Έφορος Φορολογίας ν. P& L SEAGULLS NEST PUB LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 18833/15, 3/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:B67 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 18833/15 Μεταξύ: Έφορος Φορολογίας Κατηγορούσα Αρχή v.
- P& L SEAGULLS NEST PUB LIMITED, Α.Φ.Τ. 12030403Ρ
- Ερωτόκριτου Ερωτοκρίτου, Α.Τ. 553626 Κατηγορούμενοι --------------------------------------------- Ημερομηνία: 3 Απριλίου 2018 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Ξ. Κλωνάρη. Για την 1η Κατηγορούμενη: καμία εμφάνιση. Για τον 2ο κατηγορούμενο: κα Ξιαρή. Κατηγορούμενος 2 παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν από κοινού επτά κατηγορίες για παραβάσεις των άρθρων 5,12 και 50 του Περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμου του 1978 (Ν.4/78). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν, παρέλειψαν ή αμέλησαν να υποβάλουν δηλώσεις εισοδήματος για τα έτη 2006 -
- Η 1η κατηγορούμενη δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία και κρίθηκε ένοχη στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει μετά από απόδειξη των κατηγοριών εναντίον της. Μετά τη δήλωση παραδεκτών γεγονότων από μέρους του 2ου κατηγορούμενου και την κατάθεση εκ συμφώνου τεκμηρίων, η κατηγορούσα αρχή δεν παρουσίασε οποιοδήποτε μάρτυρα. Δηλώθηκαν και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα: - Ο κατηγορούμενος 2, εξ όσων γνωρίζει, οι δηλώσεις εισοδήματος για τα έτη 2006-2012 δεν έχουν υποβληθεί. - Οι ειδοποιήσεις του φόρου αποστέλλονταν στην διεύθυνση της κατοικίας του 2ου κατηγορούμενου στην οδό Γρίβα Διγενή 2, 741 Χοιροκοιτία, Λάρνακα. Κατατέθηκαν επίσης εκ συμφώνου ως Τεκμήριο 1 η ασφαλισμένη επιστολή ημερ. 18.12.14 με την οποία κλήθηκε η 1η κατηγορούμενη να υποβάλει τις δηλώσεις για τα έτη 2002 - 2012, ως Τεκμήριο 2 έγγραφο με τίτλο IPS Web Tracking στο οποίο φαίνεται η πορεία αποστολής μέχρι την παραλαβή του Τεκμηρίου 1, ως Τεκμήριο 3 έρευνα από το αρχείο του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη αναφορικά με τους αξιωματούχους της 1ης κατηγορούμενης και ως Τεκμήριο 4 πιστοποιητικό αξιωματούχων της 1ης κατηγορούμενης με ημερ. 14.4.
- Ενόψει των πιο πάνω παραδεκτών γεγονότων εναπομείναν επίδικο ζήτημα παρέμεινε κατά πόσο ο 2ος κατηγορούμενος ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο διευθυντής της 1ης κατηγορούμενης. Ακολούθως ο 2ος κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία, όπου κατέθεσε ενόρκως. Κατέθεσε ως Τεκμήριο Β γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Αναφέρει σε αυτήν ότι η 1η κατηγορούμενη ήταν ιδιοκτήτρια μπυραρίας που λειτουργούσε στη Λεμεσό και περί το 2000 η εταιρεία και η μπυραρία πωλήθηκαν από τον τότε ιδιοκτήτη της κ. Γεώργιο Πάφιο. Ο ίδιος του εργοδοτήθηκε ως διαχειριστής της μπυραρίας και δηλώθηκε ως διευθυντής της 1ης κατηγορούμενης. Λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε στη συνέχεια, υπέβαλε στις 21.4.2004 την παραίτηση του ως διευθυντής (Τεκμήριο 5 και 6). Αναφέρει τέλος ότι τις επιστολές που παραλάμβανε τις παρέδιδε στους δικηγόρους της εταιρείας ή στους ιδιοκτήτες. Ο κατηγορούμενος 2 δεν αντεξετάστηκε και η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Παρ' όλα αυτά, η εκδοχή του ότι λόγω της επιστολής παραίτησης την οποία έστειλε στην εταιρεία το 2004 (Τεκμήριο 5), ο ίδιος του δεν έχει και δεν είχε οποιαδήποτε ευθύνη για την υποβολή των δηλώσεων δεν κρίνεται πειστική. Κατ' αρχάς, πέραν της αναφοράς του στην επιστολή παραίτησης την οποία υπέγραψε, ο ίδιος του δεν φάνηκε να προέβηκε σε οποιανδήποτε άλλη ενέργεια για την υλοποίηση της πρόθεσης παραίτησης του. Η απλή καταγραφή εις το Τεκμήριο 5 ότι η επιστολή παραίτησης απευθύνεται στην εταιρεία ακόμα και με την λήψη αυτής από τον κο Σαβερειάδη ως διευθυντή της εταιρείας η οποία είναι διορισμένη ως γραμματέας της 1ης κατηγορούμενης, δεν μπορεί να δοθεί στο Τεκμήριο 5 η βαρύτητα η οποία δίδεται σε αυτό από πλευράς υπεράσπισης. Το γεγονός ότι αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, γεγονός το οποίο δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί, δεν κρίνεται σχετικό με τα ουσιώδη επίδικα ζητήματα της υπόθεσης κατά τρόπο που θα μπορούσε να ενισχύσει την εκδοχή του 2ου κατηγορούμενου. Η εκδοχή του δεν μπορεί επίσης να γίνει αποδεκτή, εφόσον όπως φαίνεται στην ένορκη δήλωση επίδοσης του κατηγορητηρίου στην 1η κατηγορούμενη, ο ίδιος του παρέλαβε το κατηγορητήριο εκ μέρους της ως διευθυντής στις 23.10.
- Σύμφωνα επίσης με το πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών (Τεκμήριο 4) μέχρι και τις 14.4.2016 τουλάχιστον, ο 2ος κατηγορούμενος φαίνεται να είναι εγγεγραμμένος ως ο μοναδικός διευθυντής της εταιρείας. Πέραν των πιο πάνω, δεν φαίνεται καν να έχει προβεί σε αλλαγή της διεύθυνσης στην οποία θα πρέπει να στέλλονται οι επιστολές για την εταιρεία εφόσον όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 1, τουλάχιστον μέχρι την 18.12.2014 η διεύθυνση στην οποία στέλλονταν οι επιστολές από το τμήμα φορολογίας ήταν αυτή του κατηγορούμενου
- Ενόψει των πιο πάνω, η εκδοχή του κατηγορούμενου 2 δεν κρίνεται πειστική και δεν μπορώ να στηριχτώ στην μαρτυρία του για την διεξαγωγή οποιονδήποτε ευρημάτων εν σχέση με τα ουσιώδη επίδικα ζητήματα. Ως μάρτυρας υπεράσπισης παρουσιάστηκε ο κος Κώστας Σαβερειάδης ο οποίος ανέφερε ότι μετά την παραίτηση του 2ου κατηγορούμενου δεν στάληκε το Τεκμήριο 5 στον Έφορο Εταιρειών γιατί δεν υπήρχε πρόσωπο το οποίο θα διοριζόταν ως διευθυντής και τότε δεν γινόταν αποδεκτή η παραίτηση διευθυντή από τον Έφορο χωρίς διορισμό αντικαταστάτη. Πρόσφατα όπως είπε ανακάλυψε ότι θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή η παραίτηση του 2ου κατηγορούμενου και απέστηλε στον Έφορο Εταιρειών την παραίτηση του, Τεκμήριο
- Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε και η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Προκύπτει από τη μαρτυρία του ότι όντως μετά την υπογραφή του Τεκμηρίου 5, η επιστολή παραίτησης δεν αποστάληκε στον Έφορο Εταιρειών, για τους λόγους που ανέφερε, οι οποίοι όμως δεν μπορούν να αναιρέσουν το γεγονός ότι ο 2ος κατηγορούμενος σύμφωνα με τα επίσημα έγγραφα τα οποία τηρούνται στον Έφορο Εταιρειών τουλάχιστον μέχρι την 14.4.16 φαίνεται ως ο μοναδικός διευθυντής της 1ης κατηγορούμενης (Τεκμήριο 4). Συνεπώς η μαρτυρία του μάρτυρα υπεράσπισης δεν μπορεί να υποστηρίξει την εκδοχή του κατηγορούμενου 2 και δεν μπορώ να στηριχτώ σε αυτήν για την διεξαγωγή οποιωνδήποτε ευρημάτων που αφορούν τα ουσιώδη επίδικα ζητήματα. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης της προσκομισθείσας μαρτυρίας, ευρήματα μου αποτελούν τα γεγονότα τα οποία έχουν δηλωθεί και εγκριθεί ως παραδεκτά, το γεγονός ότι το Τμήμα Φορολογίας με επιστολή του ημερ. 18.12.14 (Τεκμήριο 1) η οποία στάληκε στην 1η κατηγορούμενη μέσω του κατηγορούμενου 2 στην διεύθυνση του τελευταίου ζητήθηκε από την 1η κατηγορούμενη να υποβάλει τις φορολογικές δηλώσεις για τα έτη 2002 -
- Σύμφωνα με το πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών ημερ. 14.4.16 (Τεκμήριο 4) ο κατηγορούμενος 2 τουλάχιστον μέχρι την 14.4.16 φαίνεται ως ο μοναδικός διευθυντής της 1ης κατηγορούμενης. Το άρθρο 5
(1)του Ν.4/78 καθορίζει την υποχρέωση υποβολής δηλώσεων εισοδήματος για κάθε φορολογικό έτος μέχρι και την 30η Απριλίου που ακολουθεί το φορολογικό έτος. Στο άρθρο 12 του Ν.4/78, καθορίζεται η ποινική ευθύνη των διευθυντών ως ακολούθως: «Διευθυvταί voμικώv πρoσώπωv
- Ο διευθυvτής ή έτερov πρόσωπov ασκoύv τηv διεύθυvσιv εκάστoυ voμικoύ πρoσώπoυ ευθύvεται διά τηv υπoβoλήv δηλώσεως και τηv διεvέργειαv πασώv τωv άλλωv αvαγκαίωv, δυvάμει τoυ παρόvτoς Νόμoυ, πράξεωv και διαβημάτωv διά τηv βεβαίωσιv και καταβoλήv τoυ επί τoιoύτωv voμικώv πρoσώπωv επιβληθέvτoς φόρoυ.» Συστατικά στοιχεία του πιο πάνω αδικήματος (άρθρο 12) αποτελούν: Η παράλειψη υποβολής φορολογικών δηλώσεων από διευθυντή ή έτερον πρόσωπο ασκούν την διεύθυνση νομικού προσώπου. Σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα δεν έχουν υποβληθεί δηλώσεις για τα έτη 2006 μέχρι και 2012 και οι ειδοποιήσεις του φόρου αποστέλλονταν στην διεύθυνση του 2ου κατηγορούμενου. Σύμφωνα επίσης με το Τεκμήριο 1, στάληκε επιστολή προς την κατηγορουμένη 1 εταιρεία από το Τμήμα Φορολογίας καλώντας την να υποβάλει τις δηλώσεις για τα έτη 2002-
- Σύμφωνα επίσης με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί, ο κατηγορούμενος 2 κατά το επίδικο διάστημα ήταν διευθυντής της κατηγορουμένης 1 (Τεκμήριο 4). Το παρόν Δικαστήριο δεν δύναται να ακυρώσει ή να αμφισβητήσει το περιεχόμενο των πιστοποιητικών του Εφόρου Εταιρειών. Κάτι τέτοιο είναι εκτός των αρμοδιοτήτων και της δικαιοδοσίας μου, πόσο μάλλον όταν ο ίδιος ο κατηγορούμενος 2 δεν αμφισβήτησε το πιστοποιητικό αυτό και δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε ενέργεια να ολοκληρώσει και υλοποιήσει την όποια πρόθεση του να παραιτηθεί από διευθυντής της 1ης κατηγορούμενος. Επαναλαμβάνω ότι το γεγονός και μόνο ύπαρξης της επιστολής παραίτησης, Τεκμήριο 5, χωρίς οτιδήποτε περαιτέρω δεν μπορεί από μόνο του να επιφέρει το έννομο αποτέλεσμα της παραίτησης του κατηγορούμενου 2 από διευθυντής της 1ης κατηγορούμενης. Σύμφωνα με το Κεφ. 113 αλλά και τη μαρτυρία του κου Σαβερειάδη, η εταιρεία έχει την υποχρέωση να κοινοποιεί στον Έφορο κάθε αλλαγή η οποία επέρχεται σε αυτήν εντός 15 ημερών. Στην προκειμένη περίπτωση ουδέποτε κοινοποιήθηκε η παραίτηση του διευθυντή, κάτι το οποίο θα μπορούσε να γίνει ανεξαρτήτως του κατά πόσο ο Έφορος θα αποδεχόταν ή όχι την παραίτηση του 2ου κατηγορούμενου από τη θέση του διευθυντή. Αντιθέτως καθ' όλα αυτά τα χρόνια ο 2ος κατηγορούμενος παρέμεινε ο μοναδικός διευθυντής της 1ης κατηγορούμενης και ενώ το εγνώριζε δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε ενέργεια. Σύμφωνα με τα όσα έχουν λεχθεί στην υπόθεση ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. ΣΠΥΡΟΥ ΣΠΥΡΟΥ κ.α., Ποινική Έφεση Αρ. 276/2015, 277/2015, 12/4/2017, η οποία αφορούσε παράλειψη διευθυντή νομικού προσώπου να συμμορφωθεί με καταβολή φόρου προστιθέμενης αξίας: «στις περιπτώσεις που ο Νόμος δημιουργεί αδίκημα αυστηρής ή απόλυτης ευθύνης δεν απαιτείται απόδειξη ένοχης διάνοιας (mens rea) εφόσον η ένοχη διάνοια δεν είναι συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Όπως δε επισημάνθηκε στη Sea Island & Tours Ltd (ανωτέρω), το κατά πόσο ο Νόμος δημιουργεί τέτοιο αδίκημα είναι θέμα που «κρίνεται κατ' αρχήν από το λεκτικό της διάταξης και έπειτα, εν αμφιβολία, από τη φύση του νομοθετήματος - ρυθμιστικής ή αυστηρώς ποινικής - όπως και από το πρόβλημα προς το οποίο το νομοθέτημα απευθύνεται για επίλυση - αν π.χ. ανάγεται σε τομέα που αφορά, γενικά θα λέγαμε, την κοινή ευημερία: βλ. σχετικά την πολύ σημαντική απόφαση της Νομικής Επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στην υπόθεση Alphacell Ltd v. Woodward [1972] 2 All E.R. 475, απόφαση που επιβεβαιώθηκε πρόσφατα στην National Rivers Authority v. Yorkshire Water Services Ltd [1995] 1 All E.R.
- Στην παρούσα περίπτωση δεν χωρεί αμφιβολία ότι το λεκτικό του Νόμου δημιουργεί αδίκημα αυστηρής ευθύνης εφόσον ρητώς προνοεί πως «Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα που αναφέρεται στον παρόντα Νόμο από νομικό πρόσωπο, την ευθύνη για το αδίκημα αυτό φέρουν εκτός από το ίδιο νομικό πρόσωπο, οι σύμβουλοι ή οι διευθυντές αξιωματούχοι του νομικού προσώπου» (άρθρο 48). Τοσούσω μάλλον που πρόκειται για ένα εξαιρετικής σημασίας νομοθέτημα που αφορά την εθνική οικονομία και ο καταλογισμός ευθύνης στους αξιωματούχους ενός νομικού προσώπου από το Νόμο αποβλέπει στο να διασφαλιστεί η εκπλήρωση των νομικών υποχρεώσεων του νομικού προσώπου μέσω του κολασμού των αξιωματούχων του (Μελάς ανωτέρω).» Προκύπτει από το πιο πάνω απόσπασμα ότι το αδίκημα παράλειψης υποβολής φορολογικών δηλώσεων από διευθυντή είναι αδίκημα αυστηρής ευθύνης εφόσον τέτοια υποχρέωση ανάγεται στον τομέα που αφορά την κοινή ευημερία. Η βαρυσήμαντη σημασία επίσης των διατάξεων αυτών του Νόμου έχει επαναληφθεί πρόσφατα στην υπόθεση ΜΑΡΙΟΣ ΜΕΛΙΔΗΣ ν. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΠΡΟΣΟΔΩΝ, Ποινική Έφεση Αρ. 248/16, 20/2/
- Συνεπώς, με την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος 2 ήταν καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο διευθυντής της 1ης κατηγορούμενης και ότι οι φορολογικές δηλώσεις δεν έχουν υποβληθεί, καταλήγω ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2 και η κατηγορούσα αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή του κατηγορούμενου 2 σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Ο κατηγορούμενος 2, κρίνεται ένοχος σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................ Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο