ΔΗΜΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ κ.α. ν. MERIDIAN GAMING LTD κ.α., Aγωγή Αρ. 1080/2017, 30/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:B65 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Aγωγή Αρ. 1080/2017 Μεταξύ:
- ΔΗΜΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, από την Λεμεσό
- ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ, από την Λεμεσό
- ΔΗΜΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ και ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ, υπό την ιδιότητα τους ως μέτοχοι της Εναγόμενης 3 εταιρείας ως παράγωγη ή/και εκπροσωπευτική αγωγή των συμφερόντων της (derivative action), από τη Λεμεσό Εναγόντων -και-
- MERIDIAN GAMING LTD, από την Μάλτα
- JOKER GAMES LIMITED, από τη Σερβία
- FAIR CHAMPIONS MERIDIAN LIMITED, από τη Λεμεσό
- SNEZANA BOZOVIC, από τη Σερβία
- ZORAN MILOSEVIC, από την Σερβία
- MERIDIAN GAMING (CY) LTD, από τη Λευκωσία Εναγομένων ------------------------------- Αίτηση ημερ. 22.11.2017 Ημερ.: 30.3.2018 Για τους Εναγόμενους 1 - 5-Αιτητές: κ. Γ. Γεωργιάδης με κα Ν. Βαρωσιώτου και κα Σ. Γεωργιάδη για Γ. Γεωργιάδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τoυς Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση: κα Ε. Μιχαηλίδου με κ. Κ. Αντωνίου για PHC Tsangarides LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή καταχωρίστηκε την 21.4.2017 με Κλητήριο Ένταλμα Γενικά Οπισθογραφημένο. Οι Ενάγοντες 1 και 2, μέτοχοι της Εναγόμενης 3 Εταιρείας, καταλογίζουν στους Εναγομένους 1 και 2, επίσης μετόχους της Εταιρείας, ότι ενεργούν δόλια για εξυπηρέτηση δικών τους αποκλειστικά σκοπών και συμφερόντων, κατά παράβαση των καθηκόντων και υποχρεώσεων τους και όχι καλόπιστα και προς το συμφέρον της Εταιρείας. Περαιτέρω, τους καταλογίζουν ότι συνωμότησαν με τους Εναγόμενους 4 και 5, διευθυντές της Εταιρείας για να εξαπατήσουν την Εταιρεία και να οικειοποιηθούν τα περιουσιακά της στοιχεία, το πελατολόγιο και τη φήμη της. Σε σχέση προς αυτό, αξιώνεται διάταγμα εναντίον των Εναγομένων που να τους διατάσσει να παράσχουν λογαριασμούς σε σχέση με κέρδη που αποκόμισαν από την παράνομη, όπως την χαρακτηρίζουν, λειτουργία της Εναγόμενης 6 Εταιρείας από τον Μάϊο του
- Διεκδικούνται ακόμα γενικές, παραδειγματικές, τιμωρητικές και αυξημένες αποζημιώσεις. Η αγωγή χαρακτηρίζεται ως προσωπική των Εναγόντων 1 και 2 αλλά και ως παράγωγη για την προάσπιση των συμφερόντων της Εταιρείας και περίπου έτσι περιγράφονται οι Ενάγοντες 1 και 2 ως Ενάγοντες
- Έκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε την 14.9.
- Είναι πολυσέλιδη. Στο παρακλητικό της επαναλαμβάνεται κατά κύριο λόγο η Οπισθογράφηση του Κλητηρίου. Την 28.6.2017 εκδόθηκαν μονομερώς συντηρητικά διατάγματα που οριστικοποιήθηκαν με Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 15.9.2017, οπόταν και εκδόθηκαν περαιτέρω διατάγματα. Τα εκδοθέντα διατάγματα αφορούσαν στις συμφωνίες της Εναγόμενης 3 με εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους, τα υποστατικά που διαχειριζόταν η Εναγόμενη 3 και στην ένορκη παραχώρηση λογαριασμών για τις εργασίες της Εναγόμενης
- Το κύριο παράπονο των Εναγόντων ήταν ότι οι Εναγόμενοι διοχέτευαν πελάτες και εργασία της Εναγόμενης 3 Εταιρείας στην Εναγόμενη 6 Εταιρεία στην οποία διατηρούν συμφέροντα. Εναντίον της Ενδιάμεσης Απόφασης ημερ. 15.9.2017 έχει καταχωριστεί και εκκρεμεί έφεση. Περαιτέρω, με Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 22.1.2018 εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο απαγορεύτηκε στους Εναγόμενους 1 - 5 να αποσύρουν την αίτηση που είχε καταχωρίσει η Εναγόμενη 3 στην Εθνική Αρχή Στοιχημάτων Κύπρου για την ανανέωση της άδειας διεξαγωγής επίγειου στοιχήματος κλάσης Α της Εναγόμενης 3 Εταιρείας ή από του να πράξουν οτιδήποτε το οποίο θα είχε ως αποτέλεσμα την ανάκληση ή τον τερματισμό της διαδικασίας ανανέωσης ή εξασφάλισης της άδειας. Περαιτέρω διατάχθηκαν οι Εναγόμενοι 1 - 5 να λάβουν όλα τα απαραίτητα διαβήματα προς εξασφάλιση της άδειας για την περίοδο από 25.1.2018 μέχρι 24.1.
- Με την υπό κρίση Αίτηση οι Εναγόμενοι 1 - 5 εξαιτούνται τη διαγραφή, αποκλεισμό, ακύρωση, απόρριψη, παραμερισμό ή και αναστολή του Κλητηρίου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης για το λόγο ότι αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, είναι επιπόλαιη, σκανδαλώδης και αχρείαστη, δεν αποκαλύπτει οποιοδήποτε πραγματικό αγώγιμο δικαίωμα και είναι ψευδής. Η Αίτηση υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 22.11.2017 της Αιμιλίας Αγαπίου, εσωτερικής νομικής συμβούλου της Εναγόμενης 3 Εταιρείας. Αναφέρει η Αγαπίου ότι η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε καταχρηστικά και κακόπιστα με σκοπό την άσκηση πίεσης στους μετόχους της πλειοψηφίας υπό τη μορφή «green mailing» ώστε να προβούν σε αγορά των μετοχών της μειοψηφίας έναντι τιμήματος πολύ ψηλότερου από την πραγματική τους αξία. Κατά τη θέση της, η κατάχρηση έγκειται στο γεγονός ότι σε σχέση με την Εναγόμενη 3 Εταιρεία οι Ενάγοντες 1 και 2 καταχώρισαν την 29.9.2016 την Εταιρική Αίτηση αρ. 378/2016 με την οποία εξαιτούνται όπως η Εναγόμενη 3 τεθεί υπό εκκαθάριση και διαλυθεί και διαζευκτικά όπως το Δικαστήριο διατάξει την εξαγορά των μετοχών τους. Στο υπόλοιπο μέρος της Ένορκης της Δήλωσης η Αγαπίου αναλώνεται σε επιχειρηματολογία. Οι Ενάγοντες καταχώρισαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 14 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 5.3.2018 του Ενάγοντα
- Η καταχώριση και εκκρεμοδικία της Εταιρικής Αίτησης αρ. 378/2016 είναι παραδεκτή. Ωστόσο, ο Ενάγοντας 1 αρνείται ότι η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε καταχρηστικά ή κακόπιστα. Στο υπόλοιπο μέρος της Ένορκης της Δήλωσης ο Ενάγοντας 1 αναλώνεται σε επιχειρηματολογία. Αγωγή μπορεί να παραμερισθεί και απορριφθεί συνοπτικά σύμφωνα με τη Δ.27 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοεί ότι: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» Η Δ.27 παρέχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα ελέγχου των δικογράφων ως επίσης και εξουσία με συνοπτική διαδικασία να αναστέλλει ή να απορρίπτει αγωγή ή ανταπαίτηση όπου το δικόγραφο δεν αποκαλύπτει εύλογη αιτία αγωγής (βλ. Mavromoustaki v. Yeroudes
(1965)1 C.L.R. 176, Χ"Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 949). O σκοπός της Δ.27 είναι η εξοικονόμηση χρόνου και δαπάνης (βλ. Hambou v. Thoma
(1987)1 C.L.R. 370, The Heirs of Late Theodora Panayi v. The Administrator of the Estate of the Late Stylianos Mandriottis
(1963)2 C.L.R. 167, 170). Όπως τονίστηκε επανειλημμένα, η δικαιοδοσία για απόρριψη αγωγής ή ανταπαίτησης in limine, ασκείται με άκρα φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπου κρίνεται ότι η αιτία αγωγής είναι έκδηλα και σχεδόν αναντίλεκτα ελαττωματική ή όπου η αγωγή ή η υπεράσπιση φαίνεται από τα δικόγραφα ότι είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική. Στην Χατζηκυριάκος ν. Κυθρεώτη
(1992)1 Α.Α.Δ. 1119, 1121 αναφέρθηκε ότι: «Η απόφανση για ανυπαρξία εύλογης αιτίας αγωγής οδηγεί αναπόδραστα στον οριστικό τερματισμό της διαδικασίας. Δικαιολογείται αυτός ο τερματισμός μόνο όταν το δικόγραφο . είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. (Βλ. In re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246.) Εντοπισμός κάποιας αιτίας αγωγής, η έστω κάποιου ζητήματος κατάλληλου για εκδίκαση από το Δικαστήριο, επιβάλλει τη διατήρηση της διαδικασίας στη ζωή όσο και αν η προοπτική επιτυχίας εμφανίζεται απομακρυσμένη. (Βλ. Costas Mavromoustaki v. I. Yeroudes etc
(1965)1 C.L.R. 176, Papamichael v. Chacholiades
(1970)1 C.L.R. 305.).» Tο Δικαστήριο οφείλει να περιοριστεί στα όσα δικογραφούνται στην Έκθεση Απαίτησης για να διαπιστώσει κατά πόσο αποκαλύπτεται αιτία αγωγής εναντίον των Εναγομένων. Εξάλλου αίτηση δυνάμει της Δ.27 θ.3 δεν απαιτείται να υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση (Δ.48, θ.9 (ο)). Το Δικαστήριο δεν διαπιστώνει ότι δεν αποκαλύπτεται εύλογη αιτία αγωγής. Αντίθετη θέση δεν φαίνεται να υποστηρίζεται από τους Εναγόμενους. Στην αγόρευση των δικηγόρων τους δεν επιχειρηματολογείται κάτι τέτοιο. Η Ένορκη Δήλωση Αγαπίου προφανώς καταχωρίστηκε για να υποστηρίξει την εκδοχή για κατάχρηση των διαδικασιών, που ήταν και η μόνη βάση που υποστηρίχτηκε με την αγόρευση των δικηγόρων των Εναγομένων 1 - 5. Σε αυτή την έκταση η Αίτηση βασίζεται στις σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου. Όπως αναφέρεται στη θεμελιακή απόφαση Διευθυντής των Φυλακών ν. Περρέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, 222, η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας, είναι σύμφυτη και ενυπάρχει σε κάθε δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τέτοια αίτηση μπορεί να καταχωριστεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Στην Pambos & Kostakis Moleskis Trading Ltd κ.α. ν. Melpomeni Hotel Apartments Ltd
(2011)2 Α.Α.Δ. 365, αναφέρθηκε ότι κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας συνιστά η έγερση ή η προώθηση περισσότερων της μιας δικαστικών διαδικασιών, προς το σκοπό επίτευξης στόχων που μπορούν να επιδιωχθούν με μια διαδικασία, ενώ στην Τρύφωνος ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακή Λτδ κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 706, αναφέρθηκε πως εφόσον επιδιώκονται παράλληλα μέσα για την επίτευξη του ίδιου στόχου μπορεί να ζητηθεί από το διάδικο να επιλέξει σε ποια από τις δύο ή περισσότερες επάλληλες διαδικασίες θα προχωρήσει. Το ζήτημα είχε εγερθεί και κατά την εκδίκαση της αίτησης ημερ. 27.6.2017. Στην Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 15.9.2017 είχε αναφερθεί ότι: «Είναι η περαιτέρω θέση των Εναγομένων ότι η παρούσα αγωγή είναι καταχρηστική και ότι συνιστά διαδικασία παράλληλη με την εταιρική αίτηση που οι Ενάγοντες 1 και 2 έχουν καταχωρίσει. Η εταιρική αίτηση προωθείται από τους Ενάγοντες 1 και 2 ως μέτοχους της Εταιρείας και στοχεύει στην προάσπιση των προσωπικών τους συμφερόντων. Η παρούσα αγωγή στην έκταση που συνδέεται με το αντικείμενο της Αίτησης είναι παράγωγη αγωγή. Στοχεύει στην προάσπιση των συμφερόντων της Εταιρείας. Το γεγονός ότι οι Ενάγοντες 1 και 2 ενάγουν και υπό την προσωπική τους ιδιότητα δεν αλλοιώνει τον χαρακτήρα και την ουσία της πτυχής της αγωγής που ενδιαφέρει. Στην Πιρίλλης κ.ά ν. Κουή
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 136, 144 επισημαίνεται η διάκριση της διαδικασίας που αφορά στην καταπίεση της μειοψηφίας από την Εταιρεία η οποία ενεργεί μέσω της πλειοψηφίας και της διαδικασίας όπου παραπονούμενη δεν είναι η μειοψηφία αλλά η ίδια η εταιρεία η οποία αποστερήθηκε παράνομα της περιουσίας της. Αναφέρεται ότι: «Το άρθρο 202 αναφέρεται στις περιπτώσεις όπου υπάρχει καταπίεση της μειοψηφίας από την εταιρεία η οποία ενεργεί μέσω της πλειοψηφίας. Δεν αναφέρεται στις περιπτώσεις, όπως η επίδικη, όπου παραπονούμενη δεν είναι η μειοψηφία, τα δικαιώματα της οποίας κατ' ισχυρισμό καταπιέζονται από την εταιρεία, αλλά αυτή τούτη η εταιρεία η οποία, κατ' ισχυρισμό, αποστερήθηκε παράνομα της περιουσίας της. Είναι γι' αυτό, άλλωστε, το λόγο που η διαδικασία του άρθρου 202 στρέφεται εναντίον της εταιρείας, εφόσον είναι αυτή η οποία, μέσω της πλειοψηφίας, καταπιέζει τη μειοψηφία, και όχι υπέρ αυτής, με σκοπό να προστατευθεί από τις, κατ' ισχυρισμό, παράνομες σε βάρος της πράξεις εκείνων οι οποίοι ασκούν τον έλεγχό της. Εξάλλου, σε αίτηση βάσει του άρθρου 202, αλλά και του άρθρου 211, δεν θα μπορούσε να περιληφθεί, ως καθ' ου η αίτηση, τρίτο πρόσωπο, ήτοι η εφεσείουσα 2, ως όχημα απάτης (fraud vehicle).» Στην Re Pelmako Development Ltd
(1999)1(Β) A.A.Δ. 1369, 1373-4 αναφέρεται ότι: «Όταν η πλειοψηφία καταπιέζει τη μειοψηφία, η μειοψηφία έχει εκ του νόμου τη δυνατότητα να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει τη διάλυση της εταιρείας με βάση τις διατάξεις του άρθρου 211(στ) του νόμου. Επειδή η διάλυση της εταιρείας προκαλεί, στις πιο πολλές περιπτώσεις, τέτοιες επιζήμιες επιπτώσεις επί των συμφερόντων της μειοψηφίας που υφίσταται την καταπίεση, ο νόμος παρέχει στην καταπιεζόμενη μειοψηφία μια άλλη εναλλακτική θεραπεία, αυτή του άρθρου 202 του νόμου, ως διαζευκτική της αναγκαστικής διάλυσης.» Τα επίδικα ζητήματα στην εταιρική αίτηση αφορούν στις σχέσεις μεταξύ των μετόχων και τα παράπονα των Εναγομένων 1 και 2 ως τέτοιων. Η παρούσα αγωγή στην έκταση που ενδιαφέρει, ως παράγωγη, αφορά στην προάσπιση των συμφερόντων της Εταιρείας με ουσιαστική παράμετρο την εμπλοκή της Εναγόμενης 6. Ότι οι Ενάγοντες 1 και 2 προωθούν την εταιρική αίτηση, έστω με επιθυμητή θεραπεία την εξαγορά των μετοχών τους δεν ανατρέπει και δεν υποβαθμίζει το πραγματικό τους ενδιαφέρον για τη διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας. Άλλωστε αν αυτά αποξενωθούν αυτό θα έχει αντανακλώμενες ζημιογόνες επιπτώσεις στα προσωπικά τους συμφέροντα ως μετόχων. (Βλ. Johnson v. Gore Wood & Co [2001] 1 All E.R. 481 (H.L.), 528-9).» Το Δικαστήριο υιοθετεί τη δική του πιο πάνω προσέγγιση και δεν διαπιστώνει καταχρηστική συμπεριφορά εκ μέρους των Εναγόντων. Στον αντίποδα, επισημαίνει το Δικαστήριο ότι ενώ η αγωγή καταχωρίστηκε την 21.4.2017 εκκρεμούσης της Εταιρικής Αίτησης αρ. 378/2016 η υπό κρίση Αίτηση καταχωρίστηκε 7 μήνες μετά και αφού την 15.9.2017 οριστικοποιήθηκαν τα διατάγματα που είχαν εκδοθεί μονομερώς εναντίον των Εναγομένων και εκδόθηκαν και άλλα. Τυχόν επιτυχία της υπό κρίση Αίτησης θα είχε ως αποτέλεσμα να ακυρωθούν και να παύσουν να ισχύουν τα ενδιάμεσα διατάγματα που εκδόθηκαν ή έγιναν απόλυτα μετά από ακροάσεις και που το Δικαστήριο έκρινε αναγκαία για το λόγο ότι χωρίς την έκδοση τους θα ήταν αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (( (Υπ.) ............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για απόρριψη αγωγής λόγω κατάχρησης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο