Koltsova ν. GENERΑTΟRS AND ENGINES G.S.A LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 19551/17, 15/6/2018

(2)του Ποινικού Κώδικα, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, για την έκδοση της επιταγής με αριθμό XXXXX1010 για το ποσό των €4.000.- η οποία δεν πληρώθηκε λόγω του ότι η πληρωμή της ανακλήθηκε από τον εκδότη της επιταγής. Ο 2ος κατηγορούμενος με την 2η κατηγορία δυνάμει των άρθρων 305Α

(2)και 20 του Ποινικού Κώδικα, κατηγορείται υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της 1ης κατηγορούμενης και/ή ως εξουσιοδοτημένο πρόσωπο να υπογράφει για την 1η κατηγορούμενη, για την συνέργεια του στην έκδοση και ανάκληση της πληρωμής της επίδικης επιταγής. Δηλώθηκαν και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα: - Ο 2ος κατηγορούμενος είναι διευθυντής της 1ης κατηγορούμενης. - Η 1η κατηγορούμενη εξέδωσε την επίδικη επιταγή με την υπογραφή του 2ου κατηγορούμενου. - Η πληρωμή της επίδικης επιταγής ανακλήθηκε με οδηγίες του 2ου κατηγορούμενου ως αυτές αναφέρονται στο έντυπο ανάκλησης πληρωμής, Τεκμήριο 2. Οι κατηγορούμενοι επικαλέστηκαν την υπεράσπιση η οποία παρέχεται από το άρθρο 305Α

(2), προβάλλοντας ότι με εύλογη αιτία ανακλήθηκε η πληρωμή της επιταγής. Ενόψει των πιο πάνω παραδεκτών γεγονότων το εναπομείναν επίδικο ζήτημα παραμένει η εξέταση της προβαλλόμενης υπεράσπισης των κατηγορούμενων. Από πλευράς παραπονούμενης, μαρτυρία έδωσε μόνο η ίδια και κατατέθηκε αριθμός Τεκμηρίων. Μετά την κλήση των κατηγορουμένων σε απολογία, με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, ο 2ος κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο της. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας έγινε έχοντας πάντοτε κατά νου τις καθιερωμένες αρχές της νομολογίας προς τούτο (βλ. Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056 Mustafa v. Κακουρή κ.α

(2002)1Α Α.Α.Δ 165). Επίσης η κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων δεν περιορίστηκε στην εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας, αλλά τέθηκε στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Όπως επισημάνθηκε στην Αθηνής v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 256: «όταν αναφερόμαστε στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της μαρτυρίας, εννοούμε κατά κύριο λόγο τον έλεγχο «με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής». Πέραν των πιο πάνω, η αξιολόγηση της μαρτυρίας επιτελέστηκε εν σχέση με τα ουσιώδη επίδικα θέματα και ιδιαίτερα εκείνα που είναι υπό αμφισβήτηση (βλ. R.C.K. Sports v. Persona Advertising Ltd

(1996)1Β AAΔ 1074, SP CONSULTANCY LTD κ.α. ν. TRANSTEAM LTD κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 89/2011, 13/4/2016). Σύμφωνα με την παραπονούμενη, αυτή γνωρίστηκε πριν 3 χρόνια με τον 2ο κατηγορούμενο, ο οποίος πριν 1 ½ χρόνο είχε οικονομικά προβλήματα με μια από τις εταιρείες του και δεν είχε χρήματα να πληρώσει τους υπαλλήλους του. Τότε ο 2ος κατηγορούμενος της ζήτησε οικονομική βοήθεια και του δάνεισε το ποσό των €7000.- και αυτός της υποσχέθηκε να της επιστρέψει το ποσό σύντομα. Ακολούθως ο 2ος κατηγορούμενος επέστρεψε στην παραπονούμενη σχεδόν το μισό ποσό και όταν αυτή είχε προβλήματα του ζήτησε το υπόλοιπο. Σε μια από τις συναντήσεις που είχαν, του ζήτησε να της υπογράψει ένα έγγραφο ότι θα του επιστρέψει το υπόλοιπο και της εξέδωσε την επίδικη επιταγή (Τεκμήριο 1) η οποία ήταν μεταχρονολογημένη. Όπως είπε, δεν είχε άλλη συναλλαγή με τον κατηγορούμενο πέραν των χρημάτων που του δάνεισε. Πριν καταθέσει την επιταγή του ζήτησε ξανά τα χρήματα και στις 30.10 πήγε στην τράπεζα όπου της είπαν να τηλεφωνήσει στον 2ο κατηγορούμενο λόγω του ότι δεν είχε χρήματα ο λογαριασμός. Μετά από δυο μέρες πήγε ξανά στην τράπεζα και την ενημέρωσε ο υπάλληλος ότι ανακλήθηκε η πληρωμή της επιταγής. Μετά από αυτό όπως είπε δεν είχε ξαναμιλήσει με τον κατηγορούμενο ούτε ενημερώθηκε για ποιο λόγο έγινε η ανάκληση. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι με τον 2ο κατηγορούμενο είχαν σκοπό να ιδρύσουν μαζί εταιρεία και δεν ζήτησε ποτέ να εργοδοτηθεί από τον 2ο κατηγορούμενο. Τέθηκε στην παραπονούμενη η θέση ότι τον Σεπτέμβριο 2017 ζήτησε από τον 2ο κατηγορούμενο να εργαστεί μαζί του λέγοντας του ότι θα μπορούσε να εξασφαλίσει άδεια εργασίας, εφόσον είναι από την Ρωσσία. Κατά την υπεράσπιση, η ίδια της αποδέχτηκε και συμφώνησε να ετοιμάσει παρουσιάσεις για να βοηθήσει τον 2ο κατηγορούμενο να εξασφαλίσει εργασία και σε άλλο ξενοδοχείο για το οποίο θα ήταν υπεύθυνη. Της τέθηκε επίσης η θέση ότι ο λόγος που τις δόθηκε η επίδικη επιταγή ήταν ως εξασφάλιση, την οποία ζήτησε η ίδια, ότι ο 2ος κατηγορούμενος θα τηρούσε την υπόσχεση του για να την εργοδοτήσει ως υπεύθυνη. Η απάντηση της παραπονούμενης στις πιο πάνω θέσεις της υπεράσπισης ήταν ότι όλα όσα της τεθήκαν ήταν ψέματα. Ερωτήθηκε επίσης κατά πόσο πέραν της επιταγής ο 2ος κατηγορούμενος της έδωσε ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή μάρκας Mac αξίας €1600.- και θέση της αποτέλεσε ότι το αγόρασε με δικά της χρήματα. Αρνήθηκε επίσης ότι της έδωσε μια φωτογραφική μηχανή για να ετοιμάσει τις παρουσιάσεις. Πιο πάνω κατέγραψα συνοπτικά τη μαρτυρία της παραπονούμενης η οποία περιβάλλει την ουσιαστική εκδοχή της. Εξεταζόμενη στο σύνολο της η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου από την παραπονούμενη και αντιπαραβάλλοντας αυτήν με την μαρτυρία του 2ου κατηγορούμενου και τα τεκμήρια τα οποία κατατέθηκαν από πλευράς υπεράσπισης, για τους λόγους τους οποίους θα αναφέρω πιο κάτω, καταλήγω ότι η παραπονούμενη δεν μπορεί να κριθεί αξιόπιστη. Η εκδοχή της παραπονούμενης όπως διεφάνηκε αρχικά ήταν ότι η επιταγή αφορούσε το ποσό των €7.000.- το οποίο δάνεισε στον 2ο κατηγορούμενο και ήταν έντονη ότι δεν είχε οποιαδήποτε άλλη συναλλαγή μαζί του και η θέση της αυτή αποτέλεσε την βάση επί της οποίας στήριξε την υπόθεση της. Η αρχική και ουσιαστική αυτή της εκδοχή βρίσκεται σε πλήρη αντίφαση με τα όσα ανέφερε κατά την αντεξέταση της όπου ανέφερε ότι είχε σκοπό να ιδρύσει εταιρεία με τον 2ο κατηγορούμενο. Η αντιφατικότητα στην μαρτυρία της επί της ουσιαστικής της θέσης προκύπτει επίσης από το Τεκμήριο 6, το οποίο περιέχει μηνύματα τα οποία ανταλλαγήκαν μεταξύ της παραπονούμενης και του 2ου κατηγορούμενου με ημερ. 10.10, τα οποία επιβεβαιώνουν ότι η παραπονούμενη συνεργαζόταν με τον 2ο κατηγορούμενο, εφόσον σε μήνυμα της αναφέρει: "Thank you, I came back to Cyprus to finish this season. All plans for next year is only up on you." Συνεπώς με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6 η όλη εκδοχή της παραπονούμενης ότι δεν είχε άλλη συναλλαγή με τον 2ο κατηγορούμενο και η επιταγή δόθηκε μόνο για το δάνειο που του παραχώρησε, καταρρίπτεται χωρίς να μπορεί η παραπονούμενη να κριθεί αξιόπιστη εν σχέση με τα γεγονότα που αμφισβητούνται. Πέραν των πιο πάνω, δεν φάνηκε ειλικρινής απαντώντας στη θέση η οποία της τέθηκε από την υπεράσπιση ότι θα έπρεπε να ήταν παρούσα σε παρουσίαση με την 2ο κατηγορούμενο στο ξενοδοχείο Atlantica στις 12.10.17. Η θέση της ότι δεν γνώριζε για τη συνάντηση στην οποία θα έπρεπε να ήταν παρούσα ούτε και την αφορούσε, καταρρίπτεται από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6, εις το οποίο φαίνεται να ενημερώνεται από τον 2ο κατηγορούμενο ότι έχουν συνάντηση την Πέμπτη η ώρα 2 στο ξενοδοχείο Atlantica. Η μαρτυρία της παρουσιάζει ακόμα μια αντίφαση. Ενώ όπως ισχυρίστηκε κατά την αντεξέταση της, τον φορητό υπολογιστή τον αγόρασε η ίδια αρνούμενη ότι της δόθηκε από τον 2ο κατηγορούμενο, κατά την αντεξέταση του 2ου κατηγορούμενου τέθηκε σε αυτόν η θέση ότι ο υπολογιστής αυτός επιστράφηκε από τρίτο πρόσωπο. Οι δυο πιο πάνω θέσεις είναι μεταξύ τους τόσο αντιφατικές δημιουργώντας μεγαλύτερο ρήγμα στην αξιοπιστία της παραπονούμενης. Ενώ η παραπονούμενη είχε την ευκαιρία κατά τη μαρτυρία της ακόμα και κατά το στάδιο της αντεξέτασης να παρουσιάσει τέτοια στοιχεία τα οποία θα προσέδιδαν στην εκδοχή της την απαιτούμενη πειστικότητα, δεν παρουσίασε κανένα τέτοιο στοιχείο, ενώ για πρώτη φορά φαίνεται να επιχειρεί να καταθέσει τέτοιο έγγραφο κατά το στάδιο αντεξέτασης του 2ου κατηγορούμενου, ο οποίος δεν αναγνώρισε το έγγραφο που του υποδείχθηκε και δεν επιτράπηκε η κατάθεση του. Σημειώνω βεβαίως ότι σύμφωνα με τη νομολογία η εξέταση ποινικής ευθύνης δυνάμει του άρθρου 305Α

(2)δεν σχετίζεται με την απόδειξη του ανταλλάγματος για το οποίο εκδόθηκε η επίδικη επιταγή εφόσον το ζητούμενο είναι κατά πόσο με εύλογη αιτία ανακλήθηκε η πληρωμή της επιταγής (βλ. NIKIFOROS TECHNOLOGIES LTD ν. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Γ. ΧΡΗΣΤΟΥ, Ποινική Έφεση Αρ. 18/2012, 16/4/2014). Στην προκειμένη όμως περίπτωση ενόψει των εκ διαμέτρων αντίθετων εκδοχών ως προς το αντάλλαγμα το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει όχι εάν υπήρχε αντάλλαγμα για την επίδικη επιταγή, αλλά ποιο ήταν αυτό. Η μαρτυρία της παραπονούμενης παρουσιάζει ουσιαστικές αντιφάσεις ως προς την ουσιαστική της εκδοχή η οποία αμφισβητήθηκε. Για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω, η παραπονούμενη, πέραν των όσων δεν αμφισβητούνται, δεν μπορεί να κριθεί αξιόπιστη και η μαρτυρία της δεν γίνεται αποδεκτή. Με την μαρτυρία του ο 2ος κατηγορούμενος προώθησε την εκδοχή ότι διατηρεί εταιρεία με το όνομα Pharaohs MGA Ltd (Τεκμήριο 3), δια της οποίας ασχολείται με ξενοδοχεία και την παροχή υπηρεσιών ψυχαγωγίας. Εξέδωσε όπως είπε την επίδικη επιταγή την 1η βδομάδα Σεπτεμβρίου η οποία αποτελούσε εγγύηση την οποία ζήτησε η παραπονούμενη για να διασφαλιστεί η εργοδότηση της ως υπεύθυνη στην επιχείρηση του 2ου κατηγορούμενου. Κατά τον ίδιο αρχές Σεπτεμβρίου συναντήθηκε με την παραπονούμενη την οποία ήδη γνώριζε και έψαχνε για εργασία στην Κύπρο. Συζήτησαν για την εργασία του κατηγορούμενου στα ξενοδοχεία και μίλησαν επίσης για το «project» του ξενοδοχείου Atlantica Oasis. Σχεδίαζε όπως είπε την επόμενη χρονιά να αναλάβει και άλλα ξενοδοχεία και μίλησε με την παραπονούμενη η οποία είχε εμπειρία για να τον βοηθήσει, η οποία ανέλαβε την ετοιμασία παρουσιάσεων και να τον συνοδεύει στις συναντήσεις και παρουσιάσεις. Του ζήτησε φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή και φωτογραφική μηχανή και μίλησαν για όλες τις λεπτομέρειες της δουλείας. Η παραπονούμενη του ανέφερε ότι θα μπορούσε να εξασφαλίσει άδεια εργασίας διότι η εταιρεία του δεν είχε δικαίωμα να εργοδοτήσει άτομα τρίτων χωρών. Η παραπονούμενη παρά του ότι ανέλαβε να ετοιμάσει παρουσιάσεις και να πηγαίνει με τον κατηγορούμενο στις συναντήσεις, ούτε τις παρουσιάσεις ετοίμασε ούτε πήγε μαζί του στη συνάντηση που είχαν στις 12.10, παρά του ότι η παραπονούμενη ήταν ενήμερη για την ημερομηνία και ώρα σύμφωνα με το Τεκμήριο 6 και παρά του ότι είχε διευθετηθεί συνάντηση με τους υπεύθυνους σύμφωνα με την ηλεκτρονική αλληλογραφία Τεκμήριο

1. Τον ενημέρωσε ότι δεν θα πάει και ακολούθως πληροφορήθηκε ότι πήγε στο ξενοδοχείο μόνη της για να αναλάβει την εργασία δίδοντας χαμηλότερες τιμές. Κατέθεσε ως Τεκμήρια 7 και 8 την επαγγελματική κάρτα της παραπονούμενης η οποία ετοιμάστηκε κατά τον Σεπτέμβρη και διαφημιστικό έντυπο το οποίο ετοίμασε η παραπονούμενη, τα οποία όπως είπε ετοιμαστήκαν για την παρουσίαση, στην οποία δεν παρευρέθηκε. Τα πιο πάνω όπως είπε, αποτέλεσαν τους λόγους για τους οποίους ανακάλεσε την πληρωμή της επιταγής. Πήγε στην τράπεζα όπως είπε στις 25.10 και μετά από καθοδήγηση από τραπεζικό υπάλληλο συμπλήρωσε το Τεκμήριο
2. Εξήγησε ότι αν και η επιταγή θα έπρεπε να εκδοθεί από την εταιρεία Pharaohs MGA Ltd, το βιβλιάριο της εταιρείας ήταν στον λογιστή και γι' αυτό της εξέδωσε την επιταγή από την 1η κατηγορούμενη εταιρεία. Η θέση του αυτή αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του και επέμενε στην ως άνω αρχική του θέση. Ερωτήθηκε επίσης για ποιο λόγο δεν συμπλήρωσε στο Τεκμήριο 2 ως λόγο ανάκλησης την παράβαση συμφωνίας και ο 2ος κατηγορούμενος εξήγησε ότι σε κείνη τη δεδομένη στιγμή δεν υπήρχε γραπτή συμφωνία εφόσον δεν ήθελε η παραπονούμενη και η επιταγή δόθηκε ως εγγύηση μέχρι να αναλάβουν νέα ξενοδοχεία για την επόμενη χρονιά και η παραπονούμενη να εξασφαλίσει άδεια εργασίας και εξήγησε ότι με καθοδήγηση του τραπεζικού υπαλλήλου, μετά που του εξήγησε τι έγινε, συμπλήρωσε το λόγο ανάκλησης. Εξήγησε επίσης ότι εις το Τεκμήριο 6 η αναφορά του στο ότι έχει νέα για την άδεια της, εννοούσε ότι και ο ίδιος του προσπάθησε να βοηθήσει την παραπονούμενη να εξασφαλίσει άδεια εργασίας και η βοήθεια αυτή ήταν πέραν των ενεργειών της ίδιας για τον σκοπό αυτό. Ακολούθως έγινε προσπάθεια κατάθεσης ενός εγγράφου ως Τεκμήριο το οποίο κατά την πλευρά της παραπονούμενης έστειλε ο κατηγορούμενος αναγνωρίζοντας το χρέος του, το οποίο όμως ο κατηγορούμενος δεν αναγνώρισε ούτε αναγνώρισε τον αριθμό τηλεφώνου ο οποίος αναγραφόταν στο έγγραφο αυτό. Όπως επίσης ανέφερα πιο πάνω τέτοιο έγγραφο δεν παρουσιάστηκε κατά την μαρτυρία της παραπονούμενης, ούτε κατά την αντεξέταση της όπου είχε αμφισβητηθεί η εκδοχή της ζήτησε να παρουσιάσει τέτοιο έγγραφο (βλ. Ανδρέας Προκοπίου Λτδ ν. Τουμάζου

(2001)1(Β) ΑΑΔ 1125). Αντεξεταζόμενος αμφισβητήθηκε η ύπαρξη της οποιασδήποτε συμφωνίας μεταξύ τους για συνεργασία και το γεγονός ότι η παραπονούμενη ετοίμασε το Τεκμήριο 8. Ο κατηγορούμενος επανέλαβε τα όσα είχαν συμφωνηθεί μεταξύ τους παραπέμποντας και στο Τεκμήριο 5 εις το οποίο ο ίδιος του αναφέρει ότι η συνάντηση θα γινόταν με την παραπονούμενη, επαναλαμβάνοντας ότι η παραπονούμενη ήταν ενήμερη με το Τεκμήριο 6 για την παρουσίαση αυτή. Τέθηκε επίσης στον κατηγορούμενο η θέση ότι ο ηλεκτρονικός υπολογιστής και η φωτογραφική μηχανή κατέχονται από κάποιο πρόσωπο με το όνομα Tony. Όπως προανάφερα, η θέση αυτή βρίσκεται σε πλήρη αντίφαση με τη θέση της παραπονούμενης ότι ο ηλεκτρονικός υπολογιστής αγοράστηκε από την ίδια. Πιο πάνω αποτελεί συνοπτικά την ουσία της μαρτυρίας του κατηγορούμενου. Κρινόμενη στο σύνολο της η μαρτυρία αυτή, σε συνάρτηση με τα τεκμήρια τα οποία κατατέθηκαν, διαπιστώνω ότι ο κατηγορούμενος ήταν σαφής στις απαντήσεις του και δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση κατά την αντεξέταση του. Η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε σε οποιοδήποτε σημείο. Ήταν σταθερός στη θέση του για τη συμφωνία που έγινε με την παραπονούμενη και τη συνεργασία που είχαν και ήταν πειστικός για τους λόγους τους οποίους παρέθεσε δικαιολογώντας την ανάκληση της πληρωμής της επίδικης επιταγής. Η αξιοπιστία του ενισχύεται επίσης από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5 εις το οποίο αναφέρει ότι η συνάντηση θα γινόταν με την παραπονούμενη, γεγονός που καταδυκνείει ότι όντως ο ίδιος του στηρίχτηκε στη συνεργασία του με την παραπονούμενη και εις τα όσα είχαν συμφωνήσει. Αλλά και από το Τεκμήριο 6 εις το οποίο φαίνεται ότι η παραπονούμενη γνώριζε πότε και που θα ήταν η συνάντηση για την οποία εκ των υστέρων στην μαρτυρία της ανέφερε ότι δεν την αφορούσε και δεν ήταν δική της ευθύνη. Από το Τεκμήριο 6 επίσης ενισχύεται η εκδοχή του κατηγορούμενου ότι συμφώνησαν να συνεργαστούν με την παραπονούμενη ενώ με μήνυμα το οποίο του έστειλε όπως φαίνεται εις το Τεκμήριο 6 τον ενημέρωσε ότι τον επόμενο χρόνο θα προχωρήσει μόνος του ("All plans for the next year is only up on you"). Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6 δεν αμφισβητήθηκε από την παραπονούμενη ούτε αμφισβητήθηκε ότι έλαβε ή έστειλε τα μηνύματα αυτά. Το γεγονός ότι η επιταγή εκδόθηκε από την 1η κατηγορούμενη ενώ η συμφωνία έγινε με την εταιρεία Pharaohs, δεν μπορεί να κλονίσει την αξιοπιστία του κατηγορούμενου 2, γιατί πέραν του ότι η εξήγηση που έδωσε κρίνεται πειστική, αυτό που έχει σημασία είναι το πλαίσιο εις το οποίο εκδόθηκε η επίδικη επιταγή και προς τούτο έγινε αποδεκτή η εκδοχή του κατηγορούμενου, ο οποίος είναι διευθυντής και στις δυο εταιρείες. Το ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε να παρουσιάσει περαιτέρω έγγραφη μαρτυρία στην οποία να φαίνεται ότι η παραπονούμενη ανέλαβε την ετοιμασία της παρουσίασης, δεν αναιρούν την κρίση μου περί αξιοπιστίας του μάρτυρα, σύμφωνα με την εισήγηση που τέθηκε από πλευράς παραπονούμενης (βλ. Μιχαηλίδης ν. Κακουλλή και άλλων

(1992)1(Α) ΑΑΔ 674). Κρινόμενη στο σύνολο της η μαρτυρία του κατηγορούμενου η οποία βρίσκεται σε συνάφεια με το περιεχόμενο των τεκμηρίων που κατέθεσε, δεν αφήνει αμφιβολία για την αξιοπιστία του μάρτυρα. Ενόψει των πιο πάνω η μαρτυρία του 2ου κατηγορούμενου κρίνεται αξιόπιστη και την αποδέχομαι. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης της προσκομισθείσας μαρτυρίας, των παραδεκτών γεγονότων και των όσων δεν έχουν αμφισβητηθεί, καταλήγω εις τα ακόλουθα ευρήματα: - Ο 2ος κατηγορούμενος είναι διευθυντής της 1ης κατηγορούμενης. - Η 1η κατηγορούμενη εξέδωσε την επίδικη επιταγή με την υπογραφή του 2ου κατηγορούμενου αρχές Σεπτεμβρίου 2017. - Η πληρωμή της επίδικης επιταγής ανακλήθηκε στις 25.10.17 με οδηγίες του 2ου κατηγορούμενου δίδοντας ως λόγο "the project not complet yet and the company doesn't have any invoices" (Τεκμήριο 2) - Η παραπονούμενη συνεργαζόταν με τον 2ο κατηγορούμενο για την παρουσίαση ψυχαγωγικού προγράμματος σε ξενοδοχείο και συμφώνησαν όπως η παραπονούμενη ετοιμάσει την παρουσίαση για πρόγραμμα ψυχαγωγίας το οποίο θα παρουσίαζαν στο ξενοδοχείο Atlantica στις 12.10.17 (Τεκμήριο 6). - Η παραπονούμενη δεν παρευρέθηκε στην πιο πάνω προγραμματισμένη συνάντηση. - Ο 2ος κατηγορούμενος υποσχέθηκε στην παραπονούμενη να αναλάβει ως υπεύθυνη του προγράμματος ψυχαγωγίας σε νέο ξενοδοχείο με το οποίο θα συμφωνούσαν να παρέχουν υπηρεσίες και ως εξασφάλιση της υπόσχεσης του αυτής εξέδωσε την επίδικη επιταγή. - Λόγω του ότι η παραπονούμενη δεν παρουσιάστηκε στην παρουσίαση του προγράμματος στις 12.10.17 ούτε είχε ολοκληρώσει την παρουσίαση την οποία ανέλαβε να ετοιμάσει, ο 2ος κατηγορούμενος στις 25.10.17 ανακάλεσε την πληρωμή της επίδικης επιταγής δίδοντας σχετική εντολή στην τράπεζα (Τεκμήριο 2). Μετά την παρουσίαση της μαρτυρίας αμφότεροι συνήγοροι αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Θέση της υπεράσπισης αποτέλεσε ότι αποδείχθηκε η εύλογη αιτία για την ανάκληση πληρωμής της επιταγής σύμφωνα με την μαρτυρία του κατηγορούμενου. Αντίθετη ήταν η θέση του κου Γαβριηλίδη ο οποίος υποστήριξε ότι δεν αποδείχθηκε η υπεράσπιση των κατηγορουμένων, εφόσον μεταξύ άλλων ο λόγος που δόθηκε κατά την ανάκληση δεν υποστηρίζεται από την μαρτυρία του κατηγορούμενου, ενώ η μαρτυρία της παραπονούμενης ήταν σταθερή ότι δάνεισε τον κατηγορούμενο ένα ποσό για το οποίο δεν πληρώθηκε και όπως φάνηκε από το τεκμήριο 6 η παραπονούμενη τον ενημέρωσε να προχωρήσει μόνος του. Το άρθρο 305 (Α)

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ως έχει τροποποιηθεί, προνοεί τα ακόλουθα: « 305Α.-

(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου

(1), πρόσωπο το οποίο, χωρίς εύλογη αιτία, προκαλεί με οποιαδήποτε πράξη τη μη εξόφληση επιταγής που εκδόθηκε από το ίδιο, οποτεδήποτε πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή έχει καταστεί πληρωτέα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές: Νοείται ότι, για τους σκοπούς του παρόντος εδαφίου, επίκληση της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας, δυνατό να γίνει από τον κατηγορούμενο εφόσον, κατά ή πριν από την παρουσίαση της επιταγής για σκοπούς πληρωμής της, ο κατηγορούμενος ως εκδότης παρέθεσε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή, το λόγο ή τους λόγους για τους οποίους δόθηκε εντολή μη πληρωμής της.» Ο 2ος κατηγορούμενος κατηγορείται δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Κάθε πρόσωπο που εμπλέκεται σε αδίκημα, περιλαμβανομένων και των συνεργών, μπορεί να διωχθεί ως αυτουργός (βλ. Ajini κ.ά. ν. Αστυνομίας,

(1996)2 Α.Α.Δ. 319). Στην περίπτωση διευθυντή απαιτείται η απόδειξη γνώσης από μέρους του των ουσιαστικών στοιχείων του αδικήματος.(βλ. DENICKOM ENTERPRISES LTD ν. SAVVA NIKIFOROU TRADING CO LTD κ.α., ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 299/2015, 14/5/2018). Εις ότι αφορά τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της 1ης κατηγορίας, σύμφωνα με το άρθρο 305Α

(2), είναι η έκδοση της επιταγής και η ανάκληση της πληρωμής της από τον εκδότη πριν ή κατά την ημερομηνία όπου αυτή κατέστη πληρωτέα. Τα συστατικά αυτά στοιχεία έχουν δηλωθεί ως παραδεκτά όπως επίσης η γνώση του 2ου κατηγορούμενου ως διευθυντή της 1ης κατηγορούμενης τόσο για την έκδοση της επιταγής με την υπογραφή του αλλά και την ανάκληση της πληρωμής της με οδηγίες του ιδίου δεν αμφισβητήθηκε. Συνεπώς τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 305Α

(2)του Ποινικού Κώδικα αναφορικά με την 1η κατηγορούμενη έχουν αποδειχθεί όπως επίσης αποδείχθηκε η γνώση του 2ου κατηγορούμενου για τα ουσιαστικά στοιχεία που συνθέτουν το αδίκημα, τα οποία εν πάση περιπτώση δεν αμφισβητούνται. Σημειώνω περαιτέρω ότι η απόρριψη της μαρτυρίας της παραπονούμενης κυρίως εις ότι αφορά το αντάλλαγμα της επιταγής, δεν επηρεάζει την απόδειξη των πιο πάνω συστατικών στοιχείων, εφόσον πέραν του ότι αυτά δηλώθηκαν ως παραδεκτά, όπως έχω προαναφέρει, σύμφωνα με τη νομολογία η ύπαρξη ανταλλάγματος δεν μπορεί να αποτελέσει επίδικο ζήτημα στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης (βλ. NIKIFOROS TECHNOLOGIES LTD (βλ. ανωτέρω). Σύμφωνα με τη νομολογία, μετά την απόδειξη των πιο πάνω συστατικών στοιχείων, το βάρος μεταφέρεται στους ώμους της υπεράσπισης να αποδείξει εις το ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι η ανάκληση έγινε έχοντας εύλογη αιτία, η οποία εξετάζεται υπό το φως του λόγου που δίδεται στην τράπεζα κατά την ανάκληση. Η εύλογη αιτία συνδέεται με την καλή πίστη και θα πρέπει η πεποίθηση του εκδότη ότι έχει εύλογη αιτία για την ανάκληση, να είναι ειλικρινής. Τα στοιχεία αυτά εξετάζονται χωρίς επέκταση σε άλλες έννομες σχέσεις των διαδίκων, παρά μόνο εντός του πλαισίου του άρθρου 305Α

(2)του Κεφ.

1. (βλ. ενδεικτικά ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ν. A.S.G. SOLAR TECHNOLOGIES LIMITED, Ποινική Έφεση 147/
2. 28.11.17, ΦΩΤΙΟΥ ν. EXANTAS MARINE ENTERPRISES LTD κ.ά.

(2012)2 Α.Α.Δ. 704, N.C. DIAMONDS CO. LTD v. ΓΕΩΡΓΙΟΥ

(2001)2 Α.Α.Δ. 763, TTOZIOS MANAGEMENT LTD κ.α. ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Ποινική Έφεση 96/2014, 15/4/2016) Συνεπώς, δεν αποτελεί έργο του παρόντος Δικαστηρίου να εξετάσει ή να καταλήξει επί ζητημάτων που αφορούν τυχόν αστικές διαφορές των διαδίκων. Αυτό το οποίο απομένει επομένως να εξεταστεί είναι κατά πόσο οι κατηγορούμενοι στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων απέδειξαν ότι ο λόγος για τον οποίο ανακάλεσαν την πληρωμή της επίδικης επιταγής συνιστά εύλογη αιτία εν τη εννοία του άρθρου 305Α

(2)του Ποινικού Κώδικα ο οποίος εξετάζεται σε συνάρτηση με το λόγο που δόθηκε στην τράπεζα κατά την ανάκληση της πληρωμής (βλ. TTOZIOS MANAGEMENT LTD ανωτέρω). Αποτελεί θέση της πλευράς της παραπονούμενης ότι ο λόγος που δηλώθηκε στην τράπεζα κατά την ανάκληση δεν σχετίζεται με τα όσα ανέφερε ο κατηγορούμενος στο Δικαστήριο. Προς τούτο ο 2ος κατηγορούμενος εξήγησε και κρίθηκε πειστικός προς τούτο ότι ανέμενε από την παραπονούμενη να ετοιμάσει την παρουσίαση την οποία θα παρουσίαζαν μαζί σε συνάντηση σε ξενοδοχείο τις 12.10.17. Η παραπονούμενη ούτε εμφανίστηκε στη συνάντηση αυτή ούτε ολοκλήρωσε την παρουσίαση την οποία ανέλαβε να ετοιμάσει. Πρόσθεσε επίσης ο κατηγορούμενος ότι μετά από υπόδειξη του τραπεζικού υπαλλήλου συμπλήρωσε και το ότι δεν έχει η εταιρεία οποιοδήποτε τιμολόγιο. Για σκοπούς απόδειξης της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας, δεν απαιτείται η πλήρης καταγραφή των λόγων για τους οποίους ανακαλείται μια επιταγή κατά το στάδιο όπου δίδονται οι οδηγίες στην τράπεζα. Ούτε στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης εξετάζεται το βάσιμο του λόγου αυτού από νομικής πλευράς, εάν δηλαδή θα μπορούσαν οι κατηγορούμενοι να αποδείξουν τέτοια υπεράσπιση στα πλαίσια μιας ενδεχόμενης Αγωγής. Το ερώτημα είναι κατά πόσο με τα όσα έχουν διαδραματιστεί μεταξύ των δυο πλευρών οι κατηγορούμενοι ειλικρινά και καλόπιστα πίστευαν ότι θα μπορούσαν να ανακαλέσουν την πληρωμή της επιταγής. Από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου με τη μαρτυρία του 2ου κατηγορούμενου και για τους λόγους που ανέφερα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας αυτής, προκύπτει ότι ο λόγος που δόθηκε στην τράπεζα συνάδει και σχετίζεται με τα όσα ο 2ος κατηγορούμενος ανέφερε στην μαρτυρία του. Το γεγονός δε ότι δεν δοθήκαν περαιτέρω λεπτομέρειες κατά την ανάκληση της επιταγής ή κατά τον κο Γαβριηλίδη δεν αναγράφηκε ως λόγος η αθέτηση συμφωνίας, δεν θεωρώ ότι επηρεάζει την υπεράσπιση των κατηγορουμένων. Το ουσιαστικό στοιχείο παραμένει ότι καταγράφηκε ένας λόγος, οι λεπτομέρειες του οποίου δοθήσαν με την μαρτυρία του 2ου κατηγορούμενου. Τα γεγονότα όπως αυτά εξελίχθηκαν σύμφωνα με την υπεράσπιση επιβεβαιώνονται, πέραν από την αξιόπιστη μαρτυρία του 2ου κατηγορούμενου και από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 5 και 6, με αποτέλεσμα να έχει τεκμηριωθεί ότι η πεποίθηση των κατηγορουμένων ότι είχαν εύλογη αιτία για να ανακαλέσουν την πληρωμή της επιταγής ήταν ειλικρινής και καλόπιστη. Έχει επίσης διαφανεί ότι η αιτία που επικαλέστηκαν οι κατηγορούμενοι για την ανάκληση της πληρωμής της επιταγής, πέραν του ότι αυτή ήταν ειλικρινής, συνιστά εύλογη αιτία μέσα στην έννοια του πιο πάνω άρθρου, με αποτέλεσμα οι κατηγορούμενοι να έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης που τους βαραίνει και δεν είναι άλλο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Υπό το φως των πιο πάνω, κρίνεται ότι οι κατηγορούμενοι απέδειξαν την υπεράσπιση τους στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και αυτοί αθωώνονται και απαλλάσσονται στην κατηγορία που έκαστος εξ αυτών αντιμετωπίζει. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των κατηγορουμένων και εναντίον της παραπονούμενης, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να υπολογιστεί ένα σετ εξόδων ενόψει της κοινής εκπροσώπησης των κατηγορουμένων. (Υπ.) ................ Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο