Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ANEV SASHO MITKOV, Αρ. Υπόθεσης: 23262/15, 24/4/2018

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (κατηγορίες 1, 2 και 3) και μία για κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (κατηγορία 4). Αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι σημειώνεται μόνον οι κατηγορίες 2, 3 και 4 αφού ο κατηγορούμενος έχει προβεί σε παραδοχή εν σχέση με την 1η κατηγορία. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος μεταξύ της 15ης και 16ης Οκτωβρίου 2009 στη Λεμεσό, της επαρχίας Λεμεσού, εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά στο αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής KVG126, ύψους €120.-, περιουσία του Γιάννη Χατζηκώστα από τη Λεμεσό. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 3ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 16ην Οκτωβρίου 2009 στη Λεμεσό, της επαρχίας Λεμεσού, εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά στο αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΗΜΒ427, ύψους €100.-, περιουσία του Στέλιου Χατζηνικόλα από τη Λεμεσό. Ενώ σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 4ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 16ην Οκτωβρίου 2009 στη Λεμεσό, της επαρχίας Λεμεσού, έκλεψε ένα ραδιοσιντί με δύο μεγάφωνα άγνωστης μάρκας από το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΗΜΒ427, αξίας €400.-, περιουσία του Στέλιου Χατζηνικόλα από τη Λεμεσό. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου 2 μάρτυρες, ενώ οι καταθέσεις άλλων προσώπων κατατέθηκαν εκ συμφώνου ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους. Έγιναν περαιτέρω παραδεκτά γεγονότα. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης στις κατηγορίες που αναφέρονται ανωτέρω, ο κατηγορούμενος προέβη σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα οι συνήγοροι ανέφεραν και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Α. Δια ζώσης: - ΜΚ1 Γ/Αστ.1592 Ζήνα Κωνσταντίνου: Κατ' αρχήν στην κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Ιωάννη, ενώ κατά τον Οκτώβριο του 2009 υπηρετούσε στον ίδιο Αστυνομικό Σταθμό. Στη συνέχεια η μάρτυρας αναγνώρισε την κατάθεσή της ημερ.19/12/12 (τεκμ.1), την οποία ανέγνωσε ενώπιον του Δικαστηρίου και το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Εις αυτήν αναφέρεται σε καταγγελία του Γιάννη Χατζηκωστή ότι μεταξύ των ωρών 1800-0520 των ημερομηνιών15-16/10/09 άγνωστος (οι) έσπασε (αν) το τζάμι του συνοδηγού των δύο αυτοκινήτων του με αρ.εγγραφής KQS849 και KVG126 αξίας 160 ευρώ και 120 ευρώ αντίστοιχα, χωρίς να κλέψει (ουν) οτιδήποτε από αυτά. Στο όχημα KQS849 έσπασαν το προστατευτικό πλαστικό κάλυμμα του παραθύρου για τον αέρα και ζάβωσαν την πόρτα προκαλώντας επιπρόσθετη ζημιά 200 ευρώ. Επισκέφθηκε τη σκηνή η ώρα 0710 για επιτόπιες εξετάσεις χωρίς να προκύψει οτιδήποτε. Ο παραπονούμενος έχει ασφάλεια κακόβουλης ζημιάς μόνον για το όχημα KQS

1. Στο όχημα έγινε δακτυλοσκοπικός έλεγχος με θετικό αποτέλεσμα, ενώ βρέθηκαν και ίχνη αίματος. Αυτά εστάλησαν για επιστημονικές εξετάσεις, όπως στη συνέχεια εστάλησαν για εξετάσεις εν σχέση με την υπόθεση και τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου. Ακολούθως ως προς τη σκηνή είπε ότι επισκέφθηκε την οδό Ερρίκου Ίψεν όπου υπέδειξε ο παραπονούμενος ένα χωράφι στο οποίο βρίσκονταν σταθμευμένα τα οχήματα του μαζί με ένα άλλο όχημα, άλλου παραπονούμενου. Συγκεκριμένα του οχήματος ΗΜΒ 427, που αφορά την υπόθεση Minor/336/09 (βλ. κατηγορίες 3 και 4), το οποίο είχε επίσης κακόβουλη ζημιά. Ανέφερε ακόμη για τον χώρο που βρίσκονταν αυτά τα αυτοκίνητα ότι ήταν ανοιχτός χώρος, χωράφι, μη περιφραγμένος, με ελεύθερη είσοδο. Εκείνον τον καιρό διεξάγονταν κάποια έργα στον δρόμο επί της οδού Τραπεζούντος και Ερρίκου Ίψεν και δεν υπήρχε πρόσβαση από άλλα οχήματα και γι' αυτό και τα οχήματα της γειτονιάς ήταν παρκαρισμένα στην οδό Ερρίκου Ίψεν. Κατά την αντεξέταση της συμφώνησε ότι στο μόνο όχημα που βρέθηκαν τα τεκμήρια και το αίμα, το οποίο φαίνεται ότι είναι του κατηγορούμενου, είναι στο KQS
2. - ΜΚ2 Στέλιος Χατζηνικόλα: Κατ' αρχήν αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ημερομηνίας 16/10/2009 (τεκμ.2), η οποία αναγνώστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και με το περιεχόμενο της οποίας συμφώνησε. Εις αυτήν αναφέρει πως διαμένει με την οικογένεια του στην οδό Τραπεζούντος 19Α στο Ζακάκι και πως η κόρη του είναι ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής HMB427, Mitsubishi Mirage, χρώματος κόκκινου. Η κόρη του σπουδάζει και το αυτοκίνητου οδηγείται από αυτούς που είναι και ασφαλισμένοι. Το αυτοκίνητο είναι σταθμευμένο σε χωράφι απέναντι από το σπίτι του. Εψές γύρω στα μεσάνυχτα πριν κοιμηθεί έριξε μια ματιά έξω στα αυτοκίνητα και ήταν όλα εντάξει. Σήμερα η ώρα 630 το πρωί τον ξύπνησε ο γιός του και του ανέφερε ότι βρήκε το αριστερό τζάμι του αυτοκινήτου σπασμένο. Όταν πήγε διαπίστωσε ότι έλειπε το ραδιοσιντί και τα δύο μεγάφωνα. Δεν έχουν ασφάλεια για κλοπή και κακόβουλη ζημιά. Τέλος, αναφέρει ότι ο αδελφός του λόγω της δουλειάς του σηκώνεται η ώρα 4 τα ξημερώματα και του είπε ότι όταν έφυγε δεν παρατήρησε οτιδήποτε το ύποπτο. Για τον χώρο στον οποίο ήταν σταθμευμένο το όχημα του και τον δρόμο γύρω από το σημείο όπου βρισκόταν το όχημα είπε τα εξής. Διαμένει στην Τραπεζούντος 19, Ομονοίας. Εκείνες τις μέρες εγίνετουν το αποχετευτικό και δεν μπορούσαν να βάλουν τα αυτοκίνητα στο σπίτι τους. Ο δρόμος ήταν κλειστός και με όλη τη γειτονία τα έβαζαν δίπλα σ' ένα άδειο οικόπεδο, μεγάλο. Τα έβαζαν όλοι στη γραμμή για 2-3 μέρες και γίνηκε αυτό που έγινε. Ο δρόμος ήταν κομμένος που έκαναν το αποχετευτικό, δεν μπορούσες να μπεις μέσα εκτός που το χωράφι. Τη συγκεκριμένη ημέρα υπήρχαν τρία αυτοκίνητα στη γραμμή που ήταν σπασμένα, δύο συν το δικό του, το τρίτο και έσπασαν μόνο αυτά τα τρία. Είπε επίσης ότι έχει επιδιορθώσει το όχημα του αλλά δεν θυμάται πόσα στοίχισε επειδή έχει χρόνια τώρα. Ούτε το ραδιοσιντί θυμάται πόσα ήταν. Τέλος ανέφερε ότι στο οικόπεδο ήταν τα αυτοκίνητα των διαφόρων ανθρώπων της γειτονιάς λόγω των εργασιών του αποχετευτικού. Τα τρία που έπαθαν ζημιές, το δικό του μαζί με τα άλλα δύο, ήταν στη σειρά, δίπλα - δίπλα. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι ήταν γεμάτο το χωράφι με αυτοκίνητα. Μπορεί να είχε και 50, δεν τα μέτρησε, αλλά ήταν γεμάτο το χωράφι. Β. i. Εκ συμφώνου κατατεθείσα ως παραδεκτή: - Η κατάθεση του Γιάννη Χ'' Κωστή ημερομηνίας 16/10/2009 (κατατέθηκε ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της) τεκμ.3 : είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής KQS849 ενώ η σύζυγος του είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής KVG
3. Αναφέρει δε ότι λόγω των εργασιών του αποχετευτικού έξω από την οικία τους σταθμεύουν τα αυτοκίνητα σ' ένα χωράφι στον οδό Ερρίκου Ίψεν και σήμερα το πρωί η ώρα 620 που πήγε να πάρει το αυτοκίνητο του πρόσεξε ότι τόσο το αριστερό τζάμι του αυτοκινήτου του όσο και της συζύγου του ήταν σπασμένα. Δεν έλειπε κάτι από μέσα. Επίσης λέει ότι τα αυτοκίνητα τους δεν καλύπτονται από ασφάλεια για κλοπή και κακόβουλη ζημιά. Αναφέρει ακόμη ότι είδε δίπλα από το δικό του άλλο ένα αυτοκίνητο Mitsubishi σκούρου χρώματος με σπασμένο το αριστερό τζάμι. - H συμπληρωματική κατάθεση του Γιάννη Χ'' Κωστή ημερομηνίας 21/10/2009, μαζί με ένα τιμολόγιο επιδιόρθωσης οχήματος (κατατέθηκε ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της) τεκμ.4 : εις αυτήν αναφέρει ότι επιδιόρθωσε το γυαλί του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής KVG126 και έχει αξία 120 ευρώ. Η αξία δε του γυαλιού στο αυτοκίνητο KQS849 είναι 160 ευρώ αλλά πρόσεξε ότι επίσης έσπασαν το πλαστικό κάλυμμα πάνω από το γυαλί το οποίο είναι για τον αέρα και ζάβωσαν την πόρτα, η επιδιόρθωση των οποίων θα στοιχίσει 200 ευρώ. Γι' αυτό το αυτοκίνητο έχει ασφάλεια για κακόβουλη ζημιά. - H έκθεση πραγματογνωμοσύνης του Δρ. Καριόλου του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου ημερ.19/03/13 (κατατέθηκε ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της) τεκμ.5 : στα συμπεράσματα του αναφέρει ότι το πλήρες γενετικό προφίλ του μόνου γενετικού υλικού (επίχρισμα) που απομονώθηκε από την πόρτα συνοδηγού εσωτερικά του αυτοκινήτου KQS849, ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από παρειακό επίχρισμα του κατηγορούμενου. - H κατάθεση του Αστυφύλακα 1521, Στέλιου Ιωάννου, του Αστυνομικού Σταθμού Αγίου Ιωάννη, ημερομηνίας 02/11/2012 (κατατέθηκε ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της) τεκμ. 6 : στις 31/10/12 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο με τη βοήθεια διερμηνέα και την ίδια ημέρα έλαβε παρειακά επιχρίσματα από τον κατηγορούμενο αφού προηγουμένως ελήφθη γραπτή συγκατάθεση του. - H ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου ημερομηνίας 31/10/2012 στη μητρική του γλώσσα, με επισυνημμένη πιστή μετάφραση αυτής στην ελληνική (κατατέθηκε ως προς το γεγονός της λήψης της από τον Αστυφύλακα 1521) τεκμ. 7A και 7Β. - H γραπτή συγκατάθεση του κατηγορούμενου για λήψη μετρήσεων από αυτόν στην ελληνική γλώσσα τεκμ.8 (κατατέθηκε μαζί με το παραδεκτό γεγονός ότι η συγκατάθεση έχει δοθεί και στη μητρική του γλώσσα). - Η κατάθεση του Αστυφύλακα 1810, A. Νικόλα, ημερομηνίας 28/11/2012 (κατατέθηκε για την αλήθεια του περιεχομένου της) τεκμ. 9 : την 31/10/12 συνέλαβε τον κατηγορούμενο βάση δικαστικού εντάλματος σύλληψης και αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε «ΟΚ». - Tο ένταλμα σύλληψης του κατηγορούμενου, με οπισθογράφηση του Αστυφύλακα 1810, Α. Νικόλα, αναφορικά με την εκτέλεση του, Τεκμήριο
4. ii. Παραδεκτά γεγονότα: - Δεν χρειάζεται να κατατεθούν τα τεκμήρια αυτά που αναφέρει η ΜΚ1 στην κατάθεση της τεκμ.
5. Έχουν εξεταστεί, είναι παραδεκτή η έκθεση του κύριου Καριόλου. - Η λήψη, καταγραφή, σφράγιση, φύλαξη και διακίνηση των τεκμηρίων της υπόθεσης της Αστυνομίας έγιναν σύμφωνα με τον νόμο και χωρίς να διαρρηχθεί η αλυσίδα των πιο πάνω γεγονότων. Ο κατηγορούμενος ως έχει προαναφερθεί περιορίστηκε σε ανώμοτη δήλωση. Είπε συγκεκριμένα: "Απολογούμαι για την 1η κατηγορία για το ένα αυτοκίνητο. Για τα άλλα δύο δεν έχω καμία ανάμειξη, δεν έκαμα τίποτε και είμαι αθώος. " Όσον αφορά την επιλογή του αυτή κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. Rv. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v.The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). H μαρτυρία των δύο μαρτύρων κατηγορίας ήτοι της Γ/Αστ.1592 Ζήνας Κωνσταντίνου (ΜΚ1) και του Στέλιου Χατζηνικόλα (ΜΚ2), η οποία ουσιαστικά έμεινε αναντίλεκτη, γίνεται αποδεκτή. Ίσως εκ του περισσού αναφέρεται πως δεν προκύπτει οτιδήποτε που να με οδηγεί να καταλήξω διαφορετικά εν σχέση με οποιοδήποτε εκ των δύο αυτών μαρτύρων και εν πάση περιπτώσει δεν υπάρχει τέτοια εισήγηση ενώπιον μου από την Υπεράσπιση, ορθά κατά την άποψη μου. Για την ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου θα αναφέρω μόνον ότι για το κατά πόσο είναι ή όχι αθώος για τις κατηγορίες που δεν έχει παραδεχτεί ενοχή αυτό θα το αποφασίσει το Δικαστήριο κατωτέρω αφού αξιολογήσει προηγουμένως όλη την ενώπιον του μαρτυρία και βεβαίως καμία αξία δεν μπορεί να δοθεί σε μια γενική δήλωση του κατηγορούμενου ότι είναι αθώος. Όσον αφορά την κατάθεση του κατηγορούμενου ημερ.31/10/12 (βλ. τεκμ.7Β), ν' αναφέρω κατ' αρχήν ότι αυτή κατατέθηκε χωρίς ένσταση και χωρίς οποιαδήποτε αναφορά σε μη θεληματικότητα της. Εξάλλου ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου στην τελική του αγόρευση έκανε συγκεκριμένη αναφορά στην 1η απάντηση του κατηγορούμενου στην κατάθεση του λέγοντας ότι δεν αρνείται ότι είπε αυτό το πράγμα, κάτι που δείχνει ότι η θεληματικότητα της είναι αποδεκτή. Ως προς την αξιολόγηση της κατάθεσης του κατηγορούμενου σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ 109: «Εκείνο το οποίο διασαφήνισε η υπόθεση Duncan είναι ότι κάθε μέρος της κατάθεσης του κατηγορουμένου που γίνεται δεκτό αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία για την αλήθεια των γεγονότων στα οποία αναφέρεται και όχι μόνο το μέρος εκείνο που συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Η προηγούμενη νομολογία στο θέμα αυτό ήταν ασαφής ή αντιφατική ως προς την αποδεικτική αξία των δηλώσεων που γίνονται στην κατάθεση του κατηγορουμένου που δεν συνιστούν παραδοχή. Δηλώσεις του κατηγορουμένου που συνιστούν άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος γίνονται παραδεκτές ως μαρτυρία κατ' εξαίρεση προς τον κανόνα που αποκλείει την εξ ακοής μαρτυρία (hearsay rule). Αυστηρή εφαρμογή του κανόνα περί εξ ακοής μαρτυρίας θα περιόριζε την αποδεικτική αξία του μέρους της κατάθεσης κατηγορουμένου που δεν συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή σε πρωτογενή μαρτυρία (original evidence). Στην υπόθεση Duncan αποφασίστηκε ότι κάθε μέρος της κατάθεσης λαμβάνεται υπόψη και εκτιμάται και ως προς την αλήθεια των ισχυρισμών που προβάλλονται. Η προσέγγιση αυτή είναι και ρεαλιστική και δίκαιη. Τονίστηκε όμως στην Duncan ότι το Δικαστήριο είναι ελεύθερο και μπορεί να αποδώσει την βαρύτητα που κρίνει ότι επιβάλλεται σε διαφορετικά μέρη κατάθεσης. Όπως είναι φυσικό μπορεί να αποδοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορουμένου. Είναι όμως ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψης εγκληματικές πράξεις. Συνοψίζοντας η απόφαση στην Duncan αφήνει το βάρος το οποίο θα αποδοθεί στα διάφορα μέρη της κατάθεσης κατηγορουμένου στη διακριτική ευχέρεια των κριτών των γεγονότων της υπόθεσης». Η εκτίμηση λοιπόν της κατάθεσης του κατηγορούμενου είναι θέμα που ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να κρίνει την αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. και Κωνσταντινίδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 190 και Γαβριήλ ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ 693). Από την εξέταση της κατάθεσης του κατηγορούμενου θεωρώ ότι θα πρέπει να γίνει αποδεκτή η δήλωση του ότι υπάρχουν πιθανότητες να έκανε αυτά τα αδικήματα, το γεγονός ότι δεν αποκλείει την ύπαρξη δικού του DNA όχι μόνον στο αυτοκίνητο KQS849 (προφανώς εκ λάθους στην ερώτηση αρ.4 γίνεται αναφορά σε KQS848 δηλ. είναι λάθος ο τελευταίος αριθμός) αλλά και στο KVG126 αλλά και ότι έχει διαπράξει παρόμοια αδικήματα το 2010, δικάστηκε και πήγε φυλακή για 3,5 μήνες. Πρόκειται για δηλώσεις θεωρώ ενάντια στα συμφέροντα του. Δεν μπορώ βέβαια να μην σημειώσω εδώ ότι θ' ανέμενα λογικά από τον κατηγορούμενο να έδινε κάποιες εξηγήσεις για τα πιο πάνω και μιλώ βέβαια για τη δήλωση του ότι υπάρχουν πιθανότητες να διέπραξε τα αδικήματα «αλλά δεν θυμάται», καθώς επίσης γιατί λέει ότι μπορεί να είναι δικό του το DNA στα 2 αυτοκίνητα, έστω ότι τελικά μόνον στο ένα υπήρξε ταύτιση. Τέτοιες εξηγήσεις δεν έδωσε και βεβαίως δεν μπορώ να μην επισημάνω την αναξιοπιστία του κατηγορούμενου και της Υπεράσπισης γενικότερα λαμβάνοντας υπόψη αυτά εν σχέση με την αναφορά στην ανώμοτη του δήλωση ότι πέραν της 1ης κατηγορίας δεν έχει οποιαδήποτε ανάμειξη για τα άλλα 2 αυτοκίνητα και είναι αθώος. Όσον αφορά την μαρτυρία που κατατέθηκε εκ συμφώνου και τα παραδεκτά γεγονότα δεν χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί τίποτε περισσότερο πέραν του ότι γίνονται αποδεκτά και γίνονται ευρήματα του Δικαστηρίου. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας κατά νουν την αποδεκτή μαρτυρία πιο πάνω τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα εξής :

1. Κατά τον ουσιώδη χρόνο : η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής KVG126 ήταν η Ελένη Χατζηκωστή, σύζυγος του Γιάννη Χατζηκωστή, ενώ ο τελευταίος ήταν ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής KQS
2. Επίσης ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΗΜΒ427 ήταν η θυγατέρα του Στέλιου Χατζηνικόλα, Μαρία. Η Μαρία δε ήταν φοιτήτρια και το αυτοκίνητο οδηγείτο από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας της που ήταν και ασφαλισμένοι.
3. Και τα τρία πιο πάνω αυτοκίνητα, τα ξημερώματα της 16ης/10/09, ήταν σταθμευμένα μαζί με άλλα αυτοκίνητα σε χωράφι στην οδό Ερρίκου Ίψεν στη Λεμεσό, το ένα δίπλα στο άλλο και το πρωί της εν λόγω ημέρας διαπιστώθηκε ότι ήταν σπασμένο το αριστερό γυαλί του συνοδηγού και στα 3 αυτοκίνητα. Περαιτέρω το όχημα KQS849 είχε σπασμένο το πλαστικό κάλυμμα πάνω από το γυαλί το οποίο είναι για τον αέρα και ακόμη είχε ζαβωμένη την πόρτα περίπου στη μέση. Από το όχημα ΗΜΒ427 δε είχε κλαπεί ένα ραδιοσιντί και δύο μεγάφωνα.
4. Το γυαλί του αυτοκινήτου KVG126 επιδιορθώθηκε και η αξία του ήταν 120 ευρώ, ενώ το γυαλί του KQS849 είχε αξία 160 ευρώ. Επίσης οι λοιπές ζημιές στο KQS849 ήταν ύψους 200 ευρώ.
5. Η αξία του γυαλιού του αυτοκινήτου ΗΜΒ427, ως επίσης η αξία του ραδιοσιντί και των δύο μεγαφώνων που εκλάπησαν είναι άγνωστη.
6. Για την υπόθεση ελήφθη ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στις 31/10/12 και όταν πληροφορήθηκε για τα αδικήματα που εξετάζονται και ότι υπάρχει εύλογη υποψία ότι ενέχεται (ως αναφέρονται στο κατηγορητήριο της παρούσας), είπε μεταξύ άλλων ότι «υπάρχουν πιθανότητες να έκανα αυτά τα πράγματα αλλά δεν θυμάμαι».
7. Σύμφωνα με την έκθεση πραγματογνωμοσύνης του Δρ. Καριόλου του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου ημερ.19/03/13 το πλήρες γενετικό προφίλ του μόνου γενετικού υλικού (επίχρισμα) που απομονώθηκε από την πόρτα συνοδηγού εσωτερικά του αυτοκινήτου KQS849, ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από παρειακό επίχρισμα του κατηγορούμενου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Κατ' αρχήν θα πρέπει να σημειωθεί ότι αναμφίβολα η κατηγορούσα αρχή στηρίζει την υπόθεση της για τις κατηγορίες 2, 3 και 4 σε περιστατική μαρτυρία. Με βάση αυτό δε είναι αναγκαίο να γίνει υπενθύμιση της αρχής ότι σε τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο θα πρέπει όχι μόνο να κρίνει ότι τα γεγονότα συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορούμενου, αλλά περαιτέρω να βεβαιωθεί ότι δεν συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα από το ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα (βλ. Σεργίου v. Δημοκρατίας, Ποιν.Έφ.172/15, ημερ.13/03/18, Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 41, 55). Στο σύγγραμμα των κ.κ.Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Β' Έκδοση, σελ. 555, αναφέρεται ότι : «Όταν τα στοιχεία της περιστατικής μαρτυρίας είναι επαρκώς πειστικά και δεν προσφέρεται οποιαδήποτε αντίθετη ικανοποιητική μαρτυρία, λογική ερμηνεία ή εξήγηση, συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων, το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε εύρημα ενοχής». Με αυτά υπόψη και με αναφορά στα ευρήματα του Δικαστηρίου και την αποδεκτή μαρτυρία, παρατηρώ στην παρούσα τα εξής :

1. Όλα τα αυτοκίνητα βρέθηκαν με σπασμένα γυαλιά. Μάλιστα, όπως συνέβηκε με το KQS849 που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε τη σχετική κατηγορία, όλα είχαν σπασμένο το αριστερό τζάμι του συνοδηγού. Αυτό δείχνει συγκεκριμένο τρόπο δράσης.
2. Τα τρία αυτοκίνητα ήταν σταθμευμένα σε χωράφι στη σειρά, το ένα δίπλα στο άλλο.
3. Η κακόβουλη ζημιά και στα τρία αυτοκίνητα έγινε τον ίδιο χρόνο δηλ. προφανώς τα ξημερώματα της 16ης Οκτωβρίου
5. Ο κατηγορούμενος δήλωσε στην κατάθεση του ότι πιθανόν να διέπραξε όλα τα αδικήματα αλλά αναφέρει πως δεν θυμάται, χωρίς να δίνει καμία λογική εξήγηση για την τελευταία αυτή αναφορά του. Αυτή η δήλωση του περιλαμβάνει σημειώνεται και το αδίκημα της 1ης κατηγορίας το οποίο έχει παραδεχτεί και υπενθυμίζω ότι το γενετικό του υλικό ταυτίστηκε με γενετικό υλικό που εντοπίστηκε εντός του συγκεκριμένου αυτοκινήτου που αφορά η 1η κατηγορία. Φάνηκε συνεπώς με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι ο κατηγορούμενος ήταν εκεί στη σκηνή με συγκεκριμένη διάθεση και πρόθεση, η αναφορά του δε ότι δεν θυμάται αλλά περαιτέρω και ότι δεν είναι σίγουρος που ήταν μεταξύ 15-16/10/09 δεν μπορούν παρά να αξιολογηθούν υπό τις περιστάσεις ως δικαιολογίες, χωρίς υπόβαθρο, προς αποφυγή της ευθύνης του αλλά περαιτέρω και ως ενισχυτική μαρτυρία της διάπραξης των επίδικων αδικημάτων από μέρους του αφού προφανώς είπε ψέματα στην κατάθεση του. Στην Ποινική ΄Εφεση Αρ. 20/2015 ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ν. ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΧΡΙΣΤΟΥ, ημερ.28 Σεπτεμβρίου 2017, γίνεται αναφορά στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 260, 268-269, η οποία όπως αναφέρθηκε συνοψίζει τις κατευθυντήριες γραμμές ως προς το ζήτημα του τι συνιστά «ψεύδος κατηγορούμενου: «

(3)Ψέματα που λέχθηκαν από τον κατηγορούμενο, είτε εντός είτε εκτός δικαστηρίου, μπορούν να αποτελέσουν περιστατική μαρτυρία σε βάρος του εφόσον ικανοποιούνται τα ακόλουθα τέσσερα κριτήρια:- (α) Το ψέμα πρέπει να είναι ηθελημένο. (β) Πρέπει να αναφέρεται σε ουσιώδες ζήτημα. (γ) Το κίνητρο για το ψέμα πρέπει να είναι η επίγνωση της ενοχής και ο φόβος της αλήθειας. Το δικαστήριο πρέπει να έχει κατά νου ότι είναι ενδεχόμενο κάποιος να λέει ψέματα στην προσπάθεια του, για παράδειγμα, να προβάλει μια δίκαιη υπόθεση ή από ντροπή ή από πανικό. (δ) Το ψέμα πρέπει να αποδεικνύεται με ανεξάρτητη μαρτυρία, δηλαδή είτε με παραδοχή είτε με μαρτυρία από ανεξάρτητο μάρτυρα.» Ο κατηγορούμενος δεν αρνείται στην προκειμένη περίπτωση ότι είπε αυτά που αναφέρονται στην κατάθεση του. Εξάλλου τούτο αναφέρθηκε και από το δικηγόρο του κατά την αγόρευση του. Με αυτό υπόψη και χωρίς επαναλαμβάνεται να υπάρχει οιαδήποτε λογική εξήγηση από τον κατηγορούμενο για τις αναφορές στην κατάθεση του, ο κατηγορούμενος εδώ κατά την κρίση μου ηθελημένα είπε ψέματα στην κατάθεση του γι' αυτά τα ουσιώδη αναμφίβολα σημεία, έχοντας αποδειχθεί τα ψέματα με την πιο πάνω αναφερόμενη επιστημονική μαρτυρία, εν γνώση των αδικημάτων που αντιμετωπίζει και της ενοχής του, προκειμένου ακριβώς ν' αποφύγει την ευθύνη του. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν διατηρεί καμία απολύτως αμφιβολία και έχει πεισθεί ότι ο κατηγορούμενος ήταν αυτός που με σκόπιμη και παράνομη πράξη προκάλεσε ζημιά στα αυτοκίνητα με αρ. εγγραφής KVG126 (2η κατηγορία) και ΗΜΒ427 (3η κατηγορία) [άρθρο 324

(1)του Κεφ.154], ενώ περαιτέρω έκλεψε από το αυτοκίνητο ΗΜΒ427 το ραδιοσιντί και τα δύο μεγάφωνα (4η κατηγορία) [άρθρα 255 και 262 του Κεφ.154]. Ως προς την τελευταία αυτή κατηγορία, ίσως εκ του περισσού, αναφέρεται πως η αφαίρεση από το αυτοκίνητο των πιο πάνω, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου, αφού προηγουμένως έσπασε το γυαλί του συνοδηγού του αυτοκινήτου και ενεργώντας δόλια, επιβεβαιώνει κατά την κρίση μου την πλήρωση όλων των συστατικών του αδικήματος της κλοπής. Παρεμβάλλω εδώ ότι κατά την κρίση μου δεν απαιτείται οποιαδήποτε τροποποίηση του κατηγορητηρίου ως εκ του ότι ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου KVG126 ήταν η Ελένη Χατζηκωστή και όχι ο Γιάννης Χατζηκωστή, ως αναφέρεται στις λεπτομέρειες της 2ης κατηγορίας, αλλά και ως εκ του ότι ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου ΗΜΒ427 ήταν η θυγατέρα του Στέλιου Χατζηνικόλα, Μαρία και όχι ο Στέλιος ως αναφέρεται στις λεπτομέρειες των κατηγοριών 3 και 4. Ούτε απαιτείται τροποποίηση των λεπτομερειών της 4ης κατηγορίας επειδή δεν έχει αποδειχθεί το ύψος της ζημιάς. Για τις κατηγορίες 2 και 3 είναι αρκετό θεωρώ το γεγονός ότι αποδείχθηκε η πρόκληση ζημιάς σε περιουσία που δεν ανήκει στον κατηγορούμενο. Για την κατηγορία 4 υπενθυμίζω ότι με βάση την παράγραφο 2 (γ) του άρθρου 255 του Κεφ.154 ο όρος ιδιοκτήτης περιλαμβάνει και το πρόσωπο που έχει την κατοχή ή τον έλεγχο της περιουσίας και εδώ με βάση τα γεγονότα ο Στέλιος Χατζηνικόλα αναμφίβολα εμπίπτει σε αυτό τον ορισμό ένεκα της απουσίας της ιδιοκτήτριας θυγατέρας του στο εξωτερικό όπου σπούδαζε. Όσον αφορά την αξία των αντικειμένων που περιγράφονται στις λεπτομέρειες της 4ης κατηγορίας να υπενθυμίσω ότι δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος η αξία του κλαπέντος αντικειμένου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η Κατηγορούσα Αρχή συνεπώς είναι κατάληξη μου ότι πέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες 2, 3 και 4 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος εις αυτές. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Κακόβουλη ζημιά / κλοπή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο