Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μάριος Μιχαήλ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 67

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μάριος Μιχαήλ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6723/15, 25/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:B81 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6723/15 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Εναντίον

Μάριος Μιχαήλ
Μάριος Ευθυμίου
Χρίστος Σάββα --------------------------------------------------- Ημερομηνία: 25.04.2018 Για την κατηγορούσα αρχή : κ. Π. Αβρααμίδης μαζί με Α. Μανώλη (την υπόθεση χειρίστηκε ο τελευταίος) Για τον κατηγορούμενο 1: κ. Λ. Νεοφύτου Για τον κατηγορούμενο 2: κ. Π. Μιχαηλίδης Για τον κατηγορούμενο 3: κ. Αλ. Σαουρής Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 : παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 στην παρούσα αντιμετωπίζουν δύο κατηγορίες και συγκεκριμένα για συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 371, 294(α) και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (1η κατηγορία) και για διάρρηξη αποθήκης και κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 294(α), 255 και 20 του ίδιου νόμου (2η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, οι κατηγορούμενοι μεταξύ της 24ης και 26ης Μαρτίου 2015 στη Λεμεσό, της επαρχίας Λεμεσού, συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή, διάρρηξη κτιρίου και κλοπή. Σύμφωνα δε με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας οι κατηγορούμενοι μεταξύ της 24ης και 26ης Μαρτίου 2015 στη Λεμεσό, της επαρχία Λεμεσού, διέρρηξαν και εισήλθαν στην αποθήκη της εταιρείας Lanitis Electrics Ltd που βρισκόταν στην οδό Τσερκέ Τσιφλίκ και διέπραξαν κακούργημα μέσα σε αυτή, δηλαδή, έκλεψαν από αυτή καλώδια χαλκού συνολικής αξίας €8.438,40, περιουσία της πιο πάνω εταιρείας. Για την κατηγορούσα αρχή κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο μάρτυρες ενώ σημειώνεται ότι μεγάλο μέρος της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής κατατέθηκε εκ συμφώνου ως παραδεκτή. Έγιναν επίσης παραδεκτά γεγονότα. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης στις κατηγορίες που αναφέρονται ανωτέρω, όλοι οι κατηγορούμενοι προέβησαν σε ανώμοτες δηλώσεις και δεν κάλεσαν μάρτυρες υπεράσπισης. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατγηροροούσας αρχής αγόρευσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου ενώ από την άλλη όλοι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις, με τους συνηγόρους των κατηγορουμένων 1 και 3 να προσθέτουν κάποια πράγματα και προφορικά. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα ανέφεραν οι συνήγοροι και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η μαρτυρία Α) Εκ συμφώνου κατατεθείσα - Κατάθεση του Α/Αστ. 316 Γ. Γεωργίου ημερομηνίας 29.6.15 (κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της, μαζί με το βιβλιάριο φωτογραφιών Τεκμήριο 2 που περιέχει 19 φωτογραφίες εις τις οποίες κάνει αναφορά στην κατάθεση του) Τεκμήριο 1: αναφέρει ότι σταθμεύει στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και είναι αποσπασμένος στον Κλάδο Δακτυλοσκοπίας και Φωτογραφιών του Τ.Α.Ε. Στις 27/03/15 και μεταξύ των ωρών 1240-1303, φωτογράφισε στον Αστυνομικό Σταθμό Επισκοπής στη Λεμεσό, στην παρουσία του Α/Αστ.407 καθώς και στην παρουσία των υπόπτων Μάριου Μιχαήλ και Μάριου Ευθυμίου σχετικά με διερευνώμενη υπόθεση διάρρηξης κτιρίου και κλοπής, το αυτοκίνητο τύπου βαν με αρ. εγγραφής ΗΡΧ59, το οποίο ήταν φορτωμένο με καλώδια χαλκού. Στη συνέχεια, παρέλαβε από το αυτοκίνητο ΗΡΧ59 στην παρουσία των πιο πάνω προσώπων, τα ακόλουθα τεκμήρια τα οποία προηγουμένως φωτογράφισε: 1) Ένα σιγατσάκι χρώματος κόκκινου με άσπρη λεπίδα, από το χώρο τοποθέτησης εμπορευμάτων, η ώρα 1305 (Γ.Γ1) 2) Μια λεπίδα για σιγατσάκι χρώματος άσπρου μάρκας MORSE, κάτω από χάλκινα καλώδια στο χώρο τοποθέτησης εμπορευμάτων, η ώρα 1310 (Γ.Γ2) 3) Ένα τεμάχιο χάλκινου καλωδίου από το χώρο τοποθέτησης εμπορευμάτων, η ώρα 1315 (Γ.Γ3) 4) Ένα χειροψάλιδο χρώματος κόκκινου με μια μαύρη πλαστική χειρολαβή στο ένα άκρο, από το πάτωμα στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου, η ώρα 1320 (Γ.Γ4) 5) Ένα χαρτοκόπτη χρώματος κίτρινου και μαύρου, από το πάτωμα στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου, η ώρα 1325 (Γ.Γ5) και 6) Ένα ζεύγος ρούχινα γάντια χρώματος μπλε, από τη θήκη της πόρτας του οδηγού, η ώρα 1330 (Γ.Γ6). Όλα τα πιο πάνω τεκμήρια, τα παρέδωσε σφραγισμένα στον Αστ.3270 στις 30/03/15 και ώρα 1600, στα γραφεία του Τ.Α.Ε Λεμεσού. Ακολούθως δε αναφέρεται στη διαδικασία αντιγραφής των φωτογραφιών σε CD, με τη βοήθεια Ηλεκτρονικού Υπολογιστή και εκτύπωσης των 19 φωτογραφιών του τεκμ.
- Κατάθεση του Α/Λοχία 4517 Κ. Παναγιώτου (κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της) Τεκμήριο
Εις αυτήν αναφέρει: " Υπηρετώ στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και είμαι ο σταθμάρχης του Αστυνομικού στάθμου Επισκοπής. Την 27/03/2015 και ώρα 07.00 ανέλαβα καθήκον για συνεχή υπηρεσία μέχρι τις 15:00 της ίδιας ημέρας. Την ίδια ήμερα και περί ωρα 08:30 μετά από πληροφορία που ληφθηκε στον σταθμό σχετικά με υπο διερευνηση υπόθεση διάρρηξης και κλοπής καλωδίων που εγινε μεταξύ των ημερομηνιών 24-26-/03/2015, εγω μαζί με τον Α/Αστ407 και Αστ 2313, μεταβηκαμε σε ανοιχτο χώρο στάθμευσης στην Λεωφορο Ομόνοιας πλησίον του καταστήματος πώλησης ζωωτροφων Παναγιώτη Λουκά οπού εκεί εντοπίσαμε ένα άσπρο βαν αυτοκίνητο, με αριθμούς έγγραφης ΗΡΧ059, σταθμευμενο με το πίσω μέρος του σε τοίχο μικρού υποσταθμού της ΑΗΚ με τροπο που οι πίσω πόρτες να μην μπορούν να ανοίξουν εμποδίζοντας έτσι και την οπτική επαφή με το περιεχόμενό που βρισκόταν εσωτερικά στο πίσω μέρος του βαν. Στην συνεχεία θεσαμε διακριτικά υπο παρακολούθηση το εν λογο βαν. Η ωρα 10:50 αντιληφθηκαμε δυο νεαρα αγνωστα μας πρόσωπα να εισέρχονται εντός του βαν να το ξεκινούν και στην προσπάθεια τους να εισελθουν από τον ανοιχτο χώρο που βρίσκονταν επι της οδού Λιοπετριου για να αποχωρήσουν ανεκοψα το βαν με το ιδιωτικό μου αυτοκίνητο. Τότε ταυτόχρονα τους προσέγγισαν με το περιπολικό οι Α/Αστ407 μαζί με τον Αστ
Από ελεγχο των στοιχείων τους προεκυψε ότι ο οδηγος ήταν ο Μάριος Μιχαήλ, Δ.Τ: 988358, 25 ετών από το Τραχωνι και συνοδηγος ο Μάριος Ευθυμίου, Δ.Τ: 960279, 22 ετών, επίσης από το Τραχωνι. Στην συνεχεία στην παρουσία των πιο πάνω διενεργήσαμε αρχικα σωματική ερευνά, χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε και στην συνεχεία ο Α/Αστ 407 ερεύνησε το βαν οπού η ωρα 10:51, κάτω από την μαξιλαρα του συνοδηγου, εντόπισα ένα χειροψαλιδο κοπής σίδερων και ενα χαρτοκόπτη χρώματος κίτρινου. Ακολούθως η ωρα 10:52 εντοπίσαμε στην θηκη της πόρτας του οδηγού ένα ζεύγος ρουχενα γαντια χρώματος μπλε. Στην συνεχεία και ωρα 10:53 ανοίξαμε την πίσω πόρτα οπού στο χώρο τοποθέτησης των εμπορευμάτων εντοπίσαμε μεγάλη ποσότητα γυμνου χάλκινου καλωδίου το οποίο ήταν καινούργιο. Επίσης η ωρα 10:54 πάνω στα χαλκινα καλώδια εντοπίσαμε ένα σιγατσακι χρώματος κόκκινου με άσπρη λεπίδα και μια λεπίδα χρώματος άσπρου. Ακολούθως η ωρα 11:00 συνελαβα τους Μάριο Μιχαήλ και Μάριο Ευθυμίου για αυτοφορο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας και αφού τους επεστησα την προσοχή τους στον Νομο ο Μιχαήλ απάντησε αφού ενε δικά μας και ο Ευθυμίου δεν εδωσε οποιαδηποτε απάντηση. Στην συνεχεία με οδηγίες του υπευθυνου υπαίθρου ο Α/Αστ 407 οδηγησε το αυτοκίνητο των υπόπτων στον σταθμό Επισκοπής για τα περαιτέρω. " - Η έκθεση πραγματογνωμοσύνης του Δρ. Μάριου Καριόλου του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου ημερομηνίας 21.5.15 (κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της) Τεκμήριο
Τα συμπεράσματα του Δρ. Καριόλου παρατίθενται αυτούσια : " ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα συμπεράσματα από τις συγκρίσεις που έγιναν, στο επίπεδο του γενετικού υλικού, είναι τα εξής:
Από κάθε ένα των αντικειμένων 1869-11.1 (Ζεύγος ρούχινα γάντια χρώματος μπλε/μαύρο - κομμάτι από την περιοχή του καρπού στο 1° γάντι, δημιουργείται οπή) και 1869-11.2 (Ζεύγος ρούχινα γάντια χρώματος μπλε/μαύρο - κομμάτι από την περιοχή του καρπού στο 1° γάντι, δημιουργείται οπή) απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό. Ο "Χρίστος ΣΑΒΒΑ" (1869-3.1) είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από τα πιο πάνω αντικείμενα. Εάν ζητηθεί, το ΕΔΙΓ μπορεί να παρουσιάσει τη στατιστική δύναμη του Αόγου των Πιθανοτήτων στο Δικαστήριο.
Από κάθε ένα των αντικειμένων 1869-11.3 (Ζεύγος ρούχινα γάντια χρώματος μπλε/μαύρο - κομμάτι από την βάση του αντίχειρα στο 1° γάντι, δημιουργείται οπή) και 1869-11.5 (Ζεύγος ρούχινα γάντια χρώματος μπλε/μαύρο - έγινε δειγματοληψία με κολλητική ταινία από το 1° γάντι εσωτερικά) απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό που παρουσιάζει κύρια συνεισφορά. Για τις χρωμοσωμικές θέσεις που μελετήθηκαν, το πλήρες ανδρικό γενετικό προφίλ της πιο πάνω κύριας συνεισφοράς του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από τα πιο πάνω αντικείμενα ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το παρειακό επίχρισμα 1869-3.1 του "Χρίστου ΣΑΒΒΑ". Για τις χρωμοσωμικές θέσεις που συγκρίθηκαν, εκτιμάται ότι η πιθανότητα εντοπισμού του πιο πάνω γενετικού προφίλ στον Ελληνοκυπριακό πληθυσμό είναι περίπου 1:1.000.000.000.000.000.000.000 (Η εκτίμηση έγινε με βάση τις συχνότητες των αλληλίων στον Ελληνοκυπριακό πληθυσμό).
Από κάθε ένα των αντικειμένων 1869-11.6 (Ζεύγος ρούχινα γάντια χρώματος μπλε/μαύρο - κομμάτι από την περιοχή του καρπού στο 2° γάντι, δημιουργείται οπή) και 1869-11.7 (Ζεύγος ρούχινα γάντια χρώματος μπλε/μαύρο - κομμάτι από την περιοχή του καρπού στο 2° γάντι, δημιουργείται οπή) απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό. Σημειώνεται ότι, η ποσότητα του γενετικού υλικού που εντοπίσθηκε σε κάθε ένα από τα πιο πάνω αντικείμενα διαφέρει. Ο "Χρίστος ΣΑΒΒΑ" (1869- 3.1) είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από τα πιο πάνω αντικείμενα. Εάν ζητηθεί, το ΕΔΙΓ μπορεί να παρουσιάσει τη στατιστική δύναμη του Λόγου των Πιθανοτήτων στο Δικαστήριο.
Από το αντικείμενο 1869-11.8 (Ζεύγος ρούχινα γάντια χρώματος μπλε/μαύρο - κομμάτι από την βάση του αντίχειρα στο 2° γάντι, δημιουργείται οπή) απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού. Ο "Χρίστος ΣΑΒΒΑ" (1869-3.1) δεν μπορεί να αποκλεισθεί από δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο.
Για τις χρωμοσωμικές θέσεις που μελετήθηκαν, το πλήρες ανδρικό γενετικό προφίλ του μονού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το αντικείμενο 1869-11.9 (Ζεύγος ρούχινα γάντια χρώματος μπλε/μαύρο - έγινε δειγματοληψία με κολλητική ταινία από το 2° γάντι εξωτερικά) ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το παρειακό επίχρισμα 1869-3.1 του "Χρίστου ΣΑΒΒΑ". Για τις χρωμοσωμικές θέσεις που συγκρίθηκαν, εκτιμάται ότι η πιθανότητα εντοπισμού του πιο πάνω γενετικού προφίλ στον Ελληνοκυπριακό πληθυσμό είναι περίπου 1:1.000.000.000.000.000.000.000 (Η εκτίμηση έγινε με βάση τις συχνότητες των αλληλίων στον Ελληνοκυπριακό πληθυσμό).
Από το αντικείμενο 1869-11.10 (Ζεύγος ρούχινα γάντια χρώματος μπλε/μαύρο - έγινε δειγματοληψία με κολλητική ταινία από το 2° γάντι εσωτερικά) απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό. Η κύρια συνεισφορά του πλήρες ανδρικού γενετικού προφίλ που προκύπτει από επαναληπτικές εξετάσεις ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το παρειακό επίχρισμα 1869-3.1 του "Χρίστου ΣΑΒΒΑ". Για τις χρωμοσωμικές θέσεις που συγκρίθηκαν, εκτιμάται ότι η πιθανότητα εντοπισμού του πιο πάνω γενετικού προφίλ στον Ελληνοκυπριακό πληθυσμό είναι περίπου 1:1.000.000.000.000.000.000.000 (Η εκτίμηση έγινε με βάση τις συχνότητες των αλληλίων στον Ελληνοκυπριακό πληθυσμό).
Από τις εξετάσεις που έγιναν, στο επίπεδο του γενετικού υλικού, δεν έχουν προκύψει οποιαδήποτε στοιχεία που να συνδέουν τον "Μάριο ΕΥΘΥΜΙΟΥ" (1869-1.1) και τον "Μάριο ΜΙΧΑΗΛ" (1869-2.1) με αντικείμενα της υπόθεσης αυτής από τα οποία απομονώθηκε γενετικό υλικό του οποίου το προφίλ ήταν κατάλληλο για συγκρίσεις.
Από τις εξετάσεις γενετικού υλικού που έγιναν, δεν έχουν προκύψει οποιαδήποτε στοιχεία που να συνδέουν τον "Μάριο ΕΥΘΥΜΙΟΥ" (1869-1.1), τον "Μάριο ΜΙΧΑΗΛ" (1869-2.1) και τον "Χρίστο ΣΑΒΒΑ" (1869-3.1) με αντικείμενα άλλων ανεξιχνίαστων υποθέσεων που είναι καταχωρημένα στη βάση γενετικών προφίλ της Αστυνομίας Κύπρου. " - Κατάθεση του Στέλιου Στυλιανού ημερομηνίας 26.3.15 (κατατέθηκε ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της) Τεκμήριο 15 Α. - Συμπληρωματική κατάθεση του Στέλιου Στυλιανού ημερομηνίας 27.3.15 (κατατέθηκε ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της) Τεκμήριο 15 Β. Εν σχέσει με τις δύο πιο πάνω καταθέσεις σημειώνεται η επιφύλαξη του ευπαίδευτου συνηγόρου του τρίτου κατηγορούμενου ως προς την εξ ακοής μαρτυρία που περιέχεται και η αναφορά του ότι αυτή δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη. - Κατάθεση του Αστ. 4897 Ν. Οικονομίδη (κατατέθηκε ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της) Τεκμήριο 16: αναφέρει ότι είναι τοποθετημένος στον Αστυνομικό Σταθμό Επισκοπής και ότι στις 27.3.15 και ώρα 13.25 συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης τον Μάριο Ευθυμίου από το Τραχώνι και αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο απάντησε «δεν έχω να πω τίποτε». Στη συνέχεια έλαβε από το πρόσωπο αυτό ανακριτική κατάθεση αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο. - Το ένταλμα σύλληψης του Μάριου Ευθυμίου ημερομηνίας 27.3.15 με οπισθογράφηση αναφορικά με την εκτέλεση του Τεκμήριο
- Το έντυπο δικαιωμάτων επικοινωνίας κρατουμένων του Μάριου Ευθυμίου Τεκμήριο
- Η ανακριτική κατάθεση του Μάριου Ευθυμίου ημερομηνίας 27.3.15 (κατατέθηκε ως προς το γεγονός της λήψης της από τον Αστ. 4897) Τεκμήριο
- Κατάθεση του Α/Αστ. 3213 Α. Αριστείδου (κατατέθηκε ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της) Τεκμήριο 20: αναφέρει ότι υπηρετεί τον Αστυνομικό Σταθμό Επισκοπής και ότι στις 30.3.15 και μεταξύ των ωρών 12.45 με 13.35 έλαβε ανακριτική κατάθεση από το Χρίστο Σάββα αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο. - Η ανακριτική κατάθεση του Χρίστου Σάββα ημερομηνίας 30.3.15 (κατατέθηκε ως προς το γεγονός της λήψης της από τον Αστ. 3213) Τεκμήριο
Β) Παραδεκτά Γεγονότα 1) Τα Τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης βρίσκονται στην κατοχή της Αστυνομίας 2) Η λήψη, καταγραφή, σφράγιση, διακίνηση και φύλαξη των Τεκμηρίων της υπόθεσης της Αστυνομίας έγιναν σύμφωνα με το νόμο, χωρίς να διαρρηχθεί η αλυσίδα των πιο πάνω γεγονότων. Γ) Διά ζώσης Ως ΜΚ1 κατάθεσε ο Λοχίας 407 Αλβίνος Κανάρης ο οποίος καταρχήν ανέφερε ότι υπηρετεί στο ΤΑΕ Λεμεσού, ενώ τον Μάρτιο του 2015 υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Επισκοπής και έφερε τον βαθμό του Αρχιαστυφύλακα. Στη συνέχεια ο μάρτυρας αναγνώρισε την κατάθεση του για την παρούσα υπόθεση (Τεκμήριο 4) το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Εις αυτή αναφέρει τα εξής: " Υπηρετώ στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και είμαι τοποθετημένος στον Αστυνομικό σταθμό Επισκοπής. Την 27/03/2015 και ώρα 07:00 ανέλαβα καθήκον για συνεχή υπηρεσία μέχρι τις 19.00 της ίδιας ημέρας. Την ίδια ήμερα και περί ωρα 08:30 στα πλαίσια διερευνησης υπόθεσης διάρρηξης και κλοπής καλωδίων που εγινε μεταξύ των ημερομηνιών 24-26/03/2015, μετέβηκα με τον Α/Λοχ4517 και Αστ 2313, σε ανοιχτο χώρο στάθμευσης στην Λεωφορο Ομόνοιας πλησίον του καταστήματος πώλησης ζωωτροφων Παναγιώτη Λουκά. Στο αναφερόμενο μέρος εντοπίσαμε ένα άσπρο βαν αυτοκίνητο, με αριθμούς έγγραφης ΗΡΧ059, σταθμευμενο με το πίσω μέρος του σε τοίχο μικρού υποσταθμού της ΑΗΚ με τροπο που οι πίσω πόρτες να μην μπορούν να ανοίξουν εμποδίζοντας έτσι και την οπτική επαφή με το περιεχόμενό που βρισκόταν εσωτερικά στο πίσω μέρος του βαν. Για το εν λόγο αυτοκίνητο υπήρχε πληροφορία ότι είχε χρησιμοποιηθεί κατά την διάπραξη της πιο πάνω υπόθεσης. Στην συνεχεία θεσαμε διακριτικά υπο παρακολούθηση το εν λογο βαν. Η ωρα 10:50 αντιληφθηκαμε δυο νεαρα αγνωστα μας πρόσωπα να εισέρχονται εντός του βαν να το ξεκινούν και στην προσπάθεια τους να εισελθουν από τον ανοιχτο χώρο που βρίσκονταν επι της οδού Λιοπετριου για να αποχωρήσουν ο Α/Λοχ 4517 ανεκοψε το βαν με το ιδιωτικό του αυτοκίνητο. Τότε εγω ταυτόχρονα τους προσέγγισα με το περιπολικό μαζί με τον Αστ 2313, Από ελεγχο των στοιχείων τους προεκυψε ότι ο οδηγος ήταν ο Μάριος Μιχαήλ, Δ.Τ: 988358, 25 ετών από το Τραχωνι και συνοδηγος ο Μάριος Ευθυμίου, Δ.Τ: 960279, 22 ετών, επίσης από το Τραχωνι. Στην συνεχεία στην παρουσία των πιο πάνω διενεργήσαμε αρχικα σωματική ερευνά, χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε και στην συνεχεία ερευνήσαμε το βαν οπού η ωρα 10:51, κάτω από την μαξιλαρα του συνοδηγου, εντόπισα ένα χειροψαλιδο κοπής σίδερων και ενα χαρτοκόπτη χρώματος κίτρινου. Αφού τους τα υπέδειξα και αφού τους επεστησα την προσοχή τους στον Νομο και οι δυο απαντησαν Ένε δικά μας'. Ακολούθως η ωρα 10:52 εντόπισα στην θηκη της πόρτας του οδηγού ένα ζεύγος ρουχενα γαντια χρώματος μπλε, τους τα υπέδειξα και αφού τους επεστησα την προσοχή τους στον Νομο απαντησαν «Ενε δικά μας». Στην συνεχεία και ωρα 10:53 ανοίξαμε την πίσω πόρτα οπού στο χώρο τοποθέτησης των εμπορευμάτων εντοπίσαμε μεγάλη ποσότητα γυμνου χάλκινου καλωδίου το οποίο φαινόταν να είναι καινούργιο. Τους το υπέδειξα και αφού τους επεστησα την προσοχή τους στον Νομο απάντησε ' εν ηξερουμε τίποτε ενε δικά μας'. Επίσης η ωρα 10:54 πάνω στα χαλκινα καλώδια εντόπισα ένα σιγατσακι χρώματος κόκκινου με άσπρη λεπίδα και μια λεπίδα χρώματος άσπρου τα οποία αφού τους τα υπέδειξα και τους επεστησα την προσοχή του στον Νομο απαντησαν 'ενε δικά μας'. Ακολούθως η ωρα 11:00 ο Α/Λοχ4517 συνελαβε τους Μάριο Μιχαήλ και Μάριο Ευθυμίου για αυτοφορο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Στην συνεχεία με οδηγίες του υπευθυνου υπαίθρου οδηγησα το αυτοκίνητο των υπόπτων στον σταθμό Επισκοπής για τα περαιτέρω. Την ίδια ήμερα και μεταξύ των ωρων 13:05-13:30 ο Α/Αστ 316 του ΤΑΕ του κλάδου αποτυπωμάτων στην παρουσία μου και στην παρουσία των Αστ 1991 και των υπόπτων Μάριου Μιχαήλ και Μάριου Ευθυμίου έλαβε αριθμό φωτογραφιών από αυτοκίνητο ΗΡΧ059 και παρελαβε τα πιο πάνω τεκμήρια, που εντόπισα προηγουμένως σε αυτό, ως επίσης και ένα τεμάχιο χάλκινου καλωδίου τα οποία αφού συσκεύασε τα εθεσε υπο την ασφαλή φύλαξη του. Εν τω μεταξύ η ωρα 13:25 στον Αστυνομικό σταθμό Επισκοπής συνελαβα βάση δικαστικού εντάλματος σύλληψης συνελαβα τον Μάριο Μιχαήλ και αφού του εξηγησα εκ νέου τους λογούς της σύλληψης του και του επεστησα την προσοχή του στον Νομο απάντησε ' εν ηξερω τίποτε'. Στην συνέχεια μεταξύ των ωρών 1340-1350 έλαβα ανακριτική κατάθεση από τον Μάριο Μιχαήλ στην οποία αυτός αρνείται οποιαδήποτε ανάμιξη στην υπόθεση. Την ίδια ήμερα και ωρα 15:40 στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού συνελαβα τον Χρίστο Σαββα, 20 ετών, Δ.Τ.922626, εναντίον του οποίου εκκρεμούσε δικαστικό ένταλμα σύλληψης σε σχέση με την πιο πάνω υπόθεση. Αφού του εξηγησα τους λογους της σύλληψης του και του επεστησα την προσοχή του στον Νομο απάντησε ' Εν εχω να πω τίποτε'. Ακολούθως μεταξύ των 1645-1715 του έλαβα ανακριτική κατάθεση στην οποία αυτός αρνήθηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις που του υπέβαλα. Στις 31/03/2015 και ώρα 0800 παρέλαβα από τον Αστ. 3270 τα πιο κάτω αντικείμενα που αποτελούσαν τεκμήρια στην πιο πάνω υπόθεση: 1) Δειγματοληψία από κομμάτι γυαλιού παραθύρου της αποθήκης με διακριτικό Σ.Π.1,

(2)Δειγματοληψία από κομμάτι γυαλιού υπερυψωμένου παραβιασθέντος παραθύρου της αποθήκης με διακριτικό Σ.Π.2,

(3)Ένα σιγατσάκι χρώματος κόκκινου με άσπρη λεπίδα Γ.Γ.1,

(4)Μία λεπίδα για σιγατσάκι χρώματος άσπρου μάρκας MORSE Γ.Γ.2,

(5)Ένα τεμάχιο χάλκινου καλωδίου Γ.Γ.3,

(6)Ένα χειροψάλιδο χρώματος κόκκινου με μαύρη πλαστική χειρολαβή Γ.Γ.4,

(7)Ένας χαρτοκόπτης χρώματος κίτρινου Γ.Γ.5,

(8)Ένα ζεύγος ρούχινα γάντια χρώματος μπλε Γ.Γ.6,

(9)Παρειακά επιχρίσματα Μάριου Ευθυμίου,

(10)Παρειακά επιχρίσματα Μάριου Μιχαήλ,

(11)Παρειακά επιχρίσματα Χρίστου Σάββα. Τα πιο πάνω τεκμήρια τα μετέφερα κατά την ίδια μέρα στο Ινστ. Γενετικής Α Νευρολογίας στην Λευκωσία, όπου η ώρα 1130 τα παρέδωσα ώστε να τύχουν επιστημονικής εξέτασης. " Ακολούθως ο μάρτυρας προέβη σε αναγνώριση και κατάθεση ενώπιον του Δικαστηρίου των ακόλουθων εγγράφων: α) Έντυπο δικαιωμάτων επικοινωνίας κρατουμένων αναφορικά με τον Μάριο Ευθυμίου, Τεκμήριο

β) Έντυπο δικαιωμάτων επικοινωνίας κρατουμένων αναφορικά με τον Μάριο Μιχαήλ, Τεκμήριο
γ) Ένταλμα σύλληψης του Μάριου Μιχαήλ ημερομηνίας 27.3.15 με οπισθογράφηση αναφορικά με την εκτέλεση του, Τεκμήριο
δ) Έντυπο δικαιωμάτων επικοινωνίας κρατουμένων αναφορικά με τον Μάριο Μιχαήλ, Τεκμήριο
ε) Ανακριτική κατάθεση του Μάριου Μιχαήλ ημερομηνίας 27.3.15, Τεκμήριο
στ) Ένταλμα σύλληψης του Χρίστου Σάββα ημερομηνίας 27.3.15 με οπισθογράφηση αναφορικά με την εκτέλεση του, Τεκμήριο
ζ) Έντυπο δικαιωμάτων επικοινωνίας κρατουμένων αναφορικά με τον Χρίστο Σάββα, Τεκμήριο
η) Ανακριτική κατάθεση του Χρίστου Σάββα ημερομηνίας 27.3.15, Τεκμήριο
θ) Έντυπο με τα στοιχεία του οχήματος HPX 059 του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, Τεκμήριο
Επίσης ο μάρτυρας εξήγησε, βλέποντας τις φωτογραφίες Τεκμήριο 2, τι απεικονίζουν οι φωτογραφίες. Είπε συγκεκριμένα: 1η φωτογραφία : είναι από το αυτοκίνητο τύπου βαν με αριθμό εγγραφής ΗΡΧ 059 και φαίνεται η πρόσθια όψη του. 2η φωτογραφία : είναι από το ίδιο αυτοκίνητο και φαίνεται η πίσω όψη του. 3η - 6η φωτογραφία : φαίνεται το περιεχόμενο του οχήματος και συγκεκριμένα τα καλώδια που υπάρχουν στο χώρο αποθήκευσης. 7η φωτογραφία : διακρίνεται το σιγατσάκι που υπήρχε πάνω στα καλώδια. 8η φωτογραφία : φαίνονται καλώδια που υπήρχαν μέσα στο αυτοκίνητο. 9η, 10η και 11η φωτογραφία : διακρίνεται η άσπρη λεπίδα που εντοπίστηκε στο όχημα κάτω από τα καλώδια. 12η και 13η φωτογραφία : φαίνονται επίσης καλώδια που ήταν στο όχημα. 14η φωτογραφία : φαίνεται ο χώρος επιβατών του οχήματος, οδηγού και συνοδηγού. 15η φωτογραφία : διακρίνονται το χειροψάλιδο και ο κόπτης που ήταν στο πάτωμα του αυτοκινήτου. 16η φωτογραφία : φαίνεται ο χώρος οδηγού του οχήματος. 17η, 18η και 19η φωτογραφία : φαίνονται τα γάντια που υπήρχαν στο όχημα. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι έλαβε μέρος στις ανακρίσεις και δεν γνωρίζει για ενέργειες από άλλους συναδέλφους του. Είπε επίσης ότι δεν ήταν ανακριτής της υπόθεσης και δεν γνωρίζει αν με την παράδοση των Τεκμηρίων στο Ινστιτούτο Γενετικής είχε ζητηθεί να γίνουν και εξετάσεις αποτυπωμάτων στα Τεκμήρια. Ερωτώμενος αν εξετάστηκε το ενδεχόμενο προηγούμενοι ιδιοκτήτες του οχήματος να συνδέονται με το περιεχόμενο του είπε ότι δεν γνωρίζει καθότι δεν ήταν ο ανακριτής. Ακόμη βλέποντας το Τεκμήριο 13 συμφώνησε ότι αναφέρεται ως ημερομηνία έναρξης ακινητοποίησης του οχήματος η 19η/3/15 και ως ημερομηνία λήξης της ακινητοποίησης η 31η/12/2099, καθώς και ότι αναφέρεται ως ημερομηνία μεταβίβασης η 19/3/
Περαιτέρω ανέφερε ότι δεν θυμάται το λόγο που βρισκόταν στο νοσοκομείο ο 3ος κατηγορούμενος όταν του πήρε κατάθεση ούτε θυμάται την κατάσταση στην οποία βρισκόταν. Όμως ανέφερε με δεδομένο το λεκτικό που υπάρχει στο τέλος της κατάθεσης του 3ου κατηγορούμενου Τεκμήριο 12 από τον ίδιο, ότι αυτός (κατηγορούμενος 3) είχε αναφέρει ότι δεν ήταν σε θέση να γράψει το σχετικό ιδιόχειρο λεκτικό λόγω των τραυμάτων που είχε στα χέρια του και εφόσον το έγραψε ισχύει. Ως προς την ανάγκη να ληφθεί κατάθεση από τον 3ο κατηγορούμενο ενώ ήταν στο νοσοκομείο ανέφερε ότι αυτό έγινε για να μπορέσουν να προχωρήσουν οι ανακρίσεις ενώ ανέφερε περαιτέρω ότι αν δεν ήταν σε θέση να του ληφθεί κατάθεση δεν θα του έπαιρνε. Τέλος είπε ότι δεν γνωρίζει αν μετά από τρεις μέρες έδωσε κατάθεση και απάντησε στις ερωτήσεις που του έγιναν. Ως ΜΚ2 κατέθεσε ο Στέλιος Στυλιανού ο οποίος καταρχήν αναγνώρισε τις καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία Τεκμήρια 15 Α και Β, προέβη σε ανάγνωση τους ενώπιον του Δικαστηρίου και υιοθέτησε το περιεχόμενο τους. Στην μεν πρώτη κατάθεση του Τεκμήριο 15 Α αναφέρει ότι είναι υπεύθυνος της αποθήκης της Lanitis Electric που βρίσκεται στο Αγρόκτημα του Λανίτη στο δρόμο Ζακακίου Ασωμάτου και στην αποθήκη έχουν καλώδια χάλκινα διαφόρων διαμετρημάτων. Η αποθήκη έχει επίσης και άλλα προϊόντα και μαζί με τα καλώδια τα πωλούν σε εταιρείες και ιδιώτες ηλεκτρολόγους. Την Τρίτη 24.3.15 έκλεισαν κανονικά την αποθήκη και από έλεγχο που έγινε περί τις 16.00 το περιεχόμενο της ήταν εντάξει. Στις 26.3.15 και ώρα 07.30 που προσήλθαν για δουλειά διαπίστωσαν ότι η αποθήκη είχε διαρρηχθεί δηλαδή ότι το γυαλί του συνεχόμενου μεταλλικού παραθύρου που βρίσκεται βόρεια της αποθήκης ήταν σπασμένο και κομμένες οι μεταλλικές ράγες και κλάπηκαν καλώδια συνολικής αξίας €8.438,40 (στα οποία αναφέρεται λεπτομερώς). Περαιτέρω ανέφερε ότι όπως διαπιστώθηκε η είσοδος που βρίσκεται ανατολικά του αγροκτήματος είχε σπασμένη την τσακροκλειδωνιά και μπήκαν μέσα από εκεί στον περιφραγμένο χώρο και στη συνέχεια αφού εισήλθαν προχώρησαν και βρήκαν την είσοδο που βρίσκεται βόρεια του αγροκτήματος και αφού έσπασαν και αυτής την τσακροκλειδωνιά εισήλθαν εντός των κτιρίων του αγροκτήματος. Δεν υποψιάζεται κανένα για την κλοπή ενώ δεν υπάρχει ασφαλιστική κάλυψη. Στην κατάθεση του Τεκμήριο 15 Β (συμπληρωματική) αναφέρει ότι στις 27.3.15 ήλθε στο γραφείο του ένας άγνωστος άνδρας Κύπριος ηλικίας 50 περίπου ετών. Ο άγνωστος αυτός άνδρας τον ρώτησε αν είχε κλαπεί οτιδήποτε από τις αποθήκες τους και όταν του απάντησε θετικά αυτός του ζήτησε να κρατηθεί η ανωνυμία του για προσωπικούς λόγους και στη συνέχεια του εξιστόρησε τα ακόλουθα: ότι στις 25.3.15 ξημερώματα ενώ περνούσε με το όχημα του στο δρόμο Τραχωνίου προς Ασώματο αντιλήφθηκε ένα όχημα να κινείται μέσα στο χώρο των αποθηκών, σημείο που είναι περιφραγμένο και ακολούθως να εξέρχεται από παράπλευρα κάγκελα, τα οποία ο ίδιος είχε εντοπίσει παραβιασμένα σε αργότερο χρόνο. Ακολούθως ακολούθησε το εν λόγω όχημα το οποίο έφερε αριθμούς εγγραφής ΗΡΧ 059 και στο οποίο επέβαιναν δύο άτομα χωρίς όμως να μπορεί να διακρίνει οποιαδήποτε περιγραφή τους. Ακολούθησε το εν λόγω όχημα μέχρι σε ένα σημείο παρά τη λεωφόρο Ομονοίας όπου ο οδηγός του το στάθμευσε σε ανοικτό χωράφι. Όπως διέκρινε εκεί στο χώρο βρίσκονταν άλλα 8 περίπου άτομα τα οποία συναντήθηκαν με τα δύο άτομα που επέβαιναν στο αυτοκίνητο. Περαιτέρω όπως ανέφερε επρόκειτο για νεαρά άτομα. Εντούτοις αυτός παρέλειψε να ενημερώσει την αστυνομία και στις 26.3.15 το απόγευμα μετέβη στα γραφεία τους με σκοπό να τους ενημερώσει αλλά κατά το χρόνο αυτό δεν υπήρχε κάποιο αρμόδιο πρόσωπο με αποτέλεσμα να αναχωρήσει και να ξαναέλθει σήμερα το πρωί. Όπως του είπε ο πληροφοριοδότης σε κάποια στιγμή χθες 26.3.15 όταν πέρασε από το σημείο όπου ήταν σταθμευμένο το προαναφερόμενο όχημα το εντόπισε στο ίδιο σημείο ενώ γύρω του υπήρχαν 5 περίπου άτομα τα οποία έδειχναν να το φρουρούν. Αμέσως μετά την πιο πάνω πληροφορία ενημέρωσε την αστυνομία ενώ παράλληλα μετέβη και ο ίδιος στο μέρος παραμένοντας για κάποιο διάστημα εκεί χωρίς ωστόσο να αντιληφθεί κάτι το ύποπτο και αναχώρησε. Λίγο μετά κλήθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό όπου μεταφέρθηκε το προαναφερόμενο όχημα και αφού επιθεώρησε το καλώδιο που εντοπίστηκε μέσα σε αυτό διαπίστωσε ότι ήταν πανομοιότυπο με το καλώδιο που κλάπηκε από τις αποθήκες τους, ίδιων διαστάσεων, μονόκλωνο, γυμνός χαλκός, περίπου η ίδια ποσότητα όπως αυτή που κλάπηκε και είναι απόλυτα βέβαιος ότι πρόκειται για την περιουσία της εταιρείας που κλάπηκε στις 26.3.15 από τις αποθήκες τους. Στη συνέχεια ο μάρτυρας βλέποντας τις φωτογραφίες Τεκμήριο 2 είπε ότι πρόκειται για το βαν και τα καλώδια χαλκού που είδε όταν μετέβη στην αστυνομία. Κατά την αντεξέταση του από το συνήγορο του πρώτου κατηγορούμενου περιέγραψε το χώρο της αποθήκης και το παράθυρο που εντοπίστηκε παραβιασμένο ενώ ανέφερε ότι ο πληροφοριοδότης δεν έδωσε τα στοιχεία του. Ο μόνος που έχει δει αυτό τον άνθρωπο είναι ο ίδιος και ανέφερε στη συνέχεια ότι το πρόσωπο αυτό ζητούσε λεφτά από την εταιρεία για να δώσει πληροφορία αλλά η εταιρεία δεν δέχθηκε και του έδωσε κάτι αφού προηγουμένως τον εξουσιοδότησε να επισκεφθεί το χώρο για να δει όντως αυτά που έλεγε αν ήταν αλήθεια. Ως προς το ότι ο συγκεκριμένος άνδρας ήθελε να μείνει ανώνυμος και ήθελε να πληρωθεί για να δώσει την πληροφορία ερωτώμενος αν τον προβλημάτισε αυτό το γεγονός είπε ότι άφησε το θέμα στη γνώμη της αστυνομίας, την οποία ενημέρωσε σχετικά. Με δεδομένη την αναφορά του ότι η περιουσία που εκλάπη ήταν βαριά ερωτήθηκε αν τον προβλημάτισε το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος πληροφοριοδότης είδε δύο άτομα μόνο και ανέφερε ότι από το βίντεο υπήρχαν και άλλα άτομα μέσα. Η αστυνομία συνέλεξε βίντεο από κλειστό κύκλωμα. Το βίντεο εδόθη από την ασφάλεια στις αρχές. Κατά την αντεξέταση του από τον συνήγορο του δεύτερου κατηγορούμενου είπε ότι στις 25.3.15 δεν είχαν πάει δουλειά διότι ήταν αργία ενώ στη συνέχεια εξήγησε ότι με τον τρόπο που ήταν τοποθετημένο (το καλώδιο) στο σταντ και ένα μωρό 10 χρονών θα μπορούσε να το τραβίσει και να το γυρίσει διότι είναι πάνω σε άξονα με γράσο το οποίο όταν το τραβήξει κάποιος ξετυλίγεται άσχετα με το βάρος του. Είπε ακόμη ότι το αγρόκτημα αυτό είναι τεράστιο και υπάρχουν πολλές εισόδοι και εξόδοι, είπε δε ότι θεωρεί ότι ασκείται καλός εποπτικός έλεγχος του συγκεκριμένου αγροκτήματος. Τέλος εξήγησε ως προς την αναφορά στην κατάθεση του ότι διαπίστωσε μεταγενέστερα το σημείο που υπήρχε η πρόσβαση από όχημα ότι αφού μπήκε στην αποθήκη και διαπίστωσε την κλοπή ακολούθως έψαξαν από που μπήκαν μέσα. Εφόσον η κύρια κεντρική είσοδος ήταν κλειστή το ίδιο και το κεντρικό κάγκελο της εταιρείας έψαξαν τις άλλες εισόδους και τις βρήκαν σπασμένες εντός μισής ώρας περίπου. Επίσης κατά την αντεξέταση του από το συνήγορο του τρίτου κατηγορούμενου ανέφερε ότι το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης γνωρίζει ποιους χώρους καλύπτει και στην πίσω πλευρά της αποθήκης που διαρρήχθηκε δεν υπάρχει οπτική επαφή. Στο σημείο όπου υπήρξαν οι παραβιάσεις και η κλοπή των χάλκινων καλωδίων δεν υπήρχε δυνατότητα καταγραφής, η αστυνομία όμως από το βίντεο νομίζει ότι πιο πέρα είδε κάποιες κινήσεις. Το ακριβές σημείο όμως που ήταν τα σταντς ήταν «νεκρό» δεν υπήρχε κάλυψη. Γνωρίζει ότι καλέστηκε η Crypto Security που καλύπτει το σύστημα για να δοθεί το βίντεο του κλειστού κυκλώματος στην αστυνομία και δεν ήταν δική του αρμοδιότητα. Ως προς την αναφορά στην κατάθεση του Τεκμήριο 15 Β ότι ο πληροφοριοδότης παρέλειψε να ενημερώσει την αστυνομία είπε ότι ρωτήθηκε γιατί δεν ειδοποίησε την αστυνομία και ανέφερε ότι δεν ήθελε να έχει μπλεξίματα ούτε με την αστυνομία ούτε να τον σέρνουν στα Δικαστήρια για μάρτυρα ούτε να έλθει σε αντιπαράθεση με τους πιθανούς τέλος πάντων διαρρήκτες. Το μόνο που του είχε πει ο άνδρας αυτός ήταν ότι είναι άνεργος έχει 5 παιδιά και χρειάζεται κάποια λεφτά για να του δώσει την πληροφορία. Δεν τον ρώτησε αν συμμετείχε και ο ίδιος στην υπόθεση αυτή αλλά έκανε διάφορες σκέψεις μια από τις οποίες ήταν και αυτή δηλαδή περί ενδεχόμενης δικής του εμπλοκής. Οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 ως έχει προαναφερθεί περιορίστηκαν σε ανώμοτες δηλώσεις. Είπαν συγκεκριμένα: Κατηγορούμενος 1: " Θέλω να πω ότι αυτά που είπα στην κατάθεση μου είναι αληθή. Εκείνη τη μέρα είχε δυστύχημα ο Χρίστος, είμαστε στο νοσοκομείο, μου είπε να πιάσω το αυτοκίνητο να το κάνω επιθεώρηση. Είπα του «εντάξει» και είπα του Μάριου τζαι ήρτε μαζί μου τζαι έγινε αυτό που έγινε." Κατηγορούμενος 2: "Κύριε Δικαστά στις 26.3 είχε ατύχημα ο Χρίστος, είμαστε στο νοσοκομείο και ζήτησε ο Χρίστος του Μάριου να πάει να του κανονίσει το αυτοκίνητο προτού βγει από το νοσοκομείο να έχει κάτι να κινείται και μου ζήτησε ο Μάριος να πάμε παρέα μαζί να το τακτοποιήσει. Είμαι αθώος, δεν έχω καμία σχέση με την υπόθεση. " Κατηγορούμενος 3: " Εντιμότατε, είμαι αθώος σε όλες τις κατηγορίες. Το βαν που αγόρασα το στάθμευσα στην χωράφα απέναντι από το σπίτι που μεινίσκω γιατί δεν χωρούσε στο υπόγειο πάρκινγκ της πολυκατοικίας. Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης όταν μου το παρέδωσε είχε μόνο τα εργαλεία και τα γάντια που βρέθηκαν μέσα στο βαν από την Αστυνομία. Τίποτα άλλο. Δεν γνωρίζω πως βρέθηκαν τα καλώδια μέσα στο βαν και αυτό το είπα από την πρώτη στιγμή στην κατάθεση μου, που έδωσα όταν ένιωσα καλά. Σε αυτή την κατάθεση ανάφερα ότι δεν άγγιξα τα γάντια που βρέθηκαν στο αυτοκίνητο. Σε αυτά όπως μου ανέφερε ο δικηγόρος μου βρέθηκε το DNA μου. Μάλλον τα φόρεσα όμως για να δω αν μου κάμνουν για να τα κρατήσω, εφόσον όπως ανάφερα δεν ήταν δικά μου. " Όσον αφορά την επιλογή τους αυτή κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα τους και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον τους. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. Rv. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v.The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Όσον αφορά τις καταθέσεις και την έκθεση που έγιναν παραδεκτές για την αλήθεια του περιεχομένου τους δεν χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί τίποτε περισσότερο παρά μόνον ότι όσα αναφέρονται εις αυτές γίνονται αποδεκτά και αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. ΜΚ1 - Λοχίας 407 Αλβίνος Κανάρης Ο μάρτυρας αυτός έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Απάντησε στις ερωτήσεις άμεσα και με σαφήνεια. Δεν υπάρχει δε καμία αμφιβολία ότι ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε με ειλικρίνεια όσα έζησε και γνώριζε αλλά και για τις δικές του ενέργειες. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. ΜΚ2 - Στέλιος Στυλιανού Και ο μάρτυρας αυτός έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Έχοντας παρακολουθήσει προσεκτικά τον μάρτυρα ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ο μάρτυρας κατέθεσε τα πράγματα όπως ακριβώς τα έζησε στην πραγματικότητα. Ήταν άμεσος, σαφής και κατέθεσε με φυσικότητα. Κρίνω δε ότι η αξιοπιστία του ουδόλως κλονίστηκε εκ της αντεξέτασης του. Η μαρτυρία του συνεπώς γίνεται επίσης αποδεκτή. Θεωρώ δε ότι αυτό είναι το κατάλληλο σημείο για ν' αναφέρω πως η πληροφορία που έλαβε ο ΜΚ2 από τον πληροφοριοδότη και η οποία συνδέει το επίδικο όχημα του κατηγορούμενου 3 με τον τόπο και χρόνο διάπραξης του αδικήματος της 2ης κατηγορίας θα πρέπει να γίνει αποδεκτή. Έχοντας κατά νουν τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης σε συνάρτηση με τη νομολογία (βλ. Ποιν.Εφ.137/15 Γενικός Εισαγγελέας v. Χαράλαμπου Χρυσάνθου, ημερ.2 Ιουνίου 2016) σημειώνω ότι αυτό που έχει σημασία στην προκειμένη περίπτωση είναι ακριβώς η επιβεβαίωση της πληροφορίας που εδόθη την ίδια μέρα ως προς την ουσία της. Να υπενθυμίσω ότι με βάση την πληροφορία αυτή η Αστυνομία οδηγήθηκε στη Λεωφ. Ομονοίας όπου σε ανοικτό χώρο εντόπισε το επίδικο αυτοκίνητο, όπως δηλαδή είχε αναφερθεί από τον πληροφοριοδότη και μέσα σε αυτό εντοπίστηκε το κλαπέν καλώδιο. Σε κάθε περίπτωση έχοντας υπόψη το άρθρο 27 του Περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9 και όσα αυτό προνοεί αναφέρω ακόμη ότι έλαβα υπόψη μου ότι η πληροφορία μεταφέρθηκε στο Δικαστήριο από το πρόσωπο που την έλαβε δηλ. τον ΜΚ2, αλλά και ότι υπό τις περιστάσεις η κατηγορούσα αρχή δεν ήταν σε θέση να καλέσει στο Δικαστήριο ως μάρτυρα το άγνωστο αυτό πρόσωπο, το οποίο μόνον ο ΜΚ2 συνάντησε και το οποίο βεβαίως ούτε ο ίδιος γνωρίζει. Θεωρώ δε πως το γεγονός ότι το εν λόγω πρόσωπο ζήτησε κάποια λεφτά για την πληροφορία, για λόγους που εξήγησε στον ΜΚ2, δεν έχει σημασία από τη στιγμή επαναλαμβάνω που η πληροφορία έχει αποδειχθεί ακριβής ως προς την ουσία της. Όσον αφορά τις ανώμοτες δηλώσεις των κατηγορουμένων σημειώνω τα εξής: Εκ της ανώμοτης δήλωσης του Κατηγορούμενου 1 αποδέχομαι μόνον ότι ο Χρίστος (κατηγορούμενος 3) ήταν στο Νοσοκομείο, κάτι που επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία του Λοχ.407 (ΜΚ1). Επειδή δε ο εν λόγω κατηγορούμενος 1 στα πλαίσια της δήλωσης του παραπέμπει στην κατάθεση του, λέγοντας ότι αυτά που είπε στην κατάθεση του είναι αληθή, σημειώνω τα εξής. Όσον αφορά την κατάθεση του κατηγορούμενου 1 ημερ.27/03/15, τεκμ.9, ν' αναφέρω κατ' αρχήν ότι αυτή κατατέθηκε χωρίς ένσταση και χωρίς οποιαδήποτε αναφορά σε μη θεληματικότητα της. Η παραπομπή εν πάση περιπτώσει του κατηγορούμενου 1 στην κατάθεση του ακριβώς δείχνει ότι αυτή είναι θεληματική. Ως προς την αξιολόγηση της κατάθεσης του κατηγορούμενου 1 σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ 109: «Εκείνο το οποίο διασαφήνισε η υπόθεση Duncan είναι ότι κάθε μέρος της κατάθεσης του κατηγορουμένου που γίνεται δεκτό αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία για την αλήθεια των γεγονότων στα οποία αναφέρεται και όχι μόνο το μέρος εκείνο που συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Η προηγούμενη νομολογία στο θέμα αυτό ήταν ασαφής ή αντιφατική ως προς την αποδεικτική αξία των δηλώσεων που γίνονται στην κατάθεση του κατηγορουμένου που δεν συνιστούν παραδοχή. Δηλώσεις του κατηγορουμένου που συνιστούν άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος γίνονται παραδεκτές ως μαρτυρία κατ' εξαίρεση προς τον κανόνα που αποκλείει την εξ ακοής μαρτυρία (hearsay rule). Αυστηρή εφαρμογή του κανόνα περί εξ ακοής μαρτυρίας θα περιόριζε την αποδεικτική αξία του μέρους της κατάθεσης κατηγορουμένου που δεν συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή σε πρωτογενή μαρτυρία (original evidence). Στην υπόθεση Duncan αποφασίστηκε ότι κάθε μέρος της κατάθεσης λαμβάνεται υπόψη και εκτιμάται και ως προς την αλήθεια των ισχυρισμών που προβάλλονται. Η προσέγγιση αυτή είναι και ρεαλιστική και δίκαιη. Τονίστηκε όμως στην Duncan ότι το Δικαστήριο είναι ελεύθερο και μπορεί να αποδώσει την βαρύτητα που κρίνει ότι επιβάλλεται σε διαφορετικά μέρη κατάθεσης. Όπως είναι φυσικό μπορεί να αποδοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορουμένου. Είναι όμως ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψης εγκληματικές πράξεις. Συνοψίζοντας η απόφαση στην Duncan αφήνει το βάρος το οποίο θα αποδοθεί στα διάφορα μέρη της κατάθεσης κατηγορουμένου στη διακριτική ευχέρεια των κριτών των γεγονότων της υπόθεσης». Η εκτίμηση λοιπόν της κατάθεσης του κατηγορούμενου 1 είναι θέμα που ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να κρίνει την αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. και Κωνσταντινίδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 190 και Γαβριήλ ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ 693). Από την εξέταση της κατάθεσης του κατηγορούμενου 1 κρίνω ότι θα πρέπει να γίνoυν αποδεκτές οι παραδοχές του : ότι οδηγούσε το όχημα HPX 059 στην οδό Λιοπετριού στη Λεμεσό και ότι γνωρίζει που βρίσκονται οι αποθήκες της εταιρείας Λανίτη ήτοι ότι είναι δίπλα από το δρόμο Λεμεσού προς Ασώματο. Επίσης η αναφορά του ότι ο Χρίστος είχε δυστύχημα και ήταν στο Νοσοκομείο που επιβεβαιώνεται ως αναφέρθηκε από άλλη αποδεκτή μαρτυρία, καθώς επίσης η αναφορά του ότι βρέθηκαν με τον Μάριο Ευθυμίου (κατηγορούμενο 2) για να πάρουν το αυτοκίνητο που επίσης επιβεβαιώνεται από την αποδεκτή μαρτυρία. Για το ότι δεν γνώριζε για τα χάλκινα καλώδια που ήταν μέσα στο αυτοκίνητο που οδηγούσε και δεν είδε ότι είχε μέσα καλώδια δεν μπορώ να δώσω βαρύτητα καθότι αποτελεί εξήγηση για εκ πρώτης όψεως εγκληματική συμπεριφορά και δεν δόθηκε ενόρκως για να εξεταστεί η αξιοπιστία του. Εν πάση περιπτώσει αυτό είναι ένα ουσιαστικό στοιχείο που θα αποφασιστεί από το Δικαστήριο κατωτέρω κατόπιν αξιολόγησης του συνόλου της αποδεκτής μαρτυρίας. Τα ίδια ισχύουν για την άρνηση του ότι γνωρίζει οτιδήποτε για το χειροψάλιδο, το σιγατσάκι, τα γάντια και τη λεπίδα. Όσα άλλα αναφέρει δεν υποστηρίζονται από κάποια μαρτυρία και δεν γίνονται αποδεκτά. Εκ της ανώμοτης δήλωσης του Κατηγορούμενου 2 αποδέχομαι μόνον ότι ο Χρίστος (κατηγορούμενος 3) είχε ατύχημα και ήταν στο Νοσοκομείο, κάτι που επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία του Λοχ.407 (ΜΚ1). Για την αναφορά του ότι είναι αθώος και δεν έχει καμία σχέση με την υπόθεση, αυτό αφορά βεβαίως την τελική κρίση του Δικαστηρίου και θα αποφασιστεί κατωτέρω με βάση την αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας. Εν σχέση τώρα με την κατάθεση του συγκεκριμένου κατηγορούμενου 2, τεκμ.19, δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά καθότι αυτός όπως προκύπτει από τη μελέτη της εν λόγω κατάθεσης δεν απάντησε σε καμία εκ των ερωτήσεων που του υποβλήθηκαν, λέγοντας ότι δεν θέλει να αναφέρει οτιδήποτε. Έρχομαι τέλος στην ανώμοτη δήλωση αλλά και στις καταθέσεις του Κατηγορούμενου

Ως προς την ανώμοτη δήλωση αναφέρω πως το κατά πόσο είναι αθώος και ότι δεν γνωρίζει πως βρέθηκαν τα καλώδια στο αυτοκίνητο αυτά αφορούν την τελική κρίση του Δικαστηρίου και θα αποφασιστούν κατωτέρω με βάση το σύνολο της αποδεκτής μαρτυρίας. Για το ότι βρέθηκε το DNA του στα γάντια που βρέθηκαν στο αυτοκίνητο και ότι τα φόρεσε αυτό είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός έχοντας υπόψη ότι η έκθεση του Δρ. Καριόλου τεκμ.14, με τα συμπεράσματα που έχουν αναφερθεί, κατατέθηκε ως αναφέρθηκε για την αλήθεια του περιεχομένου της. Δεν γίνεται όμως αποδεκτή η δικαιολογία που δίνει ότι μάλλον τα φόρεσε για να δει αν του κάμνουν για να τα κρατήσει, εφόσον δεν ήταν δικά του, αφού δεν δόθηκε ενόρκως για να κριθεί η αξιοπιστία της και δεν υποστηρίζεται από άλλη αποδεκτή μαρτυρία. Παρεμβάλλω εδώ βέβαια την αναξιοπιστία σε πρώτο στάδιο που προκύπτει για τον κατηγορούμενο 3 ως εκ της άρνησης στην κατάθεση του τεκμ.21 ότι άγγιξε τα γάντια, σε συνάρτηση βεβαίως με την παραδοχή στην ανώμοτη δήλωση του ότι φόρεσε τα γάντια. Όσον αφορά τις καταθέσεις του θα πω κατ' αρχήν ότι η 1η κατάθεση του τεκμ.12 δεν χρήζει καμίας αξιολόγησης αφού εις αυτήν ο κατηγορούμενος 3 δεν απάντησε σε καμία εκ των ερωτήσεων που του υποβλήθηκαν, λέγοντας «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Παρεμβάλλω μόνον εδώ την αναξιοπιστία που προκύπτει για την υπεράσπιση του κατηγορούμενου 3, η οποία υπέβαλε στον ΜΚ1 ότι ο κατηγορούμενος 3 ουσιαστικά δεν ήταν σε θέση να δώσει κατάθεση εξ' ου και η μη παροχή απαντήσεων στην 1η κατάθεση, κάτι που βεβαίως απαντήθηκε από τον ΜΚ1, όμως σε κάθε περίπτωση αυτό που πρέπει ν' αναφερθεί είναι πως ο κατηγορούμενος 3 δεν απάντησε όχι γιατί δεν μπορούσε λόγω της κατάστασης που βρισκόταν, που αν ίσχυε θα το έλεγε στην κατάθεση του λογικά ως δικαιολογία για να μην απαντήσει, αλλά επειδή έτσι επέλεξε για δικούς του λόγους. Αυτό που δεν μπορούσε ήταν να γράψει ο ίδιος το σχετικό ιδιόχειρο κείμενο λόγω των τραυμάτων στα χέρια του, όπως ανέφερε στον ΜΚ1 και όχι ότι δεν ήταν σε θέση να δώσει κατάθεση. Εν σχέση τώρα με την 2η κατάθεση του ημερ.30/03/15, τεκμ.21 και εφαρμόζοντας πάντα τις αρχές αξιολόγησης της κατάθεσης κατηγορούμενου που αναφέρθηκαν ανωτέρω, σημειώνω πως αποδέχομαι ότι το αυτοκίνητο τύπου βαν με αρ.εγγραφής HPX059 είναι δικό του και γι'αυτό έχει μόνο ένα κλειδί που το έχει πάντα μαζί του, ότι κανένας δεν του ζήτησε ποτέ το κλειδί για να χρησιμοποιήσει το αυτοκίνητο, πλην μόνον το βράδυ της 26/03/15 έδωσε το κλειδί στον ανιψιό του Μάριο Ευθυμίου, ότι το χειροψάλιδο, το σιγατσάκι και ο κόφτης με λεπίδα είναι εργαλεία που ήταν στο αυτοκίνητο και το γνώριζε, καθώς επίσης ότι το αυτοκίνητο είναι δηλωμένο ως ακινητοποιημένο. Αυτά διότι εμπεριέχουν παραδοχές ή δηλώσεις ενάντια στα συμφέροντα του ή επειδή επιβεβαιώνονται από άλλη αποδεκτή μαρτυρία. Εις την αναφορά του ότι δεν ξέρει πως βρέθηκαν τα καλώδια μέσα στο αυτοκίνητο δεν μπορώ να δώσω βαρύτητα καθότι αποτελεί εξήγηση για εκ πρώτης όψεως εγκληματική συμπεριφορά και δεν δόθηκε ενόρκως για να εξεταστεί η αξιοπιστία του. Εν πάση περιπτώσει αυτό είναι ένα ουσιαστικό στοιχείο που θα αποφασιστεί από το Δικαστήριο κατωτέρω κατόπιν αξιολόγησης του συνόλου της αποδεκτής μαρτυρίας. Όσα τέλος αναφέρονται στην κατάθεση και δεν γίνεται συγκεκριμένη αναφορά σε αυτά πιο πάνω δεν γίνονται αποδεκτά διότι δεν υποστηρίζονται από οποιαδήποτε μαρτυρία ή και αποδεκτή μαρτυρία. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση την αξιολόγηση πιο πάνω, τα παραδεκτά γεγονότα και τεκμήρια που ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα εξής :
Στις 26/03/15 διαπιστώθηκε ότι έγινε διάρρηξη σε αποθήκη της εταιρείας Lanitis Electrics Ltd (στο εξής η παραπονούμενη) που βρίσκεται στην οδό Τσερκέ Τσιφλίκ και εκλάπησαν καλώδια χαλκού αξίας €8.438,40.-, περιουσία της εν λόγω εταιρείας.
Στις 27/03/15 εδόθη πληροφορία στην παραπονούμενη από άντρα ο οποίος ζήτησε να μείνει ανώνυμος ότι στις 25/03/15 τα ξημερώματα ενώ περνούσε με το όχημα του στο δρόμο Τραχωνίου προς Ασώματο αντιλήφθηκε ένα όχημα να κινείται μέσα στο χώρο των αποθηκών, σημείο που είναι περιφραγμένο και ακολούθως να εξέρχεται από παράπλευρα κάγκελα, τα οποία ο ΜΚ2 είχε εντοπίσει παραβιασμένα σε αργότερο χρόνο. Ακολούθως ακολούθησε το εν λόγω όχημα το οποίο έφερε αριθμούς εγγραφής ΗΡΧ 059 και στο οποίο επέβαιναν δύο άτομα μέχρι σ' ένα σημείο παρά τη Λεωφόρο Ομονοίας όπου ο οδηγός του το στάθμευσε σε ανοικτό χωράφι. Όπως διέκρινε εκεί στο χώρο βρίσκονταν άλλα 8 περίπου άτομα τα οποία συναντήθηκαν με τα 2 άτομα που επέβαιναν στο αυτοκίνητο. Στις 26.3.15 όταν πέρασε από το σημείο όπου ήταν σταθμευμένο το προαναφερόμενο όχημα το εντόπισε στο ίδιο σημείο ενώ γύρω του υπήρχαν 5 περίπου άτομα τα οποία έδειχναν να το φρουρούν.
Η πληροφορία πιο πάνω εδόθη άμεσα στην Αστυνομία και στις 27/03/15 αστυφύλακες μετέβηκαν σε ανοικτό χώρο στη Λεωφ. Ομονοίας όπου εκεί εντόπισαν ένα άσπρο βαν αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής HPX059, σταθμευμένο με το πίσω μέρος του σε τοίχο μικρού υποσταθμού της ΑΗΚ με τρόπο που οι πίσω πόρτες να μην μπορούν να ανοίξουν εμποδίζοντας έτσι και την οπτική επαφή με το περιεχόμενό που βρισκόταν εσωτερικά στο πίσω μέρος του βαν. Στην συνεχεία έθεσαν διακριτικά υπό παρακολούθηση το εν λόγω βαν και σε κάποια στιγμή αντιλήφθηκαν δυο νεαρά άγνωστα πρόσωπα να εισέρχονται εντός του βαν και να το ξεκινούν. Στην προσπάθεια τους δε να εισέλθουν από τον ανοιχτό χώρο που βρίσκονταν επί της οδού Λιοπετριού για να αποχωρήσουν ανεκόπησαν και από έλεγχο των στοιχείων τους προέκυψε ότι ο οδηγός ήταν ο Μάριος Μιχαήλ, Δ.Τ: 988358, 25 ετών από το Τραχωνι (1ος κατηγορούμενος) και συνοδηγος ο Μάριος Ευθυμίου, Δ.Τ: 960279, 22 ετών, επίσης από το Τραχωνι (2ος κατηγορούμενος).
Στην συνεχεία οι αστυφύλακες στην παρουσία των πιο πάνω ερεύνησαν το βαν οπού εντόπισαν κάτω από την μαξιλάρα του συνοδηγού ένα χειροψάλιδο κοπής σίδερων και ένα χαρτοκόπτη χρώματος κίτρινου. Επίσης εντόπισαν στην θήκη της πόρτας του οδηγού ένα ζεύγος ρούχινα γάντια χρώματος μπλε. Στην συνεχεία άνοιξαν την πίσω πόρτα οπού στο χώρο τοποθέτησης των εμπορευμάτων εντόπισαν μεγάλη ποσότητα γυμνού χάλκινου καλωδίου το οποίο ήταν καινούργιο. Πάνω στα χάλκινα καλώδια εντόπισαν ένα σιγατσάκι χρώματος κόκκινου με άσπρη λεπίδα και μια λεπίδα χρώματος άσπρου. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 να σημειωθεί αρνήθηκαν ότι είναι δικό τους οτιδήποτε εκ των όσων αναφέρθηκαν.
Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 συνελήφθηκαν και το αυτοκίνητο πιο πάνω οδηγήθηκε στον σταθμό Επισκοπής. Εκεί ο ΜΚ2 επιβεβαίωσε ότι το χάλκινο καλώδιο που εντοπίστηκε στο αυτοκίνητο είναι αυτό που κλάπηκε από την παραπονούμενη.
Από εξετάσεις που έγιναν διαπιστώθηκε ότι το αυτοκίνητο ανήκει στον κατηγορούμενο 3, ο οποίος είναι το πρόσωπο που έχει και το κλειδί του. Το βράδυ της 26/03/15 έδωσε το κλειδί στον ανιψιό του Μάριο Ευθυμίου, κατηγορούμενο
Ο κατηγορούμενος 3, ο οποίος αρνήθηκε σε κατάθεση του ότι τα γάντια που εντοπίστηκαν στο βαν πιο πάνω είναι δικά του, τα είδε όταν αγόρασε το αυτοκίνητο και ισχυρίστηκε ότι ούτε καν τα άγγιξε, συνδέθηκε επιστημονικά με τα γάντια ήτοι το γενετικό του υλικό ταυτίστηκε με γενετικό υλικό που εντοπίστηκε εσωτερικά και εξωτερικά στα γάντια αυτά. Επίσης τα υπόλοιπα αντικείμενα που εντοπίστηκαν στο αυτοκίνητο είναι δικά του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος που αφορά η 1η κατηγορία, εδράζεται στο άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα. Αρκούντως διαφωτιστική για το πότε στοιχειοθετείται αυτό είναι η Gani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134, από την οποία προκύπτουν τα εξής: - Το αδίκημα συντελείται από τη στιγμή που δυο ή περισσότερα πρόσωπα συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για την συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέρα από τη συμφωνία προς επίτευξη οποιουδήποτε από τους προαναφερόμενους στόχους (για τα πιο πάνω βλ. και την μεταγενέστερη Eminiyet κ.α. ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ 216). Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο (βλ. Mulcany v. R. [1868] L.R. 34 H.L. 328 O'Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. v. Aspinall [1876] 2 Q.B.D. 48, Archbold,σελ. 2035 παρ. 28-4). Αν ένας κατηγορούμενος αθωωθεί στην κατηγορία για τη διάπραξη ενός αδικήματος, δεν έπεται ότι θα πρέπει να απαλλαγεί και στην κατηγορία με την οποία κατηγορείται για συνωμοσία διάπραξης εκείνου του αδικήματος (για τα πιο πάνω βλ. και την μεταγενέστερη Λαζάρου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ 633). - Η ύπαρξη συμφωνίας συμπληρωμένης είναι συστατικό του αδικήματος της συνωμοσίας. Έτσι στις περιπτώσεις που φαίνεται ή δεν αποκλείεται να παράμειναν οι επίδοξοι συνωμότες στο στάδιο των διαπραγματεύσεων ή διαφορετικά στο στάδιο της εξέτασης της πιθανότητας να διαπράξουν αδίκημα δεν υπάρχει τελική συμφωνία και επομένως, ούτε συνωμοσία. Το πότε συμβαίνει το ένα και πότε το άλλο και η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δύο μπορεί να είναι πολύ λεπτή, δεν είναι δυνατό να καθοριστεί. Το ζήτημα είναι πραγματικό και εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (βλ. R. v. King and King [1966] Crim. L.R. 280, R. v. Mills 27 Cr. App. R. 49, R. v. Walker [1962] Crim. L.R. 458, R. v. O'Brien 59 Cr. App. R. 222, Archbold σελ. 2039 παρ. 28-9). - Σε περίπτωση που οι επίδοξοι συνωμότες διατυπώσουν κάποια επιφύλαξη ως προς την οριστικότητα της συμφωνίας τους, το αποτέλεσμα ενδεχομένως να είναι διαφορετικό. Η επίδραση κάθε επιφύλαξης ρητής ή εξυπακουόμενης είναι και αυτό ζήτημα πραγματικό. Όσον δε αφορά την δυνατότητα διάκρισης μεταξύ της έννοιας της συνωμοσίας και της σύμβασης με τη στενή έννοια του δικαίου των συμβάσεων γίνεται παραπομπή στο σύγγραμμα Glanville Williams 2η έκδοση, σελ. 666 παρ. 212. Η ουσία του αδικήματος της συνωμοσίας συνίσταται λοιπόν όχι στην εκτέλεση της παράνομης πράξης ή στην πραγματοποίηση του σκοπού της συνωμοσίας αλλά στον καταρτισμό συμφωνίας μεταξύ δύο ή περισσοτέρων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Όταν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα συμφωνήσουν να πραγματοποιήσουν το εγκληματικό τους σχέδιο, η πλοκή (the plot) να το πράξουν αποτελεί και την εγκληματική ενέργεια και με τη συμφωνία το αδίκημα της συνομωσίας έχει πλέον συντελεστεί (βλ. σύγγραμμα Archbold 2004, παρ. 34-4). Είναι λοιπόν άνευ σημασίας και το κατά πόσον αυτό που τελικώς πραγματοποιείται διαφέρει από τα συμφωνηθέντα. Δεν υπάρχει συνωμοσία όταν οι διαπραγματεύσεις για οποιοδήποτε λόγο δεν επιφέρουν στέρεα συμφωνία μεταξύ των μερών (βλ. σύγγραμμα Blackstones Criminal Practice 2003 παρ. Α6.14, σελ.90). Από την άλλη είναι δυνατό να υπάρξει συνωμοσία ακόμα και σε περιπτώσεις όπου κάποιοι εκ των συνωμοτών δεν έχουν πότε συναντηθεί φτάνει να καταδειχθεί ότι συμμετείχαν σε κάποιον κοινό σχεδιασμό, γνωρίζοντας ότι υφίστατο και ευρύτερο σχέδιο, στο οποίο συνέδεαν τον εαυτό τους (βλ. Barratt

(1996)Crim. L.R. 495). Η συμφωνία κανονικά αποδεικνύεται με την προσκόμιση μαρτυρίας, η οποία να δείχνει είτε άμεσα την ύπαρξη της είτε ότι αυτή τίθεται σ' εφαρμογή και εξάγονται συμπεράσματα από την κοινή δράση. Τέλος πέραν της συμφωνίας χρειάζεται και απόδειξη της πρόθεσης στη σκέψη καθενός εκ των επίδοξων συνωμοτών να εκτελέσει τον παράνομο σκοπό (βλ. Λαζάρου ανωτέρω και R. v. Thompson, 50 Cr. App. R. 1). Η πρόθεση αυτή αποτελεί την ένοχη σκέψη (mens rea) που είναι προαπαιτούμενη για τη διάπραξη του αδικήματος (βλ. Yip Chieu-Chung v. The Queen

(1995)1 AC 111). Για να στοιχειοθετηθεί συνωμοσία θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η συμφωνηθείσα διαγωγή προϋπόθετε τη διάπραξη από ένα ή περισσότερα των μερών της συμφωνίας, κάποιου αδικήματος ή κάποιων αδικημάτων. Απλή γνώση ή και πρόθεση δεν αρκεί για στοιχειοθέτηση του αδικήματος (βλ. R v. Anderson

(1986)A.C. 27, H.L). Όσον αφορά το αδίκημα της 2ης κατηγορίας για διάρρηξη αποθήκης και κλοπή αυτό προκύπτει από τον συνδυασμό των άρθρων 291 (ορισμός της διάρρηξης), 294(α) και 255 του Κεφ.

Σύμφωνα με το άρθρο 294(α) : «
Όποιος- (α) διαρρήχνει και εισέρχεται σε σχολικό κτίριο, κατάστημα, αποθήκη, γραφείο ή λογιστήριο ή σε κτίριο που συνορεύει με κατοικία και που κατέχεται μαζί με αυτό όμως δεν αποτελεί τμήμα της και διαπράττει κάποιο κακούργημα σε αυτά ή ............., είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων.» Το αδίκημα της κλοπής δε εδράζεται στα άρθρα 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα και αποτελεί κακούργημα. Η σχετική με αυτό νομολογία έχει πρόσφατα συνοψισθεί, με αναφορά και στην αγγλική νομολογία, στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 486, από την οποία προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι:

Ο κατηγορούμενος να απέκτησε κατοχή και να αποκόμισε περιουσία,
Αυτό να έγινε χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη ή αν η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του κατηγορουμένου με τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, ο κατηγορούμενος στη συνέχεια να την ιδιοποιήθηκε χωρίς τέτοια συγκατάθεση,
Ο κατηγορούμενος να ενήργησε με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώµατος µε καλή πίστη,
Η περιουσία να είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και
Ο κατηγορούμενος να είχε κατά τον χρόνο της απόκτησης κατοχής την πρόθεση να αποστερήσει την περιουσία από τον ιδιοκτήτη της μόνιμα ή παρόλο ότι δεν είχε τέτοια πρόθεση κατά το χρόνο που η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του, να προχώρησε αργότερα στον δόλιο σφετερισμό της περιουσίας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Κατ' αρχήν θα πρέπει να σημειωθεί ότι αναμφίβολα η κατηγορούσα αρχή στηρίζει την υπόθεση της σε περιστατική μαρτυρία. Με βάση αυτό δε είναι αναγκαίο να γίνει υπενθύμιση της αρχής ότι σε τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο θα πρέπει όχι μόνο να κρίνει ότι τα γεγονότα συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορούμενου, αλλά περαιτέρω να βεβαιωθεί ότι δεν συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα από το ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα (βλ. Σεργίου v. Δημοκρατίας, Ποιν.Έφ.172/15, ημερ.13/03/18, Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 41, 55). Στο σύγγραμμα των κ.κ.Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Β' Έκδοση, σελ. 555, αναφέρεται ότι : «Όταν τα στοιχεία της περιστατικής μαρτυρίας είναι επαρκώς πειστικά και δεν προσφέρεται οποιαδήποτε αντίθετη ικανοποιητική μαρτυρία, λογική ερμηνεία ή εξήγηση, συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων, το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε εύρημα ενοχής». Με αυτά υπόψη σημειώνω τα εξής. Εν σχέση με τους κατηγορούμενους 1 και 2 αυτό που παρατηρώ είναι πως η μοναδική μαρτυρία που τους εμπλέκει είναι ότι στις 27/03/15, ώρα 10:50, εισήλθαν στο βαν, ο μεν 1ος κατηγορούμενος ως οδηγός, ο δε 2ος κατηγορούμενος ως συνοδηγός και ξεκίνησαν για να εισέλθουν από τον ανοικτό χώρο που βρισκόταν το αυτοκίνητο επί της οδού Λιοπετριού και ανεκόπησαν. Άλλη μαρτυρία που να τους εμπλέκει στην υπόθεση δεν υπάρχει. Ας σημειωθεί ότι ο πληροφοριοδότης που έδωσε την πληροφορία στην παραπονούμενη δεν μπόρεσε να διακρίνει οποιαδήποτε περιγραφή των 2 ατόμων που επέβαιναν στο αυτοκίνητο τα ξημερώματα της 25ης/03/15, αλλά ούτε και ανέφερε οτιδήποτε περί αναγνώρισης είτε των νεαρών που συναντήθηκαν με τα 2 εν λόγω πρόσωπα όταν ακολούθησε το αυτοκίνητο είτε των ατόμων που είδε στο ίδιο σημείο που ήταν το αυτοκίνητο στις 26/03/15. Επίσης θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν εντοπίζω οποιαδήποτε μαρτυρία που να οδηγεί σε ασφαλές συμπέρασμα περί γνώσης τους για την ύπαρξη του κλαπέντος καλωδίου στο πίσω μέρος όπου είναι ο χώρος τοποθέτησης των εμπορευμάτων. Υπενθυμίζω ότι με βάση την αποδεκτή μαρτυρία και τα ευρήματα του Δικαστηρίου οι δύο τους μπήκαν μέσα στο όχημα και το ξεκίνησαν για να φύγουν, χωρίς προηγουμένως για παράδειγμα να κινηθούν στο πίσω μέρος ή να ανοίξουν την πόρτα που ευρίσκεται ο χώρος τοποθέτησης των εμπορευμάτων, ενώ περαιτέρω υπενθυμίζω τον τρόπο που ήταν σταθμευμένο προηγουμένως το όχημα κατά τρόπο ώστε να εμποδίζεται η οπτική επαφή με το περιεχόμενο εσωτερικά στο πίσω μέρος του βαν. Εν σχέση με τους συγκεκριμένους κατηγορούμενους θεωρώ πως μόνον υποθέσεις μπορούν να γίνουν για γνώση τους αναφορικά με την ύπαρξη του καλωδίου στο πίσω μέρος και βεβαίως όσο εύλογες και αν είναι αυτές είναι ανεπίτρεπτες (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Προσθέτω όμως ότι ακόμη και γνώση τους να κατέληγα ότι υπήρχε για το περιεχόμενο, αυτό δεν φτάνει βεβαίως μέχρι το σημείο να αποδεικνύεται στον απαιτούμενο βαθμό η διάπραξη του αδικήματος της 2ης κατηγορίας ή εν πάση περιπτώσει η συμμετοχή τους σ' αυτό. Τέλος να πω εν σχέση με τον κατηγορούμενο 1 ότι εκ του γεγονότος ότι γνωρίζει που ευρίσκονται οι αποθήκες της εταιρείας Λανίτη δεν μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα ενοχής. Συνεπώς κρίνω ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 θα πρέπει να αθωωθούν στην 2η κατηγορία. Ερχόμενος τώρα στον κατηγορούμενο 3, παρατηρώ ότι στη μαρτυρία εντοπίζονται τα εξής μαρτυρικά στοιχεία. (α) Ο κατηγορούμενος 3 κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου τύπου βαν με αρ. εγγραφής HPX

(β) Το αυτοκίνητο αυτό τα ξημερώματα της 25ης Μαρτίου 2015 θεάθηκε μέσα στο χώρο των αποθηκών της παραπονούμενης. (γ) Το πρωινό της 26ης Μαρτίου 2015 διαπιστώθηκε διάρρηξη σε αποθήκη της παραπονούμενης και κλοπή απ' αυτήν καλωδίων αξίας €8.438,40.-. (δ) Το πρόσωπο που πληροφόρησε την παραπονούμενη για τις κινήσεις του εν λόγω αυτοκινήτου στο χώρο των αποθηκών της ανέφερε ότι το ακολούθησε και το είδε σε κάποια στιγμή να σταθμεύει σε ανοικτό χώρο παρά τη Λεωφ. Ομονοίας. (ε) Στον εν λόγω χώρο ακριβώς εντοπίστηκε το συγκεκριμένο αυτοκίνητο από την Αστυνομία και μέσα σε αυτό, μεταξύ άλλων, τα καλώδια που κλάπηκαν από την παραπονούμενη. Σημειώνεται ότι ο τρόπος που ήταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο δηλ. με το πίσω μέρος του σε τοίχο υποσταθμού της ΑΗΚ για να μην μπορούν να ανοίξουν οι πόρτες και να εμποδίζεται η οπτική επαφή με το περιεχόμενο του, υποδηλοί σαφώς ότι σκόπιμα έγινε η στάθμευση του με αυτό τον τρόπο εν γνώση του περιεχομένου του. (στ) Ο κατηγορούμενος 3 έχει μόνο ένα κλειδί για το αυτοκίνητο και το έχει πάντα μαζί του. Δεν έδωσε σε κανένα το κλειδί αυτό, παρά μόνον το βράδυ της 26/03/15 λόγω ατυχήματος που είχε το έδωσε στον κατηγορούμενο
Άρα τα ξημερώματα της 25ης/03/15 ή και κατά το χρόνο διάπραξης του αδικήματος της 2ης κατηγορίας ο μόνος που θα μπορούσε να είχε οδηγήσει το όχημα και να το σταθμεύσει με τον τρόπο που αναφέρθηκε αμέσως πιο πάνω ήταν ο κατηγορούμενος
Καμία άλλη εξήγηση ή λογική εξήγηση δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου από μέρους του κατηγορούμενου
(ζ) Εντός του αυτοκινήτου, όπου βρέθηκε η κλοπιμαία περιουσία, εντοπίστηκαν από την Αστυνομία χειροψάλιδο κοπής σιδέρων, χαρτοκόπτης, ένα ζεύγος γάντια, ένα σιγατσάκι με λεπίδα και λεπίδα, όλα αντικείμενα κρίνω που θα μπορούσαν εύλογα να χρησιμοποιηθούν σε διάρρηξη και κλοπή καλωδίων και χωρίς να υπάρχει εν σχέση με αυτά κάποια άλλη εξήγηση μέσα από αποδεκτή μαρτυρία ως προς την χρήση τους. (η) Ο κατηγορούμενος 3 στην κατάθεση του αρνείται ότι τα εν λόγω γάντια είναι δικά του και ισχυρίζεται ότι ούτε καν τα άγγιξε. Αυτό διαφάνηκε ότι αποτελεί ψέμα αφού η επιστημονική μαρτυρία τον συνέδεσε με τα γάντια αυτά. Στην ανώμοτη του δήλωση ενώπιον του Δικαστηρίου δε ισχυρίστηκε ότι τα φόρεσε, δίδοντας μια δικαιολογία η οποία δεν γίνεται αποδεκτή όπως αναφέρεται ανωτέρω. Στην Ποινική ΄Εφεση Αρ. 20/2015 ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ν. ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΧΡΙΣΤΟΥ, ημερ.28 Σεπτεμβρίου 2017, γίνεται αναφορά στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 260, 268-269, η οποία όπως αναφέρθηκε συνοψίζει τις κατευθυντήριες γραμμές ως προς το ζήτημα του τι συνιστά «ψεύδος κατηγορούμενου: «

(3)Ψέματα που λέχθηκαν από τον κατηγορούμενο, είτε εντός είτε εκτός δικαστηρίου, μπορούν να αποτελέσουν περιστατική μαρτυρία σε βάρος του εφόσον ικανοποιούνται τα ακόλουθα τέσσερα κριτήρια:- (α) Το ψέμα πρέπει να είναι ηθελημένο. (β) Πρέπει να αναφέρεται σε ουσιώδες ζήτημα. (γ) Το κίνητρο για το ψέμα πρέπει να είναι η επίγνωση της ενοχής και ο φόβος της αλήθειας. Το δικαστήριο πρέπει να έχει κατά νου ότι είναι ενδεχόμενο κάποιος να λέει ψέματα στην προσπάθεια του, για παράδειγμα, να προβάλει μια δίκαιη υπόθεση ή από ντροπή ή από πανικό. (δ) Το ψέμα πρέπει να αποδεικνύεται με ανεξάρτητη μαρτυρία, δηλαδή είτε με παραδοχή είτε με μαρτυρία από ανεξάρτητο μάρτυρα.» Βλ. επίσης το σύγγραμμα Το Δίκαιο Της Απόδειξης των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, Β'Έκδοση, σελ. 504-

Ο κατηγορούμενος 3 εδώ κατά την κρίση μου ηθελημένα είπε ψέματα στην κατάθεση του, εν γνώση των αδικημάτων που αντιμετωπίζει και ότι χρησιμοποίησε τα γάντια. Θεώρησε προφανώς ότι η παραδοχή του ότι τα γάντια που βρέθηκαν στο αυτοκίνητο μαζί με τα κλοπιμαία και τα άλλα διαρρηχτικά όργανα ήταν δικά του, τα οποία γάντια είναι βέβαια παρεμβάλλω εδώ ένα ουσιώδες αντικείμενο για τη διάπραξη αδικημάτων αυτής της φύσης, πιθανόν να τον συνέδεε με το αδίκημα της 2ης κατηγορίας εν γνώσει του επαναλαμβάνω ότι τα χρησιμοποίησε και γι' αυτό είπε ψέματα. Άρα θεωρώ, διαφωνώντας με τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορούμενου 3 και όσα σχετικά αναφέρει στην αγόρευση του, πως το ψέμα του υπό αυτή την έννοια αφορούσε ένα ουσιώδες ζήτημα. Κατ' επέκταση το ψέμα του κατηγορούμενου εδώ λαμβάνεται υπόψη ως περιστατική / ενισχυτική μαρτυρία σε βάρος του. Με βάση όλα τα πιο πάνω το μοναδικό λογικό συμπέρασμα που συνάγεται κατά την κρίση μου είναι πως ο κατηγορούμενος 3 ήταν ένας εκ των δραστών της διάρρηξης και κλοπής στην αποθήκη της παραπονούμενης και συνεπώς έχω πεισθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας για την ενοχή του στην 2η κατηγορία. Ερχόμενος στην 1η κατηγορία αναφέρεται πως κατά την κρίση μου είναι σαφές μέσα από τα ευρήματα του Δικαστηρίου και την αποδεκτή μαρτυρία αλλά και όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου περί οιασδήποτε συμφωνίας των κατηγορούμενων μεταξύ τους για να διαπράξουν κακούργημα και πιο συγκεκριμένα διάρρηξη αποθήκης και κλοπή. Συνεπώς θεωρώ πως η 1η κατηγορία θα πρέπει να απορριφθεί. Πριν αφήσω την απόφαση μου θ' αναφερθώ πολύ επιγραμματικά στο θέμα του βίντεο από το κλειστό κύκλωμα που υπήρχε στην παραπονούμενη, αν και παρατηρώ ότι ετέθη το θέμα από τους συνηγόρους των κατηγορούμενων 1 και 2 στις τελικές τους αγορεύσεις αλλά όχι από την πλευρά του κατηγορούμενου
Όμως θεωρώ αναγκαία την αναφορά, λαμβάνοντας υπόψη και ότι ο συνήγορος του κατηγορούμενου 3 υπέβαλε κάποιες ερωτήσεις για το θέμα στον ΜΚ
Κατ' αρχήν θ' αναφέρω πως ήταν ξεκάθαρο μέσα από τη μαρτυρία του ΜΚ2 ότι το σημείο όπου έγινε η διάρρηξη και κλοπή ήταν «νεκρό» και δεν υπήρχε κάλυψη. Είπε δε πως νομίζει ότι η Αστυνομία είδε πιο πέρα κάποιες κινήσεις, χωρίς να γνωρίζει κάτι περισσότερο ούτε και ο ίδιος είδε το συγκεκριμένο βίντεο. Από την άλλη ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής μετέφερε κατά την αγόρευση του ότι τελικά δεν παραλήφθηκε ο ψηφιακός δίσκος διότι το μέρος της διάρρηξης δεν καλυπτόταν. Με βάση αυτά η ουσία είναι ότι ο ψηφιακός δίσκος δεν είχε τίποτε να προσφέρει εν σχέση με την παρούσα υπόθεση. Από εκεί και πέρα το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του οιαδήποτε στοιχεία που να καταδεικνύουν και να πείθουν ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρξε αποκάλυψη ουσιωδών στοιχείων από την κατηγορούσα αρχή κατά τρόπο ώστε να προκύπτει ουσιώδης παρατυπία και παραβίαση του δικαιώματος για δίκαιη δίκη ή αδικία στους κατηγορούμενους (αναλυτική προσέγγιση επί του θέματος και πλούσια Νομολογία εντοπίζεται στην Υπόθεση 1109/09, Κακουργιοδικείου Αμμοχώστου, Δημοκρατία v. Περικλή Θεωρή, ημερ.3 Μαρτίου 2010). Σε κάθε περίπτωση όμως αναφέρεται ότι συγκεκριμένη εισήγηση του κατηγορούμενου 3 με αναφορά στην υπεράσπιση του για την παρούσα υπόθεση δεν υπήρξε. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση όσα αναφέρθηκαν κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες εναντίον των κατηγορούμενων 1 και 2, όπως επίσης απέτυχε να αποδείξει την 1η κατηγορία εναντίον του κατηγορούμενου
Συνεπώς οι κατηγορούμενοι 1 και 2 απαλλάσσονται και αθωώνονται από τις κατηγορίες 1 και 2 και ο κατηγορούμενος 3 απαλλάσσεται και αθωώνεται από την κατηγορία
Όμως κρίνω πως η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 2η κατηγορία εναντίον του κατηγορούμενου 3, εις την οποία τον κρίνω ένοχο. (Υπ.) ......................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος - Διάρρηξη αποθήκης και κλοπή. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.