Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Ζαχαρία Κλεάνθους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12665/16, 26/2/2018

(1)(

1. bb)και στα άρθρα 25, 26, 27, 32 32Α και 170 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 και στα άρθρα 23, 30, 33, 34 και 35 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και γενικότερα στην ισχύουσα νομολογία και νομοθεσία καθώς και στους Κανόνες της επιείκειας και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα Αίτηση είναι ως ανωτέρω αυτά εκτίθεται στην επισυνημμένη Ένορκο Δήλωση του κύριου Ανδρέα Κλεάνθους εκ Λεμεσού ημερ. 18/10.2017. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης ως κατηγορούμενος 2 αντιμετώπιζε μόνο την 8η κατηγορία την οποία και έχει παραδεχθεί, στην οποία επιβλήθηκε χρηματική ποινή ύψους €320 το οποίο και αποπληρώνει σταδιακά. Εξ όσων γνωρίζει ο συνκατηγορούμενος του παρέλειπε να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και μετά από εκτέλεση εντάλματος σύλληψης το Δικαστήριο έχει θέσει όρους για να εξασφαλιστεί η παρουσία του για τις 23.10.2017. Σημειωτέο ότι η ένορκη δήλωση έχει συνταχθεί στις 18.20.17, δηλαδή την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης. Το συγκεκριμένο τεκμήριο που ζητά να του επιστραφεί, οι αρχές το κατακρατούν ως η έκφραση του για περίοδο 34 μηνών και ο ίδιος αποτάθηκε στην αστυνομικό διεύθυνση Λεμεσού για να του επιστραφεί και με βάση την ενημέρωση που έλαβε θα έπρεπε να καταχωρήσει σχετική αίτηση στο Δικαστήριο. Σύμφωνα με τον ίδιο ο κατηγορούμενος 1 στην ανακριτική του κατάθεση ανέφερε ότι δεν γνώριζε για την ύπαρξη του τεκμηρίου στο όχημα του ενόρκως δηλούντα καθώς επίσης αρνήθηκε ότι είχε οποιαδήποτε επαφή με το Τεκμήριο κατά το βράδυ της σύλληψης του ή και σε προγενέστερο χρόνο αυτής. Όπως τον έχει πληροφορήσει ο δικηγόρος του μέσα από το μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης προκύπτει ότι οι ανακριτικές αρχές παρέλειψαν να προβούν σε οποιαδήποτε επιστημονική μελέτη για ανεύρεση γενετικού υλικού ή αναγνώρισης αποτυπωμάτων επί του Τεκμηρίου και συνεπώς η περαιτέρω κράτηση του δεν εξυπηρετεί οποιοδήποτε σκοπό και αυτός είναι ο λόγος που ζητά να του επιστραφεί το Τεκμήριο που χωρίς αυτό δεν θα μπορέσει ακόμα μια χρονιά να κυνηγήσει. Εξ όσων γνωρίζει η μάρτυρας 1 επί του κατηγορητηρίου έχει φύγει από την Κύπρο εδώ και μήνες και δεν πρόκειται να επιστρέψει και αυτό το γεγονός σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο 1ος κατηγορούμενος παραλείπει συχνά να εμφανιστεί για την προώθηση της υπόθεσης προκαλούν ζημιά και ταλαιπωρία στον ίδιο και του αποστερείται η περιουσία του. Σύμφωνα με τον ίδιο δεδομένου ότι οι μοναδικές κατηγορίες που αφορούν το επίδικο Τεκμήριο είναι οι κατηγορίες 1 και 2 και το θέμα της απόδειξης τους εστιάζεται αποκλειστικά και μόνο στο κατά πόσο ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι το Τεκμήριο βρισκόταν στο όχημα ιδιοκτησίας του ενόρκως δηλούντα που παράνομα έπιασε για να μεταβεί στο χώρο που διέμενε η παραπονούμενη. Σύμφωνα με τον ίδιο σε καμία περίπτωση δεν θα επηρεαστεί με οποιοδήποτε τρόπο η προώθηση της ποινικής δίωξης εναντίον του κατηγορούμενου 1 σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης ενώ ο ίδιο έχει ήδη τιμωρηθεί και ειδικότερα στην κατηγορία της μη ασφαλούς φύλαξης του οχήματος του αφού είχε αφήσει εκτεθειμένα τα κλειδιά του οχήματος με αποτέλεσμα να τα λάβει το 1ος κατηγορούμενος. Ολοκληρώνοντας την ένορκη του δήλωση εξέφρασε τη βούληση και την ετοιμότητα του να παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου αν κληθεί και να καταθέσει για το γεγονός ότι το Τεκμήριο βρισκόταν εντός του οχήματος του κατά το χρόνο που το οδηγούσε ο 1ος κατηγορούμενος κάτι που φαίνεται και μέσα από την άμεση παραδοχή και απολογία του στην 8η κατηγορία θέλοντας ταυτόχρονα προβληματισμό λόγω του ότι παραμένει το Τεκμήριο στην κατοχή της Αστυνομίας να μην συντηρείται κανονικά και να υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να υποστεί μεγάλες ζημιές και βλάβες. Ο Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού προέβαλε ένσταση στην υπό εξέταση αίτηση και η ένσταση του βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.33 Θ.8, Δ.48, Θ.8 (I)(
2. bb)και στα άρθρα 25, 26, 27, 32, 32Α και 170 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 και στα άρθρα 23, 30, 33, 34 και 35 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και γενικότερα στην ισχύουσα νομολογία και νομοθεσία, στους Κανόνες της Επιείκειας και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Μαρτυρικό υπόβαθρο της ένστασης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του Ε/Α 5264 Παρασκευά Παρασκευά ημερ. 23.11.2017. Ο ενόρκως δηλών κάνει αναφορά στα καθήκοντα και στην πηγή άντλησης της γνώσης του ως προς τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης καθώς επίσης και της εξουσιοδότησης του να προβεί στην ένορκη δήλωση του. Σ' αυτήν αναφέρει ότι η Αστυνομία κατά την διερεύνηση της καταγγελίας της μάρτυρος 1 επί του κατηγορητηρίου της παρούσας υπόθεσης και μετά από μονομερή αίτηση ημερ. 13.1.2015 και με αριθμό 11/15 κατακρατεί μέσω διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 13.1.2015 αριθμό τεκμηρίων μεταξύ του οποίου και το επίδικο Τεκμήριο, επισυνάπτοντας ταυτόχρονα το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης και το αντίγραφο του διατάγματος. Ο ενόρκως δηλών τονίζει ότι το Δικαστήριο στο πιο πάνω διάταγμα παρέχει στην Αστυνομία την εξουσία να κατακρατεί ανάμεσα στα άλλα Τεκμήρια και το επίδικο μέχρι την αποπεράτωση οποιαδήποτε ποινικής διαδικασίας η οποία είναι δυνατόν να διεξαχθεί σε σχέση με αυτά. Η παρούσα υπόθεση έχει μεν αποπερατωθεί και ειδικότερα για τον Αιτητή έχει μεν αποπερατωθεί στις 27.7.2016 με την επιβολή χρηματικής ποινής, ενώ για τον κατηγορούμενο 1 έχει καταχωρηθεί νέα υπόθεση με αριθμό 9583/17 η οποία ήταν ορισμένη στις 17.11.2017 και αφορούσε έλεγχο του εντάλματος σύλληψης από την στιγμή που η παρούσα υπόθεση έχει διακοπεί για τον κατηγορούμενο 1 λόγω μη εκτέλεσης εντάλματος σύλληψης. Ανάφερε ότι το επίδικο Τεκμήριο είναι άρρηκτα συνυφασμένο με την υπόθεση 9583/17 που αφορά τον πρώην κατηγορούμενο 1 στην παρούσα υπόθεση, αυτό είναι αναγκαίο για την εκδίκαση και απόδειξη της υπόθεσης και ειδικότερα είναι άρρηκτα συνυφασμένο με τις κατηγορίες 1 έως 5 και ειδικότερα της κατηγορίας της απειλής δυνάμει του άρθρου 91Α του Κεφ. 154. Εξέφρασε δε την άποψη ότι η αίτηση επιστροφής Τεκμηρίου θα πρέπει να θεωρηθεί καταχρηστική διότι από τον Αιτητή έχουν κατακρατηθεί και άλλα Τεκμήρια πέραν του επιδίκου για τα οποία όμως δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά επιστροφής τους, καταδεικνύοντας την επιλεκτική προσέγγιση του Αιτητή ως προς τα Τεκμήρια και την αιτούμενη καταχρηστική, κατά τον ίδιο, προσπάθεια να αποστερήσει από την Αστυνομία το επίδικο Τεκμήριο που είναι ταυτόχρονα και μαρτυρικό υλικό προς απόδειξη της υπόθεσης της με δεδομένο ότι και ο 1ος κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση είναι συγγενής του και έχει άμεσο συμφέρον για το πιο πάνω. Ολοκληρώνοντας την ένορκη του δήλωση αναφέρει ότι οι υπόλοιποι ισχυρισμοί του Αιτητή είναι υποθετικοί και στερούνται νομικής βάσης και γνώσης και τυχόν επιστροφή του Τεκμηρίου θα δυσχεράνει την εκδίκαση της υπόθεσης και είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης το Τεκμήριο να παραμείνει στην κατοχή της Αστυνομίας ως το διατακτικό του Δικαστηρίου που αναφέρθηκε πιο πάνω. Στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας της αίτησης δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι η υπόθεση 9583/17 αφορά τις ίδιες κατηγορίες με το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης και ότι η υπόθεση 9583/17 είναι ορισμένη στις 21.2.2018 για απάντηση αφού εκτελέστηκε το ένταλμα σύλληψης εναντίον του πρώτη κατηγορούμενου 1 στις 18.1.2018 και κατ' επέκταση ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή απέσυρε το μέρος της γραπτής του αγόρευσης και τον ισχυρισμό ότι η θέση της Κατηγορούσας Αρχής για καταχώρηση νέας υπόθεσης είναι γενική και αόριστη διότι δεν επισυνάφθηκε το νέο κατηγορητήριο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναφορικά με το νομικό πλαίσιο που διέπει την παρούσα αίτηση, το Δικαστήριο αντλεί διαφώτιση και καθοδήγηση από την σχετική επί του θέματος νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και πιο συγκεκριμένα από τις υποθέσεις Concrete Mix Limited v. Αστυνομίας

(1991)2Α.A.Δ. 363, και την υπόθεση Ανδρέας Ησαΐας και άλλος v. Αστυνομίας, Π.Ε. 179/11, ημερ. 22/10/2013. Με βάσει την πιο πάνω αναφερθείσα νομολογία, είναι δυνατή η κατακράτηση τεκμηρίων μέχρι να καταχωρηθεί η υπόθεση και να ολοκληρωθεί. Το άρθρο 32 του Κεφ. 155 προνοεί τα ακόλουθα: «32.-

(1)Όταν, κατά την εκτέλεση εντάλματος έρευνας, κατασχεθεί οτιδήποτε και προσκομιστεί ενώπιον Δικαστή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 27, το πράγμα αυτό, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του άρθρου αυτού, δύναται να κατακρατηθεί από τέτοιο πρόσωπο ως ο Δικαστής ήθελε ορίσει, λαμβανόμενης πάντοτε εύλογης φροντίδας για τη διατήρησή του μέχρι την αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας η οποία είναι δυνατό να διεξαχθεί σε σχέση με αυτό.

(2)Όταν οτιδήποτε που κατασχέθηκε δυνάμει εντάλματος έρευνας και προσκομίστηκε ενώπιον Δικαστή υπόκειται σε φθορά ή είναι επιβλαβές, το πράγμα αυτό δύναται αμέσως να διατεθεί με τέτοιο τρόπο όπως ο Δικαστής ήθελε ορίσει.

(3)Αν ο Δικαστής είναι της γνώμης ότι οτιδήποτε που κατασχέθηκε δυνάμει εντάλματος έρευνας δεν απαιτείται πλέον για οποιαδήποτε ποινική διαδικασία, τότε εκτός αν εξουσιοδοτείται ή υποχρεώνεται από αυτόν ή οποιοδήποτε άλλο Νόμο να διαθέσει αυτό διαφορετικά, διατάσσει- (α) όπως το πράγμα ή οποιοδήποτε μέρος του επιστραφεί στο πρόσωπο το οποίο φαίνεται στο Δικαστή ότι έχει δικαίωμα σε αυτό και, αν το εν λόγω πρόσωπο είναι ο κατηγορούμενος, όπως επιστραφεί στον ίδιο ή σε τέτοιο άλλο πρόσωπο ως ο κατηγορούμενος ήθελε ορίσει· ή (β) όπως το πράγμα αυτό, αν ανήκει στον κατηγορούμενο, ή μέρος αυτού, χρησιμοποιηθεί για την πληρωμή οποιωνδήποτε εξόδων ή αποζημιώσεων τα οποία ο κατηγορούμενος διατάχτηκε να πληρώσει.» Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αντρέας Ησαΐα κ.α. v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 179/11, ημερομηνίας 22.10.2013, αποφασίσθηκε ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια για τον χειρισμό των Τεκμηρίων. Σχετικό είναι και το σχετικό απόσπασμα της πιο πάνω υπόθεσης: "για παράδειγμα μπορεί ανεξάρτητα από τη νομιμότητα του διατάγματος έρευνας να ανευρέθηκαν παράνομα αντικείμενα παραδείγματος χάριν όπλα, ναρκωτικά άλλες δηλητηριώδεις ουσίες εκρηκτικά, επικίνδυνα ζώα και άλλα τα οποία να μην ανήκουν στο πρόσωπο στην κατοχή του οποίου ανευρέθηκαν. Σε τέτοια περίπτωση ανεξάρτητα από τη νομιμότητα του εντάλματος έρευνας, το Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 34 δύναται εν λήψη κάποιας νόμιμης δικαιολογίας από το πρόσωπο στην κατοχή του οποίου ανευρέθησαν να προκαλέσει την κατάσχεση, παραμόρφωση ή καταστροφή των αντικειμένων, ανεξαρτήτως ότι κανένα πρόσωπο δεν θα διωχθεί σε σχέση με αυτό". Μέσα από την υπόθεση Ανδρέας Ησαΐας και άλλος v. Αστυνομίας, Π.Ε. 179/11, ημερ. 22/10/2013 και το κατά πόσο ή πως θα προσκομιστούν αυτά στο Δικαστήριο κατά την ακροαματική διαδικασία, αυτό θα αποφασιστεί από τον φυσικό Δικαστή που θα εκδικάσει την πιο πάνω υπόθεση. Στην εν λόγω υπόθεση αποφασίσθηκε ότι: << Όπως σημειώθηκε στις υποθέσεις Concrete Mix Ltd v. Αστυνομίας, ανωτέρω και C.T. Tobacco Ltd κ.α. ν. Τμήματος Τελωνείων

(2003)2 ΑΑΔ 212, η απόφαση για κατακράτηση τεκμηρίων θεωρείται αυτοτελής απόφαση, η οποία αν και άμεσα συνδεδεμένη με το ένταλμα έρευνας, εντούτοις έχει τη δική της αυτοτέλεια, εφόσον ο δικαστής δυνάμει των άρθρων 27-34 του Κεφαλαίου έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια να χειριστεί αντικείμενα που κατασχέθηκαν, ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης>>. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο, αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από το πιο πάνω νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο που διέπει την υπό εξέαση αίτηση και ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια και έχοντας τα ενώπιον του στοιχεία και δεδομένα όπως προκύπτουν μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένστασης αντίστοιχα, καθώς επίσης και την δήλωση που τέθηκε κατά το στάδιο των αγορεύσεων ως προς την εκκρεμότητα της υπόθεσης 9583/2017, το Δικαστήριο κρίνει ότι η αίτηση δεν δύναται να τύχει έγκρισης και συνακόλουθα απορρίπτεται για τους λόγους που αναφέρονται αναλυτικά πιο κάτω. Συγκεκριμένα, όπως διαφαίνεται ξεκάθαρα μέσα από το τεκμήριο Β που υποστηρίζει την ένσταση, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού διέταξε στα πλαίσια της αίτησης με αριθμό 11/2015, όπως, μεταξύ άλλων τεκμηρίων, το επίδικο τεκμήριο παραμείνει στην κατοχή της αστυνομίας, μέχρι την αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας η οποία είναι δυνατό να διεξαχθεί σε σχέση με αυτά. Συνακόλουθα, το εν λόγω Διάταγμα δεν έχει περιοριστεί αποκλειστικά και μόνο στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, αλλά αφορά σε οποιαδήποτε ποινικής διαδικασίας η οποία είναι δυνατό να διεξαχθεί σε σχέση με αυτά και κατ΄ επέκταση, από την στιγμή που διαφαίνεται ότι εκκρεμεί η υπόθεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού με αριθμό 9583/2017 εναντίον του πρώην κατηγορούμενου 1 στην παρούσα υπόθεση, εναντίον του οποίου η παρούσα υπόθεση έχει διακοπεί σε προηγούμενο στάδιο λόγω μη εκτέλεσης εντάλματος σύλληψης και από την στιγμή που αφορά τις ίδιες κατηγορίες με την παρούσα υπόθεση και συνεπώς αφορά και κατηγορίες κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου, ήτοι του ΔΟΚΟ, τα στοιχεία του οποίου είναι τα ίδια με την κατηγορία που αφορούσε τον αιτήτή και που έχει παραδεχθεί, το Δικαστήριο κρίνει ότι το επίδικο τεκμήριο δεν δύναται να επιστραφεί στον αιτητή πριν την ολοκλήρωση της υπόθεσης με αριθμό 9583/2017, διότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο πρώην κατηγορούμενος 1 στην παρούσα υπόθεση και κατηγορούμενος στην υπόθεση 9583/2017 και κατ΄ επέκταση, το εν λόγω τεκμήριο είναι απαραίτητο για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της Κατηγορούσας αρχής στην εν λόγω υπόθεση. Στην υπόθεση Ανδρέας Ησαΐας και άλλος v. Αστυνομίας, Π.Ε. 179/11, ημερ. 22/10/2013, κρίθηκε ορθή η διαταγή για κατακράτηση των τεκμηρίων μέχρι αποπεράτωσης της ποινικής διαδικασίας η οποία δυνατό να εγείρετο και παρόλο που πέρασαν δύο χρόνια από την έκδοση του Διατάγματος, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι τελικός κριτής ήταν το πρωτόδικο Δικαστήριο στο οποίο θα αποτείνονταν οι διάδικοι για οδηγίες και σε περίπτωση που δεν το έπραταν, καθόρισε ημερομηνία επιστροφής των Τεκμηρίων. Αναμφίβολα, η επιθυμία του αιτητή να ασχοληθεί με την ασχολία του κυνηγιού και τα όσα επικαλέστηκε για παραβίαση του δικαιώματος της περιουσίας του, δεν υπερφαλαγγίζουν την αναγκαιότητα κατακράτησης του εν λόγω τεκμηρίου μέχρι να αποπερατωθεί η διαδικασία της υπόθεσης 9583/2017 και γενικά δεν υπερφαλαγγίζουν τα συμφέροντα της Δικαιοσύνης που πρέπει να διαφυλαχθούν και να προστατευθούν με την κατακράτηση του εν λόγω τεκμηρίου για να προωθηθεί η πιο πάνω αναφερόμενη υπόθεση. Τα όσα ανέφερε ο αιτητής αναφορικά με την συντήρηση του τεκμηρίου και ως προς το ενδεχόμενο πρόκλησης ζημιάς σε αυτό, ενέχουν το στοιχείο της ασάφειας, της γενικότητας και της αοριστίας και εν πάση περιπτώση, αυτά είναι ζητήματα που δεν δύνανται να απασχολήσουν το παρόν Δικαστήριο στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας και εάν τίθεται οποιοδήποτε ζήτημα ζημιών στο εν λόγω τεκμήριο, ο αιτητής θα πρέπει να αποταθεί στα πλαίσια άλλης διαδικασίας και να επικαλεστεί ένα τέτοιο ζήτημα. Τα όσα επικαλέστηκε ο αιτητής ως προς την αδυναμία απόδειξης της υπόθεσης εναντίον του πρώην κατηγορούμενου 1 στην παρούσα υπόθεση, ήτοι η απουσία εξετάσεων ανεύρεσης γενετικού υλικού ή αποτυπωμάτων στο εν λόγω τεκμήριο ή η απουσία γνώσης για την ύπαρξη του εν λόγω τεκμηρίου, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτά είναι ζητήματα που άπτονται της απόδειξης των κατηγοριών που βαρύνουν τον πρώην κατηγορούμενο 1 και που θα κρίνει το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται της υπόθεσης 9583/2017 και δεν είναι το παρόν Δικαστήριο που θα ειπησέλθει σε τέτοια ζητήματα και ούτε θα αξιολογήσει, διότι εκφεύγει του πλαισίου της υπό εξέταση αίτησης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, αίτηση κρίνεται ως αβάσιμη και απορρίπτεται. Καμία Διαταγή ως προς τα έξοδα. (Υπ.) ................. Αλ. Φυλακτού, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Criminal/Final Αναφορά: Κατακράτηση τεκμηρίων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο