και μέσα από την μελέτη της συμφωνίας τεκμ.3 θα μπορούσε εύκολα να οδηγηθεί στον έμπορο. Όμως παρατηρώ από την άλλη ότι η υπεράσπιση δεν προέβη σε καμία απολύτως ενέργεια για προσκόμιση μαρτυρίας από την εν λόγω εταιρεία της Ελλάδας ούτε και κλήτευσε οιονδήποτε μάρτυρας της εταιρείας αυτής για να καταθέσει. Εφόσον θεωρούσε σημαντική τη μαρτυρία αυτή και μάλιστα ισχυρίζεται ότι με τη συγκεκριμένη μαρτυρία δεν θα καταχωρείτο υπόθεση εναντίον της κατηγορούμενης γιατί δεν κάλεσε η ίδια μάρτυρα; Για την θέση περί μη διενέργειας γραφολογικών εξετάσεων στο τεκμ.2 αναφέρω κατ' αρχήν ότι η κατηγορούμενη στην κατάθεση της τεκμ.9 (βλ. στο μέσο περίπου της 2ης σελίδας) παραδέχτηκε ότι έγραφε και η ίδια στο βιβλίο αυτό, όπως είναι η θέση του παραπονούμενου. Άρα προς τι οι γραφολογικές εξετάσεις; Όμως επειδή στη μαρτυρία της η κατηγορούμενη αρνήθηκε ότι υπάρχουν δικά της γράμματα, το ερώτημα που τίθεται και πάλιν είναι γιατί δεν κάλεσε η ίδια γραφολόγο; Και επειδή υπάρχουν καταγεγραμμένες δηλώσεις της συνηγόρου της υπεράσπισης στα στενοτυπημένα πρακτικά ημερ.24/10/17 (σελ.51) και ημερ. 13/11/17 (σελ.44-45), διερωτώμαι γιατί τελικά η υπεράσπιση δεν παρουσίασε τον γραφολόγο Μάριο Μαρκίδη όπως ανέφερε ότι θα πράξει (βλ. και σχετικά την επιστολή ημερ.16/11/17 στον Πρωτοκολλητή που ευρίσκεται εντός του φακέλου). Εν τέλει δεν προκύπτει θεωρώ θέμα πλημμελούς διερεύνησης της υπόθεσης σε βαθμό που να προκύπτει αδικία σε βάρος της κατηγορούμενης, η οποία είχε την ευκαιρία μέσω των καταθέσεων που έδωσε να εκφράσει τις δικές της θέσεις, ενώ περαιτέρω είχε την ευκαιρία να παρουσιάσει τις θέσεις της και ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και όποιον μάρτυρα επιθυμούσε. Οι θέσεις του παραπονούμενου και της κατηγορούμενης θα αξιολογηθούν από το Δικαστήριο, το οποίο και θα αποφανθεί επ' αυτών. Επίσης αναφέρω ότι δεν βρίσκω οτιδήποτε το μεμπτό στη θέση που προέβαλε η μάρτυρας ότι δηλαδή προσπαθούσε να αποδείξει εν σχέση με την παρούσα υπόθεση την πιθανή διάπραξη αδικήματος κλοπής από αντιπρόσωπο. Όταν υπάρχει μια καταγγελία στην αστυνομία είναι καθήκον των ανακριτικών αρχών να προβούν σε διερεύνηση προς το σκοπό στοιχειοθέτησης υπόθεσης. Χρίστος Μερέζας, ΜΚ2 και Σοφοκλής Νικολαίδης, ΜΚ3 Η μαρτυρία τους παρέμεινε ουσιαστικά αναντίλεκτη και γίνεται αποδεκτή. Εν πάση περιπτώσει σημειώνεται ότι οι μάρτυρες αυτοί απάντησαν ότι γνώριζαν και δεν είχαν κανένα λόγο ή συμφέρον να μην πουν την αλήθεια. Ρέα Σαλλούμη Στυλιανού, ΜΚ4 Η μάρτυρας αυτή έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο με τις άμεσες, σαφείς και με φυσικότητα απαντήσεις που έδωσε. Ήταν θεωρώ ειλικρινής και είπε την αλήθεια. Παρεμβάλλω πως σε καμία περίπτωση δεν μου διαφεύγει η σχέση της με τον παραπονούμενο, όμως δεν έχω ενώπιον μου οιονδήποτε στοιχείο που να μου δημιουργήσει αμφιβολία για την κατάληξη μου εν σχέση με τη μαρτυρία της, ούτε και υποδείχθηκε από την υπεράσπιση ένα τέτοιο βάσιμο στοιχείο. Έχοντας μελετήσει τη μαρτυρία της σφαιρικά αλλά και σε συνάρτηση με τη μαρτυρία του ΜΚ5 απλά επιβεβαιώνεται του λόγου το αληθές. Η συνήγορος της κατηγορούμενης στην αγόρευση της (βλ. σελ.3) αποδίδει αναξιοπιστία στην ΜΚ4 με ένα σκεπτικό που με κάθε σεβασμό λέω πως δεν βρίσκει έρεισμα στη μαρτυρία. Η ΜΚ4 είπε ότι υπόγραψαν τη συμφωνία τα συμβαλλόμενα μέρη δηλ. ο σύζυγος της και η κατηγορούμενη, στην δική της παρουσία και η ίδια υπόγραψε σαν μάρτυρας
27. Θα υπόγραφε ο γιός της κατηγορούμενης σαν 2ος μάρτυρας αλλά για κάποιον λόγο δεν ήρθε και υπόγραψε μετά, όχι στην παρουσία της, ο Νεοκλής Πισιάρας. Δεν συνάγεται κάτι διαφορετικό από τη μαρτυρία Πισιάρα πιο πάνω (βλ. τεκμ.14). Το μόνον που θα μπορούσα εδώ να σημειώσω είναι μια αντίφαση που προκύπτει ως εκ της αναφοράς στην κατάθεση της ότι εξ'όσων έμαθε ο Πισιάρας υπόγραψε μετά στην παρουσία της κατηγορούμενης, εν σχέση με ότι αναφέρει ο Πισιάρας ότι δηλαδή δεν ήταν παρούσα η κατηγορούμενη. Δεν αντεξετάστηκε όμως η μάρτυρας επί του σημείου αυτού και εν πάση περιπτώσει στην κατάθεση της δεν ισχυρίζεται προσωπική γνώση για την παρουσία της κατηγορούμενης αλλά λέει «από ότι έμαθα». Κατά την αντεξέταση της είπε απλά ότι ο Πισιάρας υπόγραψε μετά και όχι την ημέρα που υπέγραψε η ίδια, όπως έγινε δηλαδή στην πραγματικότητα. Σε κάθε περίπτωση δεν προκύπτει κάτι ουσιαστικό με βάση τα πιο πάνω το οποίο θα μπορούσε να κλονίσει την αξιοπιστία της μάρτυρος, ενώ να μην διαφεύγει ότι ο Πισιάρας αναφέρει ότι οι δύο συμβαλλόμενοι τον πληροφόρησαν για την επικείμενη συνεργασία τους και του ζήτησαν όπως υπογράψει το εν λόγω συμβόλαιο ως μάρτυρας για τις υπογραφές τους, αλλά και τον διαβεβαίωσαν προσωπικά για την κατάληξη τους. Και οι δύο δηλαδή, όχι μόνον ο παραπονούμενος. Η κατηγορούμενη δε ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι δεν αποδέχεται τη συμφωνία λόγω μη έγκυρης υπογραφής από μέρους οιουδήποτε μάρτυρα, αλλά αντίθετα προκύπτει ξεκάθαρα ότι την αποδέχτηκε και την επικαλείται στη μαρτυρία της, ως επίσης η Υπεράσπιση επιχειρηματολογεί με δεδομένη τη συμφωνία για να κριθεί αναξιόπιστος ο ΜΚ5 (βλ. τις 4 πρώτες παραγράφους της σελ. 4 της γραπτής αγόρευσης της συνηγόρου υπεράσπισης). Συνεπώς η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή, με μόνην εξαίρεση ακριβώς το σημείο πιο πάνω για την παρουσία της κατηγορούμενης κατά την υπογραφή της συμφωνίας από τον Πισιάρα ως 2ου μάρτυρα σε αυτήν. Στέλιος Στυλιανού - παραπονούμενος, ΜΚ5 Έχοντας παρακολουθήσει με προσοχή τον παραπονούμενο ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του οφείλω να πω ότι μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Με απλό λόγο και φυσικότητα και με άμεσες και σαφείς απαντήσεις έπεισε το Δικαστήριο για το γνήσιο της εκδοχής του. Θεωρώ δε ότι η αξιοπιστία του ουδόλως κλονίστηκε εκ της αντεξέτασης του και ο πυρήνας της μαρτυρίας του παρέμεινε αναλλοίωτος μέχρι τέλους. Αναφέρω επίσης εδώ, ίσως εκ του περισσού, ότι κάποια επιμέρους σημεία της μαρτυρίας του υποστηρίζονται από τη μαρτυρία της ΜΚ
28. Επίσης από κάποια άλλα στοιχεία. Για παράδειγμα, μεταξύ άλλων πληρωμών προς την κατηγορούμενη, ο παραπονούμενης αναφέρθηκε σε πληρωμές ποσών €33.000.- την 01/02/12, €13.000.- στις 02/03/12, €24.000.- στις 30/03/12 και €25.500.- στις 25/04/12 (βλ. τη μαρτυρία του σε συνάρτηση με το τεκμ.4 και την κατάσταση της τράπεζας και τις σχετικές αναλήψεις τεκμ.8). Παρεμβάλλω εδώ ότι γίνεται αναφορά στις 4 αυτές πληρωμές που αφορούν ποσά πέραν των €9.000.- αφού με βάση τις υποβολές της Υπεράσπισης προς τον παραπονούμενο δεν πλήρωσε ποτέ στην κατηγορούμενη ποσό πάνω από €9.000.-. Την ίδια στιγμή με βάση τη δέσμη εγγράφων που αφορούν την διαδικτυακή έκδοση εισιτηρίων για την κατηγορούμενη τεκμ.7 (το οποίο δεν αμφισβητήθηκε) πραγματοποιήθηκαν από την κατηγορούμενη ταξίδια στην Αθήνα στις 02/02/12, 03/03/12, 31/03/12 και 28/04/
29. Με αυτά υπόψη είναι προφανές ότι η θέση του παραπονούμενου ότι έκανε αναλήψεις μετρητών και έδινε στην κατηγορούμενη γιατί η ίδια ανέφερε ότι ο έμπορος στην Ελλάδα μόνον μετρητά δέχεται για να δώσει τα προιόντα, σε συνάρτηση με το γεγονός ότι όλες οι συγκεκριμένες αναλήψεις έγιναν την προηγούμενη του ταξιδιού της κατηγορούμενης, με εξαίρεση σημειώνεται μόνον το τελευταίο που έγινε 3 μέρες μετά την ανάληψη, θα έλεγα πως αποκτά μια άλλη δυναμική ή και ενισχύεται. Με αυτά υπόψη αναφέρω και πάλιν, με κάθε σεβασμό, ότι δεν εντοπίζω στη μαρτυρία του οτιδήποτε απ' όσα αναφέρει η ευπαίδευτη συνήγορος της κατηγορούμενης στην γραπτή της αγόρευσης (βλ. σελ.4), εισηγούμενη ουσιαστικά ότι η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Και εν κατακλείδι αναφέρω πως κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία του. Κατηγορούμενη Ευθέως αναφέρω πως δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία της. Έχοντας παρακολουθήσει τη μάρτυρα ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις της, η εικόνα που αποκόμισε το Δικαστήριο δεν είναι καλή. Θεωρώ πως η κατηγορούμενη δεν είπε την αλήθεια. Γενικότερα όμως οφείλω να πω ότι η υπεράσπιση κρίνεται ως παντελώς αναξιόπιστη. Πιο συγκεκριμένα: Με το ξεκίνημα της αντεξέτασης της και τις πρώτες ερωτήσεις που της έγιναν για το τεκμήριο 2 ήταν ξεκάθαρη για το Δικαστήριο η διάθεση της να αποκρύψει την αλήθεια. Παρεμβάλλω ότι στην κατάθεση της τεκμ.9 αναφέρεται στο πράσινο diary που της υποδείχθηκε ως εξής « Το πράσινο diary που μου δείχνεις είναι αυτό που με έβαζε να αντιγράφω και αναγνωρίζω σε αυτό και δικά μου γράμματα. Σε αυτό το βιβλίο από ότι βλέπω δεν μπορώ να βγάλω σωστά συμπεράσματα για το τι ακριβώς έγραφε. ». Στην μαρτυρία της όμως ενώπιον του Δικαστηρίου έκανε μια προσπάθεια να πείσει ότι πρώτη φορά το έβλεπε. Η κυρία Λοΐζου (ΜΚ1) είπε της το έδειξε το βιβλίο για κλάσματα δευτερολέπτου και της είχε πει αν αναγνωρίζει τα γράμματα της και η ίδια δεν έγραψε ποτέ μέσα. Δεν έπεισε. Παρατηρώντας την ενώ κατέθετε και μελετώντας ακολούθως τη μαρτυρία της θεωρώ πως ήταν ξεκάθαρη η προσπάθεια της να υπεκφύγει από την αναφορά στην κατάθεση της λέγοντας ψέματα. Ενώ η όλη αναξιοπιστία της προκύπτει και ως εκ του ότι ουδέποτε ετέθη από την Υπεράσπιση στην ΜΚ1 οτιδήποτε για το θέμα αυτό ή ότι έδειξε το τεκμ.2 στην κατηγορούμενη για κλάσματα δευτερολέπτου κλπ προκειμένου να της δοθεί η ευκαιρία να σχολιάσει. Στα πλαίσια δε της ίδιας προσπάθειας της να υπεκφύγει από την ουσία του πράγματος ήταν θεωρώ και η απάντηση της στην ερώτηση γιατί δεν είπε αυτό το γεγονός στη δικηγόρο της. Έδωσε την εξής άσχετη απάντηση : είχε ζητήσει η κυρία Λαβίθια τα πρακτικά και εν τω μεταξύ θέλει να πει ότι η κυρία Λοΐζου αν θυμάται καλά, ήταν η τέταρτη ή πέμπτη ανακρίτρια που πήγαινε κοντά της για να καταθέσει, διότι ξεκίνησε να την καταγγέλλει στην κυρία Θάλεια όταν ήταν στο οικονομικό έγκλημα και να λέει ότι απέσπασε μισό εκατομμύριο ευρώ και ξεκίνησε να πηγαίνει για κατάθεση. Θα πήγε τουλάχιστον, τουλάχιστον θα ήταν ή η τέταρτη ή η πέμπτη η κυρία Λοΐζου. Κάτι το οποίο εν πάση περιπτώσει πρώτη φορά ακούσαμε στη δική της μαρτυρία και δεν ετέθη στην ΜΚ1 ή στον παραπονούμενο για σχολιασμό. Η θέση της επίσης ότι μετά την σύναψη της συμφωνίας τους πήγε στην Αθήνα μόνον 3 φορές, καταρρίπτεται κατ' αρχήν από το τεκμ.7 το οποίο επαναλαμβάνω δεν αμφισβητήθηκε. Με βάση την αποδεκτή μαρτυρία η συμφωνία υπεγράφη 01/02/
30. Στο τεκμ.7 εντοπίζονται 4 ταξίδια μετά την ημερομηνία αυτή δηλ. 02/02/12, 03/03/12, 31/03/12 και 28/04/
31. Άρα η θέση της ούτως ή άλλως καταρρέει. Κατ' επέκταση είναι προφανές ότι και η αναφορά της στο συνολικό ποσό των €54.000.- που της έδωσε ο παραπονούμενος μετά τη συμφωνία και πιο συγκεκριμένα για να πάρει μαζί της στα 3 αυτά ταξίδια που ισχυρίστηκε, ελέγχεται ως μη ανταποκρινόμενη στην πραγματικότητα. Εφόσον μόνον με βάση το τεκμ.7 προκύπτουν 4 ταξίδια, στο 4ο ταξίδι πόσα της έδωσε; Επίσης ως προς το συνολικό ποσό που έλαβε από τον παραπονούμενο είπε στην κατάθεση της τεκμ.9 ότι πήρε €79.000.- και μέσα σε αυτό περιλαμβάνεται και το ποσό των €54.000.- που έλαβε μετά τη συμφωνία συνεργασίας. Αν όμως πήγε 11-12 φορές στην Ελλάδα ως ισχυρίστηκε στη μαρτυρία της και τις 3 φορές πήρε συνολικά €54.000.-, ενώ τις άλλες φορές €9.000 κάθε φορά, όπως επίσης είπε στη μαρτυρία της, τότε το συνολικό ποσό με απλά μαθηματικά κυμαίνεται από €126.000.- (αν πήγε συνολικά 11 φορές και τις 3 φορές πήρε €54.000.- συνεπάγεται ότι 8 Χ 9000 = €72.000 + 54.000) μέχρι €135.000.- (αν πήγε συνολικά 12 φορές και τις 3 φορές πήρε €54.000.- συνεπάγεται ότι 9 Χ 9000 = €81.000 + 54.000). Λίγο χαμηλότερο είναι σημειώνεται το ποσό αν λάβουμε υπόψη και την αναφορά της στην 1η σελ. της κατάθεσης της τεκμ.9 ότι τα μετρητά που της έδινε ήταν από €7.200.- - €18.000 και δεδομένη πάντα τη θέση της ότι €18.000.- της έδωσε μόνον 3 φορές. Συνεπώς είπε ψέματα στην Αστυνομία για το συνολικό ποσό που έλαβε. Η αναξιοπιστία όμως της κατηγορούμενης και της Υπεράσπισης γενικότερα προκύπτει και ως εκ της μη προβολής εξ' αρχής καθαρών θέσεων ενώπιον του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα η υπεράσπιση δεν έθεσε στους μάρτυρες κατηγορίας για σχολιασμό συγκεκριμένους, ουσιώδεις ισχυρισμούς, τους οποίους πρόβαλε εκ των υστέρων στη δική της μαρτυρία, εκ τους ασφαλούς, η κατηγορούμενη. Σε κάποιους εξ' αυτών έχει ήδη γίνει αναφορά ανωτέρω. Σημειώνω επιπρόσθετα τους εξής ισχυρισμούς : (α) Ότι μετά τη σύναψη της συμφωνίας πήγε μόνον 3 φορές στην Αθήνα η κατηγορούμενη και το ποσό που της έδωσε συνολικά ήταν €54.000.- δηλ. €18.000.- κάθε φορά. (β) Όταν επέστρεφε από την Αθήνα η κατηγορούμενη ο παραπονούμενος επιθεωρούσε το εμπόρευμα και ότι τις 3 φορές που έφερε 100 σκευάσματα φύλαξαν από μισά. (γ) Ως προς το θέμα της διακοπής της συνεργασίας τους με τον παραπονούμενο, μέσω της αντεξέτασης του παραπονούμενου, την κατάθεση της τεκμ.9 και την κυρίως εξέταση της ήταν η θέση της ότι οφειλόταν σε κάποια συγκεκριμένη συμπεριφορά του παραπονούμενου που την παρενοχλούσε κλπ. Όμως στην αντεξέταση της ουσιαστικά προέβαλε μια άλλη εξήγηση για την τελειωτική διακοπή της συνεργασίας τους τον Ιούλιο του 2012 την οποία ακούσαμε για πρώτη φορά και δεν υποβλήθηκε ποτέ προηγουμένως στον παραπονούμενο για να την σχολιάσει. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στο κάψιμο των ελιών της με ολική αναισθησία και χρήση μαχαιριού από τον παραπονούμενο και όσα άλλα σχετικά ανέφερε. Δεν μπορούσε είπε μετά από αυτό να συνεχίσει τη συνεργασία τους. Είναι προφανές θεωρώ ότι η πλευρά της κατηγορούμενης είχε υποχρέωση αυτά τα ουσιώδη θέματα να τα θέσει στον παραπονούμενο ή και στους ΜΚ ανάλογα για να δώσουν τις απαντήσεις τους και να μπορέσει το Δικαστήριο να αξιολογήσει τις εκατέρωθεν θέσεις και να καταλήξει στην αλήθεια. Στην υπόθεση Tekinder Pal. ν Δημοκρατίας