Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Αλεξάνδρας Έλενας Βασιλείου, Αρ. Υπόθεσης: 22129/14, 30/4/2018

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Αλεξάνδρας Έλενας Βασιλείου, Αρ. Υπόθεσης: 22129/14, 30/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:B85 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 22129/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Κατηγορούσα Αρχή v. Αλεξάνδρας Έλενας Βασιλείου Κατηγορούμενη ------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 30 Απριλίου 2018 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Γιασκούρη Για την Κατηγορούμενη: κα Α. Ιωάννου Κατηγορούμενη παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει με βάση το κατηγορητήριο την κατηγορία της Αμελούς οδήγησης (1η κατηγορία) και τις κατηγορίες της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς ασφάλεια έναντι κινδύνου τρίτου μέρους, χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας και με ανασταλείσα άδεια κυκλοφορίας (2η, 3η και 4η κατηγορία). Η κατηγορούμενη καταχώρησε μη παραδοχή στην 1η κατηγορία και παραδέχθηκε τις υπόλοιπες με αποτέλεσμα η ακροαματική διαδικασία να προχωρήσει σε σχέση με την κατηγορία

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 1ης κατηγορίας, η κατηγορούμενη στις 21/10/2013 στον κύριο δρόμο Σουνίου - Καντού της Επαρχίας Λεμεσού ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KWM 764, δεν κατέβαλε την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή και προκάλεσε τροχαίο δυστύχημα. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο μάρτυρες, τον Αστ. 2258 Αρχοντίνο Μιχαήλ (Μ.Κ.1) και τον Ανδρέα Θεοδοσίου (ΜΚ2 - παραπονούμενο). Η κατηγορούμενη μετά που κλήθηκε σε απολογία με σχετική ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου και αφού της επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα της επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία ενώ ουδέν άλλο μάρτυρα παρουσίασε. Με βάση τις ενώπιον μου εκδοχές η Κατηγορούσα Αρχή ισχυρίζεται ότι η κατηγορούμενη οδηγώντας αμελώς το όχημα της συγκρούστηκε με το όχημα του ΜΚ2 το οποίο προπορευόταν του οχήματος της κατηγορούμενης. Με βάση την μαρτυρία του ΜΚ2 ο ίδιος είχε σταματήσει στα δεξιά του επίδικου δρόμου και ακολούθως επανεκκίνησε και αφού μπήκε στο δρόμο και προχώρησε και κάποια μέτρα κτυπήθηκε από το όχημα της κατηγορούμενης που τον ακολουθούσε και είχε την ίδια πορεία. Από την άλλη η κατηγορούμενη ισχυρίζεται ότι ο ενώ οδηγούσε με ταχύτητα περί τα 65 χ.α.ω στον επίδικο δρόμο αντιλήφθηκε ένα όχημα με σβηστά φώτα να μπαίνει στο δρόμο σύμφωνα με την πορεία της αφού προηγουμένως εξερχόταν από χωμάτινο δρόμο στα δεξιά με βάση την πορεία της κατά τρόπο που ήταν αδύνατο για την ίδια να αντιδράσει με αποτέλεσμα να συγκρουστούν. Η εκδοχή της κατηγορούμενης ουσιαστικά αφορά ανακοπή της πορείας της από τον Μ.Κ.
2. Από τις πιο πάνω εκδοχές που ενώπιον μου τέθηκαν προκύπτει ότι το Δικαστήριο θα πρέπει μέσα από την αξιολόγηση της δοθείσας μαρτυρίας να καταλήξει σε ευρήματα γεγονότων και ακολούθως να εξετάσει αυτά με βάση την σχετική νομολογία ως προς το αδίκημα της αμελούς οδήγησης. Μαρτυρία και αξιολόγηση Ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι υπηρετεί στον κεντρικό αστυνομικό σταθμό Λεμεσού. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 1 ως την κατάθεση του που έδωσε σε σχέση με την παρούσα υπόθεση και στην οποία αναφέρει τα ακόλουθα: Στις 21/10/2013 και περί ώρα 22:00 επισκέφθηκε σκηνή τροχαίου δυστυχήματος που επεσυνέβηκε την ίδια ημέρα και ώρα στον κύριο δρόμο Σουνίου - Καντού με ενεχόμενα οχήματα αυτό της κατηγορούμενης και το όχημα ΕΚΕ 647 και τα οποία είχαν ήδη μετακινηθεί από τις τελικές του θέσεις. Διαπίστωσε τους οδηγούς των οχημάτων ως τους κατηγορούμενη και ΜΚ2 και έκανε πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής τοποθετώντας ως σημείο χ, το σημείο σύγκρουσης με το οποίο συμφώνησαν και οι δύο οδηγοί. Από έλεγχο που έκανε διαπίστωσε ότι η κατηγορούμενη οδηγούσε χωρίς ασφάλεια και πιστοποιητικό καταλληλότητας ενώ τα έγγραφα του ΜΚ2 ήταν σε ισχύ. Πληροφόρησε την κατηγορούμενη για τα αδικήματα που διέπραξε και αυτή απάντησε «Δεν ξέρω αν έχω ασφάλεια» ενώ την ίδια ημέρα την συνέλαβε περί τις 22:50 για αυτόφωρα αδικήματα και αυτή απάντησε «Δεν είχα λεφτά». Μεταξύ των ωρών 23:30 - 23:55 στο αστυνομικό σταθμό Επισκοπής έλαβε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη για τα αδικήματα που εμφαίνονται στο κατηγορητήριο και αφού την κατηγόρησε γραπτώς αυτή απάντησε «Δεν παραδέχομαι την πρώτη κατηγορία αλλά παραδέχομαι την δεύτερη και την τρίτη». Ο ΜΚ1 αναγνώρισε και κατάθεσε ως τεκμήριο 2 το πρόχειρο σχεδιάγραμμα και ως Τεκμήριο 3 το συμμετρικό που ετοίμασε βάση του προχείρου. Την γραπτή κατηγορία προς την κατηγορούμενη την κατέθεσε ως τεκμήριο 4 και την ανακριτική της κατάθεση ως Τεκμήριο
3. Ετοίμασε και έντυπο περιγραφής ζημιών επί των 2 ενεχόμενων οχημάτων ενώ διευκρίνισε ότι σημείωσε επί των εντύπων αυτών τις ζημιές με την εγγραφή που φαίνεται ως - χχ - Τεκμήρια 6 και
4. Επεξηγώντας το συμμετρικό σχέδιο (τεκμήριο 3) ανάφερε ότι ως σημείο Α είναι η πορεία της κατηγορούμενης σύμφωνα με τον ισχυρισμό της και με το οποίο συμφώνησε και ο ΜΚ
5. Τα σημεία Β και Β1 είναι η πορεία του ΜΚ2 - ενεχόμενου οδηγού με βάση τους δικούς του ισχυρισμούς ενώ διευκρίνισε ότι το Β είναι χωμάτινος δρόμος. Η κατηγορούμενη δεν συμφώνησε με το σημείο Β και διατύπωσε την θέση ότι ο παραπονούμενος εξήλθε από χωμάτινο παγκέτο που σημείωσε με σημείο Ε και ακολούθησε πορεία που σημειώθηκε ως Β
6. Το σημείο χ το υπέδειξαν αμφότεροι οι ενεχόμενοι οδηγοί ενώ εντοπίστηκαν και ίχνη από σπασμένα πλαστικά και συγκεκριμένα φαναράκια των 2 αυτοκινήτων. Ο ίδιος συμφωνεί με το σημείο χ ενόψει των πλαστικών ευρημάτων. Από το σημείο Ε μέχρι το σημείο χ η απόσταση είναι 37,5 μέτρα (ήτοι 52,50 αφαιρώντας τα 16,00μ το τέλος του χωμάτινου παγκέτου). Αν ισχύει ο ισχυρισμός του παραπονούμενου για το σημείο που εξήλθε τότε η απόσταση είναι 38, 60 μέτρα μέχρι το χ. Το όριο ταχύτητας στον επίδικο δρόμο είναι 80 χ.α.ω. Στο σημείο εκείνο του δρόμου δεν υπάρχει καθόλου φωτισμός και ως εκ τούτου η ώρα 22:00 που έγινε το δυστύχημα ήταν νύχτα. Οι οδηγοί πρέπει να έχουν τα φώτα πορείας τους αναμμένα και να κρατούν ασφαλή απόσταση από τα προπορευόμενα οχήματα. Ο ΜΚ1 μέτρησε την εμβέλεια των φώτων του οχήματος της κατηγορούμενης και την καθόρισε περίπου στα 40 μέτρα. Η ίδια ανάφερε ότι η ταχύτητα της ήταν 65 χ.α.ω. Δεν μπορεί να καθορίσει ο ίδιος και δεν είναι ειδικός ως προς το σε πόση απόσταση μπορεί να σταματήσει ένα όχημα που κινείται με αυτή την ταχύτητα αλλά μέσα από εξετάσεις που έκανε μέσω της τροχαίας Λεμεσού ένα όχημα που κινείται με 65 χιλιόμετρα για να ακινητοποιηθεί χρειάζεται 41,25 μέτρα. Οι εξετάσεις που έγιναν αφορούν τύπο που υπάρχει στην τροχαία και καταρτίστηκε από εμπειρογνώμονα και αυτά τα στοιχεία συμβουλεύτηκε. Στην σκηνή δεν υπήρχαν ίχνη τροχοπέδησης. Τα σημεία Ζ και Η αποτελούν με βάση το τεκμήριο 3 τις υποτιθέμενες τελικές θέσεις των οχημάτων. Το Ζ απέχει από το σημείο σύγκρουσης 10,70 μέτρα ενώ το Η 15,90 μέτρα. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της κατηγορούμενης ότι ο ΜΚ2 δεν είχε αναμμένα τα φώτα πορείας του ο ίδιος εξέτασε τα φώτα και αυτά λειτουργούσαν κανονικά κάτι που ανάφερε και ο ίδιος ο ΜΚ
7. Όταν ο ίδιος μετέβηκε στην σκηνή τα φώτα ήταν αναμμένα όπως και της κατηγορούμενης. Ο δρόμος στο συγκεκριμένο σημείο είναι διπλής κατεύθυνσης με μια λωρίδα για έκαστη εκ των κατευθύνσεων και υπάρχει συνεχόμενη άσπρη γραμμή διαχωρίζουσα τις δυο κατευθύνσεις. Η ορατότητα της κατηγορούμενης με βάση την πορεία της είναι ως το σημείο 0 μέχρι το σημείο χ ήτοι 52,50 μέτρα. Ως προς την πορεία Β επί του τεκμηρίου 3 και την ορατότητα της κατηγορούμενης ο ΜΚ1 ανάφερε ότι μπορούσε να δει το προπορευόμενο όχημα. Ερωτηθείς από ποια απόσταση μπορούσε να δει το ενεχόμενο όχημα εάν αυτό εξερχόταν από το σημείο Β απάντησε ότι δεν έλεγξε αλλά από ότι θυμάται μπορεί να δει από 50 μέτρα περίπου το αυτοκίνητο όταν εξέρχεται το όχημα Β. Τα οχήματα όταν μετέβηκε στην σκηνή τα βρήκε στα σημεία Α1 και Β2 και ήταν μετακινημένα από τις τελικές του θέσεις για αυτό τοποθέτησε επί του σχεδίου τα σημεία Ζ και Η ως υποτιθέμενες τελικές θέσεις. Ο δρόμος ήταν στεγνός και ο καιρός αίθριος ενώ στην σκηνή βρήκε τους ενεχόμενους οδηγούς οι οποίοι του ανάφεραν τις συνθήκες, το σημείο χ και ότι αφορούσε το δυστύχημα. Ο ισχυρισμός της κατηγορούμενης για σβηστά φώτα από πλευράς ΜΚ2 τέθηκε στην σκηνή του δυστυχήματος πρώτη φορά από την ίδια την κατηγορούμενη. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 ανάφερε ότι ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Έλαβε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη και ανοιχτή από τον παραπονούμενο και ο λόγος ήταν ότι τα ευρήματα στην σκηνή έδειχναν ότι την ευθύνη έφερε η κατηγορούμενη. Συμφώνησε δε με την συνήγορο υπεράσπισης ότι ο λόγος που οδηγήθηκε σε αυτό το συμπέρασμα είναι γιατί το κτύπημα του άλλου αυτοκινήτου ήταν από πίσω. Ανάφερε βεβαίως ότι πέραν από το κτύπημα από πίσω παράγοντας για την ευθύνη είναι και άλλες συνθήκες. Τόνισε δε ότι ο οδηγός που ακολουθεί όχημα πρέπει να τηρεί απόσταση ασφαλείας από το προπορευόμενο όχημα ενώ οι άλλες συνθήκες στις οποίες αναφέρθηκε είναι η απόσταση από την οποία εξήλθε το αυτοκίνητο που μπήκε μπροστά από άλλο, η φύση του δρόμου, η ορατότητα και άλλα. Συμφώνησε ο ΜΚ1 ότι η κατηγορούμενη του ανάφερε εξαρχής ότι ο άλλος οδηγός είχε σβηστά τα φώτα του. Ο ίδιος έκανε έλεγχο και αυτά λειτουργούσαν κανονικά αλλά δεν μπορεί να εξακριβώσει εάν ήταν αναμμένα. Ο δρόμος που έγινε το δυστύχημα είναι ερημικός και υπήρχε και χωμάτινο παγκέτο. Στην υποβολή η θέση της κατηγορούμενης ήταν ότι στο όχημα του ΜΚ2 που ήταν σταθμευμένο στο παγκέτο αυτό επέβαινε και μια κοπέλα από τρίτη χώρα ο ΜΚ1 ανάφερε ότι δεν υπήρχε άλλο πρόσωπο στην σκηνή και ο παραπονούμενος δεν ανάφερε κάτι τέτοιο. Το που ήταν σταθμευμένο το όχημα του παραπονούμενου πριν εισέλθει στον δρόμο δηλαδή αν ήταν στο χωμάτινο παγκέτο ή στον χωμάτινο δρόμο έχει σημασία κατά τον ΜΚ1 καθότι υπάρχει μια διαφορά 2,10 μέτρων. Ανάφερε ότι οι συνθήκες του δυστυχήματος έδειχναν ότι από το σημείο που εξήλθε ο παραπονούμενος ήτοι το σημείο Β μέχρι το σημείο σύγκρουσης είναι μια μεγάλη απόσταση ώστε η κατηγορούμενη να μπορούσε να αντιδράσει και να μην προκληθεί το δυστύχημα. Το κατά πόσο ο ΜΚ2 λέει αλήθεια θα φανεί στο Δικαστήριο ανάφερε ο μάρτυρας. Στην υποβολή ότι η κατηγορούμενη ανάφερε ότι ο παραπονούμενος είχε την εικόνα μεθυσμένου ο ΜΚ1 ανάφερε ότι έγινε προκαταρκτική εξέταση αλκοόλης σε αυτόν με μηδενική ένδειξη. Δεν το ανάφερε αυτό στην κατάθεση του λόγω του μηδενικού αποτελέσματος. Ο έλεγχος αλκοόλης είναι πάγια τακτική σε οδηγούς στις σκηνές των δυστυχημάτων. Η εκδοχή της κατηγορούμενης ήτοι ότι ο παραπονούμενος «πετάχτηκε» μπροστά της χωρίς φώτα αποκλείστηκε με βάση τα ευρήματα στην σκηνή και τις καταθέσεις που έλαβε. Δεν υπήρχαν στοιχεία στην σκηνή για να ελέγξει την ταχύτητα της κατηγορούμενης. Η κατηγορούμενη τραυματίστηκε και επισκέφθηκε τις πρώτες βοήθειας του Γ.Ν. Λεμεσού. Στην υποβολή ότι η κατηγορούμενη οδηγούσε στο δρόμο όταν ξαφνικά «πετάχτηκε» μπροστά της ο παραπονούμενος χωρίς καμία δυνατότητα να ακινητοποιήσει το όχημα της και να τον κτυπήσει διαφώνησε αναφέροντας ότι η κατηγορούμενη είχε ευθύνη. Ο ΜΚ2 είναι ο παραπονούμενος οδηγός του οχήματος ΕΚΕ
8. Ανάφερε ότι είναι δημόσιος υπάλληλος. Αναγνώρισε το τεκμήριο 8 ως την κατάθεση του και υιοθέτησε το περιεχόμενο αυτής. Στην κατάθεση του ο ΜΚ2 αναφέρει ότι είναι συνιδιοκτήτης του οχήματος ΕΚΕ
9. Στις 21/10/2013 και περί ώρα 21:20 έφυγε από το σπίτι του που είναι στον Άγιο Ιωάννη Πάφου και ακολουθούσε το δρόμο Αρμίνου- Άγιος Νικόλας και μετά από το Άρσος προς τη Λεμεσό. Ενώ οδηγούσε το όχημα του και λίγο πριν το χωριό Καντού σταμάτησε στη δεξιά πλευρά του δρόμου για να κάνει την ανάγκη του. Μετά παρόδου 2 - 3 λεπτών μπήκε στο όχημα του έβαλε τη ζώνη του και ξεκίνησε για να πάει στο σπίτι του στη Λεμεσό. Αφού μπήκε στο δρόμο και διένυσε και μια απόσταση 60 - 70 μέτρων ένιωσε ένα δυνατό χτύπημα στο πίσω μέρος του οχήματος του. Πριν να μπει στο δρόμο είδε φώτα από πολύ μακριά και υπολόγισε ότι προλάβαινε να προχωρήσει στην πορεία του. Όταν σταμάτησε δεξιά το όχημα του ήταν ξεκινημένο και τα φώτα του στην χαμηλή στάση δηλαδή τα μικρά φώτα ενώ όταν μπήκε στο όχημα του άναψε κανονικά τα φώτα του. Από την σύγκρουση νιώθει πόνο στον αυχένα του. Στην προφορική του μαρτυρία ανάφερε ότι όταν σταμάτησε και εξήλθε του οχήματος του τα «μούτρα» αυτού έβλεπαν νότια. Τα φώτα που είδε πριν εισέλθει στο δρόμο τα είδε από απόσταση 250 - 300 μέτρων. Όταν εκκίνησε και έβαλε μπρος τα φώτα ήταν γύρω στα 65 - 70 μέτρα. Όταν είδε για πρώτη φορά το όχημα ήταν στα 200 - 300 μέτρα και προχώρησε και ήταν κατήφορο στα 70 μέτρα κτυπήθηκε από πίσω. Ήταν εκ κινήσει ο ίδιος και μπορούσε να τον αποφύγει η κατηγορούμενη καθότι ο δρόμος είναι ευθύς και πλατύς. Απευθύνθηκε δε στην κατηγορούμενη αναφέροντας της ότι δεν είχε ούτε άδεια, ούτε τίποτα. Στο όχημα ήταν μόνος του και χαρακτήρισε την ταχύτητα της κατηγορούμενης ψηλή. Ο ίδιος είχε ταχύτητα περί τα 65 - 70 χιλιόμετρα και η κατηγορούμενη πρέπει να πήγαινε περίπου 20 μίλια παραπάνω. Σταμάτησε στο χωμάτινο παγκέτο, πλατύ χωμάτινο παγκέτο μπροστά στην στροφή. Πριν την σύγκρουση αντιλήφθηκε μια λάμψη από τα φώτα της κατηγορούμενης από το καθρεφτάκι. Από το δυστύχημα υπέστη σωματικές και υλικές ζημιές. Χτύπησε στην μέση και τον αυχένα. Στο νοσοκομείο πήγε την επόμενη ημέρα. Στον δρόμο δεν υπήρχε φωτισμός. Η κατηγορούμενη είχε αναμμένα τα φώτα της. Η σύγκρουση έγινε στο πίσω μέρος του οχήματος του. Μετά το δυστύχημα πήγε στο σταθμό και έδωσε κατάθεση. Η κατηγορούμενη σύμφωνα με τον ΜΚ2 μετά τι δυστύχημα επειδή δεν της άρεσαν οι καταθέσεις που έδωσαν μετέβη εκ νέου με δύο αστυνομικούς στην σκηνή και εν τη απουσία του για να ερευνήσουν ξανά. Στον σταθμό πήγε με το όχημα του κτυπημένο και με τρυπημένο το «τάγκι» των καυσίμων με κίνδυνο αναφέρει να κάνει έκρηξη. Στην σκηνή δεν μίλησε με την κατηγορούμενη για την οποία ήρθαν συγγενείς κοντά της στην σκηνή. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2 ανάφερε ότι εργάζεται στο νοσοκομείο στην Λινόπετρα ως λειτουργός και βοηθά στο χημείο, στις παραλαβές δειγμάτων, στις εγγραφές και στην συντήρηση των κτιρίων. Είναι και βοηθός στους γιατρούς. Το επίδικο βράδυ είχε επισκεφθεί το σπίτι που έχει στον Άγιο Ιωάννη στην Πάφο. Στον δρόμο προς Λεμεσό στάθμευσε στο δεξί του χέρι σε σημείο που ο δρόμος ήταν πλατύς, είχε χωματόδρομο σαν πλατεία χωμάτινη. Μετά από τον δρόμο είχε παγκέτο. Μετά από 1 - 1 ½ λεπτό έφυγε. Επέμεινε ότι στο αυτοκίνητο ήταν μόνος του και ανάφερε ότι αυτό το είδε και η Αστυνομία όταν έφτασε. Στην υποβολή ότι μαζί του υπήρχε μια κοπέλα από τις Φιλιππίνες η οποία φοβήθηκε και έφυγε γιατί ήταν «παράνομη» ο ΜΚ2 διερωτήθηκε γιατί δεν την συνέλαβαν ενώ ανάφερε ότι μετά το ατύχημα μαζεύτηκαν πολλά άτομα στην σκηνή και τον ρωτούσαν εάν έπαθε τίποτα. Ερωτηθείς πως σε αυτό τον ερημικό δρόμο μαζεύτηκε κόσμος απάντησε ότι δεν ξέρει, έγινε δυστύχημα και κάλεσε την αστυνομία. Στην υποβολή της θέσης της κατηγορούμενης ότι μαζί με τον ΜΚ2 υπήρχε μια κοπέλα η οποία φοβήθηκε και ξεκίνησε να τρέχει και ο ίδιος την ακολουθούσε φωνάζοντας της να σταματήσει ο ΜΚ2 ανάφερε ότι αυτά είναι παραμύθια και δεν ισχύουν. Συμφώνησε ότι στο σημείο που στάθμευσε δεν αποτελούσε κίνδυνο για την τροχαία κίνηση εφόσον ήταν χωμάτινο παγκέτο. Επανέλαβε ότι την ώρα που ήταν στο παγκέτο είχε αναμμένα τα μικρά φώτα. Από την Πάφο ξεκίνησε γύρω στις 21:00 - 21:05 όπου είχε πάει για κάτι δουλειές και επέστρεφε πίσω και αρνήθηκε ότι είχε πάει με την κοπέλα αυτή που αναφέρει η κατηγορούμενη στην Πάφο. Επέμεινε περαιτέρω ότι παρά το ότι είδε τα φώτα της κατηγορούμενης υπολόγισε ότι προλάβαινε να μπει στο δρόμο και πρόλαβε ενώ μάλιστα είχε καλύψει και 60 - 70 μέτρα εντός του δρόμου και μετά τον κτύπησε η κατηγορούμενη. Η κίνηση στο σημείο είναι πολύ αραιή. Επέμεινε στην θέση του ότι είχε αρκετό χρόνο να εισέλθει στο δρόμο και είχε τα φώτα του αναμμένα. Στην υποβολή ότι δεν είχε φώτα αναμμένα και η κατηγορούμενη δεν τον είδε να εισέρχεται με αποτέλεσμα να μην προλάβει να φρενάρει και να τον αποφύγει όπως εισήλθε απότομα μπροστά της ο ΜΚ2 ανάφερε ότι η κατηγορούμενη δεν έχει άδεια οδήγηση και δεν είναι καν οδηγός και για αυτό σοκαρίστηκε και τα γνωστά αποτελέσματα. Η κατηγορούμενη μπορούσε να τον αποφύγει και δεν το έπραξε κατά τον ίδιο. Το ότι δεν έχει άδεια οδηγού η κατηγορούμενη το έμαθε από κάποιο Χάρη που έχει γκαράζ και στο οποίο πήρε το όχημα της η κατηγορούμενη καθότι τον γνωρίζει. Αρνήθηκε ότι τον κτύπησε μόλις εισήλθε στον δρόμο και ότι στο σημείο υπάρχει στροφή αναφέροντας ότι η στροφή είναι 70 μέτρα πιο κάτω. Στην υποβολή ότι η κατηγορούμενη δεν τον είδε εξαιτίας της στροφής απάντησε ότι αν δεν τον είδε πρόβλημα της. Δέχτηκε και συμφώνησε ότι το κτύπημα ήταν στο αριστερό πλευρό του οχήματος του. Ανάφερε ότι η κατηγορούμενη οδηγούσε με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Εκείνος οδηγούσε περίπου με 60 - 70 ενώ η κατηγορούμενη με 30 παραπάνω από ότι υπολόγισε και δεν προσπάθησε να τον αποφύγει. Ερωτηθείς πως ανέπτυξε τόση ταχύτητα σε 60 μέτρα παρέπεμψε στην μάρκα του οχήματος και ότι είναι πολύστροφο επιπλέον του ότι ο δρόμος ήταν κατηφορικός. Σύμφωνα με τον ίδιο μετά που έδωσε την κατάθεση του και ετοιμάστηκε να φύγει η κατηγορούμενη πήρε 2 αστυνομικούς και επέστρεψε στην σκηνή του δυστυχήματος για να τους πει άλλα και να αλλάξει την κατάθεση της. Το γνωρίζει γιατί ήταν εκεί που ξεκίνησαν να πάνε πίσω και μάλιστα αναφέρει ότι κάποιοι συγγενείς της, της είπαν ότι με τις καταθέσεις που δόθηκαν «χάνει την υπόθεση» και ήθελε να αλλάξει το σημείο σύγκρουσης και μάλιστα το άλλαξε ενώ του ιδίου δεν του είπαν να πάει μαζί τους. Με την κατηγορούμενη δεν μίλησε, βρισκόντουσαν μέσα στα συντρίμμια και ήταν 11 το βράδυ. Μέσα σε 2 - 3 λεπτά από την σύγκρουση μαζεύτηκε κόσμος και δεν πλησίασε την κατηγορούμενη. Στην υποβολή ότι πρόκειται για ερημική τοποθεσία και ουδείς ήρθε απάντησε «Ήρτε κόσμος η αστυνομία, σε πόσην ώρα ήρτε μετά την κλήση». Στην αστυνομία στην σκηνή η κατηγορούμενη δεν είπε κάτι για μια κοπέλα και μετά που είδε τις καταθέσεις κάποιος της είπε ότι χάνει την υπόθεση και φώναζε και τότε ξαναπήγε στην σκηνή. Η Αστυνομία έκανε λάθος που τον έβαλε να οδηγήσει και να πάει στον σταθμό με το όχημα του μετά το δυστύχημα αλλά μπορεί να μην είχε την τεχνογνωσία ο Αστυνομικός γιατί ένας αστυνομικός της σχολής δεν ξέρει πολλά πράγματα. Την κατηγορούμενη επέμεινε ότι την είδε στην σκηνή για μια στιγμή και μετά εξαφανίστηκε. Στην υποβολή ότι η κατηγορούμενη δεν μπορούσε να εξέλθει του αυτοκινήτου της και εγκλωβίστηκε επέμεινε ότι βγήκε και τον είδε. Στο σημείο αμέσως μετά ήρθαν συγγενείς της κατηγορούμενης και του μιλούσαν με ύφος απειλητικό και ο ίδιος για ασφάλεια έκλεισε την πόρτα. Η κατηγορούμενη στα πλαίσια της ένορκης εξέτασης της αναγνώρισε το τεκμήριο 5 ως την ανακριτική της κατάθεση και υιοθέτησε το περιεχόμενο αυτής ως αληθές. Στην κατάθεση της αναφέρει ότι κατάγεται από την Ρουμανία και είναι υιοθετημένη από τον Ιανουάριο του
10. Έχει φοιτήσει σε δημοτικό σχολείο και γυμνάσιο της Δημοκρατίας και γνωρίζει πολύ καλά την ελληνική γλώσσα, μιλά και γράφει. Είναι διαζευγμένη και μητέρα 3 παιδιών ηλικιών 7, 5 και 4 ετών αντίστοιχα. Είναι ιδιοκτήτρια του οχήματος με αρ. εγγραφής KWM
11. Στις 21/10/2013 έφυγε από το σπίτι της στο Σούνι γύρω στις 21:50 για να πάει στο χωριό Επισκοπή για να πάρει γάλα. Σε κάποιο σημείο του δρόμου Σουνίου προς Καντού και ενώ οδηγούσε με ταχύτητα γύρω στα 65 χ.α.ω. και φορώντας την ζώνη της αντιλήφθηκε ένα σαλούν αυτοκίνητο να μπαίνει στο δρόμο σύμφωνα με την πορεία της αφού προηγουμένως εξερχόταν από χωμάτινο δρόμο στα δεξιά της. Αμέσως μόλις το εν λόγω όχημα εισήλθε στον δρόμο της ήταν αδύνατο να αντιδράσει και προσπάθησε να ελαττώσει ταχύτητα αλλά δυστυχώς χωρίς να τα καταφέρει με αποτέλεσμα να συγκρουστούν. Το δυστύχημα έγινε γύρω στις 22:00 και τα φώτα του οχήματος του εν λόγω οχήματος ήταν κλειστά όταν εισήλθε στον δρόμο. Ανάφερε επίσης ότι απολογείται για την ασφάλεια του οχήματος της αλλά δεν γνώριζε ότι είχε λήξει ενώ για το πιστοποιητικό καταλληλότητας δεν είχε λεφτά να το επιθεωρήσει το όχημα της. Συνέχισε αναφέροντας ότι το όχημα δεν βγήκε ως ανάφερε αρχικά από χωμάτινο δρόμο αλλά από το χωμάτινο παγκέτο που βρίσκεται περίπου 30 μέτρα στην δεξιά πλευρά του δρόμου από το σημείο που συγκρούστηκαν και το οποίο σημειώθηκε με γράμμα Ε. Σε σχέση με το σχεδιάγραμμα της σκηνής αναφέρει ότι συμφωνεί και το υπέγραψε. Από το δυστύχημα κτύπησε στο δεξί της πόδι και έσκισε τα χείλη της. Στην προφορική της μαρτυρία ανάφερε ότι ο ΜΚ2 μετά την σύγκρουση δεν την πλησίασε. Η ίδια έμεινε μέσα στο αυτοκίνητο της επειδή η πόρτα της δεν άνοιγε από την σύγκρουση και τότε είδε τον ΜΚ2 να τρέχει στον δρόμο και μπροστά του να είναι μια κοπέλα που της φάνηκε να είναι αλλοδαπή. Η κοπέλα φοβόταν την αστυνομία γιατί την άκουσε να λέει «Αστυνομία - Αστυνομία» και λογικά της φάνηκε ότι φοβόταν. Η κοπέλα αυτή μιλούσε αγγλικά και ο ΜΚ2 της έλεγε να μην φοβάται. Μετά από λίγη ώρα σταμάτησαν και άλλοι άνθρωποι και μια γυναίκα που σταμάτησε προσπάθησε να της ανοίξει την πόρτα και δεν άνοιγε και της άνοιξε την άλλη πόρτα και την βοήθησε να κατέβει από το όχημα. Τα χείλη της έτρεχαν αίμα και δεν μπορούσε να πατήσει το πόδι της. Μίλησε με αυτή την κοπέλα και της είπε τι έγινε. Η κοπέλα αυτή της είπε να μην φοβάται και θα πάει στο νοσοκομείο. Ήρθε ακολούθως η αστυνομία και την πήρε στο νοσοκομείο. Το όχημα του ΜΚ2 το κτύπησε πίσω αριστερά πριν να μπει ίσια στο δρόμο. Αντεξεταζόμενη η κατηγορούμενη είπε ότι την θέση της ότι ο ΜΚ2 ήταν μαζί με μια κοπέλα την ανάφερε στον αστυνομικό όπως και για τα σβηστά φώτα. Επέμεινε ότι η κοπέλα αυτή υπήρχε και το ανάφερε και αρνήθηκε ότι οι θέσεις της αυτές αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις και δεν γνωρίζει γιατί δεν το κατέγραψε ο αστυνομικός. Ανάφερε επιπλέον ότι δεν έχει λόγο να αναφέρει αυτή τη θέση εάν ήταν ψέμα. Τα δύο οχήματα ήταν πολύ κοντά και άκουγε την κοπέλα αυτή να φωνάζει «Police - Police» και να τρέχει και πίσω της έτρεχε ο ΜΚ
12. Ανάφερε ότι το παράθυρο του οχήματος της ήταν λίγο ανοιχτό γιατί καπνίζει. Επέμεινε ότι η σκηνή αυτή έγινε αμέσως μετά το δυστύχημα, δεν πέρασε άλλο όχημα και άκουγε καθαρά αυτή την κοπέλα να μιλά. Ανάφερε επιπλέον ότι ουδέν λόγο είχε να πει ψέματα και μάλιστα δεν πιστεύει ότι έπαιξε και οιοδήποτε ρόλο στο δυστύχημα και δεν ξέρει για ποιο λόγο ο κ. Ανδρέας (ΜΚ2) το αρνείται. Με αναφορά στα τεκμήρια 6 - 7, έντυπα ζημιών ανάφερε ότι το όχημα της υπέστη ζημιές μπροστά και δεν θυμάται εάν αυτές ήταν σε όλο το μπροστινό μέρος. Στην υποβολή ότι η πόρτα του οδηγού ουδεμία ζημιά υπέστη ανάφερε ότι δεν κτυπήθηκε η πόρτα αλλά από την σύγκρουση δεν άνοιγε. Το όχημα του ΜΚ2 είχε ζημιές στο πίσω αριστερό του μέρος και το είδε καθότι ήταν ακριβώς μπροστά της. Τον δρόμο αυτό τον χρησιμοποιεί περίπου 10 φορές την ημέρα και τον γνωρίζει και έχει ως συνήθως την ίδια ταχύτητα με μέγιστη αυτή των 65 - 70 χ.α.ω . Αρνήθηκε ότι οδηγούσε με μεγαλύτερη ταχύτητα και πάντα ελέγχει την ταχύτητα που οδηγεί. Δεν ξέρει την εμβέλεια των φώτων της. Η ίδια είχε αναμμένα τα ψηλά της φώτα και φώτιζαν αρκετά μακριά χωρίς να μπορεί να πει ακριβής απόσταση. Δεν αρνήθηκε ότι η εμβέλεια μπορεί να ήταν 40 μέτρα αλλά επανέλαβε ότι δεν μπορεί να υπολογίσει. Το όχημα του ΜΚ2 το αντιλήφθηκε από απόσταση 2 μέτρων καθότι ήταν ακριβώς μπροστά της. Ερωτηθείσα κατά πόσο τον είδε όταν άρχισε να μπαίνει στο δρόμο ανάφερε ότι εκεί που έγινε το δυστύχημα έχει μεγάλη στροφή και έγινε ακριβώς μετά την στροφή. Ο ΜΚ2 δεν είχε φώτα και δεν τον είδε που άρχισε να μπαίνει αλλά 2 - 3 δευτερόλεπτα πριν την σύγκρουση. Διευκρίνισε ότι δεν τον είδε που ήταν σταθμευμένος αλλά είδε την πορεία του από πού έβγαινε και ήταν σχεδόν έτοιμος να μπει στο δρόμο και αμέσως συγκρούστηκαν. Δέχτηκε ότι το σημείο σύγκρουσης ήταν ως υπέδειξε στον ΜΚ1 και ότι όταν συγκρούστηκαν το όχημα του ΜΚ2 ήταν μπροστά της. Από το σημείο που ο ΜΚ2 εξήλθε μέχρι το σημείο χ ανάφερε ότι δεν ήταν 40 μέτρα αλλά πιο λίγο. Επέμεινε ότι πάτησε φρένα στην προσπάθεια της να αποφύγει την σύγκρουση. Η κατηγορούμενη σε σχέση με την υποβολή ότι ο ΜΚ2 είχε αναμμένα τα χαμηλά φώτα όταν ήταν σταθμευμένος και ακολούθως τα κανονικά όταν ξεκίνησε ανέφερε ότι δεν ξέρει τι ίσχυε όταν ήταν σταθμευμένος αλλά επέμεινε ότι όταν η ίδια τον αντιλήφθηκε δεν είχε φώτα αναμμένα. Στην υποβολή ότι όταν ο ΜΚ2 άρχισε να εισέρχεται στον δρόμο η ίδια ήταν σε απόσταση 250 - 300 μέτρων απάντησε ότι υπήρχε στροφή πολύ μεγάλη και δεν θα μπορούσε να την δει. Διαφώνησε και με την θέση ότι όταν ο ΜΚ εκκίνησε η ίδια ήταν 56 - 70 μέτρα μακριά. Ανάφερε δε ότι η σύγκρουση ήταν σφοδρή και για αυτό έσπασε και το πόδι της. Επειδή δεν είχε αυτοκίνητο την πήρε η αστυνομία στον σταθμό έδωσε κατάθεση και ακολούθως στο νοσοκομείο. Στην σκηνή δεν ξαναπήγε μετά το δυστύχημα και όταν την είδε ο ΜΚ2 όπως ανάφερε να φεύγει με τους αστυνομικούς από τον σταθμό πήγαινε στο νοσοκομείο και όχι εκ νέου στην σκηνή. Με αναφορά στα τεκμήρια Ζ και Η τις υποτιθέμενες τελικές θέσεις των οχημάτων η κατηγορούμενη ανάφερε ότι το όχημα του ΜΚ2 δεν ήταν σε ευθεία θέση αλλά πλάγια και επανέλαβε ότι το όχημα του ΜΚ2 δεν ήταν κτυπημένο σε ολόκληρο το πίσω μέρος. Από την σύγκρουση τα οχήματα μετακινήθηκαν και του ΜΚ2 λίγο πιο μπροστά. Επέμεινε ότι έκανε ότι μπορούσε για να αποφύγει την σύγκρουση και πάτησε φρένα αλλά δεν πρόλαβε να σταματήσει. Στην υποβολή ότι ο ΜΚ2 δεν της ανέκοψε την πορεία αλλά η ίδια χωρίς λόγο συγκρούστηκε στο πίσω μέρος του οχήματος του επέμεινε στην εκδοχή της για τον τρόπο που ο ΜΚ2 εισήλθε στο δρόμο. Αρνήθηκε ότι έτρεχε με μεγάλη ταχύτητα. Από την πλευρά της υπεράσπισης ουδεμία άλλη μαρτυρία δόθηκε και τα πιο πάνω αποτελούν το σύνολο της δοθείσας ενώπιον μου μαρτυρίας. Με βάση και τις δύο εκδοχές που τέθηκαν τα επίδικα ζητήματα της παρούσας υπόθεσης άπτονται της οδηγητικής συμπεριφοράς της κατηγορούμενης με αναφορά στον τρόπο που έλαβε χώρα το δυστύχημα. Για την εξαγωγή συμπερασμάτων το Δικαστήριο θα πρέπει να προβεί σε ευρήματα γεγονότων με αναφορά στην πορεία του παραπονούμενου, τον τρόπο που εισήλθε και από πού στον δρόμο σε συνάρτηση με τις ενέργειες της κατηγορούμενης. Για να μπορέσω να προβώ σε ευρήματα γεγονότων ενόψει και των αντιφατικών εκδοχών που τέθηκαν θα πρέπει να προχωρήσω με αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλ. Πελεκάνου v. Πελεκάνου