Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Σίμος Χριστοφόρου, Αρ. Υπόθεσης: 26018/15, 23/3/2018

(1)κατηγορία για κλοπή από υπηρέτη, κατά παράβαση των άρθρων 268 και 255 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο κατηγορούμενος μεταξύ της 29ης Ιανουαρίου και 26ης Ιουνίου 2015 στη Λεμεσό, της επαρχίας Λεμεσού, ενώ ήταν υπάλληλος στην εταιρεία STADEMOS HOTELS PLC, έκλεψε το χρηματικό ποσό των 2546 ευρώ, περιουσία του πιο πάνω εργοδότη του. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τέσσερις

(4)μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου και κάλεσε έναν μάρτυρα υπεράσπισης. Να σημειωθεί δε ότι συνολικά έχουν κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου 17 τεκμήρια. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου κατέθεσε στο Δικαστήριο γραπτή αγόρευση, ενώ ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής αγόρευσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Όσα αναφέρουν δε οι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους έχουν τύχει πολύ προσεκτικής μελέτης, δεν κρίνω όμως σκόπιμο να τα επαναλάβω. Θα γίνει αναφορά σημειώνω σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων πιο κάτω όπου και εάν αυτό κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο της χωρίς το Δικαστήριο στο παρόν σημείο να προβαίνει σε εκτενή παράθεση περίληψης της. Εξάλλου είναι αδύνατο αλλά και άσκοπο να γίνει με λεπτομέρεια αναφορά στη μαρτυρία όλων των μαρτύρων. Οπότε με αυτά υπόψη αναφέρεται ότι θα γίνει κατωτέρω μια συνοπτική, κατά το δυνατόν, αναφορά στη μαρτυρία και βεβαίως αναφορά θα γίνει πιο κάτω στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. ΜΚ1 Αστ.2851 Ιωάννης Μαυρομούστακος Στην αρχή της κυρίως εξέτασης του ανέφερε ότι υπηρετεί στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού και αναγνώρισε την κατάθεση ημερ.02/10/15 που έχει ετοιμάσει εν σχέση με την παρούσα υπόθεση (τεκμήριο 1), με το περιεχόμενο της οποίας συμφώνησε. Εις αυτήν αναφέρει ότι στις 12/08/15 παρέλαβε από τον αρχιλογιστή της εταιρείας STADEMOS HOTELS, Πάνο Λοίζου, αποδείξεις είσπραξης μετρητών τις οποίες εκτύπωσε από το λογιστικό σύστημα της εταιρείας. Τις εν λόγω αποδείξεις είπε ότι τις έχει στην κατοχή του και προέβη σε κατάθεση τους. Συγκεκριμένα κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου : (α) Απόδειξη είσπραξης από Cyprus Center Israel υπ' αριθμό 2015/RC/0466, ημερομηνίας 27/05/2015, για ποσό €270, ως Τεκμήριο

1. (β) Δέσμη αποτελούμενη από λογιστικές πράξεις, ως Τεκμήριο
2. (γ) Δεύτερη δέσμη με λογιστικές πράξεις, ως Τεκμήριο
3. (δ) Απόδειξη είσπραξης από Cyprus Center Israel υπ' αριθμό 2015/RC/0420, ημερομηνίας 27/05/2015, για το ποσό των €844, ως Τεκμήριο
4. (ε) Απόδειξη είσπραξης από Cyprus Center Israel υπ' αριθμό 2015/RC/0465, ημερομηνίας 27/05/2015, για το ποσό των €810, ως Τεκμήριο
5. (στ) Απόδειξη είσπραξης από Πίριλλος Κυριάκος, αριθμός απόδειξης 2015/RC/0517, ημερομηνίας 26/06/2015, για το ποσό των €260, ως Τεκμήριο
6. (ζ) Απόδειξη είσπραξης από Άννα Δημοσθένους, αριθμός απόδειξης 2015/RC/0067, ημερομηνίας 29/01/2015, για το ποσό των €112, ως Τεκμήριο
7. (η) Απόδειξη είσπραξης Deposits & Prepayment, με αριθμό απόδειξης 2015/RC/0152, ημερομηνίας 12/03/2015, για το ποσό των €250, με επισυνημμένο αντίγραφο gift voucher, ως Τεκμήριο
8. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι υπηρετεί στην Αστυνομία από τις 21 Μαρτίου 2005 ενώ στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων υπηρετεί από την 1η Μαρτίου
9. Πριν το ΤΑΕ υπηρέτησε σε διάφορους Αστυνομικούς Σταθμούς της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού και στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου. Τα καθήκοντα που υπάρχουν στους τοπικούς Σταθμούς είναι η διερεύνηση υποθέσεων, έλεγχος οποιωνδήποτε ενταλμάτων, βοήθεια στο κοινό και οποιαδήποτε αστυνομικής φύσεως υπόθεση υπάρχει στον Σταθμό. Είπε δε ότι έχει διερευνήσει παρόμοιας φύσεως υπόθεση με τη συγκεκριμένη. Ως προς τη συγκεκριμένη υπόθεση η διερεύνηση του περιορίστηκε στη λήψη αρχικής κατάθεσης από τον αρχιλογιστή της εταιρείας, τον Πάνο Λοΐζου και στην παραλαβή των Τεκμηρίων. Επίσης έλαβε κατάθεση από τον Φλώρο Λυσιώτη. Ζητήθηκε από το μάρτυρα δε και κατέθεσε ως τεκμήρια την κατάθεση του Πάνου Λοΐζου, ημερομηνίας 12/08/2015 (τεκμήριο 10), την συμπληρωματική κατάθεση του Πάνου Λοΐζου ημερομηνίας 02/10/2015 (τεκμήριο 11) και την κατάθεση του Φλώρου Λυσιώτη, ημερομηνίας 31/08/2015 (τεκμήριο 12). Στην συνέχεια ανέφερε ότι ήταν ο επικεφαλής για τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης και υπήρχε ακόμη ένας συνάδελφος του, ο Αρχιλοχίας 2532, ο οποίος έλαβε την ανακριτική κατάθεση, καθώς επίσης κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο. Ως ο επικεφαλής δε των ερευνών συμφώνησε ότι εξέφρασε θετική γνώμη στην καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης. Ως προς τους ισχυρισμούς του κατηγορούμενου στην κατάθεση του και κατά πόσον αυτοί διερευνήθηκαν είπε ότι έχουν διερευνηθεί, αλλά δεν θυμάται τι συγκεκριμένα διερευνήθηκε. Έχουν περάσει σχεδόν δυόμιση χρόνια από την υπόθεση που έχει διερευνηθεί. Βλέποντας δε τον φάκελο της υπόθεσης είπε ότι σύμφωνα με τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου, τα ποσά τα οποία είχε αναφέρει ο αρχιλογιστής αποτελούσαν μικροποσά Petty Cash τα οποία χρησιμοποιούσαν για τις συναλλαγές. Ο αρχιλογιστής άλλα είχε αναφέρει στην κατάθεση του, τα οποία τους οδηγούσαν στο συμπέρασμα για την προώθηση της υπόθεσης. Ακολούθως ο μάρτυρας έδωσε εξηγήσεις για τον χρόνο παράδοσης των τεκμηρίων (12/08/15) και υπογραφής τους από τον Πάνο Λοΐζου (02/10/15), αλλά και για την φύλαξη τους σε ειδικά ασφαλισμένο κουτί στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Λεμεσού, το κλειδί τους οποίου έχει αποκλειστικά ο ίδιος και για κανένα άλλο δεν υπάρχει πρόσβαση. Υπήρχαν όμως διευκρίνισε και αντίγραφα των τεκμηρίων εντός του φακέλου για να μπορέσει ο συνάδελφος του να προβεί στην ανακριτική κατάθεση. Και στη συνέχεια ο συνάδελφος του ο 2532 του παρέδωσε τον φάκελο. Ερωτώμενος δε αν η μη αναφορά του κατηγορούμενου στις αποδείξεις, του δημιούργησε σαν ανακριτή κάποια απορία αν του έχουν επιδειχθεί και δεν απάντησε, έδωσε αρνητική απάντηση και ανέφερε ότι ο συνάδελφος του έλαβε την κατάθεση, ο κατηγορούμενος ανάφερε στην ανακριτική του αυτά που είχε αναφέρει και η υπόθεση διερευνήθηκε. Ως προς την καθυστέρηση στη λήψη της κατάθεσης του κατηγορούμενου και του Φλώρου Λυσιώτη είπε ότι στο Τμήμα δεν είναι η μοναδική υπόθεση που διερευνάται. Υπήρχε όγκος υποθέσεων που πιθανόν να καθυστέρησε και τη λήψη ανακριτικής κατάθεσης από τον κατηγορούμενο. Περαιτέρω αφού του λέχθηκε ότι αυτά που του παρουσιάστηκαν και έχουν γίνει Τεκμήρια στο Δικαστήριο, αποτελούν κάποιες εισπράξεις και τίποτε πέραν αυτού, είπε ότι υπήρχε κάποιο έλλειμμα στο ταμείο, το οποίο ο αρχιλογιστής της εταιρείας, όπως έχει προαναφέρει, το έχει αναφέρει λεπτομερώς στην κατάθεση η οποία είναι κατατεθειμένη ως Τεκμήριο ενώπιον του Δικαστηρίου. Προέβηκε, όπως έχει αναφέρει, στη διερεύνηση της υπόθεσης με τη λήψη καταθέσεων μαρτύρων και ακολούθως, αφού με τη λήψη των καταθέσεων ολοκληρώθηκε, προσκομίστηκε ενώπιον Δικαστηρίου. Τέλος, σε υποβολή ότι ως ανακριτής και επικεφαλής της έρευνας, ουδεμία σημασία έδωσε στους ισχυρισμούς του κατηγορούμενου και λειτούργησε μονόπλευρα υπέρ της παραπονούμενης εταιρείας απάντησε ότι έχει προβεί στη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης και είναι ενώπιον του Δικαστηρίου, το οποίο είναι αρμόδιο να κρίνει. ΜΚ2 Α/Αστ.2532 Αναστάσιος Παναγίδης Ανέφερε κατ' αρχήν ότι υπηρετεί στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού. Στη συνέχεια δε αναγνώρισε την γραπτή κατάθεση που ετοίμασε για την παρούσα υπόθεση ημερομηνίας 01/09/15 (τεκμήριο 13), με το περιεχόμενο της οποίας συμφώνησε. Εις αυτήν αναφέρει ότι στις 28/08/15 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο για το επίδικο αδίκημα στα πλαίσια της οποίας ο κατηγορούμενος αρνήθηκε την κλοπή του ποσού (τεκμ.14), ενώ στη συνέχεια τον κατηγόρησε γραπτώς και απάντησε ότι δεν αποδέχεται την κατηγορία (τεκμ.15). Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι υπηρετεί στην Αστυνομία από τις 04/05/1998, ενώ στο ΤΑΕ Λεμεσού υπηρετεί από τις 28/02/
10. Συμφώνησε δε ότι έχει μεγάλη εμπειρία και τουλάχιστον τα τελευταία 10 χρόνια έχει διερευνήσει αρκετές παρόμοιας φύσεως υποθέσεις. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του κατηγορούμενου στην ανακριτική του κατάθεση για τη λειτουργία και ενός ταμείου, petty cash, ο ίδιος δεν έκανε οποιανδήποτε διερεύνηση διότι δεν ήταν ο ανακριτής της υπόθεσης. Ο ανακριτής ήταν ο Αστυφύλακας 2851, Ιωάννης Μαυρομούστακος. Αυτό που έκανε ήταν να συμβουλευτεί τον ποινικό φάκελο, ο οποίος ήταν ενώπιον του και τα αντίγραφα των αποδείξεων εντός αυτού και ακολούθως προέβηκε στη γραπτή ανακριτική κατάθεση από τον κύριο Σίμο Χριστοφόρου. Ως προς την γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου αφού είπε ότι στο ΤΑΕ υπάρχουν υπεύθυνοι βάρδιας, που δίνουν οδηγίες σε κάθε υπόθεση, πώς να προχωρεί ο κάθε αστυνομικός, για να μην υπάρξει η οποιαδήποτε σύγχυση και να μην χάνονται Τεκμήρια, ανέφερε στη συνέχεια ότι πήρε οδηγίες να λάβει ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο και αμέσως μετά πήρε οδηγίες να τον κατηγορήσει. Είπε ακόμη ότι η ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου λήφθηκε υπό τύπο αφηγηματική, διότι ο κατηγορούμενος ήταν συνεργάσιμος, απαντούσε στις ερωτήσεις και ανέφερε όλα όσα έγιναν γραπτώς. Υπέβαλλε ερωτήσεις, του απαντούσε ο κατηγορούμενος και ήταν αφηγηματικός. Δεν θυμάται όμως αν έδειξε στον κατηγορούμενο, τον ανακρινόμενο εκείνην την ώρα, τα αντίγραφα που είπε. Ο ίδιος ανέφερε δεν κατέληξε σε κάποιο συμπέρασμα σε σχέση με τους ισχυρισμούς του κατηγορουμένου στο στάδιο εκείνο. Το συμπέρασμα αφορά τον ανακριτή της υπόθεσης. Ούτε εξέφρασε κάποια άποψη στον ανακριτή, προσθέτοντας ότι η άποψη εκφράζεται από τη μελέτη ολόκληρου του φακέλου και όχι από μόνο και μια συγκεκριμένη κατάθεση. Ανέφερε επίσης ότι κατά τη στιγμή που λάμβανε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, είχε δει την κατάθεση του αρχιλογιστή του κυρίου Πάνου Λοΐζου στον φάκελο και την διάβασε. Είχε συμβουλευτεί τον ποινικό φάκελο που ήταν ενώπιον του, εντός του οποίου υπήρχε η κατάθεση του Πάνου Λοΐζου και κάποιες αποδείξεις και βάσει αυτών που υπήρχαν μέσα στον φάκελο διατύπωσε τις ερωτήσεις του. Τέλος, είπε ότι μετά που πρόσαψε την κατηγορία στον κατηγορούμενο, ο φάκελος έφυγε από κοντά του και πήγε στον ανακριτή της υπόθεσης. ΜΚ3 Πάνος Λοίζου Κατ' αρχήν στην κυρίως εξέταση του αναγνώρισε το τεκμήριο 10 ως την κατάθεση που έδωσε στις 12/08/15 και συμφώνησε με το περιεχόμενο της (με τη διευκρίνιση στη 2η σελίδα στην όγδοη γραμμή, ότι εκεί που αναφέρει λογαριασμό είναι σε τραπεζικό λογαριασμό που αναφέρεται). Αναγνώρισε επίσης το Τεκμήριο 11 λέγοντας ότι είναι η συμπληρωματική κατάθεση που έδωσε και ότι συμφωνεί με το περιεχόμενο της. Βλέποντας στη συνέχεια διάφορα τεκμήρια που είναι κατατεθειμένα στο Δικαστήριο προέβη σε αναγνώριση τους και ανέφερε τα εξής. Για το τεκμήριο 5 είπε ότι είναι η απόδειξη είσπραξης, η οποία εκτυπώνεται από το λογιστικό σύστημα της εταιρείας και αφορά μέρος των χρημάτων που εισέπραξε ο κύριος Σίμος Χριστοφόρου και δεν κατατέθηκαν σε τραπεζικό λογαριασμό. Φέρει την υπογραφή του στην κάτω γωνιά δεξιά και υπέγραψε ανέφερε την ημέρα που τα παρέδωσε στην Αστυνομία. Το ποσό που αφορά είναι €
11. Το τεκμήριο 6 είναι επίσης απόδειξη είσπραξης μετρητών, η οποία έχει εκδοθεί από το λογιστικό σύστημα της εταιρείας και αφορά ποσό ύψους €
12. Φέρει επίσης την υπογραφή του στην κάτω δεξιά γωνιά. Το τεκμήριο 7 αποτελεί επίσης απόδειξη είσπραξης μετρητών ύψους €260, έχει εκδοθεί από το λογιστικό σύστημα της εταιρείας και φέρει την υπογραφή του κάτω δεξιά. Είναι και αυτή απόδειξη είσπραξης από αυτές που αναφέρει στην κατάθεση του ότι παράδωσε στην Αστυνομία. Για το τεκμήριο 8 ανέφερε ότι η πρώτη σελίδα είναι επίσης απόδειξη είσπραξης μετρητών, έχει εκδοθεί από το λογιστικό σύστημα της εταιρείας, είναι ύψους €112 και φέρει την υπογραφή του κάτω δεξιά. Η δεύτερη σελίδα αποτελεί ένα e‑mail, το οποίο έχει εκτυπωθεί, με το οποίο ανακοινώνεται στον κύριο Σίμο Χριστοφόρου ότι τη συγκεκριμένη ημερομηνία θα παραλάβει μετρητά €112, με το οποίο e‑mail είχε την εντολή να εκδώσει την απόδειξη και να παραλάβει τα μετρητά. Το τεκμήριο 9 πάλι αποτελεί απόδειξη είσπραξης χρημάτων που έχει εκδοθεί από το λογιστικό σύστημα της εταιρείας και είναι ύψους €
13. Φέρει την υπογραφή του κάτω δεξιά. Η δεύτερη σελίδα είναι το gift voucher, που είναι ουσιαστικά ο λόγος για τον οποίο ο πελάτης κατέβαλε το ποσό των €250, για την αγορά του voucher. Το Τεκμήριο 2 είναι και πάλι απόδειξη είσπραξης μετρητών, ύψους €270 και φέρει την υπογραφή του κάτω δεξιά. Όσον αφορά το τεκμήριο 3 ανέφερε ότι είναι εκτυπωμένες οι λογιστικές εγγραφές από το λογιστικό σύστημα της εταιρείας, με τις οποίες γινόταν λογιστικά η απόκρυψη του ποσού που έχει οικειοποιηθεί ο κατηγορούμενος για τη συγκεκριμένη περίοδο, που ήταν υπό τον δικό του έλεγχο. Επειδή έπρεπε να παρουσιάσει τα οικονομικά αποτελέσματα για το εξάμηνο της χρονιάς μέχρι 30/06 και έκανε κάποιον έλεγχο, άρα τα ποσά, τα υπόλοιπα των λογαριασμών έπρεπε να ελεγχθούν, άρα δηλαδή να έχει στοιχεία αν κάποιος λογαριασμός έχει υπόλοιπο μέσα, πού βρίσκονται αυτά τα λεφτά, γιατί δεν έχουν εισπραχθεί ακόμα. Και εξήγησε ότι ο συγκεκριμένος λογαριασμός στον οποίο αναφερόμαστε είναι ο control account, στον οποίο λογαριασμός μπαίνουν μέσα οι εισπράξεις, κατά κύριο λόγο επιταγών και παραμένουν εκεί μέσα μέχρι να ξεκαθαρίσουν στην τράπεζα. Άρα, δείχνει ένα υπόλοιπο μέχρι να ξεκαθαρίσουν οι επιταγές, για να μεταφερθούν αμέσως μετά στον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας λογιστικά. Άρα στο συγκεκριμένο υπόλοιπο, έπρεπε να υπάρχει δικαιολογία γιατί δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα και με τις λογιστικές εγγραφές αυτές είχε φτιάξει μια δικαιολογία που φαίνονταν ότι εισπράχθηκαν πιο μετά ας πούμε, αλλά ήταν με πλαστές εγγραφές. Για το Τεκμήριο 4 είπε ότι είναι ακριβώς ίδιας φύσης έγγραφα, λογιστικές εγγραφές από το άλλο ξενοδοχείο της εταιρείας, που έχουν εκτυπωθεί από το λογιστικό σύστημα του ξενοδοχείου και που δείχνει τον τρόπο που είχε γίνει απόκρυψη του συγκεκριμένου υπόλοιπου που έλειπε από καταθέσεις. Το τεκμήριο 3 αφορά το ξενοδοχείο Mediterranean Hotel και το τεκμήριο 4 το Elysium Beach Resort. Και έδωσε περαιτέρω εξηγήσεις αναφορικά με τα τεκμήρια 3 και 4 ως ακολούθως. Για την 1η σελίδα του τεκμηρίου 3 είπε ότι μιλάμε για λογιστικές εγγραφές. Η πρώτη εγγραφή είναι η κανονική εγγραφή, η είσπραξη της μιας επιταγής από έναν πελάτη, της οποίας το ποσό είναι σχεδόν ισόποσο με το ποσό που έλειπε από το ταμείο για το συγκεκριμένο ξενοδοχείο, το ποσό που έχει εισπραχθεί και δεν είχε κατατεθεί στην τράπεζα. Όπως είχε εξηγήσει πριν με το που εισπραχθεί μια επιταγή ή και μετρητά, πράγμα σπάνιο για τα κεντρικά γραφεία, γινόταν χρέωση ενός λογαριασμού, του συγκεκριμένου που παρουσιάζεται εδώ στο συγκεκριμένο τεκμήριο και πίστωση του πελάτη που παρέδωσε την επιταγή που πλήρωσε. Λοιπόν, η πρώτη σελίδα παρουσιάζει μια είσπραξη της επιταγής που το ποσό ήταν ισόποσο, που έλειπε, που είχε εισπραχθεί σε μετρητά και δεν κατατέθηκε στην τράπεζα από τον κύριο Χριστοφόρου. Ερωτώμενος για τη 2η σελίδα του τεκμηρίου 3 είπε ότι όταν είχε ξεκινήσει ήδη ο έλεγχος και έβλεπε βασικά κάποιες εγγραφές, οι οποίες έμπαιναν και έβγαιναν με μια ίδια επιταγή, είναι η συγκεκριμένη που μιλά, που βλέπουμε μπροστά μας. Εδώ συγκεκριμένα μιλάμε για μια επιταγή από την εταιρεία MANTOVANI, που όπως είπε στην αρχή εισπράχθηκε στις 10/07 και έγινε η λογιστική εγγραφή, όπως έπρεπε να γίνει. Όταν ξεκίνησε όμως ο έλεγχος και προφανώς έπρεπε να γίνει, να υπάρχει δικαιολογία γιατί εκκρεμούν κάποια υπόλοιπα, έγινε εγγραφή με την ίδια επιταγή ως δικαιολογία της εταιρείας MANTOVANI, σε προγενέστερο στάδιο εντός του μήνα Ιουνίου, για να μπορέσει να δικαιολογηθεί το υπόλοιπο στις 30/06, που έκανε τον έλεγχο, οπότε ξαναμπαίνει αυτή η επιταγή ότι εισπράχθηκε και ακολουθεί η τρίτη σελίδα που γίνεται η ανάποδη εγγραφή, για να ακυρωθεί η πρώτη σελίδα, που ήταν η αρχική είσπραξη της επιταγής στην κανονική της ημερομηνία. Ο αριθμός πάνω αριστερά που βλέπουμε κάτω από το ''posting period journal no:'', στην ουσία την πραγματική αλληλουχία των εγγράφων. Αυτό το στοιχείο δεν μπορεί να το αλλάξει κανένας στο λογιστικό σύστημα, μόνο την ημερομηνία μπορεί να κάνει σε προγενέστερη εγγραφή, αλλά ο κωδικός του journal, δεν μπορεί να αλλάξει. Επόμενη σελίδα είναι η εγγραφή που έγινε πάλι μέσα στον Ιούνιο, είναι η ανάποδη εγγραφή της σελίδας 3, για να μπορεί να συμφωνεί το υπόλοιπο που εκκρεμούσε, που ήταν όπως είπε γύρω στα €1100, πάλι ο κωδικός της ίδιας επιταγής να εμφανίζεται ως reference και μάλιστα για να μην εντοπίσουν την ημερομηνία εύκολα, την ημερομηνία που έγινε η αντιγραφή στον υπό εξέταση λογαριασμό έγινε 02/06, για να μην εμφανίζεται κάτω στις τελευταίες μέρες του μήνα, που ήταν πολύ πιο πιθανό να το δεί. Και η τελευταία σελίδα και πάλι η ίδια επιταγή, οι ίδιοι λογαριασμοί, να γίνεται ξανά η αρχική εγγραφή της πρώτης σελίδας, για να μπορέσει να φαίνεται σωστά η είσπραξη της επιταγής της εταιρείας MANTOVANI. Ερχόμενος στο τεκμήριο 4 ανέφερε ότι είναι ακριβώς η ίδια αλληλουχία εγγράφων στο λογιστικό σύστημα του άλλου ξενοδοχείου με μια άλλη αντίστοιχη επιταγή, που ήταν σχεδόν ισόποση με το ποσό που εισπράχθηκε και δεν κατατέθηκε στον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας, ήταν μια επιταγή της εταιρείας KNOSSOS ύψους €1449,
14. Είναι ακριβώς η ίδια η αλληλουχία με πριν, με τον ίδιο τρόπο και τις ίδιες ημερομηνίες πάνω ‑ κάτω, μεταξύ 7ου και 6ου μήνα, έγιναν οι συναλλαγές, για να φαίνεται η ημερομηνία για 30/06, για τα λεφτά. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι υπάρχουν διάφορα είδη ελέγχων. Εκείνη την περίοδο έλεγχε τα λογιστικά βιβλία, γενικά όλο το εξάμηνο έπρεπε να ελέγχει και τα λογιστήρια. Στις 30 Ιουνίου έπρεπε να γίνει το reporting για το εξάμηνο και πρόσθεσε ότι όλοι οι υπάλληλοι του λογιστηρίου και του κεντρικού και των άλλων λογιστηρίων, αλλά και σε άλλα τμήματα, όσοι έχουν να κάνουν με εισπράξεις, οι οποίες μετά εμφανίζονται στο λογιστικό σύστημα, έμπαιναν σε κάποιες διαδικασίες. Άρα όλοι συνείσφεραν στην ετοιμασία των καταστάσεων, άλλοι έμμεσα και άλλοι άμεσα. Ως προς τον έλεγχο ανέφερε ότι ξεκίνησε 20 τουλάχιστον μέρες πριν τις 7/
15. Εκεί είχε εντοπίσει τα σημεία που θα έπρεπε να επικεντρωθεί στον έλεγχο και λίγες μέρες προηγουμένως, αν θυμάται καλά, ήταν συγκεκριμένες εγγραφές που έμπαιναν και έβγαιναν χωρίς δικαιολογία, οπόταν ξεκίνησε τον λεπτομερή έλεγχο την ημέρα που αναφέρει στην κατάθεση του. Ο έλεγχος 20 μέρες πριν, αφορούσε τα λογιστικά βιβλία, τα οποία τηρούνταν από τους υπαλλήλους του λογιστηρίου, στα κεντρικά γραφεία, μέρος των οποίων ήταν υποχρεωμένος να τηρεί ο κατηγορούμενος. Ο καθένας είχε ένα μέρος των καθηκόντων, μιλούμε για τεράστιο όγκο εγγραφών. Τα καθήκοντα του κατηγορούμενου σε σχέση με αυτό το κομμάτι ήταν ζήτημα εισπράξεων, κυρίως εισπράξεων, λογιστικών εισπράξεων. Εξήγησε δε ότι το μεγαλύτερο μέρος των εισπράξεων γινόταν από τα ξενοδοχεία, Mediterranean και Elysium, όχι από τα κεντρικά γραφεία. Στο κεντρικό λογιστήριο δεν είχαν ταμείο. Πολλές φορές λάμβαναν επιταγές που ταχυδρομούσαν οι πελάτες στα κεντρικά και σε περίπτωση που λάμβαναν επιταγή ήταν δουλειά του κυρίου Χριστοφόρου να την δίνει στον messenger να την καταθέσει και να κάνει την απαραίτητη εγγραφή. Αυτός ήταν ο μεγαλύτερος όγκος δουλειάς που είχε να κάνει. Οποιοσδήποτε από τους πελάτες μπορούσε, αλλά κάποιοι το συνήθιζαν να στέλνουν τις επιταγές στα κεντρικά γραφεία. Ο κατηγορούμενος έκανε εισπράξεις και έπρεπε οπωσδήποτε να κάνει λογιστική εγγραφή και να τα δώσει στον messenger να τα καταθέσει. Έκανε τη λογιστική εγγραφή στο λογιστικό σύστημα του κάθε ξενοδοχείου και εξέδιδε την απόδειξη. Στα κεντρικά γραφεία δεν είχαν ταμείο για να λαμβάνουν μετρητά. Αν όμως κάποιος πελάτης ήθελε να πληρώσει μετρητά δεν θα τον έδιωχναν, τα εισέπραττε ο κύριος Χριστοφόρου, που ήταν υπεύθυνος να λαμβάνει και τις επιταγές που ερχόντουσαν, για να τις δίνει προς κατάθεση στην τράπεζα. Ο κατηγορούμενος λάμβανε τις επιταγές και τα μετρητά και έπρεπε να κάνει εγγραφή στο λογιστικό σύστημα του κάθε ξενοδοχείου. Υπήρχαν δύο λογιστικά συστήματα, ένα για κάθε ξενοδοχείο, στο καθένα χρειαζόταν διαφορετικός κωδικός, διαφορετικό log in. Συχνά - πυκνά δε έλεγχε τα υπόλοιπα των λογαριασμών που κινούνται, αν γίνονται οι εγγραφές σωστά και μια φορά τον μήνα έλεγχαν τα υπόλοιπα των πελατών, οπότε αν κάποιος υπερέβαινε το ποσό ή την προθεσμία είσπραξης μιλούσε με τον κύριο Χριστοφόρου, αν έχουν είσπραξη, επιταγή ή οτιδήποτε άλλο. Στον ηλεκτρονικό υπολογιστή υπήρχε λογαριασμός, ο οποίος ονομάζετο ενδιάμεσος λογαριασμός και σ' αυτόν έμπαιναν οι εισπράξεις από τους χρεώστες. Αν ήταν μετρητά ή εμβάσματα έπρεπε να μπαίνουν απευθείας στον τραπεζικό λογαριασμό και όχι στον ενδιάμεσο. Και συχνά ‑ πυκνά έλεγχε την καταχώρηση των εισπράξεων των επιταγών και αν μπήκαν στον λογαριασμό αυτόν και αν βγήκαν για να πάνε στην τράπεζα, γιατί όταν εκκαθαρίζουν οι επιταγές πάνε στον τραπεζικό λογαριασμό. Ο κατηγορούμενος είχε υποχρέωση να ενημερώνει σε σχέση και με τα δύο ξενοδοχεία για εισπράξεις μετρητών και επιταγών παραπάνω από 200 λογαριασμούς πελατών στο κάθε ξενοδοχείο. Η μια εγγραφή ήταν εκεί και η άλλη στον ενδιάμεσο, τον λεγόμενο control account, που ανέφερε και πριν και όταν ξεκαθάριζαν οι επιταγές, αν δεν επέστρεφαν πίσω, αν έμπαιναν τα λεφτά στην τράπεζα κανονικά έπρεπε να γίνει και εγγραφή μεταφοράς του ποσού από τον ενδιάμεσο στον τραπεζικό. Και ήταν καθήκον του κατηγορούμενου να ελέγχει το reconciliation του τραπεζικού λογαριασμού και να του το παραδίδει κάθε δίμηνο ή μια φορά τον μήνα. Δεν υπήρχε επίσημη διαδικασία είσπραξης μετρητών από τα κεντρικά γραφεία, μόνο επιταγές. Επανέλαβε δε ότι αν ερχόταν κάποιος και έλεγε ότι «Έχω τα μετρητά μαζί μου να πληρώσω» δεν θα τον έδιωχναν να πάει στην τράπεζα, έπρεπε να τα εισπράξουν. Οι πελάτες που πληρώνουν μετρητά πληρώνουν σε ξενοδοχεία. Για τους πελάτες που επέλεγαν να πληρώσουν στα κεντρικά γραφεία και το έπρατταν, ο κατηγορούμενος επειδή ήταν ο ταμειακός λογιστής έπρεπε να τα παραλάβει ο ίδιος και να τα δώσει απευθείας στον messenger να τα καταθέσει, αν όχι την ίδια ημέρα, το πολύ την επόμενη το πρωί. Ερωτώμενος για το Τεκμήριο 2 είπε ότι πρακτικά θα μπορούσε να εκδοθεί αυτή η απόδειξη είσπραξης χωρίς να γίνει είσπραξη ποσού. Τα λεφτά εδώ εισπράχθηκαν από τον κύριο Χριστοφόρου, αλλά δεν κατατέθηκαν στην τράπεζα. Είχαν πιστωθεί στον λογαριασμό του συγκεκριμένου πελάτη, άρα όταν κάθε μήνα, όπως είπε πριν για τα υπόλοιπα των πελατών, ο άνθρωπος ήξερε ότι πλήρωσε. Ούτε δέχτηκαν κάποιο παράπονο ότι πλήρωσε και δεν εξεδόθη σχετική απόδειξη πληρωμής. Το ίδιο ισχύει για το Τεκμήριο 5 ότι έγινε είσπραξη του ποσού αυτού, των €844 και δεν δέχτηκαν παράπονο γιατί φαινόταν ότι ο άνθρωπος κατέβαλε το ποσό αυτό. Ο κ. Πίριλλος Κυριάκος (βλ. τεκμ.7) είναι υπάλληλος στην εταιρεία, στα κεντρικά γραφεία μαζί τους και επίσης δεν έκανε παράπονο. Ο συγκεκριμένος υπάλληλος πλήρωσε λεφτά για την ασφάλεια του αυτοκινήτου του. Δεν υπήρχε διαδικασία είσπραξης μετρητών στα κεντρικά γραφεία. Ο άνθρωπος δουλεύει στο διπλανό γραφείο, είναι κάτι που πλήρωσε η εταιρεία εκ μέρους του και έπρεπε να δώσει λεφτά, είναι manager 62 χρονών και τα πήρε ο κύριος Χριστοφόρου να τα καταθέσει μαζί με άλλες επιταγές την ίδια μέρα ή την επόμενη. Η κυρία Άννα Δημοσθένους (βλ. τεκμ.8) είναι μια από τους μεγαλομετόχους της εταιρείας και ήταν σαν πελάτιδα τους. Απ' ότι αντιλαμβάνεται αγόρασε voucher, για να το κάνει δώρο σε κάποιον δικό της. Όλες οι ενέργειες του κατηγορούμενου ήταν περασμένες μέσα σ' αυτόν τον ενδιάμεσο λογαριασμό. Για τις καταθέσεις των μετρητών και επιταγών που ετοίμαζε ο κατηγορούμενος για τον messenger, ως επί το πλείστον επιταγών αφού ήταν σπάνιο να έρθουν μετρητά στα κεντρικά γραφεία, δεν έλεγχε αυτές τις καταθέσεις. Περνούσαν από τον ίδιο και αυτοί έλεγχαν τέλος του μήνα τα υπόλοιπα των πελατών και από τα reconciliation των πελατών. Σε ερώτηση αν τέλος του Γενάρη, δεδομένου ότι είχε γίνει εκείνην τη χρονική στιγμή, 29 Ιανουαρίου του '15, η είσπραξη του ποσού €112, έλεγχε πού πήγε αυτό το ποσό, απάντησε ότι καταρχήν δεν γνώριζε αν είχε εισπραχθεί ένα ποσό σε μετρητά. Μιλούμε για τεράστιο όγκο συναλλαγών για το κάθε ξενοδοχείο, δεν μπορεί να είναι από πάνω για να δει τι είσπραξη έκανε. Tην ίδια περίοδο, τον Γενάρη, είχαν τους ελέγχους για τα ετήσια αποτελέσματα που έπρεπε να πάνε στους ελεγκτές και έπειτα στο χρηματιστήριο και ξεκίνησε να κάνει πάλι ελέγχους ταμείων. Όπως είπε προσλήφθηκε τον 10ο του 2014, τρεις μήνες πριν τον Γενάρη δηλαδή και επομένως ήταν σε διαδικασία ακόμα να δει πώς λειτουργεί η εταιρεία και ρώτησε αν έχουν ταμείο ή όχι στα κεντρικά τον κύριο Χριστοφόρου και του είχε πει «Δεν έχουμε ταμείο, ο μόνος που κρατά μετρητά ήταν ο messenger, για να διεκπεραιώνει δουλειές της εταιρείας». Τους είχε φωνάξει και τους δύο στο γραφείο του και έκανε καταμέτρηση χρημάτων μπροστά και στους δύο και επιβεβαίωσαν και οι τρεις μαζί ότι τα μετρητά στην εταιρεία, στα κεντρικά γραφεία ήταν μόνο τα λεφτά που κρατούσε πάνω του ο messenger. Τα μόνα λεφτά που μπορούσε να κρατούσε ο κύριος Χριστοφόρου ήταν €5 ‑ €10, που του έδινε ο messenger, για να αγοράσει από το σουπερμάρκετ δίπλα εφημερίδες, γάλα κτλ. Σε άλλο σημείο ως προς τα μετρητά που εισέπραξε ο κατηγορούμενος και ερωτώμενος πως και δεν εντόπισε ότι δεν κατατέθηκαν, είπε ότι όπως είπαμε για τα Τεκμήρια 3 και 4 έμπαιναν οι εγγραφές σε ενδιάμεσο λογαριασμό, ο ενδιάμεσος λογαριασμός φέρει τα υπόλοιπα, εκείνα τα οποία εκκρεμούν από την ημέρα της είσπραξης μέχρι την ημέρα της κατάθεσης. Έμπαιναν λοιπόν στον ενδιάμεσο και δεν έφευγαν ποτέ από τον ενδιάμεσο για να πάνε στον τραπεζικό λογαριασμό. Επομένως ο λογιστικός τραπεζικός λογαριασμός και ο actual τραπεζικός λογαριασμός συμφωνούσαν μεταξύ τους. Ο ενδιάμεσος λογαριασμός, τον οποίο προσπάθησε πολλές φορές να τον καταργήσει, αλλά δεν ήταν εύκολο ένας καινούργιος υπάλληλος να αλλάξει το σύστημα, ξέρει εκ των προτέρων ότι είναι ο νούμερο ένα λόγος για πελάτες διεθνώς επικίνδυνος, διότι ο ενδιάμεσος λογαριασμός σε κάθε κομμάτι που έχει να κάνει με μετρητά είναι πάντοτε επικίνδυνος. Τα υπόλοιπα των τραπεζικών λογαριασμών κάθε μήνα ήταν συμφωνημένα γιατί δεν έμεναν τα λεφτά μέσα. Αφού έμεναν στον ενδιάμεσο. Άρα ο ενδιάμεσος έδειχνε ένα ποσό ανείσπρακτο θεωρητικά, αλλά το είχαν εισπράξει και για το διάστημα εκείνο 5 ‑ 6 μήνες δεν είχε μπει στον τραπεζικό λογαριασμό, άρα ο τραπεζικός λογαριασμός δεν είχε καθόλου να κάνει με την υπόθεση αυτήν. Ακόμη είπε ότι στον ενδιάμεσο εκκρεμούσε αυτό το υπόλοιπο των €1100 και €1500 για το άλλο και φαίνονταν ότι η εταιρεία εισέπραξε, γιατί πλήρωσε ο πελάτης, αλλά δεν είχαν ξεκαθαρίσει ακόμα αν ήταν επιταγές ή δεν είχαν κατατεθεί ακόμα. Ως προς τον έλεγχο που ξεκίνησε να κάνει τον Ιούλιο ανέφερε ότι έκανε requisition του λογαριασμού και είδε ότι κάποια υπόλοιπα παρέμειναν μέσα που δεν δικαιολογούνταν και επίσης είχε δει τις εγγραφές στις οποίες έγινε αναφορά που δεν είχαν δικαιολογία να ακυρώνονται και να επαναλαμβάνονται. Εξηγώντας το τεκμήριο 3 είπε ότι στην 1η σελίδα φαίνεται να είναι η πραγματική πρώτη είσπραξη της κανονικής επιταγής και οι 5 σελίδες του τεκμηρίου 3 αφορούν σε μια επιταγή και μόνο. Η σελίδα 3 είναι η ακύρωση της 1ης σελίδας, ενώ στη σελίδα 5 του Τεκμηρίου 3 έγινε ξανά η σωστή εγγραφή η οποία αναβλήθηκε την πρώτη φορά. Στη σελίδα 2 φαίνεται ότι η επιταγή που ακυρώθηκε με τη σελίδα 3, πιστώθηκε στον ενδιάμεσο λογαριασμό στις 25/06 και φαίνεται ότι η μερίδα του πελάτη τους της εταιρείας MANTOVANI Travel πιστώθηκε με την πληρωμή αυτού του ποσού. Με την 4η σελίδα φαίνεται ότι ο λογαριασμός του πελάτη της εταιρείας MANTOVANI Travel είναι χρεωμένος και στην ουσία αυτά που είδαμε στις 5 σελίδες ήταν ότι μια φορά εισπράχθηκε η επιταγή και μεταφέρθηκε με τις σελίδες 2 και 4 στον προηγούμενο μήνα. Και πρόσθεσε ότι από τον Ιούλιο μετέφερε ο κατηγορούμενος την επιταγή στον έκτο, από τον Ιούλιο στον Ιούνιο δηλαδή για να δικαιολογήσει το ποσό το οποίο έλειπε από τον λογαριασμό. Διότι η επιταγή αυτή ήταν ισότιμη, περίπου, του ποσού που δεν κατατέθηκε ποτέ στην τράπεζα. Ενώ ακολούθως εξήγησε ο μάρτυρας ότι η επιταγή αυτή δεν είναι η συγκεκριμένη απάτη που μιλάμε. Η επιταγή αυτή χρησιμοποιήθηκε για να αποκρύψει την απάτη των μετρητών. Η επιταγή η συγκεκριμένη εισπράχθηκε 10/07 και στη συνέχεια επειδή ο έλεγχος που γίνεται είναι σε συγκεκριμένη ημερομηνία και ήταν για 30/06, η πρώτη εξαμηνία, η επιταγή διαγράφηκε από τον Ιούλιο και μεταφέρθηκε στον Ιούνιο και μάλιστα στην αρχή του μήνα ήτοι 2 Ιουνίου μέσα στον ενδιάμεσο λογαριασμό για να μην δει ο ίδιος ότι υπήρχε αυτή η συναλλαγή, ούτως ώστε να μην φανεί ότι λείπει ένα ποσό ή διαφορετικά να φαίνεται ότι δικαιολογείται το ποσό που εκκρεμεί, τα €1.
16. Για την επιλογή της ημερομηνίας 02 Ιουνίου δε πιο πάνω από τον κατηγορούμενο, ο μάρτυρας εξήγησε πως είναι ξεκάθαρο γιατί έγινε τούτο. Οι ημερομηνίες που ήταν λογικό να κοιτάξει κάποιος για να εκκρεμούν τα ποσά θα είναι οι τελευταίες μέρες του μήνα. Εάν μια επιταγή από τις 2 Ιουνίου για παράδειγμα εκκρεμούσε στις 30 Ιουνίου, σημαίνει ότι έχει σοβαρό πρόβλημα, ότι ο άνθρωπος δεν είχε λεφτά μέσα και έπρεπε να επιστραφεί η επιταγή ή οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα το οποίο θα έβρισκαν μπροστά τους. Άρα ήταν λογικό για κάποιον έμπειρο λογιστή ότι ο έλεγχος που θα κάνει ο ελεγκτής θα είναι τις τελευταίες μέρες του μήνα. Επομένως η εγγραφή 02/06 ήταν φανερό ότι έγινε για να μην τη δει. Εκτός του ότι δεν έπρεπε να γίνει ούτως ή αλλιώς. Όμως είπε ξανά ότι η απάτη δεν έγινε με αυτήν την επιταγή, απλά αυτή η επιταγή χρησιμοποιήθηκε ως το όχημα για την απόκρυψη του ποσού που έλειπε από την τράπεζα. Δηλαδή του ποσού των €1.100 που έλειπαν από τον λογαριασμό του ξενοδοχείου Mediterranean. Ο μάρτυρας σημειώνεται εδώ επανέλαβε πάμπολλες φορές ότι δεν υπήρχε petty cash στα κεντρικά γραφεία και πως μόνον ο messenger είχε μετρητά διότι έκανε συναλλαγές καθημερινά. Αυτό επιβεβαιώθηκε και στη συνάντηση των τριών δηλ. του ιδίου, του messenger και του κατηγορούμενου στο γραφείο του τέλος Ιανουαρίου όταν τους έκανε έλεγχο. Σε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος είχε φυλαγμένα αυτά τα λεφτά στο συρτάρι του γραφείου του και τα έπαιρνε και τα έφερνε καθημερινώς απάντησε ότι αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα, αναφέροντας και πάλιν την συνάντηση Ιανουαρίου πιο πάνω όταν του είχαν πει ότι δεν υπάρχει άλλο ταμείο. Ενώ σε άλλο σημείο είπε χαρακτηριστικά «Άμα έχετε δει πουθενά, το ξαναλέω, μέρος καθηκόντων να κρατώ λεφτά της εταιρείας να γυρίζω ένα εξάμηνο και μετά να τα φέρω, αφού ανακαλύφθηκε ότι τα πήρε, ξέρω εγώ, δεν ισχύει ούτε σε άλλες εταιρείες που δούλεψα». Αυτό που ξέρει είναι ότι στην εταιρεία δεν γίνεται αυτό το πράγμα και ούτε υπάρχει λογική πίσω από αυτό να διαχειρίζεται κάποιος τα λεφτά, ούτε υπήρχε τέτοια εντολή. ΜΚ4 Φλώρος Λυσιώτης Κατ'αρχήν ο μάρτυρας αναγνώρισε το τεκμήριο 12 ως δική του κατάθεση, προέβη σε ανάγνωση της και δήλωσε ότι υιοθετεί το περιεχόμενο της. Εις αυτήν αναφέρει τα εξής (παρατίθεται αυτούσια) : " Διαμένω στη διεύθυνση την οποία σου έχω προαναφέρει. Εργάζομαι στην εταιρεία STADEMOS HOTELS PLC από το 1991 και είμαι ο οικονομικός διευθυντής της εταιρείας. Υπό την επίβλεψη μου είναι το κεντρικό λογιστήριο της εταιρείας το οποίο στεγάζεται στην λεωφόρο Αμαθούντας 60 και τα λογιστήρια των ξενοδοχείων MEDITERRANEAN στον Άγιο Τύχωνα και το ELYSIUM στην Πάφο. Στην εταιρεία εργαζόταν από το 1991 μέχρι και 10.8.15 ο Σίμος Χριστοφόρου ο οποίος είχε την επίβλεψη των τραπεζικών λογαριασμών, συγκεκριμένα είχε την ευθύνη των λογιστικών εγγραφών για τις τράπεζες και τις πιστωτικές κάρτες. Επίσης πριν από τρία χρόνια ήταν και ο υπεύθυνος ενός μικρού ταμείου (petty cash) στα κεντρικά γραφεία που στεγαζόμαστε. Ωστόσο με την πρόσληψη νέου αρχιλογιστή στην εταιρεία του Πάνου Λοϊζου αποφασίστηκε όπως καταργηθεί η λειτουργία του μικρού ταμείου από τα κεντρικά γραφεία. Συγκεκριμένα μετά και τον θάνατο του προηγούμενου αρχιλογιστή Βαρνάβα Οικονόμου το 2012 είχε προαποφασιστεί όπως καταργηθεί το μικρό ταμείο. Ο Σίμος μετά από την απόφαση δεν είχε την ευθύνη λειτουργίας του μικρού ταμείου το οποίο ανέλαβαν το κάθε ένα από τα ξενοδοχεία της εταιρείας. Την Παρασκευή 7.8.15 με ενημέρωσε ο αρχιλογιστής της εταιρείας Πάνος Λοϊζου ότι υπήρχαν ατασθαλίες σε λογιστικές εγγραφές που έκανε ο Σίμος και του είπα όπως το διευκρινίσει πλήρως και να μου δώσει σύντομα αποτέλεσμα. Την Δευτέρα 10.8.15 ο Πάνος μου ανάφερε ότι ο κύριος Σίμος αντί να καταθέσει στην τράπεζα όπως ήταν οι οδηγίες του οικειοποιήθηκε ωστόσο το ποσό των €
17. Εγώ στις 10.8.15 ήμουν με άδεια απουσίας αλλά μετέβηκα στο γραφείο η ώρα 11 όπου προηγουμένως ο Πάνος ανέφερε στο Σίμο ότι υπήρχε ένα έλλειμμα συγκεκριμένα το ποσό που σας ανέφερα. Αλλά όταν ήρθα στο γραφείο ο Σίμος παρέδωσε το χρηματικό ποσό των €
18. Μετά την παραλαβή του ποσού στην αίθουσα συνεδριάσεων βρισκόμουν εγώ μαζί με τον αρχιλογιστή και τον Σίμο όπου η επιστολή απόλυσης όπου και του παραδόθηκε χωρίς να δεχτεί να υπογράψει την παραλαβή της. Να σου αναφέρω ότι όλες οι εισπράξεις κατατίθενται στην τράπεζα με την οποία συνεργαζόμαστε αυθημερόν και δεν υπάρχει μικρό ταμείο αφού όπως σου είπα καταργήθηκε. " Κατά την αντεξέταση του είπε ότι με τον κατηγορούμενο δούλευαν μαζί για 24 χρόνια και ήταν μπορεί να πει συνάδελφος του. Αφού δε εξήγησε τους ελέγχους που γίνονταν στην εταιρεία, συμφώνησε ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν έγινε στον κατηγορούμενο κάποιος αιφνιδιαστικός έλεγχος, απλώς είπε μπορεί να μην ανέμενε, επειδή δεν ήταν το τέλος του χρόνου, τον ενδελεχή έλεγχο. Εν συνεχεία ανέφερε ότι είχε την εντύπωση ότι ο κατηγορούμενος δεν έκανε εισπράξεις μετρητών από το 2005 και εντεύθεν και αν έκανε την επόμενη ημέρα πρωί τις κατέθετε στην τράπεζα. Για να έρθει κάποιος στο γραφείο να πληρώσει μετρητά δεν ήταν κάτι σύνηθες, απλά κάποιος μπορούσε να περνούσε εκεί από το γραφείο για να δει κάποιον και επί τη ευκαιρία ''έχω και έναν λογαριασμό εδώ είναι €75, €100 μπορώ να τον πληρώσω;'' Και τότε τον είσπραττε ο κατηγορούμενος. Το γραφείο εκεί είναι η διοίκηση της εταιρείας, υπάρχει εκεί για παράδειγμα ο marketing manager, μπορεί να ερχόταν ένας τουριστικός πράκτορας, ο οποίος να είχε ένα υπόλοιπο και μετά που τελείωνε από το γραφείο του διευθυντή του marketing λέει του ''έχω και έναν λογαριασμό, μπορώ να τον πληρώσω;'' και του έλεγε ''εντάξει να τον πληρώσεις'' και φώναζε τον κύριο Σίμο και είσπραττε και του έβγαζε απόδειξη. Ο κατηγορούμενος αν έκανε κάποιες εισπράξεις αυτές ήταν πολύ λίγες όπως ανέφερε προηγουμένως και για τον λόγο που ανέφερε προηγουμένως. Ως προς το κατά πόσο γνώριζε ότι υπήρχε και petty cash εκεί στα κεντρικά γραφεία, είπε ότι δεν το γνωρίζει και είχε την εντύπωση ότι δεν υπάρχει ταμείο στα κεντρικά γραφεία. Εργάζονται με το ταμείο του ξενοδοχείου. Από τη μέρα που μετακινηθήκαν στα νέα γραφεία το 2005 δεν γίνονταν δοσοληψίες από τα κεντρικά γραφεία και οι δοσοληψίες είχαν μείνει στο ξενοδοχείο. Δεν γνωρίζει για πληρωμή οδοιπορικών του IT για την Πάφο από το petty cash. Απ' ότι ξέρει κρατά ένα ταμείο ο messenger, το οποίο χρησιμοποιεί αλλά έχει να κάνει με το ξενοδοχείο και πλήρωνε το courier διότι ο courier πηγαίνει στο Akis Express και πληρώνει. Δεν πλήρωνε ο κατηγορούμενος. Ο κατηγορούμενος έκανε τις λογιστικές εγγραφές, δεν είχε να κάνει με το ταμείο αυτό. Τα λεφτά τα κρατά ο messenger, τα παίρνει από το ξενοδοχείο, τα ξοδεύει και κάνει τις εγγραφές ο κατηγορούμενος. Και δεν συμφωνεί ότι ο κατηγορούμενος κρατούσε κάποια cash λεφτά πάνω του. Δεν είχε λόγο να κρατά. Εκείνο που μπορεί να πει είναι ότι ο κατηγορούμενος ήταν υπεύθυνος για να βοηθά στις λογιστικές εγγραφές, αλλά δεν είχε να κάνει με τα λεφτά. Αυτά τα λεφτά ήταν στο ξενοδοχείο και τα έπαιρνε ο messenger και έκανε τις πληρωμές. Σε υποβολή δε ότι στο συγκεκριμένο ταμείο υπήρχε ένα πάγιο, το οποίο ήταν κοντά στα €1000, €1500 μέχρι και €2500, απάντησε ότι δυστυχώς δεν γνωρίζει ότι υπήρχε τέτοιο ποσό που το κρατούσε ο κατηγορούμενος. Ξέρει ότι τα ποσά ήταν στο ξενοδοχείο και ότι βαστούσε €500 ο messenger και εκείνο που μπορεί να πει μετά σιγουριάς είναι ότι τα τελευταία τρία χρόνια ο κατηγορούμενος δεν κρατούσε καθόλου μετρητά. Για το ότι ο messenger είχε αυτό το ταμείο το γνωρίζουν και άλλα άτομα διότι όταν θέλουν κάτι, μπαταρίες για παράδειγμα, θα πουν του messenger επειδή ξέρουν ότι κρατά κάποια λεφτά και θα πάει να τις πάρει και να τους τις φέρει. Εκτός από τις μπαταρίες γνωρίζει ότι καλυπτόταν και το σουπερμάρκετ από τον συγκεκριμένο λογαριασμό, όπως και τα έξοδα του courier €5, €6, ανάλογα με την πόλη και το αν ήταν πακέτο. Ερωτώμενος για τη δική του γνώση σε σχέση μ' αυτές τις 7 εισπράξεις είπε ότι ήρθε κοντά του ο κύριος Πάνος (ΜΚ3) την Παρασκευή 8 Αυγούστου και του είπε ότι βρέθηκαν ατασθαλίες εις το λογιστήριο για τα θέματα τα οποία χειριζόταν ο κατηγορούμενος, ότι πήρε κάποια λεφτά ο ίδιος. Και του είπε να επιβεβαιώσει ότι πράγματι τα λεφτά λείπουν και αν είναι τη Δευτέρα που θα ήταν με άδεια λόγω του Δεκαπενταύγουστου τότε να του τηλεφωνήσει να πάει στο γραφείο για να δουν τι θα κάνουν. Διευκρίνισε δε ότι αυτό που του αναφέρθηκε είναι ότι ο κατηγορούμενος έκλεψε το ποσό των €
19. Μάλιστα του είπε ότι γίνονταν κάποιες εισπράξεις και περνούσαν σε κάποιον λογαριασμό ενδιάμεσο και τα λεφτά τα έπαιρνε ο κατηγορούμενος και όταν το ανακάλυψε κάνοντας τον έλεγχο του εξαμήνου ο κατηγορούμενος του είπε ότι τα χρειάστηκε και τα πήρε. Το θέμα της κλοπής του το επιβεβαίωσε και τη Δευτέρα ότι ίσχυε και του τηλεφώνησε σπίτι και πήγε στο γραφείο. Κάλεσε τον δικηγόρο τους, τον κύριο Γιώργο Χριστοδούλου, τον ενημέρωσε ποιο ήταν το θέμα και ζήτησε συμβουλή. Επίσης κάλεσαν τον κατηγορούμενο, του είπαν ότι υπάρχει αυτό το πρόβλημα, ο κατηγορούμενος έφυγε από το γραφείο, βγήκε έξω για περίπου μια, ενάμιση ώρα και ήρθε πίσω με τα λεφτά και του παράδωσε €
20. Τα λεφτά τα οποία είχε πει την προηγούμενη μέρα στον αρχιλογιστή ότι τα χρειάστηκε για δικούς του λόγους. Επίσης ανέφερε ότι όταν ενημέρωσαν τον δικηγόρο τους ότι υπήρχε αυτό το πρόβλημα, τους είπε ότι για τέτοια θέματα ο εργοδότης έχει το δικαίωμα να τερματίσει τις υπηρεσίες του υπαλλήλου και το γεγονός ότι τα έφερε πίσω τα λεφτά όταν του ξαναμίλησε μετά του είπε καθαρά μετά σημαίνει ότι παραδέχτηκε. Σε άλλο σημείο ανέφερε ερωτώμενος γιατί δεν ρώτησε ο ίδιος τον κατηγορούμενο γιατί τόσα χρόνια υπάλληλος να μπει στη διαδικασία να κλέψει, είπε ότι όταν βρέθηκαν με τον κατηγορούμενο δεν ήταν και πολύ καλό το κλίμα, υπήρχε μια τέλος πάντων αναστάτωση και δεν τον ρώτησε αυτό το πράγμα, αλλά είχε καταλάβει ότι έτσι ήταν τα πράγματα. Επίσης είπε ότι όταν κάλεσαν τον κατηγορούμενο ο τελευταίος δεν του είπε ότι δεν έκανε κάτι τέτοιο. Τους έφερε πίσω τις €2500, τους είπε ''αυτά είναι τα λεφτά που πήρα, πάρτε τα'' και του έβγαλαν απόδειξη ότι τα παρέλαβαν τα λεφτά αυτά. Υπήρχε η σκέψη να τα παραλάβουν και μετά μίλησαν με τον δικηγόρο και τους είπε να τα παραλάβουν και ότι αυτό είναι η απόδειξη ότι τα πήρε. Ως προς το κατά πόσο είχε αναφέρει στον κατηγορούμενο ότι θα ήταν καλύτερα να υπογράψει οικειοθελή αποχώρηση, απάντησε καταφατικά λέγοντας πως ο δικηγόρος τους είπε ότι μπορούσε να υποβάλει την παραίτηση του και αυτό απλώς θα εξετάζετο και θα προχωρούσαν με άλλα μέτρα. Ο μάρτυρας τέλος απάντησε σε διάφορες υποβολές. Του υποβλήθηκε συγκεκριμένα ότι προχώρησαν σε απόλυση του κατηγορουμένου προκειμένου να καλυφθεί η θέση του από άτομο που θα λάμβανε μικρότερη μισθοδοσία και θα καλύπτετο από τη συλλογική σύμβαση εργασίας. Απάντησε ότι είναι εντελώς λανθασμένη η σκέψη. Υπάρχει πολιτική της εταιρείας, η οποία είναι πάρα πολύ θετική στο γεγονός ότι κάποιος εργάζεται για πολλά χρόνια και έχει εμπειρίες και δεν έχει τέτοιο σκοπό. Και πρόσθεσε ότι η κοπέλα που προσέλαβαν μετά που έφυγε ο κατηγορούμενος ήταν περίπου στο ίδιο μισθολογικό επίπεδο. Επίσης του υποβλήθηκε ότι ήθελαν να απολυθεί ο κατηγορούμενος και για έναν επιπλέον λόγο. Επειδή ήταν το άτομο το οποίο κινητοποιούσε τους συναδέλφους του να ζητήσουν επιστροφή των αποκοπών, οι οποίες είχαν γίνει από την εταιρεία τους στις μισθοδοσίες τους. Είπε ότι δεν έχουν γίνει αποκοπές από τη μισθοδοσία των υπαλλήλων τους. Εκείνο που έγινε είναι ότι τα διευθυντικά στελέχη που δεν αφορά τον κατηγορούμενο από μόνα τους δέχτηκαν μείωση των μισθών τους μετά το κούρεμα κατά 5% για να βοηθήσουν την εταιρεία εν' όψει της αβεβαιότητας που επικρατούσε και μετά από ενάμιση χρόνο η εταιρεία τους τα επέστρεψε. Αυτά τα δεδομένα είχαν αλλάξει. Οπόταν χαρακτήρισε εντελώς ανυπόστατο αυτό που του ετέθη και επιπρόσθετα ανέφερε ότι δεν μπορείς να κάνεις αποκοπές 500 υπαλλήλων χωρίς να το δεχτούν οι συντεχνίες ή οι σύνδεσμοι τους κλπ αλλά 10 διευθυντών μπορείς. Ακόμη του υποβλήθηκε ότι τη συνεισφορά εκ μέρους του εργοδότη του 10% για το ταμείο προνοίας το αποκόψαν σαν εταιρεία και ο κατηγορούμενος κινητοποιούσε τους συναδέλφους του να το αξιώσουν εκ νέου. Απάντησε ότι είναι λάθος αυτό, εξηγώντας ότι οι συντεχνίες συμφώνησαν μετά από διάλογο και ενώ ο εργοδότης προηγουμένως ήταν ενημερωμένος να δίνει 10% του μισθού του υπαλλήλου στο ταμείο προνοίας, ότι αυτό είναι υπερβολικό και το μείωσαν στα 5 και αυτό δεν έγινε. Δεν έγινε από τον συγκεκριμένο εργοδότη μόνο αλλά από όλους τους εργοδότες, από όλους τους ξενοδόχους. Κατηγορούμενος Κατ' αρχήν στην κυρίως εξέταση του αναγνώρισε το τεκμ.14 ως την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 28.08.2015 και δήλωσε ότι υιοθετεί το περιεχόμενο της. Στη συνέχεια ανέφερε για το τεκμήριο 2 ότι είναι μια απόδειξη είσπραξης, την οποία είσπραξε από την εταιρεία Cyprus Center Israel στις 27.05.2015 για το ποσό των 270, που είχε πληρώσει για να εξοφλήσει. Είναι συγκεκριμένο τιμολόγιο που αναφέρεται στην απόδειξη. Όταν προέβηκε σε αυτήν την είσπραξη αμέσως ενημέρωσε μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή ότι εισέπραξε από την εν λόγω εταιρεία αυτό το ποσό, το οποίο καταχωρήθηκε στον ενδιάμεσο λογαριασμό και τη μερίδα του χρεώστη. Τα χρήματα του εισέπραξε, αφού έκανε τις σχετικές εγγραφές και πίστωσε το petty cash, τα είχε φυλάξει στο γραφείο του μαζί με την απόδειξη ότι έκανε σωστά τη δουλειά του, είσπραξε αυτό το ποσό. Ερωτώμενος δε στη συνέχεια για τα τεκμήρια 5, 6, 7, 8 και 9 εξήγησε ότι ενήργησε με τον ίδιο τρόπο. Ακολούθως ανέφερε ως προς το τι ποσά ήταν εξουσιοδοτημένος να εισπράττει ότι είσπραττε γενικά από τους χρεώστες της εταιρείας, από διαμονές, από γάμους, διάφορα. Είχε την αποκλειστική ευθύνη να εισπράξει τα λεφτά, να εκδώσει τις τελικές αποδείξεις, να τις περάσει στους αντίστοιχους λογαριασμούς, να ενημερώσει τον ενδιάμεσο, να τον χρεώσει και να πιστώσει στον χρεώστη, ο οποίος χρωστούσε αυτά τα λεφτά στην εταιρεία, τα οποία σημειώνονται, δεν ήταν μόνο μετρητά, ήταν και επιταγές, ήταν πληρωμές, από Visa, Visa Card ή εμβάσματα από τράπεζες. Και είπε ότι ο ίδιος χειριζόταν κατά την άσκηση των καθηκόντων του τον ενδιάμεσο λογαριασμό, τον τραπεζικό λογαριασμό, τους λογαριασμούς για τους χρεώστες και τα petty cash. Τούτα έχουν να κάμουν σε σχέση με την είσπραξη χρεωστών. Είχε και τα άλλα, τα οποία ανέφερε στην κατάθεση την οποία έκαμε στις 28 Αυγούστου. Στον ενδιάμεσο καταχωρούνταν όλες οι εισπράξεις που έπαιρναν από τους διάφορους χρεώστες που τους πλήρωναν. Είτε μετρητά είτε επιταγές είτε με πιστωτική κάρτα είτε με έμβασμα από την τράπεζα. Όσον αφορά το petty cash και από πότε υπήρχε στην εταιρεία είπε ότι υπήρχε από ανέκαθεν από τη διοίκηση της εταιρείας. Όταν ήταν στο Mediterranean το χειριζόταν μια κοπέλα άλλη, η οποία απεβίωσε και η εταιρεία του ανέθεσε τον λογαριασμό του petty cash με ένα ποσό, για να μπορεί η εταιρεία ανά πάσα στιγμή να πληρώνει διάφορα έξοδα και όταν μεταφέρθηκαν στο κεντρικό λογιστήριο και για τα δύο ξενοδοχεία, συνέχισε πάλι να έχει αυτό το petty cash, το οποίο χειριζόταν ο ίδιος, το οποίο γνώριζαν όλοι και ο κύριος Λυσιώτης γνώριζε και ο κύριος Πάνος Λοΐζου, ο messenger, οι συνάδελφοι του, ήταν σε όλους γνωστό ότι υπήρχε. Γι' αυτό το petty cash υπεύθυνος ήταν και ο messenger, επειδή έπρεπε να πληρώσει διάφορους λογαριασμούς, όπως παράδειγμα συνδρομή του LTV. Έπαιρνε μετρητά από το ξενοδοχείο, μετά ερχόταν κάτω στο κεντρικό λογιστήριο και υπόγραφε ένα χαρτί ότι του παρέδωσε ένα συγκεκριμένο ποσό 500 ευρώ, ανάλογα με τις ανάγκες που είχε, του υπόγραφε ένα χαρτάκι ότι τα πήρε για τις ανάγκες της εταιρείας, να πληρώσει διάφορα έξοδα της εταιρείας. Η πηγή εσόδων αυτού του petty cash ήταν από τις εισπράξεις τις οποίες έκαμναν σε μετρητά στα κεντρικά γραφεία και από μετρητά τα οποία του έφερνε ο messenger, ανάλογα με το τι ανάγκες υπήρχαν, τις οποίες ήταν ο ίδιος ο υπεύθυνος να τις αξιολογήσει και να έχει το αντίστοιχο ποσό γι' αυτές τις ανάγκες. Ενώ ως προς τις ανάγκες που εξυπηρετούσε αυτό το petty cash είπε ότι ήταν τα οδοιπορικά του internal technical, ο οποίος πήγαινε στο ξενοδοχείο στην Πάφο 2‑3 φορές την εβδομάδα, το οποίο ήταν ένα ποσό γύρω στα €300 με €400 τον μήνα. Έρχονταν στην εταιρεία τους κούριερ κατόπιν παραγγελιών προιόντων και μπορούσε τότε να είναι γύρω στα €300 με €
21. Επίσης, τα διάφορα meeting τα οποία έκαμνε η εταιρεία, είτε στους directors, είτε σε ραντεβού με τουριστικούς πράκτορες τους οποίους είχαν και έπρεπε να τους φιλοφρονήσουν, είτε ο sales marketing όταν πήγαινε στο εξωτερικό για τις διάφορες τουριστικές εκθέσεις, είτε σε συμφωνίες που είχαν με τουριστικούς πράκτορες, του έφερνε αποδείξεις ότι πλήρωσε με δικά του χρήματα έξοδα της εταιρείας και του παρέδιδε συγκεκριμένες αποδείξεις και του επέδιδε το αντίστοιχο ποσό. Επίσης ήταν κοντά στα γραφεία τους και το supermarket, το οποίο χρησιμοποιούσαν για τις ανάγκες του προσωπικού, το οποίο ήταν γύρω στα €250 τον μήνα. Ερχόμενος τώρα στο τεκμήριο 3 είπε ότι το αναγνωρίζει. Είναι δική του εγγραφή που λέει ότι είσπραξε από την εταιρεία Mantovani Plotin Travel στις 10.07.2015, το ποσό των €1.100, το οποίο χρέωσε στον ενδιάμεσο λογαριασμό και πίστωσε στον χρεώστη, ο οποίος τους το χρωστούσε. Στη σελίδα 3 φαίνεται ακριβώς η αντίστροφη εγγραφή. Δηλαδή, επειδή αυτά τα λεφτά τα είχε μεταφέρει στο petty cash και όχι στον ενδιάμεσο λογαριασμό, είναι πραγματική είσπραξη δηλαδή, η οποία εισπράχτηκε στις 10.07 με τον αριθμό της επιταγής που αναφέρεται, ακριβώς επειδή τα λεφτά δεν κατατέθηκαν στην τράπεζα και μεταφέρθηκαν στο petty cash για να υπάρχει ισολογισμένος ο ενδιάμεσος λογαριασμός και η τράπεζα. Αναφέρεται στο ποσό των 1.100, το οποίο δεν ήταν κατατεθειμένο στην τράπεζα, αλλά στον λογαριασμό του petty cash. Επειδή τα λεφτά τα οποία, με τες 6 αποδείξεις που αναφέραμε προηγουμένως, μεταφέρθηκαν στο petty cash έπρεπε αυτός ο ενδιάμεσος λογαριασμός να είναι ισολογισμένος με τον τραπεζικό, γι' αυτό είναι λογιστική πρακτική που δεν υπάρχει παρατυπία. Μετέφερε είσπραξη την οποία είχε κάμει 10.07 στον ενδιάμεσο για να συμφωνήσει με τον τραπεζικό λογαριασμό. Την μετέφερε στον 6ο, στο υπό εξέταση διάστημα και μετά πήγε κανονικά στον Ιούλιο και την επανάφερε στη σωστή της θέση, δηλαδή ότι πιστώθηκε στη Mantovani Plotin Travel με 1.
22. Αναγνώρισε επίσης και το Τεκμήριο 4, λέγοντας ότι είναι επίσης είσπραξη, η οποία έγινε στις 02.07.2015 από την εταιρεία Knossos Travel με το ποσό 1.449.
23. Αναγράφεται και ο αριθμός της επιταγής, η οποία και τούτη ήταν πραγματική είσπραξη, δεν ήταν πλασματική. Ακριβώς την ίδια διαδικασία ακολούθησε με την προηγούμενη. Την μετέφερε, αφού τα λεφτά πήγαν στο petty cash και όχι στον τραπεζικό λογαριασμό, τα μετέφερε στον 6ο, το υπό εξέταση διάστημα και ακολούθως μέσα στον Ιούλιο την έκαμε reverse για να πιστωθεί ο πελάτης, ο Knossos Travel, ο οποίος πλήρωσε αυτά τα χρήματα κανονικά. Και εξήγησε ξανά ότι ο λόγος που έκανε αυτές τις εγγραφές ήταν επειδή το ποσό αυτών των 6 εισπράξεων είχε κατατεθεί στο petty cash και οι ελεγκτές, όταν θα έκαμναν τον έλεγχο, θα έπρεπε να υπάρχει ισολογισμός μεταξύ αυτού του ενδιάμεσου και του τραπεζικού λογαριασμού. Αλλά επειδή τα μετέφερε στο petty cash, έκαμε αυτήν την είσπραξη για να είναι ισολογισμένοι βασικά, ο ενδιάμεσος με την τράπεζα. Είναι λογιστική πρακτική η οποία γίνεται. Μπορεί να γίνει αρκετές φορές και έγινε αρκετές φορές. Με αναφορά στην κατάθεση του που είπε ότι την Παρασκευή 07.08, ανέφερε εις τον κύριο Λοΐζου ότι είχε εκείνα τα μετρητά στην κατοχή του και αν ήθελε να τα έφερνε για κατάθεση, είπε ότι τα χρήματα τα είχε, επειδή δεν είχαν χρηματοκιβώτιο, safe, τα είχε μέσα σε έναν φάκελο με τις αποδείξεις τις οποίες είχε στο αυτοκίνητο. Τα έπαιρνε σπίτι του για λόγους ασφάλειας. Για τη συζήτηση που είχαν με τον Πάνο Λοίζου στις 10.08, είπε ότι ο τελευταίος την ημέρα αυτή τον φώναξε στο γραφείο του. Είχε έτοιμη μια επιστολή στην οποία αναφερόταν ότι αποχωρεί από την εταιρεία οικειοθελώς, γιατί αυτά τα λεφτά τα μετρητά δεν ήταν στην τράπεζα. Του εξήγησε ότι δεν είναι στην τράπεζα, αλλά είναι στο petty cash και επέμενε ότι είναι παρατυπία και επέμενε «για να μην πάει η υπόθεση στην Αστυνομία, θα πρέπει να υπογράψεις αυτήν την οικειοθελή παραίτηση». Αρνήθηκε, διότι δεν είχε τίποτε να αποκρύψει. Οι λογιστικές του εγγραφές ήταν εκεί ορθάνοιχτες, όποτε ήθελε ο Αρχιλογιστής να τις ελέγξει ήταν στη διάθεση του. Τέλος, ανέφερε ότι στις 06.08 ο κ.Λοίζου του είπε ότι εντόπισε κάποιες παράξενες εγγραφές και του είπε «να έρτω στο γραφείο σας να τες δω και να σας εξηγήσω», αλλά ήταν ήδη προχωρημένη η ώρα και είπε «αύριο το πρωί να έρθεις στο γραφείο μου να τις δούμε μαζί μου». Την επόμενη μέρα πήγε στο γραφείο του και του έδειξε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή αυτές τις εγγραφές που αναφέρθηκε προηγουμένως, τη μεταφορά δηλαδή ποσού, από τον Ιούλιο στον Ιούνιο και του εξήγησε τι ήταν αυτή η πρακτική, γιατί ήταν αυτή η πρακτική. Κατ' αρχήν, ο ίδιος θεώρησε ότι, είτε ότι ήταν ακύρωση εισπράξεων από χρεώστες. Επειδή η εταιρεία είχε προβλήματα με ακάλυπτες επιταγές, νόμισε ότι ήταν ακάλυπτη επιταγή και ας πούμε ο ίδιος ήταν θυμωμένος και ότι δεν είναι ακάλυπτες επιταγές, ότι είναι αυτή η πρακτική την οποία ακολουθούσε, την οποία δεν γνώριζε και του είπε και «ευχαριστώ» γιατί του ανέφερε αυτήν τη διαπίστωση. Στη συνέχεια του είπε ξανά ότι είναι παράτυπο και πρέπει τα λεφτά να κατατεθούν στην τράπεζα. Του είπε «μα αφού είναι κατατεθειμένα στο petty cash, πώς γίνεται να είναι και στα δύο;» και αυτός είπε «πρέπει να κατατεθούν στην τράπεζα». Και του είπε «εντάξει» και θα φέρει τα λεφτά τη Δευτέρα να τα καταθέσουν στην τράπεζα. Στην αντεξέταση του συμφώνησε ότι ήταν στον συνδικαλισμό και επειδή ένιωθε έντονα ότι κάπου υπάρχει αδικία στους εργαζομένους, μαζί με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις έπρεπε να προσπαθήσουν να επαναφέρουν τους μισθούς γιατί ήταν κρίμα και άδικο η εργοδοσία να κερδίζει και ο κόσμος ο απλός να χάνει τα εισοδήματα του. Ως προς το ποιους συναδέλφους του απέλυσε το ξενοδοχείο ή η ιδιοκτήτρια εταιρεία του ξενοδοχείου είπε ότι απ' ότι γνωρίζει είχε απολύσει τον τοπικό επίτροπο, το γραμματέα της τοπικής επιτροπής του ξενοδοχείου συνδικαλιστικής οργάνωσης του προσωπικού Γιαννάκη Χαραλάμπους. Δεν ξέρει τι έγινε σε σχέση με αυτήν την υπόθεση. Δεν θυμάται πότε έχει απολυθεί ακριβώς αλλά πρέπει να ήταν 2 ή 3 χρόνια πριν το
24. Αυτός πρέπει να είχε υπηρεσία πέραν των 15 χρονών. Επειδή ο ίδιος ήταν στο κεντρικό λογιστήριο και δεν είχε άμεση επαφή με το ξενοδοχείο, ούτε είχε ασχοληθεί με το payroll, δεν ξέρει αν είχαν και άλλες απολύσεις. Αυτήν είχε υπόψη του και οι αναφορές που έγιναν στην κατάθεση του, Τεκμήριο 14, ήταν γι' αυτόν τον γραμματέα. Από ότι θυμάται, νομίζει πήγαν και δικαστικώς και είχε κερδίσει και τη δίκη. Και όταν μιλούσε για απόλυση κατά παράβαση συλλογικών συμβάσεων αυτό εννοούσε. Στη συνέχεια ανέφερε ότι στη δική του θέση μεταφέρθηκε μια κοπέλα από το ξενοδοχείο, η οποία 2 με 3 μήνες έκαμε στη θέση την οποία είχε τοποθετηθεί και μετά αποχώρησε από ότι ξέρει. Η κοπέλα αυτή εργαζόταν στο ξενοδοχείο το Mediterranean, στο λογιστήριο και μετά που τον απέλυσαν την μετέφεραν στα κεντρικά γραφεία στη θέση του. Είπε δε ότι υπήρχε μεγάλη διαφορά μεταξύ του μισθού του δικού του και του μισθού της κοπέλας αυτής αφού αυτός είχε μισθοδοσία €2.500 τον μήνα, ακάθαρτα, και αυτή από ότι έχει υπόψη ήταν γύρω στα €1.
25. Ερωτώμενος αν όλες οι αποφάσεις που παίρνονταν από την εταιρεία, σε σχέση με τους υπαλλήλους, γίνονταν πάντοτε σε διάλογο με τις συντεχνίες, απάντησε ότι είχε πάρα πολλές περιπτώσεις που ήρθαν σε σύγκρουση με τις απολύσεις των εργοδοτών με τις συντεχνίες και δεν ήταν σε συνεννόηση μαζί τους. Του ζητήθηκε ν' αναφερθεί σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και είπε ότι στα τόσα χρόνια υπηρεσίας δεν μπορεί να θυμάται ακριβώς πόσα άτομα απολύθηκαν. Δεν θυμάται επίσης από το 2013 που ήταν η κρίση και μετά. Υπήρχαν αλλά δεν θυμάται ποιοί. Επίσης είπε ότι ο ίδιος τη συγκεκριμένη στιγμή ήταν ένας απλός υπάλληλος της συντεχνίας των ξενοδοχοϋπαλλήλων και επίσημα δεν αντιπροσώπευσε κάποιους εργαζομένους. Απλά είχε την έντονη άποψη ότι πρέπει, μέσω των συνδικαλιστικών οργανώσεων, οι εργαζόμενοι να ζητήσουν επαναφορά των οικονομικών τους τα οποία έπληξαν οι εργοδότες από την κρίση. Για το αν είχε γίνει οποιαδήποτε πρόσληψη από την εταιρεία νέων εργαζομένων με καινούριες συμβάσεις κατά το 2015 είπε ότι η πολιτική ήταν ότι προσλαμβάνουν υπαλλήλους με προσωπικά συμβόλαια για να μην έχουν τη δύναμη να οργανωθούν για να ζητήσουν οργανωμένα, να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους. Η εταιρεία Stademos Hotels κατά το 2015 είχε προβεί σε πάρα πολλές προσλήψεις με προσωπική σύμβαση χαμηλόμισθων υπαλλήλων. Στο λογιστήριο στο οποίο εργαζόταν ήταν περίπου 10 άτομα. Οι τρεις ήταν κάτω από συλλογικές συμβάσεις. Οι υπάλληλοι που προσλαμβάνονταν ήταν κάτω από προσωπικά συμβόλαια. Αυτοί ήταν η Μαρία Γεωργίου, η Νάντια της οποίας δεν θυμάται το επίθετο της, η Λουκία Τσαγγαρίδου και νομίζει υπάρχουν ακόμα δύο άτομα, δεν θυμάται τα ονόματα. Ερωτήθηκε στη συνέχεια για το τεκμήριο
26. Εξήγησε ότι είναι μια απόδειξη είσπραξης, η οποία εισπράχθηκε 10.07.2015 από την εταιρεία Mantovani Plotin Travel, με τον αριθμό επιταγής 26802048 για το ποσό των €1.100.-. Αυτός την πέρασε στο λογιστικό σύστημα. Συγκεκριμένα την πέρασε ως είχε να κάμει με τα καθήκοντα του και ενημέρωσε τους αντίστοιχους λογαριασμούς. Είναι δική του καταχώρηση, αλλά είναι του συστήματος, είναι το σύστημα, δηλαδή είναι για όλες τις εισπράξεις που γίνεται ακριβώς η ίδια διαδικασία. Αυτός εκτελεί το σύστημα το λογισμικό όπως είναι δομημένο. Για τη δεύτερη σελίδα του Τεκμηρίου 3 ανέφερε πως είναι ακόμα μια εγγραφή είσπραξης από την ίδια εταιρεία, Mantovani Plotin Travel, στις 25.06.2015 με την ίδια επιταγή για το ίδιο ποσό. Όμως, εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε είπε γιατί έγινε αυτή η πράξη στις 25.06.2015, εξηγώντας τι ακριβώς έκανε, για να καταλήξει τελικά να πει ότι ήταν μια πρακτική που εφαρμοζόταν, που του ανέφερε ο προηγούμενος λογιστής της εταιρείας, ο κύριος Βαρνάβας Οικονόμου και λογιστικά εκμεταλλεύτηκε αυτήν την επιταγή και την άλλη επιταγή, ακόμα μια επιταγή, την μετέφερε λογιστικά στον Ιούνιο για να συμφωνήσει ο ενδιάμεσος λογαριασμός με τον τραπεζικό λογαριασμό. Αυτές οι εισπράξεις είναι πραγματικές εισπράξεις οι οποίες είναι επιταγές κανονικές, επιταγές οι οποίες όταν εισπράχτηκαν κατατέθηκαν στην τράπεζα, εξαργυρώθηκαν και ήταν στον τραπεζικό λογαριασμό. Και συνέχισε λέγοντας ότι οι ελεγκτές ελέγχουν αν ο ενδιάμεσος λογαριασμός συμφωνεί με τον τραπεζικό λογαριασμό και επειδή στον ενδιάμεσο λογαριασμό είχε περάσει αυτές τις 6 αποδείξεις των μετρητών, τις οποίες δεν κατέθεσε στην τράπεζα, αλλά τις κατέθεσε στο petty cash, ακριβώς για να συμφωνήσει αυτός ο λογαριασμός με τον τραπεζικό, μετέφερε αυτές τις δύο πράξεις, 1.100 και υπάρχει ακόμα μια, η οποία είναι σε άλλο Τεκμήριο, στον Ιούνιο, που αφορούσε το εξάμηνο το οποίο ήταν υπό εξέταση από τους λογιστές, για να συμφωνήσει αυτός ο ενδιάμεσος με τον τραπεζικό, διότι τα λεφτά δεν κατατέθηκαν στην τράπεζα, αλλά στο petty cash. Είναι μια πρακτική, γινόταν τόσα χρόνια, την διαχειριζόταν ο ίδιος. Αυτές ήταν οι εντολές που είχε, δεν ξέρει αν ο ίδιος ο Αρχιλογιστής γνώριζε αυτήν τη διαδικασία, έκαμνε τους ελέγχους του κάθε μήνα. Του ανάφερνε κάθε μήνα, έκανε το reconciliation των πελατών, ήταν όλα περασμένα στο σύστημα, μηδενός εξαιρουμένου, είχε την ευχέρεια να ελέγξει όποτε ήθελε τις πράξεις της Τράπεζας, τα καθήκοντα που του είχαν αναθέσει. Ανέφερε δε ότι καθόλου δεν αλλοίωσε τους λογαριασμούς. Ήταν λογιστικές πράξεις που έγιναν, μεταφέρθηκαν από τον Ιούλιο στον Ιούνιο και μετά τις επανέφερε στη σωστή τους ημερομηνία που κατατέθηκαν στην τράπεζα και λογιστικά δεν υπήρχε κανένα, μα κανένα παράτυπο αποτέλεσμα. Εν σχέση δε με το τεκμήριο 4 ανέφερε ότι είναι ακριβώς η ίδια πρακτική. Το αντίστοιχο ποσό το οποίο είσπραξε σε μετρητά από τις 6 αποδείξεις που αναφερόταν στο ποσό των 2.546, τις μετέφερε στο petty cash και αυτές τις δύο επιταγές του Ιουλίου τις μετέφερε στον Ιούνιο για να μπορέσει να υπάρχει ισολογισμός ενδιάμεσου και τραπεζικού και ξανά στον Ιούλιο τις μετέφερε στη σωστή τους θέση. Και δεν συμφωνεί ότι εσκεμμένα είχε προβεί σε αλλοιώσεις λογιστικής εγγραφής. Όσον αφορά τις σχετικές αποδείξεις που αναφέρει στην κατάθεση του, τεκμήριο 14, στη σελίδα 6, στην τέταρτη γραμμή, είπε ότι μιλούμε για τις 6 αποδείξεις τις οποίες είσπραξε μετρητά δηλ. τεκμ.2 και 5-9 και αποφάσισε σαν διαχειριστής του petty cash ότι έπρεπε να τις μεταφέρει στον λογαριασμό του petty cash, γιατί έπρεπε να υπάρχει ένα ποσό, όπως έχει αναφέρει 2.000 με 3.000, για να μπορούν ανά πάση στιγμή να καλύψουν τις ανάγκες της εταιρείας. Όταν εξήγησε στον Πάνο Λοίζου τον λόγο για τον οποίο έγιναν αυτές οι εγγραφές, δεν του ζήτησε κάτι συγκεκριμένο. Του τις παράδωσε το πρωί της Παρασκευής, τις είδε, του είπε ευχαριστώ γιατί του εξήγησε ποια είναι η πρακτική, γιατί δεν είχε τον χρόνο να ασχοληθεί με τη δική του εργασία, συνέχισε τη δουλειά μέχρι το απόγευμα στις 18:00 που σχόλασε, μια χαρά όλα καλά. Δεν του ανέφερε ότι υπήρχε κάτι το επιλήψιμο, μέχρι τη Δευτέρα που ήρθε ξαφνικά και του είπε ότι «Αυτό το πράγμα το οποίο έκαμες, είναι παράτυπο, είναι παράνομο και πρέπει να υπογράψεις οικειοθελή παραίτηση για να μην σε πάρουμε Δικαστήριο». Τους είπε «Επιμένω, θέλω να μου κάμετε έλεγχο τώρα, να σας αποδείξω και πού είναι τα λεφτά και πού είναι περασμένα». Αυτοί ήταν ανένδοτοι, θεώρησαν ότι είναι παράτυπο και παράνομο, βρήκαν ευκαιρία ότι ήθελαν να τον απολύσουν, γιατί θα είχαν και οικονομικό όφελος να τον απολύσουν γιατί θα εργαζόταν ακόμα 10 χρόνια στην εταιρεία. Το ποσό των 2.546 ευρώ το παράδωσε στην εταιρεία τη Δευτέρα το πρωί. Όταν τον κάλεσε έμεινε έκπληκτος γιατί τον κάλεσε, επέμενε ότι ήταν παράτυπο και παράνομο και του είπε ότι τα λεφτά είναι καταχωρημένα στο petty cash, να σας τα φέρω να τα δείτε, να αποδείξω ότι έκαμα σωστά τη δουλειά μου. Και ανέφερε ότι επειδή δεν υπήρχε safe box, δηλαδή χρηματοκιβώτιο, αναγκαζόταν να παίρνει αυτά τα λεφτά καθημερινά σπίτι του. Όταν του τα ζήτησαν, επειδή με τη γυναίκα του ένα αυτοκίνητο έχουν, τηλεφώνησε στον γιο του, πήγαν στη δουλειά της γυναίκας του, πήραν τα λεφτά και τα παρέδωσε για να τους αποδείξει ότι τα λεφτά είναι εκεί, οι αποδείξεις είσπραξης είναι περασμένες κανονικά, ενημερωμένοι όλοι οι λογαριασμοί. Αν ήθελαν να ελέγξουν πραγματικά, θα έκαμναν έλεγχο κανονικό. Αυτοί επέμεναν ότι είναι παράτυπο και παράνομο. Σχετικά με το πιο πάνω είπε ακόμη ότι έτυχε να είναι στο λιμάνι. Τα έφερνε καθημερινά στην εταιρεία, στις τόσες φορές μπορεί να ξεχάσεις, όμως πρέπει να πει ότι αυτά τα €2.500.- που χρησιμοποίησε από τις εισπράξεις, δεν ήταν μόνο αυτά με τα οποία εξυπηρετούσε τα έξοδα της εταιρείας. Εκτός από αυτά τα λεφτά κάποτε του έφερνε και ο messenger από το λογιστήριο του ξενοδοχείου, πάλι για τις ανάγκες της εταιρείας. Τη δεδομένη στιγμή τα είχε μαζεμένα αυτά, για να μπορεί ανά πάση στιγμή, επειδή θα ήταν το τέλος του εξαμήνου να υπάρχουν όλες οι εγγραφές περασμένες στο σύστημα να αποδείξει ότι έκαμνε τη δουλειά του σωστά. Σε άλλο σημείο είπε ότι το ποσό του petty cash δεν ήταν σταθερό. Ήταν μεταξύ 2.500‑3.000, κάπου εκεί, αναλόγως με τις ανάγκες της εταιρείες. Όσον αφορά την κάλυψη εξόδων περιπτέρου και σουπερμάρκετ από το petty cash, όταν του υποβλήθηκε ότι αυτό είναι κατασκεύασμα της φαντασίας του απάντησε ότι «Μπορούμε να ρωτήσουμε το σουπερμάρκετ...». Τέλος, ο κατηγορούμενος απάντησε σε διάφορες υποβολές επαναλαμβάνοντας τις δικές του θέσεις. ΜΥ1 Νεόφυτος Τιμινής Είναι ο Γραμματέας των Ξενοδοχοϋπαλλήλων και Κέντρων Αναψυχής ΠΕΟ Λεμεσού. Είναι στον μηχανισμό της συντεχνίας από το 1999 και κατέχει τη θέση του Επαρχιακού Γραμματέα από το
27. Επίσης, είναι διορισμένος πάρεδρος στο Δικαστήριο Επίλυσης Εργατικών Διαφορών τα τελευταία 3‑4 χρόνια. Αναφέρθηκε στα καθήκοντα του και ανέφερε ότι γνωρίζει τον κατηγορούμενο από το 2000, όπου με την ένταξη του στον μηχανισμό της συντεχνίας, ήταν από τα πρώτα ξενοδοχεία, τα οποία είχε υπό την επίβλεψη του. Ο κατηγορούμενος ήταν ο Τοπικός Επίτροπος της συντεχνίας, δραστηριοποιείτο μέσα στην τοπική επιτροπή και επίσης ταυτόχρονα ήταν και μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής της συντεχνίας, η οποία αποτελείτο από 21 μέλη, την τότε περίοδο. Ήταν ο άνθρωπος, ο συνάδελφος, ο οποίος με την πρώτη επαφή που είχε με το ξενοδοχείο τον βοήθησε, τον κατατόπισε για να μπορεί και ο ίδιος σαν συντεχνιακός να ανταπεξέλθει στα καθήκοντα του. Επίσης αναφέρθηκε στα καθήκοντα του κατηγορούμενου υπό την ιδιότητα του μέλους της Επαρχιακής Επιτροπής της συντεχνίας. Συγκεκριμένα συμμετείχε στις διάφορες δραστηριότητες της συντεχνίας, όπως ήταν εκδηλώσεις και όπως ήταν ακόμα η εγγραφή μελών μέσα στον χώρο της δουλειάς του. Τούτο γινόταν τακτικά μέχρι την περίοδο που ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στα κεντρικά γραφεία της Stademos, όπου είχαν τρεις εργαζόμενους, οι οποίοι ήταν κάτω από τη σχετική συλλογική σύμβαση των ξενοδοχοϋπαλλήλων (τεκμ.17). Την ίδια περίοδο υπήρχαν και άλλοι εργαζόμενοι μέσα στον ίδιο χώρο, γύρω στους 8‑9, που ήταν γραφειακό προσωπικό και είχαν άλλους όρους απασχόλησης υποδεέστερους της συλλογικής σύμβασης. Ο κατηγορούμενος συνέχισε με τη μεταφορά του από το ξενοδοχείο προς τα κεντρικά γραφεία με τους ίδιους όρους απασχόλησης και με το καθεστώς της σχετικής συλλογικής σύμβασης των ξενοδοχοϋπαλλήλων. Πριν την απόσπαση του στα κεντρικά γραφεία εκτελούσε τα καθήκοντα του στο λογιστήριο του ξενοδοχείου του Mediterranean. Ακολούθως ο μάρτυρας εξήγησε τι σημαίνει πρακτικά για τον κατηγορούμενο η συλλογική σύμβαση εργασίας, λέγοντας ότι οι οποιοιδήποτε συμφωνημένοι όροι απασχόλησης μέσα σε έναν χώρο εργασίας, αυτό σημαίνει από μόνο του και σταθερότητα, ασφάλεια για τον εργαζόμενο, υψηλή παραγωγικότητα. Ανέφερε δε στη συνέχεια ότι η βιομηχανία ήταν σε ένα μεγάλο αναβρασμό με την κρίση του 2013 και το συνδικαλιστικό κίνημα συνέδραμε να προχωρήσει σε παραχωρήσεις ωφελημάτων, οι οποίες πηγάζουν μέσα από τη σχετική συλλογική σύμβαση. Οι παραχωρήσεις που έγιναν ήταν της τάξης του 15% σε έμμεσα και άμεσα ωφελήματα. Και συνέχισε εξηγώντας το λόγο των παραχωρήσεων και λέγοντας ότι μία μικρή μερίδα ξενοδόχων αποδέχτηκαν τη μείωση που παρείχαν οι συντεχνίες συμφωνημένα αλλά δυστυχώς μία μεγάλη μερίδα ξενοδόχων δημιούργησε συνθήκες χειρότερες απ' ότι ήταν προηγουμένως, προ της κρίσης. Στο ξενοδοχείο, το Mediterranean, μετά το 2013 ξεκίνησαν σοβαρές παραβιάσεις και υπήρξαν περιπτώσεις εκφοβισμού και πίεσης εργαζομένων που ανήκαν κάτω από τη συλλογική σύμβαση. Στη συνέχεια είπε ότι αυτές οι παραχωρήσεις του 15% ήταν μέσα από την έκτακτη ειδική συμφωνία των ξενοδοχοϋπαλλήλων, την οποία προσυπόγραψαν το Υπουργείο, οι συντεχνίες και οι εργοδοτικοί σύνδεσμοι Είναι έκτακτη ειδική συμφωνία για την ξενοδοχειακή βιομηχανία, όπως ονομάζεται, η οποία είναι επιπρόσθετα της συλλογικής σύμβασης. Αφού είπε ότι μισθολογικά ένα άτομο το οποίο καλύπτεται από συλλογική σύμβαση εργασίας δεν είναι στην ίδια κλίμακα με ένα άτομο το οποίο εργοδοτείται στη βάση ατομικού συμβολαίου, εξήγησε στη συνέχεια, με αναφορά σε συγκεκριμένο όρο της συλλογικής σύμβασης, τη διαδικασία η οποία πρέπει να ακολουθείται από πλευράς εργοδότη όταν αποφασίσει να προβεί σε απόλυση ενός υπαλλήλου αλλά και τι κάνουν σαν συντεχνία αν δεν ακολουθηθεί η σύμβαση. Για την παρούσα υπόθεση ερωτώμενος τι γνωρίζει, είπε ότι στις 10/08 το βράδυ, τον πήρε τηλέφωνο ο συνάδελφος, ο Σίμος (κατηγορούμενος) και του είπε ότι απολύθηκε. Ήταν πολύ ταραγμένος και λόγω του ότι ήταν βράδυ τον κάλεσε την επόμενη ημέρα το πρωί, όσο πιο νωρίς, να βρίσκεται στο γραφείο του. Ο κατηγορούμενος του ανέφερε όπως και το προηγούμενο βράδυ ότι απολύθηκε από την εργασία του, διότι δεν έκαμε κάποια λεφτά κατάθεση στην τράπεζα, ενώ ο ίδιος, την ίδια ώρα είχε όλες τις αποδείξεις, στα μπλοκ του, καταγραμμένα και το κάθε σέντ πού βρισκόταν. Περίμενε, γνωρίζοντας την ώρα που θα πήγαινε ο διευθυντής του ξενοδοχείου κ.Βάσος Κοιλάνης εις τον χώρο εργασίας του, στο ξενοδοχείο και επικοινώνησε άμεσα μαζί του, με την απαίτηση να αποσυρθεί η απόλυση του εργαζομένου, για να δοθεί ο χρόνος όπως προνοεί και η συλλογική σύμβαση, αλλά και ο κώδικας βιομηχανικών σχέσεων, να γίνει μία διαβούλευση, να παρουσιάσει ο άνθρωπος, να του δοθεί ο χρόνος, όπως και του κάθε ανθρώπου που δικαιούται τη στιγμή του, μία ευκαιρία να δικαιολογηθεί, μία ευκαιρία να αποδείξει σε αυτά που τον κατηγορούν, μία δίκαιη αντιμετώπιση. Σε διαφορετική περίπτωση αν δεν αποσυρόταν η επιστολή απόλυσης, η συντεχνία θα προχωρούσε άμεσα με λήψη σοβαρών μέτρων, μη αποκλειόμενων και των απεργιακών μέτρων. Είχε στείλει τον συνάδελφο, τον Λούκα Λουκά, ο οποίος είναι οργανωτικό στέλεχος της συντεχνίας στο ξενοδοχείο, για να δει το ενδεχόμενο αν υπήρχε η δυνατότητα άμεσα να αντιδράσει το προσωπικό, οι εργαζόμενοι. Είχε ενημερωθεί, κατά τη διάρκεια του μεσημεριού, από τον συνάδελφο τον Λουκά, ότι υπήρχε διαρροή από τα κεντρικά προς το ξενοδοχείο, ότι ο κατηγορούμενος απελύθη διότι έκλεψε. Τούτο αδυνάτισε τη θέση τους, διότι ακριβώς ο κόσμος, οι εργαζόμενοι άρχισαν και σκέφτονταν διαφορετικά. Ο κύριος Κοιλάνης του είχε αναφέρει ότι το θέμα το χειρίζονται τα κεντρικά. Στην αντεξέταση του μεταξύ άλλων ανέφερε ότι η θέση τους αδυνάτισε ως εκ της διαρροής πιο πάνω που επηρέασε και αν έπαιρναν άμεσα μέτρα ενδεχομένως θα είχε και κόστος η συντεχνία στο τέλος της ημέρας, διότι αν στα μάτια των εργαζομένων καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, διερωτήθηκε τι ρόλο θα είχαν να υπερασπιστούν έναν άνθρωπο, ο οποίος ήταν κλέφτης. Γι' αυτόν τον λόγο δεν προχώρησαν. Σαν συντεχνία το επόμενο βήμα ήταν η καταγγελία στο Γραφείο Εργασίας, στη μεσολαβητική υπηρεσία του Γραφείου, όμως η συνομιλία που είχαν με το Γραφείο Εργασίας και είναι και η πρακτική που εφαρμοζόταν, είναι με το χαρτί της απόλυσης τους κατευθύνουν να πάνε σε δικηγόρο. Μίλησαν με το Γραφείο Εργασίας αλλά αφού ήταν απολυμένος δεν υπήρχε λόγος να εγερθεί εργατική διαφορά. Ως προς τις μειώσεις μισθών στην ξενοδοχειακή βιομηχανία που ανέφερε στην κυρίως εξέταση του, ανέφερε ότι ήταν συντεταγμένη υποχώρηση των συντεχνιών και για κάποιους συγκεκριμένους λόγους παραχώρησαν μειώσεις της τάξης του 15%. Για το Ταμείο Προνοίας δε είπε πως ήταν μέσα στα δικαιώματα που μειώθηκαν. Η εισφορά του εργοδότη μειώθηκε από το 10% εις το 3%. Και επανέλαβε ότι ήταν ένα πακέτο περίπου 15%. Διότι ξενοδοχείο από ξενοδοχείο διαφέρει το ύψος του μισθολογίου και κατανέμετο σε μειώσεις του Ταμείου Προνοίας, την αποζημίωση της Κυριακής αλλά και της δημόσιας αργίας, ήταν μείωση της Κυριακής αλλά και της δημόσιας αργίας. Τέλος, ανέφερε ότι σκοπός της παρουσίας του ως μάρτυρας υπεράσπισης κατά την άποψη του, έχει ένα σημείο, η ουσία, ότι έπρεπε στον αγαπητό συνάδελφο να του δοθεί μία ευκαιρία, όχι δεύτερη, με τον συνδικαλιστή του να πάει να ανοίξει τα τεκμήρια, να δείξει τη δουλειά του, να προασπίσει τον εαυτό του και να απαντήσει στις κατηγορίες. Αυτή είναι η ουσία για τον ίδιο σήμερα εδώ, όχι για να πει αν ο άνθρωπος έκαμε ή δεν έκαμε, το Δικαστήριο είναι την αρμόδιο να το κρίνει αυτό. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). ΜΚ1 Αστ.2851 Ιωάννης Μαυρομούστακος Ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Έχει εξηγήσει τις ενέργειες του στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης καθώς και ότι με βάση τη μαρτυρία που συνέλεξε και τα στοιχεία που του προσκομίστηκαν οδηγήθηκε στην προώθηση της υπόθεσης. Εν πάση περιπτώσει έχοντας παρακολουθήσει τον μάρτυρα ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του και βεβαίως έχοντας μελετήσει ενδελεχώς τη μαρτυρία του δεν εντοπίζω στη μαρτυρία του οτιδήποτε που να μου δημιουργεί αμφιβολία για την αξιοπιστία του, ούτε και εντοπίζω την μεροληπτική στάση στην οποία αναφέρεται, αυθαίρετα κατά την κρίση μου, η Υπεράσπιση, με την τελική αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου της. Τέλος, ν' αναφέρω επίσης ότι και η θέση της Υπεράσπισης περί ελλιπούς και ανεπαρκούς έρευνας θα πρέπει να απορριφθεί. Ο εξεταστής της υπόθεσης με βάση τις καταθέσεις που έλαβε και τη μαρτυρία που συνέλεξε έκρινε ότι στοιχειοθετείται η υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου και την προώθησε. Από εκεί και πέρα η μαρτυρία αυτή θα κριθεί από το Δικαστήριο που καλείται να την αξιολογήσει και ν' αποφανθεί για την απόδειξη ή μη της κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. ΜΚ2 Α/Αστ.2532 Αναστάσιος Παναγίδης Η μαρτυρία του αφορούσε ουσιαστικά τη λήψη ανακριτικής κατάθεσης από τον κατηγορούμενο και την γραπτή κατηγορία του τελευταίου. Ήταν θα έλεγα τυπική η μαρτυρία του, αν και η υπεράσπιση οφείλω να πω τον μεταχειρίστηκε, χωρίς ουσιαστικό λόγο, σαν κάποιο ουσιαστικό μάρτυρα. Εν πάση περιπτώσει σε γενικές γραμμές ισχύουν όσα ανέφερα πιο πάνω κατά την αξιολόγηση του ΜΚ1 και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. ΜΚ3 Πάνος Λοίζου Αναμφίβολα πρόκειται για τον πιο ουσιαστικό μάρτυρα της κατηγορούσας αρχής. Έχοντας λοιπόν παρακολουθήσει τον μάρτυρα αυτό ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του και έχοντας μελετήσει ενδελεχώς τη μαρτυρία του ευθέως αναφέρω πως μου έχει κάνει εξαιρετική εντύπωση σαν μάρτυρας. Ο μάρτυρας έδωσε άμεσες και σαφείς απαντήσεις στα ερωτήματα που του τέθηκαν και έχει εξηγήσει με λεπτομέρεια τις διαπιστώσεις του αναφορικά με την συγκεκριμένη περίπτωση ώστε να μην χωρεί καμία αμφιβολία ως προς τον τρόπο που ενήργησε ο κατηγορούμενος. Επίσης κατά την κρίση μου κατέθεσε τα πράγματα όπως ακριβώς εξελίχθηκαν με τον κατηγορούμενο, χωρίς υπερβολές και όπως τα έζησε ο ίδιος. Ήταν θεωρώ απόλυτα ειλικρινής. Επίσης αναφέρω εδώ ότι παρά την μακράν και επίμονη αντεξέταση που έτυχε έμεινε σταθερός στις θέσεις του μέχρι τέλους, αναφέρω δε ότι δεν εντοπίζω στη μαρτυρία του οτιδήποτε που να μου έχει δημιουργήσει αμφιβολία για κάτι που ανέφερε ή για την αξιοπιστία του, η οποία ουδόλως κλονίστηκε. Ακόμη αναφέρω ότι δεν έχω εντοπίσει στη μαρτυρία του ουσιώδεις αντιφάσεις που να δύνανται να διαφοροποιήσουν την κατάληξη του Δικαστηρίου, ενώ κάποιες αναφορές στη μαρτυρία του που δεν ελέχθησαν στην κατάθεση του ή κάποιες μικρές διαφοροποιήσεις εκτός από λογικές, ως εκ του ότι η αντεξέταση καταπιάστηκε με πολλές λεπτομέρειες που δεν είναι δυνατόν να καταγραφούν όλες σε μία κατάθεση αλλά και του χρόνου που παρήλθε από τα γεγονότα μέχρι την κατάθεση του στο Δικαστήριο, σε καμία περίπτωση δεν διαφοροποιούν τον πυρήνα της μαρτυρίας του και την ουσία του πράγματος όπως την κατέθεσε αρχικά στην γραπτή του κατάθεση και ακολούθως στο Δικαστήριο. ΜΚ4 Φλώρος Λυσιώτης Δεν έχω καμία αμφιβολία για την αξιοπιστία και του συγκεκριμένου μάρτυρα, ο οποίος έκανε επίσης πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ο μάρτυρας έδωσε άμεσες και σαφείς απαντήσεις στα ερωτήματα που του τέθηκαν και δεν έχω καμία αμφιβολία, έχοντας μελετήσει ενδελεχώς και τη μαρτυρία του σε συνάρτηση με τα τεκμήρια αλλά και τη μαρτυρία του ΜΚ3, ότι ήταν ειλικρινής. Κατά την κρίση μου ο μάρτυρας κατέθεσε ότι γνώριζε ως εκ της θέσης του στην παραπονούμενη εταιρεία αλλά και όσα έζησε στην προκειμένη περίπτωση. Τέλος, ν' αναφέρω ότι δεν εντοπίζω στη μαρτυρία του όσα η συνήγορος υπεράσπισης εισηγείται με την αγόρευση της, ούτε προσθέτω τέτοιες ουσιώδεις αντιφάσεις στη μαρτυρία του ή και στη μαρτυρία του σε συνδυασμό με άλλη μαρτυρία ώστε να μου δημιουργηθεί η παραμικρή αμφιβολία ως προς κάτι που ανέφερε ή για την αξιοπιστία του. Ο πυρήνας της μαρτυρίας του αναφέρω παρέμεινε αναλλοίωτος. Κατηγορούμενος Ευθέως αναφέρω πως δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του. Έχοντας παρακολουθήσει τον κατηγορούμενο ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του και έχοντας μελετήσει τη μαρτυρία του ενδελεχώς, σε συνάρτηση και με την κατάθεση του στην Αστυνομία αλλά και τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι δεν είπε την αλήθεια. Θα έλεγα επίσης ότι η μαρτυρία του παρουσιάζει κενά, καθώς επίσης έλλειψη συνοχής και λογικής. Περαιτέρω θα σημειώσω ακόμη ότι συγκεκριμένη μαρτυρία που έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως εκ της μη προβολής καθαρών θέσεων εξ' αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου και κατ' επέκταση την αναξιοπιστία που προκύπτει γενικότερα για την υπεράσπιση. Πιο συγκεκριμένα : (α) Οι εξηγήσεις που έδωσε για τα τεκμήρια 3 και 4 δεν έπεισαν το Δικαστήριο. Ο κατηγορούμενος αναφέρθηκε σε μια λογιστική πρακτική γενικά και αόριστα, χωρίς να δώσει πειστικές και λογικές εξηγήσεις, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι δεν έθεσε ποτέ στον ΜΚ3 οτιδήποτε περί τέτοιας λογιστικής πρακτικής αλλά ούτε και ότι στις 07/08 του είχε εξηγήσει την πρακτική αυτή και μάλιστα ο ΜΚ3 τον ευχαρίστησε γιατί του ανέφερε αυτή την πρακτική την οποία δεν γνώριζε. Τέτοια μαρτυρία όμως, κατ' εφαρμογή των αρχών που αναφέρονται σε άλλο σημείο κατωτέρω, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ούτως ή άλλως. (β) Όμως και ως προς το petty cash για το οποίο έγινε τόσος λόγος όσα ανέφερε παρουσιάζουν κενά και στερούνται λογικής. Κατά την κρίση μου επί του θέματος αυτού δεν είπε την αλήθεια. i. Είναι παραδεκτό ότι είσπραξε με βάση τα τεκμήρια 2 και 5 - 9 κάποια χρήματα δηλ. το ποσό των 2546 ευρώ. Πως είναι δυνατόν όμως να ισχυρίζεται ότι τα χρήματα αυτά τα πίστωσε στο petty cash, με βάση το οποίο κάλυπτε διάφορες ανάγκες της εταιρείας, όπως I.T €300-400 μηνιαίως, κούριερ €300-400, σουπερμάρκετ €250 και τα έξοδα για τις διάφορες συναντήσεις στις οποίες έκανε αναφορά, όταν στις 07/08/15 κρατούσε υποτίθεται ολόκληρο το ποσό που εισέπραξε με βάση τα εν λόγω τεκμήρια. Το ποσό των €112.- που εισπράχθηκε 29/01/15 (τεκμ.8) και το ποσό των €250.- που εισπράχθηκε 12/03/15 (τεκμ.9) δεν σπαταλήθηκε για πληρωμές αυτών των μηνιαίων εξόδων μέχρι τον Αύγουστο; Όπως βεβαίως και τα άλλα ποσά που εισέπραξε Μάιο και Ιούνιο. Πως είναι δυνατόν να πλήρωνε έξοδα με αυτό το petty cash και να κρατούσε όλα τα χρήματα που εισέπραξε από Ιανουάριο μέχρι Ιούνιο 2015 με βάση τα εν λόγω τεκμήρια και μάλιστα να πήγαινε και να έφερνε μέχρι 07/08/15 όλο το ποσό στο σπίτι του δήθεν για ασφάλεια; Ας σημειωθεί ότι δεν αμφισβητήθηκε η θέση του ΜΚ4 στην μαρτυρία του ότι 6 μήνες εισέπραξαν στα κεντρικά γραφεία μόνον 2500 ευρώ σε μετρητά δηλ. το επίδικο ποσό. Στην αντεξέταση του ανέφερε βέβαια ότι δεν ήταν μόνον αυτά τα λεφτά αλλά ο messenger του έφερνε κάποτε λεφτά πάλιν για τις ανάγκες της εταιρείας. Ήταν όμως και αυτή μια γενική και αόριστη θέση η οποία δεν έπεισε το Δικαστήριο. ii. Έπαιρνε είπε σπίτι του τα χρήματα του petty cash για ασφάλεια και τα έφερνε πίσω. Στις 07/08/15 όμως γιατί δεν τα είχε μαζί του και είπε στον ΜΚ3 ότι θα τα φέρει τη Δευτέρα (βλ. κατάθεση του τεκμ.14, σελ.3); Πως θα πλήρωνε τα έξοδα που θα προέκυπταν εκείνη τη μέρα, αν προέκυπταν; Το ίδιο ερώτημα βεβαίως τίθεται για τη Δευτέρα 10/08/
28. Όταν δε του ετέθη στην αντεξέταση το θέμα της κάλυψης των εξόδων της εταιρείας, με δεδομένη τη θέση ότι την εν λόγω ημέρα τα είχε στο αυτοκίνητο που χρησιμοποιούσαν με τη σύζυγο του το οποίο ήταν στη δουλειά της γυναίκας του κάπου εκεί στο λιμάνι, είπε ότι στις τόσες φορές μπορεί να τα ξεχάσεις. Όμως επαναλαμβάνω δεν τα είχε μαζί του ούτε την προηγούμενη Παρασκευή 7/8 ως αναφέρεται ανωτέρω. Ομολογουμένως πολύ βολική η θέση ότι κάποτε μπορεί να τα ξεχάσεις αλλά δεν έπεισε και είναι θεωρώ και αυτό ένα στοιχείο που δείχνει ότι δεν έλεγε αλήθεια. Εν συνεχεία δε της πιο πάνω θέσης του αναφέρεται πρόσθεσε, αντιλαμβανόμενος προφανώς ότι έπρεπε να δικαιολογήσει την απουσία του λεγόμενου petty cash από την εταιρεία, ότι τα 2500.- ευρώ που χρησιμοποιούσε από τις εισπράξεις δεν ήταν μόνον αυτά με τα οποία εξυπηρετούσε τα έξοδα της εταιρείας και πως κάποτε του έφερνε και ο messenger από το λογιστήριο του ξενοδοχείου. Τελικά πόσα είχε μέσα αυτό το petty cash; Ήταν πάντα 2.500-3000 ευρώ, αναλόγως, όπως είπε σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του; Ήταν αυτά συν άλλα που του έφερνε ο messenger; Κάθε πόσο του έφερνε ο messenger και πόσα; Τελικά λογικό συμπέρασμα με βάση όσα λέει ο κατηγορούμενος θεωρώ δεν βγαίνει. Το ψεύδος όμως από μέρους του προκύπτει και με βάση το εξής. Στις 07/08/15 αναφέρει ότι είπε στον ΜΚ3 ότι θα φέρει την Δευτέρα το ποσό για να το καταθέσουν στην τράπεζα. Γιατί όμως τη Δευτέρα, γνωρίζοντας τι προέκυψε, δεν το είχε μαζί του; Είναι προφανές θεωρώ και με βάση τα ανωτέρω ότι ο κατηγορούμενος δεν το είχε μαζί του στις 10/08/15 γιατί πρόκειται ακριβώς για ένα ποσό που οικειοποιήθηκε και κατά την κρίση μου μόλις αντιλήφθηκε τη σοβαρότητα της κατάστασης τη Δευτέρα 10/08/15, έφυγε από την εργασία του και επέστρεψε μετά από κάποια ώρα με το ποσό. Και να προσθέσω ακόμη ότι στην αντεξέταση του, ακριβώς επειδή θεωρώ δεν έλεγε αλήθεια, δεν ανέφερε ότι ανέλαβε την Παρασκευή να πάρει τα χρήματα τη Δευτέρα. Ήθελε προφανώς να περάσει στο Δικαστήριο την εικόνα ότι έφυγε την Παρασκευή και ήταν όλα καλά αφού εξήγησε στον ΜΚ3 την πρακτική αυτή και την Δευτέρα μόλις προέκυψε το θέμα και του ζήτησε τα λεφτά έφυγε για να τα φέρει. Ξέχασε βεβαίως τι είπε στην κατάθεση του και εν πάση περιπτώσει δεν έπεισε. Παρεμβάλλω πως ο κατηγορούμενος δεν έπεισε ούτε για τη φύλαξη του ποσού, το οποίο θα πρέπει να λεχθεί πριν από οτιδήποτε άλλο ότι κατά την κρίση μου δεν είχε ούτως ή άλλως κανένα δικαίωμα να το απομακρύνει από την εταιρεία και να το παίρνει σπίτι του. Επρόκειτο για λεφτά της εταιρείας. Εν πάση όμως περιπτώσει δεν έχει καμία λογική και δεν είναι αντιληπτό για ποια ασφάλεια των χρημάτων μιλά ο κατηγορούμενος, τα οποία θα έπρεπε να έχει στο γραφείο του, έχοντας τα στο αυτοκίνητο που κρατούσε η σύζυγος του, με δεδομένη τη θέση ότι τη Δευτέρα έφυγε από τη δουλειά και πήγε να πάρει τα χρήματα από το αυτοκίνητο του στη δουλειά της γυναίκας του. Όμως είναι κατά την άποψη μου σαφές, έχοντας υπόψη και όσα άλλα αναφέρονται, πως αυτό ήταν μια μη αληθινή δικαιολογία εκ μέρους του. iii. Όμως και ως προς το ύψος του petty cash και ότι υπήρχε πάντα ένα ποσό 2000-3000.- ο κατηγορούμενος δεν έπεισε. Έχοντας μελετήσει τη μαρτυρία του και με βάση όσα αναφέρθηκαν κατά την κρίση μου το ποσό αυτό ήταν ένα ποσό που βόλευε για να μπορεί να προβάλει τη συγκεκριμένη υπεράσπιση του και όχι γιατί πράγματι ήταν έτσι. (γ) Θεωρώ όμως ότι η Υπεράσπιση του κατηγορούμενου έχει καταρρεύσει ως εκ του ότι ακριβώς όσα ανέφερε ο κατηγορούμενος περί λογιστικής πρακτικής για να δικαιολογήσει τις εγγραφές στα τεκμ.3 και 4 δεν υποβλήθηκαν στον ΜΚ
29. Ούτε ότι η λογιστική αυτή πρακτική γίνεται και έγινε αρκετές φορές, αλλά ούτε και ότι στις 07/08/15 εξήγησε στον Μκ3 την λογιστική αυτή πρακτική, την οποία αν είναι δυνατόν ο αρχιλογιστής να μην γνώριζε εφόσον έγινε αρκετές φορές και ο ΜΚ3 τον ευχαρίστησε που του εξήγησε. Αν και εδώ θα πρέπει να παρεμβάλω την αντίφαση που προκύπτει με βάση το τελευταίο εν σχέση με την κατάθεση του κατηγορούμενου όπου αναφέρει ότι ο ΜΚ3 τον ευχαρίστησε επειδή του είπε ότι έχει το συγκεκριμένο ποσό και θα το φέρει τη Δευτέρα και όχι επειδή του εξήγησε την συγκεκριμένη λογιστική πρακτική. Ήταν εδώ δηλαδή ο αρχιλογιστής της εταιρείας, ο οποίος προφανέστατα θα μπορούσε να δώσει εξηγήσεις περί τέτοιας λογιστικής πρακτικής, για σκοπούς συμφωνίας του ενδιάμεσου με τον τραπεζικό λογαριασμό όπως ήταν ο ισχυρισμός και δεν του ετέθησαν ποτέ αυτές οι θέσεις για να του δοθεί η ευκαιρία να τοποθετηθεί. Ότι υποβλήθηκε στον μάρτυρα αυτό, όπως και στον ΜΚ4, είναι ότι υπήρχε πάντα αυτό το petty cash. Όπως δεν υποβλήθηκαν και άλλες ουσιαστικές θέσεις του κατηγορούμενου είτε στον ΜΚ3 είτε στον ΜΚ4 είτε και στους δύο αυτούς μάρτυρες όπως ότι : (α) για τα οδοιπορικά του Internal Technical (I.T.) απαιτείτο ποσό 300-400 ευρώ μηνιαίως, για κούριερ 300-400 και σουπερμάρκετ 250 ευρώ, ενώ επιπρόσθετα έξοδα που υπήρχαν και πληρώνονταν από το petty cash ήταν τα διάφορα meetings της εταιρείας και τα έξοδα του sales marketing όταν πήγαινε εξωτερικό. Παρεμβάλλω ότι οι μάρτυρες μιλούσαν για κάποια υποτυπώδη ποσά π.χ. για μπαταρίες, κούριερ, γάλα, χρήματα για οποία εν πάση περιπτώσει προέρχονταν από τον messenger, χωρίς να αμφισβητηθούν και ήρθε στην μαρτυρία του ο κατηγορούμενος να προβάλει, εκ του ασφαλούς θα έλεγα, αυτά τα μεγάλα ποσά. (β) το petty cash είχε, ανάλογα με την περίοδο, €2000-3000.- (στον ΜΚ4 μόνον υποβλήθηκε ότι το ποσό ήταν μεταξύ €1000-2500, αλλά τίποτε στον πλέον αρμόδιο δηλ. τον ΜΚ3). (γ) αυτό που στην κατάθεση του αναφέρει και βεβαίως ως εκ της υιοθέτησης του περιεχομένου της και ενόρκως περί ενημέρωσης του ΜΚ3 στις 07/08/15 ότι έχει το συγκεκριμένο ποσό, ότι ο ΜΚ3 τον ευχαρίστησε ενώ στη συνέχεια του είπε ότι είναι παράτυπο και ότι ο κατηγορούμενος του είπε θα φέρει το ποσό τη Δευτέρα. Παρεμβάλλω βεβαίως εδώ ότι δεν υπάρχει ούτως ή άλλως κάποια λογική στη θέση ότι ο ΜΚ3 τον ευχαρίστησε και την ίδια στιγμή του είπε ότι αυτό είναι παράτυπο. (δ) υπάρχει πολιτική της εταιρείας για απολύσεις υψηλόμισθων υπαλλήλων που εμπίπτουν στις συλλογικές συμβάσεις και πρόσληψη χαμηλόμισθων με προσωπικά συμβόλαια. (ε) τα 2500.- ευρώ που χρησιμοποιούσε από τις εισπράξεις δεν ήταν μόνον αυτά με τα οποία εξυπηρετούσε τα έξοδα της εταιρείας και πως κάποτε του έφερνε μετρητά και ο messenger από το λογιστήριο του ξενοδοχείου. (στ) στις 10/08/15 επέμενε να του κάνουν έλεγχο αλλά ήταν ανένδοτοι επειδή θεώρησαν αυτό που έγινε παράτυπο και παράνομο. Είναι προφανές όμως με βάση τα ανωτέρω ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί είναι ουσιώδεις και θα έπρεπε να υποβληθούν στους μάρτυρες κατηγορίας πιο πάνω για να τους σχολιάσουν. Η πλευρά του κατηγορούμενου είχε υποχρέωση θεωρώ αυτά τα ουσιώδη θέματα να τα θέσει στους μάρτυρες για να δώσουν τις απαντήσεις τους και να μπορέσει το Δικαστήριο να αξιολογήσει τις εκατέρωθεν θέσεις και να καταλήξει στην αλήθεια. Στην υπόθεση Tekinder Pal. ν Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551, αναφέρθηκαν τα εξής: « Είναι γνωστή η νομική θεώρηση του θέματος. Η υπεράσπιση οφείλει να θέσει τα ζητήματα που έχει κατά νουν στους μάρτυρες κατηγορίας ώστε να έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν δεόντως. Ο κανόνας δεν διαφοροποιείται μεταξύ αστικών και ποινικών υποθέσεων. Η κλασσική τοποθέτηση επί του θέματος αφορούσε το αστικό δίκαιο. Έτσι στην Adidas Sportshunfabriken Adi Dassier KG v The Jonitexo Ltd

(1087)1 CLR 383, λέχθηκε ακριβώς ότι στο επίκεντρο του αντιπαραθετικού συστήματος δικαιοσύνης, πρέπει να τίθεται η θέση της υπεράσπισης στους μάρτυρες του ενάγοντος, το δε Δικαστήριο στην απουσία ικανής δικαιολογίας ως προς το λόγο της παράλειψης, δικαιούται να αγνοήσει την μονομερώς τεθείσα εκδοχή που προέρχεται από τον ένα και μόνο των διαδίκων. Το πώς θα ενεργήσει το Δικαστήριο εξαρτάται βεβαίως και από το ουσιώδες ή μη του παραλειφθέντος ισχυρισμού. Σχετική είναι και η υπόθεση Βάσος Τάκη ν Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ

1. Σημαντική στο θέμα ήταν η προβληθείσα υπεράσπιση περί κακοποίησης του εφεσείοντα. Η θέση αυτή προβλήθηκε όμως για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του εφεσείοντα στις 18.9.09, ενώ κατά τη συνέχιση της κυρίως εξέτασης του Δαμιανού Χατζηχριστοφή, ΜΚ5 στις 27.3.2009, μετά το πέρας της διαδικασίας της δίκης εντός δίκης, η ανακριτική κατάθεση του εφεσείοντα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6, χωρίς καμιά ένσταση, στη δε συνοπτική αντεξέταση του, ουδέν τέθηκε από την υπεράσπιση. Ορθά επομένως το Κακουργιοδικείο αναφέρθηκε στο σημείο αυτό ως πλήττον την αξιοπιστία της γενικότερης εκδοχής των εφεσειόντων. ..» Εφαρμόζοντας συνεπώς την πιο πάνω αρχή και στη δική μας περίπτωση, κρίνω ακριβώς ότι η εκ των υστέρων προβολή των πιο πάνω ουσιωδών ισχυρισμών, δεν είναι αποδεκτή. Συνεπώς η σχετική μαρτυρία που αφορά τα πιο πάνω σημεία, ούτως ή άλλως δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή, ενώ περαιτέρω κρίνω ότι η αξιοπιστία της γενικότερης εκδοχής της Υπεράσπισης, έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, ακριβώς με την μη προβολή εξ' αρχής καθαρών θέσεων ενώπιον του Δικαστηρίου. Παραπέμπω επίσης σχετικά στο σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», Β' Έκδοση, σελίδες 720 - 723.» Με βάση τα πιο πάνω εν πάση περιπτώσει θεωρώ πως το υπόβαθρο της εκδοχής του κατηγορούμενου έχει καταρρεύσει. (δ) Ότι άλλο θα πω εδώ, ίσως εκ του περισσού, είναι πως ο κατηγορούμενος δεν έπεισε ούτε για τη θέση του περί ευκαιρίας που βρήκε η εταιρεία να τον απολύσει επειδή ήταν κάτω από τη συλλογική σύμβαση, υψηλόμισθος και στη βάση σχετικής πολιτικής της εταιρείας κλπ. Όσα ανέφερε κρίνω είναι γενικά και αόριστα και ετέθησαν θεωρώ απλά και μόνον για να δικαιολογήσει την πράξη του. Εξάλλου αναφέρεται πως όταν ερωτήθηκε στην αντεξέταση του να πει για άλλες απολύσεις για τον ίδιο λόγο μίλησε για μία μόνον περίπτωση του Γιαννάκη Χαραλάμπους αλλά και πάλιν χωρίς εμφανώς να γνωρίζει κάτι συγκεκριμένο και με θετικό τρόπο, αναφερόμενος στην περίπτωση γενικά και αόριστα Ούτε θεωρώ η μαρτυρία του ΜΥ1 αποδεικνύει οτιδήποτε εν σχέση με τον κατηγορούμενο ως προς τον ισχυριζόμενο από μέρους του λόγο απόλυσης. (ε) Τέλος, παραπέμπω και στην αναξιοπιστία της Υπεράσπισης ως εκ των όσων αναφέρονται κατωτέρω στα πλαίσια της αξιολόγησης του ΜΥ
2. Εν κατακλείδι έχοντας όλα τα πιο πάνω υπόψη δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του κατηγορούμενου. ΜΥ1 Νεόφυτος Τιμινής Ο μάρτυρας αυτός, καλός γνώστης ομολογουμένως του αντικειμένου του, έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Έδωσε άμεσες και σαφείς απαντήσεις στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, ενώ για την παρούσα υπόθεση κατέθεσε ότι γνώριζε. Δέχομαι τη μαρτυρία του. Όμως είναι σαφές ότι όσα ανέφερε, με κάθε σεβασμό λέω, δεν πρόσθεσαν κάτι στην υπεράσπιση και θα τα χαρακτήριζα άνευ σημασίας. Το παρόν Δικαστήριο ασκεί ποινική δικαιοδοσία και εξετάζει κατά πόσο πληρούνται τα συστατικά στοιχεία συγκεκριμένου αδικήματος και δεν ενδιαφέρει το Δικαστήριο ο τρόπος που απολύθηκε ο κατηγορούμενος ή αν εφαρμόστηκε η σχετική διάταξη της συλλογικής σύμβασης και η διαδικασία απόλυσης του κλπ. Αντίθετα αυτό που θα έλεγα είναι ότι η μαρτυρία του πρόσθεσε αναξιοπιστία στην υπεράσπιση. Και εξηγώ. Υπενθυμίζω ότι η Υπεράσπιση υπόβαλε στον ΜΚ4 ότι απέκοψαν σαν εταιρεία τη συνεισφορά 10% του εργοδότη για το ταμείο προνοίας και ο κατηγορούμενος κινητοποιούσε τους συναδέλφους του να το αξιώσουν εκ νέου. Την ίδια στιγμή ο ΜΥ1 ανέφερε ως προς τις μειώσεις μισθών στην ξενοδοχειακή βιομηχανία ότι υπήρξε συντεταγμένη υποχώρηση των συντεχνιών για κάποιους συγκεκριμένους λόγους και παραχώρησαν μειώσεις της τάξης του 15%. Μέσα στο ποσοστό αυτό και ένα 7% ήτοι από 10% μειώθηκε σε 3% η εισφορά του εργοδότη για το ταμείο προνοίας. Ήταν μια ειδική συμφωνία και εξήγησε μεταξύ ποιών. Επιβεβαίωσε δηλαδή την ουσία όσων ανέφερε ο ΜΚ
3. Με βάση αυτά είναι εμφανής η αναξιοπιστία της υπεράσπισης με την μη προβολή καθαρών θέσεων ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ να σημειώσω ότι ο πλέον αρμόδιος για το θέμα, ο επαρχιακός γραμματέας της συντεχνίας του κατηγορούμενου, δεν αναφέρθηκε ποτέ σε οιανδήποτε κινητοποίηση. Μέσα από τα λεγόμενα του εν πάση περιπτώσει συνάγεται με ασφάλεια ότι τέτοια κινητοποίηση δεν υπήρξε. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας υπόψη την αξιολόγηση της μαρτυρίας πιο πάνω, τα ευρήματα του Δικαστηρίου έχουν ως ακολούθως: Ο κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν στην εταιρεία Stademos Hotels Ltd και συγκεκριμένα στο λογιστήριο της εταιρείας. Ήταν πιο συγκεκριμένα εργοδοτούμενος στην εταιρεία από το
4. Σε ελέγχους που ξεκίνησε από μέσα Ιουλίου - αρχές Αυγούστου 2015 ο αρχιλογιστής της εταιρείας, ΜΚ3, διαπιστώθηκαν κάποιες περίεργες εγγραφές που ήταν καταχωρημένες από τον κατηγορούμενο. Συγκεκριμένα ήταν ακύρωση επιταγών και μεταφορά τους σε προηγούμενο μήνα. Ο κατηγορούμενος κλήθηκε στο γραφείο του ΜΚ3 στις 07/08/15 για να δουν το θέμα και σε κάποια στιγμή, κατόπιν ερωτήσεων του ΜΚ3 σχετικά με τις πιο πάνω πράξεις, ο κατηγορούμενος έκλεισε την πόρτα και του είπε ότι πήρε χρήματα από την εταιρεία από εισπράξεις διαφόρων χρεωστών τα οποία δεν παρέδωσε ποτέ για κατάθεση σε λογαριασμό της εταιρείας. Ζητήθηκε από τον κατηγορούμενο να δώσει όλα τα στοιχεία και αυτός παρέδωσε αποδείξεις που πήρε χρήματα συνολικού ποσού 2546 ευρώ (βλ. τεκμ. 2 και 5-9). Ο ΜΚ3 τον ρώτησε τον λόγο που πήρε αυτό το ποσό και είπε ότι είχε ανάγκη από χρήματα. Επίσης ο κατηγορούμενος, όταν του ζητήθηκε από τον ΜΚ3 να εξηγήσει πως έκανε τις εγγραφές που εντόπισε και ήταν περίεργες, είπε ότι εντόπισε ισόποσες επιταγές άλλων πελατών που αντιστοιχούσαν στα χρήματα που πήρε και τις μετέφερε στο υπό εξέταση διάστημα για να του αποκρύπτει την μη κατάθεση των παρακρατηθέντων από αυτόν χρημάτων (βλ. τεκμ.3 και 4). Στην ουσία δηλαδή αυτό που έκανε ο κατηγορούμενος ήταν να μεταφέρει τις 2 επιταγές των πελατών της εταιρείας που αναφέρονται στα τεκμ.3 και 4 από τον Ιούλιο στον Ιούνιο, με δεδομένο ότι ο έλεγχος ήταν για την πρώτη εξαμηνία του 2015 ήτοι μέχρι 30 Ιουνίου, διαγράφοντας τες από τον Ιούλιο, για να φαίνεται ότι δικαιολογούνταν τα ποσά που εκκρεμούσαν στον ενδιάμεσο λογαριασμό και να μην φανεί ότι λείπει το ως άνω ποσό, ενώ ακολούθως τις επανέφερε. Ο ΜΚ3 του είπε ότι αυτό αποτελεί σοβαρό αδίκημα και ο κατηγορούμενος του είπε να του έχει εμπιστοσύνη και θα επιστρέψει τα χρήματα. Ακολούθησε ενημέρωση του οικονομικού διευθυντή ΜΚ4 από τον ΜΚ
5. Την Δευτέρα 10/08/15 το πρωί ο κατηγορούμενος ενημερώθηκε από τον ΜΚ3 ότι είναι σε υποχρεωτική άδεια αλλά αρνήθηκε, είπε ότι ήθελε να μείνει στη δουλειά και μετά απεχώρησε. Ακολούθως, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, επέστρεψε και παρέδωσε στους ΜΚ3 και 4 το ποσό των 2500 ευρώ, λέγοντας τους ότι είναι το ποσό που πήρε. Μετά την παραλαβή των χρημάτων παραδόθηκε δια χειρός επιστολή απόλυσης στον κατηγορούμενο ένεκα των πιο πάνω, για την παραλαβή της οποίας δεν υπόγραψε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αδίκημα της κλοπής υπό υπηρέτη προκύπτει από τον συνδυασμό των άρθρων 255 και 268 του Ποινικού κώδικα. Τα συστατικά στοιχεία λοιπόν του εν λόγω αδικήματος, ως συνάγονται από το λεκτικό των πιο πάνω άρθρων, είναι τα εξής:
6. Ο κατηγορούμενος να είναι γραµµατέας ή υπηρέτης,
7. Ο κατηγορούμενος να απέκτησε κατοχή και να αποκόμισε περιουσία του εργοδότη του ή πράγμα που περιήλθε στην κατοχή του για λογαριασμό του εργοδότη του,
8. Αυτό να έγινε χωρίς τη συγκατάθεση του εργοδότη ή αν η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του κατηγορουμένου με τη συγκατάθεση του εργοδότη, ο κατηγορούμενος στη συνέχεια να την ιδιοποιήθηκε χωρίς τέτοια συγκατάθεση.
9. Ο κατηγορούμενος να ενήργησε με δόλιο τρόπο,
10. Η περιουσία να είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και
11. Ο κατηγορούμενος να είχε κατά τον χρόνο της απόκτησης κατοχής την πρόθεση να αποστερήσει την περιουσία από τον εργοδότη του μόνιμα ή παρόλο ότι δεν είχε τέτοια πρόθεση κατά το χρόνο που η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του, να προχώρησε αργότερα στον δόλιο σφετερισμό της περιουσίας. Η σχετική με το προαναφερόμενο αδίκημα νομολογία έχει πρόσφατα συνοψισθεί με αναφορά και σε αγγλική νομολογία και συγγράμματα στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 486, από την οποία προκύπτουν τα ακόλουθα: · Η φράση «με δόλιο τρόπο» («fraudulently») σημαίνει σκόπιμα και εκ προθέσεως. Η πρόθεση στη συνήθη πορεία των πραγμάτων δεν είναι δεκτική άμεσης απόδειξης και κατά κανόνα βρίσκεται ως εξυπακουόμενο γεγονός μέσα από τα περιστατικά και γεγονότα της υπόθεσης. Άτομο θεωρείται ότι έχει την πρόθεση να επιφέρει τα φυσιολογικά αποτελέσματα των πράξεών του. · Αναφορικά δε με την έννοια του ιδιοκτήτη («owner»), αυτή περιλαμβάνει, σύμφωνα με το εδάφιο 2(γ) του άρθρου 255 και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ιδιοκτησία οποιουδήποτε πράγματος δυνατόν να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής. · Αντικείμενο κλοπής μπορεί να αποτελέσει οποιοδήποτε πράγμα που έχει αξία και ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο (βλ. άρθρο 255

(3). Η έννοια της λέξης «περιουσία» («property») είναι πολύ ευρεία και περιλαμβάνει σχεδόν οποιαδήποτε μορφή περιουσίας, κάθε έμψυχο ή άψυχο, δυνάμενο να αποτελέσει το αντικείμενο κυριότητας (βλ. και άρθρο 4 του Κεφ. 154). · Δεν είναι αναγκαία δε η φυσική αποκόμιση της περιουσίας. Περαιτέρω στην Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ 14 λέχθηκε ότι η πρόθεση μόνιμης αποστέρησης του ιδιοκτήτη από το αντικείμενο της κλοπής, ενδιαφέρει ως συστατικό του αδικήματος εφόσον υπήρχε κατά το χρόνο λήψης του αντικειμένου ή όταν η περίπτωση εμπίπτει στην επιφύλαξη στο άρθρο 255 του Κεφ. 154, εφόσον συνοδεύει την "ιδιοποίησή" του. Όσον αφορά την έννοια του υπηρέτη στο σύγγραμμα Archbold 33η έκδοση σελ. 636 η ερώτηση που χρήζει απάντησης είναι: «Was he under the control of and bound to obey his alleged master?». Η ερώτηση απαντάται ως εξής: «Prove, therefore, that the prisoner, at the time when he receive the chattel money of valuable security, was clerk or servant to JN, or employed for the purpose or in the capacity of a clerk or servant as stated in the indictment, acting under and bound to obey the orders of his master, or employer. This may be proved by evidence that he acted as such.» ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Από τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος κατά το επίδικο χρονικό διάστημα ήταν υπάλληλος της παραπονούμενης εταιρείας και ότι το ποσό των 2.546 ευρώ που είχε στην κατοχή του είναι περιουσία που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και ανήκε στην παραπονούμενη εταιρεία. Στοιχειοθετούνται λοιπόν τρία από τα συστατικά στοιχεία του επίδικου αδικήματος. Αυτά άλλωστε δεν ήταν ποτέ αμφισβητούμενα. Επίσης έχοντας υπόψη : α. Ότι ο κατηγορούμενος είσπραξε τα χρήματα των τεκμηρίων 2 και 5-9 στις αντίστοιχες ημερομηνίες και δεν τα έδωσε για κατάθεση και ή δεν τα κατέθεσε στον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας, β. Ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε κανένα λόγο να κρατά αυτά τα χρήματα και μάλιστα για μήνες, ανάλογα με το πότε εισπράχθηκαν και μέχρι και τον Αύγουστο που προέκυψε η παρούσα υπόθεση, γ. Την χρησιμοποίηση την ίδια στιγμή των 2 επιταγών πελατών της εταιρείας για ποσό ίσο περίπου με το ποσό των τεκμηρίων 2 και 5-9 που πήρε και οι εγγραφές που έκανε με βάση τα τεκμ. 3 και 4 για ν' αποφύγει τον έλεγχο, και δ. Την παραδοχή του στον ΜΚ3 ότι πήρε τα χρήματα αυτά γιατί τα είχε ανάγκη, δείχνουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολία ότι όταν πήρε τα χρήματα αυτά ενήργησε δόλια και ιδιοποιήθηκε τα χρήματα αυτά που είσπραξε για λογαριασμό της εταιρείας χωρίς τη συγκατάθεση των εργοδοτών του. Άρα θεωρώ πως πληρούνται και τα υπόλοιπα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η Κατηγορούσα Αρχή συνεπώς είναι κατάληξη μου ότι πέτυχε να αποδείξει την 1η κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και συναφώς ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε αυτήν. (Υπ.) ......................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Κλοπή από υπηρέτη - άρθρα 268 και 255 του Κεφ.154. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο