Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χρίστου, Αρ. Υπόθεσης: 18955/16, 31/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:B105 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Φυλακτού, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 18955/16 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού εναντίον XXXXX Χρίστου Κατηγορούμενου ---------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 31.5.2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Μ. Κουτσόφτας Κατηγορούμενος παρών, γι' αυτόν η κα Μ. Νεοφύτου Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος μετά από δική του παραδοχή στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Tην κυρίως υπόθεση αφορούν οι κατηγορίες 1-7 που αφορούν κατάχρηση εξουσίας κατά παράβαση των άρθρων 105 και 35 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων της 18955/16, ο κατηγορούμενος, όντας Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου Κολοσσίου, κατά κατάχρηση της εξουσίας που αναγόταν στα καθήκοντα του, ενήργησε αυθαίρετη πράξη που παράβλαπτε τα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή διενεργούσε πληρωμές από το ταμείο του Κοινοτικού Συμβουλίου χωρίς νόμιμη απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου και ερήμην αυτού και χωρίς ενημέρωση και έγκριση του Έπαρχου, όπως εισφορές σε πολιτιστικούς ή άλλους συλλόγους. Η δεύτερη κατηγορία αφορά ανάθεση εργασιών ή αγορά εκ μέρους του Κοινοτικού Συμβουλίου υπηρεσιών ερήμην του Κοινοτικού Συμβουλίου και κατά παράβαση του περί του Συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών νόμου, όπως η απευθείας ανάθεση του καθαρισμού των οικοπέδων και ανοικτών χώρων της κοινότητας σε εργολάβο. Η τρίτη κατηγορία αφορά την άρνηση να περιλαμβάνει στην ημερησία διάταξη και να συζητήσει στην συνεδρίαση του Κοινοτικού Συμβουλίου ζητήματα που έθεταν τα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου. Η τέταρτη κατηγορία αφορά την άρνηση ως εκτελεστική αρχή του Κοινοτικού Συμβουλίου να υλοποιήσει αποφάσεις της πλειοψηφίας του Κοινοτικού Συμβουλίου. Η πέμπτη κατηγορία αφορά ότι προέβηκε σε μονομερείς ενέργειες χωρίς να έχει προηγηθεί διαβούλευση και λήψη απόφασης από το Κοινοτικό Συμβούλιο. Η έκτη κατηγορία αφορά στο ότι αγνοούσε τις οδηγίες του Έπαρχου, είτε αυτές καταγράφονταν σε επιστολές κατά την εξέταση παραπόνων εναντίον του, είτε του δίνονταν προφορικά σε επίπεδο συσκέψεων με την αναπληρωτή Έπαρχο και η έβδομη κατηγορία αφορούσε στο ότι αγνοούσε τις παρατηρήσεις του Έπαρχου κατά τον έλεγχο της νομιμότητας των αποφάσεων του Κοινοτικού Συμβουλίου. Ως προς την υπόθεση 14243/15 που λήφθηκε υπόψη στα πλαίσια αυτής και συγκεκριμένα η δεύτερη κατηγορία, αφορά στο ότι ο κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο, εσκεμμένα ανυπάκουσε σε νόμο για τη διενέργεια πράξης απαγορευμένης από αυτό, η οποία αφορά το κοινό, δηλαδή ανυπάκουσε σε διατάξεις νόμων που επιβάλλουν καθήκον, όπως αυτό προβλέπεται στους νόμους περί του συντονισμού και διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών νόμου 12(Ι)/2006 και γενικών αρχών του Διοικητικού Δικαίου που πρέπει να διέπουν τη δράση της Δημόσιας Διοίκησης Νόμου δηλαδή 158(Ι)/1999 και του Περί της Διοίκησης Κοινοτήτων Νόμου 86/
- Ως προς την υπόθεση 2305/18 που επίσης λήφθηκε υπόψη και αφορά την πρώτη κατηγορία, αφορά τη μη τήρηση λογαριασμών κατά παράβαση του Περί Κοινοτήτων Νόμου άρθρων 2, 70
(3), 71 και 72 και συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος, όντας κοινοτάρχης στο χωριό Κολόσσι, παράλειψε να υποβάλει στο Γενικό Ελεγκτή της Δημοκρατίας τελικούς λογαριασμούς των οικονομικών καταστάσεων για την περίοδο που αναγράφεται στο κατηγορητήριο, πιστοποιημένους από τον γραμματέα ή άλλο εξουσιοδοτημένο πρόσωπο. Bεβαίως όπως αναφέρθηκε στα γεγονότα, o κατηγορούμενος έδωσε την παραίτηση του στην ημερομηνία που αναγράφεται και που εμπίπτει στην πιο πάνω περίοδο. Τα γεγονότα των υποθέσεων αυτών έχουν κατατεθεί γραπτώς μεν, αλλά δεν αφορούν όμως την έκταση που αφορούν τις επίδικες κατηγορίες, έχοντας υπόψη ότι αριθμός κατηγοριών έχουν διακοπεί, αλλά και αφορούν γενικά ενέργειες που έχει κάνει η αστυνομία και ισχυρισμούς που αναφέρονται σε καταθέσεις ατόμων όπου λήφθηκαν καταθέσεις και που ήταν είτε εμπλεκόμενα μέρη, είτε πρόσωπα τα οποία ανακρίθηκαν ή έδωσαν κατάθεση ως παραπονούμενοι. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν τα λαμβάνει υπόψη στο σύνολο τους αυτά τα γεγονότα, αλλά το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τα γεγονότα όπου όπως αυτά καταγράφονται στο κείμενο που κατατέθηκαν, με τις διευκρινίσεις που δόθηκαν μετά από απαίτηση του Δικαστηρίου και που έχουν αποκρυσταλλωθεί, χωρίς βεβαίως το Δικαστήριο να τα παραθέτει αυτολεξεί τα γεγονότα αλλά παραθέτοντας τον πυρήνα από τα γεγονότα που έχουν ως ακολούθως, χωρίς βεβαίως να σημαίνει ότι παραγνωρίζονται λοιπά γεγονότα που αφορούν αποκλειστικά και μόνο πάντα τις επίδικες κατηγορίες. Έχει παραλειφθεί αλληλογραφία από την Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού όπου αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος πλέον, τότε τέως Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου του Συνοικισμού ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του προέβαινε σε διάφορες πράξεις ή παραλείψεις που ενδέχεται να συνιστούν ποινικά αδικήματα και όπως διαφάνηκε, έχουν προκύψει τα αδικήματα που αφορούν πάντα τις επίδικες κατηγορίες, δηλαδή ο κατηγορούμενος όντας κοινοτάρχης διενεργούσε πληρωμές από το ταμείο του Κοινοτικού Συμβουλίου χωρίς νόμιμη απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου και ερήμην αυτού και χωρίς ενημέρωση και έγκριση του Έπαρχου όπως π.χ. εισφορές σε πολιτιστικούς ή άλλους συλλόγους, γινόταν ανάθεση εργασιών ή αγορά εκ μέρους του Κοινοτικού Συμβουλίου υπηρεσιών ερήμην του Κοινοτικού Συμβουλίου και κατά παράβαση του περί του συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων, έργων, προμηθειών και υπηρεσιών νόμου όπως π.χ. η απευθείας ανάθεση του καθαρισμού των οικοπέδων και ανοικτών χώρων της κοινότητας σε εργολάβο. Ο κατηγορούμενος, όντας κοινοτάρχης, αρνείτο να περιλάβει στην ημερήσια διάταξη και να συζητήσει στην ημερήσια διάταξη ζητήματα που έθεταν τα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου για τις ενέργειες του κοινοτάρχη ή ζητούσαν εξηγήσεις σχετικά με παρατηρήσεις της Γενικής Ελέγκτριας για τα θέματα της αρμοδιότητας της και του Έπαρχου επί της νομιμότητας των αποφάσεων του Κοινοτικού Συμβουλίου ή επί καταγγελιών που εξετάζει ο Έπαρχος εναντίον του. Ο κατηγορούμενος, όντας πάντα κοινοτάρχης, αρνείτο ως εκτελεστική αρχή του Κοινοτικού Συμβουλίου, να υλοποιήσει αποφάσεις της πλειοψηφίας του Κοινοτικού Συμβουλίου, παραβιάζοντας την κείμενη νομοθεσία και ειδικότερα την απόφαση της πλειοψηφίας του Κοινοτικού Συμβουλίου για συμπλεγματοποίηση των υπηρεσιών αποκομιδής σκυβάλων με την ενορία Αποστόλου Λουκά, στην οποία δεν αποδέχθηκε ο κατηγορούμενος και ανάθεσε την αποκομιδή σε ιδιώτη εργολάβο, χωρίς την προκήρυξη δημόσιας προσφοράς και ερήμην του Κοινοτικού Συμβουλίου. Επιπλέον η Επαρχιακή Διοίκηση κάλεσε επανειλημμένα το Κοινοτικό Συμβούλιο να προκηρύξει δημόσιες προσφορές για την αποκομιδή των σκυβάλων και να ανακληθεί η παράνομη πρόσληψη και αγορά υπηρεσιών καθαριότητας κ.λ.π. Τα όσα αναφέρονται στα γεγονότα και που αφορούν το θέμα της καθαριότητας, ο κατηγορούμενος, όντας κοινοτάρχης, αγνοούσε τις οδηγίες του Έπαρχου, είτε αυτές καταγράφονται σε επιστολές κατά την εξέταση παραπόνων εναντίον του, είτε του δίνονταν προφορικά σε επίπεδο συσκέψεων με την Αναπληρωτή Έπαρχο. Υπάρχουν και άλλα θέματα που αφορούν καθαριότητα και αφορούν ουσιαστικά τις ίδιες κατηγορίες και γενικά τις μονομερείς ενέργειες εκ μέρους του κατηγορούμενου. Ως προς τα γεγονότα της 2305/18 είναι πολύ πιο απλά τα πράγματα δηλαδή ο κατηγορούμενος δεν απέστειλε, δεν υπόβαλε στο Γενικό Ελεγκτή τις οικονομικές καταστάσεις κατά την επίδικη περίοδο, βεβαίως δόθηκε διευκρίνηση ότι ο κατηγορούμενος υπέβαλε την παραίτηση του λίγο πριν την λήξη της πιο πάνω περιόδου. Ο κατηγορούμενος όντας κοινοτάρχης, δεν έλαβε υπόψη το Κοινοτικό Συμβούλιο ως κοινοτικό όργανο στην λήψη αποφάσεων και παραλείπονταν οδηγίες της Επαρχιακής Διοικήσεως και αρνείτο να περιλαμβάνει στην ημερήσια διάταξη και να συζητήσει στις συνεδρίες του Συμβουλίου ζητήματα που έθεταν τα υπόλοιπα μέλη του Συμβουλίου. Ως προς τα γεγονότα της 14243/15 αυτά έχουν ένα συνολικό και ενιαίο χαρακτήρα και που αφορούν τη δεύτερη κατηγορία και στα γεγονότα όπως κατατέθηκαν γραπτώς με το διακριτικό αριθμό Σ/758/14 και διαφαίνονται στις σελ. 1-4 και 6-13 η διαδικασία που ακολουθήθηκε σε σειρά έργων που έγιναν στην Κοινότητα τότε Κολοσσίου για έργα στα οποία όμως δεν έχει προκηρυχθεί διαγωνισμός, ούτε έχουν ζητηθεί προσφορές με βάση την κείμενη νομοθεσία, έτσι ώστε να εξεταστεί από το Κοινοτικό Συμβούλιο και να ληφθεί απόφαση για να κατακυρωθεί η οποιαδήποτε υπηρεσία με την πιο συμφέρουσα τιμή και αναγράφονται στις λεπτομέρειες των γεγονότων τα έργα που έγιναν χωρίς να τηρηθεί η πιο πάνω διαδικασία και που είχαν ως κύριο άξονα και πυλώνα τις μονομερείς ενέργειες που γίνονταν εκ μέρους του κατηγορούμενου, ήτοι την ανάθεση των εν λόγω έργων και την εκτέλεση αυτών. Όπως το Δικαστήριο έχει αναφέρει προηγουμένως, τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έχουν τεθεί γραπτώς και έχει αναφερθεί πιο πάνω ο πυρήνας των γεγονότων, διότι όπως τέθηκαν γραπτώς τα γεγονότα με τις αποκρυσταλλώσεις αμφοτέρων των ευπαιδεύτων συνηγόρων, το Δικαστήριο επικεντρώνεται στον πυρήνα των επίδικων κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και συνακόλουθα τα λοιπά γεγονότα δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη στα πλαίσια της παρούσας απόφασης για επιβολή ποινής. Ως προς τη σοβαρότητα των αδικημάτων αυτή είναι δεδομένη και αυτή αντικατοπτρίζεται μέσα από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Δεν έχει αμφισβητηθεί η σοβαρότητα των αδικημάτων και αυτό είναι προς τιμή της ευπαιδεύτου συνηγόρου του κατηγορουμένου. Ειδικότερα στις κατηγορίες της 18955/16 το ανώτερο όριο ποινής είναι 3 χρόνια. Στην 14243/15, 2 χρόνια ή χρηματική ποινή £500 όπως ήταν τότε και στην 2305/16, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζεται η σοβαρότητα του αδικήματος, αλλά το ανώτερο όριο ποινής είναι μόνο χρηματική ποινή ήτοι £500 όπως ήταν τότε. Η ιδιαιτερότητα της υπόθεσης είναι δεδομένη, καθότι αφορά ζήτημα που άγεται του δημοσίου βίου και γενικά στην κατοχή αξιώματος και συγκεκριμένα του κοινοτάρχη από τον κατηγορούμενο. Όμως η παρούσα περίπτωση πρέπει να διακριθεί από τις περιπτώσεις που έθεσε η νομολογία, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζονται τα μηνύματα της νομολογίας και η σοβαρότητα των αδικημάτων, καθότι όπως τέθηκε στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γεώργιου Μιχαηλίδη κ.α. ν. Δημοκρατίας, ποινικές εφέσεις 125 και άλλες του 2017 ημερ. 26.4.2018, όπου σε εκείνη την υπόθεση όπου ήταν πολύ σοβαρότερες οι κατηγορίες και τα αδικήματα αφορούσαν άμεση επιδίωξη και αποκόμιση οικονομικού οφέλους, αλλά υπήρχε και κατηγορία για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες πράξεις, πράγμα που δεν υπάρχει στην παρούσα περίπτωση και σαφώς διαφοροποιείται η παρούσα περίπτωση από εκείνη την υπόθεση, όμως το Ανώτατο Δικαστήριο στην εν λόγω υπόθεση, κάνοντας παραπομπή στην πολύ γνωστή απόφαση Μαλληκίδη ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 40/15 ημερ. 25.11.16, δόθηκε το μήνυμα ότι οποιοσδήποτε αξιωματούχος του κράτους δεν πρέπει να φέρεται κατώτερος των καθηκόντων του και θα πρέπει να εκτελεί ο καθένας το καθήκον του ως θεσμικός θεματοφύλακας των συμφερόντων των πολιτών και όχι ως καταχραστής αυτών. Βέβαια το Δικαστήριο υπερτονίζει ότι η παρούσα περίπτωση διαφέρει, καθότι δεν υπήρξε άμεση επιδίωξη και αποκόμιση οικονομικού οφέλους. Όμως το μήνυμα που θα πρέπει να δώσει η έδρα όπως και κάθε έδρα, προφανώς είναι το ακόλουθο, ένας αξιωματούχος του κράτους, οποιασδήποτε εξουσίας, δηλαδή είτε της Νομοθετικής, είτε της Εκτελεστικής, είτε της Δικαστικής, θα πρέπει να ασκεί καθήκον που του ανάθεσε η πολιτεία επ' ονόματι της οποίας ασκείται η εξουσία. Θα πρέπει να υπάρχει ταπεινότητα, αίσθημα δικαίου, να υπάρχει συμμόρφωση με την έννομη τάξη, να λογοδοτεί στους ιεραρχικά ανώτερους, να υπάρχει διαφάνεια και να μην ενεργεί ως ο ένας και απόλυτος άρχοντας. Θα πρέπει να ακούει υπομονετικά και με ταπεινότητα, να συνδιαλέγεται, να συζητά και να δρα δημοκρατικά και με σεβασμό στους θεσμούς και στα πρόσωπα, χωρίς καμιά διάκριση. Οφείλει να παραδώσει καλύτερη κατάσταση από αυτή που παρέλαβε και να μην λησμονεί ότι τη θέση την δανείστηκε από τον επόμενο, σε μια δημοκρατική κοινωνία όπου οι άρχοντες εκλέγονται με ψηφοφορία με το δικαίωμα της ψήφου που κατακτήθηκε με θυσίες και θα πρέπει να γίνει σεβαστή, να υπηρετεί το νόμο και την κοινωνία και όχι να καταχράται της θέσης και να μην γίνεται κατάχρηση, όποια και να είναι η φύση και η έκταση της. Η οποιαδήποτε θέση είναι θέση προσφοράς και υπηρεσίας και όχι έκφραση απολυταρχικών σκέψεων και υλοποίησης αυτών. Δεν είναι τυχαίο όπου από τα αρχαία χρόνια υπήρχε το εξής γνωμικό: «Τον άρχοντα τριών δει μέμνησθαι. Πρώτον ότι ανθρώπων άρχει, δεύτερον ότι κατά νόμους άρχει και τρίτον ότι ου αεί άρχει». Αυτά ως προς τη σοβαρότητα των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης αλλά και των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος, από την άλλη όμως, το Δικαστήριο έρχεται να εξατομικεύσει τη ποινή που θα επιβληθεί στο κατηγορούμενο. Αποτελεί ένα εξαιρετικά πολύ δύσκολο και λεπτό έργο για το Δικαστήριο και ίσως από τα δυσκολότερα, καθότι καλείται να επιβάλει τέτοια ποινή δίδοντας πολλαπλά μηνύματα, δηλαδή ότι το αδίκημα δεν πρέπει να παραμένει ατιμώρητος, αλλά η ποινή θα πρέπει να αρμόζει στο πρόσωπο του κάθε συγκεκριμένου παραβάτη. Καμιά ποινή δεν πρέπει να θεωρείται εκ των προτέρων προκαθορισμένη είτε ως προς το είδος, είτε ως προς την έκταση αυτής. Βεβαίως, όσο σοβαρό και να είναι ένα αδίκημα, δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου να εξατομικεύσει την ποινή και το δικαίωμα του κατηγορούμενου να έχει τέτοια ποινή. Βεβαίως, σε σοβαρά αδικήματα σε αρκετές περιπτώσεις οι προσωπικές περιστάσεις δεν μπορούν να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών και σε πολύ πιο σοβαρά αδικήματα, αυτές έχουν περιθωριακό χαρακτήρα και βαρύτητα. Πάρα πολύ σοβαρά το Δικαστήριο έχει λάβει υπόψη του τους εξής παράγοντες, οι οποίοι επέδρασαν δραστικά στο ύψος της ποινής, όχι όμως ως προς το είδος της ποινής. Έχω λάβει υπόψη μου την παραδοχή του κατηγορούμενου, την οποία θεωρώ άμεση, καθότι αυτή έλαβε χώρα μετά από την αποκρυστάλλωση πλέον του κατηγορητηρίου, δηλαδή με τη διακοπή αριθμού κατηγοριών και ακολούθησε η παραδοχή του κατηγορούμενου. Με την πάρα πολύ γνωστή απόφαση Χαρτούπαλλος, η παραδοχή του κατηγορούμενου και μάλιστα σε άτομα με λευκό ποινικό μητρώο, δικαιολογείται ο κατηγορούμενος να τύχει της μέγιστης δυνατής επιείκειας, με βάση βέβαια τα περιστατικά της κάθε περίπτωσης. Η παραδοχή του κατηγορούμενου εξοικονόμησε πάρα πολύ πολύτιμο δικαστικό χρόνο, έχοντας υπόψη τη φύση των κατηγοριών, την έκταση αυτών αλλά και τα γεγονότα, τα οποία ήταν πολλά και θα χρειαζόταν παράθεση πολλών μαρτύρων κατηγορίας. Ο δικαστικός χρόνος είναι πολύτιμος και έχοντας υπόψη την πληθώρα των υποθέσεων που επιφορτίζονται τα Δικαστήρια, είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνεται υπόψη και η κάθε παραδοχή ομολογουμένως απαμβλύνει στο μέτρο του δυνατού, το ομολογουμένως δύσκολο και βαρυφορτωμένο έργο ενός Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη την απολογία και την ηλικία του κατηγορούμενου, η οποία σε συνδυασμό με το λευκό του ποινικό μητρώο και την ηλικία του, ο οποίος είναι ηλικίας 66 ετών, το σίγουρο είναι ότι δικαιούται ο κατηγορούμενος να τύχει της μέγιστης δυνατής επιείκειας. Τα προβλήματα υγείας ομολογουμένως του κατηγορούμενου, αλλά και της συζύγου του, είναι πολύ σοβαρά, διότι αυτά αφορούν καρδιακά προβλήματα, διαβήτη και γενικά η κατάσταση της υγείας του δεν του επιτρέπει να έχει σοβαρές δραστηριότητες και το ίδιο ισχύει και με τη σύζυγο του η οποία παρουσιάζει επίσης σχετικά παρόμοια προβλήματα τα οποία το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με συμπάθεια και κατανόηση. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη βεβαίως τη προσφορά του κατηγορούμενου στην κοινότητα του, κυρίως θρησκευτικού περιεχομένου, όπως αυτή αναφέρθηκε στις επιστολές που προσκομίστηκαν στο Δικαστήριο και που δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθούν αυτολεξεί, προσπαθώντας με τον δικό του τρόπο και με το δικό του λιθαράκι να οικοδομήσει ένα οικοδόμημα συμπάθειας προς τον συνάνθρωπο της κοινότητας του και να τον βοηθήσει. Πολύ σοβαρά λαμβάνω υπόψη ότι στην παρούσα περίπτωση ο κατηγορούμενος δεν είχε άμεση επιδίωξη και αποκομιδή οικονομικού οφέλους. Πολύ σοβαρά λαμβάνεται υπόψη ο χρόνος που διέρρευσε από τη διάπραξη των αδικημάτων που αφορούν τις τρεις υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη χωρίς να διαπράξει άλλο αδίκημα. Βεβαίως από την άλλη η διάπραξη των αδικημάτων δεν είναι στιγμιαία, αλλά είχε κάποιο βάθος χρόνου και συνέχεια, όπως αυτό αναφέρεται στα γεγονότα. Πολύ σοβαρά λαμβάνει υπόψη του το Δικαστήριο την έκθεση του γραφείου ευημερίας που ετοιμάστηκε προς όφελος του κατηγορούμενου, η οποία λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο της και κάθε παράγοντας ξεχωριστά και ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα προβλήματα υγείας που αναφέρθηκαν πιο πάνω, αλλά και της συζύγου του, αλλά και στην προσφορά του κατηγορούμενου στην κοινότητα όπου διαμένει και υπηρέτησε. Πολύ σοβαρά λαμβάνεται υπόψη και ο ψυχισμός, αλλά και το επίπεδο του κατηγορούμενου κυρίως το μορφωτικό επίπεδο όπου δυστυχώς διαφαίνεται ότι είναι μόνο απόφοιτος δημοτικού και από την πολύ τρυφερή ηλικία των 12 ετών, αναγκάστηκε να εργαστεί σε διάφορες εργασίες, όπως αναφέρθηκε κατά την αγόρευση της ευπαιδεύτου συνηγόρου του κατηγορούμενου, ζώντας από ενωρίς την ανάγκη του βιοπορισμού, παρά να παρακολουθεί μαθήματα. Βεβαίως αυτό λαμβάνεται υπόψη για να καταδείξει το Δικαστήριο το πως αντιλαμβανόταν ο κατηγορούμενος την έννοια της εξουσίας, χωρίς βεβαίως αυτό να αποτελεί δικαιολογία, αλλά εν μέρη κάποια αιτιολογία. Το Δικαστήριο ισοζυγίζοντας και ισοσταθμίζοντας και λαμβάνοντας υπόψη όλους τους πιο πάνω παράγοντες, κρίνει ότι έχοντας υπόψη τα μηνύματα που έδωσε η νομολογία αλλά και κυρίως τα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω από το Δικαστήριο αναφορικά με την στάση που πρέπει να κρατά οποιοσδήποτε άρχοντας του κράτους με οποιαδήποτε μορφή εξουσίας, δηλαδή είτε Νομοθετική, είτε Εκτελεστική, είτε Δικαστική, θα πρέπει να δώσει το παρόν Δικαστήριο από αυτή την έδρα ένα μήνυμα ότι οποιοσδήποτε ασκεί εξουσία, θα πρέπει να είναι υπόλογος και ενδεχομένως να είναι και έτοιμος να υποστεί τις συνέπειες από την παράβαση των καθηκόντων του, ιδίως μάλιστα όταν αφορούν κατηγορίες για κατάχρηση εξουσίας. Δεν πρέπει να σταλεί το μήνυμα ότι τα αδικήματα αυτά μένουν ατιμώρητα αλλά από την άλλη δεν σημαίνει ότι είναι μόνο αυτός ο παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζονται και τα όσα ανάφερε και η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου και γενικά για τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων και το όλο πνεύμα που επικρατούσε στο Κοινοτικό Συμβούλιο κατά τον ουσιώδη χρόνο και τόπο, το Δικαστήριο κρίνει ότι αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή είναι η ποινή της φυλάκισης. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω θα επιβάλω στον κατηγορούμενο στις κατηγορίες 1-7 συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών σε κάθε κατηγορία. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά πόσο οι πιο πάνω ποινές φυλάκισης θα έχουν άμεσο και εκτελεστό χαρακτήρα ή ανασταλτικό χαρακτήρα ως ήταν και η εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου του κατηγορούμενου. Υπάρχει πλούσια και πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά στις πιο κάτω αποφάσεις Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζαουχάρη
(2005)2 ΑΑΔ σελ. 161, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 583 , Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ σελ. 22, Κύπρος Κυπριανού ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 28/14 ημερ. 24.2.14 Κωνσταντίνου Γεωργίου κ. α. Ποιν. Έφεση 27/16 ημερ. 19.7.16, Κάρλος Ντερμενετζιάν ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 86/16 ημερ. 20.12.16. Το απαύγασμα από το πιο πάνω νομολογιακό πλαίσιο είναι το ακόλουθο. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου έχει πλέον διευρυνθεί και δεν απαιτούνται πλέον εξαιρετικές περιστάσεις για να ανασταλεί μια ποινή φυλάκισης. Το Δικαστήριο δηλαδή λαμβάνει υπόψη το σύνολο των παραγόντων, οι οποίοι ενδεικτικά και όχι περιοριστικά είναι οι ακόλουθοι: η σοβαρότητα των αδικημάτων, η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, ιδίως σε αδικήματα τα οποία βρίσκονται σε έξαρση, η συμπεριφορά του κατηγορούμενου κατά αλλά και μετά τη διάπραξη των αδικημάτων και οι συνέπειες αυτών, οι προσωπικές, οικογενειακές και επαγγελματικές συνθήκες του κατηγορούμενου. Κάθε παράγοντας έχει τη δική του βαρύτητα και όλοι οι παράγοντες λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους. Κάθε περίπτωση κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά και το Δικαστήριο έχει ένα εξαιρετικά λεπτό έργο, να ισοσταθμίσει, να ισοζυγήσει τους πιο πάνω παράγοντες, το δε ζήτημα άγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από το πιο πάνω νομολογιακό πλαίσιο και ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, χωρίς να παραγνωρίζεται η παραδοχή του κατηγορούμενου, το λευκό του ποινικό μητρώο και τα προβλήματα υγείας και γενικά οι προσωπικές του περιστάσεις, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν δικαιολογείται αναστολή της ποινής φυλάκισης και τα μεγάλα προβλήματα υγείας του κατηγορούμενου, δεν υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη αποτρεπτικής ποινής, λόγω ακριβώς της φύσεως των αδικημάτων. Ως προς τα προβλήματα υγείας υπάρχει πλούσια και πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστήριο για το θέμα αυτό όπου δίνονται οδηγίες από το Δικαστήριο στις Αρμόδιες Αρχές των Φυλακών να παράσχουν κάθε δυνατή βοήθεια στον εφεσείοντα και αυτές δίνονται από το παρόν Δικαστήριο ώστε να έχει κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού του στις φυλακές την απαραίτητη ιατρική φροντίδα και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά στην Graham v. Αστυνομίας
(2013)2 ΑΑΔ σελ. 438. Ενόψει της κατάληξης τα έξοδα να καταβληθούν από τη Δημοκρατία και τα τεκμήρια στους νόμιμους δικαιούχους διαφορετικά να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) .................... Αλ. Φυλακτού, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο