ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΣ ΚΑΣΙΝΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 11637/15, 5/3/2018

(2)(δ) και 72 των Περί Μηχανοκινήτων οχημάτων και τροχαίας κινήσεως κανονισμών του 1984 και των άρθρων 19 και 20A του Περί Μηχανοκινήτων οχημάτων και τροχαίας κινήσεως νόμου 86/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων η κατηγορούμενη στις 26/11/2014 στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα της με αρ. εγγραφής KSN 667 στην διασταύρωση της Λεωφόρου Μακαρίου Γ' με τις οδούς Γεωργίου Αβέρωφ και Αγ. Ιωάννη, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς που δεν αναγόταν σε υπαίτια αμέλεια επέφερε τον θάνατο της Ευαγγελίας Περικλέους τέως από τη Λεμεσό. Με βάση τις λεπτομέρειες της ίδιας κατηγορίας η κατηγορούμενη στον ίδιο τόπο και χρόνο ως η 1η κατηγορία και οδηγώντας το ίδιο όχημα παρέλειψε να συμμορφωθεί με σήμα τροχαίας ήτοι φώτα τροχαίας, τοποθετημένα από το δημοτικό συμβούλιο Λεμεσού και πέρασε με κόκκινο φως. Τα Γεγονότα της Υπόθεσης: Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν τεθεί γραπτώς και αναγνώσθηκαν από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής. Κατατέθηκαν δε ως Τεκμήριο Α στο Δικαστήριο. Σημειώνω ότι αυτά δεν αμφισβητήθηκαν από πλευράς υπεράσπισης αντίθετα έγιναν αποδεκτά. Σύμφωνα δε με αυτά τα γεγονότα συνοδευόμενα με λοιπά τεκμήρια ενώπιον μου όπως το σχεδιάγραμμα της σκηνής της δυστυχήματος (Τεκμήριο Β) και οι φωτογραφίες που λήφθηκαν κατά την διερεύνηση στην σκηνή (Τεκμήριο Γ) έχουν ως ακολούθως: Στις 26/11/14 και περί ώρα 17:20, η κατηγορούμενη, ηλικίας 73 χρόνων οδηγούσε το αυτοκίνητο υπ' αρ. εγγραφής KSN667 στη λεωφόρο Αρχ. Μακαρίου III στη Λεμεσό. Τηρούσε την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας της πορείας της και κατευθυνόταν από τα ανατολικά προς τα δυτικά, έχοντας σε λειτουργία τα φώτα πορείας του αυτοκινήτου της. Ήταν νύκτα και σύμφωνα με τον περιφερειακό διευθυντή Α.Η.Κ Λεμεσού Χαράλαμπο Ιωάννου (Μ-7), ο οδικός φωτισμός ήταν αναμμένος. Πλησιάζοντας η κατηγορούμενη στη φωτο-ελεγχόμενη διασταύρωση με τις οδούς Αγ. Ιωάννη και Γεωργίου Αβέρωφ, σύμφωνα με οπτικό πλάνο που καταγράφηκε από το κύκλωμα παρακολούθησης του περιπτέρου «EL Dorado», ενώ βρισκόταν σε απόσταση 32 περίπου μέτρων πριν την άσπρη γραμμή ΣΤΟΠ και ενώ ταξίδευε με ταχύτητα 30χαω, το φώς στη πορεία της άλλαξε από πράσινο σε κίτρινο. Η κατηγορούμενη παρέλειψε να σταματήσει, παρόλο που είχε στη διάθεση της 3.84 δευτερόλεπτα. Εισερχόμενη η κατηγορούμενη εντός της διασταύρωσης με κόκκινο φώς, συνέχισε την πορεία της ευθεία προς τα δυτικά και αφού εξήλθε της διασταύρωσης, χτύπησε με το μπροστινό μέρος του αυτοκίνητου της την πεζή Ευαγγελία Περικλέους, 67 χρόνων (θύμα), η οποία διασταύρωνε τη λεωφόρο από τα δεξιά προς τα αριστερά της κατηγορούμενης. Από τη σύγκρουση, το σώμα του θύματος εκτινάχθηκε στο καπό μηχανής και στον ανεμοθώρακα, τον οποίο θρυμμάτισε και κατέληξε στην άσφαλτο, δίπλα από το νότιο πεζοδρόμιο. Στη σκηνή κατέφθασε κυβερνητικό ασθενοφόρο με επικεφαλής τον νοσηλευτικό λειτουργό Γιώργο Χρυσοστόμου (Μ-2), ο οποίος διαπίστωσε ότι η πεζή τραυματίστηκε σοβαρά και την μετέφερε σε κωματώδη κατάσταση στο γενικό νοσοκομείο Λεμεσού. Στο νοσοκομείο μετέβηκε και ο Αστ. 3165 Στ. Μαντοβάνης (Μ-4), ο οποίος διαπίστωσε ότι η πεζή φορούσε αθλητικό παντελόνι (φόρμα) μπλέ χρώματος με άσπρες λωρίδες στα πλευρά και τρικό χρώματος μπέζ. Αυτή υπέστηκε κάταγμα κρανίου δεξιά, ενδοπαρεγχυματική αιμορραγία, υποσκληρίδιο αιμάτωμα, υπαραχνοειδής αιμορραγία, κάταγμα δεξιού κόγχου, κάταγμα ωμοπλάτης, κάταγμα εγκάρσιας απόφυσης 05, κάταγμα 5ης δεξιάς πλευράς, κάταγμα πυέλου και κάταγμα κάτω άκρων. Λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης της, το θύμα μεταφέρθηκε αμέσως μετά στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Την σκηνή του δυστυχήματος επισκέφθηκαν οι Λοχ.1239 Κ. Σάββα (Μ-14) και Αστ. 2009 Α.Αντωνίου (Μ-13), όπου βρήκαν το αυτοκίνητο KSN667 στη τελική του θέση και την κατηγορούμενη παρούσα. Την διερεύνηση της υπόθεσης ανέλαβε ο Μ-
2. Στη παρουσία της ο M-13 πήρε τις αναγκαίες μετρήσεις και ετοίμασε ένα πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος, με το οποίο συμφώνησε και υπόγραψε η κατηγορούμενη, όταν της εξηγήθηκε αργότερα. Στη συνέχεια ο Μ-14 φωτογράφισε τη σκηνή του δυστυχήματος και το ενεχόμενο αυτοκίνητο. Από επιτόπιο έλεγχο που έγινε στα φώτα πορείας του αυτοκινήτου της κατηγορούμενης από τον Μ-13, διαπιστώθηκε ότι η χαμηλή στάση είχε εμβέλεια 18 μέτρα και η ψηλή πέραν των 34 μέτρων. Το ίδιο βράδυ και ώρα 20:20 ο Μ-14 συνέλαβε την κατηγορούμενη στη Τροχαία Λεμεσού με δικαστικό ένταλμα συλλήψεως, ως ύποπτη για το αδίκημα της αμελούς οδήγησης. Της επέστησε τη προσοχή της στο νόμο και απάντησε: «Δεν οδηγούσα αμελώς». Στη συνέχεια, μεταξύ των ωρών 20:35-22:45, ο Μ-14 πήρε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη στη Τροχαία Λεμεσού, ως Κ-
3. Ακολούθως και ώρα 23:30, αφέθηκε ελεύθερη. Την επόμενη ημέρα 28/11/14 και ώρα 09:30, ο Μ-14 πήγε στο περίπτερο-mini market με την εμπορική επωνυμία «EL DORADO» που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της λεωφόρου Αρχ. Μακαρίου III, όπου στη παρουσία του ο τεχνικός συστημάτων παρακολούθησης Μιχάλης Μιχαηλίδης (Μ-3) έλεγξε το κύκλωμα παρακολούθησης του περιπτέρου και διαπίστωσε ότι το δυστύχημα καταγράφηκε από την εξωτερική κάμερα αρ.
4. Ακολούθως ο τεχνικός Μ-3 ετοίμασε ένα ψηφιακό δίσκο (cd-rom) μάρκας Maxell, με σειριακό αριθμό : RFD80M-79350, στο οποίο περιέχετο το πιο πάνω οπτικό πλάνο μαζί με το λογισμικό θέασης και αφού τον υπόγραψε, τον παρέδωσε η ώρα 10:36 στον Μ-
5. Ο ψηφιακός δίσκος παραδόθηκε την ίδιαν ημέρα και ώρα 13:00 στον Αστ. 2009 (ΒΤ: 25

(1)/14). Την ίδιαν ημέρα 28/11/14 μεταξύ των ωρών 14:15-14:45, ο Μ-14 επιθεώρησε στη Τροχαία Λ/σού το αυτοκίνητο της κατηγορούμενης και διαπίστωσε ότι όλα τα συστήματα του αυτοκινήτου (ηλεκτρικά-μηχανικά-υδραυλικά) λειτουργούσαν κανονικά και η κατάσταση του αυτοκινήτου ήταν πολύ καλή. Στις 16/12/2014 και ώρα 09:00, ο Μ-4 παρέλαβε από τον Μ-13 τον πιο πάνω ψηφιακό δίσκο και τον μετέφερε στο Εργαστήριο Επεξεργασίας Γραφικών και Φωτογραφίας του Αρχηγείου Αστυνομίας, όπου τον παρέδωσε η ώρα 10:45 στον Αστ. 3274 Χριστόφορο Παπασάββα (Μ-6), ο οποίος ετοίμασε τρία αντίγραφα. Αυτά παραλήφθηκαν από τον Μ-4 η ώρα 12:20, ο οποίος τα μετέφερε στη Τροχαία Λ/σού και τα παρέδωσε η ώρα 14:00 στον Μ-13. Στις 07/01/15 και ώρα 11:10, ο Αστ. 1855 Π. Παναγιώτου (Μ-5) παρέλαβε από τον Μ-6 το Τεκμήριο 25

(1)/14 μαζί με ένα ψηφιακό δίσκο που ετοίμασε ο Μ-6 και περιέχει δύο επεξεργασμένα οπτικά πλάνα της σκηνής του δυστυχήματος, ως επίσης και την έκθεση πραγματογνωμοσύνης του Μ-6 με 8 φωτογραφίες που εκτυπώθηκαν από το Τεκμήριο 25

(1)/

1. Όλα τα πιο πάνω τα μετέφερε στη Τροχαία Λ/σού και τα παρέδωσε η ώρα 13:00 στον Μ-
2. Όλα τα υπό αναφορά τεκμήρια βρίσκονται στη κατοχή του Μ-13, πλήν την έκθεσης πραγματογνωμοσύνης και του Τεκμηρίου 25

(5)/14 που τοποθετήθηκαν εντός του παρόντος ποινικού φακέλου υπό Κ-19 και

1. Το θύμα νοσηλεύτηκε στην Μ.Ε.Θ Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας μέχρι τις 19/01/15, οπόταν μεταφέρθηκε στο «Ηροδότειο Ιατρικό Κέντρο» στη Λεμεσό. Μετά από πάροδο 2 ημερών μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, όπου απεβίωσε την 27/01/15 και ώρα 08:
2. Τον θάνατο της πιστοποίησε η Δρ. Μαργαρίτα Φιλίππου (Μ-9). Έτσι τη συνέχιση των εξετάσεων ανέλαβε ο Μ-
3. Στις 28/01/15 και ώρα 08:45, η ιατροδικαστής Δρ. Ε. Αντωνίου (Μ-10) διενήργησε στο νεκροτομείο του Γεν. Νοσοκομείου Λεμεσού την νεκροψία στη σορό του θύματος και διαπίστωσε ότι ο θάνατος της προήλθε από «κρανιοεγκεφαλική κάκωση συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος», υπό Κ-17 και
4. Τη σορό αναγνώρισε ο σύζυγος του θύματος Μ-11, ενώ τις φωτογραφίες κατά την διάρκεια της νεκροψίας έλαβε ο Α/Αστ. 1611 Μ. Χρυσάνθου (Μ-12). Την 02/02/15, μεταξύ των ωρών 10:00-10:40, ο Μ-14 πήρε νέα ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη υπό Κ-21 ως ύποπτη για το αδίκημα της πρόκλησης θανάτου από αμέλεια της Ευαγγελίας Περικλέους. Μεταξύ άλλων, η κατηγορούμενη κατέθεσε ότι η ταχύτητα της κατά τον επίμαχο χρόνο ήταν 30χαω και ότι πέρασε από το πρώτο πάσαλο των φώτων τροχαίας με πράσινο φως. Για την φωτογράφηση της σκηνής και της νεκροψίας, οι Μ-14 και 12 χρησιμοποίησαν την ψηφιακή φωτογραφική μηχανή μάρκας Nikon D300s. Αντέγραψαν όλες τις φωτογραφίες της σκηνής και των ενεχόμενων οχημάτων μέσω Η/Υ σε ψηφιακούς δίσκους χωρίς να προσθέσουν ή να αλλάξουν οτιδήποτε από το περιεχόμενο της κάρτας μνήμης. Στη συνέχεια, με την βοήθεια Η/Υ, επιλέχτηκαν 30 αρχεία φωτογραφιών της σκηνής και 23 αρχεία φωτογραφιών της νεκροτομής. Με την βοήθεια του λογισμικού προγράμματος «CID cases 2», τις αρίθμησαν αντίστοιχα και τις αντέγραψαν σε ψηφιακούς δίσκους, από τους οποίους εκτυπώθηκαν οι φωτογραφίες εις τετραπλού. Στη συνέχεια ετοίμασαν ένα βιβλιάριο φωτογραφιών της σκηνής και ένα της νεκροτομής, με ευρετήριο στο πίσω μέρος. Ο Μ-13, ετοίμασε επίσης σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος, με κλίμακα 1:
5. Επιπλέον των πιο πάνω γεγονότων η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανάφερε ότι ο καιρός κατά τον χρόνο του δυστυχήματος ήταν αίθριος και την ώρα της σύγκρουσης ήταν νύχτα. Την ημέρα εκείνη ο ήλιος έδυσε στις 16:37 ενώ στις 17:10 τέθηκε σε λειτουργία ο οδικός φωτισμός. Από την πορεία της κατηγορούμενης υπήρχε ορατότητα 100 μέτρων. Η Λεωφόρος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ' είναι κύρια οδός με 3 λωρίδες κυκλοφορίας στην κατεύθυνση που κινείτο η κατηγορούμενη. Το όχημα της κατηγορούμενης υπέστη ζημιές στο καπό, σε σημείο δίπλα από την πινακίδα ενώ θρυμματίστηκε ο ανεμοθώρακας. Η κατηγορούμενη είναι λευκού ποινικού μητρώου και δεν βαρύνεται με οιουσδήποτε βαθμούς ποινής. Οι Εισηγήσεις του Συνηγόρου της Κατηγορουμένης Ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορουμένης στην εμπεριστατωμένη γραπτή αγόρευση του, την οποία ανέλυσε ενώπιον του Δικαστηρίου, παρέπεμψε στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με το αδίκημα του άρθρου
6. Αναφέρθηκε στις περιστάσεις διάπραξης του δυστυχήματος και τις προσωπικές περιστάσεις της Κατηγορουμένης. Σύμφωνα με τον συνήγορος της η κατηγορούμενη ηλικίας 76 ετών σήμερα είναι λευκού ποινικού μητρώου χωρίς βαθμούς ποινής και συνταξιούχος. Το συμβάν που αφορά το δυστύχημα ήταν μια μεμονωμένη αβλεψία. Η κατηγορούμενη είναι χήρα καθότι ο σύζυγος της απεβίωσε το
7. Από τον γάμος της απέκτησε 2 παιδιά ενώ ο σύζυγος της είχε από πρώτο του γάμο άλλα 2 το ένα εκ των οποίων η ίδια μεγάλωσε ως δικό της. Από τα τέκνα του συζύγου της απέκτησε 4 εγγόνια και 1 δισέγγονο. Την επίδικη ημερομηνία ήτοι στις 26/11/2014 είχε έλθει στον κόσμο το δισέγγονο της και το οποίο είχε πάει να δει στην Πολυκλινική Υγεία ενώ επιστρέφοντας από την κλινική συνέβηκε το δυστύχημα. Ο σύζυγος της κατηγορούμενης ήταν νεφροπαθής και στις 14/9/2006 η ίδια του δώρισε τον ένα της νεφρό ύστερα από επέμβαση στο Παρασκευαίδιο Ίδρυμα. Έκτοτε η κατηγορούμενη ζει με ένα νεφρό, λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και πρέπει να τρέφεται με συγκεκριμένη διατροφή. Παρακολουθείται από το Γενικό Νοσοκομείο αναφορικά με την υγεία της. Λαμβάνει χάπια της πίεσης και της χοληστερίνης ενώ πέρσι υποβλήθηκε σε επέμβαση αφαίρεσης κιρσών καθότι υπήρχε περίπτωση να της προκαλέσουν θρόμβωση και συνεχίζει να βρίσκεται υπό στενή ιατρική παρακολούθηση ούτως ώστε εάν εμφανιστούν ξανά κιρσοί να αφαιρεθούν. Για τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη ο συνήγορος της κατέθεσε ιατρική βεβαίωση της Δρ. Γεωργίας Κακουλλή - Σφογγάλη, γενικής ιατρού, βεβαίωση του Δρ. Ευθύμιου Ατματζίδη - Νεφρολόγου στο Γ. Ν. Λεμεσού και έγγραφα αναφορικά με την επέμβαση για τους κιρσούς από τον Δρ. Στυλιανό Παπά, αγγειοχειρούργο. Σε σχέση με το δυστύχημα ο συνήγορος ανάφερε ότι η κατηγορούμενη ήταν ασφαλισμένη στην Εθνική Ασφαλιστική η οποία και εξέδωσε επιταγή προς όφελος της διαχείρισης της αποβιωσάσης εκ €22.100= χωρίς να είχε εγερθεί οιαδήποτε αστική διαδικασία. Η ίδια η κατηγορούμενη σήμερα δεν οδηγεί και ως εκ τούτου δεν ανανέωσε την άδεια της ενώ υπάρχει περιορισμός στο ασφαλιστήριο έγγραφο να μην οδηγείται το όχημα από την κατηγορούμενη. Με αναφορά τώρα στα γεγονότα της υπόθεσης ο συνήγορος της κατηγορούμενης κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τα ακόλουθα για σκοπούς μετριασμού της ποινής της:
8. Η κατηγορούμενη οδηγούσε υπό τις περιστάσεις με πολύ χαμηλή ταχύτητα. Αυτό φαίνεται τόσο μέσα από το βίντεο από την σκηνή όσο και από το ότι η τελική θέση του οχήματος της απέχει από το σημείο χ μόλις 5,8 μέτρα. Παρέπεμψε δε σε σχετική νομολογία περί του ότι η οδήγηση με χαμηλή ταχύτητα δεν περιλαμβάνει το στοιχείο του εγωισμού. (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Φαίδωνα Μιχαηλίδη Ιωάννου, Ποινική Έφεση 221/13, 28/9/2015). Η ταχύτητα αυτή της παρείχες την δυνατότητα ελέγχου και γι' αυτό σταμάτησε στα περίπου 6 μέτρα από το σημείο χ.
9. Η χαμηλή της ταχύτητα και η αντίδραση της μετά την σύγκρουση η οποία ήταν άμεση δείχνει ότι η κατηγορούμενη δεν επέδειξε μια παρατεταμένη και συνεχή επικίνδυνη οδήγηση ούτε εμμονή σε μια εκ φύσεως επικίνδυνη συμπεριφορά που να απολήγει σε οδήγηση με αδιαφορία προς τους άλλους και περιφρόνηση προς την ανθρώπινη ζωή.
10. Υπήρχε προπορευόμενο όχημα.
11. Ο ήλιος είχε δύσει κατά τον μήνα Νοέμβριο στις 5.20μ.μ.
12. Το θύμα δεν χρησιμοποίησε τη διάβαση πεζών η οποία υπάρχει στα φώτα τροχαίας ως φαίνεται και στο σχεδιάγραμμα της αστυνομίας.
13. Η Λεωφ. Μακαρίου είναι κεντρική και πολυσύχναστη οδός.
14. Την ώρα που η πεζή είχε εισέλθει στον δρόμο δεν είχε ακόμα ανάψει κόκκινο φως για την πορεία της κατηγορούμενης.
15. Η κατηγορούμενη αμέσως μετά το συμβάν κατέβηκε παρά το ότι ήταν σε κατάσταση σοκ και άρχισε να φωνάζει για βοήθεια ενώ παρείχε βοήθεια στο θύμα.
16. Η κατηγορούμενη συνεργάστηκε άμεσα με τις αστυνομικές αρχές.
17. Μετά που το θύμα απεβίωσε η κατηγορούμενη επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον σύζυγο του θύματος για το κατά πόσο θα μπορούσε να παρευρεθεί στην κηδεία πράγμα που έπραξε με την θυγατέρα της. Με βάση τα ανωτέρω σημεία που ο συνήγορος υπεράσπισης ανέλυσε εισηγήθηκε ότι η οδηγητική συμπεριφορά της κατηγορούμενης αποτέλεσε στιγμιαία αμέλεια και όχι εγωιστική και αδιάφορη. Παράπεμψε δε ο συνήγορος στην προαναφερόμενη απόφαση Φαίδωνα (ανωτέρω) και συγκεκριμένα στην αρχή που αρχικά διατυπώθηκε στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κωνσταντίνου Κουκκίδη, Ποινική Έφεση αρ.198/12, 19/2/2013, με ανάλυση της έννοιας της στιγμιαίας αβλεψίας σε αντίθεση με την αλόγιστη και εγωιστική συμπεριφορά η οποία υπερβαίνει το στιγμιαίο και καλύπτει περισσότερα στάδια. Η θέση του περί στιγμιαίας αβλεψίας συνέχισε επηρεάζει και το είδος της ποινής το οποίο ως και στην προαναφερθείσα απόφαση αποφασίστηκε ότι ήταν η χρηματική ποινή. Ο συνήγορος της κατηγορούμενης εισηγήθηκε ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο επιβάλει τελικώς ποινή στερητική της ελευθερίας υπάρχουν οι συνθήκες και οι απαραίτητες περιστάσεις ούτως ώστε αυτή δυνάμει του νόμου και της νομολογίας να ανασταλεί. Ανάφερε δε την ηλικία της, τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, το λευκό ποινικό μητρώο και την μη ύπαρξη βαθμών ποινής αλλά και την έμπρακτη μεταμέλεια της και τον πρότερο βίο της. Με αναφορά τέλος στις συνθήκες του δυστυχήματος ο ευπαίδευτος συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να διαχωρίσει τις λεπτομέρειες της 2ης κατηγορίας από αυτές την 1ης, εισηγούμενος ότι αυτή η συμπεριφορά και η παραβίαση του κόκκινου σηματοδότη διαχωρίζεται από την 1η κατηγορία. Ειδικότερα ανάφερε, γεγονός που έγινε αποδεκτό και από την ευπαίδευτη συνήγορο της κατηγορούσας αρχής, ότι το θύμα δεν είχε προσπαθήσει να διασταυρώσει μέσω της διασταύρωσης των οδών Λεωφ. Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ' με τις οδούς Αγίου Ιωάννη και Γεωργίου Αβέρωφ αλλά αρκετά μέτρα μακριά από την εν λόγω διασταύρωση. Αυτό εισηγήθηκε προκύπτει και μέσα από το σχεδιάγραμμα της αστυνομίας. Επομένως το γεγονός ότι η κατηγορούμενη πέρασε με κόκκινο φως δεν επηρεάζει το αποτέλεσμα και δεν υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της παράβασης του κόκκινου σηματοδότη με την σύγκρουση. Ανεξάρτητα από αυτά προκύπτει επίσης ότι όταν το θύμα διασταύρωνε το δρόμο στα φώτα τροχαίας της κατηγορούμενης το φως δεν ήταν ακόμα κόκκινο αποδεχόμενο το θύμα με την σειρά του τον κίνδυνο στον οποίο εξέθετε τον εαυτό της. Τέλος ο συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τον χρόνο ο οποίος έχει παρέλθει από την διάπραξη των αδικημάτων. Τα όσα ο συνήγορος της κατηγορούμενης περιέλαβε αναφορικά με τις προσωπικές και οικογενειακές της περιστάσεις περιλαμβάνονται στην έκθεση του γραφείου ευημερίας. Η κατηγορούμενη διαμένει με την κόρη της ηλικίας 40 ετών η οποία είναι άνεργη. Τα δύο παιδιά του αποβιώσαντα συζύγου της διαμένουν στην Αγγλία και ο γιός της στην Αθήνα. Λαμβάνει μηνιαίως τα ποσά των €620,43 ως σύνταξη χηρείας, €355,79 ως σύνταξη γήρατος και €820= κυβερνητική σύνταξη του αποβιώσαντα συζύγου της. Τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει αναφέρονται ως η αγόρευση και τα πιστοποιητικά που παρουσίασε ο συνήγορος της. Οι σχέσεις της κατηγορούμενης με την οικογένεια της αναφέρονται ως καλές. Η Νομική Πτυχή Το αδίκημα της 1ης κατηγορίας αποτελεί και το σοβαρότερο που αντιμετωπίζει και για το οποίο παραδέχθηκε ενοχή η κατηγορούμενη. Σύμφωνα με το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154: «Όποιος, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης, ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες.» Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 19 του Ν.86/72 το Δικαστήριο έχει εξουσία να στερήσει σε κατηγορούμενο που κρίνεται ένοχος για τροχαίο αδίκημα το δικαίωμα να κατέχει άδεια οδήγησης για όσο χρονικό διάστημα ήθελε αποφασίσει και με το άρθρο 20 Α να επιβάλει και βαθμούς ποινής στην άδεια του[1]. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Στυλιανού

(2009)2 ΑΑΔ 543, 549, τονίστηκε η σοβαρότητα των αδικημάτων της φύσης αυτής και η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, δεδομένης της μεγάλης συχνότητας αλλά και των τραγικών συνεπειών της διάπραξης τέτοιων αδικημάτων. θα πρέπει να λεχθεί ότι τα θανατηφόρα δυστυχήματα στο τόπο μας έχουν λάβει ανησυχητικές διαστάσεις και η νομολογία έχει καταδείξει ότι τα Δικαστήρια έχουν υποχρέωση να επιβάλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε τέτοιες περιπτώσεις. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την υπόθεση Μενελάου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 232: «..Τα τροχαία δυστυχήματα έχουν προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, διαπίστωση που άπτεται τόσο της επιλογής των τιμωρητικών μέσων όσο και του ύψους της ποινής, μέσα στο πλαίσιο που επιλέγεται. Τα οδικά δυστυχήματα έχουν αποβεί χαίνουσα πληγή για την κυπριακή κοινωνία. Οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, τραυματισμούς και υλική ζημιά είναι τεράστιες. Δεν μπορεί το Δικαστήριο να αδιαφορήσει μπροστά στο καταστροφικό αυτό φαινόμενο. Αυτό επιβάλει το καθήκον του Δικαστηρίου για την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, που έχει ως λόγο την καθήλωση μέσω της τιμωρίας, της παράνομης συμπεριφοράς, που στην περίπτωση της οδικής αμέλειας χαρακτηρίζει ο έντονος αντικοινωνικός χαρακτήρας.» Σημειώνω στο στάδιο αυτό ότι παρά την πάροδο αρκετών χρόνων από την πιο πάνω απόφαση δυστυχώς τα όσα αναφέρθηκαν με αναφορά στην συχνότητα των αδικημάτων αυτών συνεχίζουν να είναι επίκαιρα. Η συχνότητα με την οποία διαπράττονται τα αδικήματα αυτά και ο αριθμός των θανατηφόρων δυστυχημάτων συνεχίζει να παρουσιάζει αύξηση με αποτέλεσμα τα Δικαστήρια να καλούνται να επιβάλλουν ποινές οι οποίες να έχουν το στοιχείο της αποτρεπτικότητας. Στην Νικολάου ν. Αστυνομίας, ECLI:CY:AD:2015:B205, Π.Ε. 195/2014, 20/3/2015, διατυπώθηκαν εκ νέου οι κατευθυντήριες γραμμές επιβολής ποινής σε σχέση με το εξεταζόμενο αδίκημα (με αναφορά στις R. v. Guilfoyle 57 Cr.App.R. 549, Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη

(1993)2 ΑΑΔ 355, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου

(2003)2 ΑΑΔ 331, Παμπακάς κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 487, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 109). Τις συνοψίζω κάτωθι ως ακολούθως:

1. Το είδος και η έκταση της ποινής είναι πρωταρχική ευθύνη του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Σε τέτοιου είδους αδικήματα δεν υπάρχει καθιερωμένο μέτρο για την ποινή. Στην αρμόζουσα ποινή το δικαστήριο καταλήγει ανάλογα με τα περιστατικά της υπόθεσης, την έκταση της ευθύνης του κατηγορουμένου, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το επικίνδυνο οδήγημα στοιχίζει πόρους και ζωές. Η επιμέτρηση της ποινής είναι άμεσα σχετιζόμενη με την έκταση και την υφή της αμέλειας που προκάλεσε το θάνατο, δηλαδή με τη συμπεριφορά και τις πράξεις του κατηγορουμένου που οδήγησαν στη διάπραξη του αδικήματος και την πρόκληση του θανάτου, σε συνάρτηση βέβαια με τις προσωπικές του συνθήκες, οι οποίες θα πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη.
2. Όταν το ατύχημα οφείλεται σε στιγμιαία αβλεψία και το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου είναι καλό, πρέπει να επιβάλλεται χρηματική ποινή και στέρηση της άδειας οδηγού, εκτός αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι για να μην επιβληθεί στέρηση της άδειας.
3. Όταν όμως το θανατηφόρο δυστύχημα προκαλείται από εγωιστική παραγνώριση της ασφάλειας των άλλων προσώπων ή πεζών ή από επικίνδυνη ή απερίσκεπτη οδήγηση, ενδείκνυται η επιβολή ποινής φυλάκισης και στέρησης της άδειας οδηγού. Η επιβολή ποινής φυλάκισης ενδείκνυται κατ' αρχήν στις περιπτώσεις εκείνες που η αμέλεια εμπεριέχει και το στοιχείο της αδιαφορίας για την ασφάλεια άλλων προσώπων.
4. Είναι θεμελιωμένο ότι η πάροδος αρκετού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος είναι στοιχείο ουσιώδες που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή ποινής, ειδικά αναφορικά με το είδος της ποινής, αν δηλαδή θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης ή όχι. Με αναφορά στην Παντέλα ν. Αστυνομίας

(2011)2 ΑΑΔ 562 και την R. v. Boswell [1984] 3 All ER 353 παρατίθενται περαιτέρω στην προρρηθείσα απόφαση, ενδεικτικοί επιβαρυντικοί και μετριαστικοί παράγοντες που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την επιβολή ποινής:

1. Ως επιβαρυντικοί παράγοντες κρίνονται, η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλης ή ναρκωτικών, η υπερβολική ταχύτητα, η αδιαφορία σε προειδοποιήσεις από τους επιβάτες του και η επί μακρόν επίμονη και εκούσια πορεία πολύ κακής οδήγησης, όπως είναι για παράδειγμα η αδιαφορία σε φώτα τροχαίας και το προσπέρασμα άλλων αυτοκινήτων από τη λανθασμένη πλευρά. Άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η ταυτόχρονη διάπραξη άλλων αδικημάτων (όπως για παράδειγμα η οδήγηση χωρίς άδεια). Επιβαρυντικός παράγων είναι επίσης η ύπαρξη προηγούμενων καταδικών για οδικά αδικήματα, το κατά πόσο περισσότερα από ένα πρόσωπα σκοτώθηκαν ως αποτέλεσμα της αμελούς οδήγησης, αν ο κατηγορούμενος παρέλειψε να σταματήσει στη σκηνή ή αν διέπραξε το αδίκημα στην προσπάθειά του να αποφύγει έλεγχο ή σύλληψη.
2. Ως ελαφρυντικοί παράγοντες θεωρούνται, μεταξύ άλλων, η λανθασμένη στάθμιση της κατάστασης (error of judgment), το λευκό οδικό μητρώο, ο καλός χαρακτήρας, η παραδοχή κατά τη δίκη και η ειλικρινής μεταμέλεια. Ελαφρυντικό είναι επίσης και το κατά πόσο το θύμα είναι στενός φίλος ή συγγενής του οδηγού και το έντονο συναισθηματικό αποτέλεσμα που είχε ο θάνατός του στον οδηγό.
3. Όπου υπάρχουν ένας ή περισσότεροι επιβαρυντικοί παράγοντες, γενικά η ποινή φυλάκισης είναι η πλέον κατάλληλη, και σε μια επιβαρυμένη υπόθεση ως προς τον τρόπο οδήγησης, όπως για παράδειγμα η ανταγωνιστική οδήγηση σε δημόσιο υπεραστικό δρόμο ή η αμελής οδήγηση μετά την κατανάλωση αλκοόλης, ποινή δύο ή περισσότερων χρόνων φυλάκισης και μεγάλη περίοδος στέρησης αδείας (μεταξύ επτά έως δέκα ετών) θα πρέπει να επιβάλλεται. Σε σχέση με το αδίκημα του άρθρου 210 με θύμα πεζό παραπέμπω και στην απόφαση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 109) στην οποία λέχθηκαν τα κάτωθι: «Η παράλειψή του να επισημάνει την παρουσία του θύματος στο δρόμο χωρίς να παρεμβάλλεται οποιοδήποτε εμπόδιο σε συσχετισμό με τον φωτισμό της περιοχής και την ορατότητα που απολάμβανε εύλογα οδήγησαν το Δικαστήριο στο συμπέρασμα στο πλαίσιο της ολότητας των γεγονότων της υπόθεσης ότι ο εφεσείων διέπραξε το αδίκημα που προσδιορίζει το άρθρο

1. Επισημαίνουμε όμως ότι η αμέλεια του δεν επιβαρύνετο με το στοιχείο της αδιαφορίας για την τύχη του θύματος, που είναι παράγοντας κεφαλαιώδους σημασίας για τον καθορισμό της ποινής. Πρόθεση του Εφεσείοντα ήταν να διασταυρώσει την οδό Νικοδήμου Μυλωνά ώστε να εισέλθει στην οδό Δοϊράνη, η οποία βρίσκεται απέναντι και δεξιότερα από την οδό Δημόκριτου, πάροδο της Νικοδήμου Μυλωνά, απ' όπου εισήλθε στον κύριο δρόμο. Πριν προχωρήσει στον κύριο δρόμο σταμάτησε όπως είναι παραδεκτό· εισήλθε στον κύριο δρόμο, όταν η πορεία του ήταν απρόσκοπτη και προχώρησε, όπως κατέδειξε η μαρτυρία ενώπιον του Πρωτόδικου Δικαστηρίου, με χαμηλή ταχύτητα. Η αμέλειά του δεν μπορεί να αποδοθεί είτε σε αδιαφορία είτε σε επικίνδυνη χρήση του δρόμου. Συναρτάται περισσότερο με στιγμιαία απροσεξία ή αβλεψία.» (ο τονισμός και έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου). Κατάληξη και Ποινή Όπως προκύπτει από τα γεγονότα τα οποία τέθηκαν ενώπιον μου, τόσο από την Κατηγορούσα αρχή όσο και από τον ευπαίδευτο συνήγορο της κατηγορούμενης, η κατηγορούμενη οδηγώντας το όχημα της με ταχύτητα περί των 30 χιλιομέτρων στην Λεωφόρο Μακαρίου Γ' τηρούσε την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας και κατευθυνόταν προς τα δυτικά από τα ανατολικά έχοντας αναμμένα τα φώτα πορείας της όταν έφθασε στην φωτοελεγχόμενη διασταύρωση με τις οδούς Αγ. Ιωάννη και Γεώργιου Αβέρωφ και συγκεκριμένα 32 μέτρα πριν την άσπρη γραμμή του στοπ το φώς στην πορεία της άλλαξε από πράσινο σε κίτρινο. Παρόλο που είχε στην διάθεση της 3.84 δευτερόλεπτα να σταματήσει παρέλειψε να το πράξει και εισήλθε εντός της διασταύρωσης με κόκκινο φως. Με την είσοδο της στην διασταύρωση συνέχισε την πορεία της ευθεία προς τα δυτικά και αφού εξήλθε της διασταύρωσης εισήλθε στην λωρίδα κυκλοφορίας και διένυσε εντός αυτής κάποια απόσταση όταν χτύπησε με το μπροστινό μέρος του οχήματος της το θύμα. Το θύμα με βάση το σχεδιάγραμμα - Τεκμήριο Α - διασταύρωνε την λεωφόρο από τα δεξιά προς τα αριστερά με βάση την πορεία της κατηγορούμενης. Σημειώνω ότι με βάση το Τεκμήριο Α η απόσταση από την στιγμή που η κατηγορούμενη εισήλθε εντός της διασταύρωσης (πρώτη γραμμή στοπ - 16.4 επί της βασικής γραμμής μέτρησης) μέχρι το σημείο που κτύπησε το θύμα (σημείο Χ - 56.3 μέτρα επί της βασικής γραμμής μέτρησης) καθορίζεται στα 39,9 μέτρα. Το σημείο δε χ βρίσκεται εντός της Λεωφόρου Μακαρίου Γ σε σημείο της μετά την διασταύρωση και αφού η κατηγορούμενη πέρασε αυτήν. Συγκεκριμένα το σημείο χ βρίσκεται από το στόμιο της διασταύρωσης και εισόδου στην Λεωφόρο Μακαρίου μετά την διασταύρωση σύμφωνα με την πορεία της κατηγορούμενης σε απόσταση 12.40 μέτρα. (λαμβάνοντας υπόψη μου την μέτρηση 43.9 επί της βασικής γραμμής μέτρησης στο στόμιο της διασταύρωσης μέχρι το σημείο χ που βρίσκεται στο 56.3 της βασικής γραμμής μέτρησης. Το θύμα από την άλλη διασταύρωσε από τα δεξιά προς τα αριστερά με βάση την πορεία της κατηγορούμενης, διένυσε τις δύο αντίθετες από την πορεία της κατηγορούμενης λωρίδες κυκλοφορίας που έχουν πλάτος αμφότερες 6.2 μέτρα και εισήλθε εντός της λωρίδας κυκλοφορίας που κινείτο η κατηγορούμενη η οποία την κτύπησε με το όχημα της αφού το θύμα είχε διανύσει εντός της λωρίδας κυκλοφορίας της κατηγορούμενης 70 εκατοστά σύμφωνα με τις μετρήσεις στο Τεκμήριο Α. Έχοντας υπόψη μου την νομολογία ως αυτή αναλύθηκε ανωτέρω προκύπτει ανάγκη ανάλυσης και κατάληξης επί της οδηγητικής συμπεριφοράς της κατηγορούμενης με σκοπό να καταλήξω στην αρμόζουσα υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις ποινή. Το αδίκημα του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα παρουσιάζει διακυμάνσεις και ο χαρακτηρισμός της οδήγησης με βάση τις έννοιες που αποδίδει το άρθρο 210 έχει βαρύνουσα σημασία. Αυτό δηλαδή που θα πρέπει να εξακριβωθεί είναι κατά πόσο ο τρόπος με τον οποίο οδήγησε η κατηγορούμενη συνιστά είτε αλόγιστη είτε επικίνδυνη είτε απερίσκεπτη ενέργεια ή από την άλλη εάν αποτελεί ένα μοιραίο μεν αλλά στιγμιαίο σφάλμα από την άλλη ως η εισήγηση του συνηγόρου της. Το πρώτο ζήτημα που πρέπει να αποφασιστεί με βάσει τα ενώπιον μου γεγονότα είναι κατά πόσο η πράξη της κατηγορούμενης να εισέλθει εντός της διασταύρωσης με κόκκινο φως συνδέεται με την σύγκρουση με το θύμα. Αποτελεί αναντίλεκτο γεγονός ότι η ταχύτητα της κατηγορούμενης κατά το στάδιο που αυτή πλησίασε σε απόσταση 32 μέτρων την διασταύρωση ήταν 30 χιλιόμετρα ενώ είχε μόλις κάποια δευτερόλεπτα να σταματήσει στην εναλλαγή των φώτων από πράσινο σε κίτρινο. Ουδεμία μαρτυρία ή γεγονός τέθηκε ενώπιον μου ότι η κατηγορούμενη κατά το στάδιο εκείνο που ευρισκόταν στην απόσταση αυτή και εντοπίζοντας την εναλλαγή των φώτων ανάπτυξε ταχύτητα με σκοπό να προλάβει να εισέλθει στην διασταύρωση δεικνύοντας απερισκεψία για την ασφάλεια τόσο της ίδιας όσο και των άλλων οδηγών. Αντίθετα η μοναδική ταχύτητα που αναφέρθηκε είναι αυτή των 30 χιλιομέτρων με την οποία και συνέχισε κατά το στάδιο που εισήλθε στην διασταύρωση και πέρασε αυτή. Περαιτέρω η κατηγορούμενη με βάση τα γεγονότα πέρασε την διασταύρωση σε όλο της το μήκος και εισήλθε στην οδό Μακαρίου μετά την συμβολή κινούμενη εντός αυτής και κάποια μέτρα. Τα γεγονότα αυτά της σταθερά χαμηλής ταχύτητας και της εισόδου στην οδό Μακαρίου Γ' οδηγούν σε ασφαλές συμπέρασμα περί του ότι η παραβίαση του κόκκινου σηματοδότη ως πράξη και ενέργεια που προηγήθηκε της σύγκρουσης με το θύμα δεν συνδέεται με την απαραίτητη αιτιώδη συνάφεια με την σύγκρουση και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί την γενεσιουργό αιτία αυτής. Σημειώνω περαιτέρω ότι και η ίδια η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής συμφώνησε με την εισήγηση της υπεράσπισης περί μη σύνδεσης της πράξης αυτής της κατηγορούμενης με την σύγκρουση που ακολούθησε. Αντίθετη βεβαίως θα ήταν η κατάληξη μου σε περίπτωση που πρόκυπτε από τα γεγονότα ότι η κατηγορούμενη βλέποντας την εναλλαγή των φώτων παρουσίαζε απότομη ανάπτυξη ταχύτητας εισερχόμενη κατά τέτοιο τρόπο εντός της διασταύρωσης και συγκρουόταν με το θύμα είτε εντός της διασταύρωσης είτε και εκτός αλλά ερχόμενη με μεγάλη ταχύτητα και αφού προηγείτο μια συμπεριφορά υπό τις περιστάσεις επικίνδυνη. Μια τέτοια συμπεριφορά που στην προκειμένη ελλείπει θα συνέδεε το αποτέλεσμα της σύγκρουσης με την πράξη παραβίασης του κόκκινου στο φανάρι. Εν προκειμένω επομένως καταλήγω ότι η ενέργεια της κατηγορούμενης να παραβιάσει τον φωτεινό σηματοδότη και να εισέλθει εντός της διασταύρωσης με κόκκινο φως και σταθερή ταχύτητα 30 χιλιομέτρων και να εισέλθει περαιτέρω εντός της οδού Μακαρίου Γ' δεν συνδέεται με την μετέπειτα ενέργεια της να παραλείψει ενώ μπορούσε να δει το θύμα να εισέρχεται εντός της πορείας της. Επομένως και έχοντας καταλήξει στο πρώτο καίριο ερώτημα της σύνδεσης της παραβίασης του φωτεινού σηματοδότη με την σύγκρουση με το θύμα εκείνο που απομένει να εξεταστεί είναι το κατά πόσο ο τρόπος με τον οποίο η κατηγορούμενη οδήγησε το όχημα της πριν την σύγκρουση και αφού εντόπισε το θύμα να εισέρχεται εντός της πορείας της μπορεί να χαρακτηριστεί ως εγωιστικός και αδιάφορος για την ασφάλεια των άλλων οδηγών που χρησιμοποιούσαν το δρόμο ή το λάθος της ήταν στιγμιαίο. Για να αποφασιστεί το ζήτημα αυτό στην παρούσα υπόθεση, θα πρέπει να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο η κατηγορούμενη οδηγούσε το όχημα της τη δεδομένη στιγμή. Είναι γεγονός ότι η κατηγορούμενη κινείτο με χαμηλή ταχύτητα στο δρόμο μόλις 30 χιλιομέτρων και πέρασε τη διασταύρωση ναι μεν ενώ το φως στην πορεία της είχε γίνει κόκκινο αλλά ως αποφασίστηκε χωρίς αυτή η ενέργεια να συνδέεται με το αποτέλεσμα της σύγκρουσης. Είχε ήδη περάσει την διασταύρωση, είχε εξέλθει αυτής και εισήλθε εντός της οδού Μακαρίου ως συνεχίζει μετά την διασταύρωση και συμβολή με την ίδια ταχύτητα. Επίσης, προκύπτει ότι παρόλο που η πεζή κινήθηκε και διάνυσε αρκετή απόσταση στο δρόμο, αφού πέρασε ολόκληρες τις δύο αντίθετες λωρίδες της αντίθετης από την πορεία της κατηγορούμενης κατεύθυνση είχε εισέλθει μόλις 70 εκατοστά εντός της λωρίδας κυκλοφορίας της κατηγορούμενης. Αποτελεί γεγονός ότι κατά τον χρόνο εκείνο ο ήλιος έδυσε στις 16:37 ενώ ο οδικός φωτισμός τέθηκε σε λειτουργία στις 17:
2. Η σύγκρουση έγινε περίπου στις 17:
3. Παρόλα αυτά όμως, είναι παραδεκτό γεγονός ότι η κατηγορούμενος είχε ορατότητα να αντιληφθεί τη παρουσία της πεζής έγκαιρα στο δρόμο και να λάβει αποτρεπτικά μέτρα. Τα πιο πάνω γεγονότα κρίνω ότι δεν καταδεικνύουν ότι πριν από τη σύγκρουση η κατηγορούμενη οδηγούσε με οποιοδήποτε εγωιστικό ή αδιάφορο τρόπο για την ασφάλεια των άλλων χρηστών του δρόμου. Πέραν τούτου ουδεμία μαρτυρία ή γεγονός τέθηκε ενώπιον μου που να δεικνύει μια τέτοια εγωιστική συμπεριφορά μετέπειτα και αφού αντιλήφθηκε τη πεζή στο δρόμο. Αντίθετα αυτό που προκύπτει είναι ότι μόλις το θύμα εισήλθε κάποια εκατοστά εντός της λωρίδας κυκλοφορίας της κατηγορούμενης κτυπήθηκε από αυτήν. Το δε όχημα της κατηγορούμενης σταμάτησε μόλις κάποια μέτρα μετά το σημείο χ. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω και τις περιστάσεις που επικρατούσαν στο δρόμο τη δεδομένη στιγμή η κατάληξη είναι ότι η κατηγορούμενη υπέπεσε σε μοιραίο, δυστυχώς, αλλά στιγμιαίο σφάλμα και/ή απροσεξία αφού παρέλειψε να αντιληφθεί έγκαιρα τη παρουσία της πεζής στην πορεία της, η οποία επιχειρούσε να διασταυρώσει το δρόμο και αποτελούσε για αυτήν ορατό και υπαρκτό κίνδυνο. Δεν υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που να καταδεικνύουν ότι η οδηγητική συμπεριφορά της κατηγορούμενης ήταν εγωιστική ή αδιάφορη ως προς την ασφάλεια τρίτων προσώπων. Δεν οδηγούσε με οποιαδήποτε υπερβολική ταχύτητα ούτε με οποιοδήποτε απερίσκεπτο τρόπο. Παρέλειψε να αντιληφθεί την πεζή την πεζή ενώ μπορούσε να το πράξει αυτό με βάση την ορατότητα της ενώ κτύπησε το θύμα μόλις κάποια εκατοστά εντός της δικής της λωρίδας κυκλοφορίας. Παραπέμπω στο σημείο αυτό στην απόφαση Χαράλαμπος Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας (ανωτέρω). Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνω υπόψη μου τον τρόπο με τον οποίο η πεζή επιχείρησε να διασταυρώσει το δρόμο στο συγκεκριμένο σημείο και ειδικότερα το σημείο από το οποίο εισήλθε στο δρόμο καθώς επίσης και το γεγονός ότι λίγα μέτρα πιο κάτω υπήρχε διάβαση πεζών την οποία και δεν χρησιμοποίησε. Δεδομένων των πιο πάνω περιστάσεων και συνθηκών του δυστυχήματος και στην απουσία άλλων γεγονότων αναφορικά με την οδηγητική συμπεριφορά της κατηγορούμενης πριν την σύγκρουση, φαίνεται και προκύπτει ότι πρόκειται για ένα στιγμιαίο λάθος και αβλεψία της κατηγορούμενης να δει την πεζή, να λάβει αποτρεπτικά μέτρα και να αποφύγει την σύγκρουση με όλα τα τραγικά δυστυχώς επακόλουθα, του θανάτου του θύματος. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω και τις περιστάσεις που επικρατούσαν στο δρόμο τη δεδομένη στιγμή η κατάληξη μου είναι ότι η κατηγορουμένη υπέπεσε σε μοιραίο στιγμιαίο σφάλμα αφού παρέλειψε να αντιληφθεί έγκαιρα τη παρουσία της πεζής στην πορεία της η οποία επιχειρούσε να διασταυρώσει το δρόμο και αποτελούσε για αυτήν ορατό και υπαρκτό κίνδυνο. Η στιγμιαία αβλεψία έχει την έννοια της μιας και μόνο λανθασμένης κίνησης της στιγμής. Είναι ένα μεμονωμένο σφάλμα, το οποίο συμβαίνει σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, σε αντίθεση με την αλόγιστη και εγωιστική οδική συμπεριφορά, η οποία υπερβαίνει το στιγμιαίο και καλύπτει περισσότερα χρονικά στάδια (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιωάννου, ECLI:CY:AD:2015:B632, Π.Ε. 221/2013, 28/9/2015, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κωνσταντίνου Κουκκίδη, Ποινική Εφεση αρ. 198/12, ημερ. 19/2/2013). Πέραν της πιο πάνω κατάληξης μου αναφορικά με την οδηγητική συμπεριφορά της κατηγορούμενης λαμβάνω υπόψη μου ότι η κατηγορούμενη είναι λευκού ποινικού μητρώου, δεν βαρύνεται με οιοδήποτε βαθμούς ποινής ενώ έχει παραδεχθεί ευθύνη και ενοχή η οποία προκύπτει και μπορεί να θεωρηθεί ως άμεση ενώ και μέχρι σήμερα ουδέν άλλο αδίκημα διέπραξε. Επιπλέον λαμβάνω υπόψη μου την ηλικία της κατηγορούμενης ήτοι τα 76 της χρόνια και τον πρότερο έντιμο βίο της. Σε συνάρτηση με τις προσωπικές της συνθήκες λαμβάνω υπόψη μου την σωρεία προβλημάτων που αντιμετωπίζει και για τα οποία χρήσει συνεχούς ιατρικής παρακολούθησης και φροντίδας. Η κατηγορούμενη ως δότρια νεφρού στον αποβιώσαντα σύζυγο της δεικνύει τον χαρακτήρα της σε συνάρτηση και με την πράξη της να ζητήσει όπως παραστεί στην κηδεία του θύματος σε συνεννόηση με τον σύζυγο της θανούσης. Επίσης λαμβάνω υπόψη μου ότι η περιουσία της αποβιωσάσης αποζημιώθηκε από την ασφαλιστική εταιρεία της κατηγορούμενης. Όλα αυτά δεικνύουν και την έμπρακτη μεταμέλεια της. Επιπλέον σημασία έχει και η πάροδος του χρόνου από την διάπραξη του αδικήματος. Το αδίκημα έλαβε χώρα στις 26/11/2014 ενώ το κατηγορητήριο καταχωρίστηκε στις 10/06/
4. Από την διάπραξη του αδικήματος μέχρι και σήμερα η κατηγορούμενη ουδεμία παραβατική συμπεριφορά επέδειξε. Το Δικαστήριο καλείται ενόψει των ανωτέρω να επιβάλει ποινή μετά παρόδου 3 και πλέον χρόνων περίπου χρόνων από την διάπραξη των αδικημάτων. Το γεγονός αυτό , ανεξάρτητα από τους λόγους καθυστέρησης στην προώθηση της υπόθεσης, θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο ως ελαφρυντικός παράγοντας (Σωτήρης Αβραάμ v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 365, Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη

(1993)2 Α.Α.Δ. 355, Γενικός Εισαγγελέας v. Πεγειώτης κ.α

(2001)2 Α.Α.Δ. 617, Γενικός Εισαγγελέας v. Bαρνάβα

(1999)2 Α.Α.Δ. 638). Λαμβάνοντας υπόψη μου τις περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος σε συνδυασμό με την παραδοχή, το λευκό ποινικό μητρώο της κατηγορουμένης και την μη ύπαρξη οιονδήποτε βαθμών ποινής επί της άδειας οδήγηση της σε συνδυασμό με τις προσωπικές και οικογενειακές της περιστάσεις και την ηλικία της κρίνω ότι δεν ενδείκνυται στερητική της ελευθερίας ποινή στην κατηγορουμένη, αναφορικά με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αναφορικά τώρα με την στέρηση του δικαιώματος της κατηγορουμένης να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης, δεν έχουν τεθεί ενώπιον μου συγκεκριμένοι και ειδικοί λόγοι περί του αντιθέτου. Αντίθετα μέσα από την αγόρευση του συνηγόρου της κατηγορούμενης προκύπτει ότι η ίδια πλέον δεν οδηγεί. Ως εκ των ανωτέρω έχω αναφέρει και έχω προσπαθήσει να εξηγήσω, επιβάλλω στην κατηγορουμένη στην 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει ποινή προστίμου €3.000= πλέον 7 βαθμοί ποινής να αναγραφούν επί της άδειας οδήγησης της. Στην 2η κατηγορία επιβάλλω στην κατηγορούμενη ποινή προστίμου ύψους €200=. Επιπρόσθετα, η κατηγορουμένη αποστερείται του δικαιώματος να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο 12 μηνών από σήμερα. Επίσης η κατηγορουμένη να καταβάλει και τα έξοδα της διαδικασίας τα οποία ανέρχονται στα €360=. (Υπ.).............. Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Traffic / Sentence / Causing Death by careless driving Αναφορά: Ποινική/ Ποινή/ Πρόκληση θανάτου από μη υπαίτια αμέλεια [1] 5-10 βαθμούς ποινής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο