Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Πιερή Νικολάου, Αρ. Υπόθεσης: 15981/14, 25/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:B79 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15981/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού v. Πιερή Νικολάου Κατηγορούμενος ------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 25 Απριλίου 2018 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ντ. Χατζηκωνσταντίνου Για τον Κατηγορούμενο: κος. Χατζηπιέρας (Για να ακούσει απόφαση ο κ. Κωνσταντίνου) Κατηγορούμενος παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει με βάση το κατηγορητήριο την κατηγορία της Αμελούς οδήγησης. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στις 28/07/13 στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΕΕΑ571 στη Λεωφόρο Σπύρου Αραούζου, δεν κατέβαλε την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή και προκάλεσε τροχαίο δυστύχημα. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο μάρτυρες, τον Αστ. 1855 Π. Παναγιώτου (Μ.Κ.1) και τον κ. Jihad Marri (ΜΚ2 - παραπονούμενο πεζό). Με βάση τις ενώπιον μου εκδοχές η Κατηγορούσα Αρχή ισχυρίζεται ότι ο κατηγορούμενος οδηγώντας αμελώς χτύπησε τον πεζό ΜΚ2, ο οποίος διασταύρωνε κατά τον ουσιώδη χρόνο την εν λόγω Λεωφόρο με κατεύθυνση από νότο προς βορρά. Από την άλλη ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι ο ΜΚ2 διασταύρωνε από βορρά προς νότο, έγινε αντιληπτός από τον ίδιο και αφού του δόθηκε χρόνος και είχε ήδη εισέλθει στην αριστερή, με βάση την πορεία του κατηγορούμενου λωρίδα έκανε επαναστροφή και εισήλθε ξαφνικά στη δεξιά λωρίδα που χρησιμοποιούσε ο ίδιος με αποτέλεσμα να μην προλάβει να ενεργήσει ενόψει της απρόοπτης κίνησης και να τον χτυπήσει. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε τα καθήκοντά του και την εκπαίδευση που έτυχε στα πλαίσια διερεύνησης τροχαίων δυστυχημάτων. Αναγνώρισε και κατέθεσε ως τεκμήριο 1 την κατάθεση που έδωσε και στην οποία αναφέρει ότι στις 28.07.2013 και περί ώρα 12:30 μετέβη στη σκηνή του δυστυχήματος στην οδό Αραούζου στη Λεμεσό. Εκεί βρήκε το όχημα του κατηγορούμενου στην τελική του θέση ενώ ο πεζός ΜΚ2 μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Λεμεσού πριν την άφιξη του. Στην παρουσία του κατηγορούμενου αναφέρει ετοίμασε το πρόχειρο σχέδιο του δυστυχήματος, το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο 2, το υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αυτός το υπέγραψε ως ορθό. Υπέβαλε τον κατηγορούμενο σε έλεγχο αλκοόλης με μηδενική ένδειξη ενώ έλαβε ανακριτική κατάθεση από αυτόν στις 28.07.2013 την οποία και κατέθεσε ως τεκμήριο
- Συνέχισε τη μαρτυρία του αναφέροντας ότι ετοίμασε συμμετρικό σχεδιάγραμμα της σκηνής το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο 3 ενώ την κατάθεση του παραπονούμενου την οποία επίσης έλαβε ο ίδιος κατέθεσε ως τεκμήριο
- Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι το τεκμήριο 5 λήφθηκε στην Αραβική γλώσσα, κατατέθηκε δε μαζί η πιστή μετάφραση στα ελληνικά η οποία και δεν αμφισβητήθηκε. Με αναφορά στο τεκμήριο 3, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι απεικονίζει τις δύο νότιες λωρίδες της οδού Σπύρου Αραούζου στον παραλιακό δρόμο με τη διαχωριστική νησίδα στο δρόμο. Ο δρόμος αυτός είναι διπλής κατεύθυνσης, δύο λωρίδες για δυτική και δύο για ανατολική. Το πλάτος κάθε λωρίδας στη δυτική κατεύθυνση είναι η δεξιά λωρίδα με βάση την κατεύθυνση του κατηγορούμενου είναι 3,5 μέτρα πλάτους και η αριστερή ελαφρώς πιο πλατιά στο 3,
- Οι δύο λωρίδες διαχωρίζονται με διακεκομμένη γραμμή. Το σημείο Χ που δεικνύει το σημείο σύγκρουσης του οχήματος με τον πεζό το τοποθέτησε αμέσως πριν τον διαχωρισμό των σπασμένων γυαλιών του αυτοκινήτου, σημείο που υποδηλεί το σημείο σύγκρουσης. Με το σημείο Χ συμφώνησε και ο κατηγορούμενος. Το οδόστρωμα ήταν σε καλή κατάσταση, ο δρόμος ήταν στεγνός και χωρίς εμπόδια. Ο καιρός ήταν αίθριος. Η ορατότητα με βάση την πορεία του κατηγορούμενου προς το σημείο Γ επειδή πρόκειται για μεγάλη ευθεία, είναι πέραν των 100 με 150 μέτρων ενώ η τροχαία κίνηση τον χρόνο εκείνον ήταν αραιή. Η ίδια ορατότητα υπάρχει και από το σημείο Χ προς τη πορεία του κατηγορούμενου. Με βάση τα ευρήματά του, τον τρόπο που ήταν σκορπισμένα τα γυαλιά, το οδόστρωμα και την τελική θέση της παντόφλας του πεζού ως φαίνονται αυτά με διαγώνια βορειοδυτική φορά, αναφέρει ότι το σημείο Χ ξεκινά στα 3,5 μέτρα από τη διαχωριστική νησίδα ενώ η παντόφλα στο 1,40 από τη διαχωριστική νησίδα. Αναφέρει ότι είναι πιο προσιτή η θέση η πορεία του πεζού να ήταν από νότια προς βόρεια και επεξηγεί ότι ένα σώμα, στην προκειμένη ο πεζός, με βάση την ταχύτητα και τον όγκο του έχει μια ορμή. Ακολουθώντας τη φορά που δέχθηκε το χτύπημα συνέχισαν και τα υπόλοιπα να εκτείνονται προς τη φορά που κατευθυνόταν ο πεζός. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 ανέφερε ότι δεν υιοθετεί καμία από τις δύο εκδοχές αλλά ανέφερε ποια είναι η πιο κοντά στην πραγματικότητα. Την ώρα που φαίνεται όμως να χτυπήθηκε ο πεζός σίγουρα είχε βόρειο μέτωπο. Δηλαδή είχε φορά από νότια προς βόρεια. Αν προηγήθηκε μεταβολή δεν μπορεί να το γνωρίζει. Διευκρίνισε δε ότι το μόνο που μπορεί να επιβεβαιώσει είναι ότι την ώρα της σύγκρουσης κατευθυνόταν από νότο προς βορρά. Το σημείο Χ απέχει από το νότιο άκρο της λωρίδας 1 μέτρο. Εάν η εκδοχή του πεζού είναι η ορθή σημαίνει ότι διέσχισε μέχρι το Χ τα 3,70 μ. της νότιας λωρίδας πλέον 1 μ. στη δεξιά λωρίδα. Το όχημα του κατηγορούμενου από το σημείο Χ μέχρι την τελική θέση διένυσε 9,5 μ. μετρώντας από το μπροστινό δεξιό μέρος του οχήματος. Επιβεβαίωσε ότι ο κατηγορούμενος έθεσε εξ αρχής στη σκηνή την ίδια εκδοχή ως στην κατάθεση του ενώ ο παραπονούμενος έδωσε την κατάθεση του 4 περίπου μήνες μετά το δυστύχημα. Η εκδοχή του παραπονούμενου είναι ότι δεν είδε το όχημα του κατηγορούμενου ενώ ο παραπονούμενος δεν υποβλήθηκε σε έλεγχο αλκοόλης. Η απόσταση που Δ.8ιένυσε το όχημα του κατηγορούμενου μετά τη σύγκρουση δείχνει ότι η ταχύτητα του δεν ήταν μεγάλη. Ο ΜΚ2 αναγνώρισε το τεκμήριο 5 ως την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία και υιοθέτησε το περιεχόμενο ως αληθές. Σε αυτήν αναφέρει ότι κατάγεται από τη Συρία και βρίσκεται στην Κύπρο από το
- Την επίδικη ημερομηνία βρισκόταν πεζός στην περιοχή του Μόλου στη Λεμεσό. Ήταν μόνος του στο νότιο πεζοδρόμιο με πρόθεση να διασταυρώσει και να πάει στη βόρεια πλευρά. Πάνω στη νησίδα που χωρίζει τις τέσσερις λωρίδες κυκλοφορίας υπήρχε σειρά από φοινικόδεντρα. Στο σημείο που αυτός στεκόταν υπήρχε στάση λεωφορείων. Κοίταξε δεξιά, δεν είδε αυτοκίνητα και άρχισε να διασταυρώνει. Περίπου 1 - 1,5 μέτρο πριν φθάσει στη διαχωριστική νησίδα δέχθηκε διπλό χτύπημα στη δεξιά πλευρά του, εκτινάχθηκε προς τα δυτικά και έπεσε στο δρόμο. Πριν δεχθεί το χτύπημα δεν άκουσε θόρυβο από φρένα. Ενώ βρισκόταν στο δρόμο τραυματίας είδε το όχημα που του χτύπησε ήταν πράσινου χρώματος. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου λόγω των καταγμάτων του παρέμεινε για νοσηλεία μέχρι την 1.08.
- Σε σχέση με το πρόχειρο σχέδιο που του υποδείχθηκε και του επεξηγήθηκε διαφωνεί με το σημείο Β που αναφέρθηκε από τον κατηγορούμενο ως η πορεία του και αναφέρει ότι η δική του πορεία ήταν ως το σημείο Γ που υπέδειξε ο ίδιος. Αντεξεταζόμενος ο παραπονούμενος επέμεινε ότι το όχημα του κατηγορούμενου δεν το είδε καθόλου. Επέμεινε ότι έλεγξε πριν διασταυρώσει το δρόμο και δεν είδε αυτοκίνητο. Βγήκε από το χώρο στάθμευσης με κατεύθυνση προς το παζαράκι, δεν υπήρχε καθόλου τροχαία κίνηση και πριν φθάσει στη διαχωριστική νησίδα χτυπήθηκε από το όχημα. Ανέφερε δε ότι δεν ήταν ο μόνος που διασταύρωνε, υπήρχε και άλλος κόσμος. Στη σωρεία ερωτήσεων που του τέθηκαν για τον τρόπο με τον οποίο έλεγξε το δρόμο πριν διασταυρώσει απάντησε κοίταξα δεξιά και προχώρησα. Είχε διανύσει ως αναφέρει τα 2/3 του δρόμου πριν νοιώσει το χτύπημα χωρίς όμως να μπορεί να καθορίσει την απόσταση που διένυσε. Ο ΜΚ2 ερωτήθηκε ποια ήταν η ορατότητα του όταν κοίταξε προτού διασταυρώσει. Και ανέφερε ότι είχε ορατότητα περισσότερη από αυτήν του εδωλίου του μάρτυρα μέχρι και την πόρτα του Δικαστηρίου. Ακολούθως ανέφερε ότι η ορατότητα ήταν περίπου 15μ. Πριν δώσει στην αστυνομία την κατάθεση του μίλησε με τον Δικηγόρο του ο οποίος τον επισκέφθηκε στο νοσοκομείο. Επέμεινε στην κατεύθυνση που ισχυρίζεται ότι είχε όταν ξεκίνησε να διασταυρώνει αναφέροντας ότι κτυπήθηκε από δεξιά. Αρνήθηκε επιπλέον ότι η εκδοχή του είναι κατασκευασμένη και προϊόν εκ των υστέρων σκέψεων. Αρνήθηκε ότι η πορεία του ήταν ως η εκδοχή του κατηγορούμενου και ότι ο σκοπός του είναι η λήψη αποζημιώσεων απαντώντας έμεινε ένα χρόνο στο σπίτι, υποβλήθηκε σε εγχειρίσεις και συνεχίζει να πονά και να έχει ζαλάδες. Ο κατηγορούμενος μετά που κλήθηκε σε απολογία επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία στα πλαίσια της οποίας αναγνώρισε το τεκμήριο 4 ως την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ενώ υιοθέτησε το περιεχόμενο της ως την αλήθεια. Στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος που αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Την επίδικη ημερομηνία κατευθυνόταν με συνοδηγό την σύζυγο του με δυτική πορεία στον παραλιακό δρόμο. Αμφότεροι έφεραν ζώνη ασφαλείας. Οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα ως η πορεία του ενώ μπροστά του δεν προπορευόταν άλλο όχημα σε καμία εκ των δυο λωρίδων. Η ταχύτητα του ήταν περίπου 40 χαω. Δεν πρόσεξε και δεν θυμάται εάν τον ακολουθούσε άλλο όχημα. Σε κάποιο σημείο σε αρκετή απόσταση περίπου 50 μέτρων είδε ένα άντρα πεζό με κοντό παντελόνι και μπλούζα σκούρου χρώματος να διασταυρώνει το δρόμο από δεξιά προς αριστερά σύμφωνα με την πορεία του, δηλαδή από βόρεια προς νότια. Κοίταξε πίσω του και είδε ότι δεν ερχόταν άλλο όχημα και άλλαξε λωρίδα κινούμενος και εισήλθε στην δεξιά λωρίδα. Συνέχισε ευθεία πορεία δυτικά και έβλεπε τον πεζό να κινείται νότια. Την στιγμή που βρισκόταν σε απόσταση περίπου 2 μέτρων από τον άντρα αυτό και ενώ αυτός είχε ήδη περάσει την διαχωριστική των δυο λωρίδων γραμμή και μπήκε και ένα μέτρο περίπου στην αριστερή λωρίδα γύρισε απότομα στο δρόμο, δεξιόστροφα απότομα και πολύ γρήγορα μπήκε μπροστά στην πορεία του με αποτέλεσμα να μην προλάβει να κάνει οτιδήποτε και να τον κτυπήσει. Μετά που τον κτύπησε, πάτησε φρένα και σταμάτησε σιγά σιγά λίγα μέτρα πιο δυτικά. Μέχρι να μετακινηθεί τοι αυτοκίνητο του ο άντρας αυτός ήταν πάνω στο καπό του και όταν σταμάτησε κύλισε για λίγα μέτρα και έπεσε μπροστά του. Μαζεύτηκε αρκετός κόσμος στην σκηνή. Του έγινε έλεγχος αλκοόλης με μηδενική ένδειξη. Το σχέδιο που ετοιμάστηκε στην σκηνή του επεξηγήθηκε και συμφώνησε με αυτό. Ο ίδιος και η σύζυγος του δεν τραυματίστηκαν ενώ το όχημα του έπαθε ζημιά αρκετή μπροστά. Ειδοποίησε για το δυστύχημα την ασφάλεια του. Προφορικά ανάφερε ότι, ό'τι μπορούσε να κάνει την δεδομένη στιγμή το έκανε για να τον αποφύγει. Αντεξεταζόμενος ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι κατευθυνόταν δυτικά όταν στα 50 - -60 μέτρα είδε τον παραπονούμενο να κατεβαίνει από την νησίδα και να κατευθύνεται από βορρά από το παζαράκι προς νότο στην θάλασσα. Ο ίδιος κοίταξε το καθρεφτάκι του είδε ότι δεν ερχόταν άλλο όχημα πίσω του και πήγε πιο δεξιά ενώ ελάττωσε και ταχύτητα και έδωσε όλο τον χρόνο στον ΜΚ2 να περάσει τον δρόμο άνετα. Όταν τον πλησίασε σε μερικά μέτρα αντιλήφθηκε αυτόν να κάνει μια απότομη στροφή προς τα δεξιά και να κατευθύνεται προς βορρά. Αμέσως πάτησε φρένα όμως επειδή ήταν τόσο κοντά του, λυπάται που δεν μπόρεσε να τον αποφύγει. Επέμεινε δε ότι δεν μπορούσε να κάνει οτιδήποτε άλλο για να μην κτυπήσει τον άνθρωπο αυτό. Ο ΜΚ2 άλλαξε την πορεία του σε απόσταση 3 - 4 μέτρων ενώ επέμεινε ότι ελάττωσε ταχύτητα και ο ΜΚ2 μπορούσε να περάσει και πέρασε άνετα τον δρόμο δεν ανάμενε όμως ότι θα έκανε επαναστροφή και θα γύριζε πίσω. Τα φρένα τα πάτησε όταν τον είδε να κάνει επαναστροφή και να γυρίζει πίσω. Από την πλευρά της υπεράσπισης ουδεμία άλλη μαρτυρία δόθηκε και τα πιο πάνω αποτελούν το σύνολο της δοθείσας ενώπιον μου μαρτυρίας. Με βάση και τις δύο εκδοχές που τέθηκαν τα επίδικα ζητήματα της παρούσας υπόθεσης άπτονται της οδηγητικής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου με αναφορά στον τρόπο που έλαβε χώρα το δυστύχημα. Για την εξαγωγή συμπερασμάτων το Δικαστήριο θα πρέπει να προβεί σε ευρήματα γεγονότων με αναφορά στην πορεία του παραπονούμενου αλλά και τις ενέργειες του κατηγορούμενου. Για να μπορέσω να προβώ σε ευρήματα γεγονότων ενόψει και των αντιφατικών εκδοχών που τέθηκαν θα πρέπει να προχωρήσω με αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλ. Πελεκάνου v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ., Αυξεντίου v. Διγκλη
(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva
(2002), 1A A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 173). Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε στο Δικαστήριο ως ο εξεταστής του δυστυχήματος ο οποίος επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος, προέβη σε διάφορες μετρήσεις και ετοίμασε, αρχικά πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής (τεκμήριο 2) και ακολούθως βάση αυτού συμμετρικό σχέδιο (τεκμήριο 4). Κατά την αντεξέταση του δεν αμφισβητήθηκαν οι διάφορες μετρήσεις επί του σχεδίου της σκηνής που ετοίμασε ή τα οποιαδήποτε σημεία απεικονίζονται σε αυτά. Σημειώνω ότι τα προσόντα του ΜΚ1 αλλά και η μαρτυρία του γενικότερα δεν έχουν αμφισβητηθεί. Η αντεξέταση του ΜΚ1 περιορίστηκε κυρίως σε επεξηγήσεις του τεκμηρίου 4 αλλά και διευκρινήσεις επί των μετρήσεων και σημείων. Σημειώνω επιπλέον ότι η μαρτυρία του ΜΚ1 δεν έχει αμφισβητηθεί επί οιουδήποτε σημείου της. Χαρακτηριστική είναι άλλωστε η δήλωση και εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης περί πλήρους αποδοχής και αξιοπιστίας του ΜΚ1. Πέραν όμως των θέσεων αμφότερων των συνηγόρων εκείνο το οποίο προκύπτει από την μαρτυρία του μάρτυρα αυτού είναι ότι σκοπός και στόχος του ήταν να βοηθήσει το Δικαστήριο για να καταλήξει στα γεγονότα κάτω από τα οποία επεσυνέβη το επίδικο δυστύχημα. Δεν διέκρινα ότι ο μάρτυρας αυτός ήρθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει την εκδοχή κάποιου από τους διαδίκους. Επίσης, δεν διέκρινα ότι τα οποιαδήποτε σημεία φαίνονται στα σχέδια της σκηνής του δυστυχήματος που ετοίμασε, τοποθετήθηκαν αυθαίρετα. Η μαρτυρία του αναφορικά με τους λόγους που τοποθέτησε τα εν λόγω σημεία επεξηγήθηκε με επαρκή και αξιόπιστο τρόπο. Πέραν τούτου, προκύπτει ότι ο μάρτυρας δεν τοποθετήθηκε με απόλυτη θέση όσον αφορά την πορεία του παραπονούμενου που αποτελεί και την βασική διαφορά στις δύο εκδοχές. Σημείωσε το σημείο σύγκρουσης με βάση τα ευρήματα του στην σκηνή, θέση που δεν αμφισβητήθηκε, όπως επίσης και την πορεία του παραπονούμενου σύμφωνα με τις δύο εκδοχές. Η μαρτυρία του καταλήγω ότι ήταν πλήρης, επαρκής και μπορεί να αποτελέσει βάση για εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Οι καιρικές συνθήκες, η ορατότητα, οι μετρήσεις με αναφορά στο πλάτος του δρόμου και όλα τα άλλα στοιχεία που περιλήφθησαν στην μαρτυρία του μπορούν και γίνονται αποδεκτά. Με αναφορά στην πορεία του παραπονούμενου στον δρόμο σε σχέση με τις δύο εκδοχές ο ΜΚ1 ήταν σταθερός στο ότι δεν μπορούσε να πει με σιγουριά αλλά και να τοποθετηθεί επί αυτού του σημείου. Αρκέστηκε να αναφέρει ότι με βάση τα ευρήματα στην σκηνή ο παραπονούμενος την ώρα της σύγκρουσης είχε βόρειο μέτωπο. Η θέση αυτή όμως δεν μπορεί να αποτελέσει βάση στήριξης ή υπόβαθρο μιας εκ των 2 εκδοχών καθότι σύμφωνα και με τις 2 εκδοχές αναφορικά με την πορεία ο παραπονούμενος κατά την στιγμή της σύγκρουσης είχε βόρειο μέτωπο. Εάν αυτή η βόρεια πορεία υπήρχε εξαρχής ερχόμενος ο παραπονούμενος από νότια προς βόρεια ως η δική του εκδοχή ή εάν ερχόμενος από βόρεια προς νότια και εκ νέου έκανε επαναστροφή προς βορρά είναι κάτι που θα προκύψει από την αξιολόγηση της μαρτυρίας των ΜΚ2 και κατηγορούμενου. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω καταλήγω ότι μπορώ να αποδεχτώ το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος και την υπόλοιπη προφορική και πραγματική μαρτυρία του μάρτυρα αυτού, το σημείο σύγκρουσης και τις πορείες που τέθηκαν με τις πάνω διευκρινήσεις. Τέλος, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι το σχέδιο από μόνο του δεν αποδεικνύει τον τρόπο που έγινε ένα δυστύχημα αλλά αποτελεί σταθερό οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας της υπόλοιπης μαρτυρίας για την εξαγωγή των ορθών συμπερασμάτων. (βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας,
(2002)2 Α.Α.Δ. 307, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 160, Κονναρή ν. Κυριάκου
(1996)1 Α.Α.Δ 267, Κυριάκου ν. Δημητρίου
(1997)1Γ Α.Α.Δ. 1362, Α/φοί Παπαλαζάρου Λτδ ν. Σοφοκλή Μιχαήλ
(1997)1Γ Α.Α.Δ. 1388). Ο Μ.Κ.2 ήταν ο παραπονούμενος και ο πεζός ο οποίος κινείτο στην οδό Σπύρου Αραούζου κατά τον ουσιώδη χρόνο. Εκείνο το οποίο παρατηρείται και αποτελεί και ένα εκ των κρισιμότερων σημείων της υπόθεσης είναι ότι κατά την αντεξέταση του αμφισβητήθηκε ο τρόπος με τον οποίο επιχείρησε να διασχίσει την εν λόγω οδό και το πού ακριβώς βρισκόταν όταν διασταύρωνε καθώς επίσης και ο τρόπος που επεσυνέβη το επίδικό δυστύχημα. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή τον παραπονούμενο κατά την ώρα που κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα και έχω λάβει υπόψη μου τον τρόπο που κατέθετε και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του. Εκείνο το οποίο μπορεί να λεχθεί είναι ότι η μαρτυρία του αναφορικά με τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες επεσυνέβη το επίδικο δυστύχημα είναι γενική, πολλές φορές μη κατανοητή και σε κάποια σημεία μπορώ να πω και αντιφατική. Περαιτέρω, κάποιοι ισχυρισμοί του δεν μπορούσαν να υποστηριχθούν από τις υπόλοιπες αναφορές του αλλά και συγκρούονται με τις θέσεις του ΜΚ1 του οποίου η μαρτυρία έγινε ήδη αποδεχτή. Η μαρτυρία του στο σύνολο της παρουσιάζει αντιφάσεις ενώ και ο τρόπος με τον οποίο ο ίδιος μαρτύρησε αποτελείτο από υπερβολές και αδικαιολόγητες εξάρσεις. Κρίνω ότι σκοπός του ΜΚ2 ήταν να προωθήσει συγκεκριμένες θέσεις με απώτερο σκοπό την προώθηση των αξιώσεων του και δεν ανάφερε στο Δικαστήριο την αλήθεια των όσων έχουν λάβει χώρα κατά το επίδικο ατύχημα και συγκεκριμένα τον τρόπο με τον οποίο αυτό έλαβε χώρα. Επεξηγώ την πιο πάνω θέση και κατάληξη μου επί των πιο κάτω σημείων: - Η θέση του αναφορικά με το πότε είδε το όχημα του κατηγορούμενου και εάν το είδε είναι σε πλήρη αντίφαση με την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΚ1. Με βάση την μαρτυρία αυτή υπήρχε μεγάλη ορατότητα ενόψει της ευθείας του εν λόγω δρόμου πέραν των 100 - 150 μέτρων. Παρόλα αυτά ο ΜΚ2 αναφέρει αρχικά ότι δεν είδε το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου παρά το ότι επανειλημμένα επέμεινε ότι κοίταξε στον δρόμο πριν διασταυρώσει. Επέμεινε δε ότι κοίταξε στον δρόμο και δεν είδε αυτοκίνητα. Από την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΚ1 προκύπτει ότι με βάση την ορατότητα αλλά και την ταχύτητα του κατηγορούμενου που δεν ήταν μεγάλη ( υπενθυμίζω την θέση του ΜΚ1 σε ότι αφορά την ταχύτητα σε συσχετισμό με την απόσταση που το όχημα διένυσε μέχρι την τελική του θέση) ο ΜΚ2 θα έπρεπε να είχε δει το όχημα του κατηγορούμενου να έρχεται εντός του δρόμου. Σε άλλο όμως σημείο της μαρτυρίας του και κατ' αντίθεση των όσων προηγουμένως ανάφερε ισχυρίζεται ότι διέσχισε σχεδόν τα 2/3 του δρόμου χωρίς όμως να αναφέρει ότι είδε το όχημα παρά το ότι κοίταξε δεξιά στον δρόμο. - Παρά την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΚ1 και την επεξήγηση της φύσης του δρόμου και της κατασκευής αυτού ο ΜΚ2 επέμεινε ότι η ορατότητα του ήταν περί τα 15 μέτρα. Ουδεμία εξήγηση δόθηκε γιατί ο ΜΚ2 είχε αυτή την ορατότητα σε αντίθεση με τα όσα ανάφερε ο ΜΚ2 αλλά και τα όσα προκύπτουν από τη πραγματική μαρτυρία για ορατότητα πέραν των 100 - 150 μέτρων. - Εν συνεχεία των πιο πάνω επιμένει ότι μπήκε στον δρόμο ενώ προηγουμένως κοίταξε εάν έρχονταν αυτοκίνητα. Το γιατί όμως δεν είδε το όχημα του κατηγορούμενου θα παραμείνει ένα ερώτημα αναπάντητο όταν μάλιστα υπάρχει ενώπιον μου αποδεχτή μαρτυρία ότι θα μπορούσε να το δει από μεγάλη απόσταση. Παράλληλα αναφέρει ότι την εν λόγω στιγμή διασταύρωναν τον δρόμο και άλλα πρόσωπα. Γιατί αυτά τα πρόσωπα όμως διασταύρωσαν με επιτυχία τον δρόμο και γιατί ο ίδιος είδε μόνο αυτούς και όχι το όχημα δεν επεξηγήθηκε. - Παράλληλα αποδέχεται ότι πριν δώσει κατάθεση συμβουλεύθηκε δικηγόρο. Βεβαίως αυτό αποτελούσε δικαίωμα του και δεν εξάγονται συμπεράσματα. Η θέση του όμως αυτή σε συνδυασμό με τα κενά και τις αντιφάσεις που ανωτέρω εντοπίζω δημιουργεί περαιτέρω εύλογες αμφιβολίες για την αλήθεια των θέσεων και της εκδοχής του συγκεκριμένα. - Η θέση του ότι η εκδοχή του είναι η αλήθεια καθότι κτυπήθηκε από τα δεξιά δεν μπορεί να αποτελέσει σκεπτικό που οδηγεί σε δίχως άλλο αποδοχή της θέσης του απομονωμένο από τη λοιπή του μαρτυρία. Υπενθυμίζω, κάτι που φαίνεται ο ΜΚ2 να παραλείπει να αναφέρει ή να σκεφτεί ότι και με βάση την εκδοχή του κατηγορούμενου η θέση του κατά την στιγμή της σύγκρουσης ήταν με βόρειο μέτωπο. Είτε η αρχική του κατεύθυνση ήταν αυτή ως η θέση του είτε είχε κατεύθυνση προς νότο και ακολούθως εκ νέου έστριψε προς βορρά ως η θέση του κατηγορούμενου κατά την στιγμή που κτυπήθηκε από τον κατηγορούμενο έβλεπε προς βορρά και επομένως κτυπήθηκε στα δεξιά ως αποτέλεσμα οιασδήποτε εκ των 2 εκδοχών. Ο συλλογισμός του αυτός δεν ενδυναμώνει την θέση του. - Στην υποβολή ότι λόγος που έθεσε αυτή την εκδοχή μήνες μάλιστα μετά το δυστύχημα είναι για να διεκδικήσει αποζημιώσεις ο ΜΚ2 αρκείται το να αναφέρει τις ζημιές που ισχυρίζεται ότι υπέστη, τον πόνο και την ταλαιπωρία. - Η κατάθεση του ΜΚ2 δόθηκε στις 9/12/2013 ήτοι σχεδόν 6 μήνες μετά το δυστύχημα χρόνο εντός του οποίου είχε την δυνατότητα να θέσει τις θέσεις του κατόπι σκέψης και προετοιμασίας. Το γεγονός αυτό από μόνο του δεν οδηγεί βεβαίως αυτόματα σε απόρριψη της μαρτυρίας του αλλά ενδυναμώνει σε συνδυασμό και με τα λοιπά κενά και αντιφάσεις την εικόνα που δημιούργησε στο Δικαστήριο. Ενόψει των όσων πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω και έχοντας εξετάσει με πάσα προσοχή την μαρτυρία του ΜΚ2 καταλήγω ότι αυτή δεν ήταν μαρτυρία μέσα από την οποία αποκαλύφθηκε η αλήθεια των όσων είχαν λάβει χώρα πριν και κατά την επίδικη σύγκρουση. Ο ΜΚ2 καταλήγω ότι δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο την αλήθεια και οι θέσεις του δόθηκαν με σκοπό την προώθηση άλλων αξιώσεων και όχι γιατί αποτελούν την αλήθεια. Επίσης, διαπίστωσα ότι ο ΜΚ2 προσπαθούσε να περιγράψει τα γεγονότα με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να αποποιηθεί οποιασδήποτε ευθύνης πιθανόν να φέρει για το δυστύχημα. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του παραπονούμενου και να εξαγάγω ασφαλή ευρήματα γεγονότων. Ως εκ τούτου απορρίπτεται στην ολότητα της. Ως ανάφερα ανωτέρω ο κατηγορούμενος μετά που κλήθηκε σε απολογία επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Ο κατηγορούμενος μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα και κρίνω ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Περιέγραψε με σαφήνεια τον τρόπο κάτω από τον οποίο έγινε το επίδικο δυστύχημα, απαντούσε με ευθύτητα τις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν και οι θέσεις που πρόβαλε συνάδουν με αυτές που είχε αναφέρει στην Αστυνομία αμέσως μετά το δυστύχημα καθώς επίσης και με την πραγματική μαρτυρία. Αναφέρω ότι τόσο στην κατάθεση του η οποία δόθηκε αυθημερόν όσο και τα όσα φέρεται να ανάφερε στον ΜΚ1 με αναφορά στο πρόχειρο σχεδιάγραμμα και την πορεία του ΜΚ2 ταυτίζονται με την ενώπιον μου μαρτυρία. Επίσης, δεν έχω διαπιστώσει ότι προσπαθούσε να αναφέρει τέτοια γεγονότα με σκοπό να αποφύγει οποιαδήποτε τυχόν ευθύνη φέρει για το εν λόγω δυστύχημα. Εν όψει των πιο πάνω κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του κατηγορούμενου και να εξαγάγω ασφαλή ευρήματα γεγονότων για αυτό την αποδέχομαι στην ολότητα της. Έχοντας υπόψη την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, τα πιο κάτω αποτελούν τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης: Ο κατηγορούμενός στις 28/07/2013 και περί ώρα 12:10 οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής ΕΑΑ 571 στην οδό Σπύρου Αραούζου με δυτική κατεύθυνση και κινούμενος με χαμηλή ταχύτητα έχοντας ως συνοδηγό την σύζυγο του. Σε κάποιο σημείο αυτής της διαδρομής και από απόσταση περίπου πενήντα μέτρων αντιλήφθηκε τον παραπονούμενο να διασταυρώνει το δρόμο από δεξιά (ήτοι από Βορρά) προς αριστερά (ήτοι προς Νότο). Η οδός Σπύρου Αραούζου στο επίδικο σημείο αποτελείται από δύο λωρίδες κυκλοφορίας με δυτική κατεύθυνση και οι λωρίδες αυτές διαχωρίζονται από τις αντίστοιχες με ανατολική κατεύθυνση με κτιστή νησίδα. Ο κατηγορούμενος αρχικά κινείτο στην αριστερή λωρίδα και όταν είδε τον πεζό να διασταυρώνει άλλαξε λωρίδα κυκλοφορίας κινήθηκε δεξιότερα και εισήλθε στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Συνέχισε ευθεία πορεία προς τα δυτικά και έβλεπε τον πεζό να προχωρά προς τα νότια. Όταν βρέθηκε σε απόσταση δύο περίπου μέτρων από τον πεζό ο οποίος είχε ήδη εισέλθει στην αριστερή λωρίδα της πορείας να γυρίζει απότομα και να κάνει επαναστροφή και να εισέρχεται εκ νέου στην δεξιά λωρίδα με βάση την πορεία του κατηγορούμενου και με πρόσωπο εκ νέου προς βορρά με αποτέλεσμα να τον κτυπήσει. Ακολούθως χρησιμοποίησε τα φρένα του και το όχημα του κατηγορούμενου ακινητοποιήθηκε στην τελική του θέση κάποια μέτρα μετά το σημείο σύγκρουσης. Από το δυστύχημα τραυματίστηκε ο πεζός ο οποίος μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού με ασθενοφόρο. Ο κατηγορούμενος και η συνεπιβάτης του - σύζυγος του δεν τραυματίστηκαν ενώ το όχημα του υπέστη ζημιές. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Επίσης, στην Ανδρέας Νεοφύτου v. Aστυνομίας, Π.Ε. Αρ. 217/2009, Ημερομηνίας 7/10/2011, επαναδιατυπώθηκε η αρχή ότι η αμελής οδήγηση παραπέμπει σε μια αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων εφόσον το επίπεδο οδήγησης που απαιτείται είναι αντικειμενικό. Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο, ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». (βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 300, Βίττη ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 160, Derek Knell v. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Ioannis Charalambous v. Police
(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police
(1987)2 C.L.R. 86). Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη
(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια ( βλ. Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης
(1963)2 C.L.R. 78 και Ανδρέας Νεοφύτου v. Aστυνομίας, ανωτέρω). Επίσης, αν το δυστύχημα συνδέεται ευθέως με απόφραξη του δρόμου και η απόφραξη αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτιών που προκάλεσαν το δυστύχημα τότε αποδίδεται ευθύνη για το αδίκημα της αμέλειας (βλ. Ξιπτέρα ν. Κυπριανού
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ 1696). Πέραν των πιο πάνω, ένας οδηγός δεν είναι υποχρεωμένος να λάβει αποτρεπτικά μέτρα για την αντιμετώπιση ενός απρόβλεπτου κινδύνου. Το καθήκον για λήψη αποτρεπτικών μέτρων όμως, γεννάται αφού ο κίνδυνος εκδηλωθεί στο δρόμο (βλ. Κυριάκος Αργυρού v. Aστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ.378 και Paul Lesley Murrel v. Aστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 217). Τέλος στην υπόθεση Miss Emily Michelle Goundry v. Margaret Hepworth
(2005)EWCA CIV 1838 ημερ. 30.11.2005 η οδηγός του οχήματος κρίθηκε ως μη υπέχουσα ευθύνη για τον τραυματισμό της ανήλικης ηλικίας τότε 4 ετών, όταν η τελευταία μαζί με την μητέρα της και άλλα πρόσωπα διασταύρωνε το δρόμο από δεξιά προς αριστερά, σύμφωνα με την πορεία της οδηγού, και όταν έφθασαν στην διακεκομμένη διαχωριστική γραμμή του δρόμου σταμάτησαν και περίμεναν την οδηγό να συνεχίσει την πορεία της. Η ανήλικη την στιγμή που περίμενε με την μητέρα της επί της διακεκομμένης διαχωριστικής γραμμής, το όχημα της κατηγορούμενης να περάσει, κρατούσε το σκελετό αμαξιδίου με το οποίο μεταφερόταν άλλος ανήλικος (ηλικίας 2 ετών) και το οποίο αμαξίδιο κρατούσε και είχε υπό τον έλεγχο της η μητέρα του ανήλικου (ετών 2). Όταν η μητέρα του ανήλικου που μεταφερόταν με το αμαξίδιο έκανε ένα βήμα προς τα εμπρός μετακίνησε και το αμαξίδιο το οποίο είχε υπό τον έλεγχο της, με αποτέλεσμα η ανήλικη Emily να αφήσει το σκελετό του αμαξιδίου και να τρέξει εντός της λωρίδας κυκλοφορίας που οδηγούσε η εναγόμενη. Το Δικαστήριο έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω γεγονότα σε συνδυασμό με το ότι όταν η ανήλικη Emily εισήλθε εντός της λωρίδας κυκλοφορίας της εναγομένης ήταν πλέον αργά για την εναγομένη να αντιδράσει, αποφάνθηκε ότι η οδηγός του οχήματος δεν είχε καμία ευθύνη για το δυστύχημα. ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω νομικές αρχές και τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της στον αναγκαίο βαθμό που αναφέρω είναι απόδειξη έκαστου συστατικού στοιχείου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Εκείνο το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί στην παρούσα υπόθεση είναι η συμπεριφορά του κατηγορουμένου από την ώρα που βλέπει τον πεζό στο δρόμο να εκδηλώνει την πρόθεση του να διασταυρώσει και να κατευθύνεται προς το μέρος του καθώς επίσης και η μετέπειτα συμπεριφορά του. Κατά πόσο δηλαδή, ο κατηγορούμενος εκπλήρωσε το καθήκον επιμέλειας του και έλαβε εξαιρετικά μέτρα αποφυγής της σύγκρουσης από την ώρα που βλέπει τον πεζό στο δρόμο και μετέπειτα. Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι η θέση και εκδοχή του παραπονούμενου έχει απορριφθεί επομένως εκείνο που πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο ο κατηγορούμενος με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου ανωτέρω, ήτοι αφού ο πεζός εισήλθε στην αριστερή λωρίδα της κυκλοφορίας με βάση την πορεία του κατηγορούμενου έκανε επαναστροφή εισερχόμενος εκ νέου στην δεξιά λωρίδα, απέτυχε και αμέλησε να λάβει τα δέοντα μέτρα για να αποφύγει την σύγκρουση ενεργώντας αμελώς. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος αντιλαμβάνεται την πρόθεση του πεζού να διασταυρώσει το δρόμο και να κατευθύνεται προς το νότο από απόσταση τουλάχιστον 50 μέτρων. Εκείνη την ώρα ο κατηγορούμενος, ο οποίος κινείτο με χαμηλή ταχύτητα, βλέποντας τον πεζό αλλάζει λωρίδα κυκλοφορίας και δίδει περιθώριο στον πεζό να διασταυρώσει, πράγμα που ο πεζός κάνει εφόσον αποτελεί εύρημα ότι πέρασε με ασφάλεια την δεξιά λωρίδα στην οποία κινείτο ο κατηγορούμενος και είχε ήδη εισέλθει στην αριστερή έχοντας καλύψει και σχεδόν ένα μέτρο. Η ενέργεια αυτή του κατηγορούμενου ήταν η καθόλα ενδεδειγμένη και έλαβε όλα τα απαραίτητα μέτρα για την αποφυγή του κινδύνου που προέκυψε. Εκείνο το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί είναι η μετέπειτα συμπεριφορά του κατηγορούμενου σε συνδυασμό με τις ενέργειες του παραπονούμενου. Ακολούθως ο πεζός προβαίνει σε επαναστροφή και εισέρχεται εκ νέου στην δεξιά λωρίδα με σκοπό να κινηθεί βόρεια και ενώ ο κατηγορούμενος βρισκόταν ήδη σε απόσταση 2 μέτρων από αυτόν. Η σύγκρουση έγινε όταν ο πεζός εισήλθε εκ νέου και απότομα στην λωρίδα που κινείτο ο κατηγορούμενος ενώ προηγουμένως είχε ήδη διασταυρώσει αυτή τη λωρίδα με επιτυχία προς τα νότια. Είναι ξεκάθαρο από τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων και από τη μαρτυρία του κατηγορούμενου ότι ο ίδιος δεν ανάμενε και δεν θα μπορούσε να αναμένει αλλά και δεν του έγινε οποιοδήποτε σήμα το οποίο να υποδηλώνει ξεκάθαρα ότι ο παραπονούμενος θα κινείτο εκ νέου με επαναστροφή προς την δεξιά λωρίδα και ουσιαστικά να επιστρέψει στην πορεία από την οποία προήλθε. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, θεωρώ ότι ο παραπονούμενος αποτέλεσε υπαρκτό κίνδυνο για τον κατηγορούμενο όταν αυτός γυρίζει με στροφή του σώματος του και ξεκινά εκ νέου να διασταυρώνει και την ώρα αυτή βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση από το όχημα του κατηγορουμένου. Το ερώτημα είναι κατά πόσο ο κατηγορούμενος έπρεπε να αναμένει την κίνηση αυτή του πεζού και να ακινητοποιούσε το όχημα του η να ενεργούσε με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφύγει την σύγκρουση. Κρίνω ότι ο κατηγορούμενος υπό τις περιστάσεις ενήργησε ότι ήταν δυνατό να πράξει για να αποφύγει την σύγκρουση. Αντιλήφθηκε τον πεζό να δηλώνει πρόθεση και να αρχίζει να διασταυρώνει από βορρά προς νότο. Με σκοπό να του δώσει χώρο και χρόνο να πράξει τούτο με ασφάλεια άλλαξε λωρίδα κυκλοφορίας και ο πεζός διασταύρωσε με επιτυχία την λωρίδα στην οποία κινείτο ο κατηγορούμενος ενώ εισήλθε και στην αριστερή λωρίδα. Η κίνηση του πεζού να γυρίσει απότομα προς βορρά και να εισέλθει εκ νέου στην δεξιά λωρίδα κρίνω ότι δεν ήταν ένα ενδεχόμενο ορατό το οποίο ο κατηγορούμενος ως ένας μέσος λογικός και συνετός οδηγός μπορούσε να προβλέψει με αποτέλεσμα να οφείλει να ενεργήσει και υπό αυτό το καθεστώς με προσοχή και λαμβάνοντας συγκεκριμένα μέτρα. Οι ενέργειες του πεζού, αντικειμενικά ιδωμένες έδιναν την εντύπωση ότι ο ίδιος κινείτο ως άρχισε να κινείται προς νότο με σκοπό να εισέλθει στην νότια πλευρά του δρόμου και προς τούτο είχε ήδη διασταυρώσει πέραν του ½ της κατεύθυνσης του κατηγορούμενου. Η ενέργεια του να κάνει επαναστροφή κρίνω ότι δεν ήταν λογικά αναμενόμενη και δεν μπορούσε να προβλεφθεί από τον κατηγορούμενο. Ένας μέσος συνετός οδηγός οφείλει να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να αντιμετωπίσει ένα κίνδυνο που εκδηλώνεται στο δρόμο. Οι ενέργειες ενός οδηγού κρίνονται αντικειμενικά. Η ενέργεια του κατηγορουμένου να αλλάξει λωρίδα όταν εκδηλώθηκε ο κίνδυνος στο δρόμο και να παρακολουθεί τον πεζό ο οποίος εξέφρασε ξεκάθαρη πρόθεση να περάσει στην αντίθετη πορεία ήταν η ενδεδειγμένη. Η μετέπειτα ενέργεια του να εκκινήσει δεν αποδεικνύει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ήταν αμελής δεδομένου και των ενεργειών του παραπονούμενου όπως αναφέρθηκαν ανωτέρω. Δεδομένων των πιο πάνω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορουμένου πέραν πάση λογικής αμφιβολίας. Επομένως, ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται στην 1ην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)....................................................... Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Traffic/Final (Αναφορά: Αμελής Οδήγηση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο