← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Λοϊζος Λοϊζου, Αρ. Υπόθεσης: 22365/16, 26/2/2018

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Λοϊζος Λοϊζου, Αρ. Υπόθεσης: 22365/16, 26/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:B39 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 22365/16 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Κατηγορούσα Αρχή ν. Λοϊζος Λοϊζου Κατηγορούμενου ------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 26 Φεβρουαρίου, 2018 Εμφανίσεις Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Π. Αβρααμίδης Για τον Κατηγορούμενο: κ. Λ. Λυσάνδρου Κατηγορούμενος: παρών Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος στην παρούσα έχει προβεί σε παραδοχή σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Παρεμβάλλω εδώ ότι η 4η κατηγορία έχει διακοπεί και σε αυτή έχει απαλλαγεί. Τα γεγονότα που διέπουν την διάπραξη των αδικημάτων έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή και εμπεριέχονται εν πάση περιπτώσει στο έγγραφο γεγονότων το οποίο έχει κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Εν συντομία έχουν ως εξής: Στις 6.11.2016 ήταν ορισμένος ο ποδοσφαιρικός αγώνας στο Τσίρειο στάδιο μεταξύ των ομάδων Απόλλων - Εθνικός Άχνας για το Πρωτάθλημα CYTA. Στον αγώνα ορίστηκαν καθήκον μέλη της αστυνομίας, υπό την ευθύνη του Ανωτ. Υπαστ. Χρ.Μούη. Στην πορεία του αγώνα και ενώ το σκορ ήταν 1-2, οργανωμένοι οπαδοί του Απόλλωνα άρχισαν να ρίχνουν φωτοβολίδες στον αθλητικό χώρο και να προκαλούν ζημιές στις εγκαταστάσεις του σταδίου. Η ώρα 18:51 ο αγώνας έληξε με σκορ 3-2 υπέρ του Απόλλωνα. Περί ώρα 19:00 ο Υπαστυνόμος Βύρωνας ανέφερε ότι ενώ βρισκόταν με την ομάδα του στο χώρο των αποδυτηρίων, οπαδοί του Απόλλωνα με καλυμμένα πρόσωπα άρχισαν να τους ρίχνουν πέτρες. Ακολούθως δόθηκαν οδηγίες να εξέλθουν του περιφραγμένου χώρου των αποδυτηρίων και ενώ οι οπαδοί τράπηκαν σε φυγή άναψαν φωτιά σε πλαστικό κάλαθο, με αποτέλεσμα να κληθεί η πυροσβεστική στο μέρος να την κατασβήσει. Από την ρίψη των αντικειμένων τραυματίστηκε ειδικός αστυφύλακας, ο οποίος μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Λεμεσού όπου διαπιστώθηκε ότι έφερε θλαστικό τραύμα στο κεφάλι και του έγινε συρραφή. Περί ώρα 19:09 ένας από τους διαμαρτυρόμενους που βρισκόταν επί της οδού Στέλιου Κυριακίδη και ο οποίος έφερε τσάντα ώμου, φορούσε βερμούδα με τον αριθμό 84, φούτερ και το πρόσωπο του ήταν καλυμμένο, που ως διαφάνηκε αργότερα ήταν ο κατηγορούμενος, έριξε χειροφωτοβολίδα αλεξίπτωτου με τη χρήση ειδικού οργάνου, η οποία κατέπεσε περί τα 300 μέτρα ανατολικότερα, σε ανοικτό περιφραγμένο χώρο όπου φυλάγονταν κεραμικά της εταιρείας Helneo Trading Ltd, που αναφέρεται στην 9η κατηγορία. Στο υποστατικό - αποθήκη της εν λόγω εταιρείας λήφθηκε πληροφορία ακολούθως ότι υπήρχε φωτιά με αποτέλεσμα να μεταβεί πυροσβεστική και να την κατασβέσει. Αργότερα διαφάνηκε ότι στις εγκαταστάσεις του σταδίου προκλήθηκαν διάφορες ζημιές, ενώ ζημιές προκλήθηκαν και στο υποστατικό της εταιρείας Helneo Trading Ltd που αναφέρθηκε και συγκεκριμένα σε κεραμικά, ύψους €1.704. Καταστράφηκαν να σημειωθεί 268 τ.μ. κεραμικών. Αυτά είναι εν συντομία τα γεγονότα εν σχέσει με την παρούσα υπόθεση. Σημειώνω ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου αγόρευσε βέβαια ενώπιον του Δικαστηρίου για μετριασμό της ποινής. Εν συντομία σημείωσε την παραδοχή και την απολογία του στο Δικαστήριο, ενώ εν σχέση με τα γεγονότα ανέφερε ότι τέθηκαν σε ένα γενικό πλαίσιο και δεν είχε συμμετοχή ο κατηγορούμενος στις υλικές καταστροφές και ζημιές στο στάδιο, όπως δεν είχε σχέση με τον τραυματισμό του αστυνομικού, κάψιμο υλικών και ρίψη πετρών. Ο κατηγορούμενος ο οποίος ήταν Πρόεδρος του ΣΥ.ΦΙ Απόλλωνα, δεν είναι σήμερα σημείωσε, βρισκόταν εκεί που είναι οι οργανωμένοι οπαδοί. Εντός του αγωνιστικού χώρου δεν ρίχθηκε καμία φωτοβολίδα από μέρους του αλλά τούτο έγινε έξω από το γήπεδο με τη λήξη του αγώνα όταν έριξε την φωτοβολίδα στον αέρα και προκάλεσε τις ζημιές που αναφέρθηκαν στην αποθήκη της εταιρείας. Αναφέρθηκε επίσης στο γεγονός ότι προσωπικά ο κατηγορούμενος με συγγενικά του πρόσωπα, βρήκαν τον ιδιοκτήτη της αποθήκης, του έχουν απολογηθεί και προέβηκαν σε διακανονισμό των ζημιών. Σχετικά αναφέρω κατέθεσε και τη βεβαίωση Τεκμήριο 1 ενώπιον του Δικαστηρίου Σημείωσε ότι παραιτήθηκε από Πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλάθλων του Απόλλωνα και έκτοτε από τον αγώνα δεν έχει πάει σε αγώνα, έχει αποκοπεί τελείως από τον ποδόσφαιρο. Ακολούθως ο κ. Λυσάνδρου αναφέρθηκε στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, υιοθετώντας και την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία έχει ετοιμαστεί, τονίζοντας τα προβλήματα που είχε ο κατηγορούμενος από την παιδική του ηλικία ως εκ της διαμάχης των γονέων του και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες βρέθηκε στους οργανωμένους του Απόλλωνα, κάτι που απέδωσε στην έλλειψη ελέγχου μέσα από το σπίτι. Τέλος, εισηγήθηκε με παραπομπή σε νομολογία, αν το Δικαστήριο επιβάλει ποινή φυλάκισης αυτή ν' ανασταλεί. Αναμφίβολα τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι πολύ σοβαρά. Τούτο προκύπτει πρώτιστα από τις προβλεπόμενες στο νόμο ποινές. Συγκεκριμένα στην 1η κατηγορία προβλέπεται ποινή φυλάκισης ενός έτους ή €2.000 πρόστιμο ή και οι δύο ποινές. Στις κατηγορίες 2 και 3 ποινή φυλάκισης μέχρι δύο έτη ή €4.000 πρόστιμο ή και οι δύο ποινές. Στην 5η κατηγορία μέχρι ένα έτος φυλάκιση ή €2.000 πρόστιμο ή και οι δύο ποινές. Στις κατηγορίες 6, 7 και 8 μέχρι δέκα έτη φυλάκιση ή €2.562 πρόστιμο ή και οι δύο ποινές, ενώ τέλος στην 9η κατηγορία μέχρι δύο χρόνια φυλάκιση ή €2.562 πρόστιμο ή και οι δύο ποινές. Σχετική με τη σοβαρότητα όμως των αδικημάτων, τα οποία εντάσσονται σημειώνω στο γενικότερο πλαίσιο αυτού που ονομάζουμε βία στα γήπεδα, είναι και η νομολογία. Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Αντωνίου,

(1996)2 ΑΑΔ σελ. 1 αναφέρθηκαν τα εξής: "Τον τελευταίο καιρό το φαινόμενο της βίας στους αθλητικούς χώρους έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις, εξελίσσεται δε σταθερά σε κύριο κοινωνικό πρόβλημα. Η περιφρούρηση του αθλητισμού από πράξεις βίας αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου. Η ευπρεπής συμπεριφορά θα πρέπει να είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση και τα γήπεδα αθλοπαιδιών θα πρέπει να γίνουν όπως ήταν στο παρελθόν, χώροι ψυχαγωγίας, ευγενούς άμιλλας και υγιούς ανταγωνισμού, ενώ οι αθλητικοί αγώνες πρέπει να παύσουν να παρέχουν δικαιολογίες για βανδαλισμούς και εκδηλώσεις μισαλλοδοξίας. Οι επιβαλλόμενες σε αδικήματα αυτής της φύσης ποινές θα πρέπει να είναι αποθαρρυντικές για πρόσωπα που δεν μπορούν να ελέγξουν τη συμπεριφορά τους σε δημόσιες συναθροίσεις και ιδιαίτερα σε γήπεδα αθλοπαιδιών, ενώ εκείνοι που δεν μπορούν να ελέγξουν τους εαυτούς τους, θα πρέπει να αντιληφθούν ότι θα καταβάλλουν βαρύ τίμημα για τη συμπεριφορά τους αυτή (Mathikoloni and Another v. The Police
(1988)2 CLR 22). Η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών είναι ιδιαίτερα εμφανής τον τελευταίο καιρό που η βίαιη συμπεριφορά, είτε υπό μορφή μεμονομένων περιστατικών είτε οργανωμένης αντικοινωνικής συμπεριφοράς έχει καταστεί ανησυχητικά συχνή. Τόσο το πρωτόδικο Δικαστήριο όσο και το Εφετείο μπορεί να λάβει δικανική γνώση της συχνότητας παρόμοιων επεισοδίων κατά τη διάρκεια ποδοσφαιρικών, κυρίως, αγώνων (βλ. σχετικά The Attorney-General v. Mavrokefalos
(1966)2 CLR 93, και Police v. Ioannou
(1989)2 CLR 61). Όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Theodorou v. the Police
(1979)2 CLR 191, τόσο οι συμμετέχοντες σε ποδοσφαιρικούς αγώνες όσο και οι θεατές, θα πρέπει να επιδεικνύουν αυτοσυγκράτηση και να μην επιτρέπουν στους εαυτούς τους να παρασύρονται από ξεσπάσματα θυμού ή από φανατισμό οποιουδήποτε είδους (βλ. επίσης Hapsides v. The Police
(1969)2 C.L.R.64).». Στην Μιχάλης Ευαγγέλου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(1997)2 ΑΑΔ 342, επαναλήφθηκαν όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω στην Αντωνίου και διαβάζω το απόσπασμα: "Αναμφίβολα στους αθλητικούς χώρους θα πρέπει να επικρατεί η ευπρέπεια και οι αθλητικοί αγώνες θα πρέπει να παύσουν να παρέχουν δικαιολογίες για βανδαλισμούς και εκδηλώσεις μισαλλοδοξίας (Γενικός Εισαγγελέας ν. Αντώνη Αντωνίου, Ποιν. Eφ. 6015, ημερ. 11.1.1996). Το Δικαστήριο επαναλαμβάνει την αποφασιστικότητα για την ανάγκη επιβολής σε αδικήματα αυτής της φύσης ποινών που θα αποθαρρύνουν πρόσωπα ανίκανα να ελέγξουν τη συμπεριφορά τους στους χώρους αθλοπαιδιών (βλ. Mathikoloni and Another v. The Police
(1988)2 CLR 22)". Όσα οι αποφάσεις πιο πάνω σημειώνουν χρόνια πριν, ισχύουν και σήμερα. Το απαράδεκτο φαινόμενο όχι μόνο δεν κατέστη δυνατό ν' ανακοπεί αλλά ως εκ της συχνότητας του, δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι έχει εξελιχθεί πλέον σε ένα σύγχρονο κοινωνικό πρόβλημα. Μάρτυρες αυτού, της βίας και του φανατισμού που επικρατεί στα γήπεδα, ολόκληρη η κοινωνία και βεβαίως τα Δικαστήρια, τόσο ως μέλη της κοινωνίας αλλά και ως εκ της ενασχόλησης τους με τις υποθέσεις αυτές. Έτσι οι αθλητικοί χώροι, οι οποίοι προορίζονται για να προάγουν την ψυχαγωγία, έχουν μετατραπεί σε χώρους για να συναθροίζονται ανεγκέφαλοι και να εκτονώνονται. Είναι βέβαιο δε ότι σύντομα σαν κοινωνία θα θρηνήσουμε θύματα. Εδώ θα πρέπει να σημειώσω, εν συνεχεία των ανωτέρω, και την ανησυχία του ίδιου του νομοθέτη τα τελευταία χρόνια ένεκα των αυξημένων κρουσμάτων βίας στα γήπεδα. Με τη θέσπιση του νόμου 5
(1)/94 αρχικά και ακολούθως του νόμου 48
(1)/08 που αντικατέστησε τον προηγούμενο και με τροποποιήσεις στον τελευταίο προκύπτει μία σαφής προσπάθεια να ελεγχθεί και κατά το δυνατό να ανακοπεί το απαράδεκτο αυτό φαινόμενο. Το δυστύχημα στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι ο κατηγορούμενος, ο οποίος ενήργησε κατ΄ αυτόν τον απαράδεκτα εγκληματικό τρόπο και βεβαίως με προσχεδιασμό, αφού μετέφερε την επίδικη χειροφωτοβολίδα και είχε καλυμμένο το πρόσωπο του με σκοπό να διαπράξει αδίκημα και τη χρησιμοποίησε με όλους τους κινδύνους που προέκυπταν ως εκ της χρήσης της, ήταν πρόεδρος συνδέσμου φιλάθλων ομάδας. Τούτο δείχνει και την έκταση του προβλήματος αφού ο ίδιος ο πρόεδρος του συνδέσμου φιλάθλων της συγκεκριμένης ομάδας, αντί να αγωνίζεται για τον περιορισμό και την εξάλειψη του φαινομένου, αντί να συμβουλεύει άλλους και πιο νεαρά παιδιά για να απέχουν από τέτοια φαινόμενα και να βοηθήσει ως εκ της θέσης του στον αγώνα που γίνεται για περιορισμό του φαινομένου, ο ίδιος διέπραξε αυτά τα σοβαρά αδικήματα. Όλα τα πιο πάνω κρίνονται επιβαρυντικά από το Δικαστήριο εν σχέση με τον συγκεκριμένο κατηγορούμενο. Με βάση λοιπόν όσα ανέφερα είναι σαφής η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Παρά τα πιο πάνω, η σοβαρότητα των αδικημάτων και η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση τους δεν μειώνει σε καμία περίπτωση την ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής, ούτως ώστε αυτή να αρμόζει στις προσωπικές συνθήκες του κάθε κατηγορουμένου. Το καθήκον εξατομίκευσης δεν ατονεί ακόμη και στις περιπτώσεις που υπάρχει ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Τονίζεται όμως ότι η εξατομίκευση δεν θα πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας, ούτε του στοιχείου της αποτροπής που επέβαλαν η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος, τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα. Παραπέμπω σχετικά στις υποθέσεις Ιωάννου κ.α ν Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 171 και Αστυνομία ν Toorac Fashion Ltd
(1993)2 Α.Α.Δ. 17. Έτσι στην παρούσα περίπτωση λαμβάνω υπόψη σε σχέση με τον κατηγορούμενο τα εξής: 1) Το λευκό του ποινικό μητρώο. 2) Την παραδοχή και την απολογία του στο Δικαστήριο, έστω και στο στάδιο που έγινε, μετά δηλαδή την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, μέσα από τα οποία προκύπτει έστω και στο στάδιο που έγινε, η μεταμέλεια και η αναγνώριση του λάθους του. 3) Την απολογία του προς τον ιδιοκτήτη της εταιρείας Helneo Trading Ltd που αφορά η 9η κατηγορία, η οποία έγινε δεκτή και τον διακανονισμό που έχει προβεί όσον αφορά τις ζημιές της εταιρείας. Αυτά λαμβάνονται υπόψη ως ένα στοιχείο μετάνοιας (βλ. Χαρτούμπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 20). Τέλος: 4) Τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, όπως τούτες προκύπτουν μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία έχει ετοιμαστεί με οδηγίες του Δικαστηρίου και μέσα απ΄ όσα περαιτέρω ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου ενώπιον του Δικαστηρίου. Πρόκειται για άτομο ηλικίας 28 ετών σήμερα, ο οποίος αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα στην παιδική και εφηβική ηλικία, λόγω συχνών διαπληκτισμών και προστριβών των γονέων του Αποφοίτησε από Τεχνική Σχολή με ειδικότητα υδραυλικός και πήρε απαλλαγή από την Εθνική Φρουρά λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας. Ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα μέλος της Εταιρείας Απόλλων Λεμεσού ενώ τα τελευταία 9 χρόνια εργάζεται ως υδραυλικός στις Βρετανικές Βάσεις. Στηρίζει οικονομικά τη μητέρα του η οποία είναι άνεργη και η οποία διαμένει με τον πατριό του σε ιδιόκτητη κατοικία. Είναι αρραβωνιασμένος και διαμένει με την αρραβωνιαστικιά του σε ενοικιαζόμενη κατοικία. Παρουσιάζει οικονομικές δυσκολίες και μετά από τροχαίο έχει υποβληθεί σε εγχείρηση για προσθήκη πλατίνας στο πόδι του. Δεν αντιμετωπίζει οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα υγείας. Για όποια σημασία έχει δε τούτο, ν' αναφέρω ότι δεν διαφεύγουν του Δικαστηρίου όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου, ότι έχει παραιτηθεί από Πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλάθλων της συγκεκριμένης ομάδας, δεν πάει σε αγώνες και αποκόπηκε από το ποδόσφαιρο Όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες που εντοπίζονται στην προκειμένη περίπτωση λαμβάνονται μεν υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής, δεν είναι όμως τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων, όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και για αποφυγή επιβολής των αρμοζουσών ποινών. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος όχι όμως και το είδος των ποινών. Θεωρώ υπό τις περιστάσεις αναπόφευκτο το είδος των ποινών που επιλέγει το Δικαστήριο να επιβάλει. Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα και λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη την σοβαρότητα των αδικημάτων, κρίνω ότι οι αρμόζουσες ποινές εν σχέση με τις κατηγορίες 1, 2, 3, 5, 8 και 9 που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι οι ποινές φυλάκισης. Οιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα εξυπηρετούσε κατά την κρίση μου τους σκοπούς του νόμου και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα σε επίδοξους νέους παραβάτες. Στις κατηγορίες 6 και 7 ήδη από το σημείο αυτό ν' αναφέρω ότι δεν θα επιβληθούν ποινές επειδή θεωρώ ότι τα γεγονότα που τις στοιχειοθετούν καλύπτονται από την 8η κατηγορία στην οποία θα επιβληθεί ποινή. Οι ποινές είναι ως εξής: 1η κατηγορία: 3 μήνες φυλάκιση 2η κατηγορία: 4 μήνες φυλάκιση 3η κατηγορία: 4 μήνες φυλάκιση 5η κατηγορία: 4 μήνες φυλάκιση 8η κατηγορία: 4 μήνες φυλάκιση 9η κατηγορία: 4 μήνες φυλάκιση Να αναφέρω ότι στις κατηγορίες 3, 5, 8 και 9 επέβαλα την ίδια ποινή παρά τη διαφοροποίηση που υπάρχει στις προβλεπόμενες ποινές αφού θεωρώ ότι προκύπτουν από την ίδια ενέργεια του κατηγορούμενου να κατέχει, να μεταφέρει και να κάνει χρήση της χειροφωτοβολίδας, ενώ οι ζημιές προέκυψαν ακριβώς από τη χρήση αυτή. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Επιπρόσθετα, με βάση την εξουσία που μου δίνει το άρθρο 73 του νόμου 48
(1)/08, εκδίδω διάταγμα αποκλεισμού του κατηγορούμενου από οποιοδήποτε αγώνα ή αθλητική εκδήλωση και του απαγορεύω την είσοδο σε οποιοδήποτε αθλητικό χώρο για περίοδο ενός έτους. Έρχομαι να εξετάσω τώρα κατά πόσο οι ποινές που έχει επιβάλει το Δικαστήριο θα πρέπει να οδηγήσουν σε άμεση φυλάκιση του κατηγορουμένου ή εάν δύναται να ανασταλούν δυνάμει των διατάξεων του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, και έχοντας πάντα κατά νου ότι με τον Νόμο 186
(1)/2003, ο οποίος τροποποίησε τον πιο πάνω νόμο, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή της εκτέλεσης ποινής φυλάκισης εάν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου. Τα κριτήρια για την άσκηση της εξουσίας αυτής του Δικαστηρίου τέθηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ενδεικτικά παραπέμπω στην πολύ γνωστή υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ρομίνας Τζιαουχάρη
(2005)2 ΑΑΔ 161. Στην παρούσα αναφέρεται ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος και η ανάγκη αποτροπής είναι δεδομένα και το Δικαστήριο έχει καθήκον να πατάξει παρόμοιες αξιόποινες συμπεριφορές προκειμένου να καταδείξει ότι η συνέχιση διάπραξης τέτοιων αδικημάτων δεν είναι ανεκτή και πρέπει επιτέλους να τερματιστεί. Έχοντας μελετήσει δε πολύ προσεκτικά τις περιστάσεις τη υπόθεσης και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, όσο και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, δεν εντοπίζω οτιδήποτε που θα μπορούσε να συνηγορήσει υπέρ της αναστολής των ποινών. Δεν μου έχει διαφύγει η απόφαση στην οποία έχει παραπέμψει ο κ. Λυσάνδρου (Θεόδωρος Αργυρίδης κ.α. v. Αστυνομίας, Π.Ε.64-69/13), αναφέρω όμως πολύ επιγραμματικά ότι η συγκεκριμένη υπόθεση αποφασίστηκε με βάση τα δικά της δεδομένα και θεωρώ ότι δεν τυγχάνει εφαρμογής εδώ. Οι ποινές φυλάκισης συνεπώς θα είναι άμεσες. Εκ του συνόλου της κράτησης δε που προκύπτει με βάση τις ποινές που επιβλήθηκαν, αφαιρείται ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση για την παρούσα. Το διάταγμα αποκλεισμού πιο πάνω θα ξεκινά από τη μέρα της αποφυλάκισης του. €200 έξοδα να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. Subject: Criminal/Sentence Αναφορά: Οχλαγωγία εντός των εγκαταστάσεων αθλητικού χώρου / Απόκρυψη προσώπου / Μεταφορά επιθετικού όπλου / Χρησιμοποίηση επικίνδυνων αντικειμένων / Κατοχή εκρηκτικών υλών / Μεταφορά εκρηκτικών υλών / Χρήση εκρηκτικών υλών / Κακόβουλη ζημιά σε περιουσία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.