Δημοκρατία ν. Κύπρος Μάρκου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15357/15, 8/3/2018

(1)Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 371 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και των άρθρων 2, 3, 4

(1)(iii)

(2)και 5(α) του περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου 188(I)/2007 ως έχει τροποποιηθεί, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος 3 σε άγνωστη ημερομηνία για την Κατηγορούσα Αρχή το έτος 2015 στη Λεμεσό συνωμότησε μαζί με άλλα πρόσωπα να διαπράξουν κακούργημα, το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες ως αναφέρεται στη 2η κατηγορία (κατηγορία 1).

(2)Αδικήματα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(1)(iii)

(2)και 5(α) του περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου 188(I)/2007 ως έχει τροποποιηθεί και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ότι δηλαδή την 11η Αυγούστου 2015 στη Λεμεσό και Λόφου της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι περιουσία της Ανδριάνας Ιωάννου, δηλαδή κοσμήματα και χρυσαφικά αξίας €193.372, το χρηματικό ποσό των €15.000 σε μετρητά και ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας ALCATEL αξίας €100, όλα συνολικής αξίας €208.472 αποτελούσε έσοδο από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος, απέκτησε και κατείχε τα πιο πάνω (κατηγορία 2).

(3)Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 371, 255 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ότι δηλαδή σε άγνωστη ημερομηνία για την Κατηγορούσα Αρχή το έτος 2015 στη Λεμεσό και Λόφου, συνωμότησε με άλλα πρόσωπα να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή κλοπή, ως αναφέρεται στην 4η κατηγορία (κατηγορία 3).

(4)Κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 255, 262 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ότι δηλαδή την 11η Αυγούστου 2015 στη Λεμεσό και Λόφου, έκλεψε κοσμήματα και χρυσαφικά αξίας €193.372, το χρηματικό ποσό των €15.000 σε μετρητά και ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας ALCATEL αξίας €100, όλα συνολικής αξίας €208.472, περιουσία της Αντριάνας Ιωάννου (κατηγορία 4).

(5)Συνωμοσία προς διάπραξη πλημμελήματος, κατά παράβαση των άρθρων 372, 324

(1)και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ότι δηλαδή την 11η Αυγούστου 2015 στη Λόφου, συνωμότησε με άλλα πρόσωπα να διαπράξουν πλημμέλημα, δηλαδή, κακόβουλη ζημιά, ως αναφέρεται στην 6η κατηγορία (κατηγορία 5).

(6)Κακόβουλη ζημιά σε περιουσία, κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ως έχει τροποποιηθεί και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, ότι δηλαδή την 11η Αυγούστου 2015 στη Λόφου, εσκεμμένα και παράνομα κατέστρεψε το πισινό αριστερό γυαλί του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής KSV849 αξίας €140 περιουσία της Αντριάνας Ιωάννου (κατηγορία 6). Υπενθυμίζουμε ότι ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε ενοχή στα αρχικά στάδια της ακρόασης, και αφού εξέφρασε την επιθυμία του να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας, του επιβλήθηκε ποινή και στη συνέχεια κλήθηκε ως μάρτυρας, πρόκειται για το Μ.Κ.

1. Σε μεταγενέστερο στάδιο, ο κατηγορούμενος 2 προέβηκε και αυτός σε παραδοχή στις κατηγορίες 3, 4, 5, 6, 9[1] και 10[2], όμως επειδή δεν εκδήλωσε, όπως ήταν δικαίωμα του άλλωστε, πρόθεση να καταθέσει ως μάρτυρας στην υπόθεση, το Δικαστήριο δεν προχώρησε σε επιβολή ποινής, κάτι που θα γίνει στο τέλος της παρούσας διαδικασίας. Σύμφωνα με την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, ο κατηγορούμενος 3, ιδιοκτήτης χρυσοχοείου στη Λεμεσό, ήταν ο εμπνευστής και οργανωτής του σχεδίου κλοπής της Μ.Κ.1, ιδιοκτήτριας χρυσοχοείου στον Ύψωνα Λεμεσού, συγκεκριμένα ενός χαρτοφύλακα που περιείχε μεγάλη ποσότητα χρυσαφικών, διαμαντιών και μετρητών που ανήκε σ' αυτήν και ότι το σχέδιο αυτό συντελέστηκε από τους κατηγορούμενους 1 και 2 σύμφωνα με τις οδηγίες του. Η πλευρά του κατηγορούμενου 3 αρνείται οποιαδήποτε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Για να αποδείξει την υπόθεσή της η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής κάλεσε πέντε συνολικά μάρτυρες, την Αντριάνα (Αντρούλα) Ιωάννου, Μ.Κ.1, τον Κύπρο Μάρκου, Μ.Κ.2, τον Αστ. 1954 Χάρη Θεμιστοκλέους, Μ.Κ.3, το Λοχία 649 Μιχάλη Βακανά, Μ.Κ.4 και το Λοχία 1732 Παναγιώτη Μουρίδη, Μ.Κ.
2. Περαιτέρω η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής και οι συνήγοροι υπεράσπισης προχώρησαν στη δήλωση παραδεκτών γεγονότων τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και στην εκ συμφώνου κατάθεση αριθμού εγγράφων σε σχέση με τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα. Από τα παραδεκτά γεγονότα που έχουν δηλωθεί και τα έγγραφα που έχουν εκ συμφώνου κατατεθεί αλλά και τη μαρτυρία η οποία δεν έχει αμφισβητηθεί, προκύπτουν τα πιο κάτω: Η Μ.Κ.1 κατά τον ουσιώδη χρόνο κατοικούσε στον Ύψωνα της επαρχίας Λεμεσού μαζί με το σύζυγο της Ανδρέα, στην οδό Αμαθούντος αρ.
3. Η Μ.Κ.1 ασχολήθηκε αρχικά, για 15 - 20 έτη, με την πώληση χρυσαφικών «από σπίτι σε σπίτι». Στη συνέχεια και για τα επόμενα 20 έτη, άνοιξε κατάστημα, δηλαδή χρυσοχοείο το οποίο διατηρεί μέχρι σήμερα. Το χρυσοχοείο της που ονομάζεται «ΑΝΤΡΟΥΛΑ» βρίσκεται στην οδό Μακαρίου 62 στον Ύψωνα, που είναι ο κεντρικός δρόμος της κοινότητας και απέχει 500 μέτρα από την οικία της. Τα τελευταία τρία χρόνια λόγω του ότι η ίδια εμπορευόταν και ένα άλλο προϊόν, δεν λειτουργούσε το χρυσοχοείο της σε καθημερινή βάση, αλλά το άνοιγε όποτε χρειαζόταν, όταν δηλαδή είχε πελάτες που ενδιαφέρονταν για την αγορά αντικειμένων που πωλούσε στο χρυσοχοείο της. Την 11.08.2015 της τηλεφώνησε κάποιο πρόσωπο που της συστήθηκε ως «Γιώργος», «παλιός πελάτης της», και που στη συνέχεια διαφάνηκε ότι πρόκειται για τον κατηγορούμενο
4. Αφού της ανέφερε ότι βρισκόταν έξω από το χρυσοχοείο της, της ζήτησε να συναντηθούν εκεί για να αγοράσει χρυσαφικά για μια βάφτιση. Έτσι, γύρω στις 2:00 περίπου το μεσημέρι μετέβηκε μαζί με το σύζυγο της στο χρυσοχοείο έχοντας μαζί της μια μαύρη τσάντα τύπου χαρτοφύλακα, μέσα στην οποία η Μ.Κ.1 ισχυρίζεται ότι υπήρχε μεγάλη ποσότητα χρυσαφικών, διαμαντιών και μετρητών. Η Μ.Κ.1 παρέμεινε για λίγο με το σύζυγο της στο χρυσοχοείο, όμως ο πελάτης δεν εμφανίστηκε. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε μαζί του, αυτός επικαλέστηκε κάποιο μηχανικό πρόβλημα του οχήματος του και της ανέφερε ότι θα ερχόταν το απόγευμα. Η Μ.Κ.1 επέστρεψε μαζί με το σύζυγο της στην οικία της, παίρνοντας μαζί της και το χαρτοφύλακα. Φθάνοντας στην οικία της, συνάντησε έξω από αυτήν ένα πρόσωπο, που στη συνέχεια διαφάνηκε ότι ήταν ο κατηγορούμενος 2, ο οποίος την ρώτησε αν βρισκόταν μέσα ο ενοικιαστής της, ο οποίος ενοικίαζε τη μία από τις δύο οικίες της στο ισόγειο. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι η κατοικία της Μ.Κ.1 ήταν ανώγεια και στο ισόγειο υπήρχαν δύο κατοικίες τις οποίες η ίδια και ο σύζυγος της ενοικίαζαν σε τρίτα πρόσωπα. Στο μέρος υπήρχε τοποθετημένο κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Δέκα περίπου λεπτά αφού εισήλθε στην οικία της, γύρω στις 3:00 το απόγευμα, της τηλεφώνησε κάποιο πρόσωπο που της συστήθηκε ως «Στέφανος» και που στη συνέχεια διαφάνηκε ότι ήταν ο κατηγορούμενος 1 και της ανέφερε ότι ενδιαφερόταν να ενοικιάσει ένα σπίτι της στη Λόφου. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι η μάρτυρας και ο σύζυγος της ήταν ιδιοκτήτες δύο κατοικιών στη Λόφου και ο τελευταίος είχε πρόσφατα τοποθετήσει σε ιστοσελίδα, διαφήμιση προς ενοικίαση των δύο πιο πάνω κατοικιών. Έτσι, ξεκίνησε με τον σύζυγο της, ο οποίος οδηγούσε το όχημα τους με αριθμούς εγγραφής KSV 849 μάρκας CITROEN C4, για το χωριό Λόφου, ακολουθώντας τη διαδρομή Καντού, Κυβίδες, Άγιος Αμβρόσιος, Άγιος Θεράπων, Λόφου. Μαζί τους είχαν και το μαύρο χαρτοφύλακα αφού είχαν σκοπό στη συνέχεια να μετέβαιναν στο χρυσοχοείο τους στον Ύψωνα για να συναντηθούν με το «Γιώργο». Σε κάποιο σημείο του δρόμου, κοντά στη δυτική έξοδο του χωριού, αντιλήφθηκαν να τους ακολουθεί ένα άσπρο όχημα, παλαιού τύπου του οποίου ο οδηγός προσπαθούσε να τους προσπεράσει επίμονα. Τότε ο σύζυγος της παραμέρισε το όχημα τους και το όχημα αυτό τους προσπέρασε. Μετά από 100 περίπου μέτρα, κοντά σε ένα ΑΛΤ, τους χτύπησε από πίσω ένα όχημα που στη συνέχεια διαφάνηκε ότι ήταν το όχημα υπ' αριθμό εγγραφής ΚΚΥ 004, μάρκας MITSUBISHI LANCER, ασημένιου χρώματος και το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο 1 με συνοδηγό τον κατηγορούμενο
5. Αφού, τόσο ο σύζυγος της όσο και ο κατηγορούμενος 1 σταμάτησαν τα οχήματα που οδηγούσαν και όλοι οι επιβαίνοντες κατέβηκαν από αυτά, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 τους ζήτησαν να ανοίξουν το καπό του οχήματος τους, δηλαδή του υπ' αριθμό εγγραφής KSV 849 για να ελέγξουν αν είχε προκληθεί ζημιά. Ο σύζυγος της άνοιξε το καπό και διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχε ζημιά. Σε συνομιλία που είχαν μαζί τους, η ίδια διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος 1 ήταν ο «Στέφανος», το πρόσωπο που της είχε τηλεφωνήσει και έτσι μετέβηκαν προς τα σπίτια της ίδιας και του συζύγου της στη Λόφου. Ο σύζυγος της στάθμευσε το όχημα τους έξω από τα σπίτια τους και η ίδια και ο σύζυγος της κατέβηκαν από αυτό κλειδώνοντας το και αφήνοντας μέσα το μαύρο χαρτοφύλακα, ενώ ο κατηγορούμενος 1 στάθμευσε το όχημα του σε χωματόδρομο που οδηγούσε στο χωριό Συλίκου. Μόνο ο κατηγορούμενος 1 τους ακολούθησε στα σπίτια τους, λέγοντας τους ότι ο φίλος του, δηλαδή ο κατηγορούμενος 2, μετέβηκε στην «Ταβέρνα του Ξενή» που βρισκόταν στην περιοχή, της οποίας ο ιδιοκτήτης ήταν φίλος του. Ακολούθως η Μ.Κ.1 και ο σύζυγος της έδειξαν στον κατηγορούμενο 1 τα δύο σπίτια τους και ο τελευταίος τους ανέφερε ότι του άρεσε το ένα από αυτά και συμφώνησαν την ενοικίαση του. Στη συνέχεια έκατσαν έξω στη βεράντα του σπιτιού όπου ήπιαν καφέ, ενώ ο κατηγορούμενος 1 κάπνισε και μίλησε στο κινητό του τηλέφωνο. Σε κάποια στιγμή ζήτησε να δει και το μπάνιο του σπιτιού για να διαπιστώσει αν ήταν «καθαρό» και ανοίχθηκε η βρύση του. Ο κατηγορούμενος 1 παρέμεινε στο σπίτι τους 30 περίπου λεπτά και αφού έφυγε, η Μ.Κ.1 και ο σύζυγος της άρχισαν να καθαρίζουν το σπίτι. Μετά από πάροδο 15 περίπου λεπτών, μια γειτόνισσα τους κόρναρε για να μετακινήσουν το όχημα τους. Ο σύζυγος της μετέβηκε για να το μετακινήσει, όμως όταν έφθασε στο σημείο που βρισκόταν το αυτοκίνητο, τον άκουσε να φωνάζει ότι τους έκλεψαν και αφού μετέβηκε και αυτή εκεί, διαπίστωσε ότι το αριστερό γυαλί της πίσω αριστερής πόρτας του οχήματος ήταν σπασμένο, υπήρχε βούλωμα στην καμπίνα του οχήματος ακριβώς πάνω από το σπασμένο γυαλί και από μέσα έλειπε ο χαρτοφύλακας. Βούλωμα υπήρχε και στο μπροστινό αριστερό μέρος του οχήματος, πάνω από το παράθυρο του συνοδηγού. Όπως διαφάνηκε στη συνέχεια την ζημιά στο αυτοκίνητο, η οποία ολόκληρη ανερχόταν σε €200, ως επίσης την κλοπή του χαρτοφύλακα, την είχε κάνει ο κατηγορούμενος
6. Η Μ.Κ.1 διαπίστωσε επίσης ότι της είχαν κλέψει το κινητό της τηλέφωνο μάρκας ALCATEL αξίας €100 που το είχε αφήσει στην καρέκλα της βεράντας ενώ έδειχναν στον κατηγορούμενο 1 το μπάνιο του σπιτιού. Σε μεταγενέστερο στάδιο διαπιστώθηκε ότι το τηλέφωνο το είχε κλέψει ο κατηγορούμενος 2 και το είχε πετάξει σε ένα γκρεμό. Η Μ.Κ.1 παρέδωσε στην Αστυνομία κατάσταση εξερχομένων κλήσεων του ως άνω κινητού τηλεφώνου της με αριθμό 99335048, Τεκμήριο 7 και κατάλογο που ετοίμασε για τα χρυσαφικά και τιμαλφή που κατά τον ισχυρισμό της, της έκλεψαν οι κατηγορούμενοι 1 και 2, Τεκμήριο
7. Παρενθετικά αναφέρουμε ότι η υπεράσπιση του κατηγορούμενου 3 αρνείται, ότι υπήρχαν μέσα στο χαρτοφύλακα, τα χρυσαφικά και τα τιμαλφή που περιέγραψε η Μ.Κ.
8. Ο κατηγορούμενος 3 είναι ιδιοκτήτης του χρυσοχοείου PAPA THEODORO στην Πλατεία Ηρώων, στη γωνία των οδών Παύλου Μελά και Κώστα Κουζάρη, στη Λεμεσό. Κατά τον επίδικο χρόνο δεν εκτίθεντο στο χρυσοχοείο κοσμήματα προς πώληση και ούτε υπήρχαν οποιαδήποτε κοσμήματα εντός αυτού. Στο χρυσοχοείο υπήρχε εργαστήριο εξοπλισμένο για λιώσιμο πολύτιμων μετάλλων ενώ υπήρχε ταμπέλα στη βιτρίνα του καταστήματος με την επιγραφή «ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΙ ΧΡΥΣΑΦΙΚΑ ΑΣΗΜΙΚΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ TEL 99824782». Το αυτοκίνητο, υπ' αριθμό εγγραφής ΚΚΥ 004, που οδηγείτο νωρίτερα την ίδια ημέρα από το Μ.Κ.2, καταγράφηκε την 11.08.2015 μεταξύ των ωρών 16:59:00 και 16:59:10 από την κάμερα 6 της καφετέριας Coffee Island που βρίσκεται στη γωνία των οδών Ανεξαρτησίας και Παύλου Μελά, πλησίον της Πλατείας Ηρώων, να εισέρχεται από την οδό Ανεξαρτησίας προς την οδό Παύλου Μελά και να κατευθύνεται προς την Πλατεία Ηρώων. Την 11.08.2015 και γύρω στις 18:00, ο κατηγορούμενος 2 επισκέφθηκε μαζί με το Μ.Κ.2 το γραφείο πώλησης αυτοκινήτων, «Autox change», στον Ύψωνα Λεμεσού και αφού συμφώνησε με τον ιδιοκτήτη του γραφείου Νίκο Χαραλάμπους, αγόρασε από αυτόν το όχημα υπ' αριθμό εγγραφής KSP 651, μάρκας TOYOTA IST, για το ποσό των €4.
9. Το πιο πάνω όχημα τη 13.08.2015 ενεγράφη επ' ονόματι της Κυριακής Αθανασίου, συζύγου του κατηγορούμενου
10. Αποτελεί επίσης παραδεκτό γεγονός ότι η διακίνηση όλων των Τεκμηρίων που λήφθηκαν ή παραλήφθηκαν από την Αστυνομία, έγινε νομότυπα και με ασφάλεια από την Αστυνομία προς τα αρμόδια τμήματα ή πρόσωπα και αντίστροφα για να γίνουν οι περαιτέρω εξετάσεις, χωρίς οποιοδήποτε πρόσωπο, μη εξουσιοδοτημένο, να παρέμβει ή να αλλοιώσει αυτά. Η Μ.Κ.1 αναγνώρισε τη 13.08.2015 στα Γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού τον κατηγορούμενο 2, ως το πρόσωπο που συνάντησε έξω από το σπίτι της στον Ύψωνα. Το ίδιο πρόσωπο ήταν συνοδηγός στο όχημα υπ' αριθμό εγγραφής ΚΚΥ 004 που οδηγείτο από τον κατηγορούμενο
11. Την επομένη, πάλι στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 1 ως το άτομο που οδηγούσε το εν λόγω όχημα και της παρουσιάστηκε ως «Στέφανος». Η Μ.Κ.1 κατά τη μαρτυρία της αναφέρθηκε στο τηλεφώνημα που δέχθηκε από το «Γιώργο» και όσα επακολούθησαν μέχρι να διαπιστώσει μαζί με το σύζυγο της το σπάσιμο του πίσω αριστερού τζαμιού στο όχημα της με αρ. εγγραφής KSV 849 και τη ζημιά σ' αυτό ως επίσης την κλοπή του μαύρου χαρτοφύλακα. Το μέρος αυτό της μαρτυρίας της δεν έχει ουσιαστικά αμφισβητηθεί και έχει παρατεθεί πιο πάνω. Ό,τι αμφισβητήθηκε έντονα από την υπεράσπιση του κατηγορούμενου 3 ήταν το περιεχόμενο του μαύρου χαρτοφύλακα. Η Μ.Κ.1 κατά την ένορκη μαρτυρία της στη κυρίως εξέταση της, υιοθέτησε τις γραπτές καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία ημερομηνίας 11.8.2015, 12.8.2015 και 14.08.2015, Ενδείξεις Β1, Β2 και Β3 αντίστοιχα. Στην πρώτη της κατάθεση ανέφερε ότι μέσα στο μαύρο χαρτοφύλακα υπήρχε μεγάλη ποσότητα χρυσαφικών, διαμαντιών και €15.000 σε μετρητά. Το ποσό των €15.000 ήταν σε χαρτονομίσματα των €100, €50 και €
12. Αναφερόμενη στο περιεχόμενο του χαρτοφύλακα, η Μ.Κ.1 είπε ότι υπήρχαν σ' αυτά «χρυσαφικά 20 χρόνων». Όταν αρχικά πωλούσε χρυσαφικά από «σπίτι σε σπίτι», χρησιμοποιούσε τη βαλίτσα αυτή, μέσα στην οποία είχε τα χρυσαφικά της. Όταν στη συνέχεια προχώρησε στο άνοιγμα καταστήματος, δηλαδή του χρυσοχοείου της, προχώρησε κατόπιν συμβουλής του λογιστή της στην αγορά καινούριου αποθέματος (stock). Έτσι, την εν λόγω βαλίτσα την είχε στο σπίτι της. Σύμφωνα με τη Μ.Κ.1 ο χαρτοφύλακας ήταν μεγάλος, μήκους 80 εκατοστών περίπου. Αναφερόμενη στο περιεχόμενο του χαρτοφύλακα, η Μ.Κ.1 ανέφερε χαρακτηριστικά «Είχα ότι φανταστείτε, κοσμήματα, διαμαντένια δακτυλίδια, σκουλαρίκια, καδένες, περιδέραια, απ' όλα τα χρυσαφικά που πουλούνταν στην αγορά. Είχα πάρα πολλά». Όσον αφορά τα μετρητά που υπήρχαν στο χαρτοφύλακα, δηλαδή το ποσό των €15.000, η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι λόγω του ότι η κόρη της είχε ένα δυστύχημα ο δικηγόρος της, της είχε πει ότι η όλη υπόθεση θα της στοίχιζε €15.
13. Ενόψει τούτου, άρχισε να φυλάει χρήματα από το 2011 και έτσι κατάφερε να μαζέψει το πιο πάνω ποσό. Το χαρτοφύλακα με το περιεχόμενο του τον φύλαγε σε χρηματοκιβώτιο στο σπίτι της. Αντεξεταζόμενη η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι τον κατάλογο των χρυσαφικών και των τιμαλφών που υπήρχαν στον χαρτοφύλακα (Τεκμήριο 9) τον ετοίμασε η ίδια χειρόγραφα και στη συνέχεια κάποια αστυνομικός τον δακτυλογράφησε σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και στη συνέχεια τον εκτύπωσε. Η Μ.Κ.1 αντεξετάστηκε εξαντλητικά για το περιεχόμενο του χαρτοφύλακα όσον αφορά τα χρυσαφικά και τα τιμαλφή που υπήρχαν σ' αυτόν και αναφέρθηκε λεπτομερώς σ' αυτά. Τα κοσμήματα που υπήρχαν μέσα στο χαρτοφύλακα τα είχε αγοράσει από διάφορους εμπόρους. Διέθετε τιμολόγια για κάποια από αυτά, τα οποία μπορούσε να παρουσιάσει, αλλά δεν μπορούσε να έχει τιμολόγια που είχαν εκδοθεί πριν από πολλά χρόνια. Πρόσθεσε ότι έγραψε στον κατάλογο της τα κοσμήματα που «. είχαν αξία και ήταν συγκεκριμένα». Υπήρχαν και αρκετά που δεν τα θυμήθηκε και δεν τα έγραψε. Σε σχέση με αυτά που περιέχονται στον κατάλογο, η Μ.Κ.1 είπε ότι τα θυμόταν γιατί ήταν πράγματα που διαχειριζόταν κάθε μέρα και «τα αγαπούσε, όπως αγαπούσε και τη δουλειά της». Μέσα στο χαρτοφύλακα υπήρχαν το λιγότερο οκτώ κιλά καθαρό χρυσάφι εννοώντας το χρυσάφι από το οποίο ήταν καμωμένα τα κοσμήματα. Σε μεταγενέστερο στάδιο η Μ.Κ.1 είπε ότι δεν ήταν σίγουρη για το βάρος σε χρυσάφι των κοσμημάτων που υπήρχαν στο χαρτοφύλακα, υπολόγισε ότι ήταν γύρω στα έξι - επτά κιλά, μπορεί και οκτώ κιλά. Αν υπολόγιζε κάποιος πως το χρυσάφι πωλείτο προς €49.000 το κιλό, τότε η αξία του περιεχομένου του χαρτοφύλακα ήταν μεγαλύτερη από αυτή που έγραψε. Ανέφερε ότι η βαλίτσα ολόκληρη ζύγιζε 10,5 κιλά αφού την είχε ζυγίσει ένα - δύο μήνες πριν το συμβάν. Περαιτέρω, όσον αφορά την τιμή του χρυσού, είπε ότι αυτή δεν είναι σταθερή αφού είναι κυμαινόμενη. Η αξία των διαφόρων αντικειμένων που κατέγραψε στο Τεκμήριο 9, ήταν, σύμφωνα πάντα με τη μάρτυρα, η ελάχιστη που θα μπορούσε να ήταν. Δηλαδή δεν περιλαμβάνεται στην αξία των αντικειμένων που αναφέρονται στο Τεκμήριο 9, ο Φ.Π.Α. και τα εργατικά που πλήρωσε, αφού σε τέτοια περίπτωση τα ποσά θα ήταν μεγαλύτερα, ενώ ξέχασε να συμπεριλάβει στο Τεκμήριο 9 αρκετά αντικείμενα που υπήρχαν στη βαλίτσα. Συμπλήρωσε ότι ό,σα λεφτά της περίσσευαν τα μετέτρεπε σε χρυσό, τον οποίο φύλαγε στο χαρτοφύλακα, για να το δώσει στα παιδιά της. Περαιτέρω όταν άρχισε να εμπορεύεται το άλλο προϊόν, ήτοι το thermomix και δεν μπορούσε να διατηρεί παράλληλα και το χρυσοχοείο της ανοικτό, μάζεψε τα πιο ακριβά της χρυσαφικά, τα πήρε στο σπίτι της και τα τοποθέτησε και αυτά μέσα στο χαρτοφύλακα. Όταν κάποιος πελάτης της τηλεφωνούσε και της ζητούσε να αγοράσει χρυσαφικά, τότε πήγαινε και άνοιγε το μαγαζί της έχοντας μαζί της το χαρτοφύλακα της. Αφού ψώνιζε ο πελάτης, έκλεινε το χρυσοχοείο και γύριζε στο σπίτι της με το χαρτοφύλακα. Τελικά η έκβαση της υπόθεσης της κόρης της, που αφορούσε κάποιο ατύχημα στο οποίο η τελευταία είχε εμπλακεί, για την οποία η μάρτυρας αποταμίευε τα χρήματα, ήταν τέτοια που δεν κλήθηκε να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό, ενώ ο δικηγόρος της πληρώθηκε απευθείας από την ασφαλιστική εταιρεία. Τέλος, η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι δεν γνώριζε τον κατηγορούμενο 3 πριν από την παρούσα υπόθεση. Ο Μ.Κ.2 κατά την ένορκη μαρτυρία του υιοθέτησε τη γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ημερομηνίας 13.08.2015, Ένδειξη Γ, στην οποία αναφέρει ότι ενεπλάκη στην παρούσα υπόθεση κατόπιν προτροπής του κατηγορούμενου 2 ο οποίος ήταν φίλος του. Στόχος τους ήταν να βρουν ένα τρόπο να κλέψουν τον χαρτοφύλακα της Μ.Κ.1 που, σύμφωνα με πληροφορίες που έδωσε στον κατηγορούμενο 2, ο κατηγορούμενος 3, ήταν γεμάτος χρυσαφικά και αφού τον έκλεβαν θα τον έπαιρναν στον κατηγορούμενο 3 ο οποίος θα τους έδινε την αμοιβή τους, αναλόγως του περιεχομένου του χαρτοφύλακα. Ο Μ.Κ.2 παραδέχθηκε ότι τηλεφώνησε της Μ.Κ.1 και διευθέτησε συνάντηση στο χρυσοχοείο της, ότι δεν πήγε στη συνάντηση προφασιζόμενος μηχανικό πρόβλημα στο αυτοκίνητο του. Παραδέχθηκε επίσης ότι της τηλεφώνησε ενώ η Μ.Κ.1 βρισκόταν στο σπίτι της και της εκδήλωσε το ενδιαφέρον του για τα σπίτια στη Λόφου, το χτύπημα που κατάφερε στο αυτοκίνητο της Μ.Κ.1 και του συζύγου της καθ' οδόν προς Λόφου και το τι επακολούθησε μέχρι να «συμφωνήσει» μαζί με τη Μ.Κ.1 και το σύζυγο της για να ενοικιάσει το ένα από τα σπίτια τους στη Λόφου. Ανέφερε επίσης ότι φεύγοντας από το μέρος, παρέλαβε τον κατηγορούμενο 2 ο οποίος είχε κατορθώσει να πάρει το χαρτοφύλακα της Μ.Κ.1 από το αυτοκίνητο της Μ.Κ.1 και του συζύγου της και ότι στη συνέχεια μετέβηκαν στο κατάστημα του κατηγορούμενου 3 στην Πλατεία Ηρώων και του παρέδωσαν το χαρτοφύλακα και έλαβε μαζί με τον κατηγορούμενο 1 από €4.000 με την υπόσχεση ότι θα λάμβαναν ακόμα από €1.000 την επόμενη μέρα, πράγμα που έγινε αφού του τα έδωσε ο κατηγορούμενος 2 εκ μέρους του. Περιέγραψε ακόμα το εσωτερικό του καταστήματος του κατηγορούμενου 3 κατά την ως άνω ημερομηνία. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε επίσης ότι πάντοτε δρούσε μαζί με τον κατηγορούμενο 2 ο οποίος στο μεγαλύτερο διάστημα ήταν μαζί του. Ανέφερε ακόμα ότι ο κατηγορούμενος 2 ήταν σε συνεχή επαφή με τον κατηγορούμενο 3 και ότι από τη στιγμή που συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο 2 την 11.08.2015 μέχρι να καταφέρουν να πάρουν το χαρτοφύλακα, ο κατηγορούμενος 2 μίλησε μαζί του 7 - 8 φορές. Ο Μ.Κ.2 είπε ακόμα ότι γνώριζε τον κατηγορούμενο 3 αφού πήγε στο κατάστημα του και του πώλησε προσωπικά του αντικείμενα, ένα περίπου χρόνο πριν τα επίδικα γεγονότα. Τέλος, ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι μετά που παρέδωσαν το χαρτοφύλακα στον κατηγορούμενο 3 και έλαβε τα χρήματα της αμοιβής του και συγκεκριμένα την επομένη, 12.08.2015, αντιλήφθηκε ότι τον αναζητούσε η Αστυνομία. Τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο 2 και στον κατηγορούμενο 3 εκφράζοντας τους τους φόβους του και αυτοί τον καθησύχασαν και του ζήτησαν να μην πει τίποτε. Κατά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον κατηγορούμενο 3, ο τελευταίος τον πληροφόρησε ότι είχαν συλλάβει τον κατηγορούμενο
14. Σε νέα τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον κατηγορούμενο 3 αυτός του ζήτησε και πάλι να μην πει τίποτε όπως έκανε και ο κατηγορούμενος 2 και να μην φοβάται. Παράλληλα, τον προειδοποίησε ότι αν έλεγε οτιδήποτε, τότε θα τον έκανε «να μην κοιμάται τις νύχτες» και θα τον «εξαφάνιζε». Παραδέχθηκε επίσης ότι αναγνωρίστηκε στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό από την Μ.Κ.1 και ότι της είπε «Συγνώμη εμένα με έστειλαν άλλοι». Ο Μ.Κ.2 αναγνώρισε δύο έγγραφα υποδείξεων σκηνών στις οποίες προέβη προς την Αστυνομία τα οποία σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 10 και
15. Ο Μ.Κ.2 κατά την αντεξέταση του η οποία έγινε σε άλλη ημερομηνία και συγκεκριμένα τη 24.07.2017, ισχυρίστηκε ότι ενώ βρισκόταν στη φυλακή υπέστη χτύπημα στο κεφάλι λόγω πτώσης του από το κρεββάτι και ότι λόγω του χτυπήματος που υπέστη, δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει τα όσα ανέφερε στη γραπτή του κατάθεση, Ένδειξη Γ. Ανέφερε χαρακτηριστικά «Εξαναείπα το και πριν, δεν θυμάμαι, δεν μπορώ να διαπιστώσω αν είναι αλήθεια ή όχι. Απλά το κτύπημα που είχα δεν θυμάμαι». Τη θέση του αυτή ότι δεν θυμόταν, την επανέλαβε και κατά την επανεξέτασή του όταν ρωτήθηκε αν ανέφερε το πιο πάνω περιστατικό και αν επισκέφθηκε γιατρό αναφέροντας τα ακόλουθα, «Επήα να γυρίσω από το κρεβάτι που ήμουν, έπεσα κάτω και χτύπησα. Ανάφερα το στον Λοχία Υπηρεσίας μας και πήγα στον γιατρό, το οποίο ακόμα έχω σημάδι και εφούσκωσα και εν να ξαναπάω διότι μπορεί από το φούσκωμα να χρειαστεί κάποια επέμβαση για να αφαιρεθεί. Έκαμα αγγείωμα εδώ». Η μαρτυρία των Μ.Κ.3 Αστ. 1954 Χάρη Θεμιστοκλέους, Μ.Κ.4 Λοχία 649 Μιχάλη Βακανά και Μ.Κ.5 Λοχία 1732 Παναγιώτη Μουρίδη, αφορά τις διάφορες ενέργειες στις οποίες προέβησαν κατά την εξέταση της παρούσας υπόθεσης, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας δεν αμφισβητήθηκε. Ο Μ.Κ.3 κατέθεσε έντυπο υποδείξεων σκηνών στις οποίες προέβη ο κατηγορούμενος 2 το οποίο συνέταξε ο ίδιος, Τεκμήριο
16. Ο κατηγορούμενος 2 τού υπέδειξε, μεταξύ άλλων, το όχημα υπ' αριθμό εγγραφής ΚΤΡ 651 ως επίσης το χρυσοχοείο του κατηγορούμενου 3, στην Πλατεία Ηρώων και του ανέφερε ότι μετά τη διάπραξη της κλοπής μετέβηκαν με τον κατηγορούμενο 1, Μ.Κ.2, στο εν λόγω υποστατικό και παρέδωσαν το χαρτοφύλακα με τα κλοπιμαία στον κατηγορούμενο
17. Ο Μ.Κ.4 ανέφερε κατά τη μαρτυρία του ότι προχώρησε στη μελέτη κλειστών κυκλωμάτων παρακολούθησης και περιέγραψε στο Δικαστήριο την πορεία των ερευνών μέχρι τη σύλληψη του κατηγορούμενου 3, την 13.08.2015 και ώρα 21:30 στην Πλατεία Ηρώων στη Λεμεσό. Ο Μ.Κ.4 αντεξετάσθηκε σε σχέση με την αναφορά του, κατά την κυρίως εξέταση του, ότι σε δωμάτιο στο χρυσοχοείο του κατηγορούμενου 3 υπήρχε εργαστήριο πλήρως εξοπλισμένο για το λιώσιμο πολύτιμων μετάλλων. Ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι δεν ασχολήθηκε ποτέ με το λιώσιμο χρυσαφικών, από την πείρα του όμως γνώριζε ότι τα χρυσαφικά λιώνονται μέσα σε ειδικό εκμαγείο, που είναι σαν χύτρα, σε πολύ δυνατή φωτιά, αφού πρώτα αφαιρεθούν οι πέτρες και οι πολύτιμοι λίθοι από τα χρυσαφικά. Ερωτώμενος κατά πόσο τα κλαπέντα χρυσαφικά, που με βάση τη θέση της παραπονούμενης επρόκειτο για μεγάλη ποσότητα, μπορούσαν να είχαν λιώσει στο χρυσοχοείο του κατηγορούμενου 3, ο Μ.Κ.4 απάντησε «Προφανώς ναι. Δεν γνωρίζω λεπτομέρειες». Υποβλήθηκε στο Μ.Κ.4 ότι ήταν αδύνατο στο χώρο αυτό με βάση τον εξοπλισμό που υπήρχε να λιώσει κάποιος τα χρυσαφικά και ο Μ.Κ.4 απάντησε, «Εγώ αυτό που βρήκα ήταν ένα εργαστήριο λιώσιμου χρυσαφικών. Από εκεί και πέρα δεν γνωρίζω λεπτομέρειες». Ο Μ.Κ.4 ανέφερε επίσης ότι λόγω του ότι όλο το υπόλοιπο χρυσοχοείο είχε σκόνη και το εργαστήριο δεν ήταν σκονισμένο, ήταν καθαρό όπως και η χύτρα που βρισκόταν εκεί, του δημιουργήθηκε η εύλογη πεποίθηση ότι είχε χρησιμοποιηθεί πρόσφατα. Η μικρή ποσότητα χρυσαφικών, τα σακουλάκια με πολύτιμους λίθους και το χρηματικό ποσό των €295 που ανευρέθηκαν κατά την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας, σύμφωνα πάντα με τον Μ.Κ.4, δεν συνδέθηκαν με την παρούσα υπόθεση και επιστράφηκαν στον κατηγορούμενο
18. Τέλος, ο Μ.Κ.4 είπε ότι δεν γνωρίζει που κατέληξε το όχημα υπ' αριθμό εγγραφής ΚΚΥ 004 που καταγράφηκε από την κάμερα της καφετέριας Coffee Island, την 11.08.2015 μεταξύ των ωρών 16:59:00 και 16:59:10, να εισέρχεται από την οδό Ανεξαρτησίας προς την οδό Παύλου Μελά και να κατευθύνεται προς την Πλατεία Ηρώων. Υπενθυμίζουμε ότι βάσει της αδιαμφισβήτητης μαρτυρίας, το εν λόγω όχημα οδηγείτο νωρίτερα, την ίδια μέρα, από το Μ.Κ.
19. Ο Μ.Κ.5 αναφέρθηκε και αυτός στην παραλαβή - μεταφορά ψηφιακών δίσκων κλειστών κυκλωμάτων παρακολούθησης, ήτοι τα Τεκμήρια 8Α, 8Β, και 19 ενώ κατέθεσε την αίτηση προφυλάκισης για τους κατηγορούμενους 1 και 3, Τεκμήριο
20. Έλαβε γραπτή θεληματική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 2 την 14.08.
21. Κατάθεσε ακόμη την ανακριτική κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο 3 την 19.08.2015, Τεκμήριο
22. Ο Μ.Κ.5 διευκρίνισε ότι το χρυσοχοείο που διατηρούσε ο κατηγορούμενος 3 μέχρι την οδό Ανεξαρτησίας και την καφετέρια Coffee Island απείχε 200 - 250 μέτρα. Αντεξεταζόμενος κατέθεσε τη γραπτή του δήλωση στην ως άνω αίτηση προφυλάκισης εναντίον των κατηγορουμένων 1 και 3, Τεκμήριο
23. Δέχθηκε ότι στην ως άνω γραπτή του δήλωση αναφέρει ότι, σύμφωνα με ισχυρισμό του πρώην κατηγορούμενου 1, Μ.Κ.2, ο κατηγορούμενος 3 γνώριζε καλά την Μ.Κ.
24. ενώ από τις εξετάσεις που διενήργησε, δεν βρήκε ο,τιδήποτε που να συνέδεε τον κατηγορούμενο 3 με τη Μ.Κ.
25. Δέχθηκε επίσης ότι η κάμερα στην καφετέρια Coffee Island δεν έχει καταγράψει πόση απόσταση διένυσε το όχημα υπ' αριθμό εγγραφής ΚΚΥ 004 μέσα στην οδό Παύλου Μελά, ως επίσης ότι από την καφετέρια μέχρι το χρυσοχοείο υπάρχουν δύο πάροδοι, μία που είναι διπλής κατεύθυνσης και μία που είναι μονόδρομος. Ο κατηγορούμενος 3 επέλεξε να διατηρήσει το δικαίωμα της σιωπής. Κάλεσε ως μάρτυρα υπεράσπισης τον Ευγένιο Κληρίδη, Μ.Υ.1, αξιωματικό, επιθεωρητή στις Κεντρικές Φυλακές, υπεύθυνο του ιατρείου των Κεντρικών Φυλακών. Ο Μ.Υ.1 είπε ότι γνώριζε τον πρώην κατηγορούμενο 1, Μ.Κ.2, ο οποίος ήταν κατάδικος στις Κεντρικές Φυλακές από την 27.06.
26. Ο Μ.Υ.1 ρωτήθηκε κατά πόσο ο πρώην κατηγορούμενος 1 τον Ιούλιο του έτους 2017 υπέστη οποιοδήποτε τραυματισμό στο κεφάλι με αποτέλεσμα να πάθει αμνησία. Ο Μ.Υ.1 απάντησε ότι από έλεγχο που διενήργησε στον ιατρικό φάκελο του Μ.Κ.2 αλλά και στο ημερολόγιο των Κεντρικών Φυλακών, δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά για τραυματισμό του από πτώση στο κεφάλι. Κατέθεσε προς τούτο τη σχετική επιστολή που απέστειλε στο δικηγόρο του κατηγορούμενου 3, Τεκμήριο
27. Ο Μ.Κ.2, σύμφωνα με τον Μ.Υ.1, εξετάστηκε από ιατρό των Κεντρικών Φυλακών την 04.07.2017, 14.07.2017 και 31.07.2017 και δεν παραπονέθηκε ούτε εξετάσθηκε για τραυματισμό στο κεφάλι. Δεν υπήρχε περίπτωση, σύμφωνα με το Μ.Υ.1, ο Μ.Κ.2 να είχε υποστεί τραυματισμό στο κεφάλι και να μεταφερόταν εκτός Κεντρικών Φυλακών και ο ίδιος να μην το γνώριζε. Εξάλλου, κάτι τέτοιο θα κατεγράφετο στον ιατρικό του φάκελο. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Υ.1 ανέφερε ότι ως υπεύθυνος του ιατρείου ήταν υπεύθυνος για την περίθαλψη όλων των κρατουμένων που είχαν προβλήματα υγείας και φρόντιζε να εξεταστούν από τους ιατρούς του Τμήματος των Φυλακών όταν υπήρχε ανάγκη να μεταφερθούν στο Γενικό Νοσοκομείο. Για να ετοιμάσει την επιστολή Τεκμήριο 24, έλαβε οδηγίες από τη Διευθύντρια των Φυλακών, Τεκμήριο
28. Στην ανακριτική του κατάθεση ημερομηνίας 19.08.2015, Τεκμήριο 20, ο κατηγορούμενος 3 πέραν της παραδοχής του ότι χρησιμοποίησε κινητό τηλέφωνο με συγκεκριμένο αριθμό κλήσης, απάντησε στις υπόλοιπες ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με τη στερεότυπη φράση «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο», ισχυριζόμενος ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είπαν ψέματα, τον ενέπλεξαν στην παρούσα υπόθεση σκόπιμα για σοβαρά αδικήματα τα οποία οι ίδιοι διέπραξαν με τρίτο πρόσωπο, το οποίο φοβόντουσαν και ότι «θέλουν να του την στήσουν». Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 3 κατά την αγόρευση του κάλεσε το Δικαστήριο όπως μη αποδεχτεί τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 αναφέροντας, ανάμεσα σε άλλα, ότι ο Μ.Κ.2 κατά την αντεξέταση του ισχυρίστηκε ότι δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει τα όσα ανέφερε στη γραπτή του κατάθεση στην Αστυνομία, την οποία υιοθέτησε κατά την κυρίως εξέταση του, Ένδειξη Γ, λόγω του χτυπήματος που δέχθηκε στο κεφάλι. Την ίδια απάντηση έδωσε και σε σχετική υποβολή του συνηγόρου ότι ουδέποτε πήγε στο χρυσοχοείο του κατηγορούμενου 3, την 11.08.2015, για να του πάρει χρυσαφικά. Επικαλέστηκε τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 Ε. Κληρίδη ο οποίος κατά τη μαρτυρία του κατέρριψε τον ισχυρισμό αυτό του Μ.Κ.2 περί χτυπήματος στο κεφάλι και τον οποίο μας ζήτησε να κρίνουμε ως αξιόπιστο. Πέραν της μαρτυρίας του Μ.Κ.2 δεν υπάρχει άλλη μαρτυρία, σύμφωνα με το συνήγορο, που να συνδέει τον κατηγορούμενο 3 με τα υπό κρίση αδικήματα. Ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι ούτε η μαρτυρία της παραπονουμένης Μ.Κ.1 θα πρέπει να γίνει αποδεκτή, αφού δεν κατάφερε να αποδείξει την αξία των δήθεν κλαπέντων χρυσαφικών αφού δεν παρουσίασε οποιεσδήποτε σχετικές αποδείξεις ή τιμολόγια σε σχέση με τα χρυσαφικά αυτά αλλά ούτε η ιστορία της για την ύπαρξη του ποσού των €15.000 είναι πειστική, αφού όλοι γνωρίζουν ότι «κανένας δικηγόρος δεν παίρνει τέτοια αμοιβή». Τέλος ανέφερε ότι το γεγονός ότι στο χρυσοχοείο του κατηγορούμενου 3 υπήρχαν τα «απαραίτητα μηχανήματα για το λιώσιμο χρυσαφικών δεν οδηγεί πουθενά, αφού ήταν η δουλειά του και είχε άδεια». Κάλεσε το Δικαστήριο να αθωώσει και να απαλλάξει τον κατηγορούμενο
29. Αντίθετα, η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής κάλεσε το Δικαστήριο όπως κάνει αποδεχτή τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 τονίζοντας ότι σε κανένα μέρος της μαρτυρίας του ο Μ.Κ.2 ανακάλεσε ή αναίρεσε το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης, Ένδειξη Γ. Παρέπεμψε στο πλαίσιο δράσης που συμφωνήθηκε εμπλέκοντας τους κατηγορούμενους 2 και 3, πριν από την κλοπή, τη μεταφορά των κλαπέντων στο χρυσοχοείο του κατηγορούμενου 3, το οποίο είχε επισκεφθεί και προηγουμένως και το οποίο περιέγραψε και η οποία συνάδει με τη μαρτυρία του Μ.Κ.4, Λοχία 649 Μ. Βακανά, τα όσα διαδραματίστηκαν κατά τη διάρκεια της ημέρας της κλοπής αλλά και μετά την κλοπή ως επίσης τις υποδείξεις σκηνών, Τεκμήρια 10 και
30. Εισηγήθηκε ότι η υπεράσπιση ουδέποτε αμφισβήτησε τη διάπραξη της κλοπής και τις συνθήκες λήψης της κατάθεσης του Μ.Κ.2 από την Αστυνομία, Ένδειξη Γ. Κάλεσε το Δικαστήριο, παραπέμποντας σε νομολογία, όπως κάνει αποδεκτή τη μαρτυρία του. Παρέπεμψε ακόμα στο έντυπο υποδείξεων σκηνών εκ μέρους του κατηγορούμενου 2, Τεκμήριο 12, ως επίσης στη μαρτυρία της παραπονούμενης Μ.Κ.1 αλλά και των Αστυνομικών Μ.Κ.3, Μ.Κ.4 και Μ.Κ.5 και στα όσα κατέγραψε η κάμερα του υποστατικού Coffee Island. Όλα τα πιο πάνω, σύμφωνα με την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, οδηγούν αβίαστα και τεκμηριωμένα σε συμπέρασμα ενοχής του κατηγορούμενου 3 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας σε όλες τις κατηγορίες που αυτός αντιμετωπίζει. Τέλος, η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής αναφερόμενη στον Μ.Υ.1 Ε. Κληρίδη εισηγήθηκε ότι αυτός δεν ήταν ιδιαίτερα βοηθητικός αφού τα όσα κατέθεσε προέρχονταν από τη μελέτη του ιατρικού φακέλου του Μ.Κ.2 και δεν διερεύνησε κατά πόσο αυτός χτύπησε και δεν το ανέφερε ή να μην καταγράφηκε στο φάκελο του, ούτε έλεγξε ή μίλησε με άλλους γιατρούς οι οποίοι μεταβαίνουν στις κεντρικές φυλακές για να διαπιστώσει αν ο Μ.Κ.2 παραπονέθηκε σ' αυτούς, κάτι για το οποίο εν πάση περιπτώσει ο Μ.Κ.2 δεν αντεξετάστηκε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Θα εξετάσουμε πρώτα τη νομική πτυχή που αφορά το αδίκημα της συνομωσίας που αφορά τις κατηγορίες 1, 3 και
31. Το εν λόγω αδίκημα βασίζεται στο άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξετάζοντας την νομική πτυχή και τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου, στην υπόθεση Λαζάρου και Άλλου ν. Δημοκρατίας[3] ανέφερε σχετικά τα πιο κάτω: «Το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότερα πρόσωπα συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέραν από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν, σταμάτησαν, παρεμποδίστηκαν, απέτυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. Αν ένας κατηγορούμενος αθωωθεί στην κατηγορία για τη διάπραξη ενός αδικήματος, δεν έπεται ότι θα πρέπει να απαλλαγεί και στην κατηγορία με την οποία κατηγορείται για συνωμοσία διάπραξης εκείνου του αδικήματος (Gani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134). Η συνωμοσία, εκτός της ύπαρξης συμφωνίας, περιλαμβάνει και το στοιχείο της πρόθεσης (mens rea) και για τούτο, η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδεικνύει όχι μόνο τη συμφωνία μεταξύ των κατ' ισχυρισμό συνωμοτών να εκτελέσουν ένα παράνομο σκοπό (αποδεικνυόμενης είτε με λόγια είτε άλλο τρόπο επικοινωνίας μεταξύ τους), αλλά επιπρόσθετα θα πρέπει να αποδεικνύει την πρόθεση στη σκέψη καθενός κατ' ισχυρισμό συνωμότη να εκτελέσει τον παράνομο σκοπό (R. v. Thompson, 50 Cr. App. R. 1).» Όπως λοιπόν συνάγεται από το πιο πάνω απόσπασμα, το αδίκημα της συνωμοσίας συνίσταται όχι στην τέλεση της παράνομης πράξης ή στην πραγματοποίηση του εγκληματικού σκοπού της συνωμοσίας, αλλά στον καταρτισμό συμφωνίας μεταξύ δύο ή περισσοτέρων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Όταν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα συμφωνήσουν να πραγματοποιήσουν τον εγκληματικό τους σκοπό, ο σχεδιασμός (the plot) και η μεταξύ τους προς τούτο συμφωνία να τον επιτύχουν, αποτελεί και την εγκληματική ενέργεια η οποία στοιχειοθετεί το αδίκημα της συνομωσίας το οποίο έχει πλέον συντελεστεί [4]. Τα αδικήματα που αφορούν σε συνωμοσία, σχεδόν πάντοτε διαπράττονται υπό μεγάλη μυστικότητα και είναι σχεδόν αδύνατο να παρουσιαστεί προς απόδειξη τους άμεση μαρτυρία. Η στοιχειοθέτηση τους επιτυγχάνεται, ως επί το πλείστον, στη βάση συμπερασμάτων, που εξάγονται από πράξεις και παραλείψεις των συνωμοτών κατά την επιδίωξη του κοινού σκοπού. Όσον αφορά το αδίκημα της κλοπής που αφορά την 4η κατηγορία «Το άρθρο 255 του Ποινικού Κώδικα που ορίζει την κλοπή είναι σαφές. Κλοπή είναι η με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, κτήση κατοχής αγαθού, που μπορεί να γίνει αντικείμενο κλοπής, με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερηθεί ο ιδιοκτήτης μόνιμα από αυτό. Δεν είναι απαραίτητο ο ιδιοκτήτης του αγαθού που έχει κλαπεί να γνώριζε, είτε την κλοπή, αλλά ούτε καν την ύπαρξη του πράγματος». (βλ. Διευθυντής Κεντρικών Φυλακών ν. Golov[5]). Περαιτέρω στο σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice[6] αναφέρεται για την κλοπή ότι: «A person is guilty of theft if he dishonestly appropriates property belonging to another with the intention of permanently depriving the other of it.» Σε μετάφραση: «Πρόσωπο είναι ένοχο κλοπής αν δολίως οικειοποιείται περιουσία που ανήκει σε άλλο με πρόθεση να τον αποστερήσει μόνιμα από αυτή.» Αναφορικά με την 6η κατηγορία «Το έγκλημα της κακόβουλης ζημίας, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 324

(1)του Ποινικού Κώδικα, δεν απαιτεί την ύπαρξη ειδικής πρόθεσης (special intent). Η απόδειξη του συναρτάται με τη θεληματική και παράνομη πρόκληση ζημίας». (Βλ. Μιχαήλ ν. Αστυνομίας[7].) Στρεφόμαστε τώρα στην εξέταση της νομικής πτυχής του αδικήματος της κατηγορίας 2. Η κατηγορία 2 στηρίζεται στον περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμο 188(Ι)/07 και συγκεκριμένα στα άρθρα 2,3,4

(1)(ΙΙΙ),

(2)και 5 (α) του εν λόγω Νόμου. Εκ των λόγω άρθρων εκείνο το οποίο θεσμοθετεί το συγκεκριμένο αδίκημα είναι το άρθρο 4

(1)(ΙΙΙ),

(2)το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «4.

(1)Κάθε πρόσωπο το οποίο ενώ (α) γνωρίζει ή (β) όφειλε να γνωρίζει ότι οποιασδήποτε µορφής περιουσία αποτελεί έσοδο από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήµατος, προβαίνει σε οποιασδήποτε από τις πιο κάτω ενέργειες: .............................. (ΙΙΙ) αποκτά, κατέχει ή χρησιµοποιεί τέτοια περιουσία˙ διαπράττει αδίκηµα ...

(2)Για σκοπούς του εδαφίου

(1): (α) Δεν έχει καµιά σηµασία κατά πόσο το γενεσιουργό αδίκηµα υπόκειται ή όχι στη δικαιοδοσία των Κυπριακών ∆ικαστηρίων· (β) τα αδικήµατα νοµιµοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες δύνανται να διαπραχθούν και από τους δράστες γενεσιουργών αδικημάτων· (γ) η γνώση, πρόθεση ή σκοπός που απαιτούνται ως στοιχεία αδικημάτων που αναφέρονται στο εδάφιο

(1)δύνανται να συναχθούν από αντικειμενικές πραγματικές περιστάσεις.» Η ερμηνεία της λέξης «έσοδο» δίδεται στο άρθρο 2 του Νόμου και σημαίνει οποιασδήποτε μορφής περιουσία ή οικονομικό όφελος, που προήλθε άμεσα ή έμμεσα από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος. Επισημαίνουμε ότι ο Νόμος 188(Ι)/07 αντικατέστησε την προηγούμενη σχετική επί του θέματος νομοθεσία (Νόμο 61(Ι)/96). Ως έχει λεχθεί στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Σάββα Ανδρέα Σάββα[8], η οποία κρίθηκε στην βάση του Νόμου 61(Ι)/96, στο μέτρο που μας ενδιαφέρει ο σχετικός Νόμος είναι βασισμένος σε αντίστοιχες πρόνοιες του Μέρους VI του Αγγλικού Criminal Justice Act 1988 (όπως έχει τροποποιηθεί). Ως εκ τούτου η ερμηνεία που δίδεται σε αντίστοιχες πρόνοιες της Αγγλικής νομοθεσίας είναι βοηθητική και για τους σκοπούς ερμηνείας και της δικής μας νομοθεσίας. Σύμφωνα με το άρθρο 3 ο Νόμος εφαρμόζεται στα ούτω καλούμενα «καθορισμένα αδικήματα» τα οποία εξειδικεύονται ως τα αδικήματα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, και τα γενεσιουργά αδικήματα. Το άρθρο 6 προβλέπει ότι το Δικαστήριο, το οποίο έχει καταδικάσει πρόσωπο για καθορισμένο αδίκημα, μετά από σχετική αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα, προτού επιβάλει ποινή, προβαίνει σε έρευνα για να διαπιστώσει αν o κατηγορούμενος αποκόμισε οποιαδήποτε έσοδα από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος, ακολουθώντας τη διαδικασία που καθορίζει το Μέρος ΙΙ του Νόμου. Σύμφωνα δε με το άρθρο 8 σε περίπτωση που μετά τη διεξαγωγή της έρευνας, το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι ο κατηγορούμενος αποκόμισε έσοδα, έχει εξουσία να εκδώσει διάταγμα δήμευσης για την είσπραξη του ποσού των εσόδων, όπως αυτά υπολογίζονται και εξακριβώνονται δυνάμει του άρθρου 7 του Νόμου. Δεν μας διαφεύγει ότι οι κατηγορίες τις οποίες ο κατηγορούμενος 3 αντιμετωπίζει βασίζονται και στο άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, κατηγορείται δηλαδή ως συνεργός. Το άρθρο 20 προβλέπει σχετικά: «20. Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα, καθένας από τους ακόλουθους θεωρείται ότι συμμετέσχε στη διάπραξη και θεωρείται ότι είναι ένοχος για αυτό και δύναται να διωχτεί ως αυτουργός σύμφωνα με τα ακόλουθα: (α) εκείνος που διενεργεί πράγματι την πράξη ή παράλειψη, η οποία συνιστά το ποινικό αδίκημα· (β) εκείνος που διαπράττει ή παραλείπει να διαπράξει κάτι με σκοπό να καταστήσει δυνατή τη διάπραξη ποινικού αδικήματος από άλλο ή να παρέχει βοήθεια για τη διάπραξη τέτοιου αδικήματος από άλλον· (γ) εκείνος που παρέχει βοήθεια σε άλλο ή που παρακινεί αυτόν κατά τη διάπραξη ποινικού αδικήματος· (δ) εκείνος που συμβουλεύει ή που προάγει άλλον για διάπραξη ποινικού αδικήματος.» ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Παρακολουθήσαμε με προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον μας και είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε την όλη παρουσία και τις αντιδράσεις τους. Οι Μ.Κ.3, Μ.Κ.4 και Μ.Κ.5, παρέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τις ενέργειες στις οποίες προέβηκαν και τις διαπιστώσεις τους. Η αξιοπιστία τους σε σχέση με τα ζητήματα αυτά, δεν αμφισβητήθηκε. Δεχόμαστε τη μαρτυρία τους και προβαίνουμε σε ανάλογα ευρήματα, εκτός όπου αυτή αναφέρεται σε θέματα γνώμης, αναφορικά με την αξιοπιστία άλλων μαρτύρων, όπως κατά πόσο ο Μ.Κ.2 ανέφερε την αλήθεια στη γραπτή του κατάθεση, Ένδειξη Γ. Η Μ.Κ.1 μας άφησε πολύ καλή εντύπωση, αφού η μαρτυρία της χαρακτηρίζετο από αμεσότητα και σαφήνεια. Έτσι, εκτός από το μέρος της μαρτυρίας της που δεν αμφισβητήθηκε, δεχόμαστε και το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας που αφορά το περιεχόμενο του χαρτοφύλακα. Η Μ.Κ.1 κατά τη μαρτυρία της ήταν κατηγορηματική ότι τα ποσά που καταγράφηκαν στον κατάλογο των χρυσαφικών και τιμαλφών που κλάπηκαν, Τεκμήριο 9, είναι τα «ελάχιστα», δηλαδή είναι ποσά τέτοια που δεν μπορεί να αμφισβητηθούν. Η Μ.Κ.1 είναι άτομο που ασχολείτο για 40 περίπου χρόνια με το εμπόριο χρυσαφικών και ως εκ τούτου μπορεί αβίαστα να θεωρηθεί ότι απέκτησε πραγματική εμπειρία στο θέμα αυτό. Σχετικές επί του θέματος είναι οι αποφάσεις Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Δημοκρατίας[9], Τσαγγαρίδης κ.α. ν. Αυγουστή[10], όπου τονίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι η εμπειρογνωμοσύνη πάνω σε ένα θέμα δεν βασίζεται μόνο στα ακαδημαϊκά προσόντα, αλλά και στην πραγματική εμπειρία που αποκτάται πάνω σ' αυτό. Περαιτέρω, τονίζουμε ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε αντίθετη μαρτυρία επί του σημείου αυτού. Υπογραμμίζουμε ότι η μαρτυρία της Μ.Κ.1 αφορούσε την ελάχιστη αξία των χρυσαφικών και τιμαλφών ως κοσμημάτων και όχι την αξία τους σε χρυσάφι, κάτι που διαφαίνεται και από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 9 όπου περιγράφονται δακτυλίδια, σταυροί, μενταγιόν, σκουλαρίκια, βραχιόλια, καδένες, περιδέραια κ.λ.π και όχι το βάρος τους σε χρυσάφι. Επομένως αυτή η αμφιταλάντευση της Μ.Κ.1 όσον αφορά το βάρος σε καθαρό χρυσάφι των αντικειμένων που περιέχονταν στο χαρτοφύλακα ως επίσης της ακριβούς τιμής πώλησης του χρυσού, κατά την ως άνω περίοδο, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία και δεν διαφοροποιεί τα δεδομένα. Δεχόμαστε επίσης ότι ο εν λόγω χαρτοφύλακας περιείχε το ποσό των €15.000 σε χαρτονομίσματα, αφού εκτός από την καλή εντύπωση που αποκομίσαμε για τη Μ.Κ.1 αυτή έδωσε πλήρεις λεπτομέρειες τόσο για το λόγο που φύλαγε αυτά τα χρήματα, όσο και για τις αξίες των χαρτονομισμάτων, ότι δηλαδή ήταν σε δέσμες διαφόρων χαρτονομισμάτων. Ενόψει των πιο πάνω, βρίσκουμε και αποδεχόμαστε ότι μέσα στον χαρτοφύλακα υπήρχαν χρυσαφικά και τιμαλφή ως αυτά περιγράφονται στο Τεκμήριο 9, αξίας €193.372 και το ποσό των €15.000 σε μετρητά. Καλή εντύπωση μας έκανε και ο Μ.Υ.1 αφού απαντούσε τις διάφορες ερωτήσεις που του υποβάλλονταν με αμεσότητα και σαφήνεια. Περαιτέρω παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του ενώ από την όλη εικόνα που αποκομίσαμε προκύπτει ότι η μαρτυρία του διέπετο από αντικειμενικότητα. Η θέση της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο Μ.Υ.1 δεν ήταν ιδιαίτερα υποβοηθητικός, δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Ο Μ.Υ.1 ήταν σαφής ότι από έλεγχο που διενήργησε στον ιατρικό φάκελο του Μ.Κ.2 και στο ημερολόγιο των φυλακών, δεν υπήρχε οποιαδήποτε αναφορά για τραυματισμό του στο κεφάλι και ούτε εξέφρασε οποιοδήποτε παράπονο για κάτι τέτοιο. Ο Μ.Κ.2 κατά τη μαρτυρία του ανέφερε επανεξεταζόμενος ότι το ανέφερε στο Λοχία Υπηρεσίας του και ότι επισκέφθηκε ιατρό. Βρίσκουμε επομένως και αποδεχόμαστε ότι ο Μ.Κ.2 δεν ανέφερε στο Λοχία Υπηρεσίας του ότι χτύπησε στο κεφάλι ως επίσης ότι δεν επισκέφθηκε ιατρό για το λόγο αυτό. Η μαρτυρία του Μ.Υ.1 γίνεται αποδεκτή στο σύνολό της. Απομένει η αξιολόγηση του Μ.Κ.2, η μαρτυρία του οποίου ουσιαστικά εμπλέκει τον κατηγορούμενο 3 στις υπό εξέταση κατηγορίες. Ο Μ.Κ.2 παρουσιάζεται ως συνεργός των άλλων δύο κατηγορουμένων[11]. Όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο το Δικαστήριο θα πρέπει να προσεγγίζει τη μαρτυρία συνεργού, στη Χατζημάρκου (ανωτέρω) λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία συνεργού, έστω και στην απουσία ενισχυτικής μαρτυρίας, αφού προειδοποιήσει τον εαυτό του δεόντως για τους κινδύνους που εγκυμονεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο (Αριστοδήμου άλλως Γιουρούκης ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 231). Οι αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας συνεργού συνοψίστηκαν στην υπόθεση Χριστοδούλου, άλλως Ρόπας ν. Δημοκρατίας κ.ά.

(2000)2 Α.Α.Δ. 628, ως ακολούθως: «(α) Εφόσον το δικαστήριο είναι διατεθειμένο, κατ' αρχήν, να αποδώσει πίστη στη μαρτυρία του, τότε πρέπει να προειδοποιήσει τον εαυτό του ότι είναι επικίνδυνο να βασιστεί στη μαρτυρία του, στην απουσία ενισχυτικής μαρτυρίας. (β) Ενισχυτική είναι η μαρτυρία, που τείνει να καταδείξει ότι διαπράχθηκε το έγκλημα, στο οποίο αναφέρεται ο συνεργός, και ότι εκείνος που το διέπραξε είναι ο κατηγορούμενος. (γ) Το δικαστήριο, αφού προσεγγίσει τη μαρτυρία του συνεργού με τον τρόπο που έχουμε διαγράψει, μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του, έστω και αν διαπιστώσει ότι απουσιάζει ενισχυτική μαρτυρία.» Θέμα αναζήτησης ενισχυτικής μαρτυρίας τίθεται μόνο αν ο συνεργός φαίνεται αξιόπιστος. Όμως η αξιολόγηση της μαρτυρίας συνεργού διενεργείται ενιαία (Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 258, 266 και Παρμαξής ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 224). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Ρόπας, ανωτέρω, σκοπός της ενισχυτικής μαρτυρίας είναι η άρση των εγγενών αμφιβολιών για την ποιότητα της μαρτυρίας του συνεργού λόγω της συμμετοχής του στο έγκλημα. Ενισχυτική μαρτυρία για την ανάμειξη του κατηγορούμενου στο έγκλημα αναζητείται προς άρση των αμφιβολιών αυτών. Όμως, το δικαστήριο παραμένει κριτής του αξιόπιστου, της σημασίας και της βαρύτητας που αποδίδεται στη μαρτυρία συνεργού και στην απουσία ενισχυτικής μαρτυρίας. Η απουσία ενισχυτικής μαρτυρίας δεν αναιρεί το δικαίωμα του δικαστηρίου να αποδεκτεί τη μαρτυρία συνεργού.» Έχουμε μελετήσει με προσοχή τη μαρτυρία του Μ.Κ.2, την οποία έχουμε προσεγγίσει με βάση τις πιο πάνω αρχές. Το μέρος της μαρτυρίας του ότι ανέφερε το γεγονός του τραυματισμού του στο Λοχία Υπηρεσίας και ότι επισκέφθηκε ιατρό, τους οποίους δεν κατονόμασε, διαψεύδεται από τον Μ.Υ.1, τη μαρτυρία του οποίου έχουμε αποδεχτεί. Ένα άλλο στοιχείο που μας έκανε εντύπωση ήταν ότι ο Μ.Κ.2 ενώ περιέγραψε αρκετά ικανοποιητικά τον τρόπο που τραυματίστηκε στο κεφάλι και ότι ανέφερε το γεγονός στα πιο πάνω άτομα, φαίνεται ότι τα γεγονότα που δεν θυμάται είναι αυτά που περιέχονται στη γραπτή του κατάθεση στην Αστυνομία, Ένδειξη Γ. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές, επίσης το γεγονός ότι «η αμνησία» την οποία επικαλέσθηκε φαίνεται να αφορά μόνο το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης στην Αστυνομία, το οποίο δεν μπορεί, ως ανέφερε κατά την αντεξέταση του να επιβεβαιώσει λόγω του χτυπήματος που δέχθηκε στο κεφάλι, δεν είμαστε διατεθειμένοι να δεχθούμε τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 χωρίς ενισχυτική μαρτυρία η οποία απουσιάζει στην παρούσα υπόθεση. Θα πρέπει επίσης να σημειώσουμε ότι η παρούσα υπόθεση διαφέρει από τα γεγονότα της Τουμάζου ν. Δημοκρατίας[12] την οποία επικαλέσθηκε η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, αφού σ' αυτήν υπήρχαν αντιφατικές γραπτές δηλώσεις, δηλαδή η αδελφή του εφεσείοντα είχε δώσει αρχικά θεληματική κατάθεση στην Αστυνομία ενώ σε μεταγενέστερο στάδιο της πρώτης κατάθεσής της, άλλαξε άρδην την εκδοχή της δίδοντας άλλες καταθέσεις. Κατά τη μαρτυρία της ενώπιον του Δικαστηρίου, η κυρίως εξέταση της έγινε υπό τη μορφή ερωτήσεων και δεν της υποδείχθηκε οποιαδήποτε από τις γραπτές της καταθέσεις από τις οποίες η θεληματική της κατάθεση ήταν ήδη Τεκμήριο ενώπιον του Δικαστηρίου για την αλήθεια του περιεχομένου της ενώ κατά την αντεξέτασή της από το συνήγορο υπεράσπισης δεν της υποβλήθηκε οποιαδήποτε ερώτηση σε σχέση με τη θεληματική αυτή κατάθεση. Κρίνουμε επομένως, ότι η πιο πάνω υπόθεση δεν έχει εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση, αφού τα γεγονότα της δεν προσομοιάζουν με αυτά της παρούσας. Η μαρτυρία επομένως του Μ.Κ.2, όπου αυτή αναφέρεται στον κατηγορούμενο 3, δεν γίνεται αποδεκτή. Κατά συνέπεια ούτε το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης στην Αστυνομία, Ένδειξη Γ, αλλά ούτε και οι υποδείξεις σκηνών στις οποίες προέβη, Τεκμήρια 10 και 11, σε σχέση με την εμπλοκή του κατηγορούμενου 3 στην παρούσα υπόθεση μπορούν να γίνουν αποδεκτά. Κρίνουμε επίσης σκόπιμο όπως τονίσουμε στο στάδιο αυτό ότι η κατάθεση ενός συγκατηγορούμενου δεν μπορεί να αποτελέσει μαρτυρία εναντίον άλλου συγκατηγορούμενου, εκτός αν ο συγκατηγορούμενος μαρτυρήσει εναντίον του συγκατηγορουμένου του από το εδώλιο του μάρτυρα. Σχετικές επί του θέματος είναι οι αποφάσεις Αριστοφάνους ν. Αστυνομίας[13], Νεάρχου ν. Αστυνομίας[14], Miliotis v. The Police[15] και R v. Rhodes[16]. Από τη στιγμή, επομένως, που ο κατηγορούμενος 2 δεν έδωσε μαρτυρία στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, το περιεχόμενο του εντύπου που αφορά τις υποδείξεις σκηνών στην Αστυνομία, Τεκμήριο 12, σε ότι αφορά την εμπλοκή του κατηγορούμενου 3 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Έχοντας λοιπόν αποφασίσει ως ανωτέρω, κρίνουμε πώς μετά την απόρριψη των ισχυρισμών και της μαρτυρίας των κατηγορουμένων 1 και 2, για τους λόγους που ήδη εξηγήσαμε, με την οποία ενέπλεκαν τον κατηγορούμενο 3, η εναπομείνασα μαρτυρία παρουσιάζει κενά και αδυναμίες, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα ως προς την εμπλοκή του κατηγορούμενου 3 στην παρούσα υπόθεση. Δεν μας διαφεύγει η παρουσία του οχήματος, με αριθμό εγγραφής ΚΚΥ 004, την 11.08.2015 μεταξύ των ωρών 16:59:00 και 16:59:10 στην οδό Παύλου Μελά με κατεύθυνση την Πλατεία Ηρώων όπου βρίσκεται το υποστατικό - χρυσοχοείο του κατηγορούμενου

1. Έχουμε ακόμα υπόψη μας ότι στο υποστατικό του κατηγορούμενου 3 δεν εκτίθεντο κοσμήματα προς πώληση ως επίσης υπήρχε εργαστήριο εξοπλισμένο για λιώσιμο πολύτιμων μετάλλων το οποίο την 13.08.2015 φαινόταν να είχε χρησιμοποιηθεί πρόσφατα και τέλος ότι στο εν λόγω υποστατικό υπήρχε ταμπέλλα στη βιτρίνα του καταστήματος ότι αγοράζονται χρυσαφικά, ασημικά, διαμάντια. Όλα αυτά όμως δεν αποτελούν στοιχεία που θα μπορούσαν από μόνα τους να στηρίξουν την εμπλοκή του κατηγορούμενου
2. Περαιτέρω και επειδή μετά την παραδοχή του κατηγορούμενου 2 αυτός δήλωσε ότι δεν θα κατέθετε ως μάρτυρας κατηγορίας, εφαρμόσαμε τη νομολογιακά αναγνωρισθείσα αρχή αναφορικά με τη διαδικασία που ακολουθείται σε τέτοιες περιπτώσεις, ήτοι ότι είναι ορθότερο και προς το συμφέρον απονομής της δικαιοσύνης η ποινή στον κατηγορούμενο 2 να επιβληθεί μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης για τον κατηγορούμενο 3 στη βάση των γεγονότων όπως αυτά θα συναχθούν από τα ευρήματα μας[17]. Με τα πιο πάνω κατά νου παραθέτουμε αμέσως μετά τα ευρήματα μας. Πέραν των γεγονότων που παραθέσαμε πιο πάνω ως αδιαμφισβήτητη μαρτυρία και ως παραδεκτά γεγονότα τα οποία γίνονται και ευρήματα μας, με βάση την υπόλοιπη αποδεκτή μαρτυρία, καταλήγουμε και σε περαιτέρω ευρήματα που παραθέτουμε αμέσως πιο κάτω: Βρίσκουμε και αποδεχόμαστε ότι ο κατηγορούμενος 2 και Μ.Κ.2, ήτοι ο πρώην κατηγορούμενος 1, σε συνεννόηση με κάποιο τρίτο πρόσωπο συμφώνησαν να κλέψουν το χαρτοφύλακα της Μ.Κ.
3. Μέσα στο συγκεκριμένο χαρτοφύλακα κατά τον ουσιώδη χρόνο, η Μ.Κ.1 μετέφερε χρυσαφικά, κοσμήματα και πολύτιμους λίθους αξίας €193.372, καθώς και το ποσό των €15.000 σε μετρητά. Το πρόσωπο που συνάντησε η Μ.Κ.1 και ο σύζυγος της έξω από την οικία τους στον Ύψωνα που τους ρώτησε αν βρισκόταν μέσα ο ενοικιαστής της, ήταν ο κατηγορούμενος
4. Ο κατηγορούμενος 2 ήταν συνοδηγός στο όχημα, υπ' αριθμό εγγραφής ΚΚΥ 004, μάρκας Mitsubishi Lancer, ασημένιου χρώματος το οποίο οδηγείτο από το Μ.Κ.2 όταν αυτό χτύπησε από πίσω το όχημα υπ' αριθμό εγγραφής KSV 849 στο οποίο επέβαινε η Μ.Κ.1 και ο σύζυγος της κατά τη μετάβαση τους στο χωριό Λόφου. Ο κατηγορούμενος 2 ήταν το πρόσωπο που έσπασε το γυαλί του οχήματος της Μ.Κ.1 και του συζύγου της, υπ' αριθμό εγγραφής KSV 849 και προκάλεσε βούλωμα στην καμπίνα του οχήματος ακριβώς πάνω από το σπασμένο γυαλί, ως επίσης στο αριστερό μπροστινό μέρος του οχήματος πάνω από το παράθυρο του συνοδηγού και έκλεψε το χαρτοφύλακα με το περιεχόμενο του, που βρισκόταν μέσα σ' αυτό. Ολόκληρη η ζημιά στο όχημα ανερχόταν σε €
5. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος 2 ήταν το πρόσωπο που έκλεψε το κινητό τηλέφωνο της Μ.Κ.1, μάρκας ALCATEL, αξίας €100, το οποίο στη συνέχεια πέταξε σε ένα γκρεμό. Βρίσκουμε επίσης και αποδεχόμαστε ότι μετά την κλοπή του χαρτοφύλακα, ο Μ.Κ.2 και ο κατηγορούμενος 2 παρέδωσαν το χαρτοφύλακα με το περιεχόμενο του, στο τρίτο πρόσωπο και έλαβε ο καθένας το ποσό των €5.000, ως αμοιβή. Ο Μ.Κ.2, κατά το μεγαλύτερο διάστημα που έλαβαν χώρα τα επίδικα γεγονότα, δρούσε πάντοτε και σε συνεννόηση με τον κατηγορούμενο 2, ο οποίος τον περισσότερο χρόνο ήταν μαζί του, ως επίσης ήταν σε συνεχή επαφή με το τρίτο πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος 2 προέβη την 12.08.2015 σε υπόδειξη σκηνών, Τεκμήριο 12, στον Αστ. 1954 Χάρη Θεμιστοκλέους, Μ.Κ.3, υποδεικνύοντας, μεταξύ άλλων, το αυτοκίνητο υπ' αριθμό εγγραφής ΚΤΡ 651 μάρκας TOYOTA IST, ως το αυτοκίνητο που αγόρασε ως δώρο στη σύζυγο του χρησιμοποιώντας χρήματα, €4.950 από το ποσό των €5.000 που έλαβε από το τρίτο πρόσωπο. Εν κατακλείδι δεν έχουμε ικανοποιηθεί στο βαθμό που απαιτείται, ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, για την ενοχή του κατηγορούμενου 3 ο οποίος συνακόλουθα, αθωώνεται και απαλλάσσεται σε όλες τις κατηγορίες. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2, ως έχουμε ήδη αναφέρει επανειλημμένα, έχει παραδεχθεί ενοχή στις κατηγορίες που τον αφορούν. Ο τρόπος δράσης του και γενικά όλες οι ενέργειες του που αφορούν την εμπλοκή του, περιγράφονται στα ευρήματα μας και αυτά θα αποτελέσουν τη βάση για την επιβολή σ' αυτόν ποινής. (Υπ.) ............... Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Α. Κονής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Criminal/Assize Court/Final Αναφορά: Κλοπή - Νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες πράξεις [1] 9η κατηγορία: Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 371 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και των άρθρων 2, 3, 4

(1)(i)

(2)και 5(α) του Περί της Παρεμπόδισης και καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες Νόμου 188

(1)/2007 όπως τροποποιήθηκε. Λεπτομέρειες Ποινικού Αδικήματος: Ο 2ος κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία για την Κατηγορούσα Αρχή το έτος 2015, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, συνωμότησε με άλλα πρόσωπα να διαπράξει κακούργημα, δηλαδή αδίκημα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες ως αναφέρεται στη 10η κατηγορία. [2] 10η κατηγορία: Νομιμοποίηση Εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(1)(i)

(2)και 5(α) του Περί της Παρεμπόδισης και καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες Νόμου 188

(1)/2007 όπως τροποποιήθηκε. Άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Λεπτομέρειες Ποινικού Αδικήματος: Ο 2ος κατηγορούμενος την 11η Αυγούστου 2015 στη Λεμεσό και Λόφου, της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι περιουσία της Ανδριάνας Ιωάννου, δηλαδή κοσμήματα και χρυσαφικά αξίας 193.372 ευρώ, το χρηματικό ποσό των 15.000 ευρώ και ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Alcatel αξίας 100 ευρώ, όλα συνολικής αξίας 208.472 ευρώ, αποτελούσε έσοδο από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος τη μεταβίβασε σε άλλο πρόσωπο με σκοπό να αποκρύψει ή να συγκαλύψει την παράνομη προέλευση της και ο 2ος κατηγορούμενος εισέπραξε το χρηματικό ποσό των 5.000 ευρώ. [3]

(2010)2 Α.Α.Δ. 633, 670-671 [4] Βλ. σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence & Practice 2004, παρ. 34-4 [5]

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1109, 1117 [6] Έκδοση 2002, σελ. 254, παραγρ. Β4.1 [7]

(1991)2 Α.Α.Δ. 168 [8]

(2007)1 Α Α.Α.Δ 150 [9]

(1990)1 Α.Α.Δ. 984 [10]

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 528 [11] Βλέπε μεταξύ άλλων Χριστοδούλου άλλως Ρόπας ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 628 και Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 482. [12] Ποινική Έφεση 142/14 ημερομηνίας 17.12.2015 [13]

(2011)2 Α.Α.Δ. 450 [14]

(1996)2 Α.Α.Δ. 38 [15]

(1971)2 C.L.R. 292 [16]

(1959)44 Cr. App. R. 23 [17] Archbold, Criminal Pleading Evidence and Practice, έκδοση 2015, παραγρ. 4-260 - 4-262 και Conrad Mbakoub Mbakoup v. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2015:B225, Π.Ε. 86/14, ημερομηνίας 27.03.2015, Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 221 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο