Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. Έλληνα κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2282/16, 2/5/2018

Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. Έλληνα κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2282/16, 2/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2018:9 ΣΤΟ MONIMO ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: T. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Α. Κονή, Α.Ε.Δ. T. Kατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2282/16 Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α - εναντίον -

1. XXXXX Έλληνα
2. XXXXX Λοή
3. XXXXX Παύλου
4. XXXXX Αριστοτέλους
5. XXXXX Δημητρίου
6. XXXXX Κορνηλίου
7. XXXXX Ξενοφώντος
8. XXXXX Καλλινίκου
9. XXXXX Μαυρέα
10. XXXXX Μακρή
11. XXXXX Μουζουρίδη Κατηγορουμένων 02.05.2018 Για τη Δημοκρατία: κα Γ. Ιωαννίδου με κα Ο. Σοφοκλέους Κατηγορούμενος 1 παρών, γι' αυτόν: κ. Σ. Μάτσας Κατηγορούμενος 2 παρών, γι' αυτόν: κ. Π. Αγγελίδης Κατηγορούμενος 3 παρών, γι' αυτόν: κ. Π. Αγγελίδης Κατηγορούμενος 4 παρών, γι' αυτόν: κ. Δ. Λοχίας για κ. Ε. Πουργουρίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ex tempore) Οι κατηγορούμενοι στην υπό κρίση υπόθεση αντιμετωπίζουν μεγάλο αριθμό κατηγοριών, σύνολο 115 κατηγορίες, που αφορούν τα αδικήματα της πλαστογραφίας, κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, συνωμοσίας, εξασφάλισης πίστωσης με ψευδείς παραστάσεις και νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Η ακρόαση της υπόθεσης άρχισε προ πολλού, αναλώθηκαν πέραν των τριάντα δικασίμων και η διαδικασία δεν έχει μέχρι σήμερα ολοκληρωθεί. Αντικείμενο των κατηγοριών είναι έντεκα δάνεια, Τεκμήρια 2 -
12. Η Κατηγορούσα Αρχή επιχειρεί να παρουσιάσει μαρτυρία για να καταδείξει ότι ο σκοπός για τον οποίο είχαν συναφθεί τα δάνεια, Τεκμήρια 9 - 12, δεν ήταν αυτός που είχε καταγραφεί στις αντίστοιχες αιτήσεις δανείων. Συγκεκριμένα, ζητά όπως παρουσιάσει μαρτυρία που αφορά μεγάλο αριθμό μεταχρονολογημένων επιταγών για να καταδείξει ότι ο λόγος που είχαν συναφθεί τα τέσσερα δάνεια, Τεκμήρια 9 - 12, δεν ήταν ο σκοπός που καταγράφεται στις πιο πάνω αιτήσεις αλλά η κάλυψη των υπερβάσεων που είχε δημιουργηθεί λόγω της κατάθεσης των μεταχρονολογημένων αυτών επιταγών οι οποίες τελικά δεν τιμήθηκαν. Το Δικαστήριο με δική του πρωτοβουλία ζήτησε από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής να πληροφορηθεί τη σχέση της μαρτυρίας αυτής με τα επίδικα θέματα και συγκεκριμένα με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι τέσσερις κατηγορούμενοι. Η ευπαίδευτη εκπρόσωπος παρέπεμψε το Δικαστήριο στην κατηγορία 64 και εντεύθεν, κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της πλαστογραφίας. Παρενθετικά παρατηρούμε ότι οι κατηγορίες που αφορούν πλαστογραφία και σχετίζονται με τα δάνεια, Τεκμήρια 9 - 12, είναι οι κατηγορίες 73, 82, 91 και
13. Έχουμε εξετάσει το θέμα το οποίο εγείρεται. Εν πρώτοις παρατηρούμε ότι πουθενά στις λεπτομέρειες των αδικημάτων των κατηγοριών στις οποίες η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής μας παρέπεμψε, δεν γίνεται μνεία στα γεγονότα τα οποία αυτή έχει επικαλεστεί. Εξετάσαμε περαιτέρω και τα αδικήματα που αφορούν ψευδείς παραστάσεις και σχετίζονται με τα επίδικα δάνεια, Τεκμήρια 9 - 12 καθότι στην ουσία εκείνο που ανέφερε ήταν ότι οι δηλώσεις που κατεγράφησαν στις αιτήσεις δανείων και αφορούσαν το σκοπό των δανείων ήταν ψευδείς. Διαπιστώνουμε ότι ούτε και στις λεπτομέρειες των αδικημάτων αυτών γίνεται οποιαδήποτε μνεία στα ό,σα έχει επικαλεστεί η κα Ιωαννίδου, ήτοι ότι ο σκοπός που συνήφθησαν τα δάνεια ήταν διαφορετικός από το σκοπό που καταγράφεται στις αιτήσεις δανείου και ότι αυτό αποτελούσε ψευδή παράσταση. Αντιθέτως, αυτό το οποίο καταγράφεται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων είναι ότι η ψευδής παράσταση συνίστατο στην παρουσίαση ψευδούς εκτίμησης ακινήτου, ήτοι των ακινήτων που δόθηκαν για σκοπούς εξασφάλισης των δανείων. Αποτελεί θεμελιώδη νομική αρχή του δικαίου της απόδειξης ότι όλη η μαρτυρία που είναι ικανοποιητικά σχετική με τα επίδικα θέματα γίνεται δεκτή ενώ η μαρτυρία που είναι άσχετη ή μη ικανοποιητικά σχετική, δεν γίνεται δεκτή. «Σχετικό» είναι κάθε γεγονός που συνθέτει και περιβάλλει τη διάπραξη του αδικήματος και των μαρτύρων που καταθέτουν γι' αυτά[1]. Την κλασσική ερμηνεία του τι είναι σχετικό και τι όχι, την εντοπίζουμε στο άρθρο 1 του Stephen's Digest of the Law of Evidence (12η έκδοση), το οποίο παραθέτουμε αυτολεξεί κατωτέρω: «. Any two facts to which it is applied are so related to each other that according to the common course of events one either taken by itself or in connection with other facts proves or renders probable the past, present or future existence or non existence of the other.» Στην υπόθεση Byrne v. R.[2] λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «As a general rule the prosecution is entitled to adduce evidence that is sufficiently relevant to an issue in the case as advanced by the prosecution. But all that is irrelevant or is not sufficiently relevant to the case as put should, generally speaking, be excluded. (See Cross & Tapper on Evidence 8th edition page 56: Hollington v Hewthorn & Co [1943] 1 KB 587 at 594 per Goddard LJ). The second part of this principle must be particularly observed where the admission of irrelevant evidence (which, by definition, is not probative of the alleged offence) is likely to be prejudicial to the defendant.»[3] Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μας, καταλήγουμε ότι δεν έχει αποδειχθεί η σχετικότητα της εν λόγω μαρτυρίας με τα επίδικα θέματα. Τυχόν έγκριση του αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής θα έθετε τη δίκη εκτός των ορθών πλαισίων και θα την εκτροχίαζε. Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι ακόμη και μαρτυρία που είναι περιθωριακά σχετική, μπορεί να μην γίνει δεκτή από το Δικαστήριο εάν αυτή θα εκτροχίαζε τη δίκη και θα αποσπούσε τη σκέψη του Δικαστηρίου από την ουσία της υπόθεσης. Αναφορικά με το πιο πάνω θέμα ήτοι το δυσμενή επηρεασμό της δίκης από την αποδοχή μαρτυρίας που είναι απλώς περιθωριακά σχετική, καθοδηγητικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα του Blackstone's Criminal Practice[4], στο οποίο τονίζεται το ενδεχόμενο η αποδοχή της μαρτυρίας αυτής να αποβεί σε βάρος της δίκαιης δίκης. Διαβάζουμε σχετικά τα πιο κάτω: «. Evidence of marginal relevance may be excluded on the grounds that it would lead to a multiplicity of subsidiary issues, involving the court in a protracted investigation and distracting it from the main issue (see A-G v. Hitchcock