Η Δημοκρατία ν. Βαλεντίνος Μιχαήλ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10927/17, 8/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2018:4 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Α. Κονή, Α.Ε.Δ. Τ. Κατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10927/17 Η Δημοκρατία ν.
- Βαλεντίνος Μιχαήλ
- Χριστιάνα Θρασυβούλου Κατηγορουμένων 08.03.2018 Για τη Δημοκρατία: κα Μ. Μασούρα (κα Ιωαννίδου για ν' ακούσει ποινή) Κατηγορούμενος 1 παρών, γι' αυτόν: κ. Λ. Νεοφύτου Κατηγορούμενη 2 παρούσα, γι' αυτήν: κ. Δ. Λοχίας Π Ο Ι Ν Η Το Κακουργιοδικείο Λεμεσού καλείται και πάλι να επιβάλει ποινή σε κατηγορούμενους για τη διάπραξη αδικημάτων που αφορούν ναρκωτικές ουσίες. Συγκεκριμένα, οι κατηγορούμενοι βρέθηκαν ένοχοι με δική τους παραδοχή στη διάπραξη των πιο κάτω αδικημάτων κατά παράβαση των προνοιών του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, ως έχει τροποποιηθεί: Ο κατηγορούμενος 1 στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, δηλαδή 3 κιλά και 971,1 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (κατηγορία 2) και της παράνομης κατοχής της πιο πάνω ποσότητας με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα (κατηγορία 4). Η κατηγορούμενη 2 στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, δηλαδή 994,1 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (κατηγορία 5). Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από την Κατηγορούσα Αρχή και βρίσκουν σύμφωνη την Υπεράσπιση. Τα παραθέτουμε: Στις 16.07.2017, κατόπιν πληροφορίας ότι ο κατηγορούμενος 1 είχε στην κατοχή του μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών την οποία προμήθευε σε άλλα πρόσωπα, αστυφύλακες της Υ.ΚΑ.Ν. Αρχηγείου, μετέβηκαν στην οικία του κατηγορούμενου 1, που βρίσκεται, στο χωριό Πύργος της επαρχίας Λεμεσού, την οποία έθεσαν υπό διακριτική παρακολούθηση. Στις 16:08 ο κατηγορούμενος 1 εξήλθε από την οικία του, επιβιβάστηκε στο όχημα του και αναχώρησε. Μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. Αρχηγείου τον ανέκοψαν για έλεγχο. Ο Μ.Κ.1 επί του κατηγορητηρίου, πληροφόρησε τον κατηγορούμενο 1 για το λόγο της ανακοπής του και ότι είχε πρόθεση να ερευνήσει τόσο τον ίδιο όσο και το όχημα του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, ο κατηγορούμενος 1 απάντησε: «Έτo τζιαμέ ότι έχω, εν τρία κιλά πράμα», δείχνοντας του, ένα νάιλον πράσινο σακούλι σκουπιδιών πάνω στο οποίο ήταν περιτυλιγμένη μαύρη πλαστική κολλητική ταινία. Ο Μ.Κ.1 του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και ο κατηγορούμενος 1 απάντησε: «Εν δικά μου». Ο Μ.Κ.1 έσκισε το νάιλον σακούλι και είδε ότι εντός αυτού υπήρχαν τρία νάιλον διαφανή σακούλια πάνω στα οποία υπήρχε τυλιγμένη καφέ πλαστική κολλητική ταινία, στο καθένα ξεχωριστά και μέσα σε αυτά ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Ο Μ.Κ.1 τα παρέλαβε ως τεκμήρια και αφού τα υπέδειξε στον κατηγορούμενο 1 τον πληροφόρησε ότι η κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή κάνναβης, απαγορεύεται και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο ο κατηγορούμενος 1 απάντησε: «Εντάξει». Ο Μ.Κ.1 συνέλαβε τον κατηγορούμενο 1 για αυτόφωρο αδίκημα, του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε: «Έχω ακόμα ένα κιλό στο σπίτι». Ο Μ.Κ.1 του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο κι ο κατηγορούμενος 1 απάντησε: «Πάμε να σας το δώκω». Την ιδία μέρα και μεταξύ των ωρών 17:15 - 17:50 ερευνήθηκε η οικία του κατηγορουμένου 1, κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης. Κατά την είσοδο μελών της Υ.ΚΑ.Ν. και του κατηγορουμένου 1, στο μέρος βρισκόταν η κατηγορούμενη 2 μαζί με τα τρία ανήλικα παιδιά τους. Ο κατηγορούμενος 1 οδήγησε την Αστυνομία σε δωμάτιο της οικίας το οποίο χρησιμοποιούσε η κατηγορούμενη 2, ως ινστιτούτο αισθητικής, για να υποδείξει τη συσκευασία κάνναβης που είχε αναφέρει προηγουμένως. Όταν ο κατηγορούμενος 1 διαπίστωσε ότι η συσκευασία δεν ήταν στο σημείο που την είχε αφήσει, απευθύνθηκε προς την σύζυγο του, κατηγορούμενη 2 και της είπε: «Ρε μωρό μου που το έβαλες;». Τότε η κατηγορούμενη 2 απάντησε: «επέταξα το πας την ταράτσα». Αμέσως της επιστήθηκε η προσοχή της στο Νόμο και αυτή απάντησε: «Εφοήθηκα, είδα σας, τι ήθελες να κάμω;» Στη συνέχεια η κατηγορούμενη 2 οδήγησε την Αστυνομία στην πίσω αυλή της οικίας και υπέδειξε το σημείο στο οποίο πέταξε τα ναρκωτικά, επρόκειτο για σημείο πάνω στην ταράτσα. Με τη χρήση σκάλας μέλος της Υ.ΚΑ.Ν. ανέβηκε στην ταράτσα της οικίας όπου είδε ένα νάιλον καφέ σακούλι σκουπιδιών. Το σακούλι παραλήφθηκε και διαπιστώθηκε ότι εντός αυτού υπήρχε συσκευασμένη ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Η κάνναβη υποδείχτηκε στους δυο κατηγορούμενους οι οποίοι πληροφορήθηκαν ότι η κατοχή της απαγορεύεται και αφού τους επιστήθηκε η προσοχή τους στο Νόμο, η κατηγορούμενη 2 απάντησε: «Τζιήνο ένει» και ο κατηγορούμενος 1: «Εν τζιήνο». Αργότερα την ιδία μέρα, ο Μ.Κ.17 επί του κατηγορητηρίου έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο
- Στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος 1 ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι λόγω του ότι είχε οικονομικά προβλήματα ζήτησε από γνωστό του πρόσωπο που ασχολείτο με ναρκωτικά να κάμει κάποια «δουλειά» σχετικά με ναρκωτικά για να κερδίσει χρήματα. Το εν λόγω πρόσωπο του τηλεφώνησε την 13 - 14.07.2017 και του ζήτησε να παραλάβει από συγκριμένο σημείο στον Άγιο Γεώργιο Αλαμάνου μια σακούλα με τέσσερα κιλά κάνναβης για να τα φυλάξει μέχρι να του πει που θα τα μεταφέρει. Για τη «δουλειά» αυτή θα έπαιρνε €1.
- Πριν παραλάβει τα ναρκωτικά ο κατηγορούμενος 1, ενημέρωσε την σύζυγο του κατηγορουμένη 2, η οποία δέχτηκε όπως «ο κατηγορούμενος 1 παραλάβει τα ναρκωτικά για εκείνη τη φορά». Όταν ο κατηγορούμενος 1 παρέλαβε τα τέσσερα κιλά κάνναβης, τα τοποθέτησε σε σημείο της στέγης της οικίας του ενημερώνοντας την κατηγορούμενη 2 πού τα τοποθέτησε. Την 16.07.2017 το πιο πάνω άγνωστο πρόσωπο του ζήτησε να μεταφέρει τρία κιλά σε σημείο κοντά στο ξενοδοχείο Meridien. Αφού έβαλε τα τρία κιλά σε σακούλι, άφησε το άλλο κιλό σε δωμάτιο της οικίας, ζητώντας από την κατηγορούμενη 2, «να έχει την έννοια του». Ακολούθησε η σύλληψη των κατηγορουμένων 1 και 2 στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού δυνάμει δικαστικών ενταλμάτων. Όταν τους εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης τους και τους επεστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «έκαμα λάθος», η δε κατηγορούμενη 2 «Δεν έχω να πω τίποτε». Στη συνέχεια, η Μ.Κ.5 επί του κατηγορητηρίου, έλαβε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη
- Η κατάθεση λήφθηκε υπό μορφή ερωτοαπαντήσεων, όπου σε όλες τις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν, απαντούσε με τη στερεότυπη φράση: «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Στις 18.07.2017 ο κατηγορούμενος 1 προέβηκε, στην παρουσία μελών της Υ.ΚΑ.Ν., σε υποδείξεις σκηνών, κατόπιν δικής του επιθυμίας. Την ίδια μέρα, ο κατηγορούμενος 1 σε συμπληρωματική ανακριτική κατάθεση, ανέφερε ότι συγκεκριμένος αριθμός κλήσης ήταν του προσώπου που του έδινε οδηγίες για την μεταφορά των ναρκωτικών και ο ίδιος επικοινωνούσε μαζί του με αριθμό κάρτας παροχέα της οποίας τον αριθμό δεν θυμόταν και την οποία αγόρασε δέκα μέρες προηγουμένως κατόπιν οδηγιών του άγνωστου προσώπου. Την 21.07.2017 ο Μ.Κ.17 έλαβε νέα ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη
- Στην κατάθεση της η κατηγορούμενη 2 ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι σύζυγος της, κατηγορούμενος 1, την είχε πληροφορήσει ότι θα έκανε μεταφορά κάνναβης και θα έβγαζε «γρήγορα λεφτά». Αυτή αρχικά αρνήθηκε, αλλά έπειτα είπε στον κατηγορούμενο 1 «να κάνει ότι ήθελε», αυτή όμως δεν ήθελε να έχει σχέση. Έπειτα ο κατηγορούμενος 1 έφυγε από το σπίτι και μετά από λίγο έφερε στο σπίτι μια σακούλα σκουπιδιών που είχε μέσα κάνναβη και την έβαλε πάνω στην ταράτσα. Την 16.07.2017, ο κατηγορούμενος 1 ενημερώθηκε ότι έπρεπε να μεταφέρει την κάνναβη και αφού κατέβασε το σακούλι με την κάνναβη από την ταράτσα, μπήκε σε δωμάτιο της οικίας και αφαίρεσε ένα σακούλι κάνναβης. Ο κατηγορούμενος 1 της ανάφερε ότι το ένα σακούλι κάνναβης του είπαν να μην το πάρει και ότι θα επέστρεφε σύντομα. Αφού πέρασε λίγος χρόνος, τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο 1, ο τελευταίος δεν απάντησε την κλήση της και αυτή κοίταξε έξω από το παράθυρο του σπιτιού της, είδε κάποια πρόσωπα και υποψιάστηκε ότι ήταν Αστυνομικοί. Πανικοβλήθηκε, έπιασε το σακούλι με την κάνναβη και το έριξε πάνω στην ταράτσα. Όταν ήρθαν οι Αστυνομικοί, τους υπόδειξε το σημείο που έριξε την κάνναβη. Σύμφωνα με την Έκθεση του Εργαστηρίου Δακτυλοσκοπίας, δαχτυλικό αποτύπωμα που βρέθηκε σε συσκευασία των ναρκωτικών ανήκει στον κατηγορούμενο
- Η κατηγορούμενη 2 δεν συνδέθηκε δακτυλοσκοπικά με τα τεκμήρια. Σύμφωνα με την Έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους, το σύνολο των ναρκωτικών που βρέθηκαν ήταν συνολικού βάρους 3 κιλών και 971,1 γραμμαρίων φυτού κάνναβης, από το οποίο δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη, η ποσότητα των 2 κιλών και 977 γραμμαρίων εντοπίστηκε στην ανακοπή του κατηγορούμενου 1 και η ποσότητα των 994,1 γραμμαρίων ήταν αυτή που πέταξε η κατηγορούμενη 2 στην ταράτσα. Ο κατηγορούμενος 1 βρίσκεται υπό κράτηση από τις 16.07.
- Τόσο ο κατηγορούμενος 1 όσο και η κατηγορούμενη 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 1 κατά την αγόρευση του για σκοπούς μετριασμού της ποινής, αναφέρθηκε στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων από μέρους του κατηγορούμενου 1 τονίζοντας ότι το γεγονός ότι οι αστυνομικές αρχές ενήργησαν κατόπιν πληροφορίας, αυτό απέκλειε εξ' αρχής την υλοποίηση της μεταφοράς των επίδικων ναρκωτικών στο σημείο που ο κατηγορούμενος 1 είχε οδηγίες να αφήσει ώστε να τα παραλάβει άλλο πρόσωπο. Τόνισε ότι από την όλη επιχείρηση για ανακοπή του οχήματος του κατηγορούμενου 1 δεν διέτρεξε κίνδυνο οποιοδήποτε μέλος της αστυνομίας, ότι ο κατηγορούμενος 1 κατά την ανακοπή του οχήματος του δεν επιχείρησε να διαφύγει, ούτε 'να προστατεύσει με οποιοδήποτε τρόπο τα ναρκωτικά' και ότι συνεργάσθηκε με την αστυνομία για τη διαλεύκανση της υπόθεσης. Κάλεσε το δικαστήριο να λάβει υπόψη την άμεση παραδοχή του πελάτη του αλλά και την έμπρακτη μεταμέλεια του, υπογραμμίζοντας ότι η ανεύρεση της ποσότητας των ναρκωτικών στην οικία του, πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια του κατηγορούμενου
- Αναφέρθηκε ακόμα στο ελατήριο του κατηγορούμενου 1 που τον οδήγησε στη διάπραξη των αδικημάτων διευκρίνισε ότι το ανέφερε όχι για να αιτιολογήσει τη συμπεριφορά του πελάτη του αλλά για να γίνει αντιληπτό ότι ο κατηγορούμενος υπό το βάρος των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε, άσκησε λανθασμένα την κρίση του και διέπραξε τα αδικήματα των κατηγοριών που τον βαρύνουν. Επικαλέσθηκε επίσης διάφορους παράγοντες οι οποίοι, κατά την εισήγηση του, αποτελούν μετριαστικούς λόγους δυνάμει του άρθρου 30
(4)(β) του Νόμου 29/77 ως έχει τροποποιηθεί. Έκανε ακόμα αναφορά στο είδος των ναρκωτικών αλλά και στην ποσότητά τους, εισηγούμενος ότι η ποσότητα των ναρκωτικών στην παρούσα υπόθεση απέχει πολύ από τις «ποσότητες μαμούθ» που εκδίκασε το παρόν Δικαστήριο σε άλλες υποθέσεις. Ζήτησε επίσης όπως ληφθεί υπόψη ότι τα ναρκωτικά δεν διοχετεύθηκαν τελικά στην αγορά. Αναφέρθηκε ακόμα στο ρόλο του κατηγορούμενου 1 στην παρούσα υπόθεση εισηγούμενος ότι αν και σημαντικός, εν τούτοις περιοριζόταν «στην απλή μεταφορά των ναρκωτικών και τίποτα περισσότερο». Τέλος ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1 επικαλέσθηκε τις προσωπικές συνθήκες του πελάτη του, υιοθετώντας την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και καταθέτοντας σχετική ιατρική βεβαίωση, Τεκμήριο Β, σε σχέση με το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει. Ο συνήγορος της κατηγορούμενης 2 τόνισε ότι η πελάτιδα του έχει βρεθεί ένοχη στην κατηγορία της απλής κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, κατηγορία η οποία είναι σαφώς λιγότερο σοβαρή από την κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια. Αναφέρθηκε στη συνέχεια στις συνθήκες κάτω από τις οποίες η κατηγορούμενη 2 διέπραξε το αδίκημα, ότι δηλαδή ενεπλάκη στην παρούσα υπόθεση λόγω των ενεργειών του συζύγου της που μετέφερε στην οικία τους τις ναρκωτικές ουσίες και ότι όταν ο τελευταίος έφυγε από την οικία για να παραδώσει μέρος της ποσότητας, άφησε στο δωμάτιο που χρησιμοποιείτο από την ίδια ως ινστιτούτο αισθητικής, την ποσότητα των 994,1 γραμμαρίων. Λόγω της καθυστέρησης του συζύγου της, κατηγορούμενου 1, να επιστρέψει, η ίδια ανησύχησε. Η ανησυχία της μεταβλήθηκε σε πανικό όταν αντιλήφθηκε παρουσία ατόμων και οχημάτων έξω από το σπίτι της. Λόγω του πανικού που την κατέβαλε, πήρε στα χέρια της την πιο πάνω ποσότητα ναρκωτικών και την πέταξε στην ταράτσα της οικίας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος εισηγήθηκε ότι ο ρόλος της κατηγορούμενης 2 ήταν περιθωριακός και περιορισμένος και ότι διήρκησε για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες ενήργησε, μπορούν να χαρακτηρίσουν την περίπτωση της ως «πολύ μειωμένης σοβαρότητας». Επικαλέσθηκε και αυτός διαφόρους μετριαστικούς παράγοντες που προβλέπονται στο άρθρο 30
(4)(β) του Νόμου 29/77 όπως έχει τροποποιηθεί και αναφέρθηκε σε κάποια έκταση στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις της κατηγορούμενης
- Εδωσε ιδιαίτερη έμφαση στα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν τα δυο μικρότερα παιδιά της, τα οποία είναι δίδυμα και ατέθεσε σχετική ιατρική βεβαίωση, Τεκμήριο Γ, σε σχέση με τα προβλήματα αυτά. Υπογράμμισε ότι λόγω του εγκλεισμού του συζύγου της στις κεντρικές φυλακές, η ευθύνη της έχει γίνει ακόμα πιο μεγάλη αφού είναι πλέον η μοναδική προστάτιδα των ανηλίκων αυτών παιδιών. Αναφέρθηκε στους γονείς τόσο της κατηγορούμενης 2 όσο και του κατηγορούμενου 1 τονίζοντας ότι είναι άτομα προχωρημένης ηλικίας που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας και δεν είναι σε θέση να αναλάβουν τη φροντίδα των τριών μικρών παιδιών. Εισηγήθηκε τέλος ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει στην κατηγορούμενη 2 ποινή στερητική της ελευθερίας όπως προχωρήσει στην αναστολή της, εκθέτοντας τους λόγους για τους οποίους δικαιολογείται κάτι τέτοιο. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι πολύ σοβαρές και οι ποινές που προβλέπονται πολυετείς. Επισημαίνουμε ότι για το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β, όπως είναι η κάνναβη, με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα, προβλέπεται δια βίου φυλάκιση ενώ για το αδίκημα της απλής κατοχής κάνναβης, φυλάκιση 8 ετών. Όπως έχει νομολογηθεί, η χρήση ναρκωτικών εξαπλώνεται στη χώρα μας με γοργό ρυθμό επηρεάζοντας άμεσα και πολλές φορές καταλυτικά όχι μόνο τη ζωή του χρήστη και της οικογένειας του αλλά ταυτόχρονα φθείρει και τον ιστό της κοινωνίας. Τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα[1]. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική. Με αυτό τον τρόπο τα Δικαστήρια συμβάλλουν στη χαλιναγώγηση του παρατηρούμενου φαινομένου της διάβρωσης της κοινωνίας και των νέων ανθρώπων ειδικότερα[2]. Η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους, την αποτροπή του ιδίου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος στο μέλλον και την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες. Πρώτο, την αποτροπή που είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και δεύτερο την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση[3]. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμά τους[4]. Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπόψη τη μεγάλη συχνότητα με την οποία διαπράττονται αυτού του είδους τα αδικήματα. Για το θέμα αυτό λαμβάνουμε δικαστική γνώση έχοντας υπόψη το μεγάλο αριθμό υποθέσεων τέτοιας φύσεως, που παρουσιάζονται για εκδίκαση ενώπιον μας. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το ήμισυ σχεδόν των υποθέσεων που εκκρεμούν σήμερα ενώπιον του Κακουργιοδικείου για εκδίκαση, αφορούν ναρκωτικές ουσίες. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά, ως και ο ρόλος του δράστη, είναι παράγοντες βαρύνουσας σημασίας κατά τον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η ποσότητα είναι μεγάλη και η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών[5]. Όπως δε λέχθηκε στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν Αστυνομίας[6], η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. (Βλέπε επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας[7].) Στην παρούσα υπόθεση, ο κατηγορούμενος 1 κατείχε μια αρκετά μεγάλη ποσότητα, ήτοι 3 κιλά και 971,1 γραμμάρια φυτού κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, ενώ τη διόλου ευκαταφρόνητη ποσότητα των 994,1 την κατείχε μαζί με την κατηγορούμενη
- Επισημαίνουμε ότι η κάνναβη δεν θεωρείται ως ένα από τα πλέον σκληρά ναρκωτικά, εξ ου και συγκαταλέγεται στην κατηγορία Β. Σε σχέση με το ρόλο των κατηγορουμένων στην παρούσα υπόθεση, δεν συμφωνούμε με τη θέση του συνηγόρου του κατηγορούμενου 1 ότι ο ρόλος του πελάτη του περιοριζόταν στην απλή μεταφορά των παράνομων ουσιών. Ο κατηγορούμενος 1 προσέγγισε από μόνος του, με δική του πρωτοβουλία, γνωστό του πρόσωπο και του ζήτησε να κάνει «δουλειά» που έχει σχέση με ναρκωτικά με σκοπό το γρήγορο κέρδος. Οταν κατέληξε με το πρόσωπο αυτό σε συμφωνία, παρέλαβε ολόκληρη την ποσότητα των ναρκωτικών κατόπιν οδηγιών που έλαβε από το πρόσωπο αυτό, τη μετέφερε και την έκρυψε στο σπίτι του. Είχε δηλαδή τη φύλαξη τους και όταν το τρίτο πρόσωπο του ζητούσε να του παραδώσει κάποια ποσότητα, αυτός το έπραττε. Δεν είναι η περίπτωση προσώπου που απλώς παραλαμβάνει κατόπιν οδηγιών ναρκωτικά από ένα μέρος και τα μεταφέρει σε άλλο. Ο ρόλος της κατηγορούμενης 2 ήταν σίγουρα μικρότερος. Κατ' αρχάς ενεπλάκη στην παρούσα υπόθεση λόγω της εμπλοκής του συζύγου της ο οποίος μετέφερε και έκρυψε τα ναρκωτικά στην οικία τους και στη συνέχεια όταν κλήθηκε να παραδώσει την ποσότητα των 2 κιλών και 977 γραμμαρίων, κατόπιν οδηγιών που έλαβε, άφησε την ποσότητα των 994,1 γραμμαρίων στο δωμάτιο της οικίας που χρησιμοποιούσε η κατηγορούμενη 2, ως ινστιτούτο αισθητικής. Δεν σκέφτηκε δηλαδή από μόνη της να εμπλακεί στην υπόθεση ούτε ήρθε σε επαφή με άτομα που σχετίζονται με ναρκωτικά, όπως την περίπτωση του κατηγορούμενου
- Περαιτέρω η περίπτωση της αφορά απλή κατοχή της πιο πάνω ποσότητας των 994,1 γραμμαρίων για πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Σημειώνουμε ακόμα τη θέση που προβλήθηκε από το συνήγορο της, η οποία δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή, ότι αυτή αρχικά δεν ήθελε να έχει σχέση με τα ναρκωτικά, στη συνέχεια βέβαια παρατηρούμε ότι αυτή έλαβε πιο ενεργό ρόλο όταν ο κατηγορούμενος της ανέθεσε να έχει την «έννοια τους», εννοώντας το σακούλι με την εναπομείνασα ποσότητα ναρκωτικών. Επισημαίνουμε εδώ ότι η κατηγορούμενη 2 απέκρυψε την ποσότητα αυτή όταν αντιλήφθηκε την παρουσία της Αστυνομίας. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1 ζήτησε όπως ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι όταν ο κατηγορούμενος 1 αποχώρησε από την οικία του με την ποσότητα των ναρκωτικών, αυτός ανακόπηκε από την Αστυνομία η οποία παρακολουθούσε την οικία του και ότι αυτό είχε ως αποτέλεσμα τα ναρκωτικά να μην διοχετευτούν στην αγορά. Τα πιο πάνω δεν αποτελούν μετριαστικό παράγοντα. Τα ναρκωτικά δεν διοχετεύτηκαν στην αγορά λόγω της έγκαιρης επέμβασης της Αστυνομίας και όχι για οποιοδήποτε άλλο λόγο που αφορούσε τον κατηγορούμενο
- Η ομολογία διάπραξης των αδικημάτων στα Αστυνομικά όργανα μέσω θεληματικής κατάθεσης και η παραδοχή ενός κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου λαμβάνονται υπόψη ως μετριαστικοί παράγοντες. Σημειώνουμε όμως ότι η ομολογία και η παραδοχή του κατηγορουμένου 1, όσον αφορά την ποσότητα των 2 κιλών και 977 γραμμαρίων, δεν είναι βαρύνουσας σημασίας καθότι ο συσχετισμός του κατηγορούμενου 1 με τα υπό κρίση αδικήματα δεν ήταν έργο ιδιαίτερα δύσκολο για τις ανακριτικές αρχές αφού οι ναρκωτικές ουσίες εντοπίστηκαν εντός του οχήματος του. Η παραδοχή όμως τόσο του κατηγορούμενου 1 όσο και της κατηγορούμενης 2 σε σχέση με την ποσότητα των 994,1 γραμμαρίων φυτού κάνναβης ήταν έγκαιρη αφού τα όσα αφορούν τη συγκεκριμένη ποσότητα αναφέρθηκαν αμέσως από τους κατηγορούμενους 1 και 2, από μεν τον κατηγορούμενο 1 ότι φύλαγε την ποσότητα αυτή σε δωμάτιο της οικίας τους, από δε την κατηγορούμενη 2 ότι πέταξε την ποσότητα στην ταράτσα της οικίας. Υπενθυμίζουμε ότι ήταν ο ίδιος ο κατηγορούμενος 1 που αποκάλυψε στην Αστυνομία την ύπαρξη της πιο πάνω ποσότητας. Αυτός οδήγησε τα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. στην οικία του για να τους την παραδώσει και η ναρκωτική ουσία εντοπίστηκε στο σημείο που υπέδειξε στην Αστυνομία η κατηγορουμένη
- Έχοντας τα πιο πάνω υπόψη αλλά και την άμεση παραδοχή των κατηγορουμένων 1 και 2 ενώπιον του Δικαστηρίου, αναγνωρίζουμε ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να ανταμείβεται με έκπτωση στην ποινή καθότι αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης και είναι απτό στοιχείο της ειλικρινούς μεταμέλειας τους. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας[8]. Στην υπόθεση Ανδρέας Ανδρέου ν. Δημοκρατίας[9] το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι «η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να «μεταφερθεί» στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι΄ αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής». Περαιτέρω, στην υπόθεση Δημήτρης Βασιλείου ν Δημοκρατίας[10] τονίστηκε για άλλη μια φορά ότι η παραδοχή έχει τη σημασία της, ακόμα και στην περίπτωση που κάποιος συλλαμβάνεται επ' αυτοφώρω να διαπράττει αδίκημα που αφορά σε ναρκωτικές ουσίες, δεν μπορούμε να την παραγνωρίσουμε. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται: «. Αφετέρου όμως δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε το πάντοτε ευπρόσδεκτο μιας παραδοχής ως απτού στοιχείου μεταμέλειας αλλά και τη σημασία της.» Περαιτέρω λαμβάνουμε δεόντως υπόψη ότι και οι δύο κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου (βλ. Ανδρέας Ανδρέου ν Δημοκρατίας (ανωτέρω)). Έγινε αναφορά από το συνήγορο του κατηγορούμενου 1 ότι το κίνητρο του κατηγορούμενου 1 για την τέλεση των αξιόποινων πράξεων για τις οποίες έχει βρεθεί ένοχος, ήταν η ανακούφιση των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Παρόλο που τα πιο πάνω αναφέρθηκαν από το συνήγορο του όχι ως ελαφρυντικό αλλά για να αντιληφθεί το Δικαστήριο τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτός διέπραξε τα αδικήματα ενεργώντας με λανθασμένη κρίση, θα θέλαμε να τονίσουμε ότι όπως διαφαίνεται από τη νομολογία, η πείρα καταδεικνύει ότι οι έμποροι ναρκωτικών επιλέγουν συνήθως συνεργάτες άτομα ευάλωτα που έχουν άμεση οικονομική ανάγκη, όπως η περίπτωση των κατηγορουμένων 1 και 2[11]. Τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν μπορούν να αφεθούν να εξουδετερώσουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της ποινής που σε υποθέσεις ναρκωτικών είναι δεδομένη[12]. Ως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στην υπόθεση Παναγιώτης Μακρή ν Δημοκρατίας[13] «. όμως, αν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου.» Σημειώνουμε ακόμα ότι δεν ισχύουν στην υπό κρίση υπόθεση οι επιβαρυντικοί παράγοντες τους οποίους ο ίδιος ο Νόμος αναγνωρίζει δυνάμει του άρθρου 30
(4)(α) και 30
(4)(β)(vii), και ως εκ τούτου το αδίκημα καθίσταται λιγότερο σοβαρό. Παραθέτουμε στη συνέχεια τις προσωπικές και τις οικογενειακές περιστάσεις των κατηγορούμενων 1 και 2 ως αυτές περιγράφονται στις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας οι οποίες υιοθετήθηκαν από τους συνηγόρους τους αλλά και τα όσα αναφέρθηκαν από τους ιδίους τους συνηγόρους τους για το θέμα αυτό. Ο κατηγορούμενος 1 είναι σήμερα ηλικία 33 ετών και προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια, μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Είναι απόφοιτος Λυκείου. Δεν υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά λόγω καρδιολογικών προβλημάτων που παρουσίασε. Ασχολήθηκε με διάφορες εργασίες ενώ φοίτησε σε ιδιωτικό κολλέγιο αποκτώντας πτυχίο στον κλάδο ιατρικού επισκέπτη, εξασκώντας μάλιστα το επάγγελμα αυτό για ένα χρόνο. Τους τελευταίους έξι μήνες μέχρι τη σύλληψη του εργαζόταν ως μηχανοδηγός. Το έτος 2012 τέλεσε γάμο με την κατηγορούμενη 2 με την οποία απέκτησε τρία αγόρια, ένα 5 ½ χρόνων και δύο δίδυμα, 2 ετών. Τα τελευταία δύο χρόνια οι κατηγορούμενοι 1 και 2 διαμένουν με τα παιδιά τους σε οικία στην περιοχή Πύργος της επαρχίας Λεμεσού, η οποία τους παραχωρήθηκε από τους γονείς του κατηγορούμενου
- Οι σχέσεις του ζεύγους περιγράφονται ως ικανοποιητικές. Ο κατηγορούμενος 1 ξεπέρασε τα καρδιολογικά προβλήματα που αντιμετώπιζε με θεραπευτική αγωγή. Παρόλο που σήμερα δεν αντιμετωπίζει οποιοδήποτε κίνδυνο, εντούτοις το πρόβλημα της υγείας του είναι χρόνιο και είναι δυνατόν να επανέλθει. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο Β βεβαίωση ημερομηνίας 13.02.2018 του Δρ. Π. Γεωργίου καρδιολόγου - παθολόγου, ότι ο κατηγορούμενος 1 έχει ιστορικό υποτροπιάζουσας περικαρδίτιδας, μυοκαρδίτιδας και του χορηγείται κατά διαστήματα φαρμακευτική αγωγή. Η κατηγορούμενη 2 είναι σήμερα ηλικίας 36 ετών και κατάγεται από πολυμελή οικογένεια, χαμηλού οικονομικού επιπέδου. Είναι απόφοιτος Λυκείου και κάτοχος διπλώματος στον κλάδο της δημοσιογραφίας. Εργάστηκε για μικρό χρονικό διάστημα ως δημοσιογράφος. Εν συνεχεία, ενεγράφη και πάλι σε κολλέγιο όπου μετά από δύο χρόνια απέκτησε δίπλωμα Αισθητικής και εργάστηκε ως αισθητικός σε ξενοδοχείο και σε ιδιωτικό ινστιτούτο αισθητικής. Μετά το γάμο της με τον κατηγορούμενο 1 διαμόρφωσε ένα δωμάτιο στο χώρο του σπιτιού της που λειτουργούσε ως ινστιτούτο αισθητικής. Ο κύκλος εργασιών της ήταν πολύ περιορισμένος και ως εκ τούτου σταμάτησε την πιο πάνω εργασία και ασχολήθηκε με τη φροντίδα και των παιδιών της. Είναι λήπτρια ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. Η κατηγορούμενη 2 πάσχει από θρομβοφιλία και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Τα δύο μικρότερα παιδιά της, που είναι δίδυμα και γεννήθηκαν πρόωρα, έχουν και τα δύο φλέβα υποπλαστική στο αριστερό τους πόδι, με αποτέλεσμα το πόδι αυτό να είναι μικρότερο από το δεξί τους πόδι. Περαιτέρω πάσχουν, σύμφωνα με βεβαίωση του δρ. Α. Αργυρίου, παιδίατρου, ημερομηνίας 07.02.2018, Τεκμήριο Γ, από χρόνια ασθματική βρογχίτιδα και τους παρέχεται θεραπεία με εισπνεόμενα φάρμακα. Τα παιδιά χρήζουν συνεχούς παρακολούθησης από πνευμονολόγο, είναι ευάλωτα στις περιβαλλοντικές συνθήκες όπως οι αλλαγές του καιρού και η ύπαρξη σκόνης στην ατμόσφαιρα. Λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή με εισπνεόμενο φάρμακο τρεις φορές την ημέρα, ενώ όταν υπάρχει πτώση της θερμοκρασίας, η ανάγκη αυτή αυξάνεται σε έξι φορές την ημέρα. Την ευθύνη όλων των πιο πάνω την έχει επωμιστεί εξ ολοκλήρου η κατηγορούμενη
- Οι γονείς αμφοτέρων των κατηγορουμένων είναι άτομα προχωρημένης ηλικίας που αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι σοβαρά προβλήματα υγείας και ως εκ τούτου δεν μπορούν να βοηθήσουν τους κατηγορούμενους στη φροντίδα των τριών ανήλικων παιδιών τους. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπομνήσουμε ότι, επειδή σύμφωνα με τη νομολογία μας οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του παραβάτη δεν είναι βαρύνουσας σημασίας, σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, ενόψει των σοβαρότατων συνεπειών που προκύπτουν από την κατοχή και εμπορία των ναρκωτικών, αυτές λαμβάνονται υπόψη, δεν είναι όμως ικανές να εξασθενίσουν την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου. Σχετική είναι η απόφαση Μιχαήλ ν Δημοκρατίας[14], όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας
(1996)2 A.A.Δ.
- Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.» Η επιμέτρηση της ποινής είναι διαδικασία εξισορρόπησης όλων των πιο πάνω παραγόντων. Οι προηγούμενες αποφάσεις είναι καθοδηγητικές αλλά όχι καθοριστικής σημασίας. Η κάθε υπόθεση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της γεγονότα και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Στην απόφαση Μιχαήλ ν Δημοκρατίας[15] το Ανώτατο Δικαστήριο διά του Νικήτα Δ., σημείωσε σχετικά τα πιο κάτω: «Οι προηγούμενες υποθέσεις δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση. Ο λόγος γιαυτό είναι ότι, παρόλο που μπορεί να παρουσιάζουν ένα ή περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά εντούτοις, συχνά, δεν υπάρχει η ταυτοσημία στο βαθμό που θα ήταν σωστό να προοϊνίζεται η ίδια ποινή για κατοπινές υποθέσεις. Η μεγαλύτερη ίσως χρησιμότητα του δικαστικού προηγούμενου στον τομέα αυτό έγκειται στον εντοπισμό των περιστάσεων που θεωρήθηκαν ως ελαφρυντικές ή επιβαρυντικές. Στη Βρετανία επικράτησε η πρακτική να παρέχονται από καιρού εις καιρόν κατευθυντήριες γραμμές σε συμπυκνωμένη μορφή σχετικά με τη φύση και το εύρος των ποινών. .............................. Όντως, όπου διαφαίνεται η τάση, πάνω σε στέρεες βάσεις, μπορεί να διαμορφωθεί ένα είδος ταρίφας. Όμως δεν μπορεί να οδηγεί σε αποστέωση της εξουσίας του δικαστηρίου μπροστά στη ζωντανή πραγματικότητα που εμφανίζει κάθε υπόθεση με τις ιδιαιτερότητες της. Αυτό δεν σημαίνει ότι δε θα ισχύσει η διατίμηση, όπου υπάρχουν ουσιαστικές ομοιότητες. Χρειάζεται όμως προσοχή γιατί, παρόλο που τα ανθρώπινα επαναλαμβάνονται, είναι ανιχνεύσιμες διαφορές και λεπτομέρειες που προσδίδουν στο προηγούμενο άλλη, διαφοροποιημένη, διάσταση. Τα λέγουμε αυτά όχι για να μειώσουμε την μεγάλη προσπάθεια του συνηγόρου, να μας ενημερώσει για κάθε τι σχετικό, αλλά για να θέσουμε τις παραμέτρους της χρήσιμης καταφυγής στο προηγούμενο.» Παραθέτουμε ενδεικτικά κάποιες αποφάσεις όπου επιβλήθηκαν ποινές σε αδικήματα που αφορούσαν παρόμοιες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών Τάξεως Β. Στην Soleimani ν Αστυνομίας[16] το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε σε νεαρό πρόσωπο ηλικίας 26 ετών που παραδέχθηκε το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ενός κιλού περίπου ρητίνης κάνναβης. Στην Χρίστου ν Δημοκρατίας[17] το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την ποινή φυλάκισης των 11 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα για το αδίκημα της κατοχής 6 κιλών περίπου κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, σε 8 έτη φυλάκισης. Το Εφετείο έλαβε υπόψη τις τραγικές προσωπικές συνθήκες του εφεσείοντα σε συνδυασμό με την παραδοχή του. Στην υπόθεση Κωνσταντίνος Ευριπίδου ν Δημοκρατίας[18] ο κατηγορούμενος ηλικίας 26 ετών βρέθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 3 κιλών περίπου κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί ρητίνη. Το Εφετείο επικύρωσε την ποινή φυλάκισης 5 ετών που του είχε επιβληθεί πρωτόδικα, έκρινε ότι αυτή ήταν υπό τις περιστάσεις ορθή και δίκαιη. Στην Ανδρέας Ανδρέου ν Δημοκρατίας (ανωτέρω) το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε ποινή φυλάκισης σε 3,5 έτη στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 996,8 γραμμαρίων κάνναβης, λαμβάνοντας υπόψη την επιδείνωση της υγείας του εφεσείοντα, τις θλιβερές περιστάσεις του ως προς την ασθένεια του αλλά και ως προς τις εν γένει εμπειρίες του από διάφορα περιστατικά που βίωσε, το λευκό του ποινικό μητρώο και τη μεταμέλεια του που ευθύς εξαρχής επέδειξε, τη συνεργασία του με την Αστυνομία και την παραδοχή του στο Δικαστήριο. Στην Κώστας Προεστού ν Δημοκρατίας[19] το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 4 χρόνων που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα μετά από παραδοχή στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 2 κιλών και 7,5 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο εφεσείων ήταν 43 ετών, λευκού ποινικού μητρώου, νυμφευμένος πατέρας τριών κοριτσιών ηλικίας 21, 20 και 16 ετών με τη μικρότερη του θυγατέρα να πάσχει από γενετική σπαστική διπληγία με μόνιμη κινητική αναπηρία. Ακόμη ο εφεσείων παρουσίαζε και ο ίδιος σοβαρή αναπηρία αφού έχασε μέρος του αριστερού του πέλματος και χρησιμοποιούσε τεχνητό μέλος. Εξετάσαμε όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μας, συμπεριλαμβανομένων των μετριαστικών παραγόντων που εκθέσαμε πιο πάνω. Αφού συνυπολογίσαμε και σταθμίσαμε όλους τους παράγοντες κρίνουμε ότι η αρμόζουσα ποινή αναπόφευκτα, είναι αυτή της φυλάκισης. Επιβάλλουμε τις ακόλουθες ποινές: Στον κατηγορούμενο 1 στην κατηγορία 4: 5 έτη φυλάκιση Στην κατηγορούμενη 2 στην κατηγορία 5: 2 έτη φυλάκιση Στην κατηγορία 2 δεν επιβάλλουμε ποινή αφού βασίζεται στα ίδια γεγονότα με την κατηγορία 4 όπου επιβλήθηκε ποινή. Η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο 1 μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος 1 βρίσκεται υπό κράτηση, δηλαδή από τις 16.07.
- Στη συνέχεια θα εξετάσουμε κατά πόσο η ποινή φυλάκισης που έχουμε επιβάλει στην κατηγορούμενη 2 θα εκτιθεί άμεσα, ή θα τύχει αναστολής, δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72, ως και η σχετική εισήγηση του συνηγόρου της. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί από την τελευταία τροποποίηση στον Ν. 95/72, με τον τροποποιητικό Νόμο 186(Ι)/
- Με τη εν λόγω τροποποίηση το νέο άρθρο 3
(2)προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου.» Οι αρχές που ακολουθούνται όταν εξετάζεται ζήτημα για αναστολή ποινής φυλακίσεως, έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τόσο πριν όσο και μετά την επελθούσα στο άρθρο 3 του Ν.95/72, τροποποίηση. Επισημαίνουμε ακόμη ότι η ποινή φυλάκισης με αναστολή, δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της[20]. Σε σχέση δε με το άρθρο 3
(2)του Ν.95/72, ως τροποποιήθηκε με τον Ν.186 (Ι)/03, αντλούμε καθοδήγηση αναφορικά με την εφαρμογή του από τις υποθέσεις Παπαευσταθίου ν Αστυνομίας[21], Τραλαλάς ν Αστυνομίας[22] και ειδικότερα Χριστοφίδης ν Δημοκρατίας[23] και Γενικός Εισαγγελέας ν Κανάρη (Αρ. 2)[24]. Χρήσιμη αναφορά γίνεται επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v Τζιαουχάρη[25] και στο ακόλουθο απόσπασμα: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing In Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.ά.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303)». Στην παρούσα υπόθεση προβληματιστήκαμε έντονα για το μέλλον των παιδιών της κατηγορούμενης 2 καθότι θα μείνουν μόνα και απροστάτευτα. Για το ίδιο ζήτημα στην υπόθεση Νίκη Τσιάκκα ν Δημοκρατίας και Παντελής Ιωάννου ν Δημοκρατίας[26], ο Δικαστής Ναθαναήλ στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, υιοθετώντας τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Μπαλλής ν Δημοκρατίας[27] αναφέρει τα εξής: «Κρίνεται ότι το Κακουργιοδικείο δεν έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στο ρόλο της εφεσείουσας ως μητέρας υπό τις ιδιαίτερες οικογενειακές της συνθήκες. Η νομολογία έχει από νωρίς αναγνωρίσει την ιδιαίτερη σχέση της μητέρας προς το παιδί το οποίο μένει απροστάτευτο κατά τον εγκλεισμό της στις φυλακές, με τις συνέπειες επί της οικογένειας της να είναι βαρύτερες. (Μπαλλής ν. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 273). Με δεδομένο ότι και ο σύζυγος της - εφεσείων - εκτίει επίσης ποινή φυλάκισης, το παιδί της οικογένειας θα παραμείνει αναγκαστικά στην Παιδική Στέγη για όλη τη σχετική περίοδο φυλάκισης αμφοτέρων. Το παιδί, λόγω ακριβώς της παραβατικής συμπεριφοράς του ζεύγους και των μεταξύ τους προβλημάτων, ήδη βρίσκεται στην Παιδική Στέγη. .............................. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, με μεγάλο δισταγμό, και με αποκλειστικό γνώμονα να δοθεί μια ακόμη ευκαιρία στην εφεσείουσα να αντιληφθεί το ρόλο της ως μητέρα και να μείνει μακριά από την παρανομία, αποφασίζεται η μείωση της ποινής της ως κατωτέρω. Η έφεση κατά της ποινής στην υπ' αρ. 42/10 έφεση, επιτρέπεται. Η ποινή των 5½ ετών στις κατηγορίες 4 και 5 μειώνεται στα 4 έτη, ενώ και η ποινή των 4 ετών στη δεύτερη κατηγορία, μειώνεται στα 3 έτη.» Επισημαίνουμε ότι στην υπόθεση Μπαλλής ν Δημοκρατίας, ανωτέρω, ο εφεσείων υποστήριξε με την έφεση του ότι η μη αναστολή της ποινής φυλάκισης που του είχε επιβληθεί σε υπόθεση που αφορούσε τα ίδια αδικήματα που διέπραξε και η συγκατηγορούμενη αδελφή του, της οποίας η έκτιση αναστάληκε, συνιστούσε άνιση μεταχείριση του. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση του απέρριψε την έφεση καθότι έκρινε ότι το παιδί της συγκατηγορούμενης θα έμενε χωρίς φροντίδα σε περίπτωση εγκλεισμού της και το γεγονός αυτό δικαιολογούσε την αναστολή της ποινής της[28]. Επισημαίνουμε ακόμη ότι οι αποφάσεις στις υποθέσεις Μπαλλής ν Δημοκρατίας και Γενικός Εισαγγελέας ν Πεγειώτη κ.α. ανωτέρω, η ποινή φυλάκισης που είχε επιβληθεί αναστάληκε κατά χρόνο μάλιστα που η ευχέρεια του Δικαστηρίου ήταν πολύ πιο περιορισμένη, αφού ετύγχαναν εφαρμογής οι πρόνοιες του Ν.95/72, πριν την τροποποίηση του με τον Ν. 186(Ι)/
- Όπως λοιπόν εκτίθεται ανωτέρω η κατηγορουμένη 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου και μητέρα τριών ανήλικων τέκνων ηλικίας σήμερα 5 ½ ετών και 2 ετών, τα οποία μάλιστα να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας. Ακόμη ο σύζυγος της, κατηγορούμενος 1, θα εκτίσει άμεσα την πολυετή ποινή φυλάκισης που του έχουμε επιβάλει, στοιχείο που εύλογα εξυπακούει πώς οι συνέπειες στην ίδια και στα ανήλικα τέκνα της από άμεση φυλάκιση και της ίδιας, θα είναι καταστροφικές. Σημειώνουμε ακόμα ότι οι γονείς και των δύο κατηγορουμένων είναι άτομα προχωρημένης ηλικίας, με σοβαρά προβλήματα υγείας, γεγονός που καθιστά δύσκολη την παροχή βοήθειας στην κατηγορούμενη 2 στη φροντίδα των παιδιών. Έχουμε επίσης υπόψη μας ότι ο βαθμός εμπλοκής της κατηγορούμενης 2 στην παρούσα υπόθεση είναι περιορισμένος και διήρκησε πολύ λίγο. Καθοδηγούμενοι λοιπόν από τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές και έχοντας υπόψη και την προηγούμενη άμεμπτη ζωή της κατηγορούμενης 2, την διαχρονική από τα Δικαστήρια επιδειχθείσα κατανόηση και ευαισθησία σε παρόμοιες περιπτώσεις, αλλά και τον σημαίνοντα και αναντικατάστατο ρόλο που καλείται να επιτελέσει στα ανήλικα τέκνα της, κρίνουμε ότι δικαιολογείται η αναστολή της ποινής φυλάκισης που της έχουμε επιβάλει στην κατηγορία
- Ευελπιστούμε ότι η κατηγορούμενη 2 θα εκμεταλλευτεί στο έπακρο την ευκαιρία που σήμερα της δίδεται και δεν θα επιδείξει ξανά στο μέλλον οποιασδήποτε μορφής παραβατική συμπεριφορά. Ως εκ των ανωτέρω διατάσσουμε όπως η πιο πάνω ποινή φυλάκισης, η οποία επιβλήθηκε στην κατηγορούμενη 2, στην κατηγορία 5 ανασταλεί για περίοδο 3 ετών από σήμερα. (Εξηγείται στην κατηγορούμενη 2, η έννοια της αναστολής της ποινής φυλάκισης). Τα Τεκμήρια 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 11, 12, 13, 14 και 15 του Καταλόγου Τεκμηρίων, Τεκμήριο Α, να δημευθούν και να καταστραφούν ενώ τα Τεκμήρια 5, 9 και 10 να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. (Υπ.) ............. Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Α. Κονής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: Παράνομη κατοχή και κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια [1] Τρύφωνος ν Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 197, Beyki v Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 60 [2] Γενικός Εισαγγελέας ν Sak
(2005)2 A.A.Δ. 377, Κλεομένης ν Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 350, και Λαζάρου κ.ά. ν Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 633 [3] Βλέπετε σχετικά Πισκόπου και Δημοκρατία
(1999)2 Α.Α.Δ. 342, 351 [4] Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 [5] Βλέπετε σχετικά Esper και Δημοκρατία
(1972)2 Α.Α.Δ. 73, Moussa και Δημοκρατία
(1992)2 Α.Α.Δ. 320 και Μallouk v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 711 [6]
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 [7]
(2009)2 Α.Α.Δ. 551 [8]
(2002)2 ΑΑΔ 28 [9] Π.Ε. 163/2015, ημερομηνίας 11.7.2016 [10] Ποινική Έφεση 110/14 ημερομηνίας 15.06.2015 [11] Μιχαήλ ν Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 [12] Andrei Marius v Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2015:B380, Π.Ε. 155/14 ημερομηνίας 27.05.2015 και Jovanovic v Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 635 [13] Ποινική έφεση 33/12, ημερομηνίας 15.01.2013 [14]
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 [15]
(2003)2 Α.Α.Δ. 123, 130-131. [16]
(2006)2 Α.Α.Δ. 476 [17]
(2007)2 Α.Α.Δ. 448 [18] Ποινική Έφεση 187/13 ημερομηνίας 22.5.2014 [19] Ποινική Έφεση 17/2016 ημερομηνίας 22.05.2017 [20] Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373 [21]
(2004)2 Α.Α.Δ. 39 [22]
(2004)2 Α.Α.Δ. 323 [23]
(2004)2 Α.Α.Δ. 148 [24]
(2005)2 Α.Α.Δ. 327 [25]
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 [26]
(2011)2 Α.Α.Δ. 282 [27]
(1993)2 Α.Α.Δ. 273 [28] Βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν Πεγειώτη κ.α.
(2001)2 Α.Α.Δ. 617 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο