Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Τσίκκος, Αρ. Υπόθεσης: 10079/15, 4/5/2018

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (6η κατηγορία), επίθεση κατά οργάνου τηρήσεως της τάξεως κατά τη δέουσα εκτέλεση του καθήκοντος του, κατά παράβαση του άρθρου 244(β) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (7η κατηγορία) και αντίσταση κατά της νομίμου συλλήψεως, κατά παράβαση του άρθρου 244(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (8η κατηγορία). Στο σημείο αυτό αναφέρεται δε ότι με δεδομένο ότι στις κατηγορίες 7 και 8 ο κατηγορούμενος προέβη σε παραδοχή, αντικείμενο της παρούσας απόφασης αποτελούν μόνον οι κατηγορίες 1, 3 και

1. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου 3 μάρτυρες, ενώ να σημειωθεί ότι διάφορα έγγραφα κατατέθηκαν εκ συμφώνου. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης ο κατηγορούμενος προέβη σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Ας σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου συνολικά 9 τεκμήρια. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα οι συνήγοροι ανέφεραν και αρκούμαι εδώ ν' αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Δια ζώσης MK1 Αστ. XXXXX6 XXXXX Βασιλείου Η μάρτυρας καταρχήν στην κυρίως εξέταση της αναγνώρισε την κατάθεση της ημερ. 02/10/13 (τεκμ.1), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Εις αυτήν αναφέρει ότι στις 24/05/13 ανέλαβε τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης και ότι στις 25/05/13 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον XXXXX Χρίστου (Τεκμήριο 2). Στην αντεξέταση της είπε ότι κατά τη λήψη της πιο πάνω κατάθεσης χρησιμοποίησε τον δεύτερο δικαστικό κανόνα και ότι την κατάθεση αυτή την έγραψε η ίδια. Τέλος ανέφερε ότι εν σχέσει με το πρόσωπο που έδωσε την κατάθεση αυτή προέκυψαν κατηγορίες εναντίον του και κατηγορήθηκε, όμως δεν γνωρίζει την έκβαση της υπόθεσης εκείνης. ΜΚ2 Λοχ. XXXXX7 XXXXX Κανάρη Ο μάρτυρας αναγνώρισε την κατάθεση του για την υπόθεση ημερ. 24/05/13 (Τεκμήριο 3) και υιοθέτησε το περιεχόμενο της, διευκρινίζοντας μόνον ότι στη 2η σελίδα στη 2η γραμμή μετά τη λέξη «ίδια» εκ παραδρομής δεν αναφέρεται η λέξη «μέρα». Εις την κατάθεση του δε να σημειωθεί αναφέρει τι εντόπισαν επί τόπου στη σκηνή στις 24/5/13 και ώρα 1925 περίπου και πως εκτυλίχθηκαν τα πράγματα στην παρουσία τους, κυρίως με την επιθετική συμπεριφορά του κατηγορούμενου γενικότερα αλλά και απέναντι τους. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν θυμάται αν υπήρχαν άλλα πρόσωπα στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, αλλά δεν αμφισβητεί ότι υπήρχαν 3 μωρά στο αυτοκίνητο. Είπε στη συνέχεια ότι το πρόσωπο που ήταν τραυματισμένο στο κεφάλι ήταν ο κατηγορούμενος, όπως λέει και στην κατάθεση του, ενώ για το κατά πόσο του δημιουργήθηκε υποψία ότι είναι ο κατηγορούμενος που κτυπήθηκε με το ρόπαλο που του παραδόθηκε ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος αν και του ζητήθηκε να ηρεμήσει και να τους εξηγήσει τι ακριβώς έγινε αυτός αρνήθηκε και επέμενε να κάνει αυτά που έκανε. Ο κατηγορούμενος ήταν μεθυσμένος γιατί μύριζε αλκοόλ και τα μάτια του ήταν κόκκινα, ενώ περαιτέρω εξύβριζε, φώναζε και προκαλούσε ανησυχία. Ο ίδιος δε προσπαθούσε να περιορίσει τον κατηγορούμενο ενώ το άλλο πρόσωπο ήταν απλά στο μέρος και παρακολουθούσε. Έδειξε αρκετή υπομονή και προσπάθησε να πείσει τον κατηγορούμενο να του μιλήσει, να τον ηρεμήσει και πριν προχωρήσει στη σύλληψη του του ζήτησε να του εξηγήσει τι ακριβώς συνέβηκε αλλά αυτός δεν ήταν συνεργάσιμος. Ως προς την υποβολή ότι τα μωρά ήταν εκεί στη μέση του δρόμου χωρίς επίβλεψη από ενήλικα ανέφερε ότι δεν θυμάται αν υπήρχαν παιδιά στο αυτοκίνητο αλλά αν υπήρχαν σίγουρα δεν μένουν ανεπιτήρητα. Σίγουρα θα υπήρχε άλλος ενήλικας, είτε κάποιος συγγενής θα ήρθε στο σημείο να τα παραλάβει. Τέλος σε υποβολή ότι η αντίδραση του κατηγορούμενου ήταν για το λόγο ότι δεν μπορούσε κάποιος να του εξηγήσει τι θα γίνει με τα μωρά του ανέφερε ότι από την αρχή ήταν επιθετικός και εξύβριζε τον άλλο οδηγό και γι΄ αυτό το λόγο συνελήφθηκε. ΜΚ3 XXXXX Χρίστου Εν σχέση με τις επίδικες κατηγορίες δηλαδή αυτές που αποτελούν αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι ο παραπονούμενος. Ο μάρτυρας αναγνώρισε τις υπογραφές του στις δύο σελίδες της κατάθεσης του Τεκμήριο 2, εις την οποία όπως γίνεται αντιληπτό προβάλλει τη δική του εκδοχή για το πως εξελίχθηκαν τα πράγματα την επίδικη μέρα. Πιο συγκεκριμένα αναφέρει ότι στις 24/05/13 και περί ώρα 1915 ενώ βρισκόταν στα φώτα της Σπύρου Κυπριανού με Μαρίνου Γερολάνου σταματημένος με κόκκινο, οδηγώντας το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής XXXXX29, ένα αυτοκίνητο τον προσπέρασε από τα δεξιά επικίνδυνα και σταμάτησε μπροστά του. Του έπαιξε πουρού και του είπε «που πάεις ρε φίλε;». Τότε ο οδηγός έβγαλε το χέρι του από το αριστερό παράθυρο και τον καύλιασε και αυτός (ο παραπονούμενος) επειδή θύμωσε του είπε «κάτσε πάνω». Αμέσως αυτός (κατηγορούμενος) κατέβηκε από το αυτοκίνητο και ερχόταν προς το μέρος του. Τότε κατέβηκε και ο ίδιος (παραπονούμενος) από το αυτοκίνητο και (ο κατηγορούμενος) του επιτέθηκε και τον έβριζε. Τότε όπως ήταν ανοικτό το αυτοκίνητο του, δίπλα από τη μαξιλάρα του είχε ένα ρόπαλο, άπλωσε το χέρι του και το πήρε να αμυνθεί. Ο κατηγορούμενος τον άρπαξε από το λαιμό και από το χέρι και έπεσαν στο έδαφος και τότε σε κάποια φάση που ελευθέρωσε το χέρι του κτύπησε τον κατηγορούμενο με το ξύλο που κρατούσε. Αμέσως ο κατηγορούμενος έφυγε από πάνω του αφού τον απομάκρυναν περαστικοί, συνεχίζοντας να φωνάζει και να τον βρίζει, πήγε στο αυτοκίνητο του και έπιασε μια ματσόλα δηλαδή ένα μεγάλο σφυρί πλαστικό, το κρατούσε και φώναζε. Είδε στη συνέχεια να τον κρατούν κάποιοι αστυνομικοί και συνέχιζε να βρίζει, ενώ ήρθε και με το χέρι του κτύπησε πάνω στο αυτοκίνητο του και του βούλωσε το καπό. Τέλος αναφέρεται στη σύλληψη του κατηγορούμενου και την επίσκεψη του ιδίου στο νοσοκομείο. Παρεμβάλλω εδώ ότι ναι μεν ο μάρτυρας δεν αναγνώρισε στο εδώλιο τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που του επιτέθηκε κλπ, λέγοντας πως τότε είχε γένια και μακριά ξανθά μαλλιά, πλην όμως δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι αναφερόταν στον κατηγορούμενο εξ' ου και πιο πάνω το Δικαστήριο όπου αναφέρεται στην κατάθεση του στο πρόσωπο αυτό γίνεται αναφορά στον κατηγορούμενο. Ότι χρειάζεται να λεχθεί σχετικά εδώ είναι πως ο κατηγορούμενος τόσο με την υπεράσπιση που προώθησε και την ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβη, όσο και με την παραδοχή του στις κατηγορίες 7 και 8, παραδέχεται ουσιαστικά ότι το πρόσωπο στο οποίο αναφερόταν ο παραπονούμενος ήταν ο ίδιος. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι έκανε παρατήρηση στον οδηγού του άλλου αυτοκινήτου για το επικίνδυνο προσπέρασμα και ανέφερε ότι το άλλο αυτοκίνητο ήταν δεξιοτίμονο, κανονικό αυτοκίνητο. Για την αναφορά του ότι ο άλλος οδηγός τον κάβλιασε από το αριστερό παράθυρο είπε ότι όταν μπήκε μπροστά ήρθε σε σχήμα ''Τ'', γύρισε το αυτοκίνητο να πάει αριστερά. Μέσα στο άλλο αυτοκίνητο όταν ήταν σταματημένος δεν είδε άλλα άτομα αλλά μετά που τον καυγά που τους χώρισαν άκουσε δύο παιδάκια μέσα, μωρά να κλαίνε. Νομίζει ήταν δύο βρέφη, μωρά τριών τεσσάρων χρονών, κάπου εκεί και ήρθε μια κοπέλα τα έπιασε και έφυε. Η κοπέλα αυτή ήρθε μετά από 10-15 λεπτά περίπου, κάποιος την ειδοποίησε αλλά δεν ξέρει. Για το κατά πόσο φορούσε τα γυαλιά του εκείνη τη μέρα είπε ότι δεν θυμάται και σε σχετική υποβολή αρνήθηκε ότι νόμισε ότι ο κατηγορούμενος τον κάβλιασε και πως ο τελευταίος του έκανε το νεύμα της περιστροφής του χεριού το ''τι είναι;''. Είπε δε στη συνέχεια ότι δεν νομίζει να φορούσε γυαλιά γιατί θα του έπεφταν και θα τα γύρευε, ενώ μετά που διερωτήθηκε αν ο συνήγορος αναφέρεται σε γυαλιά του ήλιου ή για να βλέπει και του ελέχθη από το συνήγορο ότι αναφέρεται σε γυαλιά για να βλέπει εξήγησε ότι δεν φορεί γυαλιά για να βλέπει αλλά μόνον για να διαβάζει. Μακριά βλέπει ανέφερε αλλά για να διαβάζει θέλει γυαλιά. Επίσης είπε ότι το άλλο αυτοκίνητο ήταν κοντά του σε απόσταση 4‑5 μέτρα και είδε τη χειρονομία. Ο ίδιος δε του είπε ''κάτσε πάνω'' και κατέβηκε κάτω που το αυτοκίνητο, ερχόταν προς το μέρος του επιθετικά και τον έπιασε από τον λαιμό. Είχε και γδαρσίματα στο λαιμό όταν πήγε στο Νοσοκομείο. Σε υποβολή ότι η διάγνωση του γιατρού που τον είδε στο Νοσοκομείο ήταν εγκαύματα τριβής αμφοτέρων γονάτων, δηλαδή γδαρσίματα στα γόνατα από την πτώση και γίνεται αναφορά στον αριστερό βραχίονα, χωρίς καμία αναφορά για τον λαιμό του, απάντησε ότι είχε μόνο γδαρσίματα. Όταν του λέχθηκε δε ότι ο γιατρός έγραψε για γδαρσίματα στα γόνατα είπε ότι δεν ξέρει τι έγραψε ο γιατρός και αρνήθηκε ότι λέει ψέματα για τον λαιμό του. Για το κτύπημα στον κατηγορούμενο ανέφερε ότι τον χτύπησε όταν ήταν χάμω και ήταν ο ίδιος από κάτω, ενώ για το ξύλο που κρατούσε είπε ότι το έπιασε μετά όταν κατέβηκε και αυτός και του επιτέθηκε. Έπιασε το ξύλο όταν του επιτέθηκε και ταυτόχρονα όπως τον κρατούσε έπεσαν κάτω, πιαστήκαν στα χέρια και βαστούσε το ξύλο. Το βαστούσε την ώρα που του επιτέθηκε, όταν είχαν επαφή και τον έπιασε από τον λαιμό. Το ρόπαλο το έπιασε όταν πιαστήκαν και κατέβηκε που το αυτοκίνητο και έπεσαν ταυτόχρονα χαμέ. Σε υποβολή ότι δεν είναι δυνατόν να πιαστήκαν, να τον κρατούσε από τον λαιμό και να έπεσαν και χαμέ και ύστερα να έπιασε το ξύλο, είπε ότι το βαστούσε από την αρχή. Όταν έπεσαν δε ανέφερε ήταν ο ένας πάνω στον άλλο, κάτω τσιλλιμένος ο ίδιος και πάνω ο κατηγορούμενος. Δεν αποδέχτηκε τη θέση ότι πρώτα τον κτύπησε και μετά βρέθηκαν κάτω, λέγοντας ότι ήταν χάμω και μετά τον χτύπησε και ήταν από κάτω τσιλλιμένος. Για την ματσόλα που ανέφερε ότι έπιασε ο κατηγορούμενος είπε ότι μετά που τους χώρισαν, εβούραν πάνω‑κάτω, έβριζε, εβούρησε ο κόσμος να τον συνεφέρει και πήγε στο αυτοκίνητο, ο ίδιος ούτε που είδε, είπαν άλλοι που άκουσε εκεί ότι κρατούσε μιαν ματσόλα και εκτύπαν το αυτοκίνητο του και μετά ταυτόχρονα εμφανίστηκαν κάτι αστυνομικοί. Σε υποβολή δε ότι ματσόλα δεν υπήρχε είπε ότι δεν τον είδε. Ακολούθως ανέφερε ότι γι' αυτό το περιστατικό κατηγορήθηκε και ο ίδιος στο Δικαστήριο. Η κατηγορία ήταν ότι είχε το ξύλο μέσα στο αυτοκίνητο και δεν θυμάται τις άλλες. Όταν του λέχθηκε ότι με βάση την ανακριτική κατάθεση Τεκμήριο 2, διερευνάτο υπόθεση εναντίον του για οπλοφορία προς διέγερση τρόμου, επίθεση με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης και κακόβουλη ζημιά, διερωτήθηκε που έκανε κακόβουλη ζημιά και είπε ότι δεν ξέρει τι γράφει. Ανέφερε ακόμη ότι παραδέχθηκε, όχι ότι επιτέθηκε αλλά ότι οπλοφορούσε εκείνο το ξύλο. Το ξύλο αυτό δεν συνηθίζει είπε να το έχει μαζί του και απλώς βρέθηκε μέσα στο αυτοκίνητο. Εκείνον τον καιρό ήταν μες το αυτοκίνητο, ήταν ένα διακοσμητικό ξύλο, το οποίο έκαναν σε κάποια δουλειά, δεν το έγραψε στην κατάθεση του αυτό. Ως προς την αναφορά στην κατάθεση του ότι είχε ένα ρόπαλο και όχι ξύλο διακοσμητικό είπε ότι ήταν σαν ρόπαλο. Δεν ξέρει ποιοί χρησιμοποιούν το ρόπαλο. Δεν το χρησιμοποίησε καμιά φορά, δεν είναι ο τύπος της οχλαγωγίας, να επιτεθεί κάποιου ή ας πούμε να κάνει κάτι. Το είχε στο αυτοκίνητο διότι έμεινε από κάποια εργασία και το είχε έτσι σαν σουβενίρ. Όπως κάνουν κάποιοι συλλέκτες κάτι έτσι για σουβενίρ. Και τυχαίως είπε το είχε έτσι δίπλα που τη μαξιλάρα του αυτοκινήτου του. Αρνήθηκε ότι το είχε γι' αυτό τον σκοπό, ακριβώς για να χτυπήσει κάποιον σε περίπτωση συμπλοκής ή διαφωνίας όπως και έγινε και ανέφερε ότι δεν είχε πρόθεση να χτυπήσει κάποιον ή να επιτεθεί κάποιου. Δεν είναι ο τύπος αυτού του είδους. Τέλος, στην υπόθεση που κλήθηκε και πήγε Δικαστήριο δέχτηκε ότι παραδέχτηκε την επίθεση και την οπλοφορία. Εκ συμφώνου κατατεθείσα - Έγγραφο που περιέχει στο πάνω μέρος την παραπομπή από την Αστυνομία του ΜΚ3 για εξέταση και στο κάτω μέρος την έκθεση του γιατρού (κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου του) Τεκμήριο 4: σύμφωνα με τον γιατρό ο ΜΚ3 έφερε εγκαύματα τριβής αμφότερων των γονάτων και εκχύμωση αριστερού βραχίονα και του δόθηκαν οδηγίες. - Κατάθεση του αστυφύλακα XXXXX7 XXXXX Πολυκάρπου, ημερομηνίας 2/10/2013 (κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της) Τεκμήριο 5 : έλαβε μέρος στη διερεύνηση της υπόθεσης και στις 25/05/2013 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, ενώ ακολούθως τον κατηγόρησε γραπτώς. - Η γραπτή κατηγορία του κατηγορουμένου ημερομηνίας 25/5/2013 (κατατέθηκε ως προς το γεγονός της λήψης της) Τεκμήριο
2. - Η ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου ημερομηνίας 25/5/2013 (κατατέθηκε ως προς το γεγονός της λήψης της) Τεκμήριο
3. - Έγγραφο με την παραπομπή του αστυφύλακα 4346 για ιατρική εξέταση και την έκθεση του γιατρού (κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου του) Τεκμήριο
4. Ο κατηγορούμενος ως έχει προαναφερθεί περιορίστηκε σε ανώμοτη δήλωση. Είπε συγκεκριμένα: " Εγώ, ο XXXXX Τσίκκος, έχω ετοιμάσει γραπτώς, με την βοήθεια του δικηγόρου μου, την δήλωση μου σχετικά με την υπόθεση που είμαι κατηγορούμενος. Στις 24/05/13 το απόγευμα, αφού πέρασα από την πρώην σύζυγο μου και παρέλαβα τα 3 μας παιδιά, για να τα πάρω περίπατο στην φιέστα του Απόλλωνα, και ενώ ήμουν στην οδό Μαρίνου Γερολάνου στα φώτα τροχαίας, σταμάτησα στο κόκκινο στη δεύτερη λωρίδα για να στρίψω δεξιά. Τότε είδα ότι χρειάζομαι βενζίνη και ήξερα ένα πρατήριο που βρίσκεται στα αριστερά. Αφού είδα ότι είχε περιθώριο το δικό μου αυτοκίνητο από το αυτοκίνητο στα αριστερά και αρκετή απόσταση από το αντίθετο ρεύμα, έστριψα μπροστά από το αυτοκίνητο στα αριστερά. Τότε ο οδηγός του άλλου αυτοκινήτου άρχισε να κορνάρει συνεχόμενα και να κάνει χειρονομίες. Εγώ νόμισα ότι έγινε κάτι και κατέβηκα από το αυτοκίνητο μου και έγνεψα με το χέρι μου τι έχει. Τότε αυτός κατέβηκε από το αυτοκίνητο κρατώντας ένα ρόπαλο και άρχισε να έρχεται προς τα πάνω μου απειλητικά. Επειδή ξαφνιάστηκα, δεν αντέδρασα και με κτύπησε στο κεφάλι και άρχισα να αιμορραγώ. Πριν κάνει οτιδήποτε άλλο, και επειδή φοβήθηκα για μένα και για τα παιδία μου, προσπάθησα να τον ακινητοποιήσω, πιάνοντας τον από τα χέρια για να τον σταματήσω και να του πιάσω το ρόπαλο. Αφού πιαστήκαμε στα χέρια πέσαμε στο έδαφος κι μείναμε για λίγη ώρα, ώσπου μας χώρισαν άλλοι άνθρωποι που βρίσκονταν εκεί. Αμέσως, βρέθηκαν εκεί δύο αστυνομικοί και προσπαθούσαν να μας απομακρύνουν. Εγώ, ήμουν νευρικός λόγω της επίθεσης που δέχτηκα, αλλά και επειδή οι αστυνομικοί με απομάκρυναν από τα παιδιά μου που εκείνη την ώρα έκλαιγαν και ήταν σοκαρισμένα. Αντέδρασα λάθος προς τους αστυνομικούς αφού δεν ήθελα τα παιδία μου να με βλέπουν με χειροπέδες και πάνω από όλα επειδή τα παιδιά μου έμειναν μόνα τους. Όταν ηρέμησα, ζήτησα συγνώμη από τους αστυνομικούς για την συμπεριφορά μου, αλλά σε καμία περίπτωση δεν επιτέθηκα στον κ. XXXXX Χρήστου. Εγώ απλά αμύνθηκα όταν αυτός μου επιτέθηκε. " Όσον αφορά την επιλογή του αυτή κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. Rv. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v.The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). MK1 Αστ. XXXXX6 XXXXX Βασιλείου Η μάρτυρας αναφέρθηκε στις ενέργειες της που ουσιαστικά έχουν να κάνουν με τη λήψη μιας ανακριτικής κατάθεσης. Η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. ΜΚ2 Λοχ. XXXXX7 XXXXX Κανάρη Ο μάρτυρας αυτός έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Απάντησε άμεσα και ευθέως στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, όπου ανέφερε δε ότι δεν θυμόταν ήταν λογικό ένεκα του χρόνου που παρήλθε από τα γεγονότα μέχρι την κατάθεση του στο Δικαστήριο. Εν πάση περιπτώσει ότι άλλο θα πρέπει θεωρώ να σημειωθεί είναι πως η αξιοπιστία του μάρτυρα ουδόλως έχει κλονιστεί εκ της αντεξέτασης που έτυχε. Με αυτά υπόψη κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία του. ΜΚ3 XXXXX Χρίστου Έχω παρακολουθήσει τον παραπονούμενο πολύ προσεκτικά ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του. Η εντύπωση που άφησε στο Δικαστήριο είναι πως δεν έλεγε την αλήθεια. Κατ' αρχήν να πω ότι η θέση του ότι ο κατηγορούμενος τον έπιασε από το λαιμό και είχε γδαρσίματα στο λαιμό δεν επιβεβαιώνεται από την έκθεση του ιατρού που τον εξέτασε τεκμ.4. Αν υπήρχαν τέτοια γδαρσίματα, με δεδομένο ότι η εξέταση έγινε στη βάση του ισχυρισμού του παραπονούμενου ότι κτυπήθηκε από άλλο πρόσωπο, όπως αναφέρεται και στο πιστοποιητικό, ο γιατρός θα τα κατέγραφε, όπως κατέγραψε ότι άλλο εντόπισε. Είναι λογικό δε ότι αν υπήρχαν γδαρσίματα στο λαιμό, σ' ένα τόσο εμφανές σημείο δηλαδή, ο γιατρός θα τα εντόπιζε και θα τα κατέγραφε. Η μη αναφορά τέτοιων γδαρσιμάτων ευθέως αναφέρω θέτει σε αμφιβολία την εκδοχή του κατηγορούμενου για το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα την επίδικη μέρα, ενώ να υπενθυμίσω ότι σε υποβολή ότι ο γιατρός δεν έγραψε κάτι τέτοιο αλλά μόνον γδαρσίματα στα γόνατα η απάντηση που είχε να δώσει ο παραπονούμενος, γενικά και αόριστα, ήταν ότι δεν ξέρει τι έγραψε ο γιατρός. Ο παραπονούμενος ακόμη αντιλήφθηκα να υπεκφεύγει και να προσπαθεί σε σειρά ερωτήσεων ν' αποφύγει ν' απαντήσει το αυτονόητο με βάση όσα είχε αναφέρει, ότι δηλαδή κατέβηκε κρατώντας το ρόπαλο στα χέρια του. Κάτι που στην πορεία της αντεξέτασης σημειώνεται παραδέχτηκε. Αυτή του η στάση και η μη παροχή ευθέως καθαρών απαντήσεων δημιούργησε μια αρνητική εικόνα και ερωτηματικά βέβαια ως προς το λόγο που το κάνει εν σχέση πάντα με την εκδοχή που προώθησε στην κατάθεση του και βεβαίως στο Δικαστήριο. Επίσης μια έντονη προσπάθεια υπεκφυγής παρατήρησα γενικότερα για το θέμα της αναφοράς στην κατάθεση του σε ρόπαλο εν σχέση με την αναφορά στη μαρτυρία του για διακοσμητικό ξύλο αλλά και για το σκοπό της ύπαρξης αυτού του ροπάλου στο αυτοκίνητο. Εκτός βέβαια του ότι δεν έδωσε καμία λογική εξήγηση γιατί στην κατάθεση του αναφέρθηκε ευθέως σε ρόπαλο ενώ στη μαρτυρία του μίλησε για διακοσμητικό ξύλο, σουβενίρ κλπ, δεν είναι ούτε αντιληπτό γιατί χρειαζόταν να έχει ένα τέτοιο σουβενίρ, όπως το χαρακτήρισε, δίπλα από τη μαξιλάρα του στο αυτοκίνητο. Επίσης δεν έπεισε ούτε για την υποτιθέμενη άγνοια του ποιοι χρησιμοποιούν ρόπαλο. Είναι προφανές θεωρώ έχοντας όλα αυτά υπόψη ότι ο παραπονούμενος έλεγε ψέματα και απλά ήθελε να πείσει με αυτά ότι είχε τυχαία ένα ξύλο στο αυτοκίνητο. Σε κάθε περίπτωση δεν μπορώ να δεχτώ τη θέση του για το λόγο της ύπαρξης του στο αυτοκίνητο αλλά ούτε και όσα ανέφερε για τη μη ύπαρξη πρόθεσης να κτυπήσει κάποιον διότι η αντίδραση του κατεβαίνοντας από το αυτοκίνητο και η σκέψη του άμεσα να πιάσει μαζί του το ρόπαλο αυτό δείχνει στο Δικαστήριο το λόγο που το είχε αλλά και τις προθέσεις του. Εξάλλου παραδέχτηκε στο Δικαστήριο κατηγορία οπλοφορίας προς διέγερση τρόμου. Ίσως εκ του περισσού αναφέρω επίσης ότι ένα αθώο μυαλό, όπως ήθελε να παρουσιάσει τον εαυτό του ο κατηγορούμενος, όταν θα κατεβεί από το αυτοκίνητο έστω έχοντας ανταλλάξει προηγουμένως με κάποιον άλλο οδηγό κάποιες υβρισίες το πρώτο πράγμα που θα σκεφτεί δεν είναι θεωρώ να αρπάξει το σουβενίρ που έχει δίπλα στη μαξιλάρα του, το οποίο τυγχάνει να είναι ένα ρόπαλο, για ν' αμυνθεί υποτίθεται. Τέλος, θ' αναφερθώ και στο θέμα της δικής του καταδίκης. Στο τέλος της αντεξέτασης του δέχτηκε ότι εκτός από την οπλοφορία παραδέχτηκε και την κατηγορία της επίθεσης. Παρεμβάλλω ότι ερωτώμενος σε προηγούμενο στάδιο της αντεξέτασης έλεγε ότι δεν θυμάται άλλη κατηγορία πλην της οπλοφορίας και μάλιστα αρνήθηκε ότι παραδέχτηκε κατηγορία επίθεσης, κάτι που τελικά φάνηκε ότι δεν ήταν αλήθεια. Αν και δεν έχουν τεθεί οιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με την υπόθεση που αντιμετώπισε ο κατηγορούμενος, αυτό που θα πω εδώ είναι ότι η παραδοχή του και σε κατηγορία για επίθεση τουλάχιστον δημιουργεί αμφιβολία ως προς την εκδοχή του στο Δικαστήριο, μέσα από την οποία προώθησε τη θέση ότι δέχτηκε την επίθεση του κατηγορούμενου και ουσιαστικά ο ίδιος ήταν σε θέση άμυνας. Όλα τα πιο πάνω σημειώνω οδηγούν το Δικαστήριο να καταλήξει πως ο παραπονούμενος δεν είπε την αλήθεια και εν πάση περιπτώσει υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες για την εκδοχή του. Συνεπώς η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Όσον αφορά την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου αυτό που κατά την κρίση μου θα πρέπει ν' αναφερθεί είναι πως σε ότι αφορά το επίδικο συμβάν με τον παραπονούμενο ΜΚ3 και παρά το ότι ο κατηγορούμενος δεν έδωσε ένορκη μαρτυρία και δεν δοκιμάστηκε η αξιοπιστία της μαρτυρίας του μέσα από τη βάσανο της αντεξέτασης, εντούτοις ακριβώς ενόψει των διαπιστώσεων του Δικαστηρίου εν σχέση με τον ΜΚ3 και με βάση όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω στα πλαίσια αξιολόγησης της μαρτυρίας του δεν αποκλείω τα πράγματα να εξελίχθηκαν μεταξύ των δύο όπως ο κατηγορούμενος αναφέρει στην δήλωση του, που συνάδουν σημειώνω και με όσα ανέφερε στην κατάθεση του. Όσον αφορά τη μαρτυρία που κατατέθηκε εκ συμφώνου ή και τα τεκμήρια 4, 5 και 8 που κατατέθηκαν εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου τους δεν χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί τίποτε περισσότερο πέραν του ότι αυτή θεωρείται δεδομένη (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Αντρέα και Άλλων ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 498, 501, Γιαννίδης v. Αστυνομίας, Ποιν.Εφ.7007

(2002)2 Α.Α.Δ. 143), γίνεται αποδεκτή και αποτελεί τα ευρήματα του Δικαστηρίου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Όπως γίνεται αντιληπτό η απόρριψη της μαρτυρίας του παραπονούμενου ΜΚ3 κρίνει και το αποτέλεσμα της υπόθεσης αφού ο Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να καταλήξει σε ευρήματα επί της ουσίας των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στις κατηγορίες 1, 3 και

1. Έχω προβληματιστεί μόνον σημειώνω για την 6η κατηγορία ενόψει της μαρτυρίας Κανάρη (ΜΚ2) και πιο συγκεκριμένα ένεκα της αναφοράς του ότι ο κατηγορούμενος κτυπούσε με τα χέρια του το αυτοκίνητο του άλλου οδηγού. Όμως δεν έχω καμία μαρτυρία ενώπιον μου για την πρόκληση οιασδήποτε ζημιάς στο αυτοκίνητο του παραπονούμενου, ΜΚ
2. Η κατάληξη σε εύρημα για ζημιά επειδή κτυπούσε με τα χέρια του στο αυτοκίνητο θα ήταν θεωρώ εικασία και τούτο δεν είναι επιτρεπτό σε ποινική διαδικασία. Συνοψίζοντας λοιπόν αναφέρω πως εφόσον η πρόκληση ζημιάς είναι συστατικό στοιχείο του αδικήματος (βλ. άρθρο 324

(1)του Κεφ.154) και τέτοια ζημιά δεν έχει αποδειχθεί, συνεπάγεται πως δεν έχει αποδειχθεί ούτε το συγκεκριμένο αδίκημα. Πριν αφήσω την απόφαση μου νιώθω την ανάγκη να πω και το εξής. Η μαρτυρία Κανάρη (ΜΚ2) δείχνει σαφώς μιαν απαράδεκτη συμπεριφορά του κατηγορούμενου. Όμως αφορά αφενός χρόνο αμέσως μετά το συμβάν με τον παραπονούμενο (ΜΚ3) και αφετέρου δεν μπορεί με βάση αυτήν να εξαχθούν συμπεράσματα εν σχέση με το πώς ακριβώς εξελίχθηκαν τα πράγματα προηγουμένως μεταξύ κατηγορούμενου και ΜΚ3. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 1, 3 και 6 και συνεπώς ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται στις κατηγορίες αυτές. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο