← Κύπρος

Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Τιμολέοντα Θεμιστοκλέους, Αρ. Υπόθεσης: 1330/16, 14/3/2018

Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Τιμολέοντα Θεμιστοκλέους, Αρ. Υπόθεσης: 1330/16, 14/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2018:6 ΣΤΟ MONIMO ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Α. Κονή, Α.Ε.Δ. Τ. Κατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1330/16 Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Τιμολέοντα Θεμιστοκλέους Κατηγορoύμενου - - - - - - - - - - - - - - - - Ημερομηνία: 14.03.2018 Για τη Δημοκρατία: κ. Α. Αριστείδης και κ. Ζ. Συμεού Κατηγορούμενος παρών, γι' αυτόν: κ. Μ. Ιωάννου (κα Ε. Ιωάννου για ν' ακούσει απόφαση) Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα της ανθρωποκτονίας, ήτοι ότι στις 14.10.2015, στην Παραμύθα της επαρχίας Λεμεσού, επέφερε το θάνατο του Οδυσσέα Θεμιστοκλέους. Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε αρχικά το αδίκημα του φόνου εκ προμελέτης, στη συνέχεια όμως και συγκεκριμένα στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως, το κατηγορητήριο τροποποιήθηκε και αντικαταστάθηκε η πιο πάνω κατηγορία με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας. Είναι η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο κατηγορούμενος επέφερε το θάνατο στο θύμα πυροβολώντας τον με πυροβόλο όπλο, ΔΟΚΟ, στην παρουσία του Αλέξανδρου Θεμιστοκλέους. Τόσο ο θάνατος όσο και ο τρόπος που ο δράστης επέφερε το θάνατο του Οδυσσέα Θεμιστοκλέους τη συγκεκριμένη ημέρα, δεν αμφισβητείται από την Υπεράσπιση. Εκείνο που αμφισβητήθηκε έντονα ήταν η εμπλοκή του κατηγορούμενου στο υπό κρίση αδίκημα. Ο κατηγορούμενος αρνείται ότι ήταν ο δράστης του στυγερού εγκλήματος και πρόβαλε διάφορες εκδοχές σε σχέση με τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση. Λεπτομερή αναφορά στις πιο πάνω εκδοχές θα γίνει μεταγενέστερα. Στο στάδιο αυτό, περιοριζόμαστε να αναφερθούμε στην τελευταία εκδοχή που πρόβαλε στο τέλος της αγόρευσης του, μέσω του συνηγόρου του, ήτοι ότι κατά τον επίδικο χρόνο άκουσε φασαρία και βγήκε έξω για να δει τι συνέβαινε. Τότε ο Αλέξανδρος τον κτύπησε και στη συνέχεια έφυγε. Στη σκηνή ήταν και δύο άλλοι φίλοι του Αλέξανδρου. Για τα όσα συνέβησαν στη συνέχεια ο κατηγορούμενος δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί οτιδήποτε. Ως ανέφερε χαρακτηριστικά «ξύπνησε και ηύρε τις αισθήσεις του στο Μέλαθρο Αγωνιστών». Με βάση τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μας και δεν έχει αμφισβητηθεί, ως επίσης τα παραδεχτά γεγονότα που δηλώθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτουν τα πιο κάτω. Ο Οδυσσέας Θεμιστοκλέους απεβίωσε την 14.10.2015 λόγω εσωτερικής αιμορραγίας που προκλήθηκε από πυροβόλο όπλο. Το συμβάν έλαβε χώρα νωρίς το απόγευμα της ημέρας εκείνης, η ακριβής ώρα παραμένει άγνωστη στο Δικαστήριο, ήταν όμως κάποια ώρα μεταξύ 14:00 και 14:

  1. Το τραύμα από το πυροβόλο όπλο ήταν στην αριστερή κοιλιακή χώρα του θύματος, στο ύψος του ομφαλού. Ο Οδυσσέας υπέκυψε στα τραύματα του λίγη μόνο ώρα μετά τον πυροβολισμό. Κατά το επεισόδιο ο κατηγορούμενος τραυματίστηκε πολύ σοβαρά και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και στη συνέχεια λόγω της σοβαρότητας της κατάστασής του στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Ο κατηγορούμενος παρέμεινε στο Νοσοκομείο για μεγάλο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Μέλαθρο Αγωνιστών. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής ο Αλέξανδρος Θεμιστοκλέους, Μ.Κ.23, η Eugenia Dutulescu, Μ.Κ.24, ο γενετιστής Μάριος Α. Καριόλου, Μ.Κ.20, η υπάλληλος του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας Μαριλένα Χατζηβασιλείου, Μ.Κ.21, η χημικός Μαρία Αυξεντίου, Μ.Κ.22, ο ιατροδικαστής Νικόλας Χαραλάμπους, Μ.Κ.
  2. Κλήθηκε και κατέθεσε μεγάλος αριθμός αστυνομικών, ήτοι οι Αστυνομικοί Αστ. 266 Άγγελος Περικλέους, Μ.Κ.1, Ειδ. Αστ. 7065 Ιάκωβος Περικλέους, Μ.Κ.2, Λοχίας 1302 Ανδρέας Χρίστου, Μ.Κ.3, Αστ. 4328 Ανδρέας Φυλακτού, Μ.Κ.4, Αρχ/Λοχ. 333 Εύη Νικολάου, Μ.Κ.5, Λοχίας 2492 Σταύρος Περικλέους, Μ.Κ.6, Αστ. 1945 Δημήτρης Κλεοβούλου, Μ.Κ.7, Αστ. 2180 Θεοδόσης Θεοδοσίου, Μ.Κ.8, Αστ. 3075 Αλέξανδρος Κωνσταντίνου, Μ.Κ.9, Αστ. 2854 Κλείτος Σωκράτους, Μ.Κ.10, Αστ. 1917 Ανδρέας Αλεξάνδρου, Μ.Κ.11, Γ/Αστ. 3567 Χριστίνα Νικολάου, Μ.Κ.13, Αρχ.Αστ. 1680 Δημήτρης Δημητρίου, Μ.Κ.14, Αρχ.Αστ. 2762 Μιχάλης Πιττάλης, Μ.Κ.15, Αρχ.Αστ. 2283 Δημήτρης Αργυρού, Μ.Κ.16, Αστ. 2532 Αναστάσιος Παναγίδης, Μ.Κ.17, Λοχίας 532 Θάνος Χαραλάμπους, Μ.Κ.18 και ο Υπαστυνόμος Γεώργιος Κουλουντής, Μ.Κ.
  3. Κατέθεσε επίσης η νοσηλεύτρια Άννα Χριστοφόρου, Μ.Κ.25, οι γιατροί Μαρίνα Πολυκάρπου, Μ.Κ.26, Ελπίδα Χριστοδούλου, Μ.Κ.27, Παναγιώτης Λουκαΐδης, Μ.Κ.28, Πανίκος Χριστοδούλου, Μ.Κ.35, Μάρω Κωνσταντή, Μ.Κ.30, η τεχνολόγος ακτινολόγος Έλενα Κυριάκου, Μ.Κ.33, οι γείτονες του κατηγορούμενου Νεόφυτος Γεωργίου, Μ.Κ.29, η Γεωργία Κυριάκου, Μ.Κ.31 και Σταύρος Σταυρινού, Μ.Κ.32 και ο κουνιάδος του κατηγορούμενου Ανδρέας Ιωσηφίδης, Μ.Κ
  4. Ο κατηγορούμενος έδωσε ένορκη μαρτυρία και κάλεσε προς υπεράσπισή του τον Πανίκο Κωνσταντίνου, Μ.Υ.1, τον αρχιτέκτονα Γιώργο Κοντίδη, Μ.Υ.2, τον οπλουργό Έκτωρ Πιερίδη, Μ.Υ.3, το δημοσιογράφο Κώστα Κωνσταντίνου, Μ.Υ.4 και τον Ιατροδικαστή Μάριο Ματσάκη, Μ.Υ.
  5. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκε και μεγάλος αριθμός Τεκμηρίων, σύνολο
  6. Στα Τεκμήρια που κατατέθηκαν περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, σχεδιάγραμμα της σκηνής όπου έλαβε χώρα το τραγικό συμβάν, Τεκμήριο 43, και φωτογραφίες της σκηνής, Τεκμήριο
  7. Βασικός μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο Αλέξανδρος Θεμιστοκλέους, Μ.Κ.23, που θα αναφέρεται μετά επί το πλείστον απλώς ως «Αλέξανδρος», που ήταν το μοναδικό άτομο, πέραν του κατηγορούμενου και του θύματος, που ήταν παρών στη σκηνή κατά το χρόνο του πυροβολισμού, σύμφωνα πάντα με την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής. Ο Αλέξανδρος έδωσε στην Αστυνομία τέσσερις καταθέσεις, την 14.10.2015, Τεκμήριο 50, την 20.10.2015, Έγγραφο με ένδειξη Τ1, τη 12.12.2015, Έγγραφο με ένδειξη Τ3 και τη 16.01.2016, Έγγραφο με ένδειξη Τ
  8. Στην πρώτη κατάθεση του που δόθηκε λίγη ώρα μετά το συμβάν και συγκεκριμένα η ώρα 16:35, Τεκμήριο 50, ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι τη συγκεκριμένη ημέρα ήταν στο σπίτι, εκτός από τον ίδιο, ο αδελφός του ο Οδυσσέας, η γιαγιά του, Eugenia Dutulescu, Μ.Κ.24 και ο πατέρας του, ήτοι ο κατηγορούμενος. Ο Αλέξανδρος ήταν στο δωμάτιο του μέχρι η ώρα 2:00 μ.μ. και έκανε χρήση του ηλεκτρονικού υπολογιστή του. Γύρω στις 2:00 το μεσημέρι, πήγε στο σαλόνι για να φάει. Ενώ έτρωγε είδε τον πατέρα του να πηγαίνει έξω από το δωμάτιο του αδελφού του και τον άκουσε να συζητά με τον τελευταίο για ένα αυτοκίνητο. Ο κατηγορούμενος φώναζε του Οδυσσέα και του ζητούσε να του δώσει τα κλειδιά του οχήματος Land Rover, που ήταν γραμμένο στο όνομα του κατηγορούμενου. Από τη συζήτηση που είχαν, ο Αλέξανδρος αντιλήφθηκε ότι ο Οδυσσέας αρνείτο να του δώσει τα κλειδιά του πιο πάνω οχήματος γιατί το χρειαζόταν για να επιστρέψει στο στρατό. Αμέσως μετά τη συζήτηση ο κατηγορούμενος μπήκε στο υπνοδωμάτιο του και βγαίνοντας έξω φώναξε δυνατά «ε να κάμνετε ότι θέλετε, ε να σε παίξω» και κατευθύνθηκε στη συνέχεια στο δωμάτιο του Οδυσσέα. Ο μάρτυρας «κατάλαβε» ότι ο κατηγορούμενος είχε πιάσει από το υπνοδωμάτιο του το κυνηγετικό του όπλο και «έτρεξε πίσω του να τον προλάβει». Την ίδια ώρα ο αδελφός του έβγαινε έξω από το δωμάτιο του. Ενώ ο Αλέξανδρος βρισκόταν πίσω από τον κατηγορούμενο, είδε τον τελευταίο να «παίζει» τον Οδυσσέα στην κοιλιά. Λίγα δευτερόλεπτα μετά, ο Οδυσσέας έπεσε κάτω. Σε σχέση με τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν αμέσως μετά παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από την κατάθεση του. «Εγώ αμέσως βούρησα προς το μέρος του παπά μου που προσπαθούσε να παίξει με το όπλο ακόμα μια φορά τον αδελφό μου, και του έπιασα το όπλο. Την ίδια ώρα ο παπάς μου πάτησε την σκανδάλη στον αέρα και εγώ του άρπαξα το όπλο και το πέταξα χαμέ με δύναμη και έσπασε. Ίσως την ώρα που προσπαθούσα να πιάσω το όπλο από τον παπά μου, αφού τον είδα ότι ήταν αποφασισμένος να τον παίξει τον αδελφό μου και δεύτερη φορά να άρπαξα το όπλο και πάνω στην πάλη μας να το χτύπησα κατά λάθος. Σκοπός μου ήταν να πιάσω το όπλο από τα χέρια του παπά μου. Μετά πρόσεξα τον παπά μου χαμέ να κρατά το κεφάλι του. Αίματα είδα δίπλα από τον αδελφό μου. Αμέσως άρχισα να φωνάζω βοήθεια και εκείνη την ώρα πρόσεξα την γιαγιά μου που βγήκε έξω και άρχισε να φωνάζει. Μετά (πρόσεξα) έπιασα τηλέφωνο το νοσοκομείο και είπα να έρθουν γιατί πυροβολήθηκε ο αδελφός μου. Ύστερα από 15 λεπτά νομίζω ήρθε η άμπουλα.» Στη δεύτερη κατάθεση του, ημερομηνίας 20.10.2015, ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι «το συμβάν έγινε γύρω στις 2:00 το μεσημέρι και προηγουμένως δεν είχε προηγηθεί οποιαδήποτε συζήτηση μεταξύ του Οδυσσέα και του πατέρα του». Στην κατάθεση του ημερομηνίας 16.01.2016, επανέλαβε ότι στο σπίτι, κατά την ώρα του επεισοδίου, ήταν μόνο οι τέσσερις τους και ότι η μητέρα του ήταν στη δουλειά της, στο ξενοδοχείο ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΑ. Καταθέτοντας σε σχέση με τα όπλα, είπε ότι ούτε ο ίδιος ούτε ο αδελφός του Οδυσσέας έπιασαν ποτέ τα όπλα του πατέρα τους καθότι δεν ήταν κυνηγοί και δεν πήγαιναν σκοπευτήριο. Πρόσθεσε δε ότι ο πατέρας του δεν έδινε τα όπλα του σε οποιονδήποτε άλλο. Ακόμα και ο ίδιος ο κατηγορούμενος «είχε πολύ καιρό να τα χρησιμοποιήσει γιατί . είχε πολύ καιρό να πάει κυνήγι». Παρά ταύτα τα συντηρούσε τακτικά και τα είχε φυλαγμένα μέσα σε ερμάρι του υπνοδωματίου του. Μέσα στο υπνοδωμάτιο του κατηγορούμενου συνήθως δεν έμπαινε κανείς άλλος πέραν του ιδίου καθότι αυτός το κλείδωνε και επιπρόσθετα, ως ανέφερε χαρακτηριστικά, «δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος να μπει κάποιος εκεί μέσα». Στην κατάθεση του ημερομηνίας 12.12.2015 αναφέρεται στη συνάντηση που είχε με τον πατέρα του την 11.12.2015 στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Την ημέρα εκείνη, ο Αλέξανδρος επισκέφθηκε τον πατέρα του συνοδευόμενος από τον Πάτερ Ευαγόρα. Ο κατηγορούμενος «επικοινωνούσε πλήρως και του μιλούσε κανονικά». Ο μάρτυρας τον ρώτησε κατά πόσο τον αναγνώριζε και αυτός του απάντησε «είσαι ο γιος μου». Στη συνέχεια του έδειξε τη φωτογραφία του Οδυσσέα και τον ρώτησε κατά πόσο αναγνώριζε το άτομο που απεικονίζετο στη φωτογραφία και αυτός του απάντησε, «ε με τούτον που έχουμε πρόβλημα». Ο μάρτυρας τον ρώτησε τότε «τι σου έκαμε τζιαι έπαιξες τον» και αυτός είπε «εν θυμούμαι να έπαιξα τζιαι τα θκυο φουσιέκια». Ο μάρτυρας του είπε ότι με το ένα, εννοώντας «το φουσιέκι» έπαιξε τον Οδυσσέα και το άλλο το έπαιξε στον αέρα και ο κατηγορούμενος του είπε τότε «α Παναΐα μου». Τον ρώτησε τότε τι παράπονο είχε από τον Οδυσσέα και αυτός απάντησε «τίποτε, τζιαι εγώ εν ηξέρω γιατί το έκαμα» και στη συνέχεια του είπε «ανοίξετε μου ένα λούκκο τζιαι βάρτε με μέσα». Καταθέτοντας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου ο Αλέξανδρος έδωσε λεπτομέρειες σε σχέση με τα γεγονότα που προηγήθηκαν των πυροβολισμών. Είπε, μεταξύ άλλων, ότι λίγο χρόνο πριν τους πυροβολισμούς αυτός είχε πάει στην κουζίνα για να φάει. Κάθισε στο σαλόνι και συγκεκριμένα στον καναπέ. Μπροστά του υπήρχε ένα χαμηλό τραπέζι όπου είχε τοποθετήσει το πιάτο του με το φαγητό. Απέναντι από τον καναπέ ήταν η κύρια πόρτα. Το σαλόνι που χρησιμοποιείτο και ως τραπεζαρία ήταν ενωμένο με την κουζίνα. Μεταξύ των δύο χώρων υπήρχε μια συρόμενη πόρτα. Ο μάρτυρας σημείωσε επί του Τεκμηρίου 43 το σημείο όπου βρισκόταν ο καναπές. Σημείωσε επίσης με τόξο τη φορά που είχε το πρόσωπο του, δηλαδή πού έβλεπε ενώ καθόταν στον καναπέ. Από το σημείο που καθόταν, αν κοίταζε αριστερά ήταν σε θέση να δει την αυλή. Ενώ καθόταν στον καναπέ και έτρωγε είδε τον πατέρα του να κατευθύνεται προς το δωμάτιο του αδελφού του. Την πρώτη φορά που τον είδε ήταν στο «. σημείο Χ1 και μετά στο σημείο Χ2». Ο μάρτυρας σημείωσε τα σημεία Χ1 και Χ2 επί του Τεκμηρίου
  9. Το Χ1 τοποθετήθηκε στην αυλή της οικίας μεταξύ της δεξαμενής και της εξωτερικής πόρτας της κουζίνας, πλησίον των σημείων 1 και 5 και το Χ2 έξω από το δωμάτιο του θύματος. Ο μάρτυρας δεν μπορούσε να δει, από το μέρος που καθόταν, κατά πόσο ο κατηγορούμενος είχε εισέλθει στο δωμάτιο του Οδυσσέα ή όχι. Άκουσε τον πατέρα του να ζητά τα κλειδιά από τον αδελφό του και ο αδελφός του τού είπε «όχι δεν θα σου τα δώσω γιατί ε να πάω στρατό». Ο πατέρας του τού φώναζε και του έλεγε «να μου τα δώσεις». Στη συνέχεια ο πατέρας του κατευθύνθηκε προς το δωμάτιο του και δύο λεπτά αργότερα βγήκε έξω από αυτό. Τότε ο μάρτυρας τον άκουσε να λέει «ε να κάμνετε ότι θέλετε, ε να σε παίξω». Αντιλήφθηκε τότε ότι ο πατέρας του «κάτι κακό θα έκανε». Ενώ ακόμη βρισκόταν στην κουζίνα είδε τον πατέρα του να κρατά όπλο. Διευκρίνισε ότι εκείνο που ανέφερε στην κατάθεση του ότι τον είδε να «πιάνει» το όπλο δεν ευσταθούσε, το ανέφερε λόγω της σύγχυσης του. Είδε τον κατηγορούμενο να «κρατά» το όπλο, όχι να το «παίρνει». Ο αδελφός του τη συγκεκριμένη στιγμή στεκόταν μπροστά από τον πατέρα τους «παγωμένος». Στο σημείο αυτό κρίνουμε σκόπιμο να παραθέσουμε αυτούσια τη σχετική μαρτυρία: «A. Όπως ήμουν τζιαμέ στην εξώπορτα της κουζίνας, είδα την πλάτη του πατέρα μου να κρατά το όπλο, μπροστά του ακριβώς ο αδελφός μου. E. Ήσασταν σε μίαν ευθεία; A. Μάλιστα. E. Ποια η απόσταση εσένα από τον πατέρα σου; A. Περίπου 4‑5 μέτρα. E. Μπορείς να αναφέρεις στο Δικαστήριο σε παρακαλώ, όταν είδες αυτήν τη σκηνή, το επόμενο πράγμα που θυμάσαι να γίνεται τι είναι; A. Να πυροβολεί τον αδελφό μου. E. Πού εκράταν το όπλο το συγκεκριμένο όταν τον είδες; Σήκω σε παρακαλώ. Πού τον είδες να το κρατά; A. Το κρατούσε έτσι (δείχνει ο μάρτυρας να κρατά το όπλο στο ύψος της μέσης του στο δεξιό πλευρό). .................................................... Α. Είδα τον αδελφό μου που έπεφτε και το όπλο κατέβαινε μαζί του (ο μάρτυρας κάμνει μια κίνηση ωσάν να κρατά το όπλο και γέρνει το όπλο προς τα κάτω). Ενστικτωδώς νόμιζα ότι ήταν να τον ξαναπαίξει.» Σε κάποιο άλλο μέρος της μαρτυρίας του, διευκρίνισε ότι όταν ακούσθηκε ο πρώτος πυροβολισμός, αυτός βρισκόταν στην είσοδο της κουζίνας. Πρόκειται για την είσοδο της κουζίνας που οδηγεί στην αυλή. Ο μάρτυρας είδε τον πατέρα του να πυροβολεί τον αδελφό του «μπροστά στα μάθκια του», ως ανέφερε χαρακτηριστικά. Ο μάρτυρας είπε επίσης ότι μετά τον πρώτο πυροβολισμό ο κατηγορούμενος «σημάδευε ακόμα τον αδελφό του». Ο Αλέξανδρος σχημάτισε την εντύπωση ότι θα τον ξαναπυροβολούσε. Έτρεξε τότε προς το μέρος του για να του πάρει το όπλο. Έγινε μια «μάχη» μεταξύ τους και τότε «έφυγε ο δεύτερος πυροβολισμός». Κατάφερε και του απέσπασε το όπλο, τον χτύπησε στο κεφάλι με το πίσω μέρος του όπλου και στη συνέχεια έριξε το όπλο στο έδαφος. Όπως έριξε το όπλο στο έδαφος, αυτό έσπασε. Σε κάποιο άλλο μέρος της μαρτυρίας του είπε ότι η πιο πάνω «μάχη» διήρκησε δεκαπέντε περίπου δευτερόλεπτα. Ο μάρτυρας πήγε στη συνέχεια να δει τον αδελφό του που προσπαθούσε να αναπνεύσει. Του έδωσε τις πρώτες βοήθειες, ήτοι προσπάθησε να του δώσει «το φιλί της ζωής» αλλά μάταια. Άρχισε τότε να φωνάζει βοήθεια για να τον ακούσει κάποιος γείτονας. Η γιαγιά του άκουσε τις φωνές και βγήκε έξω. Ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να πει με ακρίβεια τη χρονική στιγμή που η γιαγιά του βγήκε έξω. Όταν ο μάρτυρας την είδε πήγε και στάθηκε μπροστά της για να την αποτρέψει να δει τον αδελφό του. Ο μάρτυρας εισήλθε στη συνέχεια στο σπίτι τηλεφώνησε στο Νοσοκομείο και ακολούθως επέστρεψε στην αυλή. Ο κατηγορούμενος τη συγκεκριμένη στιγμή ήταν στο έδαφος και σερνόταν. Κατά την αντεξέταση του ο Αλέξανδρος ανέφερε ότι ο πατέρας του και ο αδελφός του ουδέποτε είχαν διαπληκτιστεί στο παρελθόν για το συγκεκριμένο όχημα, ήτοι το Land Rover. Όποτε ο κατηγορούμενος το ζητούσε, ο αδελφός του που ήταν εκείνος που το χρησιμοποιούσε συνήθως, τού το έδινε. Ο μάρτυρας συμφώνησε και με τη θέση που τού υποβλήθηκε από την υπεράσπιση ότι ο αδελφός του σε καμία περίπτωση δεν έτυχε να τσακωθεί σοβαρά με τον κατηγορούμενο. Υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι δεν ήταν ο κατηγορούμενος που είχε βγάλει το όπλο, Τεκμήριο 7, από το υπνοδωμάτιο, ο μάρτυρας όμως ήταν απόλυτος ότι είδε τον πατέρα του μπροστά στα μάτια του να πυροβολεί τον αδελφό του. Υποβλήθηκε επίσης στο μάρτυρα ότι πριν τον πυροβολισμό προηγήθηκε συμπλοκή μεταξύ του μάρτυρα και του Οδυσσέα με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του ο Οδυσσέας. Παραθέτουμε αυτούσια τη σχετική υποβολή: «. στο συγκεκριμένο χρόνο έγινε συμπλοκή μεταξύ εσένα και του Οδυσσέα και επενέβηκε ο πατέρας σας να σας χωρίσει και έγινε αυτό το κακό που έγινε». Λίγο αργότερα του υποβλήθηκε η πιο κάτω θέση: «. σε αυτή τη συμπλοκή η ανάμιξη και των τριών σας, του κατηγορούμενου, του Οδυσσέα και εσένα πάνω στη φασαρία που έγινε πυροβόλησε αυτό το όπλο από ατύχημα». Ο μάρτυρας απέρριψε όλες τις πιο πάνω εκδοχές. Ο μάρτυρας απέρριψε και τη θέση ότι ο λόγος που καθυστέρησε να ειδοποιήσει την Αστυνομία ήταν ότι μετά το συμβάν είχε κάμει μπάνιο και αλλάξει ρούχα. Ήταν η θέση του ότι στον Αστυνομικό Σταθμό πήγε με τα ρούχα που φορούσε, τα οποία στη συνέχεια έβγαλε και τα παρέδωσε στην Αστυνομία και φόρεσε τα ρούχα που του είχε φέρει ο αδελφός του, ο Φώτης. Ο Φώτης είναι γιος του κατηγορούμενου από διαφορετική μητέρα. Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε εκτεταμένα κατά πόσο είχε χτυπήσει τον πατέρα του μία ή περισσότερες φορές. Αυτός απάντησε ότι τον χτύπησε στο κεφάλι με δύναμη και μετά από το πιο πάνω χτύπημα ο κατηγορούμενος έπεσε στο έδαφος. Υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι αυτός είχε χτυπήσει τον πατέρα του με το όπλο σε διάφορα σημεία του σώματος του με αποτέλεσμα το όπλο να σπάσει πάνω στο σώμα του πατέρα του. Ο μάρτυρας απέρριψε την πιο πάνω θέση και επανέλαβε ότι το όπλο έσπασε μετά που αυτός το έριξε στο έδαφος. Κατά την αντεξέταση υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι κατά το χρόνο του πρώτου πυροβολισμού δεν ήταν στην πόρτα της κουζίνας αλλά καθόταν «μέσα στη σάλα και έτρωγε». Ο μάρτυρας απέρριψε την πιο πάνω θέση, απέρριψε επίσης και τη θέση ότι αυτό είχε αναφέρει στον Υπ/μο Κουλουντή. Αντεξετάστηκε και σε σχέση με «το έγκαυμα» που έφερε στο δεξί χέρι, κατά πόσο αυτό είχε προκληθεί λόγω της επαφής που είχε με τις κάννες του όπλου. Ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί πώς προκλήθηκε το συγκεκριμένο τραύμα. Σε κάποιο άλλο στάδιο της αντεξέτασης του είπε ότι δεν θυμόταν να είχε αγγίξει τις κάννες και είπε χαρακτηριστικά σε σχέση με το τραύμα τα πιο κάτω: «Εν τζιαι κατάλαβα το τζίνη την ώρα, είπαν μου το μετά που με εξέτασαν οι αστυνομικοί ότι κάηκε το χέρι μου που το όπλο, κάτι έτσι». Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε και σε σχέση με ένα περίστροφο που εντοπίστηκε στο υπνοδωμάτιο του κατηγορούμενου λίγες μέρες μετά το συμβάν. Το περίστροφο αυτό το εντόπισε η μητέρα του ενώ καθάριζε τον εξοπλισμό καταδύσεων του πατέρα του. Το περίστροφο βρισκόταν μέσα σε ένα σωσίβιο. Υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι το περίστροφο αυτό ήταν δικό του και αυτός το είχε τοποθετήσει στο δωμάτιο του πατέρα του. Ο μάρτυρας απέρριψε την πιο πάνω θέση και είπε χαρακτηριστικά τα πιο κάτω: «Εγώ ήμουν 20 χρονών τότε, πού να εύρω εγώ τέτοιο πράμα, πιστόλι; Προς Θεού. Τι μου λέτε τώρα;». Απέρριψε επίσης τη θέση που του υποβλήθηκε ότι ο λόγος που επισκέφθηκε τον πατέρα του στο Νοσοκομείο ήταν για να τον παγιδεύσει για να εξασφαλίσει μαρτυρία. Παρούσα στη σκηνή κατά τον επίδικο χρόνο ήταν, ως αναφέραμε και πιο πάνω, η Eugenia Dutulescu, Μ.Κ.24, γιαγιά του θύματος και πεθερά του κατηγορούμενου. Η μάρτυρας έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία λίγη ώρα μετά το συμβάν. Στην κατάθεση της ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η ώρα 2:00 το μεσημέρι της ημέρας εκείνης ήταν στην κουζίνα του σπιτιού μαζί με τον εγγονό της, τον Αλέξανδρο και ετοίμαζε φαγητό. Όταν ετοίμασε το φαγητό, τηλεφώνησε στον εγγονό της, τον Οδυσσέα και αυτός όταν απάντησε το τηλέφωνο, της είπε ότι θα ερχόταν για να φάνε. Μία ώρα νωρίτερα είχε πάει στην κουζίνα ο κατηγορούμενος για να πάρει το φαγητό που είχε ετοιμάσει ειδικά για εκείνον. Ο κατηγορούμενος πήρε το πιάτο με το φαγητό και το πήρε στο υπνοδωμάτιο του για να το φάει. Έκτοτε η μάρτυρας δεν τον ξαναείδε. Η θυγατέρα της, η Χριστίνα, τη συγκεκριμένη ώρα απουσίαζε από το σπίτι, βρισκόταν στη δουλειά της στο ξενοδοχείο ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΑ. Κατά η ώρα 2:00 μ.μ., αφού η μάρτυρας έβαλε το φαγητό στο τραπέζι, πήγε στο υπνοδωμάτιο της για να πάρει τα χάπια της. Ενώ βρισκόταν μέσα στο υπνοδωμάτιο της και έψαχνε τα χάπια της, άκουσε δύο θορύβους αρκετά δυνατούς. Δεν κατάλαβε τι θόρυβος ήταν και από πού προερχόταν, νόμισε ότι ήταν θόρυβος «από πόρτες που έκλεισαν πολύ δυνατά». Ενώ βρισκόταν ακόμα μέσα στο δωμάτιο της άκουσε μια ανδρική φωνή να φωνάζει βραχνά «βοήθεια, βοήθεια, βοήθεια» πάρα πολλές φορές. Η μάρτυρας έτρεξε τότε στην κουζίνα και μόλις έφθασε στην πόρτα της κουζίνας είδε τον Αλέξανδρο ο οποίος ήταν πολύ τρομαγμένος και είχε κατακόκκινα φουσκωμένα από τα δάκρυα μάτια. Της είπε να τηλεφωνήσουν της Αστυνομίας και του ασθενοφόρου γιατί «έπαιξε τον». Η μάρτυρας ρώτησε τότε «ποιόν έπαιξε;» και αυτός της είπε «ο παπάς έπαιξε τον Οδυσσέα στην κοιλιά». Ο Αλέξανδρος προσπάθησε να την αποτρέψει να βγει έξω για να μην δει τον Οδυσσέα χτυπημένο, αυτή όμως τον έσπρωξε και βγήκε. Όταν βγήκε είδε σε απόσταση τριών τεσσάρων μέτρων από την πόρτα της κουζίνας τον Οδυσσέα ξαπλωμένο στο έδαφος, μέσα σε μία λίμνη αίματος και τα έντερα της κοιλιάς του ήταν έξω από το κορμί του. Πάνω από τον Οδυσσέα ήταν ξαπλωμένος ο κατηγορούμενος. Η μάρτυρας άκουσε τον κατηγορούμενο να λέει «άου άου» αλλά δεν είδε αν ήταν χτυπημένος οπουδήποτε. Ο Οδυσσέας ήταν ξαπλωμένος στο έδαφος ανάσκελα. Η μάρτυρας ζήτησε τότε από τον Αλέξανδρο να απομακρύνει τον κατηγορούμενο από τον Οδυσσέα για να μπορέσει αυτός να αναπνεύσει καθότι το κεφάλι και ο ώμος του κατηγορούμενου ήταν πάνω στο στήθος του, πράγμα το οποίο ο Αλέξανδρος έπραξε. Ο Αλέξανδρος της είπε τότε ότι είχε προσπαθήσει προηγουμένως να δώσει στον αδελφό του τις πρώτες βοήθειες αλλά δεν κατάφερε να τον βοηθήσει. Δίπλα από τον κατηγορούμενο και τον Οδυσσέα βρισκόταν στο έδαφος ένα κομμάτι από κυνηγετικό όπλο. Στην κατάθεση της ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι ο Τιμολέοντας κοιμόταν στο υπνοδωμάτιο του μόνος του, τα τελευταία δύο χρόνια περίπου, καθότι με την κόρη της αντιμετώπιζαν «πολλά προβλήματα στο γάμο τους». Το υπνοδωμάτιο του κατηγορούμενου βρισκόταν δίπλα από την κουζίνα, είχε δική του πόρτα που οδηγούσε στην αυλή. Η μάρτυρας υπέθεσε ότι ο κατηγορούμενος είχε βγει στην αυλή, από την πιο πάνω πόρτα, καθότι αυτή δεν τον είχε δει να βγαίνει από την κουζίνα ούτε τον είδε να περιφέρεται μέσα στο σπίτι από τις 1:00 το μεσημέρι και εντεύθεν. Η μάρτυρας έδωσε δεύτερη συμπληρωματική κατάθεση στην οποία ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι την ημέρα που έγινε το τραγικό συμβάν, όταν αυτή άκουσε το δεύτερο θόρυβο, βγήκε από το υπνοδωμάτιο της και περπάτησε μέχρι την πόρτα του υπνοδωματίου του κατηγορούμενου που ήταν ακριβώς απέναντι από την πόρτα του δικού της υπνοδωματίου. Προσπάθησε να την ανοίξει αλλά ήταν κλειδωμένη. Κατά την προφορική της μαρτυρία είπε ότι ο χρόνος που μεσολάβησε μεταξύ των δύο θορύβων που άκουσε, που στη συνέχεια διαφάνηκε ότι επρόκειτο για πυροβολισμούς, μπορεί να ήταν και λιγότερο από «μισό λεπτό» που ανέφερε στην πρώτη της κατάθεση. Συμφώνησε με τη θέση που της τέθηκε ότι μπορούσε να ήταν δεκαπέντε δευτερόλεπτα. Η μάρτυρας είπε επίσης ότι τη συγκεκριμένη ημέρα δεν είχε βγει καθόλου από το σπίτι από το πρωί, μέχρι την ώρα του συμβάντος. Είπε επίσης ότι το σπίτι δεν το επισκέφθηκε οποιοσδήποτε. Καταθέτοντας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι η κόρη της, Χριστίνα πήγε στο σπίτι «ένα λεπτό μόνο πριν την Αστυνομία». Η μάρτυρας απέρριψε τη θέση που της υποβλήθηκε από την Υπεράσπιση ότι ο θάνατος του Οδυσσέα ήταν αποτέλεσμα καυγά που έγινε μεταξύ των δύο αδελφιών. Απέρριψε επίσης τη θέση ότι οι σχέσεις των δύο αδελφιών δεν ήταν καλές λόγω της μεταβίβασης του σπιτιού στο όνομα του Αλέξανδρου και του γεγονότος ότι ο κατηγορούμενος αγόρασε αυτοκίνητο στον Αλέξανδρο και όχι στον Οδυσσέα. Η μάρτυρας απέρριψε και τη θέση που της υποβλήθηκε από την Υπεράσπιση ότι τη συγκεκριμένη ημέρα ο Αλέξανδρος, πριν πάει στην Αστυνομία, είχε κάνει μπάνιο και είχε αλλάξει τα ρούχα του. Τη συγκεκριμένη ημέρα δεν υπήρχε η δυνατότητα να κάνει κάποιος μπάνιο, στο σπίτι δεν υπήρχε νερό καθότι το είχε κλείσει ο μουχτάρης επειδή δεν είχαν πληρώσει το λογαριασμό του νερού. Η εκδοχή του κατηγορούμενου σε σχέση με τα διαδραματισθέντα γεγονότα είναι εντελώς διαφορετική από την εκδοχή του Αλέξανδρου. Ως αναφέρουμε και ανωτέρω, η εκδοχή που προέβαλε δεν ήταν σταθερή. Κρίνουμε σκόπιμο να παραθέσουμε πρώτα την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία και στη συνέχεια τους ισχυρισμούς που προέβαλε κατά την προφορική του μαρτυρία. Επισημαίνουμε ότι ο κατηγορούμενος δεν ανακρίθηκε από την Αστυνομία αμέσως μετά το συμβάν αλλά την 15.01.2016, τρεις περίπου μήνες αργότερα. Προφανώς η καθυστέρηση οφειλόταν στην κατάσταση της υγείας του. Παραθέτουμε αυτούσια την κατάθεση του: «1η Ερώτηση: Για ποιο λόγο δεν θέλεις να υπογράψεις την επίστηση που σου έκανα καθώς και τα δικαιώματα κρατουμένου που σου έδωσα όταν σε σύλλαβα; Απάντηση: Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο. 2η Ερώτηση: Κατάλαβες τι υποθέσεις εξετάζω για τις οποίες έχω μαρτυρία εναντίον σου; Απάντηση: Όχι. 3η Ερώτηση: Δεν κατάλαβες ότι εξετάζω υπόθεση ότι σκότωσες το γιο σου Οδυσσέα και ότι κατείχες παράνομα περίστροφο; Απάντηση: Όχι, ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο. 4η Ερώτηση: Στις 14.10.15 πού έμενες; Απάντηση: Δεν θυμούμαι τίποτε, ήμουν κτυπημένος. 5η Ερώτηση: Το σπίτι σου είναι στην οδό Μάριου Σοφοκλέους αρ. 21 στο χωριό Παραμύθα της επαρχίας Λεμεσού; Απάντηση: Ναι. 6η Ερώτηση: Ποιοι άλλοι μένουν στο σπίτι σου; Απάντηση: Να σου τα πει ο δικηγόρος. 7η Ερώτηση: Έχεις δικά σου κυνηγετικά όπλα; Απάντηση: Έχω τρία, ένα δικό μου και δύο οι μιτσιοί. 8η Ερώτηση: Το περίστροφο και τις σφαίρες του πού τα βρήκες, πώς τα απέκτησες; Απάντηση: Να σου τα πει όλα ο δικηγόρος. 9η Ερώτηση: Υπάρχει μαρτυρία ότι εσύ σκότωσες το γιο σου τον Οδυσσέα με το κυνηγετικό σου όπλο. Έτσι έγινε; Απάντηση: Να σου τα πει ο δικηγόρος που τα ξέρει. 10η Ερώτηση: Εσύ σκότωσες το γιο σου τον Οδυσσέα; Απάντηση: Δεν τον εσκότωσα. 11η Ερώτηση: Ποιος σκότωσε τον Οδυσσέα; Απάντηση: Δεν ξέρω. 12η Ερώτηση: Εσύ ήσουν εκεί όταν σκοτώθηκε ο Οδυσσέας; Απάντηση: Σου είπα θα τα πει όλα ο δικηγόρος στο Δικαστήριο και εγώ δεν έκαμα έτσι πράξη. 13η Ερώτηση: Ποιοι άλλοι ήταν στο σπίτι σου την ώρα που σκοτώθηκε ο Οδυσσέως; Απάντηση: Να σου πει ο δικηγόρος, δεν θυμούμαι. 14η Ερώτηση: Ο Αλέξανδρος ο άλλος σου γιος, ήταν εκεί στο σπίτι μαζί με τη γιαγιά του; Απάντηση: Ρώτα τον. 15η Ερώτηση: Ο Αλέξανδρος έδωσε γραπτή κατάθεση στην Αστυνομία στην οποία λέει ότι εσύ πυροβόλησες τον Οδυσσέα και σε είδε να το κάνεις αυτό. Είναι αλήθεια; Απάντηση: Να σου τα δείξει όλα ο δικηγόρος μου πως εγινήκαν. 16η Ερώτηση: Δεν είναι αλήθεια αυτά που λέει ο Αλέξανδρος; Απάντηση: Δεν μπορώ να πω τίποτε αν δεν μου πει ο δικηγόρος. 17 Ερώτηση: Για ποιο λόγο δεν απαντάς σε ουσιώδεις, σημαντικές ερωτήσεις που σου κάνω; Απάντηση: Ούλα έχει τα ο δικηγόρος, να σου τα πει. 18η Ερώτηση: Ποιος είναι ο δικηγόρος σου; Απάντηση: Δεν ξέρω, ο αδελφός μου και η αδελφή μου θα βάλουν. 19η Ερώτηση: Εσύ μίλησες με κάποιο δικηγόρο για την υπόθεση αυτή; Απάντηση: Όχι. 20η Ερώτηση: Θέλεις να μου πεις πως εκτυπήθηκες και τραυματίστηκες εκείνη την ημέρα με αποτέλεσμα να σε μεταφέρουν στο Νοσοκομείο; Απάντηση: Δεν αθυμούμαι τίποτε. 21η Ερώτηση: Τι θέλεις να μου πεις για εκείνη την ημέρα που να θυμάσαι; Απάντηση: Δεν θυμούμαι τίποτε. Η ώρα είναι 17:20 και η κατάθεση διακόπτεται για να μιλήσει ο Τιμολέων Θεμιστοκλέους με το γαμπρό του Ρίκκο Ιωσηφίδη για να ενημερωθεί δικηγόρος. Η ώρα είναι 17:35 και η κατάθεση επαναρχίζει. Κατά τη διακοπή ο καταθέτων συμβουλεύτηκε να ζητήσει δικηγόρο από το Δικαστήριο. 22η Ερώτηση: Ποιες διαφορές είχε με τον Οδυσσέα ώστε να γίνει το φονικό; Απάντηση: Τίποτε ότι ήθελε είχε το. 23η Ερώτηση: Ποιος πυροβόλησε τον Οδυσσέα; Απάντηση: Δεν ξέρω τι συνέβηκε. 24η Ερώτηση: Υπάρχει μαρτυρία ότι εσύ πυροβόλησες τον Οδυσσέα μια φορά και ο Αλέξανδρος έπιασε το όπλο και το σήκωσε στον αέρα οπότε έριξες και 2η φορά στον αέρα. Τι έχεις να πεις γι' αυτό; Απάντηση: Έτσι πράγμα εν είδα, ήμουν φιρμένος. 25η Ερώτηση: Πώς εφίρτηκες; Απάντηση: Που τα κτυπήματα που έφαα πάνω στην κκελέ, που μου τα έκαμε ο Αλέξανδρος. 26η Ερώτηση: Είχε και άλλους εκεί εκείνη την ώρα; Απάντηση: Είδα ακόμη δύο που κρατούσαν όπλα, τα δικά μου τα κυνηγετικά και ο ένας εφάκκα μου πάνω στην κκελέ. 27η Ερώτηση: Πριν είπες μου ότι ο Αλέξανδρος σου κτύπησε στην κκελέ, τώρα μου είπες ότι ήταν κάποιος άλλος που σε κτύπησε, ποια είναι η αλήθεια; Απάντηση: Δεν θυμούμαι έτσι άκουσα, ποτζιή τζιαι ποδά, γι' αυτό δεν θέλω να πω τίποτε άλλο και να τα πει ο δικηγόρος. 28η Ερώτηση: Είσαι δύτης; Απάντηση: Ναι. 29η Ερώτηση: Το δωμάτιο σου είναι ξεχωριστό που το υπόλοιπο σπίτι; Απάντηση: Όχι ένα σπίτι είναι. 30η Ερώτηση: Πέφτεις στο ίδιο δωμάτιο με τη γυναίκα σου; Απάντηση: Όχι δεν κοιμόμασταν μαζί. 31η Ερώτηση: Είχε κάποιος άλλος πράγματα στο δωμάτιο σου; Απάντηση: Όχι, μόνο η Χριστίνα είχε λίγα ρούχα. 32η Ερώτηση: Υπάρχει οτιδήποτε για το οποίο δεν ερωτήθηκες και θέλεις κάτι να αναφέρεις; Απάντηση: Τίποτε, ότι έγινε θα το πω στο Δικαστήριο και ότι μου πει ο δικηγόρος.» Καταθέτοντας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίστηκε ότι τη συγκεκριμένη ημέρα είχε πάει για ψάρεμα και επέστρεψε στο σπίτι γύρω στις 13:00 - 13:
  10. Όταν επέστρεψε στο σπίτι μίλησε τηλεφωνικά με το γαμπρό του. Θέμα της συζήτησης ήταν κάποια εγχείρηση στην οποία θα υποβαλλόταν ο Οδυσσέας στο Νοσοκομείο. Μετά από το τηλεφώνημα, ο κατηγορούμενος είπε του Αλέξανδρου ότι θα έπρεπε «να πάει η ταυτότητα του αδελφού του σε κάποιον Ανδρέα Ιωσηφίδη». Στη συνέχεια ο Αλέξανδρος τον πληροφόρησε ότι ο Οδυσσέας αρνείτο να πάει στο Νοσοκομείο και ούτε έδινε την ταυτότητα του. Γύρω στις 13:00 - 14:00 ο κατηγορούμενος κοιμήθηκε. Ενώ κοιμόταν άκουσε φωνές έξω από το υπνοδωμάτιο του «Τιμολέων, Τιμολέων, Τιμολέων» και «ε παπά, ε παπά». Οι φωνές ήταν έντονες και ο κατηγορούμενος ξύπνησε. Βγήκε έξω από το δωμάτιο του και είδε τον Αλέξανδρο. Στη συνέχεια χτυπήθηκε και δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί οτιδήποτε άλλο. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της μαρτυρίας του. «A. Έξω από το δωμάτιο μου, είχε ένα σκαλί εκεί και ένα άλλο σκαλί που χώριζε το τραπέζι που ετρώαμε. Όπως να πέσει ένας κεραυνός στο κεφάλι. E. Δηλαδή τι εννοείς «όπως να πέσει ένας κεραυνός»; Εξήγα ακριβώς στο Δικαστήριο για να αντιληφθεί τι εννοείς με το «όπως να πέσει ένας κεραυνός στο κεφάλι». A. Όταν έστριψα, που βγήκα από την κάμαρη μου στα δεξιά, πριν πλησιάσω ακόμη, είδα μπροστά μου τον Αλέξανδρο και τον είδα από τη μέση και πάνω, διότι έχω φάει χτύπημα όπως ένας κεραυνός ήταν για μένα, ήμουν ζωντανός ‑ νεκρός τα χτυπήματα. E. Το χτύπημα αυτό, θυμάσαι από ποιον το έφαες; A. Πρέπει να ήταν που τον Αλέξανδρο πριν πεθάνω, γιατί όταν έπεσα χαμέ έβλεπα τον Αλέξανδρο σαν μια φωτογραφία έτσι (δείχνει με τα χέρια ένα τετράγωνο σαν κορνίζα). Πριν θυμούμαι τελείως, διότι μετά ό,τι πω είναι ψέμα. Δεν θέλω να πω ψέμα τίποτε, ορκίστηκα στο Ευαγγέλιο. E. Πριν να φάεις το χτύπημα, είδες καθόλου μπροστά σου τον Οδυσσέα; A. Καθόλου. E. Πριν να χτυπηθείς, όπως περιέγραψες στο Δικαστήριο, άκουσες κανέναν πυροβολισμό; A. Όχι. E. Πριν να χτυπηθείς όπως περιέγραψες στο Δικαστήριο, είδες καθόλου οποιοδήποτε όπλο τζιαμέ πόξω στην αυλή που βγήκες έξω; A. Τίποτε.» Την τελευταία θέση του, ότι δεν είδε οποιαδήποτε όπλα όταν βγήκε έξω στην αυλή, την επανέλαβε και σε κάποιο άλλο στάδιο της μαρτυρίας του. Ο κατηγορούμενος κατέθεσε ότι τα δύο αδέλφια, ήτοι οι γιούδες του, είχαν προστριβές μεταξύ τους. Η διαφορά τους ήταν τα αυτοκίνητα και «το περιουσιακό». Στη συνέχεια διευκρίνισε ότι το περιουσιακό αφορούσε το σπίτι το οποίο είχε μεταβιβαστεί στο όνομα του Αλέξανδρου. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από τη μαρτυρία του. «E. Πες μου, γι' αυτό το θέμα της μεταβίβασης του ακινήτου στον Αλέξανδρο, εδιαμαρτύρετουν και ο Οδυσσέας; A. Εδιαμαρτύρετουν. Λόγω της ηλικίας του μικρού, δεν ήθελε η μητέρα να κάνουμε το σπίτι εξ ολόκληρου πάνω τους. Μάλλον ήθελε να το κάμει εξ ολόκληρου πάνω τους, διότι είχα άλλα δύο παιδιά με προηγούμενους γάμους, σύνολο τέσσερα. Να πω για τους γάμους, ήταν η τέταρτη μου γυναίκα. Οι άλλοι δύο ήταν 40‑45 χρονών.» Σε κάποιο άλλο στάδιο της μαρτυρίας του είπε ότι «ο Αλέξανδρος μαζί με τον Οδυσσέα είχαν πολύ δυνατά προβλήματα στο δωμάτιο που μεινίσκαν μαζί». Ο Οδυσσέας του είχε δηλώσει ότι δεν μπορούσε να μένει άλλο στο ίδιο δωμάτιο με τον αδελφό του. Καταθέτοντας σε σχέση με τα κυνηγετικά όπλα, ανέφερε ότι από νεαρή ηλικία, ήτοι από 22 χρονών, αυτός ήταν κυνηγός. Στο σπίτι είχε τρία όπλα, τα οποία είχε αγοράσει ο ίδιος. Τα όπλα αυτά τα φύλαγε σε κάποιο ερμάρι του υπνοδωματίου του. Και οι δύο πόρτες του υπνοδωματίου του ήταν ανοικτές. Ερωτηθείς πού ήταν το όπλο, Τεκμήριο 7, τη συγκεκριμένη μέρα, είπε τα πιο κάτω: «E. Κύριε μάρτυς, πες μου, εσύ αυτά τα τρία αντικείμενα που σου έδειξα εδώ, τα είδες καθόλου όταν βγήκες από το δωμάτιο σου χαμέ σπασμένα έτσι όπως τα είδες σήμερα; A. Όχι, δεν είδα καθόλου όπλο. E. Και πού εβρίσκετο αυτό το όπλο όταν εσύ βγήκες έξω από το δωμάτιο σου όταν άκουσες τη φασαρία, πού τα είχες εσύ φυλαγμένα; A. Στο αρμάρι το οποίο αρμάρι είχε και ρούχα η γυναίκα μου, παπούτσια, διάφορα δικά της. Η πόρτα ήταν ανοιχτή και οι δύο για όλο το σπίτι και για τα παιδιά μου και για τη γιαγιά τους και για τη μάμα τους.» Αντεξεταζόμενος σε σχέση με τις φωνές που άκουσε ενώ κοιμόταν, ισχυρίστηκε ότι δεν μπορούσε να ξεχωρίσει αν η φωνή ήταν του Αλέξανδρου ή του Οδυσσέα, κατέθεσε όμως ότι όταν βγήκε έξω στην αυλή είδε, εκτός από τον Αλέξανδρο ακόμη δυο πρόσωπα. Είπε χαρακτηριστικά τα πιο κάτω: «A. Τα πρόσωπα που ήταν δύο, ήταν ακόμα δύο τα οποία μετά το χτύπημα τους είδα. Ήταν εις το γύρω τζιαι ήταν τζιαι δύο δίπλα, δεξιά του Αλέξανδρου. E. Είχε ακόμα δύο άτομα έξω που στέκονταν γύρω που τη λίμνη την πέτρινη; A. Μαζί και ο Αλέξανδρος, ήταν από τα δεξιά του Αλέξανδρου. Αυτούς τους είδα και μετά το χτύπημα που εφύαν τα δόντια που ήρτε όλη η ζαλάδα και ήμουν κάτω και το τελευταίο που είδα, τον Αλέξανδρο σαν φωτογραφία.» Παραθέτουμε στη συνέχεια αυτούσια και τα αποσπάσματα από τη μαρτυρία του στα οποία περιγράφει το επίδικο συμβάν. «A. Τον Αλέξανδρο τον είδα χτυπώντας με. Τον είδα που εστέκετουν στο... τωρά εν πίσω, εν μπροστά; Το χτύπημα ήταν... E. Είπες στην κυρίως εξέταση σου ότι «Έφκηκα που το δωμάτιο και είδα μπροστά μου τον Αλέξανδρο». Ισχύει αυτό ή δεν ισχύει; A. Τον Αλέξανδρο, τους φίλους του που είχε δεξιά ο Αλέξανδρος τους είδα, τον Αλέξανδρο τον είδα ξανά μετά το χτύπημα. Τωρά πού μου χτύπησε, εν μπροστά, εν πίσω; Διότι πιστεύω ότι δόντια δεν είχα καθόλου. Το χτύπημα πρέπει να ήταν μπροστά, διότι ήταν σπασμένα κάτω που μασώ και εφύγαν μόνο τα πάνω. ......................................... A. Κάπου εδώ έφα το πρώτο χτύπημα. Κατεβαίνοντας από το σκαλί έφα το πρώτο χτύπημα. ......................................... E. Τον Αλέξανδρο εσύ όταν τον είδες όμως για πρώτη φορά, πού ήσουν; Δηλαδή μέχρι να έρτεις στο σκαλί, δεν είχες δει τον Αλέξανδρο; A. Τους είδα εδώ μαζί με τους δύο φίλους του που είχε, εκεί που υπάρχει η δεξαμενή η μικρή. Ήταν οι δύο φίλοι του κουμπημένοι και ο Αλέξανδρος τους είχε από τα δεξιά του. Ο Αλέξανδρος, όπως έστεκαν, τους είχε δεξιά του. ......................................... E. Πε μας, ο Αλέξανδρος‑‑ A. Ήταν σε αυτήν οι δύο πάνω στα δεξιά του Αλέξανδρου, όπως έστεκε στα δεξιά του εδώ. ......................................... A. Μόλις τον είδα τον Αλέξανδρο, ήταν πριν κατεβώ, ήταν με τους φίλους του. Κατεβαίνοντας όμως‑‑ E. Άρα τον είδες πριν κατεβείς τα σκαλιά, όταν έστριψες δεξιά είδες τον ότι ήταν απέναντι σου; A. Με δύο άλλους. E. Τι εκάμναν; A. Ήταν κουμπημένοι στον τοίχο. E. Κρατούσαν κάτι; A. Οι δύο από τους φίλους του, όταν χτυπήθηκα που είδα τον Αλέξανδρο, είχαν όπλα κυνηγετικά. E. . Είδες τους να κρατούν κάτι; A. Όπλα κυνηγετικά. E. Ο Αλέξανδρος; A. Τίποτε. Μετά ο Αλέξανδρος, που το χτύπημα, είδα τον που τη μέση και πάνω που ήταν το τέλος. E. Βλέπεις τους να στέκουνται απέναντι σου. Προχώρησες προς εκείνους; A. Επήα να κατεβώ κάτω. E. Ο Αλέξανδρος τι έκαμε; Ήρτε προς εσένα; ......................................... A. Δεν ξέρω, ήρτε πάνω μου, μπροστά; Εχτύπησε με εδώ (δείχνει το πηγούνι του) και πίσω (δείχνει τον αυχένα του). ......................................... A. Τίποτε, δεν μπορούσα να μιλήσω. E. Καλάν, μόλις τον είδες εχτύπησε σε; A. Χτυπήθηκα, τώρα αν ήταν στο πίσω μέρος με όπλο ή στο μπροστινό μέρος στη σιαγόνα κάτω, αυτό δεν μπορώ να το ξέρω. Διότι χτυπήθηκα και μετά συνέχισα. Δεν ξέρω, ήμουν χτυπημένος, μετά δεν αισθανόμουν ότι ήμουν εν ζωή.» Ο κατηγορούμενος απέρριψε τη θέση ότι τη συγκεκριμένη ημέρα, γύρω στις 2:00 το μεσημέρι, είχε πάει έξω από το δωμάτιο του Οδυσσέα και είχε ζητήσει τα κλειδιά του αυτοκινήτου που χρησιμοποιούσε ο Οδυσσέας, ήτοι του Land Rover. Αρνήθηκε ότι είχε συζητήσει με τον Οδυσσέα και ότι στη συνέχεια τον πυροβόλησε. Ο Πανίκος Κωνσταντίνου, Μ.Υ.1, ήταν το άτομο με το οποίο επικοινώνησε ο Μ.Κ.34 και προσπάθησε να διευθετήσει το θέμα της επέμβασης. Στη σκηνή έφθασε πρώτο το ασθενοφόρο. Η νοσηλεύτρια Άννα Χριστοφόρου, Μ.Κ.25, που ανήκε στο πλήρωμα του, κατέθεσε ότι πληροφορήθηκε για το περιστατικό η ώρα 2:30 μ.μ., μέσω ασυρμάτου. Μετέβη στη σκηνή δέκα περίπου λεπτά αργότερα και διαπίστωσε ότι στην αυλή της οικίας ήταν ξαπλωμένος ανάσκελα ένας νεαρός. Ο νεαρός κείτετο στο έδαφος σε σημείο κοντά στην κουζίνα. Αργότερα πληροφορήθηκε ότι ήταν ο Οδυσσέας Θεμιστοκλέους. Η Μ.Κ.25 υπέβαλε το νεαρό σε καρδιογράφημα το οποίο κατέδειξε ότι αυτός ήταν νεκρός. Δεν είχε σφύξεις και παλμό και είχε «εξπλάχνωση». Μετά την πιο πάνω διαπίστωση, η μάρτυρας σκέπασε το νεκρό με ένα σεντόνι. Η σωρός του θύματος παραλήφθηκε αργότερα από τον Αστ. 2532 Α. Παναγίδη, Μ.Κ.
  11. Στη σκηνή βρισκόταν και ένα δεύτερο πρόσωπο, ο Τιμολέοντας Θεμιστοκλέους, ήτοι ο κατηγορούμενος, που ήταν τραυματισμένος στο κεφάλι. Η μάρτυρας τον μετέφερε στο ασθενοφόρο και του πρόσφερε τις πρώτες βοήθειες. Στη συνέχεια ο τραυματίας μεταφέρθηκε, με τη συνοδεία του Α/Αστ. 2762 Μ. Πιττάλη, Μ.Κ.15, στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Όταν έφθασε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, και συγκεκριμένα στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, μία από τους γιατρούς που τον περιέθαλψε ήταν και η Μάρω Κωνσταντή, Μ.Κ.
  12. Σύμφωνα με την κατάθεση της Μ.Κ.30 η κατάσταση του κατηγορούμενου ήταν «κρισιμότατη», έφερε πολλαπλές κακώσεις οι οποίες, κατά την άποψη της, δεν μπορούσαν να είχαν προκληθεί από ένα μόνο χτύπημα. Η Έλενα Κυριάκου, Μ.Κ.33, εργαζόταν και εκείνη στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, ως τεχνολόγος ακτινολόγος. Η μάρτυρας υπέβαλε τον κατηγορούμενο, την 14.10.2015, σε αξονική τομογραφία εγκεφάλου, κρανίου, θώρακα, κοιλίας και πυέλου. Μετά την εξέταση, η μάρτυρας εκτύπωσε ψηφιακό δίσκο στον οποίο ήταν αποθηκευμένες οι πιο πάνω εξετάσεις τον οποίο παρέδωσε στην Αστ. 3567 Χριστίνα Νικολάου, Μ.Κ.13, η οποία στη συνέχεια τον παρέδωσε στον Αστ. 266 Α. Περικλέους. Η ώρα 14:50 κατέφθασαν στη σκηνή και οι πρώτοι αστυνομικοί, ο Ε/Αστ. 7065 Ι. Αριστείδου, Μ.Κ.2, ο Υπ/μος Ν. Μηλιδώνης και ένας τρίτος αστυνομικός. Ο Ε/Αστ. 7065 Ι. Αριστείδου, Μ.Κ.2, απέκοψε τη σκηνή και την έθεσε υπό φρούρηση. Οι επόμενοι που κατέφθασαν στη σκηνή ήταν ο Λοχίας 1302 Ανδρέας Χρίστου, Μ.Κ.3, ο Αστ. 2762 Μ. Πιττάλη και ο Αστ. 2851 Γ. Μαυρομούστακος. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Λοχία Ανδρέα Χρίστου, Μ.Κ.3, αφίχθηκαν στη σκηνή η ώρα 15:
  13. Ο κατηγορούμενος ήταν στην αυλή της οικίας, πάνω στο φορείο του ασθενοφόρου, ενώ το θύμα Οδυσσέας Θεμιστοκλέους ήταν ξαπλωμένος ανάσκελα, πάνω σε «λίμνη αίματος», στην αυλή της οικίας έξω από την κουζίνα, μισοσκεπασμένος. Το θύμα είχε ένα μεγάλο τραύμα στην κοιλιά. Ο Μ.Κ.3 κάλυψε το θύμα και με ένα άσπρο σεντόνι. Πάνω από το θύμα βρισκόταν η μητέρα του, Χριστίνα Ντάνου Θεμιστοκλέους. Δίπλα από τη σωρό υπήρχε ένα κυνηγετικό όπλο που ήταν σπασμένο. Το κοντάκι του όπλου ήταν «παραδίπλα». Κοντά στο θύμα υπήρχαν επίσης δύο κλειδιά αυτοκινήτου και μια μασέλα ανθρώπινη. Ο Νεόφυτος Γεωργίου, Μ.Κ.29, η Γεωργία Κυριάκου, Μ.Κ.31 και ο Σταύρος Σταυρινός, Μ.Κ.32, ήταν γείτονες του κατηγορούμενου. Και οι τρεις πήγαν στην οικία του κατηγορούμενου λίγο χρόνο μετά το συμβάν. Ο Σταύρος Σταυρινός, Μ.Κ.32, πήγε στο σπίτι του τη συγκεκριμένη ημέρα η ώρα 14:15 περίπου. Μόλις κατέβηκε από το αυτοκίνητο του άκουσε δύο «συνεχόμενες σιηπεθκιές» από κυνηγετικό όπλο. Τις αγνόησε καθότι επρόκειτο για κάτι που συνέβαινε συχνά στο συγκεκριμένο χωριό. Αμέσως μετά πήρε το σκύλο του περίπατο. Κατά τον περίπατο, άκουσε «βογγητά» έξω από την οικία του κατηγορούμενου, πλησίασε το χώρο και είδε τον κατηγορούμενο, σε απόσταση δέκα μέτρων περίπου, ξαπλωμένο στο έδαφος, αιματωμένο, να βογκά. Ακριβώς πίσω του ήταν ξαπλωμένο ένα άλλο πρόσωπο. Η πρώτη του αντίδραση ήταν να απομακρυνθεί. Ενώ κατευθυνόταν προς τον κύριο δρόμο άκουσε τη σειρήνα του ασθενοφόρου. Όταν το ασθενοφόρο πήγε στη σκηνή, επέστρεψε και ο μάρτυρας εκεί για να δει τι είχε συμβεί. Στη σκηνή ήταν ο Αλέξανδρος, η μητέρα του και η γιαγιά του που έκλαιγαν και φώναζαν. Ο Αλέξανδρος ήταν «εκτός ελέγχου, έσπαζε αντικείμενα και φώναζε». Τότε ο μάρτυρας αντιλήφθηκε ότι το δεύτερο πρόσωπο που ήταν στο έδαφος ήταν ο Οδυσσέας. Κατά την προφορική του κατάθεση ισχυρίσθηκε επίσης ότι οι δύο «σιηπεθκιές» δεν ήταν συνεχόμενες, υπήρχε μεταξύ τους διαφορά 15 - 20 δευτερολέπτων. Ο Νεόφυτος Γεωργίου, Μ.Κ.29, πήγε στην εν λόγω οικία καθότι είχε δει το ασθενοφόρο και στη συνέχεια τα περιπολικά της Αστυνομίας να κατευθύνονται προς το συγκεκριμένο υποστατικό και υποψιάσθηκε ότι «κάτι κακό είχε συμβεί». Όταν αφίχθηκε στη σκηνή, ο Αλέξανδρος τον πληροφόρησε ότι ο πατέρας του, ήτοι ο κατηγορούμενος, είχε σκοτώσει τον αδελφό του. Ο Αλέξανδρος στην παρουσία του έσπασε από το θυμό του, με τη γροθιά του, το τζάμι ενός αυτοκινήτου που βρισκόταν σταθμευμένο έξω από την αυλή της οικίας. Η Γεωργία Κυριάκου, Μ.Κ.31, πήγε στη σκηνή μετά που άκουσε τη σειρήνα του ασθενοφόρου, όταν όμως αντίκρυσε τη σορό και τον κατηγορούμενο αιματωμένο, σοκαρίστηκε και βγήκε αμέσως από την αυλή. Ο Ανδρέας Ιωσηφίδης, Μ.Κ.34, ήταν κουνιάδος του κατηγορούμενου, σύζυγος της αδελφής του. Ο μάρτυρας ήταν πρώην αστυνομικός, συνταξιοδοτήθηκε το 2002 από τη θέση του Ανώτερου Υπαστυνόμου. Ο μάρτυρας κατέθεσε στο Δικαστήριο ότι είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον κατηγορούμενο λίγη ώρα πριν το τραγικό επεισόδιο και συγκεκριμένα η ώρα 1:40 μ.μ. Αντικείμενο της συνομιλίας τους ήταν η εγχείρηση που θα υποβαλλόταν ο Οδυσσέας στη μύτη. Ο μάρτυρας προθυμοποιήθηκε να βοηθήσει, μέσω κάποιου γνωστού του, «να επισπεύσει» την εν λόγω εγχείρηση. Ο γνωστός του, του ζήτησε τον αριθμό της ταυτότητας του Οδυσσέα και ως εκ τούτου ο μάρτυρας τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο πέντε λεπτά αργότερα και του ζήτησε το πιο πάνω στοιχείο. Άκουγε τον κατηγορούμενο από το τηλέφωνο που φώναζε «Οδυσσέα, Οδυσσέα». Ο Οδυσσέας ανταποκρίθηκε και ο μάρτυρας άκουσε τον κατηγορούμενο να του λέει «είναι ο θείος σου και θέλει το νούμερο της ταυτότητας σου» και στη συνέχεια ο κατηγορούμενος έδωσε στο μάρτυρα τον αριθμό της ταυτότητας του Οδυσσέα. Στη συνέχεια, όταν ο μάρτυρας αντιλήφθηκε ότι ο αριθμός ήταν επταψήφιος, του φάνηκε λίγο παράξενο, θεώρησε ότι επρόκειτο για κάποιο λάθος και τηλεφώνησε εκ νέου στον κατηγορούμενο για να λάβει το σωστό αριθμό. Ο μάρτυρας άκουσε τον Τιμολέοντα που φώναζε «Οδυσσέα, Οδυσσέα θέλει σε ο θείος σου να σου μιλήσει» και στη συνέχεια του είπε «είναι για να σε κανονίσει να πας πιο γρήγορα για εγχείρηση». Ο Οδυσσέας κάτι του απάντησε το οποίο ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να ακούσει και στη συνέχεια ο κατηγορούμενος απευθυνόμενος προς αυτόν του είπε «δεν έρκεται, διότι είπε μου ότι δεν θέλει να πάει πιο γρήγορα, να τελειώσει τον στρατό και άμα τελειώσει τον στρατό θα πάει και να μείνουμε ως δαμαί. Δεν θα κάμουμε, κάνουμε τίποτε». Μετά από την πιο πάνω στιχομυθία ο μάρτυρας έκλεισε το τηλέφωνο. Η πιο πάνω μαρτυρία δεν έχει αμφισβητηθεί. Ο Αστ. 4328 Α. Φυλακτού, Μ.Κ.4, αφίχθηκε στη σκηνή η ώρα 15:10 και εκτελούσε χρέη φρουρού μέχρι η ώρα 15:
  14. Η ώρα 15:45, κατόπιν οδηγιών, μετέφερε στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού τον Αλέξανδρο Θεμιστοκλέους, τη Χριστίνα Θεμιστοκλέους και την Eugenia Dutulescu. Ο Λοχίας 2492, Σταύρος Περικλέους, Μ.Κ.6, ήταν το άτομο που προέβη σε μετρήσεις της σκηνής, την ημέρα του επεισοδίου και ετοίμασε σχετικό σχεδιάγραμμα, πρόκειται για το Τεκμήριο
  15. Το Τεκμήριο 43 αποτελεί σχεδιάγραμμα της οικίας του κατηγορούμενου και της οικογένειας του θύματος. Είναι σε κλίμακα 1:200 και περιέχονται σ' αυτό τα κτίσματα που υπήρχαν στην οικία, η αυλή, οι δρόμοι που εφάπτονταν της οικίας, τα οχήματα που υπήρχαν στο μέρος ως επίσης τα σημεία 1 έως 10 που τοποθέτησε στη σκηνή ο Α/Λοχίας 2283 Δημήτρης Αργυρού, Μ.Κ.
  16. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 43, η οικία βρίσκεται στο μέσο περίπου του τεμαχίου επί του οποίου είναι κτισμένη, ενώ στη δυτική πλευρά του υπάρχει περιβόλι και γκαράζ. Στην ανατολική πλευρά του τεμαχίου υπάρχει κήπος και είσοδος για οχήματα. Στην αρχή της εισόδου αυτής, ήταν σταθμευμένο, κατά τον επίδικο χρόνο το όχημα, υπ' αριθμό εγγραφής KRL
  17. Μεταξύ της οικίας και του κήπου, υπάρχει ένα ξεχωριστό κτίσμα, πρόκειται για το υπνοδωμάτιο «Δ.2» που χρησιμοποιούσε ο Οδυσσέας. Η νοτιοδυτική γωνία του δωματίου αυτού σχεδόν εφάπτεται με ένα κυκλικό πετρόκτιστο κτίσμα, σαν κτιστή δεξαμενή, το οποίο δεν είναι ομαλό και έχει ύψος 80 εκατοστά. Στην αυλή της οικίας υπάρχουν και δέντρα τα οποία δεν σημειώθηκαν επί του Τεκμηρίου
  18. Το δωμάτιο του Αλέξανδρου Θεμιστοκλέους, Μ.Κ.23, βρισκόταν στη νοτιοδυτική πλευρά της οικίας, σημειώθηκε ως «Δ.1», της Eugenia Dutulescu, Μ.Κ.24 στη βορειοδυτική πλευρά που σημειώθηκε ως «Δ.3» και του κατηγορούμενου στη βόρεια πλευρά ως «Δ.4». Το υπνοδωμάτιο του κατηγορούμενου διέθετε πόρτα η οποία οδηγούσε στο πίσω μέρος (βόρειο) της αυλής της οικίας. Η εν λόγω πόρτα δεν ήταν ορατή από άτομα που βρίσκονταν μέσα στην κουζίνα της οικίας και απείχε 10,80 μέτρα από το δωμάτιο του θύματος που σημειώθηκε ως «Δ.2» και 13 μέτρα από την πόρτα του εν λόγω δωματίου. Εξωτερική πόρτα υπήρχε επίσης στη νότια πλευρά της οικίας και οδηγούσε στο καθιστικό, όπως και η πόρτα της κουζίνας στη νοτιοανατολική πλευρά της οικίας η οποία ήταν ακριβώς απέναντι από το μέρος όπου εκτυλίχθηκε το όλο περιστατικό, το οποίο έλαβε χώρα στο μέρος της αυλής, μεταξύ του κυκλικού κτίσματος και της κουζίνας όπου υπήρχε πλησίον ένα τσιμεντένιο τραπέζι. Ο εξεταστής της σκηνής Α/Λοχίας 2283 Δημήτρης Αργυρού, Μ.Κ.16, ως αναφέρουμε και πιο πάνω, τοποθέτησε δέκα σημεία στο μέρος. Στο σημείο 1 ήταν το θύμα, στο σημείο 2 το κυνηγετικό όπλο, το ΔΟΚΟ[1], Τεκμήριο 7, στο σημείο 3 μέρος του ξύλινου κοντακιού του ΔΟΚΟ, Τεκμήριο 8, στο σημείο 4 μια κηλίδα φαιάς ουσίας και κομμάτι ξύλου που είναι μέρος του Τεκμηρίου 9, στο σημείο 5 μια μασέλα με δόντια, Τεκμήριο 10, στο σημείο 6 λαστιχένιο πέλμα κοντακιού, Τεκμήριο 11, στο σημείο 7 βρέθηκαν κηλίδες φαιάς ουσίας (αιματηρό αποτύπωμα παπουτσιού) στην είσοδο της κουζίνας, στο σημείο 8 βρέθηκαν κλειδιά αυτοκινήτου με τηλεχειριστήριο, Τεκμήριο 13, στο σημείο 9 βρέθηκε το σπασμένο γυαλί της πόρτας του οδηγού του οχήματος με αριθμό εγγραφής ΡΤ 850 και στο σημείο 10 που ήταν πάνω στο κρεββάτι του κατηγορούμενου, βρέθηκε άδεια θήκη ΔΟΚΟ, Τεκμήριο 22, και δύο δοκιμαστικά φυσίγγια, Τεκμήρια 15 και
  19. Τα σημεία 1 έως 8 βρίσκονται στην αυλή της οικίας μεταξύ της νοτιοανατολικής πλευράς της οικίας και της δεξαμενής, ενώ το σημείο 10 βρίσκεται στο υπνοδωμάτιο του κατηγορούμενου. Η ανατολική πλευρά του τεμαχίου επί του οποίου βρίσκεται η οικία, εφάπτεται με την οδό Μάριου Σοφοκλέους, ενώ η νότια πλευρά του που βρίσκεται και το κάγκελο της αυλής, εφάπτεται με χωματόδρομο. Στο χωματόδρομο βρέθηκαν σταθμευμένα το όχημα με αριθμό εγγραφής ΕΤΡ 34 και το όχημα με αριθμό εγγραφής ΡΤ850, του οποίου το δεξιό μπροστινό «γυαλί» της πόρτας του οδηγού σημειώθηκε με το σημείο
  20. Το θύμα, όπως βρέθηκε στην τελική του θέση απείχε 1,5 μέτρα από την κτιστή δεξαμενή. Ο Α/Λοχίας 333 Εύης Νικολάου έβγαλε και τύπωσε τις φωτογραφίες που απεικονίζουν τη σκηνή, Τεκμήριο
  21. Σχέδιο και μακέτα της σκηνής ετοίμασε και ο αρχιτέκτονας Γιώργος Κοντίδης, Μ.Υ.
  22. Πρόκειται για το Τεκμήριο 74 και το Τεκμήριο 75 αντίστοιχα. Για την ετοιμασία των πιο πάνω, ο μάρτυρας χρησιμοποίησε το Τεκμήριο 43, τη φωτογραφία 76 του Τεκμηρίου 42 και το αρχιτεκτονικό σχέδιο της άδειας οικοδομής. Ο μάρτυρας κατέθεσε, μεταξύ άλλων, ότι όταν κάποιος κάθεται στο εσωτερικό της κατοικίας, στον καναπέ, στο σημείο Χ, δεν έχει ορατότητα προς τα σημεία Χ1 και Χ2 που έχουν σημειωθεί επί του Τεκμηρίου
  23. Υπενθυμίζουμε ότι το σημείο Χ1 είναι μεταξύ της δεξαμενής και εξωτερικής πόρτας και κουζίνας και το σημείο Χ2 έξω από το δωμάτιο του θύματος. Κατά την αντεξέταση παραδέχθηκε ότι το αρχιτεκτονικό σχέδιο της άδειας οικοδομής επί του οποίου βασίστηκε είχε «κάποιες τροποποιήσεις στην επί τόπου κατάσταση». Στη συνέχεια πρόσθεσε ότι υπήρχαν κάποιες μικροτροποποιήσεις, προσθηκομετατροπές. Αντεξεταζόμενος παραδέχθηκε ότι το σχέδιο του στηρίχθηκε μόνο στη φωτογραφία 76 και στο Τεκμήριο 43 στο οποίο όμως δεν απεικονίζεται το εσωτερικό της οικίας. Παραδέχθηκε επίσης ότι τοποθέτησε από μόνος του τον καναπέ στο σχέδιο που ετοίμασε, Τεκμήριο 74, σε σημείο που ο ίδιος θεώρησε ότι θα έπρεπε να ήταν ο καναπές και ότι τοποθέτησε στο χώρο ηλεκτρικές συσκευές χωρίς να ξέρει τις ακριβείς διαστάσεις αυτών. Τα σχεδίασε στο εν λόγω σχέδιο με βάση τα standards των διαφόρων ηλεκτρικών συσκευών και όχι με βάση τις πραγματικές τους διαστάσεις. Τελικά συμφώνησε με τη θέση που του υποβλήθηκε από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής ότι η ορατότητα κάποιου προσώπου που βρισκόταν εντός της κατοικίας στο σαλόνι σε σχέση με τα σημεία Χ1 και Χ2 που σημειώνονται στο Τεκμήριο 43, εξαρτιόταν από πολλούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων ήταν η θέση του καναπέ και η στάση του προσώπου που καθόταν επί αυτού. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα. «E. Εκεί λάβατε υπόψη διάφορες στάσεις που μπορούσε να κάθεται κάποιος στον καναπέ για να βλέπει προς τα έξω ή μόνο τη συγκεκριμένη στάση εκεί; Δηλαδή λάβατε υπόψη ότι εάν κάποιος π.χ τρώει και είναι σκυφτός μπροστά στο τραπεζάκι και είναι ξέρω 'γω 10‑15 πόντους μπροστά το κεφάλι του και δει προς τα έξω, αν μπορεί όντως να δει προς τα έξω, το λάβατε υπόψη; A. Μα αυτό είπα και εγώ, εξαρτάται από τη θέση που ήταν το άτομο, τη θέση την ακριβή που ήταν ο καναπές, διότι δεν έχω ακριβή θέση. Οι διακεκομμένες με τις κάθετες είναι διάφορες θέσεις του καναπέ. Εξαρτάται από την απόσταση που ήταν ο καναπές, από την ευθεία τούτη της πόρτας. Αν ήταν πιο πέρα, σίγουρα η ακτίνα μεγαλώνει. E. Άρα θα συμφωνήσετε μαζί μου, ότι με βάση το πώς εκάθετουν κάποιος στον καναπέ, στο ακριβές σημείο, εξαρτάται και αν έβλεπε έξω. A. Ναι. E. Εγώ σας υποβάλλω κύριε μάρτυς, ότι ο Αλέξανδρος Θεμιστοκλέους με τον τρόπο που εκάθετουν στον καναπέ, μπορούσε κάλλιστα να δει την εξωτερική πόρτα και να δει και πέραν έξω στην αυλή. Τι έχετε να πείτε; A. Αυτό δεν μπορώ να το ξέρω.» Ο Αστ. 2854 Κ. Σωκράτους, Μ.Κ.10, παρέλαβε από τη σκηνή, την 14.10.2015, αριθμό Τεκμηρίων, μεταξύ των οποίων ήταν και το ΔΟΚΟ, Τεκμήριο 7, και κάλυκες φυσιγγίου, Τεκμήριο
  24. Τα Τεκμήρια αυτά τα παρέδωσε στη συνέχεια στον Αστ. 266 Α. Περικλέους. Τεκμήρια από τη σκηνή παρέλαβε και ο Λοχίας 532 Θάνος Χαραλάμπους, Μ.Κ.
  25. Ο Μ.Κ.18 ερεύνησε, την ίδια ημέρα, ήτοι τη 14.10.2015, και μεταξύ των ωρών 19:27 - 20:00, μαζί με τρεις άλλους συναδέλφους του μεταξύ των οποίων και του Υπ/μου Γ. Κουλουντή, Μ.Κ.19, δυνάμει δικαστικού εντάλματος, το υπνοδωμάτιο του κατηγορούμενου. Κατά την έρευνα εντοπίσθηκαν μέσα σε ερμάρι του υπνοδωματίου, δύο ΔΟΚΟ τοποθετημένα στις θήκες τους, Τεκμήρια 24 και
  26. Μέσα στο ερμάρι εντοπίσθηκε επίσης μια δερμάτινη ζώνη κυνηγιού με πλήρη φυσίγγια κυνηγετικού όπλου, Τεκμήριο 23 και 198 πλήρη φυσίγγια κυνηγετικού όπλου, εκ των οποίων τα οκτώ χρησιμοποιήθηκαν για βαλλιστικές εξετάσεις. Πάνω στο κρεββάτι υπήρχε μια θήκη ΔΟΚΟ, κενή, πρόκειται για το Τεκμήριο
  27. Λίγες μέρες μετά το συμβάν ο Αλέξανδρος Θεμιστοκλέους, Μ.Κ.23, έδωσε συνέντευξη στο δημοσιογράφο Κώστα Κωνσταντίνου, Μ.Υ.4, η οποία δημοσιεύθηκε στο ShowTime - Cy που, σύμφωνα με τον Μ.Υ.4, αποτελεί «δημοσιογραφική σελίδα». Η συνέντευξη έγινε τηλεφωνικώς, κάποιο βράδυ. Ο δημοσιογράφος είχε ζητήσει από τον Αλέξανδρο να του περιγράψει τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν την ημέρα εκείνη. Του υπέβαλε ερωτήσεις σε σχέση με το τι είχε δει, τι είχε ακούσει και τι είχε ζήσει και αυτός τα κατέγραφε σε σημειώσεις. Το δημοσίευμα κατατέθηκε στο Δικαστήριο, πρόκειται για το Τεκμήριο
  28. Στο εν λόγω δημοσίευμα καταγράφονται, μεταξύ άλλων, τα πιο κάτω: «Εγώ ήμουν στην κουζίνα και έτρωγα. Έγινε το κακό και μετά πήγα. Δεν υπήρξε λογομαχία . Μπήκε στο δωμάτιο του κλείδωσε την πόρτα, παραμιλούσε και μέχρι να σκεφτώ το κακό άκουσα πυροβολισμό έτρεξα και προσπάθησα να του πάρω το όπλο». Ο Μ.Υ.4 ρωτήθηκε, μεταξύ άλλων κατά την κυρίως εξέταση, κατά πόσο η αναφορά «Εγώ ήμουν στην κουζίνα και έτρωγα. Έγινε το κακό και μετά πήγα. Δεν υπήρξε λογομαχία» του την είχε πει ο Αλέξανδρος. Ο μάρτυρας έδωσε την πιο κάτω απάντηση την οποία παραθέτουμε αυτούσια. «Μου την είπε λογικά, επειδή. εντάξει, πέρασαν και τρία χρόνια. Ό,τι άκουσα, νομίζω μου τα είπε, ναι, απλά μπορεί να μην άκουσα λόγω κλήσης, επειδή ήταν τηλεφωνική, εκείνη την ώρα μπορεί να άκουσα τη λέξη «έτρωγα» και να έβαλα «στην κουζίνα». Ναι, μπορεί να μου την είπε επειδή λόγω τηλεφώνου μπορεί να μην ακούστηκε καθαρά. Αλλά μου την είπε, ό,τι μου έλεγε τα κατέγραφα κάτω». Αντεξετάστηκε κατά πόσο ο Αλέξανδρος του υπαγόρευε και κατάγραφε επ' ακριβώς τα λόγια του ή αν έπαιρνε απλώς σημειώσεις. Ο μάρτυρας παραδέχθηκε ότι κρατούσε μερικές σημειώσεις για τα στοιχεία που ο ίδιος θεωρούσε ως σημαντικά. Παραδέχθηκε επίσης ότι δεν ήταν 100% σίγουρος ότι αυτά που κατέγραψε στο άρθρο ήταν αυτά που του είχε πει ο Αλέξανδρος το συγκεκριμένο βράδυ. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της μαρτυρίας του. «A. Σημειώσεις, κράταγα σημειώσεις τα πιο σημαντικά, γιατί μπορεί να λέγαμε 100 πράγματα, δεν μπορούσα να γράφω εκείνη την ώρα 100 πράγματα. Κρατούσα τα σημαντικά στοιχεία που θεωρούσα εγώ. E. Υπάρχει πιθανότητα ο Αλέξανδρος να σας είπε «ενώ έτρωγα, είδα τι γινόταν στην αυλή και επήα που την πόρτα της κουζίνας έξω»; A. Ήταν κινητό τηλέφωνο και επειδή καμιά φορά οι συνδέσεις... γιατί μας έχει τύχει πολλές φορές να μην ακούσεις καλά κάποια λέξη, μπορεί εκείνη την ώρα η λέξη «κουζίνα» να την άκουσα σε άλλη φάση, απλά να μου διέφυγε κάποια λέξη και να έγραψα «έτρωγα στην κουζίνα». Μπορεί να ισχύει και αυτό που λέει. E. Ή μπορεί να συμπεράνατε ακούγοντας τη λέξη «τρώω»; A. Ναι, η λέξη «έτρωγα» λογικά μπορεί να κατάλαβα στην κουζίνα εγώ. Δεν μπορώ να είμαι εκατό τοις εκατό σίγουρος τρία χρόνια μετά.» Ο Υπαστυνόμος Γ. Κουλουντής, Μ.Κ.19, ορίσθηκε υπεύθυνος της ανακριτικής ομάδας για τη διερεύνηση της υπό κρίση υπόθεσης. Ο Μ.Κ.19 αφίχθηκε στη σκηνή η ώρα 16:
  29. Κατά την παραμονή του στη σκηνή, ερεύνησε την οικία, συμπεριλαμβανομένου και του υπνοδωματίου του κατηγορούμενου, όπου εντοπίσθηκαν, ως αναφέραμε και πιο πάνω, δύο ΔΟΚΟ και μεγάλος αριθμός φυσιγγίων. Λίγες μέρες αργότερα, σύμφωνα με την κατάθεση του Μ.Κ.19, η σύζυγος του κατηγορούμενου, Χριστίνα Θεμιστοκλέους, πληροφόρησε την Αστυνομία ότι είχε εντοπίσει στο υπνοδωμάτιο του κατηγορούμενου ένα περίστροφο COLT. Για το εν λόγω περίστροφο ανοίχθηκε δεύτερη ποινική υπόθεση. Ρωτήθηκε κατά πόσο προέβη στην πιο πάνω ενέργεια «γιατί υπήρχε μαρτυρία ότι ο Αλέξανδρος Θεμιστοκλέους κατά το χρόνο του πρώτου πυροβολισμού εβρίσκετο εντός της αυλής» και αυτός απάντησε θετικά. Είπε χαρακτηριστικά «Μάλιστα το αναφέρει και ο ίδιος στην κατάθεση του». Ο μάρτυρας σημείωσε επί του σχεδιαγράμματος, του Τεκμηρίου 43, την κουζίνα και στη συνέχεια το σημείο όπου καθόταν ο Αλέξανδρος Θεμιστοκλέους. Το σημείο του το υπέδειξε την επόμενη μέρα ο ίδιος ο Αλέξανδρος. Στο σημείο που του είχε υποδείξει ο Αλέξανδρος την 15.10.2015, ο μάρτυρας είχε δει την προηγούμενη ημέρα, ήτοι την 14.10.2015, στο συγκεκριμένο σημείο ένα μικρό τραπεζάκι, «τραπεζάκι της σάλας», όπως είπε χαρακτηριστικά, πάνω στο οποίο υπήρχε ένα πιάτο με φαγητό. Αντεξετάσθηκε τότε ο μάρτυρας κατά πόσο ο Αλέξανδρος έτρωγε κατά τον επίδικο χρόνο στη σάλα ή στην κουζίνα και αυτός έδωσε την πιο κάτω απάντηση. «Α. Όπως ανάφερα, η κουζίνα είναι συνεχόμενη με τη σάλα, δεν υπάρχει διαχωριστικό. Είναι μια μικρή κουζίνα, μιλούμε για ένα πολύ μικρό σπίτι που η κουζίνα είναι συνεχόμενη με τη σάλα και καθόταν στο σαλονάκι και έτρωγε ο Αλέξανδρος». Ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί κατά πόσο μεταξύ της σάλας και της κουζίνας υπήρχε συρόμενη πόρτα. Ο μάρτυρας κάθισε στο συγκεκριμένο σημείο που του είχε υποδείξει ο Αλέξανδρος και διαπίστωσε από μόνος του ότι αυτός είχε οπτική επαφή με το σημείο όπου ρίχθηκε ο πρώτος πυροβολισμός. Ο Μ.Κ.19 αντεξετάσθηκε εκτεταμένα κατά πόσο η σωρός του θύματος είχε μετακινηθεί αμέσως μετά το τραγικό συμβάν. Κατέθεσε ότι κατά την παραμονή του στη σκηνή, η σωρός δεν είχε μετακινηθεί, πρόσθεσε επίσης ότι ούτε ο ιατροδικαστής που εξέτασε τη σωρό ανέφερε ότι αυτή είχε μετακινηθεί, ενώ το σημείο που βρισκόταν η σωρός ήταν το σημείο στο οποίο είχε εντοπισθεί αίμα. Στη συνέχεια υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι το όπλο που βρέθηκε στη σκηνή δεν συνδεόταν με το έγκλημα, θέση που απορρίφθηκε από αυτόν. Ο ιατροδικαστής Νικόλας Χαραλάμπους, Μ.Κ.12, μετέβη στη σκηνή λίγο χρόνο μετά το συμβάν και διενήργησε αυτοψία στην αυλή της οικίας του κατηγορούμενου. Στην πιο πάνω αυλή, ήταν νεκρός ο Οδυσσέας Θεμιστοκλέους, ο οποίος έφερε τραύμα από πυροβόλο όπλο στην αριστερή κοιλιακή χώρα. Την επόμενη μέρα, 15.10.2015, εξέτασε τη σωρό του Οδυσσέα Θεμιστοκλέους και κατέληξε ότι ο θάνατος του Οδυσσέα Θεμιστοκλέους οφείλετο σε εσωτερική αιμορραγία που προκλήθηκε από πυροβόλο όπλο. Καταθέτοντας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου είπε, μεταξύ άλλων, ότι το θύμα πυροβολήθηκε εξ επαφής, ήτοι υπήρξε επαφή της κάννης του όπλου με το δέρμα. Προς υποστήριξη της θέσης του ανέφερε ότι στις φωτογραφίες 35 και 36 του Τεκμηρίου 42, στις οποίες απεικονίζεται το θύμα και το σημείο του τραύματος του, φαίνεται εντύπωμα της κάννης. Δύο μέρες αργότερα και συγκεκριμένα τη 17.10.2015, ο Μ.Κ.12 εξέτασε και τον κατηγορούμενο ενώ αυτός βρισκόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Σύμφωνα με τα ευρήματα του τα οποία καταγράφονται στην ιατροδικαστική έκθεση του, Έγγραφο με Ένδειξη Λ2, αυτός έφερε τρεις κυκλοτερείς εκχυμώσεις στον αριστερό βραχίονα, εξοίδηση χεριών και κάτω άκρων, πιλάο στην αριστερή πλάγια θωρακική χώρα μετά εκχυμώσεως και αριθμό εκχυμώσεων σε διάφορα σημεία του σώματος του. Συγκεκριμένα, έφερε εκχύμωση στην αριστερή οσφυϊκή χώρα, στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, στην αριστερή παρειακή και αριστερή τραχηλική χώρα και στην αριστερή υπερκλείδιο χώρα. Έφερε επίσης εκχύμωση με εξοίδηση του δεξιού και αριστερού ματιού. Ο Μ.Κ.12 σημείωσε στην έκθεση του ότι λόγω του γεγονότος ότι ο κατηγορούμενος ήταν διασωληνωμένος και της κρισιμότητας της κατάστασής του δεν μπορούσε να γίνει πιο αναλυτική εξέταση. Καταθέτοντας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου είπε ότι οι σοβαροί τραυματισμοί του κατηγορούμενου ήταν εσωτερικοί, οι οποίοι δεν απεικονίζονται στις φωτογραφίες. Ήταν η θέση του ότι οι κακώσεις της περιοχής της κεφαλής και του λαιμού θα μπορούσαν να προκληθούν από ένα μόνο χτύπημα. Οι υπόλοιπες κακώσεις μπορεί να είχαν προκληθεί κατά την πτώση του κατηγορούμενου στο έδαφος είτε από άλλους λόγους. Παραθέτουμε αυτούσια τη σχετική απάντηση. «Λοιπόν, οι κακώσεις της περιοχής της κεφαλής του, στον λαιμό και στην κεφαλή, θεωρώ ότι θα μπορούσαν να προκληθούν και από ένα χτύπημα. Οι άλλες κακώσεις μπορεί να έχουν προκληθεί είτε από πτώση, είτε κατά τη διάρκεια της πτώσης ή να χτυπήσει σε κάποιο άλλο αντικείμενο πριν να έρτει... είτε κατά τη διάρκεια της πτώσης του. Δηλαδή να χτύπησε όπως δέχτηκε το χτύπημα, θα μπορούσε να χτυπήσει και σε κάποιο άλλο όργανο, γιατί υπάρχουν και κακώσεις στην αριστερή οσφυϊκή περιοχή. Αυτές θα μπορούσαν για παράδειγμα να προκληθούν την ώρα που τον χτύπησε με το όπλο, αν χτύπησε σε κάποιαν άλλην επιφάνεια. Να έχουν προκληθεί ταυτόχρονα εννοώ.» Αντεξετάστηκε τότε κατά πόσο τα κατάγματα στο μέτωπο του κατηγορούμενου, που εντοπίζονται δεξιά και αριστερά αυτού, μπορούσαν να είχαν προκληθεί από ένα μόνο χτύπημα και αυτός απάντησε θετικά. Ήταν η θέση του ότι με μία πλήξη, για παράδειγμα στη δεξιά μεριά, θα μπορούσε να είχε προκληθεί κάκωση του εγκεφάλου στην ακριβώς απέναντι μεριά από το σημείο της πλήξης. Δεν απέκλεισε όμως το ενδεχόμενο τα κατάγματα αυτά να προκλήθηκαν από πέραν του ενός χτυπήματος ή από πτώση και πρόσκρουση της κεφαλής σε κάποια επιφάνεια, όπως για παράδειγμα σε ένα τσιμεντένιο τραπέζι. Σε σχέση με την εκχύμωση που είχε ο κατηγορούμενος στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, ο μάρτυρας ανέφερε ότι πιθανό αυτή να προκλήθηκε από το σύρσιμο του κατηγορούμενου επί του εδάφους. Ο μάρτυρας εξέτασε και τον Αλέξανδρο Θεμιστοκλέους, Μ.Κ.23, την 14.10.2015, μεταξύ των ωρών 19:05 και 19:30 στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού. Με βάση τα ευρήματά του που περιγράφονται στην ιατροδικαστική του έκθεση, Έγγραφο με Ένδειξη Λ4, ο Αλέξανδρος έφερε μικρά τραύματα διαστάσεων 3 x 1 εκατοστά, στη δεξιά εμπρόσθια καρπική περιοχή, εκχύμωση με εξοίδηση στη ραχιαία χώρα του αριστερού χεριού, εκδορές διαστάσεων 2,5 x 2 εκατοστά σε δάκτυλο του αριστερού χεριού, πολλαπλές εκχυμώσεις και εκδορές στη ραχιαία χώρα του δεξιού χεριού, μικρή εκδορά διαστάσεων 3,5 x 0,4 εκατοστά στην εμπρόσθια χώρα της αριστερής κνήμης και δύο εκχυμώσεις (εντύπωμα) παράλληλες μεταξύ τους, στο δεξιό χέρι μεταξύ του δείκτη και του μεγάλου δακτύλου διαστάσεων 3 x 1,5 εκατοστά και απόσταση μεταξύ των δύο ήταν 0,7 εκατοστά. Καταθέτοντας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου είπε ότι εκείνο που ανέφερε στην έκθεση του ως «δύο εκχυμώσεις (εντύπωμα)», ήταν λάθος, επρόκειτο για «εγκαυματική περιοχή». Κατέθεσε επίσης ότι το έγκαυμα θα μπορούσε να είχε προκληθεί από την κάννη του όπλου έχοντας υπόψη τη θερμοκρασία του όπλου μετά από ένα πυροβολισμό. Οι υπόλοιπες εκδορές επρόκειτο για επιπόλαια, μικρής έκτασης τραύματα, οι οποίες θα μπορούσαν να προκληθούν με πάρα πολλούς τρόπους. Κατά την αντεξέταση ο μάρτυρας ρωτήθηκε κατά πόσο θα μπορούσε να τεκμηριώσει επιστημονικά ποιος από τους τρεις εμπλεκομένους, δηλαδή ο κατηγορούμενος, ο Αλέξανδρος Θεμιστοκλέους ή ο αποβιώσας Οδυσσέας Θεμιστοκλέους, πυροβόλησε το συγκεκριμένο κυνηγετικό όπλο που βρέθηκε σπασμένο στη σκηνή του επεισοδίου. Ο μάρτυρας δήλωσε αδυναμία να το πράξει, συγκεκριμένα δήλωσε ότι δεν είναι αρμόδιος, καθότι για να φανεί ποιος είχε πυροβολήσει εμπλέκονται, ως ανέφερε χαρακτηριστικά, και άλλες ειδικότητες οι οποίες στο σύνολο τους θα δείξουν ποιος έχει πυροβολήσει το όπλο. Παρών κατά την ιατροδικαστική εξέταση του Αλέξανδρου Θεμιστοκλέους ήταν και ο Αστ. 1680 Δ. Δημητρίου, Μ.Κ.
  30. Ενώπιον του Δικαστηρίου κλήθηκε και κατέθεσε ο Δρ. Μάριος Ματσάκης, Μ.Υ.5, ιατροδικαστής, ιστοπαθολόγος και παθολογοανατόμος. Ο μάρτυρας συμφώνησε με τη θέση του ιατροδικαστή Νικόλα Χαραλάμπους, Μ.Κ.12, ότι ο πυροβολισμός του θύματος ήταν εξ επαφής. Εξετάσθηκε και αντεξετάσθηκε εκτεταμένα για τους τραυματισμούς που έφερε ο κατηγορούμενος και δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση κατά πόσο τα χτυπήματα που δέχθηκε ήταν ένα ή περισσότερα. Καταθέτοντας σε σχέση με τον κατηγορούμενο, ισχυρίσθηκε αρχικά ότι στο κεφάλι είχε δεχθεί πέραν του ενός χτυπήματος, κατά την αντεξέταση του όμως δέχθηκε ότι κάποιοι από τους τραυματισμούς του κατηγορούμενου, όπως ήταν ο τραυματισμός της γνάθου, μπορεί να προκλήθηκαν από την «πρόσκρουση» αυτού στο έδαφος. Δέχθηκε επίσης τη θέση που του υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση ότι χτύπημα στη μια πλευρά της κεφαλής μπορεί να προκαλέσει τραυματισμό και στην άλλη πλευρά. Ο μάρτυρας αποκάλεσε το φαινόμενο ως contrecoup ενώ ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ως «εξ αντιτυπίας κάκωση». Σε σχέση με το τραύμα που έφερε ο Αλέξανδρος Θεμιστοκλέους, Μ.Κ.23, στο δεξί του χέρι, ο Μ.Υ.5 κατέθεσε ότι επρόκειτο για εκχυμώσεις και όχι έγκαυμα. Πιθανολόγησε ότι αυτές οι εκχυμώσεις προκλήθηκαν όταν ο Αλέξανδρος πήρε το όπλο από την κάννη και με δύναμη χτύπησε τον πατέρα του. Λόγω της πίεσης που ασκήθηκε στην περιοχή του χεριού, δημιουργήθηκαν «εντυπώματα». Παρενθετικά αναφέρουμε ότι ο Αλέξανδρος δεν αντεξετάσθηκε επί τούτου ενώ η δήλωση του ιατροδικαστή Νικόλα Χαραλάμπους ότι επρόκειτο για έγκαυμα και όχι εκχύμωση ως η αρχική του θέση, δεν έχει αμφισβητηθεί. Ζητήθηκε από το μάρτυρα να εκφράσει την άποψη του ως προς τα γεγονότα που έλαβαν χώρα τη συγκεκριμένη ημέρα και αυτός, αφού διευκρίνισε ότι δεν μπορούσε «να πάρει τη θέση του Δικαστηρίου», είπε τα πιο κάτω: «. Υπήρξε εμπλοκή τριών τουλάχιστον ατόμων, του Τιμολή, Τιμολέοντα και των δύο γιών του. Ο ένας πυροβολήθηκε εξ επαφής στην κοιλιακή χώρα, οπόταν γνωρίζουμε τη θέση του όπλου όταν έγινε ο πυροβολισμός. Δεν γνωρίζουμε ποιος πυροβόλησε. Γνωρίζουμε ότι μετά τον πυροβολισμό καταφέρθησαν σοβαρά πλήγματα με το κυνηγετικό όπλο στο σώμα του Τιμολέοντα . Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι το τραγικό αυτό συμβάν ήταν αποτέλεσμα ίσως ενός ατυχήματος, ερρίφθη ο πυροβολισμός και ακολούθως χτυπήθηκε ο Τιμολέοντας. Πέραν τούτου είναι δύσκολο για μένα να πω περισσότερα.» O Α/Αστ.1917 Α. Αλεξάνδρου, Μ.Κ.11, υπηρετούσε στην Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας και ήταν τοποθετημένος στο Εγκληματολογικό Εργαστήριο. Ήταν ειδικός για την αναγνώριση των πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών και για ταύτιση ιχνών εργαλείων. Εκπαιδεύτηκε για το σκοπό αυτό στα Ελληνικά Εργαστήρια Πυροβόλων Όπλων ως επίσης και στο Ολλανδικό Εργαστήριο της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών. Την 14.10.2015 και ώρα 17:05 εξέτασε τη σκηνή όπου έλαβε χώρα το επίδικο επεισόδιο. Σε κοντινή απόσταση από τη σωρό του Οδυσσέα Θεμιστοκλέους, εντόπισε ένα δίκαννο οπισθογεμές κυνηγετικό όπλο από το οποίο έλειπε το ξύλινο μέρος του κοντακιού του, ένα σπασμένο κοντάκι, μικρά τεμάχια ξύλου και ένα λαστιχένιο πέλμα κοντακιού. Έλεγξε το πιο πάνω ΔΟΚΟ και διαπίστωσε ότι μέσα στις θαλάμες του υπήρχαν δύο κάλυκες φυσιγγίων. Σε κάποιο μεταγενέστερο χρόνο, ο μάρτυρας εξέτασε βαλλιστικά αριθμό Τεκμηρίων που είχαν περισυλλεγεί από τη σκηνή. Σύμφωνα με την εξέταση του, οι μηχανισμοί των σκανδάλων του ΔΟΚΟ που βρέθηκε στη σκηνή, Τεκμήριο 7, ήταν σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση, εντούτοις το ΔΟΚΟ αυτό δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί λόγω της κατάστασής του, με ασφάλεια. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι το φυσίγγιο αποτελείται από τον κάλυκα, εντός του οποίου είναι η πυρίτιδα, τα σφαιρίδια και ένα πιστονάκι. Το πιστονάκι είναι πλαστικό και μοιάζει με μικρό ποτηράκι. Στο ΔΟΚΟ τοποθετούνται δύο φυσίγγια, όταν κάποιος πατήσει τη σκανδάλη πυροβολεί η κάτω κάννη και όταν πατηθεί η σκανδάλη για δεύτερη φορά, πυροβολεί η πάνω κάννη. Μετά τους πυροβολισμούς οι κάλυκες των φυσιγγίων στο συγκεκριμένου τύπου όπλο παραμένουν εντός των καννών. Κατά τον πυροβολισμό, τα αέρια που δημιουργούνται εκτοξεύουν τόσο το πιστονάκι όσο και τα σφαιρίδια εκτός του όπλου. Ο μάρτυρας αναγνώρισε το Τεκμήριο 5 ως το πιστονάκι που αφαίρεσε ο ιατροδικαστής Νικόλας Χαραλάμπους, Μ.Κ.12, από την κοιλιά του θύματος στην παρουσία του. Ένα πιστονάκι, σύμφωνα πάντα με το μάρτυρα, δεν μπορεί να ταυτιστεί με συγκεκριμένο κάλυκα ή φυσίγγιο, μπορεί όμως ο ειδικός να πει κατά πόσο συγκεκριμένο πιστονάκι θα μπορούσε να ήταν μέσα σε συγκεκριμένο κάλυκα/φυσίγγιο. Ο μάρτυρας έλεγξε το συγκεκριμένο πιστονάκι και κατέληξε ότι πρόκειται για πιστονάκι που χρησιμοποιείται στο διαμέτρημα των φυσιγγίων που χρησιμοποιούνται από το συγκεκριμένο ΔΟΚΟ, Τεκμήριο
  31. Μετά από μικροσκοπική σύγκριση των καλύκων, Τεκμήριο 6, που βρέθηκαν μέσα στις κάννες του Τεκμηρίου 7, με δειγματικούς κάλυκες που χρησιμοποιούνται για το ΔΟΚΟ, Τεκμήριο 7, διαπίστωσε ότι αμφότεροι οι κάλυκες πυροβολήθηκαν μέσα από τις κάννες του Τεκμηρίου
  32. Ο μάρτυρας διαπίστωσε επίσης ότι το ΔΟΚΟ, Τεκμήριο 24, καθώς και τα φυσίγγια, Τεκμήριο 27, ήταν σε καλή και χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Ο μάρτυρας κατά την εξέταση του Τεκμηρίου 7, πυροδότησε φυσίγγια έτσι ώστε να κάνει μικροσκοπικές εξετάσεις για να διαπιστώσει κατά πόσο οι κάλυκες που βρίσκονταν στο συγκεκριμένο όπλο στη σκηνή ταυτίζονταν με το όπλο. Διαπίστωσε ότι το συγκεκριμένο όπλο ευθυνόταν για τον πυροβολισμό των δύο καλύκων, ήτοι του Τεκμηρίου 6, που ήταν στις θαλάμες του κατά την ανεύρεση του στη σκηνή. Συγκεκριμένα, με τη χρήση μικροσκοπίου αντιπαρέβαλε τους κάλυκες που χρησιμοποίησε στις δοκιμαστικές βολές με τους κάλυκες που ήταν τοποθετημένοι στις κάννες, Τεκμήριο 6, του Τεκμηρίου 7 και κατέληξε ότι έφεραν κοινά σημεία εκπυρσοκρότησης. Ο μάρτυρας εξέτασε και το κοντάκι που βρισκόταν στη σκηνή, Τεκμήριο 8 και κατέληξε ότι θα μπορούσε να ήταν μέρος του ΔΟΚΟ, Τεκμήριο
  33. Ανέφερε χαρακτηριστικά τα πιο κάτω: «Από τη στιγμή που βρέθηκε αυτό το συγκεκριμένο όπλο στη σκηνή και τα τεμάχια μαζί με ένα μεγάλο μέρος κοντακιού στην ίδια σκηνή θα μπορούσε και είναι κοντάκι που εφαρμόζει σε τέτοιο τύπο όπλου». Ερωτηθείς δε κατά πόσο ένα όπλο, όπως είναι το Τεκμήριο 7, θα μπορούσε με το πέσιμο στο έδαφος να κομματιαστεί όπως συνέβη στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυτός, αφού διευκρίνισε πρώτα ότι δεν είναι ειδικός για τη σκληρότητα και την ανθεκτικότητα των ξύλων, είπε ότι αυτό θα εξαρτιόταν από τον τρόπο που θα έπεφτε. Αν κάποιος το έριχνε με δύναμη στο έδαφος, αυτό θα έσπαζε. Αν το άφηνε όμως να πέσει «χαλαρά» τότε δεν θα ανέμενε να προκαλείτο στο κοντάκι η ζημιά που προκλήθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Σε σχέση με το ΔΟΚΟ, Τεκμήριο 7, κατέθεσε και ο οπλουργός Έκτωρ Πιερίδης, Μ.Υ.
  34. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι εργάσθηκε σαν οπλουργός τα τελευταία τριανταεπτά έτη, έκλεισε την επιχείρηση του πριν τέσσερα έτη περίπου. Ο κατηγορούμενος ήταν ένας εκ των πελατών του, του συντηρούσε τα όπλα του. Ο μάρτυρας αφού περιεργάσθηκε τα φυσίγγια, Τεκμήριο 6, είπε ότι πυροβολήθηκαν από πυροβόλο όπλο ενώ τα φυσίγγια ήταν γεμάτα. Εξετάσθηκε και αντεξετάσθηκε κατά πόσο όταν το ΔΟΚΟ πέσει στο έδαφος αυτό μπορεί να παρουσιάζει την εικόνα που παρουσίαζε το ΔΟΚΟ, Τεκμήριο
  35. Ο μάρτυρας αφού έλαβε υπόψη ότι η ατσάλινη βίδα που συγκρατούσε το όπλο, Τεκμήριο 7, με το κοντάκι του, Τεκμήριο 8, είχε στραβώσει και δεν εντοπίζονταν οποιαδήποτε χτυπήματα στην κάννη, έδωσε την πιο κάτω απάντηση: «Τώρα να το ρίξει κάποιος κάτω και να πάθει αυτή τη ζημιά, δεν νομίζω». Αντεξεταζόμενος όμως παραδέχθηκε ότι το κοντάκι του ΔΟΚΟ μπορεί να ραγίσει ακόμη και από κραδασμούς που προκαλούνται κατά τον πυροβολισμό, εάν υπάρχει ήδη ένα μικρό ράγισμα ή δεν είναι καλά εφαρμοσμένο. Συμφώνησε επίσης ότι το σημείο όπου ενώνεται το κοντάκι με το υπόλοιπο όπλο είναι «ευαίσθητο». Τελικά συμφώνησε και με τη θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι αν το συγκεκριμένο όπλο κτυπηθεί με δύναμη, υπάρχει ενδεχόμενο αυτό να σπάσει. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της μαρτυρίας του: «Ε. Σας λέω να το χτυπήσω με δύναμη να το ρίξω με δύναμη στο έδαφος για να το σπάσω. Σκεφτείτε ότι θέλω να σπάσω το όπλο και το πιάνω με δύναμη να το ρίξω κάτω να το σπάσω. Το κομμάτι του κοντακιού, το ευαίσθητο, μπορεί να ραγίσει και να σπάσει; Α. Ναι.» Η Μαριλένα Χατζηβασιλείου, Μ.Κ.21, εργαζόταν στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου και ήταν υπεύθυνη για την παραλαβή και παράδοση Τεκμηρίων της Αστυνομίας. Η μάρτυρας κατέθεσε, μεταξύ άλλων, ότι παρέλαβε από την Αστυνομία αριθμό Τεκμηρίων που αφορούσαν την υπό κρίση υπόθεση τα οποία περιγράφονται στο Έντυπο 161 της Αστυνομίας, Τεκμήριο
  36. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι η μάρτυρας παρέλαβε τα Τεκμήρια Δικαστηρίου 3, 4, 7, 8, 9, 10, 12, 14, 15, 16, 21, 28, 29, 31 και
  37. Τα πιο πάνω Τεκμήρια εξετάστηκαν στο Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής από το γενετιστή δρ. Μάριο Α. Καριόλου, Μ.Κ.20, ο οποίος ετοίμασε την Έκθεση Τεκμήριο
  38. Ο μάρτυρας από το 1991 μέχρι σήμερα είναι Διευθυντής του Τμήματος Καρδιαγγειακής Γενετικής και του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής. Από την 14.02.2012 κατέχει τον ακαδημαϊκό τίτλο του Καθηγητή στη Σχολή Μοριακής Ιατρικής Κύπρου. Το Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής διεξάγει εξετάσεις DNA σε Αστυνομικά Τεκμήρια από το
  39. Σύμφωνα με την πιο πάνω έκθεση, απομονώθηκε γενετικό υλικό από το κάλυμμα της σκανδάλης, το χειροφυλακτήρα, τις κάννες, την άκρια των καννών του ΔΟΚΟ, Τεκμηρίου
  40. Τα δείγματα DNA που απομονώθηκαν από τα αντικείμενα, μελετήθηκαν μαζί με όλα τα απαραίτητα δείγματα ποιοτικού ελέγχου, με αναλύσεις STRs σε συγκεκριμένα χρωμοσώματα. Για τις πιο πάνω αναλύσεις στο πυρηνικό γενετικό υλικό χρησιμοποιήθηκε το σύστημα PowerPlex. Ο μάρτυρας εξήγησε με λεπτομέρεια τη διαδικασία που ακολουθήθηκε και κατάθεσε στο Δικαστήριο και τα αποτελέσματα της ηλεκτροφόρησης στην οποία προέβη, Τεκμήριο 63(α) τα οποία και ανέλυσε. Ο Τιμολέων Θεμιστοκλέους, ήτοι ο κατηγορούμενος, ήταν ο δότης μέρους του μεικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το κάλυμμα της σκανδάλης και την άκρια των καννών. Ο Αλέξανδρος Θεμιστοκλέους ήταν δότης μέρους του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το χειροφυλακτήρα του πιο πάνω αντικειμένου. Από τις κάννες, εκτός από την άκρια, απομονώθηκε πάρα πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού και ως εκ τούτου δεν ήταν δυνατό να γίνουν με ασφάλεια οποιεσδήποτε συγκρίσεις. Ο κατηγορούμενος ήταν ο κύριος δότης του μεικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το ξύλινο κοντάκι του όπλου, Τεκμήριο 8, από τα κομμάτια ξύλου που αποτελούσαν και αυτά μέρος του όπλου, Τεκμήριο 9, της μασέλας με τα δόντια, Τεκμήριο 10, και του επιχρίσματος με αίμα που λήφθηκε από την είσοδο της κουζίνας εσωτερικά στο πάτωμα. Στη σκανδάλη του Τεκμηρίου 7, στους πλαστικούς δοκιμαστικούς κάλυκες, Τεκμήριο 15 και στα φυσίγγια, Τεκμήριο 16, δεν εντοπίστηκε γενετικό υλικό. Η μη ανεύρεση γενετικού υλικού σε Τεκμήρια, σύμφωνα πάντα με το μάρτυρα, δεν αποκλείει την επαφή κάποιου προσώπου με τα αντικείμενα αυτά. Ο μάρτυρας μαζί με άλλους συναδέλφους του, δημοσίευσε πρόσφατα μελέτη που στηρίχθηκε σε πειράματα που οι ίδιοι είχαν κάνει, η οποία κατέδειξε ότι υπάρχει πιθανότητα 10% κάποιος να αγγίξει με γυμνά χέρια κάποιο αντικείμενο και να μην γίνει μεταφορά γενετικού υλικού. Περαιτέρω, στα φυσίγγια υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να μην εντοπιζόταν γενετικό υλικό λόγω της θερμότητας που δημιουργείται από τον πυροβολισμό, ενώ στη σκανδάλη υπάρχει ένα επιπρόσθετο πρόβλημα, ήτοι ότι η επιφάνεια της είναι σχετικά μικρή και ως εκ τούτου είναι πιο δύσκολο να εντοπιστεί γενετικό υλικό. Ο μάρτυρας είπε επίσης ότι δεν του είχαν δοθεί αρκετές πληροφορίες για να είναι σε θέση να καθορίσει το χρόνο κατά τον οποίο έγινε η εναπόθεση του γενετικού υλικού πάνω στα Τεκμήρια. Ούτε ήταν σε θέση να πει κατά πόσο το γενετικό υλικό που εντοπίστηκε ήταν από μεταφορά ή άμεση τοποθέτηση του. Για να καταλήξει σε τέτοιο συμπέρασμα θα έπρεπε να γνωρίζει διάφορα στοιχεία τα οποία, ως ανέφερε χαρακτηριστικά, είναι «επίμαχα στον τομέα της μεταφοράς γενετικού υλικού» και θα πρέπει να αναλυθούν ένα προς ένα. Ο μάρτυρας κατέθεσε επίσης ότι η ποσότητα/ποιότητα του ανθρώπινου πυρηνικού γενετικού υλικού στα πλαστικά δοκιμαστικά φυσίγγια, Τεκμήρια 15 και 16, στο επίχρισμα με αίμα που λήφθηκε από την αυλή, Τεκμήριο 14 και στα επιχρίσματα που λήφθηκαν από τα νύχια του Οδυσσέα Θεμιστοκλέους, Τεκμήρια 28 και 29, ήταν μηδαμινή προς μηδέν και δεν ήταν ικανοποιητική για να επιτρέψει να γίνουν περαιτέρω διερευνήσεις και συγκρίσεις στο μοριακό επίπεδο. Ο Αστ. 3075 Αλέξανδρος Κωνσταντίνου, Μ.Κ.9, ήταν το άτομο που διενήργησε δειγματοληψία υπολειμμάτων εκπυρσοκρότησης όπλων από τον κατηγορούμενο. Ο μάρτυρας αντεξετάσθηκε σε σχέση με τη νομιμότητα της πιο πάνω ενέργειας του, έχοντας ως δεδομένο ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν σε θέση να δώσει τη συγκατάθεση του. Ο Αστ. 1945 Δ. Κλεοβούλου, Μ.Κ.7, ήταν αυτός που διενήργησε δειγματοληψία υπολειμμάτων εκπυρσοκρότησης όπλου από τον Αλέξανδρο Θεμιστοκλέους, Μ.Κ.
  41. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσε η Μαρία Αυξεντίου, Μ.Κ.22, η οποία εργάζεται στο Γενικό Χημείο του Κράτους και είναι προϊσταμένη του Εργαστηρίου Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας. Η μάρτυρας είναι κάτοχος πανεπιστημιακού πτυχίου και master στη Βιοχημεία και εκπαιδεύτηκε σε διάφορα εργαστήρια του εξωτερικού στη Δικανική Επιστήμη. Το εργαστήριο ασχολείται με αναλύσεις Τεκμηρίων της Αστυνομίας. Η Αστυνομία ζήτησε από τη μάρτυρα να εξετάσει αριθμό Τεκμηρίων που της παρέδωσε και συγκεκριμένα να ανιχνεύσει τυχόν εκρηκτική ύλη. Για την ανίχνευση υπολειμμάτων εκπυρσοκρότησης χρησιμοποιείται το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο καθότι τα υπολείμματα εκπυρσοκρότησης όπλου είναι πολύ μικρά και, ως ανέφερε χαρακτηριστικά, χρειάζονται «πολλές χιλιάδες μεγέθυνση για να μπορούν να ανιχνευθούν και να εντοπισθούν τα μέταλλα από τα οποία αποτελούνται». Η μάρτυρας ετοίμασε έκθεση, Τεκμήριο 66(β) στην οποία καταγράφονται τα πορίσματα της εξέτασής της. Σύμφωνα με την πιο πάνω έκθεση, στη φανέλα που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 18 στο Δικαστήριο και στο παντελόνι, Τεκμήριο 19, ανιχνεύθηκαν σωματίδια που αποτελούνται από μόλυβδο, αντιμόνιο, και βάριο. Ο εντοπισμός των τριών αυτών συστατικών είναι απόδειξη ότι τη συγκεκριμένη στιγμή το άτομο χρησιμοποίησε όπλο ή βρισκόταν σε πολύ κοντινή απόσταση όταν έγινε η εκπυρσοκρότηση όπλου ή ήρθε σε επαφή με αντικείμενο το οποίο είχε υπολείμματα εκπυρσοκρότησης όπλου. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι τα πιο πάνω Τεκμήρια είναι ενδύματα τα οποία ανήκουν στον κατηγορούμενο. Τα ίδια συστατικά ανιχνεύθηκαν και στο κεφάλι του κατηγορούμενου. Σωματίδια με τρία συστατικά στοιχεία εντοπίστηκαν, ως ήταν βέβαια εύλογα αναμενόμενο, στα ρούχα του θύματος, Τεκμήρια 32 και
  42. Στα Τεκμήρια 38 και 39 που πρόκειται για τη φανέλα και το παντελόνι του Αλέξανδρου Θεμιστοκλέους, Μ.Κ.23, ανιχνεύθηκαν σωματίδια που αποτελούνται από δύο συστατικά, μόλυβδο και αντιμόνιο και αντιμόνιο και βάριο. Η παρουσία σωματιδίων με δύο συστατικά είναι απόδειξη ότι το άτομο πιθανό να είχε χρησιμοποιήσει όπλο ή πιθανό να βρισκόταν σε πολύ κοντινή απόσταση όταν έγινε η εκπυρσοκρότηση όπλου ή πιθανό να είχε χειριστεί αντικείμενο το οποίο είχε υπολείμματα εκπυρσοκρότησης όπλου. Στις δειγματοληψίες που λήφθηκαν από τα χέρια, τα μαλλιά και το πρόσωπο του Μ.Κ.23 δεν εντοπίστηκε οποιοδήποτε υπόλειμμα εκπυρσοκρότησης όπλου. Κατά την προφορική της μαρτυρία η μάρτυρας είπε, μεταξύ άλλων, ότι από τον Αλέξανδρο Θεμιστοκλέους λήφθηκαν διάφορες δειγματοληψίες από τα χέρια, τα μαλλιά και το πρόσωπό του, δεν εντοπίστηκε όμως οποιοδήποτε σωματίδιο, είτε σωματίδιο που αποτελείτο από τρία συστατικά στοιχεία, είτε σωματίδιο που να αποτελείτο από δύο συστατικά στοιχεία. Η μάρτυρας εξήγησε τον τρόπο που δημιουργούνται τα σωματίδια. Κατά την εκπυρσοκρότηση του όπλου παράγεται καπνός που αποτελείται από τα συστατικά του καψυλλίου. Τα συστατικά του καψυλλίου περιέχουν οργανικές ουσίες οι οποίες δίνουν το έναυσμα, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, οι οργανικές ουσίες είναι ο μόλυβδος, το αντιμόνιο και το βάριο. Ο καπνός που βγαίνει από το όπλο επικάθεται σε διάφορα κοντινά αντικείμενα ή στο άτομο που πυροβολεί και εξαρτάται από το όπλο που θα χρησιμοποιηθεί πού θα επικαθίσουν τα διάφορα αυτά σωματίδια. Κατά πόσο θα επικαθίσουν τα σωματίδια αυτά και πού θα επικαθίσουν, εξαρτάται και από άλλους παράγοντες, όπως είναι οι καιρικές συνθήκες, κατά πόσο φυσά αέρας ή όχι, η κατεύθυνση του αέρα, κατά πόσο υπάρχει υγρασία και κατά πόσο ο πυροβολισμός έγινε σε κλειστό ή ανοικτό χώρο. Ένας άλλος παράγοντας είναι κατά πόσο το άτομο έχει πλύνει το πρόσωπο ή τα χέρια του μετά το συμβάν ως επίσης και η ώρα που έγινε η δειγματοληψία. Ήταν η θέση της ότι τα υπολείμματα εκπυρσοκρότησης όπλου «δεν θα ταξίδευαν» σε απόσταση άνω των τεσσάρων μέτρων. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας είπε ότι με βάση τη βιβλιογραφία και συγκεκριμένα από τη μελέτη που περιέχεται στο βιβλίο «Current Method in Forensic Gunshot Residue Analysis», Τεκμήριο 67, φαίνεται ότι τα μακρύκαννα όπλα είναι αυτά που έχουν «την περισσότερη εναπόθεση» κυρίως στο μπράτσο, στο πρόσωπο, στο μέτωπο και στα μαλλιά. Τα πιο πάνω ευρήματα δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση, αργότερα όμως στο στάδιο των αγορεύσεων, ο συνήγορος έθεσε θέμα ότι τα ενδύματα του κατηγορούμενου και τα δείγματα από το κεφάλι και χέρια, λήφθηκαν χωρίς τη συγκατάθεση του και ως εκ τούτου θα πρέπει να αγνοηθούν. Η Μαρίνα Πολυκάρπου, Μ.Κ.26, η Ελπίδα Χριστοδούλου, Μ.Κ.27, ο Παναγιώτης Λουκαΐδης, Μ.Κ.28 και ο Πανίκος Χριστοδούλου, Μ.Κ.35, είναι γιατροί και συμμετείχαν στο Ιατροσυμβούλιο που εξέτασε τον κατηγορούμενο τη 12.01.2016 για να διαπιστωθεί κατά πόσο ο κατηγορούμενος μπορούσε να μεταφερθεί από το Νοσοκομείο στο Μέλαθρο Αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α. και εάν ήταν σε θέση να παρακολουθήσει τη δικαστική διαδικασία. Οι πρώτοι δύο, ήτοι η Μ.Κ.26 και η Μ.Κ.27, ήταν ψυχίατροι, ο Μ.Κ.28 ήταν νευρολόγος και ο Μ.Κ.35 παθολόγος. Η έκθεση του Ιατροσυμβουλίου κατατέθηκε στο Δικαστήριο, πρόκειται για το Τεκμήριο
  43. Στο Τεκμήριο περιγράφεται με τον πιο κάτω τρόπο. «Ο ασθενής δεν είναι συγχυτικός, είναι σε πλήρη εγρήγορση, απαντώντας επί του θέματος. Είναι νορμοθυμικός, χωρίς ψυχωσική συμπτωματολογία. Αρνείται αυτοκτονικό ιδεασμό και αντιλαμβάνεται πλήρως τις πράξεις του και τις συνέπειες τους. Μπορεί να παρακολουθήσει δικαστική διαδικασία. .............................. Λόγω των ανωτέρω προβλημάτων, το Ιατροσυμβούλιο κρίνει ότι η δικαστική διαδικασία θα πρέπει να γίνει επί τόπου, στο Μέλαθρον Αγωνιστών Ε.Ο.Κ.Α. Επίσης το Ιατροσυμβούλιο εισηγείται επανεκτίμηση από Ψυχίατρο επί ενδείξεων.» Οι Μ.Κ.27 και Μ.Κ.28 κατά την αντεξέταση τους δεν απέκλεισαν τη θέση που τους τέθηκε από την Υπεράσπιση ότι οι τραυματισμοί που είχε υποστεί ο κατηγορούμενος στο κεφάλι δυνατόν να του είχαν προκαλέσει αμνησία. Οι Αστυνομικοί Αστ. 2180 Θ. Θεοδοσίου, Μ.Κ.8, ο Αστ. 266 Άγγελος Περικλέους, Μ.Κ.1, ο Αστ. 2854 Κ. Σωκράτους, Μ.Κ.10, ο Αστ. 1680 Δ. Δημητρίου, Μ.Κ.14, ο Α/Αστ. 2762 Μ. Πιττάλης, Μ.Κ.15, ο Α/Αστ. 2283 Δημήτρης Αργυρού, Μ.Κ.16 και ο Λοχίας 532 Θάνος Χαραλάμπους, Μ.Κ.18, ασχολήθηκαν, μεταξύ άλλων, με την παραλαβή και χειρισμό Τεκμηρίων που σχετίζονταν με την υπό κρίση υπόθεση. Η συγκεκριμένη μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε ενώ η υπόλοιπη μαρτυρία που αφορούσε τη διακίνηση και το χειρισμό των Τεκμηρίων, κατατέθηκε ως παραδεκτά γεγονότα. Ενόψει τούτου, δεν κρίνουμε σκόπιμο να ενδιατρίψουμε στο θέμα αυτό, ήτοι της διακίνησης των Τεκμηρίων. Ως αναφέραμε και πιο πάνω ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης, εισηγήθηκε στο τέλος της αγόρευσης του ότι ο κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο άκουσε φασαρία και βγήκε έξω στην αυλή για να δει τι συνέβαινε. Τότε ο Αλέξανδρος τον κτύπησε και στη συνέχεια έφυγε. Στη σκηνή ήταν και δύο άλλοι φίλοι του Αλέξανδρου. Κατά την αγόρευση του ο κ. Ιωάννου εισηγήθηκε για πρώτη φορά ότι παρούσα στην οικία τη δεδομένη στιγμή ήταν και η σύζυγος του κατηγορουμένου και μητέρα του θύματος. Ο κ. Ιωάννου αναφέρθηκε σε κάποια έκταση στη μαρτυρία που παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή και κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει τον Αλέξανδρο Θεμιστοκλέους ως αναξιόπιστο μάρτυρα. Ο κ. Αριστείδης, εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, απόρριψε την πιο πάνω θέση και εισηγήθηκε ότι όλη η προσκομισθείσα μαρτυρία καταδεικνύει ότι ο δράστης του στυγερού εγκλήματος ήταν ο κατηγορούμενος. Ο Αλέξανδρος Θεμιστοκλέους, Μ.Κ.23, κτύπησε τον πατέρα του μετά και όχι πριν τον πρώτο πυροβολισμό που προκάλεσε το θάνατο του θύματος. Επεσήμανε επίσης ότι καμία μαρτυρία έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου που να υποστηρίζει τη θέση ότι η σύζυγος του κατηγορουμένου ήταν στην οικία κατά τον επίδικο χρόνο. Περαιτέρω αναφορά στα επί μέρους θέματα που προβλήθηκαν κατά τις αγορεύσεις θα κάνουμε και στη συνέχεια κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας εκεί όπου κρίνουμε χρήσιμο και σκόπιμο να το πράξουμε. Στο σημείο αυτό και προτού προχωρήσουμε στην αξιολόγηση των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον μας, υπομνήσκουμε την αναγνωρισθείσα Νομολογιακή Αρχή, ότι θέσεις από οποιαδήποτε πλευρά που δεν τέθηκαν στο στάδιο της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας ενός μάρτυρα, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές στο τελικό στάδιο της δίκης δια της επιχειρηματολογίας συνηγόρου, στα πλαίσια της αγόρευσης του. Ειδικότερα η υπεράσπιση έχει καθήκον να θέσει τα ζητήματα που έχει κατά νου, στους μάρτυρες κατηγορίας ώστε να έχουν τη δυνατότητα να προβάλουν τις θέσεις τους. Η υποχρέωση δε αυτή καθίσταται ιδιαίτερα βαρύνουσα αν πρόκειται για ουσιώδη ισχυρισμό[2]. Στην πρόσφατη απόφαση Δώρος Πολυκάρπου ν Αστυνομίας[3] λέχθηκαν σχετικά τα πιο κάτω: «Θα αναμενόταν επίσης να διατυπώνετο ευθεία και σαφής υποβολή για το τι συνέβη σε σχέση με την εκδοχή που εν τέλει προώθησε. .............................. Είναι παγίως εδραιωμένη αρχή του δικαίου ότι παράλειψη υποβολής ουσιώδους θέσης στην άλλη πλευρά κατά την αντεξέταση, δημιουργεί ρήγμα στην αξιοπιστία της πλευράς που παραλείπει να το πράξει.» Ακόμη, ως επίσης έχει αναγνωριστεί από την Νομολογία, το Δικαστήριο δεν είναι υπόχρεο να εξετάζει όλα τα διαζευκτικά τιθέμενα σενάρια από την υπεράσπιση τα οποία δεν υποστηρίζονται από αποδεκτή και/η καθόλου μαρτυρία. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση του στην υπόθεση Κώστα Παλάσκα ν. Δημοκρατίας[4]: «Το Δικαστήριο, όπως είναι νομολογιακά καθιερωμένο, εξετάζει τις υποθέσεις σύμφωνα με τη μαρτυρία που του παρουσιάζεται και προβαίνει σε ευρήματα και συμπεράσματα ως απότοκο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η αξιολόγηση γίνεται με λογική προσέγγιση και στα πλαίσια της ορθής ανθρώπινης εμπειρίας. Δεν είναι επίσης υποχρεωμένο να εξετάζει και να αξιολογεί διαζευκτικές εκδοχές, πιθανότητες ή θεωρίες, που όχι μόνο δεν στοιχειοθετούνται, αλλά ούτε και μπορούν να αναδυθούν σε μια ενδεχόμενη κατάσταση πραγμάτων, στην απουσία μαρτυρικού υλικού. (βλ. Σταυρινού ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 706).» Στην πολύ δε πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Σωκράτης Αγγελή ν. Δημοκρατίας[5], αναφέρθηκαν τα εξής: «Όπως ορθά σημειώνεται στην απόφαση της Πλειοψηφίας, αλλά όπως και η νομολογία επιτάσσει, διαζευκτικές πιθανότητες ή θεωρίες δεν εξετάζονται in abstracto, αλλά στη βάση του μαρτυρικού υλικού που τίθεται ενώπιον του εκδικάζοντος Δικαστηρίου, το οποίο θα πρέπει πάντα να έχει κατά νουν ότι οι όποιες διαζευκτικές πιθανότητες πρέπει να είναι τέτοιες που να εξάγονται εύλογα από την ολότητα της μαρτυρίας ενώπιόν του. Δεν είναι υποχρεωμένο να εξετάζει πιθανότητες ή θεωρίες που όχι μόνο δεν στοιχειοθετούνται, αλλά ούτε και υποστυλώνονται από ανάλογο μαρτυρικό υλικό (Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ 41, Σταυρινού ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 706).» ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Θα προχωρήσουμε αμέσως μετά στην αξιολόγηση των μαρτύρων. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας τους δεν θα περιοριστεί μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε ενός μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά όπου κρίνεται αναγκαίο θα συσχετιστεί, θα αντιπαραβληθεί και θα διερευνηθεί με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων[6]. Η αξιολόγηση θα επικεντρωθεί στους ισχυρισμούς που κατέστησαν επίμαχοι καθότι κρίνουμε αχρείαστο να επεκταθούμε σε ισχυρισμούς που δεν αμφισβητήθηκαν. Ως αναφέραμε και πιο πάνω, μεγάλο μέρος της μαρτυρίας δεν έχει αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας θα εξετάσουμε παράλληλα κάποιες από τις θέσεις που προβλήθηκαν από την Υπεράσπιση που θεωρούμε ότι είναι αλληλένδετες με το θέμα που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει σήμερα. Αφού εξετάσαμε τη μαρτυρία στο σύνολό της και διαβουλευθήκαμε, καταλήξαμε σε ευρήματα και συμπεράσματα τα οποία θα παραθέσουμε πιο κάτω, όχι με βάση την αλληλουχία των σκέψεων μας αλλά με βάση τη σειρά η οποία, κατά την κρίση μας, αποτελεί την καλύτερη δομή της απόφασής μας[7]. Προτού προβούμε στην αξιολόγηση των μαρτύρων, θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι ο Α/Αστ. 1917 Α. Αλεξάνδρου, Μ.Κ.11, ο ιατροδικαστής Νικόλας Χαραλάμπους, Μ.Κ.12, ο γενετιστής Μάριος Καριόλου, Μ.Κ.20, η χημικός Μαρία Αυξεντίου, Μ.Κ.22, οι γιατροί Μαρίνα Πολυκάρπου, Μ.Κ.26, Ελπίδα Χριστοδούλου, Μ.Κ.27, Παναγιώτης Λουκαΐδης, Μ.Κ.28, Μάρω Κωνσταντή, Μ.Κ.30, Πανίκος Χριστοδούλου, Μ.Κ.35, ο οπλουργός Έκτωρ Πιερίδης, Μ.Υ.3 και ο ιατροδικαστής Μάριος Ματσάκης, Μ.Υ.5, κλήθηκαν να καταθέσουν ως εμπειρογνώμονες. Η μαρτυρία τους αξιολογήθηκε έχοντας υπόψη τη νομολογιακή αρχή ότι η μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα γίνεται αποδεκτή για να προμηθεύσει το Δικαστήριο με επιστημονική μαρτυρία. Το καθήκον του εμπειρογνώμονα είναι να παρουσιάσει στο Δικαστήριο τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του, για να μπορέσει το Δικαστήριο να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη γνώμη εφαρμόζοντας αυτά τα κριτήρια στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία. Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι τα προσόντα των πιο πάνω προσώπων αναφορικά με τα θέματα για τα οποία κλήθηκαν να καταθέσουν, δεν έχουν αμφισβητηθεί, στοιχείο που σε συνάρτηση με την εμπειρία, εκπαίδευση και κατάρτιση τους, αποδεχόμαστε ότι τους κατατάσσουν στην κατηγορία των μαρτύρων εμπειρογνωμόνων. Αξιολόγηση των θέσεων που προέβαλε έκαστος των εμπειρογνωμόνων θα γίνει σε κατοπινό στάδιο. Αρχίζοντας από τη μαρτυρία των αστυνομικών, Αστ. 266 Άγγελου Περικλέους, Μ.Κ.1, Ε/Αστ. 7065 Ι. Αριστείδου, Μ.Κ.2, Λοχία 1302 Α. Χρίστου, Μ.Κ.3, Αστ.4328 Α. Φυλακτού, Μ.Κ.4, Α/Αστ. 333 Ε. Νικολάου, Μ.Κ.5, Α/Λοχία 2492 Σ. Περικλέους, Μ.Κ.6, Αστ. 1945 Δ. Κλεοβούλου, Μ.Κ.7, Αστ. 2180 Θ. Θεοδοσίου, Μ.Κ.8, Αστ. 2854 Κλείτου Σωκράτους, Μ.Κ.10, Αστ. 3567 Χ. Νικολάου, Μ.Κ.13, Αστ. 1680 Δ. Δημητρίου, Μ.Κ.14, Α/Αστ. 2762 Μ. Πιττάλη, Μ.Κ.15, Α/Αστ. 2283 Δ. Αργυρού, Μ.Κ.16, Αστ. 2532 Α. Παναγίδης, Μ.Κ.17 και Λοχία 532 Θάνου Χαραλάμπους, Μ.Κ.18, παρατηρούμε ότι αυτή δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση σε οποιοδήποτε ουσιώδες σημείο. Η μαρτυρία τους, που στην ουσία ήταν τυπική, γίνεται δεκτή στο σύνολο της. Δραττόμεθα της ευκαιρίας να επισημάνουμε ότι η μαρτυρία όλων των πιο πάνω προσώπων θα μπορούσε να γίνει παραδεκτά γεγονότα και να μην αναλώνετο τόσος πολύτιμος δικαστικός χρόνος για μαρτυρία η οποία τελικά δεν αμφισβητήθηκε. Ο Αστ. 3075 Αλέξανδρος Κωνσταντίνου, Μ.Κ.9, ήταν το πρόσωπο που διενήργησε δειγματοληψία υπολειμμάτων εκπυρσοκρότησης όπλου από τον κατηγορούμενο, ενώ αυτός βρισκόταν διασωληνωμένος στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Η μαρτυρία του δεν έχει στην ουσία αμφισβητηθεί, η αντεξέταση του είχε ως επίκεντρο τη νομιμότητα αυτής του της ενέργειας, ήτοι να λάβει δείγματα από άτομο που δεν ήταν σε θέση να δώσει τη συγκατάθεσή του. Αναφορά στο θέμα αυτό θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο Υπ/μος Γ. Κουλουντής, Μ.Κ.19, ήταν ο υπεύθυνος της ανακριτικής ομάδας για τη διερεύνηση της υπόθεσης. Ο μάρτυρας αντεξετάσθηκε επί μακρώ για πολλά θέματα, δόθηκε όμως ιδιαίτερη βαρύτητα από την Υπεράσπιση σε συγκεκριμένα θέματα, ήτοι πού καθόταν ο Αλέξανδρος λίγο πριν το συμβάν, κατά πόσο η σορός του θύματος μετακινήθηκε ενώ ήταν στη σκηνή, από ένα σημείο σε άλλο και κατά πόσο το όπλο που βρέθηκε στη σκηνή, ήτοι το ΔΟΚΟ, Τεκμήριο 7, συνδεόταν με τον πυροβολισμό που επέφερε το θάνατο στο νεαρό θύμα. Ο Μ.Κ.19 ήταν απόλυτος ότι με βάση τη μαρτυρία που είχε συλλέξει η Αστυνομία, η σορός δεν μετακινήθηκε ενώ βρισκόταν στη σκηνή και ότι το ΔΟΚΟ, Τεκμήριο 7, είχε συνδεθεί επιστημονικά με τον πυροβολισμό του θύματος. Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι καμία μαρτυρία έχει τεθεί ενώπιον μας που να υποστηρίζει τη θέση της Υπεράσπισης ότι η σορός του θύματος μετακινήθηκε. Με βάση τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μας, προκύπτει ότι ο πυροβολισμός επέφερε μεγάλο πλήγμα στο θύμα, στον χώρο της κοιλίας, που είχε ως αποτέλεσμα να εξέλθει της κοιλίας μέρος των εντερικών ελίκων. Από τις φωτογραφίες δε Τεκμήριο 42, όπου απεικονίζεται το θύμα μετά τον πυροβολισμό, φαίνεται ότι υπήρχε αίμα στο σημείο που ανευρέθηκε. Ένας, λογικά θα ανέμενε ότι εάν το θύμα μετακινείτο θα υπήρχαν στη σκηνή σημεία συρσίματος από αίμα. Σε σχέση με το ΔΟΚΟ, Τεκμήριο 7, κατέθεσαν ο Α/Αστ. 1917 Α. Αλεξάνδρου, Μ.Κ.11 και ο Έκτορας Πιερίδης, Μ.Υ.
  1. Ο Μ.Κ.11 εκπαιδεύτηκε στα Ελληνικά Εργαστήρια Πυροβόλων Όπλων και στο Ολλανδικό Εργαστήριο που ασχολείτο με το ίδιο αντικείμενο. Εργαζόταν στην Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας, στο Εγκληματικό Εργαστήριο από το
  2. Με βάση τα προσόντα και την πείρα του, δεχόμαστε ότι ήταν ειδικός για την αναγνώριση πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών καθώς επίσης και για ταύτιση ιχνών εργαλείων. Ειδικός σε θέματα όπλων ήταν και ο Έκτωρ Πιερίδης, Μ.Υ.
  3. Υπενθυμίζουμε ότι ο μάρτυρας ήταν πτυχιούχος οπλουργός, επάγγελμα που άσκησε για 37 περίπου χρόνια. Αμφότεροι οι μάρτυρες μας έκαναν καλή εντύπωση, η μαρτυρία τους ήταν θετική και τεκμηριωμένη και γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Με βάση τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν έχει αμφισβητηθεί, προκύπτει ότι τόσο το Τεκμήριο 7 όσο και το κοντάκι του πιο πάνω όπλου, Τεκμήριο 8 και κάποια άλλα τεμάχια ξύλου, Τεκμήριο 9, που αποτελούσαν μέρος του επίδικου όπλου, βρέθηκαν στη σκηνή δίπλα από τη σορό του θύματος. Με βάση δε τη μαρτυρία του Α/Αστ. 1917 Α. Αλεξάνδρου, Μ.Κ.11 και του Έκτωρα Πιερίδη, Μ.Υ.3, που δεν έχει αμφισβητηθεί, οι κάλυκες που εντοπίσθηκαν στις δύο κάννες του πιο πάνω όπλου διαμετρήματος 12, είχαν πυροβοληθεί από το συγκεκριμένο όπλο. Πέραν τούτου, με βάση τη μαρτυρία του Μ.Κ.11, το πιστονάκι που αφαιρέθηκε από το τραύμα του νεκρού, Τεκμήριο 5, προέρχεται από φυσίγγιο κυνηγετικού όπλου, διαμετρήματος
  4. Η μαρτυρία του Μ.Κ.11 επί του συγκεκριμένου θέματος δεν έχει αμφισβητηθεί. Από τη μαρτυρία δε και των δύο πιο πάνω προσώπων, προκύπτει ότι εάν κάποιος έριχνε το κυνηγετικό όπλο, Τεκμήριο 7, με δύναμη στο έδαφος, σε τσιμεντένια επιφάνεια, υπήρχε πιθανότητα το κοντάκι του όπλου να σπάσει. Η πιθανότητα δε είναι μεγαλύτερη όταν το κοντάκι δεν είναι καλά εφαρμοσμένο ή αν φέρει έστω και κάποιο μικρό ράγισμα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι άγνωστο ποιά ήταν η κατάσταση του συγκεκριμένου όπλου, Τεκμηρίου 7, κατά τον επίδικο χρόνο. Η μόνη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με την κατάσταση του όπλου ήταν του οπλουργού Έκτωρα Πιερίδη, Μ.Υ.3 που συντηρούσε το συγκεκριμένο όπλο στο παρελθόν. Καμία μαρτυρία έχει τεθεί ενώπιον μας πότε ήταν η τελευταία φορά που το συντήρησε και αν λάβουμε υπόψη ότι ο μάρτυρας σταμάτησε την εργασία του πριν τέσσερα χρόνια, καταλήγουμε ότι η τελευταία φορά που είδε το ΔΟΚΟ, Τεκμήριο 7, ήταν πριν δύο ή περισσότερα χρόνια από το επίδικο συμβάν, έχοντας υπόψη ότι το επίδικο συμβάν έλαβε χώραν δύο χρόνια πριν κληθεί να δώσει μαρτυρία. Ο Νικόλας Χαραλάμπους, Μ.Κ.12, ήταν ο ιατροδικαστής που εξέτασε το θύμα, τον κατηγορούμενο και τον Αλέξανδρο. Τα πορίσματα του, στην έκταση που αφορούν το θύμα, τον Οδυσσέα Θεμιστοκλέους, δεν έχουν αμφισβητηθεί. Η θέση του ότι το θύμα πυροβολήθηκε εξ επαφής βρίσκει σύμφωνο και τον ιατροδικαστή Μάριο Ματσάκη, Μ.Υ.5, που κάλεσε η ίδια η Υπεράσπιση. Αμφισβητήθηκε έντονα η θέση του ότι τα τραύματα που έφερε ο κατηγορούμενος στο πρόσωπο θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί και από μόνο ένα χτύπημα. Η πιο πάνω θέση όμως υποστηρίζεται και από τη μαρτυρία του ιατροδικαστή Μάριου Ματσάκη, Μ.Υ.5, ο οποίος αποδέχθηκε ότι χτύπημα σε ένα σημείο της κεφαλής μπορεί να προκαλέσει τραυματισμό και στην άλλη πλευρά. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του Μ.Κ.12 ότι το τραύμα στο δεξί χέρι του Αλέξανδρου Θεμιστοκλέους ήταν εκχυμώσεις και όχι έγκαυμα, θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι αχρείαστα, κατά την άποψη μας, δόθηκε τόση σημασία στην εν λόγω μαρτυρία. Ο Αλέξανδρος επανειλημμένα είπε ότι προτού καταφέρει να αποσπάσει το όπλο από τον πατέρα του, προηγήθηκε «πάλη». Είπε επίσης ότι όταν τελικά το απέσπασε χτύπησε τον πατέρα του δυνατά στο κεφάλι με το όπλο και στη συνέχεια έριξε το όπλο με δύναμη στο έδαφος. Είναι, κατά την άποψη μας, ήσσονος σημασίας πώς προκλήθηκε το συγκεκριμένο τραύμα κατά πόσο ήταν από την επαφή του με την κάννη ή από οποιαδήποτε άλλη αιτία κατά την πάλη. Ο δρ. Μάριος Ματσάκης, Μ.Υ.5, εξέφρασε και άποψη σε σχέση με τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν τη συγκεκριμένη ημέρα και αφορούσαν τον πυροβολισμό του Οδυσσέα. Ήταν η θέση του, ως αναφέραμε και πιο πάνω, ότι «το τραγικό αυτό συμβάν ήταν αποτέλεσμα ίσως ενός ατυχήματος, ερίφθη ο πυροβολισμός και ακολούθως χτυπήθηκε ο Τιμολέοντας». Τη θέση του ότι ερίφθη ο πυροβολισμός και ακολούθως χτυπήθηκε ο Τιμολέοντας, ήτοι ο κατηγορούμενος, την αποδεχόμαστε καθότι συνάδει και με την υπόλοιπη μαρτυρία. Η εισήγηση του όμως ότι το συμβάν ήταν αποτέλεσμα ίσως ενός ατυχήματος, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή καθότι δεν υποστηρίζεται από οποιαδήποτε μαρτυρία. Υπενθυμίζουμε ότι ο ρόλος του εμπειρογνώμονα είναι να προμηθεύσει στο Δικαστήριο τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχει τεθεί ενώπιον μας οποιοδήποτε στοιχείο που να υποστηρίζει την ορθότητα της πιο πάνω εισήγησης του. Επισημαίνουμε δε ότι η εισήγηση του αυτή δεν υποστηρίζεται καν από τη μαρτυρία του κατηγορούμενου. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει όταν εκθέταμε τη μαρτυρία του τελευταίου, αυτός αρνήθηκε ότι την ημέρα εκείνη είχε δει τον Οδυσσέα και υποστήριξε ότι μόλις εξήλθε του υπνοδωματίου του, δέχθηκε χτύπημα από τον Αλέξανδρο, θέση την οποία βέβαια στη συνέχεια διαφοροποίησε ως αναλύουμε εκτενώς πιο πάνω. Δεν υποστηρίζεται επίσης από τους ισχυρισμούς που ο κατηγορούμενος πρόβαλε στη γραπτή κατάθεση του στην Αστυνομία. Η μαρτυρία της Μαρίας Αυξεντίου, Μ.Κ.22, ήταν θετική και στηριζόταν σε επιστημονικά στοιχεία. Η μάρτυρας εξήγησε στο Δικαστήριο, με τρόπο κατανοητό, πώς γίνεται η ανίχνευση εκρηκτικής ύλης, πώς εξετάζονται τα σωματίδια που απομονώνονται και γιατί η ανίχνευση συγκεκριμένων συστατικών στα σωματίδια είναι απόδειξη ότι το άτομο ή το αντικείμενο στο οποίο επικάθισαν τα υπολείμματα εκρηκτικής ύλης, βρισκόταν στη σκηνή κατά το χρόνο εκπυρσοκρότησης του πυροβόλου όπλου. Η επιστημονική της μαρτυρία η οποία γίνεται δεκτή από το Δικαστήριο, παρά το γεγονός ότι ήταν θετική και εμπεριστατωμένη, δεν προσθέτει οτιδήποτε στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Αποτελεί πόρισμα της Μ.Κ.22, ότι ανιχνεύθηκαν σωματίδια που αποτελούνταν από μόλυβδο, αντιμόνιο και βάριο στα ρούχα του κατηγορούμενου και σωματίδια με δύο εκ των πιο πάνω συστατικών στοιχείων στα ρούχα του Αλέξανδρου Θεμιστοκλέους. Επισημαίνουμε όμως ότι ουδέποτε αμφισβητήθηκε η παρουσία του κατηγορούμενου και του Αλέξανδρου στη σκηνή κατά το χρόνο εκπυρσοκρότησης του όπλου. Αντίθετα, μία από τις υποβολές που τέθηκε στον Αλέξανδρο ήταν ότι έγινε κάποια «συμπλοκή», «ανάμειξη» των τριών τους, του κατηγορούμενου, του Οδυσσέα και του ιδίου και «πάνω στη φασαρία που έγινε πυροβόλησε αυτό το όπλο από ατύχημα». Ουδείς αμφισβήτησε ότι ο δεύτερος πυροβολισμός έλαβε χώραν στην παρουσία των δύο πιο πάνω προσώπων. Πέραν τούτου, αποτελεί κοινή θέση και των δύο πλευρών ότι ο κατηγορούμενος μετά το τραγικό συμβάν κείτετο πάνω στη σορό του άτυχου Οδυσσέα. Υπενθυμίζουμε ότι στα ρούχα του Οδυσσέα εντοπίσθηκαν υπολείμματα εκπυρσοκρότησης όπλου και ότι με βάση τη μαρτυρία της Μ.Κ.22, υπολείμματα εκπυρσοκρότησης πυροβόλου όπλου μπορούν να εντοπισθούν και σε περίπτωση που το άτομο ή το αντικείμενο έλθει σε επαφή με αντικείμενο ή άλλο πρόσωπο το οποίο είχε τέτοια υπολείμματα. Ενόψει τούτου, κρίνουμε άσκοπο να ενδιατρίψουμε και να εξετάσουμε τη θέση που προβλήθηκε από την Υπεράσπιση ότι η λήψη δειγμάτων από τον κατηγορούμενο ενώ αυτός ήταν διασωληνωμένος στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας ήταν παράνομη. Εφόσον η ύπαρξη υπολειμμάτων εκπυρσοκρότησης όπλου στα ρούχα, στο κεφάλι και στα χέρια του κατηγορούμενου δεν προσθέτει οτιδήποτε στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής οποιαδήποτε ενασχόληση μας με το θέμα αυτό θα είχε εντελώς ακαδημαϊκό χαρακτήρα. Ο δρ. Μάριος Α. Καριόλου, Μ.Κ.20, είναι επιστήμονας άρτια καταρτισμένος και με πολυετή πείρα στον τομέα της γενετικής με εξειδίκευση στην εξέταση Αστυνομικών Τεκμηρίων. Ο μάρτυρας εξήγησε με αναλυτικό τρόπο, αλλά παράλληλα απλό και κατανοητό, τη μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε για την εξέταση των επιδίκων Τεκμηρίων και στη συνέχεια αναφέρθηκε στα ευρήματα του. Αντεξετάστηκε επί μακρώ και απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με τρόπο επιστημονικό, χωρίς να υποπέσει σε οποιαδήποτε αντίφαση. Ο μάρτυρας μας έκανε πολύ καλή εντύπωση, η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της και προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα τα οποία δεν κρίνουμε σκόπιμο να επαναλάβουμε. Η εμπλοκή της Μαριλένας Χατζηβασιλείου, Μ.Κ.21, στην υπό κρίση υπόθεση ήταν εντελώς τυπική. Η μάρτυρας εργαζόταν στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής και στα πλαίσια των καθηκόντων της παρέλαβε από την Αστυνομία τα Τεκμήρια που εξετάστηκαν για εντοπισμό γενετικού υλικού. Τυπική ήταν και η μαρτυρία της Έλενας Κυριάκου, Μ.Κ.33, Τεχνολόγου Ακτινολόγου στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και της νοσηλεύτριας Άννας Χριστοφόρου, Μ.Κ.
  5. Η μαρτυρία τους η οποία στην οποία δεν έχει αμφισβητηθεί, γίνεται δεκτή από το Δικαστήριο. Αποδεχόμαστε επίσης τη μαρτυρία των ιατρών Μαρίνας Πολυκάρπου, Μ.Κ.26, Ελπίδας Χριστοδούλου, Μ.Κ.27, Παναγιώτη Λουκαΐδη, Μ.Κ.28 και Πανίκου Χριστοδούλου, Μ.Κ.35, που εξέτασαν τον κατηγορούμενο κατά το ιατροσυμβούλιο και της γιατρού Μάρως Κωνσταντή, Μ.Κ.30, που περιέθαλψε τον κατηγορούμενο όταν αυτός μεταφέρθηκε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Η μαρτυρία τους η οποία ήταν θετική, είχε συνοχή και δεν αμφισβητήθηκε σε οποιοδήποτε ουσιώδες σημείο από την Υπεράσπιση, γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Αποδεκτή γίνεται και η μαρτυρία του Ανδρέα Ιωσηφίδη, Μ.Κ.34, κουνιάδου του κατηγορούμενου και του Πανίκου Κωνσταντίνου, Μ.Υ.
  6. Υπενθυμίζουμε ότι αμφότεροι αναφέρθηκαν στις ενέργειες του κατηγορούμενου να διευθετήσει όπως ο γιος του Οδυσσέας υποβληθεί σε κάποια επέμβαση. Θετική εντύπωση μας έκανε και ο δημοσιογράφος Κώστας Κωνσταντίνου, Μ.Υ.
  7. Ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής και δεν δίστασε να αναγνωρίσει ότι πιθανό τα όσα κατέγραψε στο δημοσίευμα του να μην ήταν αυτά που του είχε πει κατά λέξη ο Αλέξανδρος. Ο Γιώργος Κοντίδης, Μ.Υ.2, ήταν ο αρχιτέκτονας που κλήθηκε να καταθέσει σε σχέση με την ορατότητα που μπορούσε να έχει κάποιος που βρισκόταν στο εσωτερικό της οικίας και καθόταν στον καναπέ προς την αυλή και συγκεκριμένα στο σημείο Χ1 που είναι σημειωμένο επί του Τεκμηρίου
  8. Η απάντηση του ήταν αρχικά αρνητική. Κατά την αντεξέταση του όμως διαφάνηκε ότι η μαρτυρία του δεν στηριζόταν επί θετικών στοιχείων. Δεν γνώριζε πού ακριβώς βρισκόταν ο συγκεκριμένος καναπές κατά τον επίδικο χρόνο, ήτοι την ημέρα του εγκλήματος. Συμφώνησε με την Κατηγορούσα Αρχή ότι σημείωσε τον καναπέ στο σχέδιο του, Τεκμήριο 74, στο σημείο που «ο ίδιος θεωρούσε ότι θα έπρεπε να ήταν ο καναπές». Στη συνέχεια είπε χαρακτηριστικά τα πιο κάτω: «Ε. Εάν σας πω κύριε μάρτυς, ότι ο καναπές δεν μπορούσε να ήταν σε αυτόν τον χώρο επειδή υπάρχει πόρτα, τι θα μου πείτε; Α. Δεν μπορώ να πω τίποτε, δεν έχω υπόψη μου μέσα τον εσωτερικό χώρο. Απλώς είπαμε με βάση το σχέδιο της άδειας οικοδομής .» Παρενθετικά επισημαίνουμε ότι δεν υπάρχει μαρτυρία πως η επίδικη οικία κτίσθηκε με βάση το σχέδιο της οικοδομής, επί του οποίου βασίσθηκε ο μάρτυρας για να ετοιμάσει το δικό του σχέδιο. Ο ίδιος δε παραδέχθηκε ότι το αρχιτεκτονικό σχέδιο της άδειας οικοδομής, δεν απεικόνιζε την επί τόπου κατάσταση. Πέραν τούτου, παραδέχθηκε ότι είναι κατά προσέγγιση που τοποθέτησε την πόρτα στο σχέδιο του, ότι δεν γνώριζε τις διαστάσεις των ηλεκτρικών ειδών που υπήρχαν στην οικία ενώ στο τέλος παραδέχθηκε ότι κατά πόσο κάποιος που καθόταν στον καναπέ μπορούσε να δει προς τα έξω, εξαρτιόταν σε ποιο σημείο του καναπέ καθόταν, πώς ήταν η στάση του σώματος του και η κλίση της κεφαλής του. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ο αρχικός ισχυρισμός ότι εκείνος που καθόταν στον καναπέ, στο εσωτερικό της οικίας, δεν είχε ορατότητα προς τα έξω, στο σημείο Χ1, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Ο κατηγορούμενος, ως αναφέραμε και πιο πάνω, προέβαλε διάφορες εκδοχές ως προς τα γεγονότα που έλαβαν χώρα τη συγκεκριμένη ημέρα ενώ σε πολλές περιπτώσεις επικαλείτο απώλεια μνήμης. Απώλεια μνήμης επικαλέσθηκε και στη γραπτή κατάθεση του στην Αστυνομία, Τεκμήριο
  9. Ρωτήθηκε πού έμενε την 14.10.2015 και δήλωσε χαρακτηριστικά «Δεν θυμούμαι τίποτε, ήμουν κτυπημένος», ενώ στη συνέχεια όταν ανακρίνετο για τα γεγονότα που έλαβαν χώρα τη συγκεκριμένη ημέρα και για το περίστροφο και τις σφαίρες που εντοπίσθηκαν στο δωμάτιο του, αρνείτο να απαντήσει ως ήταν βέβαια δικαίωμα του και παράπεμπε στο «δικηγόρο» του. Έλεγε χαρακτηριστικά «Να σου τα πει ο δικηγόρος που τα ξέρει», ή «Ούλλα έχει τα ο δικηγόρος, να σου τα πει», ή «Να σου πει ο δικηγόρος, δεν θυμάμαι». Όταν ρωτήθηκε ποιος ήταν ο δικηγόρος του που, σύμφωνα με τις προηγούμενες απαντήσεις του, γνώριζε όλα τα γεγονότα και μπορούσε να κατατοπίσει την Αστυνομία σχετικά, απάντησε ότι δεν γνώριζε ποιος ήταν, θα διόριζαν δικηγόρο τα αδέλφια του. Ερωτηθείς κατά πόσο είχε πυροβολήσει τον Οδυσσέα και στη συνέχεια ο Αλέξανδρος πήρε το όπλο και έγινε ο δεύτερος πυροβολισμός στον αέρα, αυτός απάντησε «Έτσι πράμα εν είδα ήμουν φιρμένος». Ρωτήθηκε τότε πώς φίρτηκε και είπε αρχικά ότι χτυπήθηκε από τον Αλέξανδρο, μετά πρόσθεσε ότι δέχθηκε χτυπήματα και από ένα άλλο πρόσωπο. Είπε ότι στη σκηνή βρισκόντουσαν ακόμη δύο πρόσωπα που κρατούσαν τα όπλα του και ένας εξ αυτών «τού εφάκκα πάνω στην κκελέ». Όταν του ζητήθηκαν διευκρινίσεις ποιος ή ποιοι τελικά τον χτύπησαν, αυτός επικαλέστηκε πάλι απώλεια μνήμης και ισχυρίσθηκε ότι τα όσα είπε, τα είχε ακούσει από τρίτους. Είπε χαρακτηριστικά «Δεν θυμούμαι έτσι άκουσα, ποτζιή τζιαι ποδά, γι' αυτό δεν θέλω να πω τίποτε άλλο και να πει ο δικηγόρος». Καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίσθηκε αρχικά ότι άκουσε κάποιον να φωνάζει «Τιμολέων, Τιμολέων, Τιμολέων» και μετά «ε παπά, ε παπά», βγήκε στην αυλή χρησιμοποιώντας την εξωτερική πόρτα του δωματίου του, είδε τον Αλέξανδρο από τη «μέση και πάνω» και αμέσως μετά δέχθηκε χτύπημα από τον Αλέξανδρο στο κεφάλι, χωρίς να έχει προηγηθεί κάτι άλλο. Μετά από το χτύπημα δεν θυμόταν οτιδήποτε άλλο. Στη συνέχεια διαφοροποίησε την πιο πάνω εκδοχή και ισχυρίσθηκε ότι δεν είδε τον Αλέξανδρο να τον χτυπά αλλά είδε τον Αλέξανδρο από πάνω του ενώ αυτός βρισκόταν στο έδαφος. Διαφοροποίησε και την εκδοχή που είχε δώσει στη γραπτή κατάθεση του στην Αστυνομία αναφορικά με την παρουσία δύο προσώπων στην αυλή που κρατούσαν τα όπλα του και ισχυρίσθηκε ότι δεν είδε οποιοδήποτε όπλο προτού χτυπηθεί. Αργότερα τροποποίησε εκ νέου την τελευταία του εκδοχή, ότι είχε δει μόνο τον Αλέξανδρο και επανήλθε στην αρχική εκδοχή που πρόβαλε κατά τη γραπτή κατάθεση του στην Αστυνομία και ισχυρίσθηκε ότι στη σκηνή ήταν ακόμη δύο πρόσωπα που βρισκόντουσαν δίπλα από τον Αλέξανδρο, τους είδε αμέσως μετά το χτύπημα. Στη συνέχεια διαφοροποίησε και πάλι τις προηγούμενες εκδοχές του και ισχυρίσθηκε ότι μόλις εξήλθε του δωματίου του είδε τον Αλέξανδρο μαζί με δύο άλλα πρόσωπα που «ήταν κουμπημένα στον τοίχο» και κρατούσαν κυνηγετικά όπλα. Αυτό έγινε πριν δεχθεί το χτύπημα από τον Αλέξανδρο. Στη συνέχεια τον πλησίασε ο Αλέξανδρος και τον χτύπησε στο κεφάλι. Από το χτύπημα έχασε τις αισθήσεις του και δεν μπορούσε να θυμηθεί ο,τιδήποτε άλλο. Παρενθετικά επισημαίνουμε ότι η Υπεράσπιση όχι μόνο δεν αντεξέτασε τους μάρτυρες κατηγορίας που ήταν στη σκηνή, ήτοι τον Αλέξανδρο και την Eugenia Dutulescu, Μ.Κ.24, για την παρουσία τρίτων προσώπων στη σκηνή, αλλά δεν αμφισβητήθηκε καν η δήλωση της τελευταίας που πρόβαλε κατά την κυρίως εξέταση της ότι κατά τον επίδικο χρόνο κανένα τρίτο πρόσωπο, πέραν του κατηγορούμενου και των δύο αδελφιών, του Αλέξανδρου και του Οδυσσέα, βρισκόταν στη σκηνή ή ότι επισκέφθηκε την οικία τους την ημέρα εκείνη. Πέραν τούτου κανένας εκ των δύο αντεξετάσθηκε για τις φωνές που κατ' ισχυρισμό ξύπνησαν τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος ανέφερε επίσης κατά την προφορική του μαρτυρία ότι εκείνη την ημέρα δεν είδε καθόλου τον Οδυσσέα. Διαπιστώνουμε ότι οι πιο πάνω εκδοχές, συγκεκριμένα καμία εκ των πιο πάνω εναλλακτικών εκδοχών του κατηγορούμενου υποβλήθηκε στον Αλέξανδρο. Οι εκδοχές αυτές δεν συνάδουν με τις θέσεις που υποβλήθηκαν από την Υπεράσπιση στον Αλέξανδρο. Η θέση της Υπεράσπισης ήταν ότι ο Οδυσσέας ήταν παρών στη σκηνή, κάτι που ως αναφέρουμε και αμέσως πιο πάνω ο κατηγορούμενος αρνείται και ότι προηγήθηκε συμπλοκή μεταξύ του Οδυσσέα και του Αλέξανδρου, οπόταν ο κατηγορούμενος προσπάθησε να τους χωρίσει και τότε πυροβολήθηκε ο Οδυσσέας. Σε κάποιο άλλο στάδιο της αντεξέτασης του Αλέξανδρου, ο συνήγορος υπεράσπισης του υπέβαλε ότι το όλο συμβάν επρόκειτο για ένα «ατύχημα». Παρατηρείται η παράδοξη εικόνα να υποβάλλεται η θέση στον Αλέξανδρο ότι έγινε συμπλοκή μεταξύ εκείνου και του Οδυσσέα, ο κατηγορούμενος προσπάθησε να τους χωρίσει και στη «φασαρία» πυροβολήθηκε ο Οδυσσέας, ενώ ο κατηγορούμενος τόσο στη γραπτή κατάθεση του στην Αστυνομία όσο και κατά την προφορική του μαρτυρία, ουδέποτε ισχυρίσθηκε ότι προηγήθηκε συμπλοκή μεταξύ των δύο αδελφών, αρνείται ότι ο Οδυσσέας ήταν στη σκηνή, αρνείται ότι άκουσε τον πυροβολισμό και ότι είχε οποιαδήποτε επαφή με το όπλο. Στην ουσία, στη μαρτυρία του θέτει τον εαυτό του εκτός του επεισοδίου κατά το οποίο πυροβολήθηκε ο Οδυσσέας και ισχυρίζεται ότι μόλις βγήκε από το δωμάτιο του, χτυπήθηκε από τον Αλέξανδρο και δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί ο,τιδήποτε ενώ ο συνήγορος του κατά την αντεξέταση του Αλέξανδρου τον περιλαμβάνει στο επεισόδιο, δίδοντας του βέβαια το ρόλο του ειρηνοποιού. Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι ακόμη και οι θέσεις που υποβλήθηκαν στον Αλέξανδρο από την Υπεράσπιση δεν συνήδαν μεταξύ τους. Συγκεκριμένα η θέση ότι πριν τον πυροβολισμό προηγήθηκε συμπλοκή μεταξύ του Αλέξανδρου και του Οδυσσέα δεν συνάδει με τη θέση που είχε υποβληθεί προηγουμένως στο μάρτυρα ότι κατά το χρόνο του πρώτου πυροβολισμού αυτός βρισκόταν εντός της οικίας του και έτρωγε. Πέραν του γεγονότος ότι η Υπεράσπιση πρόβαλε διάφορες εκδοχές που αντικρούονται σε κάποιο βαθμό μεταξύ τους, κάποιες εκδοχές που προβλήθηκαν διά στόματος του κατηγορούμενου είναι εντελώς ανυπόστατες. Για παράδειγμα ο κατηγορούμενος ισχυρίσθηκε ότι όταν βγήκε από το δωμάτιο του το όπλο του, Τεκμήριο 7, ήταν φυλαγμένο στο ερμάρι του υπνοδωματίου. Ο ισχυρισμός αυτός δεν συνάδει με το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι το ΔΟΚΟ, Τεκμήριο 7, βρισκόταν στη σκηνή σπασμένο και ότι χρησιμοποιήθηκε από τον Αλέξανδρο για να τον χτυπήσει. Ούτε συνάδει με την εκδοχή που υποβλήθηκε στον Αλέξανδρο ότι κατά τη συμπλοκή του με τον Οδυσσέα το όπλο πυροβόλησε, ούτε βέβαια με την εκδοχή ότι ο πρώτος πυροβολισμός έλαβε χώρα όταν ο Αλέξανδρος έτρωγε στο σαλόνι. Καμία εξήγηση δόθηκε από τον κατηγορούμενο πως βρέθηκε το όπλο στη σκηνή εφόσον, σύμφωνα πάντα με το δικό του ισχυρισμό, όταν ο ίδιος εξήλθε του υπνοδωματίου του το όπλο ήταν φυλαγμένο στο ερμάρι του. Το όπλο δεν θα μπορούσε βέβαια να μετακινηθεί από μόνο του ούτε υπάρχει μαρτυρία, ούτε καν εισήγηση από την Υπεράσπιση, ότι κατά τον επίδικο χρόνο εισήλθε κάποιο πρόσωπο στο υπνοδωμάτιο του κατηγορούμενου. Αντιθέτως, με βάση τη μαρτυρία του ίδιου του κατηγορούμενου, προκύπτει ότι ο μόνος που ήταν στο συγκεκριμένο υπνοδωμάτιο πριν το συμβάν και ο μόνος που είχε πρόσβαση στο όπλο, ήταν ο ίδιος. Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε ότι με βάση τη μαρτυρία της Eugenia Dutulescu, Μ.Κ.24, η εσωτερική πόρτα του υπνοδωματίου ήταν κλειδωμένη και συνεπώς ουδείς θα μπορούσε να εισέλθει εντός αυτού από το εσωτερικό του σπιτιού. Αδιευκρίνιστος παρέμεινε και ο τρόπος που τα δύο άλλα πρόσωπα που, σύμφωνα με μια εκ των εκδοχών του κατηγορούμενου, ήταν στην αυλή μαζί με τον Αλέξανδρο, έλαβαν κατοχή των άλλων δύο όπλων του κατηγορούμενου. Αντιφατική ήταν η μαρτυρία του κατηγορούμενου και σε σχέση με τις επαφές που είχε με τον Αλέξανδρο τη συγκεκριμένη ημέρα, λίγο πριν κοιμηθεί. Ενώ στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι το συγκεκριμένο χρόνο είχε συνομιλήσει με τον Αλέξανδρο και μέσω αυτού έλαβε τα στοιχεία του Οδυσσέα που ήταν αναγκαία για να διευθετήσει την επέμβαση του τελευταίου, στην αντεξέταση του ισχυρίσθηκε ότι δεν είχε επαφή με οποιονδήποτε. Ρωτήθηκε ειδικά για τον Αλέξανδρο και αυτός ήταν κάθετος ότι δεν του είχε μιλήσει. Παρατηρούμε ότι ούτε και γι' αυτό το θέμα αντεξετάσθηκε ο Αλέξανδρος, ήτοι ότι αυτός ενεργούσε ως «διαμεσολαβητής» για να μπορέσει ο κατηγορούμενος να λάβει τα στοιχεία του Οδυσσέα, ούτε ότι θα υποβαλλόταν και ο ίδιος σε επέμβαση και ο κατηγορούμενος προσπαθούσε τη συγκεκριμένη ημέρα να κάνει τις σχετικές διευθετήσεις. Ο ισχυρισμός του δε ότι δεν είχε επαφή με τον Οδυσσέα τη συγκεκριμένη ημέρα, αντικρούεται από τη μαρτυρία του Ανδρέα Ιωσηφίδη, Μ.Κ.
  10. Υπενθυμίζουμε ότι με βάση τη μαρτυρία του τελευταίου η οποία δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση, ο Μ.Κ.34 κατά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον κατηγορούμενο λίγο πριν το τραγικό συμβάν, άκουσε τον κατηγορούμενο να φωνάζει «Οδυσσέα, Οδυσσέα», αυτός απάντησε και ο μάρτυρας άκουσε τον κατηγορούμενο να του λέει «είναι ο θείος σου και θέλει το νούμερο της ταυτότητας σου». Κατά τη δεύτερη δε τηλεφωνική επικοινωνία άκουσε τον κατηγορούμενο να λέει στον Οδυσσέα «είναι για να σε κανονίσει να πας πιο γρήγορα για εγχείρηση». Ο Οδυσσέας του απάντησε κάτι και στη συνέχεια ο κατηγορούμενος απευθυνόμενος στο μάρτυρα του είπε «δεν έρκεται». Πέραν των πιο πάνω, ο Μ.Κ.34 κατέθεσε ότι ο κατηγορούμενος του είχε δώσει τον αριθμό της ταυτότητας του Οδυσσέα, επρόκειτο για ένα αριθμό με επτά ψηφία ενώ ο κατηγορούμενος ισχυρίσθηκε ότι δεν έμαθε τον αριθμό καθότι ο Οδυσσέας αρνείτο να υποβληθεί σε εγχείρηση. Ο κατηγορούμενος άφησε εμμέσως πλην σαφώς να εννοηθεί ότι ο Αλέξανδρος είχε συμπλακεί την ημέρα εκείνη με τον αδελφό του καθότι οι σχέσεις τους ήταν άσχημες. Οι διαφορές τους συνίσταντο στο γεγονός ότι η οικία της οικογένειας μεταβιβάσθηκε στο όνομα του Αλέξανδρου και αγόρασαν στον τελευταίο αυτοκίνητο, ενώ στον Οδυσσέα όχι. Ο κατηγορούμενος ήταν ο μόνος που ανέφερε ότι οι σχέσεις των δύο αγοριών δεν ήταν καλές. Πέραν τούτου από τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μας, από τη γιαγιά Eugenia Dutulescu, Μ.Κ.24, προκύπτει ότι η μισή οικία θα μεταβιβαζόταν στο όνομα του Οδυσσέα όταν αυτός ενηλικιωνόταν και πρόθεση της μητέρας του ήταν να αγοράσει και του ιδίου δικό του όχημα. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί του κατηγορούμενου κρίνονται ως εντελώς ανυπόστατοι και δεν συνάδουν και με την εκδοχή της Υπεράσπισης, μία εκ των πολλών, ότι όταν ακούσθηκε ο πρώτος πυροβολισμός, ο Αλέξανδρος ήταν εντός της οικίας και έτρωγε. Ως εκ των πιο πάνω επισημάνσεων μας, κρίνουμε ότι ο κατηγορούμενος ήταν αναξιόπιστος μάρτυρας. Οι μάρτυρες Νεόφυτος Γεωργίου, Μ.Κ.29, Γεωργία Κυριάκου, Μ.Κ.31 και Σταύρος Σταυρινός, Μ.Κ.32 ήταν οι γείτονες του κατηγορούμενου οι οποίοι πήγαν στη σκηνή λίγο μετά το συμβάν. Και οι τρεις μάρτυρες ήταν ειλικρινείς, η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Δραττόμεθα όμως της ευκαιρίας να επισημάνουμε ότι ούτε αυτών η μαρτυρία πρόσθεσε κάτι ουσιαστικό στην υπόθεση καθότι δεν ήταν παρόντες στη σκηνή όταν εκτυλίχθηκε το επεισόδιο. Η Eugenia Dutulescu, Μ.Κ.24, η γιαγιά του Οδυσσέα και του Αλέξανδρου, ήταν μια τραγική φιγούρα στην όλη υπόθεση η οποία χρειάσθηκε, δυστυχώς, μέσα από τη μαρτυρία της ενώπιον του Δικαστηρίου να ξαναζήσει τα τραγικά γεγονότα που αφορούσαν το θάνατο του αγαπημένου εγγονού της. Παρά τη συγκίνηση που τη διακατείχε καθ' όλη τη διάρκεια της κυρίως εξέτασης και της αντεξέτασης της, αυτή απαντούσε τις ερωτήσεις με τρόπο θετικό. Περίγραψε όλα ό,σα η ίδια βίωσε την ημέρα εκείνη χωρίς αμφιταλαντεύσεις και χωρίς να περιπέσει σε οποιανδήποτε αντίφαση. Σε κάποια σημεία που δεν ήταν σίγουρη ως προς τα γεγονότα, για παράδειγμα πόσος χρόνος μεσολάβησε μεταξύ των δύο πυροβολισμών που άκουσε, αυτή δεν είχε κανένα ενδοιασμό να το δηλώσει. Η μαρτυρία της γίνεται δεκτή στο σύνολο της. Ο Αλέξανδρος Θεμιστοκλέους, Μ.Κ.23, ήταν, ως αναφέραμε και πιο πάνω, βασικός μάρτυρας κατηγορίας, καθότι ήταν ο μοναδικός μάρτυρας που ήταν στη σκηνή κατά το χρόνο που ο Οδυσσέας πυροβολήθηκε. Ο Αλέξανδρος εξετάσθηκε και αντεξετάσθηκε για κάθε πτυχή της μαρτυρίας του, η μαρτυρία του παρέμεινε σταθερή και δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση. Η Υπεράσπιση προσπάθησε να προσβάλει την αξιοπιστία του αντιπαραβάλλοντας κάποιες θέσεις που πρόβαλε κατά την πρώτη του γραπτή κατάθεση στην Αστυνομία με θέσεις που πρόβαλε αργότερα. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι την πρώτη κατάθεση την έδωσε λίγες μόνο ώρες μετά το τραγικό συμβάν και ως εκ τούτου κάποια γεγονότα δεν τα διατύπωσε με τον ορθό τρόπο. Αυτός ήταν και ο λόγος που στην κατάθεση του στην Αστυνομία είπε ότι είδε τον κατηγορούμενο να «πιάνει» το όπλο αλλά στην πραγματικότητα δεν τον είδε να το «πιάνει» αλλά να το «κρατά». Η πιο πάνω εξήγηση του γίνεται δεκτή από το Δικαστήριο. Καθ' όλη τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας η Υπεράσπιση έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στα χτυπήματα που έδωσε ο Αλέξανδρος στον πατέρα του στο κεφάλι κατά πόσο ήταν ένα ή περισσότερα. Παρατηρούμε ότι ο Αλέξανδρος ουδέποτε προσπάθησε να αποκρύψει το γεγονός ότι είχε χτυπήσει τον πατέρα του στο κεφάλι με το όπλο και ότι ήταν αυτός που του επέφερε τους σοβαρούς τραυματισμούς που υπέστη. Τουναντίον το επαναλάμβανε και το τόνιζε καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του. Κανένα λόγο είχε να πει ψέματα για τον αριθμό των χτυπημάτων, κατά πόσο ήταν ένα ή περισσότερα, καθότι το σημείο αυτό ουδόλως επηρεάζει την εκδοχή του ως προς τα γεγονότα που προηγήθηκαν και αφορούν τον πυροβολισμό του Οδυσσέα. Εξάλλου ο μάρτυρας ήταν σαφής από την αρχή ότι προτού καταφέρει να του αρπάξει το όπλο, προηγήθηκε «μια μάχη», «μια πάλη». Κάποια τραύματα που ο κατηγορούμενος είχε στο κεφάλι θα μπορούσαν να αποδοθούν και στη μάχη/πάλη που προηγήθηκε, κατά την προσπάθεια του Αλέξανδρου να του πάρει το όπλο. Υπέρμετρη βαρύτητα, εντελώς αχρείαστη κατά την άποψη μας, δόθηκε κατά πόσο το τραύμα που έφερε ο Αλέξανδρος στο χέρι ήταν εκχύμωση ή έγκαυμα. Ο ιατροδικαστής Νικόλας Χαραλάμπους, Μ.Κ.12, στην έκθεση του κατέγραψε αρχικά ότι επρόκειτο για εκχύμωση ενώ στη συνέχεια ανέφερε ότι ήταν έγκαυμα, θέση που δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Αυτή τη θέση υποστήριξε και η Υπεράσπιση και την υπέβαλε και στον Αλέξανδρο. Του υπέβαλε στη συνέχεια ότι το έγκαυμα δημιουργήθηκε όταν αυτός έπιασε το όπλο από την κάννη και χτύπησε τον πατέρα του. Ο Αλέξανδρος δεν ήταν σε θέση να πει και δικαιολογημένα κατά την άποψη μας, πώς είχε δημιουργηθεί ο συγκεκριμένος τραυματισμός. Έχοντας υπόψη τα γεγονότα που προηγήθηκαν, που είχαν ως αποτέλεσμα ο Οδυσσέας να πυροβοληθεί εξ επαφής στην κοιλία, την πάλη/μάχη που επακολούθησε μεταξύ των δύο ανδρών, κρίνουμε ότι δικαιολογημένα ο Αλέξανδρος δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει πώς δημιουργήθηκε το κάθε τραύμα που αυτός έφερε στο σώμα του. Βέβαια στη συνέχεια η Υπεράσπιση, μέσω του μάρτυρα που η ίδια κάλεσε, του ιατροδικαστή Μάριου Ματσάκη, Μ.Υ.5, διαφοροποίησε τη θέση της ότι επρόκειτο για «έγκαυμα» και προώθησε τη θέση ότι ήταν «εντύπωμα». Αυτή, ως υποδείξαμε και ανωτέρω, δεν ήταν η πρώτη φορά που η Υπεράσπιση διαφοροποίησε τη θέση της. Σε σχέση με τη μαρτυρία του Αλέξανδρου παρατηρούμε ότι ενώ του υπέβαλε ότι κατά το χρόνο του πυροβολισμού ήταν μέσα στην οικία και δεν ήταν σε θέση να δει προς τα έξω, σε κάποιο άλλο στάδιο της αντεξέτασης του εν λόγω μάρτυρα τού απέδωσε πρωταγωνιστικό ρόλο για το όλο συμβάν και τον κατηγόρησε ότι είχε συμπλακεί με τον αδελφό του, ο κατηγορούμενος προσπάθησε να τους χωρίσει και κατά την κατ' ισχυρισμό συμπλοκή πυροβολήθηκε ο Οδυσσέας. Ο Αλέξανδρος απέρριψε την πιο πάνω θέση και αρνήθηκε οποιανδήποτε ανάμιξη στον πυροβολισμό του Οδυσσέα. Η θέση του γίνεται δεκτή. Πέραν του γεγονότος ότι η εικόνα που σχηματίσαμε για το άτομο του ήταν θετική, επρόκειτο για ένα ειλικρινή μάρτυρα, η μαρτυρία του είχε συνοχή και ήταν σταθερή, υποστηρίζεται δε και από την υπόλοιπη μαρτυρία. Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να τονίσουμε ότι ο Αλέξανδρος δεν είχε πρόσβαση στο φονικό όπλο, Τεκμήριο 7, ο μόνος που είχε πρόσβαση σε αυτό ήταν ο κατηγορούμενος, εφόσον το όπλο ήταν στο υπνοδωμάτιο του φυλαγμένο μέσα σε ένα ερμάρι. Ο μόνος που ήταν μέσα στο υπνοδωμάτιο αυτό, με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία, ήταν ο ίδιος ο κατηγορούμενος. Ο Αλέξανδρος αντεξετάσθηκε εκτεταμένα και για τις σχέσεις του με τον αδελφό του. Η Υπεράσπιση προσπάθησε να παρουσιάσει ότι οι σχέσεις τους ήταν συγκρουσιακές λόγω περιουσιακών διαφορών. Ο μάρτυρας ήταν κάθετος ότι δεν υπήρχαν διαφορές μεταξύ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.