Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Pim Schulte, Αρ. Υπόθεσης: 13049/17, 7/2/2018

(1)και 51

(1), Πρώτο Παράρτημα του ως άνω νόμου, Ν.113(Ι)/2004, όπως έχει τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 1ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος την 26.5.2017, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, εισήγαγε πυροβόλο όπλο κατηγορίας Β το οποίο απαγορεύεται, δηλαδή ένα πιστόλι μάρκας EKOLAGENT, χωρίς αριθμό εγγραφής. 2. Στη κατηγορία 2, στο αδίκημα της εισαγωγής πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β' και Γ', κατά παράβαση των άρθρων 2, 4

(1)και 51

(1), Πρώτο Παράρτημα του ως άνω νόμου, Ν.113(Ι)/2004, όπως έχει τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 2ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία προς την κατηγορούσα αρχή, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, εισήγαγε πυροβόλο όπλο κατηγορίας Β το οποίο απαγορεύεται, δηλαδή ένα περίστροφο μάρκας EKOLARDA. 3. Στη κατηγορία 3, στο αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου, κατηγορίας Β', κατά παράβαση των άρθρων 2, 4

(1)και 51

(1), Πρώτο Παράρτημα του Περί Πυροβόλων και μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου, Ν113(Ι)/2004, όπως έχει τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 3ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος την 25.8.2017, στην Ακρούντα, της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του πυροβόλο όπλο κατηγορίας Β, το οποίο απαγορεύεται, δηλαδή το περίστροφο μάρκας EKOLAGENT. 4. Στη κατηγορία 4, στο αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου, κατηγορίας Β', κατά παράβαση των άρθρων 2, 4

(1)και 51

(1), Πρώτο Παράρτημα του Περί Πυροβόλων και μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου, Ν113(Ι)/2004, όπως έχει τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 4ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος την 25.8.2017, στην Ακρούντα, της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του πυροβόλο όπλο κατηγορίας Β, το οποίο απαγορεύεται, δηλαδή το περίστροφο μάρκας EKOLARDA. 5. Στη κατηγορία 5, στο αδίκημα της εισαγωγής εκρηκτικών υλών, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 4

(4)α, του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54, ως έχει τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 5ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος την 26.5.2017, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, εισήγαγε εκρηκτικές ύλες, δηλαδή 60 σφαίρες διαμετρήματος 7,65 χλμ, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών. 6. Στη κατηγορία 7, στο αδίκημα της κατοχής εκρηκτικών υλών, άνευ αδείας του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 4

(4)α, του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και του Νόμου Περί Αυξήσεως των Ποινών(Πυροβόλα και Εκρηκτικαί Ύλαι) Ν.27/

1. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 4ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος την 25.8.2017, στην Ακρούντα, της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του εκρηκτικές ύλες, δηλαδή 53 σφαίρες διαμετρήματος 7,65 χλμ, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών.
2. Στη κατηγορία 9, στο αδίκημα της χρήσης εκρηκτικών υλών, άνευ αδείας του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 4

(4)ζ, του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και του Νόμου Περί Αυξήσεως των Ποινών(Πυροβόλα και Εκρηκτικαί Ύλαι) Ν.27/

1. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 9ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία προς την κατηγορούσα αρχή, μεταξύ της 26.5.2017 και της 25.8.2017, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, χρησιμοποίησε εκρηκτικές ύλες, δηλαδή 7 σφαίρες διαμετρήματος 7,65 χλμ, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών.
2. Στη κατηγορία 11, στο αδίκημα της παράλειψης της υποχρεωτικής εγγραφής πυροβόλου όπλου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 33 και 51, του Περί Πυροβόλων και μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου, Ν113(Ι)/2004, όπως έχει τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 11ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος την 28 Μαΐου 2017, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ εισήγαγε το πιστόλι που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, δηλαδή ένα πιστόλι μάρκας EKOLAGENT στις 26.5.2017, παρέλειψε όπως εντός δύο εργάσιμων ημερών από τη στιγμή της άφιξης του όπλου στη Δημοκρατία να αποταθεί στον Αστυνομικό Διευθυντή της Επαρχίας Λεμεσού όπου διέμενε για την εγγραφή του όπλου.
3. Στη κατηγορία 12, στο αδίκημα της παράλειψης της υποχρεωτικής εγγραφής πυροβόλου όπλου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 33 και 51, του Περί Πυροβόλων και μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου, Ν113(Ι)/2004, όπως έχει τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 12ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία προς την κατηγορούσα αρχή, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ εισήγαγε το περίστροφο που αναφέρεται στη 2η κατηγορία, δηλαδή ένα περίστροφο μάρκας EKOLARDA, παρέλειψε όπως εντός δύο εργάσιμων ημερών από τη στιγμή της άφιξης του όπλου στη Δημοκρατία να αποταθεί στον Αστυνομικό Διευθυντή της Επαρχίας Λεμεσού όπου διέμενε για την εγγραφή του όπλου.
4. Στη κατηγορία 13, στο αδίκημα της κατοχής τόξου, κατά παράβαση των άρθρων 2, και 24 του Περί Πυροβόλων και μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου, Ν113(Ι)/2004, όπως έχει τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 13ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος την 25.8.2017, στην Ακρούντα, της Επαρχίας Λεμεσού, κατείχε ένα οπλότοξο μάρκας JAGUAR με τρία βέλη, χωρίς να είναι κάτοχος αδείας κατοχής.
5. Στην κατηγορία 14, στο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως «Β», κατά παράβαση των άρθρων 1, 3, του Πρώτου Πίνακα Μέρος ΙΙ, των άρθρων 6

(2), 24, 30, 31, 31Α και του Τρίτου Πίνακα, του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, ως έχει τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 14ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 25.8.2017, στην Ακρούντα, της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, δηλαδή 0,93 του γραμμαρίου SALVORIN και ίχνη φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. 12. Στην κατηγορία 15, στο αδίκημα της κατοχής σκευών για τη λήψη ναρκωτικών κατά παράβαση των άρθρων 101(γ), 24

(1), 30 και 31, του Πρώτου και του Τρίτου Πίνακα, του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 ως έχει τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 15ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος, την 25.8.2017 στην Ακρούντα, της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του σκεύη για τη λήψη ναρκωτικών ουσιών, δηλαδή, δύο σπαστήρες και δύο πίπες καπνίσματος. 13. Στην κατηγορία 16, στο αδίκημα του καπνίσματος φυτού καννάβεως κατά παράβαση των άρθρων 10(α), 24

(1), 30 και 31, του Πρώτου Πίνακα Μέρος ΙΙ και του Τρίτου Πίνακα, του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 ως έχει τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 16ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος, σε άγνωστη ημερομηνία προς την κατηγορούσα αρχή, κατά η περί τον Μάρτιο 2017, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. 14. Στη κατηγορία 17 στο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως «Α» κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι, 6

(2), 24, 30, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας, του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 17ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος την 25.8.2017, στην Ακρούντα, της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στη κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α', δηλαδή ίχνη Διμεθυλοτρυπταμίνης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Στις λοιπές κατηγορίες που ο κατηγορούμενος αρχικά αντιμετώπιζε και συγκεκριμένα στις κατηγορίες 6, 8 και 10, απαλλάχθηκε μετά που η Κατηγορούσα Αρχή ανακοίνωσε αναστολή ποινικής δίωξης τούτων από τον Γενικό Εισαγγελέα. Τα γεγονότα που στοιχειοθετούν τα αδικήματα των κατηγοριών στις οποίες βρέθηκε ένοχος o κατηγορούμενος, είναι καταγεγραμμένα στη γραπτή έκθεση γεγονότων την οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά και στα όσα προφορικά προσέθεσε. Αυτά δεν έχουν αμφισβητηθεί σε κανένα σημείο από την Υπεράσπιση, έχουν δε ως ακολούθως׃ Στις 10/08/2017 αποστάλθηκε στον ΜΚ1 Αστ.35 Γ. Ορφανό, μήνυμα από τις αρχές της Ισπανίας, μέσω της EUROPOL, με το οποίο ενημέρωναν την Κυπριακή Αστυνομία ότι στα πλαίσια επιχείρησης που έγινε στην Ισπανία για καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης πυροβόλων όπλων, στις 31/07/2017, συνελήφθη ένας Ισπανός υπήκοος ο οποίος διατηρούσε παράνομο εργαστήριο και μετέτρεπε όπλα κρότου σε κανονικά πυροβόλα όπλα. Επίσης κατασκεύαζε και πυρομαχικά για τα όπλα που μετέτρεπε. Από αρχείο και χειρόγραφες σημειώσεις που εντοπίστηκαν στην κατοχή του συλληφθέντα εξασφαλίστηκαν τα στοιχεία των προσώπων στα οποία πώλησε πυρομαχικά και όπλα, μέσω του δικτύου «DARKNET» καθώς και διευθύνσεις στις οποίες απέστειλε, μέσω ταχυμεταφορών. Σύμφωνα με τα ως άνω στοιχεία διαφάνηκε ότι ένα όπλο και 60 φυσίγγια αγοράστηκαν από τον κατηγορούμενο και στις 24/05/2017 του αποστάληκαν στην Κύπρο μέσω της εταιρείας ταχυμεταφορών UPS. Από εξετάσεις που έγιναν μέσω της εταιρείας ταχυμεταφορών UPS, διαπιστώθηκε ότι το εν λόγω πακέτο εστάλη από την Ισπανία στις 24/05/2017 και στις 26/05/2017 παραδόθηκε στο γραφείο υποδοχής της εταιρείας ASBISC ENTERPRISES PLC, η οποία ήταν η εργοδότρια εταιρεία του κατηγορούμενου, από τον Ιανουάριο του 2005 μέχρι και την σύλληψή του. Το πακέτο το παρέλαβε η ΜΚ7 Σκεύη Tohme, η οποία το παρέδωσε στον κατηγορούμενο. Εξασφαλίστηκαν εναντίον του κατηγορούμενου δικαστικά εντάλματα έρευνας της οικίας, του γραφείου, των υποστατικών και των οχημάτων του και δικαστικό ένταλμα σύλληψής του. Στις 25/08/2017 και ώρα 08:35, ο κατηγορούμενος με το όχημά του υπ' αρ. εγγραφής KWA 272, ανακόπηκε από τον ΜΚ2 Αστ.893 Παπαδοπούλου, στην οδό Αγίου Αμβροσίου στην Βιομηχανική περιοχή του Αγίου Αθανασίου στη Λεμεσό. Την 25/08/2017 και ώρα 08:40 ο ΜΚ26 Α/Αστ.2097 Στ. Αντωνίου συνέλαβε τον κατηγορούμενο και του εξήγησε τους λόγους σύλληψής του και του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο και αυτός απάντησε στην Αγγλική γλώσσα «Τα έχω σπίτι μου». Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 09:40-13:40 κατόπιν έρευνας στην οικία του κατηγορούμενου και στην παρουσία του ιδίου εντοπίσθηκαν από μέλη της Αστυνομίας και κατασχέθηκαν, ένα έμφορτο πιστόλι μάρκας EKOL AGENT χωρίς αριθμό εγγραφής, αφού απαλείφθηκε με μηχανική επέμβαση, εντός του οποίου εντοπίστηκε γεμιστήρας με 6 πλήρη φυσίγγια, ένα σακούλι εντός του οποίου υπήρχαν 45 πλήρη φυσίγγια, ένα στρογγυλό κουτί με την επιγραφή «200 Made in Czech Republic», που περιείχε αριθμό σφαιριδίων, δύο πλήρη φυσίγγια, δεύτερο στρογγυλό κουτί με την επιγραφή «200 Made in Czech Republic» που περιείχε αριθμό σφαιριδίων, ένα έμφορτο περίστροφο EKOLARDA εντός του οποίου υπήρχαν 5 μεταλλικά σφαιρίδια, ένα οπλότοξο μάρκας JAGUAR με τρία βέλη, δύο μεταλλικοί σπαστήρες, και δύο γυάλινες πίπες καπνίσματος. Όλα τα πιο πάνω αντικείμενα υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο και αυτός παραδέχθηκε ότι ήταν δικά του. Στις 25/08/2017 ο ΜΚ26 ανέκρινε προφορικά τον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο αυτός ουσιαστικά παραδέχτηκε την διάπραξη των αδικημάτων και ανέφερε πως το πιστόλι και το περίστροφο, όπως και τις σφαίρες, τα είχε για δική του προστασία. Το οπολότοξο ανέφερε ότι ήταν δικό του ενώ για τα ναρκωτικά και τα σκεύη λήψεως ναρκωτικών ουσιών δήλωσε ότι στο παρελθόν ήταν χρήστης κάνναβης. Στις 26/08/2017 και μεταξύ των ωρών 10:35 και 12:10 ο ΜΚ26 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο ο οποίος παραδέχτηκε την διάπραξη των αδικημάτων. Μεταξύ άλλων ανέφερε ότι το πιστόλι και το περίστροφο όπως και τις σφαίρες και τα σφαιρίδια τα είχε για δική του προστασία και τα έφερε με τον ίδιο τρόπο μέσω δηλαδή από DARKNET, χωρίς να είναι σε θέση να δώσει στοιχεία για τους πωλητές αφού όπως ανέφερε στο DARKNET, είναι όλα με κωδικούς. Επίσης ανέφερε ότι από τις σφαίρες που έφερε με το πιστόλι, οι οποίες ήταν 60, πυροβόλησε τις 7 μόλις παρέλαβε το πιστόλι για να ελέγξει κατά πόσο λειτουργούσαν και κατά πόσο ήταν επικίνδυνα. Περεταίρω έκανε σχετικές υποδείξεις σκηνών για τα σημεία στα οποία τις χρησιμοποίησε. Όσον αφορά το οπλότοξο ανέφερε ότι ήταν δικό του ενώ για τα ναρκωτικά και τα σκεύη λήψεως ναρκωτικών ουσιών δήλωσε ότι ήταν στο παρελθόν χρήστης κάνναβης και σταμάτησε πριν έξι μήνες περίπου. Ο κατηγορούμενος παρέλειψε να αποταθεί στον Αστυνομικό Διευθυντή της Επαρχίας Λεμεσού για να εγγράψει τόσο το πιστόλι μάρκας EKOL AGENT όσο και το περίστροφο EKOLARDA, ως όφειλε εντός 2 εργάσιμων ημερών από την άφιξη τους στην Κύπρο. Τόσο το πιστόλι όσο και το περίστροφο ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος δεν είχε άδεια κατοχής του οπλότοξου μάρκας JAGUAR. Οι ναρκωτικές ουσίες που ανευρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορούμενου, αφού στάλθηκαν στο Γενικό Χημείο του Κράτους, χωρίζονταν σε ίχνη κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, σε ίχνη Διμεθυλοτρυπταμίνης και σε πράσινη ξηρή φυτική ύλη Salvinorin A βάρους 0,93 γραμμαρίων. Ο κατηγορούμενος δεν είχε την οποιαδήποτε άδεια κατοχής των πιο πάνω ναρκωτικών ουσιών από τον Υπουργό Υγείας. Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και βρίσκεται υπό κράτηση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης από τις 25/08/

1. Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται όπως τα ευρισκόμενα στην κατοχή της αστυνομίας τεκμήρια, τα οποία καταγράφονται στους σχετικούς καταλόγους, αντίγραφα των οποίων κατέθεσε στο Δικαστήριο και έγιναν, για τα αδικήματα που αφορούν τις ναρκωτικές ουσίες Τεκμήριο 2 και για τα αδικήματα που αφορούν τα όπλα και τις εκρηκτικές ύλες Τεκμήριο 3, διατεθούν ως ακολούθως: (α) Όλα τα τεκμήρια του καταλόγου Τεκμήριο 2, να δημευθούν και να καταστραφούν. (β) Από τα τεκμήρια που καταγράφονται στο Τεκμήριο 3: · Τα υπ' αριθμ.15, 18, 19, 20, 21 και 22, να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους, αφού προηγουμένως αφαιρεθεί αν υπάρχει οτιδήποτε παράνομο πάνω σε αυτά. Τα υπόλοιπα τεκμήρια να δημευθούν και να καταστραφούν. Με το πιο πάνω αίτημα του εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής και στην έκδοση σχετικών διαταγμάτων, συμφώνησε ο συνήγορος υπεράσπισης. Αγορεύοντας o ευπαίδευτoς συνήγορος του κατηγορουμένου προς μετριασμό της ποινής κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη, ότι κάποιες κατηγορίες στηρίζονται στα ίδια γεγονότα και ως εκ τούτου δεν πρέπει να επιβληθεί ποινή σε όλες. Πρόκειται για τις κατηγορίες 1 και 3, που αφορούν την εισαγωγή και την κατοχή του ίδιου πιστολιού, τις κατηγορίες 2 και 4 που αφορούν την εισαγωγή και την κατοχή του ίδιου περίστροφου και τις κατηγορίες 5 και 7, που αφορούν την εισαγωγή και την κατοχή των ίδιων εκρηκτικών υλών. Σε αυτές τις κατηγορίες, είναι η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου ότι θα μπορούσε να επιβληθεί ποινή σε όποιαν θεωρεί το Δικαστήριο ότι είναι η σοβαρότερη. Τούτο διότι παρά τον εντοπισμό στην κατοχή του κατηγορούμενου των επιδίκων όπλων και εκρηκτικών, σε διαφορετική ημερομηνία από την ημερομηνία εισαγωγής τους, επειδή η εισαγωγή καθ' εαυτής έχει το στοιχείο της κατοχής και επειδή η κατοχή είναι ένα διαρκές αδίκημα, ήτοι από την ημέρα που έγινε η εισαγωγή, δεν πρέπει να επιβληθεί ποινή και στις δύο, σε κάθε περίπτωση, κατηγορίες Επικαλέστηκε επίσης σαν ελαφρυντικό παράγοντα, ότι τα αδικήματα κάποιων εκ των κατηγοριών που ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος, αποκαλύφθηκαν από τον ίδιο. Συγκεκριμένα, η αστυνομία δεν είχε καμία πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος μέσω του συστήματος «DARKNET», δια του οποίου εισήγαγε το πιστόλι των κατηγοριών 1 και 3, εισήγαγε και το περίστροφο των κατηγοριών 2 και
2. Είναι ο ίδιος που ομολόγησε την διάπραξη του αδικήματος της κατηγορίας 2 και συνεπώς η μόνη κατηγορία που θα υπήρχε, αν δεν αποκάλυπτε και δεν ομολογούσε από μόνος του την διάπραξη του αδικήματος της κατηγορίας 2, θα ήταν η κατοχή περιστρόφου, ήτοι αυτού της κατηγορίας 4, γιατί δεν υπήρχε μαρτυρία για την εισαγωγή. Το ίδιο ισχύει και για το αδίκημα του καπνίσματος φυτού κάνναβης. Αποκάλυψε ο ίδιος ότι έκαμε χρήση, αφού δεν υπήρχε οποιαδήποτε μαρτυρία για την διάπραξη του συγκεκριμένου αδικήματος. Παραπέμποντας δε και σε σχετική νομολογία είναι εισήγηση του ότι λόγω της αποκάλυψης των αδικημάτων αυτών, ο κατηγορούμενος πρέπει να τύχει μιας πολύ επιεικούς μεταχείρισης στις συγκεκριμένες κατηγορίες. Ο συνήγορος υπεράσπισης, αναγνωρίζοντας την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν σχέση με πυροβόλα όπλα και ότι σε θέματα κατοχής πυροβόλων όπλων, έχουν επιβληθεί από τα Δικαστήρια μας πολλών ειδών και πολύ διαφορετικές ποινές, επεσήμανε ταυτόχρονα ότι, οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν είναι καθοριστικής σημασίας, αλλά ενδεικτικές της ποινής αφού κάθε υπόθεση πρέπει να εξετάζεται με βάση τα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά. Επικαλούμενος επίσης σχετική νομολογία, επεσήμανε ότι, παρά το γεγονός πώς και στην παρούσα υπόθεση υπάρχουν σοβαρές κατηγορίες με βάση τις προβλεπόμενες ποινές, ακόμη και αν το Δικαστήριο κρίνει πώς οι κατηγορίες αυτές είναι τέτοιες που από τη φύση τους επιβάλλουν να δοθεί στην ποινή αποτρεπτικός χαρακτήρας, το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί. Την εισήγηση του όμως αυτή την υπέβαλε, αποδεχόμενος ταυτόχρονα ότι η εξατομίκευση δεν θα πρέπει να λειτουργήσει ως παράγων που θα ανατρέπει την ουσιαστική επιβολή του Νόμου. Αναφορικά δε με το ύψος ποινών που επιβλήθηκαν για αδικήματα παρόμοιας φύσης με αυτά που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στην παρούσα και που αφορούσαν πυροβόλα όπλα και εκρηκτικές ύλες, αφού παρέπεμψε το Δικαστήριο σε αριθμό υποθέσεων, εισηγήθηκε ότι η παρούσα υπόθεση πρέπει να διαφοροποιηθεί από τις σοβαρότερες του είδους. Τούτο διότι ο κατηγορούμενος δεν είναι και ουδέποτε υπήρξε εγκληματικό στοιχείο και ουδέποτε ενόχλησε οποιοδήποτε συνάνθρωπο του. Τα όπλα δεν τα εισήξε για οποιοδήποτε εγκληματικό σκοπό, αλλά για προσωπική προστασία αφού όπως πληροφορήθηκε στη Κύπρο οι διαρρήξεις, οι ληστείες και οι κλοπές παρουσιάζουν έξαρση. Στην «αφελή» δε, όπως την χαρακτήρισε ο ευπαίδευτος συνήγορος, απόφαση του, επενήργησε και το γεγονός, το οποίο δεν αμφισβητήθηκε από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, ότι το σπίτι στο οποίο διέμενε βρισκόταν σε απομονωμένη περιοχή στο χωριό Ακρούντα. Πρόσθεσε ακόμη ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει κάνει οποιανδήποτε χρήση των όπλων, πέραν του ότι δοκίμασε το όπλο της κατηγορίας 1, για να ελέγξει κατά πόσο λειτουργούσε. Το ένα δε εξ αυτών, το είχε κλειδωμένο μέσα στο χρηματοκιβώτιο, γεγονός που καθιστούσε τη χρήση του δύσκολη. Ακόμη για το περίστροφο που αναφέρεται στις κατηγορίες 2 και 4, είναι εισήγηση του πώς τα αδικήματα αυτά ουσιαστικά πρέπει να θεωρηθούν εντελώς τυπικά. Τούτο διότι η φύση του περιστρόφου αυτού είναι τέτοια, που αν αποτείνετο στον Αστυνομικό Διευθυντή της επαρχίας ή στον Αρχηγό Αστυνομίας, μπορούσε κάλλιστα να εξασφαλίσει άδεια κατοχής για το συγκεκριμένο όπλο. Το όπλο αυτό δεν είναι πυροβόλο όπλο εν τη εννοία του Νόμου, αλλά ένα όπλο παρόμοιο με αθλητικό πιστόλι, για το οποίο, ως και ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής συμφώνησε, είναι δυνατόν κάποιος υπό προϋποθέσεις, να εξασφαλίσει άδεια κατοχής και εισαγωγής. Αποδεχόμενος ότι η άγνοια νόμου δεν αποτελεί υπεράσπιση, επικαλέστηκε επίσης για τις συγκεκριμένες κατηγορίες σαν ελαφρυντικό παράγοντα, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος προέρχεται από την Ολλανδία και δεν γνώριζε τις διαδικασίες που έπρεπε να ακολουθήσει για να εισάξει και κατέχει νόμιμα τα επίδικα όπλα. Συγκεκριμένα αγνοούσε ότι αν αποτείνετο στην αρμόδια αρχή εντός δύο ημερών από την εισαγωγή του επιδίκου περιστρόφου και των σφαιριδίων του, ήτοι ενός όπλου που στη χώρα του αλλά και σε άλλες επιτρέπεται η κατοχή του, τότε δεν θα διέπραττε τα αδικήματα που έχουν σχέση με αυτά. Ως μετριαστικό παράγοντα, ιδιαίτερης μάλιστα σημασίας, επικαλέστηκε την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου στην Αστυνομία, αφού όπως συνάγεται από τα γεγονότα, μόλις τον σταμάτησαν και του επέστησαν την προσοχή στον Νόμο, τους είπε «Τα έχω στο σπίτι μου». Πριν καν οι αστυνομικοί τον πληροφορήσουν ότι είχαν ένταλμα έρευνας, ο κατηγορούμενος τους οδήγησε στο σπίτι του και κατά την έρευνα μετά τον εντοπισμό των σφαιριδίων, τους απεκάλυψε πως αυτά ήταν για το περίστροφο που είχε, το οποίο και τους παρέδωσε. Με την συμπεριφορά του δε αυτή, αλλά και με την παραδοχή και συνεργασία του με την Αστυνομία, βοήθησε εις την γρήγορη εξιχνίαση των αδικημάτων, παράγων που ως η νομολογία αναγνωρίζει, λαμβάνεται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Αναφορικά με τις κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα που έχουν σχέση με παράνομες ναρκωτικές ουσίες, επικαλέστηκε το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος όντας Ολλανδός, έκανε χρήση κάνναβης περιστασιακά όταν ήταν στην Ολλανδία και συνέχισε να κάμνει και στην Κύπρο. Επεσήμανε δε ότι στην Ολλανδία η χρήση της συγκεκριμένης ουσίας επιτρέπετο. Όταν όμως αντιλήφθηκε ότι στην Κύπρο δεν επιτρεπόταν, σταδιακά προσπάθησε και από μόνος του μπόρεσε να σταματήσει εντελώς τη χρήση ναρκωτικών, όχι μόνο επειδή ήταν περιστασιακός χρήστης, αλλά και επειδή είχε την ισχυρή θέληση να την σταματήσει και να απεξαρτητοποιηθεί. Αυτό δε το στοιχείο είναι ένας παράγοντας που, παραπέμποντας σε σχετική νομολογία, εισηγήθηκε πώς πρέπει να ληφθεί επίσης υπόψη προς όφελος του. Σε σχέση με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του κατηγορούμενου, υιοθέτησε την έκθεση κοινωνικής έρευνας που έχει ετοιμαστεί από το Γραφείο Ευημερίας και ευρίσκεται στο φάκελο της υπόθεσης. Επεσήμανε ακόμη ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 38 ετών, με λευκό ποινικό μητρώο, είναι Ολλανδός υπήκοος και Ολλανδός εκ γενετής. Ήρθε στην Κύπρο τέλη του 2004 αρχές του 2005 για να εργαστεί. Είναι δηλαδή στην Κύπρο, σχεδόν 13 χρόνια, χωρίς να έχει δημιουργήσει οποιοδήποτε πρόβλημα. Είναι ένας φιλήσυχος πολίτης, εργάζεται και πληρώνει τους φόρους του κανονικά και ζει σε μια μικρή κοινότητα ειρηνικά χωρίς να έχει δημιουργήσει πρόβλημα σε οποιονδήποτε συνάνθρωπο του. Ανέφερε ακόμη ότι μετά την ρήξη στον γάμο των γονιών του και τον χωρισμό τους, ο κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο το οποίο συμπαραστάθηκε στη μητέρα του ψυχολογικά για να αντέξει τον χωρισμό, αλλά ταυτόχρονα συμπαρίστατο και στον πατέρα του οικονομικά, γιατί ήταν μία περίοδος στην οποία ήταν άνεργος. Μέχρι σήμερα συμπαραστέκεται στη μητέρα του και ταυτόχρονα φιλοξενεί εις την Κύπρο τον πατέρα του, ο οποίος είναι άνεργος και τον συντηρεί οικονομικά. Αυτή η συμπεριφορά, σύμφωνα πάντα με την εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης, δείχνει έναν άνθρωπο ευαίσθητο και σωστό εις τη συμπεριφορά του μέσα στην οικογένεια, αλλά και στην κοινωνία. Ανέφερε ακόμη ότι στο εργασιακό του περιβάλλον είναι πολύ αγαπητός λόγω του τρόπου που εργάζεται και συνεργάζεται με τους συναδέλφους του, αλλά και με τους προϊστάμενους του. Προς επίρρωση δε της θέσης του αυτής κατέθεσε, χωρίς ένσταση και χωρίς να αμφισβητηθεί το περιεχόμενο της από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, επιστολή - βεβαίωση, ημερομηνίας 29 Νοεμβρίου 2017, η οποία έχει δοθεί από τη Διεύθυνση της εταιρείας του, η οποία περιγράφει τον χαρακτήρα του κατηγορούμενου και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί μέσα στην επιχείρηση. Σε αυτήν, η οποία έγινε Τεκμήριο 1, βεβαιούται ότι ο κατηγορούμενος ήταν υπάλληλος σε ένα συγκεκριμένο Τμήμα της εταιρείας και ότι ουδέποτε δημιούργησε οποιοδήποτε πρόβλημα. Ο κ. Γεωργίου μας κάλεσε επίσης να λάβουμε υπόψη ότι με την φυλάκιση του, σίγουρα θα χάσει τη δουλειά του, ευελπιστεί όμως ότι με την αποφυλάκιση του λόγω της εκτίμησης που οι εργοδότες του τρέφουν προς το πρόσωπο του, θα τον επαναεργοδοτήσουν, νοουμένου ότι δεν θα υπάρξει οποιοδήποτε πρόβλημα με την παραμονή του στην Κύπρο από τις Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αναφορικά με το οπλότοξο επικαλέστηκε επίσης σαν μετριαστικό παράγοντα, την άγνοια του κατηγορούμενου ότι η κατοχή του συγκεκριμένου είδους τόξου στην Κύπρο απαγορεύεται. Καταλήγοντας ο ευπαίδευτος συνήγορος τόνισε ότι ο κατηγορούμενος δεν είναι εγκληματικό στοιχείο, που σε μία τέτοια περίπτωση, η κατοχή από αυτόν πυροβόλων όπλων, θα αποτελούσε κίνδυνο για την κοινωνία. Ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος σκεπτόμενος λανθασμένα και με σκοπό την προστασία του ιδίου και της περιουσίας του, προέβη στη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων. Στο σημείο αυτό επισημαίνουμε ότι έχουμε εξετάσει τα ό,σα ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης ανέφερε, τα λαμβάνουμε υπόψη στο σύνολο τους, θα σταθούμε δε σε αυτά και στη συνέχεια, όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Έχουμε επίσης μελετήσει με τη δέουσα προσοχή την προς υποστήριξη των εισηγήσεων του, νομολογία και νομικές αυθεντίες στις οποίες μας παρέπεμψε. Επισημαίνουμε ακόμη ότι ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, πέραν των διευκρινήσεων στις οποίες προέβη, δεν αμφισβήτησε τα όσα ο συνήγορος υπεράσπισης ανέφερε για σκοπούς μετριασμού της ποινής. Όπως κατ' επανάληψη έχει λεχθεί, κατά το στάδιο της επιμέτρησης της ποινής, το πρώτιστο καθήκον του Δικαστηρίου είναι η εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, στόχος ο οποίος επιτυγχάνεται μόνο με την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου[1]. Τα Δικαστήρια, δε ως φρουροί της νομιμότητας και της ευταξίας οφείλουν να διαφυλάξουν και να διασφαλίσουν την πιστή εφαρμογή του νόμου με την επιβολή ανάλογων σε κάθε περίπτωση ποινών, έτσι ώστε να αναχαιτίσουν την επίδειξη παράνομων συμπεριφορών. Τα αδικήματα των κατηγοριών στις οποίες ο κατηγορούμενος, έχει βρεθεί ένοχος, είναι πολύ σοβαρά, στοιχείο που, ως και η νομολογία αναγνωρίζει, συνάγεται και από τις προβλεπόμενες από την νομοθεσία ποινές[2]. Όπως δε η νομολογία αναγνωρίζει, η ανώτατη προβλεπόμενη στο νόμο ποινή συνιστά τη βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για τον καθορισμό του ύψους αυτής[3]. Συγκεκριμένα για τα αδικήματα: · Της εισαγωγής και κατοχής πυροβόλου όπλου, κατηγορίας Β΄ (κατηγορίες 1, 2, 3 και 4),προβλέπεται η δυνατότητα επιβολής ποινής φυλάκισης δεκαπέντε ετών ή χρηματικής ποινής μέχρι Λ.Κ.25.000,00 (€42.715,00) ή και των δύο ποινών μαζί, ενώ οποιαδήποτε όπλα σχετικά με τα οποία διαπράχθηκε αδίκημα, κατάσχονται και δημεύονται ή καταστρέφονται με τη συγκατάθεση του κατηγορούμενου. · Της εισαγωγής, κατοχής η χρήσης εκρηκτικών υλών, χωρίς την άδεια του επιθεωρητή εκρηκτικών υλών (κατηγορίες 5, 7 και 9 , προβλέπεται η δυνατότητα επιβολής ποινής φυλάκισης δέκα ετών ή χρηματικής ποινής μέχρι Λ.Κ.1.500,00 (€2.562,00) ή και των δύο ποινών μαζί, με τη δυνατότητα κατακράτησης και καταστροφής τους με τη συγκατάθεση του υπόπτου για τη διάπραξη του αδικήματος ή μετά την καταδίκη του εν λόγω προσώπου, της δήμευσης και καταστροφής τους. · Της παράλειψης της υποχρεωτικής εγγραφής πυροβόλου όπλου (κατηγορίες 11 και 12),προβλέπεται η δυνατότητα επιβολής ποινής φυλάκισης δεκαπέντε ετών ή χρηματικής ποινής μέχρι Λ.Κ.25.000,00 (€42.715,00) ή και των δύο ποινών μαζί, ενώ οποιαδήποτε όπλα σχετικά με τα οποία διαπράχθηκε αδίκημα, κατάσχονται και δημεύονται ή καταστρέφονται με τη συγκατάθεση του κατηγορούμενου. · Της κατοχής οπλοτόξου (κατηγορία 13), προβλέπεται η δυνατότητα επιβολής ποινής φυλάκισης πέντε ετών ή χρηματικής ποινής μέχρι Λ.Κ.3.000,00 (€ 5.125,00) ή και των δύο ποινών μαζί, με τη δυνατότητα κατακράτησης και καταστροφής του με τη συγκατάθεση του υπόπτου για τη διάπραξη του αδικήματος ή μετά την καταδίκη του εν λόγω προσώπου, της δήμευσης και καταστροφής τους. · Της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β, όπως είναι η κάνναβη (κατηγορία 14), προβλέπεται η δυνατότητα επιβολής ποινής φυλάκισης οκτώ ετών η προστίμου ή και των δύο ποινών μαζί. · Της κατοχής σκευών που χρησιμοποιούνται για την λήψη ναρκωτικών ουσιών (κατηγορία 15), προβλέπεται η δυνατότητα επιβολής ποινής φυλάκισης δια βίου η προστίμου ή και των δύο ποινών μαζί. · Του καπνίσματος φυτού κάνναβης (κατηγορία 16), προβλέπεται η δυνατότητα επιβολής ποινής φυλάκισης δια βίου η προστίμου ή και των δύο ποινών μαζί. · Της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α, όπως είναι η Διμεθυλοτρυπταμίνη (κατηγορία 17), προβλέπεται η δυνατότητα επιβολής ποινής φυλάκισης δώδεκα ετών η προστίμου ή και των δύο ποινών μαζί. Η ανώτατη προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή είναι παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη, χωρίς να μας διαφεύγει όμως η καλά εμπεδωμένη αρχή πως η κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της γεγονότων[4]. Τα Δικαστήρια, λαμβάνουν παράλληλα υπόψη τόσο τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου, όσο και το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη ενός αδικήματος. Σχετικά είναι τα όσα έχουν αναφερθεί στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391, στην οποία στη σελίδα 402, αναφέρονται τα εξής: «. . . . .ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά με το ανώτατο όριο ποινής που ο Νόμος προνοεί για τη διάπραξη του. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξη μπορεί να επιφέρει στη κοινωνία και οι οποίες δυνατό είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης.» Αποτελεί άλλωστε αξίωμα, ότι κατά την επιμέτρηση της ποινής, ακόμη και στις περιπτώσεις που είναι αναγκαία η αυστηρή και αποτρεπτική αντιμετώπιση, δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής έτσι ώστε αυτή, στη βάση των ειδικότερων γεγονότων που περιβάλουν την κάθε υπόθεση, να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητα του[5]. Ταυτόχρονα, όμως, η διεργασία της εξατομίκευσης της ποινής, δεν θα πρέπει να αφήνεται να οδηγεί σε εξουδετέρωση είτε της σοβαρότητας του αδικήματος, είτε του στοιχείου της αποτροπής που δυνατόν να επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος. Ούτε να πλήττει, κατά τρόπο που να εξουδετερώνει, την αποτελεσματικότητα του νόμου[6]. Αδικήματα της φύσης που ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι διέπραξε, αντιμετωπίζονται από τα Δικαστήρια, διαχρονικά, με αυστηρότητα[7]. Η κατοχή και η μεταφορά πυροβόλων όπλων χωρίς άδεια, κατ' επανάληψη κρίθηκε ότι εμπίπτουν στα ιδιαίτερα σοβαρά αδικήματα που ως η νομολογία διακηρύσσει, υπονομεύουν την έννομη τάξη, ανοίγουν το δρόμο για την αναρχία θέτοντας σε κίνδυνο ανυποψίαστους κυρίως πολίτες και εκθέτουν ολόκληρη την κοινωνία στο αίσθημα ανασφάλειας. Ακόμη όπως έχει δια της νομολογίας αναγνωριστεί, αδικήματα παράνομης κατοχής οπλισμού βρίσκονται σε έξαρση[8]. Τα πιο πάνω, από μόνα τους, καταδεικνύουν την υποχρέωση των Δικαστηρίων να επιβάλλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε μια προσπάθεια να ανακοπεί και να εξαλειφθεί η διάπραξη αδικημάτων αυτής της φύσης[9]. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Chronyy

(2006)2 A.A.Δ. 117, αφού γίνεται αναφορά στην εγγενή σοβαρότητα του αδικήματος όπως αυτή προσδιορίζεται και με την δεκαπενταετή ποινή φυλάκισης που προβλέπει ο νόμος, η οποία παραπέμπει στην ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, τονίστηκε ότι η κατοχή πυροβόλου όπλου συνοδευόμενη μάλιστα με πυρομαχικά, συνιστά εν δυνάμει κίνδυνο περαιτέρω σοβαρής παρανομίας και απειλής. Το ίδιο αυστηρά αντιμετωπίζονται και τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος που αφορούν κατοχή και χρήση ναρκωτικών ουσιών και κατοχή σκευών λήψης ναρκωτικών ουσιών. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα[10]. Όπως δε αναφέρθηκε στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 577, η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση και την επιβολή αυστηρών ποινών. (Βλ. επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 551). Αναφορικά τώρα, με την εν γένει ποινολογική μεταχείριση κατηγορουμένων σε αδικήματα παρόμοιας φύσεως με αυτά που ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση έχει διαπράξει, εντοπίζεται πληθώρα αποφάσεων στις οποίες το Ανώτατο Δικαστήριο, έχει εξετάσει το ύψος και το εύρος των πρωτοδίκως επιβληθέντων ποινών. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές αναγνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής, δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν και των συνθηκών του παραβάτη[11]. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών[12]. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση Στέλιος Μαυρολουκά ν. Δημοκατίας[13], τονίστηκε ότι η προηγηθείσα νομολογιακή προσέγγιση είναι χρήσιμη προς την κατεύθυνση ελαφρυντικών ή επιβαρυντικών λόγων, αλλά και καθορισμού του γενικότερου πλαισίου της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Παραπομπή σε δικαστικό προηγούμενο, ιδίως στις περιπτώσεις όπου επιβάλλεται ποινή φυλάκισης, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα και εξαλείφει την οποιανδήποτε υπόνοια για αυθαιρεσία ή τυχόν αίσθημα αδικίας του καταδικασθέντα[14]. Στην υπόθεση Νικολεττή ν. Δημοκρατίας[15] ο κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο παραδέχθηκε ενοχή μεταξύ άλλων, σε κατηγορία κατοχής πιστολιού και κατοχής εκρηκτικών υλών, δηλαδή 7 πλήρη φυσιγγίων, με τα οποία ήταν έμφορτο το πιστόλι. Πρωτόδικα επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 4 ετών και 3 ετών αντίστοιχα. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση κατά της ποινής επεσήμανε ότι η μεταφορά όπλου υπό οποιεσδήποτε συνθήκες είναι σοβαρό έγκλημα, το οποίο καθίσταται σοβαρότερο όταν συνοδεύεται με την κατοχή πυρομαχικών που καθιστούν δυνατή τη χρήση του, ενώ λαμβάνει μεγαλύτερες διαστάσεις όταν το όπλο μεταφέρεται ως εφόδιο στην εργασία του κατηγορούμενου σε νυκτερινό κέντρο όπου εγκυμονεί ιδιαίτερα σοβαρούς κινδύνους για τρίτα πρόσωπα. Στην υπόθεση Παπαγεωργίου (Γιάγκος) ν. Αστυνομίας[16] ο κατηγορούμενος λευκού ποινικού μητρώου, ηλικίας 61 ετών, παραδέχθηκε ενοχή σε κατηγορίες κατοχής και μεταφοράς πιστολιού, το οποίο ήταν έμφορτο με 8 πλήρη φυσίγγια και για κατοχή εκρηκτικών υλών, ήτοι 44 πλήρη φυσίγγια. Το όπλο δεν χρησιμοποιήθηκε για εγκληματική πράξη. Το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε ποινή φυλάκισης 3 ετών για τις κατηγορίες της κατοχής και μεταφοράς όπλου και 6 μηνών για τη κατοχή εκρηκτικών υλών οι οποίες διατάχθηκε να συντρέχουν. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας την πρωτόδικη κρίση, αφού τόνισε την σοβαρότητα και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών για προστασία των νομοταγών πολιτών, υπέδειξε ότι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σε μερικές εκ των οποίων αναφέρθηκε, δεν είναι καθοριστικές αλλά ενδεικτικές της ποινής, αφού κάθε υπόθεση εξετάζεται με βάση τα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Chronny (ανωτέρω), ο κατηγορούμενος, νεαρός Ουκρανός, κατείχε παράνομα τυφέκιο και δύο σφαίρες του διαμετρήματος του τυφεκίου. Πρωτόδικα του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 μηνών μετά από ακροαματική διαδικασία. Το Εφετείο θεώρησε ότι η ποινή των 10 μηνών απέληγε να ήταν «όχι μόνο ούτε απομακρυσμένα άκρως επιεικής αλλά βοερά ανεπαρκής ως εντελώς έξω από τα ορθά πλαίσια, όσο πλατιά και αν προσπαθήσει κάποιος να τα δει». Τελικά αντικατέστησε την ποινή των 10 μηνών με ποινή φυλάκισης 4 ετών, με το σκεπτικό ότι «Η κατοχή πυρυβόλου όπλου, και μάλιστα και πυρομαχικών, συνιστά εν δυνάμει κίνδυνο περαιτέρω σοβαρής παρανομίας και απειλής». Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικολόπουλου - Βασιλείου κ.α. (ανωτέρω), οι κατηγορούμενοι παραδέχθηκαν ενοχή σε κατηγορίες που αφορούσαν κατοχή πυροβόλου όπλου, κατοχή φυσιγγιοθήκης, κατοχή σιγαστήρα όπλου και κατοχή 17 φυσιγγίων πυροβόλου όπλου. Πρωτόδικα τους επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 3½ χρόνων, ενός χρόνου, 6 μηνών και 2 χρόνων αντίστοιχα. Ο Γενικός Εισαγγελέας εφεσίβαλε την απόφαση, θεωρώντας ότι οι επιβληθείσες ποινές ήταν έκδηλα ανεπαρκείς. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση ανέφερε τα ακόλουθα στη σελίδα 89: «Έχουμε μελετήσει με προσοχή τις εκατέρωθεν εισηγήσεις. Διαπιστώσαμε ότι το Κακουργιοδικείο έδωσε τη δέουσα βαρύτητα στη σοβαρότητα των αδικημάτων, όπως και στην ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών λόγω της έξαρσης που παρατηρείται σε αδικήματα κατοχής οπλισμού. Τόνισε, παράλληλα, ότι, σε τέτοιου είδους υποθέσεις, οι προσωπικές συνθήκες δεν εξουδετερώνουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της επιβλητέας ποινής. Δεν παραγνώρισε, όμως, ταυτόχρονα, και τους σοβαρούς μετριαστικούς παράγοντες που συνέτρεχαν στη συγκεκριμένη περίπτωση, ήτοι την άμεση παραδοχή των εφεσιβλήτων στην Αστυνομία, την ευθύς εξ αρχής συνεργασία τους, χωρίς την οποία ενδεχομένως να μην εντοπιζόταν η τσάντα με τον οπλισμό και τα πυρομαχικά, το γεγονός ότι κατονόμασαν αμέσως το τρίτο πρόσωπο που τους προμήθευσε εδώ τα όπλα και τα πυρομαχικά, την παραδοχή τους στο Δικαστήριο, το λευκό ποινικό τους μητρώο και, τέλος, σε μικρό οπωσδήποτε βαθμό, αλλά όχι καθόλου, τις προσωπικές τους συνθήκες σε συνάρτηση με τις επιπτώσεις που θα υφίσταντο οι ίδιοι και οι οικογένειες τους από τη φυλάκιση τους στην Κύπρο». Στην Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας[17], ο κατηγορούμενος λευκού ποινικού μητρώου παραδέχθηκε τις κατηγορίες κατοχής δύο πυροβόλων όπλων κατηγορίας Β, ήτοι δύο πιστολιών, το ένα έμφορτο με ένα πλήρες φυσίγγιο, και της κατοχής εκρηκτικών υλών, 5 φυσίγγια, όπως και κάποιες άλλες που σχετίζοντο με ναρκωτικές ουσίες ενώ σε κάποιες άλλες που αφορούσαν άλλα αδικήματα δεν παραδέχθηκε. Τελικά επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 2 ½ ετών για τα αδικήματα της κατοχής πιστολιών και 6 μηνών για την κατοχή ναρκωτικών, οι οποίες διατάχθηκαν να είναι διαδοχικές. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού τόνισε την σοβαρότητα των αδικημάτων της κατοχής πιστολιού και εκρηκτικών υλών έκρινε ότι το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, οι λόγοι που τον ώθησαν να εφοδιαστεί με τα πιστόλια και τα πυρομαχικά, το γεγονός της διαταραγμένης ψυχικής υγείας του, (κατά τον κρίσιμο χρόνο διάπραξης τους έπασχε από παραληρητικές ιδέες διωκτικού και παρανοϊκού περιεχομένου και ιδέες αυτοαναφοράς και συσχετίσεως) η γενικότερη πιστοποιημένη καλή προσωπικότητα και ήθος του, η μεταγενέστερη της φυλάκισης του τέλεση γάμου, δικαιολογούσαν την επίδειξη επιείκειας έτσι ώστε η ποινή να ταιριάζει στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του δράστη και μείωσε την ποινή από 2 ½ σε 1 ½ χρόνο για την κατοχή πυροβόλου όπλου, έτσι ώστε η συνολική ποινή να μειωθεί στα 2 χρόνια. Στην υπόθεση Προκοπίου Κίτας ν. Αστυνομίας[18], ο εφεσείων παραδέχθηκε κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή και μεταφορά πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β, ήτοι ένα πιστόλι, καθώς και άλλες που σχετίζονται με τα διαδραματισθέντα γεγονότα μέχρι την σύλληψη του και τον τραυματισμό αστυνομικού. Επιβλήθηκε πρωτόδικα ποινή φυλάκισης 3 ½ χρονών για την κατοχή και μεταφορά του πιστολιού και άλλες ποινές φυλάκισης σε άλλες κατηγορίες, με ανώτερη αυτή των 6 μηνών. Ο κατηγορούμενος βαρυνόταν με μια προηγούμενη καταδίκη και η συνήγορος του έδωσε έμφαση στο γεγονός ότι το πιστόλι δεν ήταν έμφορτο, δεν κατείχετο για να προβεί σε εγκληματική πράξη και ότι το κατείχε για να βοηθήσει τον αδελφό του που ήταν κατάδικος στις κεντρικές φυλακές. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση ανάφερε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Η κατοχή πιστολιού, έστω και για το λόγο που ανέφερε ο συνήγορος του εφεσείοντα ενώπιον μας, σίγουρα δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι θα ήταν για καλό σκοπό. Σε μια χώρα όπως η Κύπρος, η οποία, από την ανεξέλεγκτη κατοχή όπλων έχει υποστεί ανεπανόρθωτη καταστροφή, δεν μπορούν παρά τα δικαστήρια να αντικρίζουν αδικήματα αυτής της μορφής με τη δέουσα σοβαρότητα. Εκ προοιμίου η παράνομη κατοχή όπλου υπονομεύει την έννομη τάξη, δημιουργεί ανασφάλεια και τείνει να οδηγήσει άτομα σε εκδήλωση εγκληματικής δραστηριότητας που στοχεύει στην επιβολή του νόμου του ισχυρού, κάτι το οποίο δεν μπορεί με οποιοδήποτε τρόπο να γίνει αποδεκτό σε βάρος των φιλήσυχων και νομιμοφρόνων πολιτών αυτού του κράτους. Η επιβληθείσα ποινή με κανένα τρόπο δεν μπορούμε να θεωρήσουμε ότι είναι υπερβολική, και η έφεση δεν μπορεί να έχει επιτυχία» Επανερχόμενοι στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνουμε υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, όπως τις ανέλυσε ο ευπαίδευτος συνήγορος του με παραπομπή και στο περιεχόμενο της σχετικής έκθεσης κοινωνικής έρευνας. Όπως αναφέρεται στην εν λόγω έκθεση: O κατηγορούμενος γεννήθηκε στην Ολλανδία, στις 21/8/1980 και προέρχεται από διαλυμένη οικογένεια αφού οι γονείς του χώρισαν πριν από εννέα χρόνια. Πριν τη σύλληψη του διέμενε σε ιδιόκτητη οικία στην επαρχία Λεμεσού και εργαζόταν σε ιδιωτική εταιρεία. Η μητέρα του εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος και διαμένει στην Ολλανδία ενώ ο πατέρας του διαμένει μόνιμα στην Κύπρο μαζί του. Σήμερα, δεν εργάζεται και στηρίζεται οικονομικά από τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος είναι απόφοιτος πανεπιστημίου της χώρας του του κλάδου διεθνών επιχειρήσεων. Με την ολοκλήρωση των σπουδών του εργοδοτήθηκε σε ιδιωτική εταιρεία της χώρας του για κάλυψη των αναγκών του. Το 2004 ήρθε στην Κύπρο για σκοπούς εργασίας και έκτοτε διαμένει μόνιμα στην επαρχία Λεμεσού όπου εργάζεται στην ιδιωτική εταιρεία ASBIS. Διέμενε σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα και τον τελευταίο χρόνο με τη βοήθεια της μητέρας του, αγόρασε οικία στην επαρχία Λεμεσού, στην οποία σήμερα διαμένει με τον πατέρα του. Τα τελευταία δύο χρόνια ο κατηγορούμενος διατηρεί δεσμό με γυναίκα η οποία κατάγεται από τη Ρωσία. Ο κατηγορούμενος κατά τη διάρκεια της συνεργασίας του μαζί με την αρμόδια λειτουργό, αναφέρθηκε σε περιστασιακή χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών (μαριχουάνα) από την ηλικία των 20 ετών, την οποία διέκοψε από μόνος του χωρίς να χρειαστεί να ενταχθεί σε κάποιο πρόγραμμα απεξάρτησης. Δεν αναφέρθηκε να αντιμετωπίζει οποιαδήποτε προβλήματα υγείας. Δεν παραβλέπουμε επίσης τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, όπως τις εξέθεσε και δεν αμφισβητήθηκαν από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, ο συνήγορος υπεράσπισης, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, ως επίσης την άμεση παραδοχή του, τόσο ενώπιον του Δικαστηρίου όσο και στην αστυνομία. Tούτο όμως χωρίς να μας διαφεύγει το γεγονός ότι οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες εντοπίστηκαν ο παράνομος οπλισμός, οι εκρηκτικές ύλες, το οπλότοξο, οι ναρκωτικές ουσίες και τα σκεύη που χρησιμοποιούνται για την λήψη ναρκωτικών ουσιών, μετά από τη διενέργεια σχετικής αστυνομικής έρευνας στην οικία του κατηγορούμενου, δεν φαίνεται υπό τις περιστάσεις να άφηναν και πολλά περιθώρια ελιγμών στον τελευταίο (βλ. Raymond Elias Ghafari v. Aστυνομίας[19]). Σε κάθε περίπτωση, εκλαμβάνουμε την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου, ως επίσης την εκφρασθείσα μεταμέλειά του, ως επιπρόσθετους ελαφρυντικούς παράγοντες, έχοντας υπόψη τα αναφερθέντα, μεταξύ άλλων, στη Χαρτούπαλος ν. Δημοκρατίας[20], ότι δηλαδή η παραδοχή εξαρχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή, δεδομένου ότι καταδεικνύει εμπράκτως τη μεταμέλεια ενός κατηγορούμενου και θέτει τέρμα στη διαπίστωση της ενοχής του μέσα από ακροαματική διαδικασία, διασώζοντας έτσι πολύτιμο δικαστικό χρόνο - κάτι που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης - και εξοικονομεί δημόσιο χρήμα. Στην πρόσφατη δε απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Δημήτρης Βασιλείου v. Δημοκρατίας[21], τονίστηκε για άλλη μία φορά ότι η παραδοχή έχει τη σημασία της ακόμη και στην περίπτωση που κάποιος συλλαμβάνεται επ' αυτοφώρω να διαπράττει αδίκημα. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη προς όφελος του κατηγορουμένου, την συνεργασία του με τις διωκτικές αρχές, αφού μετά την σύλληψη του, έδωσε λεπτομέρειες για τα αδικήματα που διέπραξε. Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στην υπόθεση Κυριάκος Κυριάκου ν. Δημοκρατίας[22]. Στην εν λόγω υπόθεση ο κατηγορούμενος βαρύνετο με μία προηγούμενη καταδίκη που αφορούσε την κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια. Ποινή φυλάκισης 6 ετών που του επιβλήθηκε πρωτόδικα, μειώθηκε σε 5 έτη επειδή το Κακουργιοδικείο «δεν προσέδωσε καμία σημασία στη συνεργασία του εφεσείοντος με τις ανακριτικές αρχές». Ακόμη και σε σχέση με τη συνεργασία του κατηγορουμένου με την Αστυνομία, επισημαίνουμε ότι αυτός όχι μόνο παραδέχτηκε άμεσα την διάπραξη των αδικημάτων των κατηγοριών 1, 3, 4, 5, 7,11, 12, 13, 14,15 και 17, αλλά πρόσθετα, αυτοβούλως, αποκάλυψε και παραδέχτηκε στην αστυνομία, την διάπραξη των αδικημάτων των κατηγοριών 2, 9 και

1. Παρατηρούμε δε ότι για τα αδικήματα των κατηγοριών 2, 9, και 16, οι διωκτικές αρχές τελούσαν σε πλήρη άγνοια, τόσο για τη διάπραξη τους όσο και για τον δράστη. Δεν παραβλέπουμε εξάλλου τον πρότερο έντιμο βίο και το ήθος του κατηγορούμενου, ως τέθηκε υπόψη μας από την υπεράσπιση χωρίς να αμφισβητηθεί, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο τελευταίος ουδέποτε συνδέθηκε με αντικοινωνικές ή εγκληματικές συμπεριφορές. Το γεγονός εξάλλου ότι τόσο ο οπλισμός όσο και οι εκρηκτικές ύλες που περιγράφονται στις κατηγορίες που παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος, εντοπίστηκαν στην οικία του, χωρίς αυτά να συνδέονται με οποιαδήποτε εγκληματική ενέργεια, δεν μπορεί παρά να σημειωθεί ως μια επιπρόσθετη μετριαστική παράμετρος. Δεν μας διαφεύγει επίσης ότι το περίστροφο που αναφέρεται στις κατηγορίες 2 και 4, όπως και ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής αποδέχτηκε, ήταν παρόμοιο με αθλητικό και ότι κάτω από κάποιες προϋποθέσεις μπορούσε να εξασφαλιστεί άδεια, τόσο για την εισαγωγή όσο και για την κατοχή του. Στη βάση άλλωστε όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, το γεγονός ότι η κατοχή των ως άνω όπλων, και εκρηκτικών υλών εκ μέρους του συγκεκριμένου κατηγορούμενου, δεν φαίνεται να είχε οποιοδήποτε κίνητρο για εγκληματική ενέργεια, αποτελεί παράγοντα που σωρευτικά θεωρούμενος με τις λοιπές περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, επιτρέπουν την διάκριση της υπό συζήτηση υπόθεσης από τις συνηθισμένες σοβαρότερες του είδους. Των ως άνω λεχθέντων, δεν παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι ο εντοπισμός στην οικία του κατηγορούμενου του έμφορτου πιστολιού μαζί με την πλήρη με φυσίγγια γεμιστήρα, όπως και του περιστρόφου, καθώς και τα σφαιρίδια και σφαίρες, έτοιμα προς χρήση, αποτελεί από μόνος του παράγοντα που επιβεβαιώνει και αναδεικνύει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αυτός διέπραξε. Ακόμη επισημαίνουμε ότι ήταν καθήκον του κατηγορούμενου, όπως και κάθε προσώπου που διαμένει στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, να παίρνει πληροφόρηση και να ενημερώνεται από τις αρμόδιες αρχές για τους κανονισμούς και νομοθεσία που διέπει την εισαγωγή, κατοχή και χρήση επικίνδυνων αντικειμένων, όπως τα πυροβόλα όπλα, το οπλότοξο και οι εκρηκτικές ύλες, που εντοπίστηκαν στην κατοχή του. Αναφορικά με τα αδικήματα που αφορούν ναρκωτικές ουσίες λαμβάνουμε κατ' αρχάς υπόψη προς όφελος του κατηγορούμενου την επιτυχή προσπάθεια απεξάρτησης του από αυτές. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Γιάννης Καρακάννας ν. Αστυνομίας[23], η προσπάθεια ενός χρήστη να απεγκλωβιστεί από τον εθισμό του αποτελεί ένα επιπρόσθετο μετριαστικό παράγοντα. Τέτοια προσπάθεια, σύμφωνα με τη νομολογία, πρέπει να ανταμείβεται ανάλογα, καθ' ην έκταση με την ενδεχόμενη απεξάρτηση θα εκλείψει και η ανάγκη διάπραξης αδικημάτων προς εξασφάλιση της δόσης του χρήστη. Στην υπόθεση αυτή το Εφετείο ακύρωσε την επιβληθείσα πρωτόδικα ποινή ύψους 4 μηνών, μειώνοντάς την σε τέτοια έκταση ώστε ο εφεσείοντας να αποφυλακισθεί αμέσως. Κρίθηκε, πως το γεγονός, ότι ο εφεσείοντας με δική του θέληση ακολούθησε πρόγραμμα απεξάρτησης με επιτυχία με αποτέλεσμα να αποβάλει πλήρως την κακή έξη χρήσης ναρκωτικών, είχε καταλυτική σημασία για την επιμέτρηση της ποινής[24]. Επίσης λαμβάνουμε υπόψη ότι η ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών που εντοπίσθηκε ήταν ελάχιστη. Επισημαίνουμε όμως ταυτόχρονα, πώς από μόνο του το γεγονός αυτό, δεν έχει αποφασιστική σημασία. Θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να συνδυάζεται με άλλους μετριαστικούς παράγοντες όπως π.χ. η απουσία πρόθεσης εμπορίας και η περιστασιακή χρήση (Βλ. υπόθεση Τρύφωνος ν. Αστυνομίας[25]). Έχοντας λοιπόν υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, κρίνουμε ότι η περίπτωση του κατηγορούμενου εμπίπτει στις πιο πάνω παραμέτρους και ως εκ τούτου το στοιχείο αυτό θα προσμετρήσει επίσης προς όφελος του. Δεν θα συμφωνήσουμε όμως ότι, επειδή στη πατρίδα του κατηγορουμένου επιτρέπεται η χρήση κάνναβης, θα πρέπει να αποδεχτούμε το στοιχείο αυτό σαν πρόσθετο μετριαστικό παράγοντα. Ο κατηγορούμενος όπως και κάθε πρόσωπο το οποίο επιλέγει να διαμένει στη χώρα μας, είτε για τουρισμό, είτε για εργασία, είτε για μόνιμη διαμονή, οφείλει όχι μόνο να ενημερώνεται για τούς Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και να τούς τηρεί. Συνεκτιμώντας όλα όσα πιο πάνω έχουμε παραθέσει, αποτελεί κατάληξη μας ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, το σύνολο των ελαφρυντικών παραγόντων που έχουμε λάβει υπόψιν, αλλά και οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, αν και παράγοντες μετριαστικοί, δεν μπορούν να οδηγήσουν σε αναποτελεσματική εφαρμογή του νόμου στην παρούσα υπόθεση, στην οποία το στοιχείο της αποτροπής οφείλει και πρέπει να την χαρακτηρίζει. Επισημαίνουμε ακόμη ότι η ποινή της φυλάκισης, όπως κατ' επανάληψη έχει υποδειχθεί, αποτελεί καθ' όλα θεμιτό μέτρο και στην περίπτωση παραβατών με λευκό ποινικό μητρώο, αν μια τέτοια ποινή κρίνεται επιβεβλημένη και αναπόφευκτη μετά από συνεκτίμηση τη σοβαρότητας του αδικήματος, των γεγονότων της υπόθεσης και των συνθηκών του παραβάτη[26]. Βεβαίως η επιλεγείσα ποινή, ακόμα και στις περιπτώσεις που σε αυτήν θα πρέπει να προβάλλει έντονα το στοιχείο της αποτροπής, η οποία λειτουργεί ως τέτοια τόσο σε σχέση με τον ίδιο το κατηγορούμενο και την τιμωρία του, όσο και σαν στοιχείο αποτροπής άλλων, επίδοξων παραβατών, θα πρέπει παράλληλα να ανταποκρίνεται στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση και την προσωπικότητα του κατηγορούμενου, χωρίς ταυτόχρονα η ποινή να είναι εξοντωτική, στερώντας από τον τελευταίο τη δυνατότητα να ζήσει μια όσο το δυνατό φυσιολογική ζωή μετά την αποφυλάκιση του. Μας έχει προβληματίσει τέλος, η εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι επειδή στο αδίκημα της εισαγωγής των πυροβόλων όπλων και εκρηκτικών υλών σαν συστατικό στοιχείο ενυπάρχει και η κατοχή, θα πρέπει να επιβάλουμε ποινή μόνο στην μία εκ των δύο κατηγοριών που αφορούν το κάθε όπλο και τις εκρηκτικές ύλες. Δεν θα συμφωνήσουμε με το ευπαίδευτο συνήγορο καθ' ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν σε διαφορετικές ημερομηνίες. Θα λάβουμε όμως υπόψη τα όσα έχουν αναφερθεί, στην κατάληξη μας αναφορικά με το ζήτημα της έκτισης των ποινών που θα επιβάλουμε στον κατηγορούμενο, ήτοι κατά πόσο αυτές θα συντρέχουν η θα εκτιθούν διαδοχικά. Εξαντλώντας λοιπόν προς όφελος του κατηγορούμενου κάθε περιθώριο επιείκειας υπό τις περιστάσεις, κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές τις οποίες και επιβάλλουμε: Στην 1η κατηγορία, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 2½ (δυόμιση) ετών. Στην 2η κατηγορία, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 1½ (ενάμιση) ετών. Στην 3η κατηγορία, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 2½ (δυόμιση) ετών. Στην 4η κατηγορία, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 1½ (ενάμιση) ετών. Στην 5η κατηγορία, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 1 (ενός) έτους. Στην 7η κατηγορία, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 1 (ενός) έτους. Στην 9η κατηγορία, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 1 (ενός) έτους. Στην 11η κατηγορία, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 1 (ενός) έτους. Στην 12η κατηγορία, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 1 (ενός) έτους. Στην 13η κατηγορία, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 6 (έξι) μηνών. Στην 14η κατηγορία, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 2 (δύο) μηνών. Στην 15η κατηγορία, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 3 (τριών) μηνών. Στην 16η κατηγορία, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 2 (δύο) μηνών. Στην 17η κατηγορία, επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 3 (μηνών) μηνών. Όλες οι ποινές φυλάκισης διατάσσουμε να συντρέχουν. Νοείται βεβαίως ότι οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε και τελεί υπό κράτηση, ήτοι από την 25.8.2017[27]. Περαιτέρω και έχοντας ήδη δεδομένη την δια του συνηγόρου υπεράσπισης, συγκατάθεση του κατηγορούμενου, εκδίδονται διατάγματα: (α). Διάταγμα δήμευσης και καταστροφής με τις δέουσες διαδικασίες, όλων των τεκμηρίων του καταλόγου Τεκμήριο 2, (β). Διάταγμα δήμευσης και καταστροφής με τις δέουσες διαδικασίες, των τεκμηρίων που καταγράφονται στο Τεκμήριο 3, με αριθμούς 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 16, 17, 23 και
2. (γ). Διατάσσουμε ακόμη όπως τα τεκμήρια υπ' αριθμ.15, 18, 19, 20, 21 και 22, του Τεκμηρίου 3, επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους, αφού πρώτα αφαιρεθεί από τους σκληρούς δίσκους των ηλεκτρονικών υπολογιστών οποιοδήποτε παράνομο υλικό. Η καταστροφή και επιστροφή των πιο πάνω αναφερομένων αντικειμένων, να λάβει χώρα μετά την εκπνοή του χρόνου της έφεσης, εκτός αν διαταχθεί διαφορετικά από αρμόδιο Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Α. Κονής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: Εισαγωγή, Κατοχή πυροβόλου όπλου, κατοχή και χρήση εκρηκτικών υλών [1] Σύγγραμμα Sentencing in Cyprus (Sentencing Revisited), 2η έκδ. 2007, σελ. 2 και επόμενες, του G.M. Pikis, και Republic v. Georgiou 22 C.L.R. 147 [2] Δημοκρατία ν. Κυριάκου

(1990)2 Α.Α.Δ. 264 και Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632 [3] Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 632 και Γενικός Εισαγγελέας v. Αριστοτέλους

(2004)2 Α.Α.Δ. 166 [4] Κουτσούδης ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 547 [5] Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 478 [6] Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 557, Ilie κ.α. ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 280, Hamieh v. Γενικού Εισαγγελέα

(2006)2 Α.Α.Δ. 259 και Κωνσταντίνου άλλως Γιαλλούρης κ.α. ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 282 [7] Gasteratos v. The Republic

(1986)2 C.L.R. 170, Θεοδούλου ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 206, Νικολεττή ν. Δημοκρατίας

(2000)2 A.A.Δ. 206 και Προκοπίου Κίτας ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 433 [8] Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικολόπουλου-Βασιλείου κ.α.

(2007)2 Α.Α.Δ. 84 [9] Κυριάκος Παναγή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 159/2014, ημερομηνίας 16/12/2015 [10] Σάμπη ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 100 [11] Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 123 [12] Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 217 [13] Ποινική Έφεση 212/13, απόφαση ημερομηνίας 5.2.2015 [14] βλ. επίσης την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στην Ποινική Έφεση 17/2016, ημερομηνίας 22.5.2017 Κώστας Προεστού ν. Δημοκρατίας [15]

(2000)2 Α.Α.Δ. 279 [16]

(2005)2 Α.Α.Δ. 646 [17]

(2012)2 Α.Α.Δ. 333 [18]

(2012)2 Α.Α.Δ 433 [19]

(2001)2 Α.Α.Δ. 442 [20]

(2002)2 Α.Α.Δ. 28 [21] Ποινική έφεση 110/2014, ημερομηνίας 15.6.2015 [22]

(2013)2 Α.Α.Δ. 746 [23]

(2004)2 Α.Α.Δ. 463 [24] βλέπε επίσης Μάριος Π. Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 82 και Πέτρος Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 148 [25]

(2009)2 Α.Α.Δ. 197 [26] Τηλεμάχου ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 701 [27] Παρασκευά Παπαπαντελή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 11/2016, ημερομηνίας 17.10.2016 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο