Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. DABBAS κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4640/18, 18/6/2018

(5)κατηγορίες, οι οποίες είναι συγκεκριμένα οι εξής: 1η κατηγορία : Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 371, 296(γ) και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος οι κατηγορούμενοι την 9ην Μαρτίου 2018 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα δηλαδή κατοχή διαρρηκτικών οργάνων εν καιρώ νυκτός. 2η κατηγορία : Κατοχή διαρρηκτικών οργάνων εν καιρώ νυκτός, κατά παράβαση του άρθρου 296(γ) και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος oι κατηγορούμενοι την 9ην Μαρτίου 2018 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, είχαν στην κατοχή τους διαρρηκτικά όργανα εν καιρώ νυκτός, δηλαδή, 2 κατσαβίδια, ένα κόπτη καλωδίων, ένα σιγατσάκι και ένα κοπίδι, άνευ νομίμου προς τούτο δικαιολογίας. 3η κατηγορία : Συνωμοσία προς διάπραξη πλημμελήματος, κατά παράβαση των άρθρων 372, 309 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
3. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος οι κατηγορούμενοι την 9ην Μαρτίου 2018 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, συνωμότησαν μεταξύ τους στη διάπραξη πλημμελήματος, δηλαδή, παράνομη κατοχή περιουσίας. 4η κατηγορία : Παράνομη κατοχή περιουσίας, κατά παράβαση των άρθρων 309 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
4. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος oι κατηγορούμενοι την 9ην Μαρτίου 2018 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, είχαν στην κατοχή τους το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX72, μάρκας Mitsubishi Lancer, για το οποίο υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαίο. 6η κατηγορία : Μεταφορά μαχαιριού που καταλήγει σε μυτερή άκρη εκτός της κατοικίας ή της αυλής της, κατά παράβαση των άρθρων 82

(2), 85 και 86 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 144

(1)/02. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος oι κατηγορούμενοι την 9ην Μαρτίου 2018 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, μετέφεραν ένα μπαλτά εκτός της κατοικίας ή της αυλής της. Επιπλέον ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει μόνος του άλλη μία κατηγορία και συγκεκριμένα την 5η κατηγορία για μεταφορά κλειστού μικρού μαχαιριού που καταλήγει σε μυτερή άκρη εκτός της κατοικίας ή της αυλής της, κατά παράβαση των άρθρων 82

(2), 84(β), 85 και 86 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 144

(1)/02. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο 1ος κατηγορούμενος την 9ην Μαρτίου 2018 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, μετέφερε μικρό κλειστό μαχαίρι 6,5 cm που καταλήγει σε μυτερή άκρη εκτός της κατοικίας ή της αυλής της. Να σημειωθεί εδώ ότι η 6η κατηγορία πιο πάνω αποτελεί αντικείμενο της παρούσης απόφασης μόνον εν σχέση με τον κατηγορούμενο 1 και αυτό γιατί ο κατηγορούμενος 2 έχει προβεί σε παραδοχή εν σχέση με αυτήν. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τέσσερις

(4)μάρτυρες, ενώ να σημειωθεί ότι διάφορες άλλες καταθέσεις και έγγραφα κατατέθηκαν εκ συμφώνου. Έγιναν επίσης παραδεκτά γεγονότα. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης στις κατηγορίες πιο πάνω, ο κατηγορούμενος 1 προέβη σε ανώμοτη δήλωση, ενώ ο κατηγορούμενος 2 κατέθεσε ενόρκως. Ουδείς εκ των κατηγορουμένων κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι όλων των πλευρών αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα ανέφεραν και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Εκ συμφώνου κατατεθείσα - Κατάθεση Αστ. XXXXX5 XXXXX Κωνσταντίνου, ημερ.29/04/18 (κατατέθηκε εκ συμφώνου ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της) Τεκμήριο 1, εις την οποία αναφέρει τα εξής : " Υπηρετώ στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και είμαι τοποθετημένος στον Κλάδο Δακτυλοσκοπίας και Φωτογραφιών του Τμήματος Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων. Στις 12.03.2018, στα πλαίσια διερευνώμενης υπόθεσης του Τ.Α.Ε. Λεμεσού, ευρισκόμενος στην εσωτερική αυλή της Α.Δ.Ε. Λεμεσού, φωτογράφησα μεταξύ των ωρών 1729-1736 καθ' υπόδειξη του Α/Αστ.XXXXX2 XXXXX Παναγίδη του Κλιμακίου Διαρρήξεων, αυτοκίνητο μάρκας MITSUBISHI, που έφερε πινακίδες εγγραφής υπ' αρ.XXXXX95, αρ. πλαισίου CSNCB2ANU00788 και αρ. μηχανής F5M211RRBE / PJ7817, το οποίο αποτελούσε τεκμήριο σε υπόθεση που διερευνούσε ο πιο πάνω Αστυφύλακας. Με την βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή και συσκευής αντιγραφής CD/DVD, χωρίς ν' αφαιρέσω, προσθέσω ή ν' αλλάξω οτιδήποτε από το περιεχόμενο της κάρτας μνήμης (φωτογραφίες), το αντέγραψα σ' ένα ψηφιακό δίσκο (CD), τον οποίο υπέγραψα και σήμανα με τα πιο κάτω διακρπικά στοιχεία: • MASTER • LIM 193/2018 • Α.Κ.1 Ακολούθως με την βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή, επέλεξα και τις 10 (δέκα) φωτογραφίες που ήταν επάνω στον ψηφιακό δίσκο (CD) MASTER και τις φύλαξα σ' ένα φάκελο (Folder), τον οποίο ονόμασα ''EPILOGI". Στη συνέχεια τις φωτογραφίες οι οποίες περιέχονταν στο φάκελο (Folder) ''EPILOGI", με τη βοήθεια του λογισμικού CID Cases, τις αρίθμησα με α/α 1 μέχρι 10 και τις φύλαξα στο φάκελο (Folder) με την ονομασία "ARITHMISI". Αφού μετέφερα τον πιο πάνω φάκελο (Folder) "ARITHMISI", μέσω εξωτερικού σκληρού δίσκου μνήμης (EXTERNAL HARD DISK) στο Αρχηγείο Αστυνομίας, εκτυπώθηκαν στην παρουσία μου 10 (δέκα) φωτογραφίες σε μεγέθυνση, τις οποίες έδεσα σε σχήμα βιβλιαρίου και τις παρουσιάζω. " - Το βιβλιάριο φωτογραφιών εις το οποίο αναφέρεται ο Αστ.3075 στο τεκμ. 1 αμέσως πιο πάνω, Τεκμήριο

1. - Κατάθεση Γ/Αστ. XXXXX4 XXXXX Μαλακτού, ημερ.12/03/18 (κατατέθηκε εκ συμφώνου ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της) Τεκμήριο 3, εις την οποία αναφέρει τα εξής : " Μέσα στα πλαίσια διερεύνηση της υπόθεση που αφορά τα πιο κάτω αδικήματα: 1) Συνομωσία προ διάπραξη κακουργήματος, 2) Συνομωσία προς διάπραξη πλημμελήματος, 3) Παράνομης κατοχή περιουσίας, 4) Μαχαιροφορίας, 5) Κατοχής Διαρρηκτικών εργαλείων εν καιρώ νυχτός, 6) Οδήγηση αυτ/του με πλαστές πινακίδες εγγραφής, 7) Οδήγηση αυτ/του χωρίς άδεια οδηγού, 8) Οδήγηση αυτ/του χωρίς ασφάλεια έναντι τρίτου κινδύνου, 9) Οδήγηση αυτ/του χωρίς άδεια κυκλοφορίας και 10) Οδήγηση αυτ/του χωρίς πιστοποιηπκό καταλληλότητας, που διαπράχθηκαν την 09/03/2018 και περί ώρα 2100, στην Λεμεσό, την 10/03/2018 και ώρα 0915, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, συνέλαβα δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης τον XXXXX DABBAS, ΔΕΑ.XXXXX0178, 28 ετών από τη Συρία, όπου με τη βοήθεια του διερμηνέα της αραβικής γλώσσας XXXXX Τριανταφυλλίδη, του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε: «Εντάξει». Στην συνέχεια την ίδια μέρα, 10/03/2018 και ώρα 0920, συνέλαβα δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης τον XXXXX WESAIM, ΔΕΑ.XXXXX1037, 35 ετών επίσης από τη Συρία, όπου με την βοήθεια και πάλι του διερμηνέα, της αραβικής γλώσσας, XXXXX Τριανταφυλλίδη, του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε: «Δεν έχω κάτι να πω». " - Κατάθεση Αστ. XXXXX1 XXXXX Χαραλάμπους, ημερ.12/03/18 (κατατέθηκε εκ συμφώνου ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της) Τεκμήριο 4, εις την οποία αναφέρει τα εξής : " Μέσα στα πλαίσια διερεύνηση της υπόθεση που αφορά τα πιο κάτω αδικήματα: 1) Συνομωσία προ διάπραξη κακουργήματος, 2) Συνομωσία προς διάπραξη πλημμελήματος, 3) Παράνομης κατοχή περιουσίας, 4) Μαχαιροφορίας, 5) Κατοχής Διαρρηκτικων εργαλείων εν καιρώ νυχτός, 6) Οδήγηση αυτ/του με πλαστές πινακίδες εγγραφής, 7) Οδήγηση αυτ/του χωρίς άδεια οδηγού, 8) Οδήγηση αυτ/του χωρίς ασφάλεια έναντι τρίτου κινδύνου, 9) Οδήγηση αυτ/του χωρίς άδεια κυκλοφορίας και 10) Οδήγηση αυτ/του χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας, που διαπράχθηκαν την 09/03/2018 και περί ώρα 2100, στην Λεμεσό, την 10/03/2018 και μεταξύ των ωρών 1130-1220, έλαβα ανακριτική κατάθεση, με την βοήθεια του διερμηνέα, της αραβικής γλώσσας, XXXXX Τριανταφυλλίδη από τον XXXXX DABBAS, ΔΕΑ.XXXXX0178, 28 ετών από τη Συρία, αφού προηγουμένως του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο και του εξήγησα για τα αδικήματα που διερευνούσα. Στην συνέχεια την ίδια μέρα, 10/03/2018 και μεταξύ των ωρών 1245-1335, έλαβα ανακριτική κατάθεση, με την βοήθεια και πάλι του διερμηνέα, της αραβικής γλώσσας, XXXXX Τριανταφυλλίδη από τον XXXXX WESAIM, ΔΕΑ.XXXXX1037, 35 ετών επίσης από τη Συρία, αφού προηγουμένως του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο και του εξήγησα για τα αδικήματα που διερευνούσα. " - Η ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου 1, ημερ.10/03/18 στη μητρική του γλώσσα, με επισυνημμένη πιστή μετάφραση αυτής στην Ελληνική (κατατέθηκε ως προς το γεγονός της λήψης της από τον συγκεκριμένο κατηγορούμενο) Τεκμήριο 5Α και 5Β αντίστοιχα. - Η ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου 2, ημερ.10/03/18 στη μητρική του γλώσσα, με επισυνημμένη πιστή μετάφραση αυτής στην Ελληνική (κατατέθηκε ως προς το γεγονός της λήψης της από τον συγκεκριμένο κατηγορούμενο) Τεκμήριο 6Α και 6Β αντίστοιχα. Παραδεκτά Γεγονότα
2. Η λήψη, καταγραφή, σφράγιση, φύλαξη και διακίνηση των τεκμηρίων από την Αστυνομία έγινε σύμφωνα με το Νόμο, χωρίς να διαρρηχθεί η αλυσίδα των πιο πάνω γεγονότων.
3. Εκεί και όπου ο Νόμος επιβάλλει την παρουσία διερμηνέα, ο διερμηνέας ήταν παρών και όλα τα έγγραφα / έντυπα έχουν μεταφραστεί και επεξηγηθεί και αποτελούν πιστές μεταφράσεις από τα ελληνικά στα αραβικά και αντίστροφα. Δια ζώσης Μ.Κ.1 Αστ. XXXXX2 XXXXX Παναγίδης Καταρχήν στην κυρίως εξέταση του αναγνώρισε την κατάθεση που έχει ετοιμάσει για την υπόθεση ημερομηνίας 13.3.18 το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε (Τεκμήριο 7). Εις αυτήν αναφέρει τα εξής : " Υπηρετώ στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και είμαι τοποθετημένος στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων. Στις 10/03/2018, ανέλαβα τη διερεύνηση υπόθεσης που αφορούσε τα αδικήματα: 1) Συνομωσία προ διάπραξη κακουργήματος, 2) Συνομωσία προς διάπραξη πλημμελήματος, 3) Παράνομης κατοχή περιουσίας, 4) Αμφίστομα μαχαίρια Μαχαιροφορία) και 5) Κατοχής Διαρρηκτικών εργαλείων εν καιρώ νυκτός, τα οποία διαπράχθηκαν στις 09/03/2018 στη Λεμεσό, με ύποπτους τους: 1) XXXXX DABBAS, Ημερ. Γενν. 01/01/1989, ηλικίας 28 ετών, Καλουψιής, κάτοχος Δ.Ε.Α.XXXXX0178 και 2) XXXXX WESAIM, Ημερ. Γενν. 01/01/1983, ηλικίας 35 ετών, Άνεργος, κάτοχος Δ.Ε.Α. XXXXX1037, αμφότεροι από τη Συρία. Την ίδια μέρα και ώρα 01:00, στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Λεμεσού, παρέλαβα ιδιοχείρως από τον Ε/Αστυφ.XXXXX9, ένα αναδιπλούμενο σουγιά και ένα μπαλτά με σιδερένια χειρολαβή μήκους 40 εκατοστών, τα οποία όπως με ενημέρωσε, τα εντόπισε, το μεν πρώτο στην κατοχή του XXXXX DABBAS, Ημερ. Γενν. 01/01/1989, ηλικίας 28 ετών, Καλουψιής, κάτοχος Δ.Ε.Α.XXXXX0178 και το δε δεύτερο, εντός του οχήματος μάρκας MITSUBISHI LANCER το οποίο οδηγείτο από τον ίδιο. Ακολούθως την ίδια μέρα και ώρα 01:00, επίσης στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Λεμεσού, παρέλαβα ιδιοχείρως από τον Αστυφ.XXXXX7, δυο κατσαβίδια, ένας κόπτης καλωδίων, ένα σιγατσάκι και ένα κοπίδι, τα οποία όπως με ενημέρωσε, τα εντόπισε και παρέλαβε μετά από έρευνα στο πίσω χώρο αποσκευών του οχήματος μάρκας MITSUBISHI LANCER. Όλα πιο πάω παραληφθέντα, τα έθεσα υπό την ασφαλή φύλαξη μου. Στις 12/03/2018 και μεταξύ των ωρών 13:45-14:00, έλαβα γραπτή κατάθεση από την XXXXX Μιχαήλ, σχετικά με τα γεγονότα της υπόθεσης. Την ίδια μέρα, διενήργησα εξετάσεις και εντόπισα τον XXXXX ALIBRAHIM, κάτοχος Δ.Ε.Α.XXXXX5593, τηλ:XXXXX4086 επίσης από τη Συρία και με τη βοήθεια του διερμηνέα της αραβικής γλώσσας XXXXX Τριανταφυλλίδη, τον κάλεσα στο Τ.Α.Ε. Λεμεσού με σκοπό τη λήψη κατάθεσης σχετικά με το όχημα μάρκας MITSUBISHI LANCER, πλην όμως αυτός αρνήθηκε να το πράξει αναφέροντας ότι δεν γνωρίζει οτιδήποτε σχετικά με το αναφερόμενο όχημα και τους δύο κατηγορούμενους. Επίσης, διενήργησα εξετάσεις για εντοπισμό του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX72, δηλαδή του XXXXX Αζά, Ημερ. Γενν. 16/05/1942, Δ/Τ:XXXXX7313, τηλ:XXXXX7158, χωρίς όμως θετικό αποτέλεσμα. " Όσον αφορά τα αντικείμενα που αναφέρει στην κατάθεση του και τα οποία κράτησε ως Τεκμήρια είπε ότι βρίσκονται στην κατοχή του και ακολούθως προέβη σε κατάθεση τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα κατέθεσε μία διαφάνεια εις την οποία υπάρχει ένας αναδιπλούμενος σουγιάς ως Τεκμήριο 8, ένα φάκελο που περιέχει ένα μπαλτά ως Τεκμήριο 9 και ένα φάκελο που περιέχει δύο κατσαβίδια, ένα κόπτη καλωδίων, ένα σιγατσάκι και ένα κοπίδι, ως Τεκμήριο
4. Επίσης κατέθεσε τη γραπτή κατάθεση της XXXXX Μιχαήλ ημερ. 12.3.18 την οποία έλαβε ο ίδιος ως Τεκμήριο
5. Κατέθεσε ακόμη το έγγραφο με τα στοιχεία του ιδιοκτήτη του οχήματος με αριθμό εγγραφής XXXXX72 ως Τεκμήριο 12, το έγγραφο με τα στοιχεία του ιδιοκτήτη του οχήματος με αριθμό εγγραφής XXXXX95 ως Τεκμήριο 13 και το ημερολόγιο ενεργείας που ετοίμασε στις 12.3.18 σχετικά με τη συνομιλία που είχε με τον αλλοδαπό XXXXX Alibrahim όταν κάλεσε το εν λόγω πρόσωπο να προσέλθει στο ΤΑΕ Λεμεσού για κατάθεση ως Τεκμήριο
6. Για τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 είπε ότι είναι αυτές που έχει λάβει ο Αστ. XXXXX5 XXXXX Κωνσταντίνου στις 12.3.18 στον προαύλιο χώρο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού στην παρουσία του και καθ΄ υπόδειξη του. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι ήταν ο ανακριτής της υπόθεσης και ως προς τον μπαλτά και τον σουγιά επανέλαβε όσα στην κατάθεση του αναφέρει αναφορικά με τον εντοπισμό τους. Είπε δε ότι ρώτησε τον συνάδελφο του 5359 πού τα εντόπισε γιατί από τη στιγμή που είναι ανακριτής της υπόθεσης οφείλει να γνωρίζει. Αναφορικά με τον τόπο που συνελήφθη ο πρώτος κατηγορούμενος και αν ήταν μέσα στο αυτοκίνητο ή όχι αυτό είπε το γνωρίζει ο συνάδελφος του που τον συνέλαβε και ο ίδιος δεν γνωρίζει αν ο πρώτος κατηγορούμενος κουβαλούσε πάνω του τον μπαλτά. Ο ίδιος προχώρησε στη διερεύνηση της υπόθεσης στη βάση της κατάθεσης του συναδέλφου του. Εκείνο το βράδυ δεν μετέβη ο ίδιος στο επεισόδιο που έγινε η σύλληψη των δύο κατηγορουμένων αλλά βρισκόταν στο τμήμα και του παρέδωσαν τα Τεκμήρια οι συνάδελφοι του. Συμφώνησε δε ότι ο κατηγορούμενος 2 έχει δώσει εξηγήσεις στην κατάθεση του αναφορικά με τα οχήματα με αριθμούς εγγραφής XXXXX72 και XXXXX95 και γιατί οδηγούσε το αυτοκίνητο ο πρώτος κατηγορούμενος όπως επίσης τους δήλωσε ότι το XXXXX95 ανήκε στην εν διαστάσει σύζυγο του. Όπως επίσης ο δεύτερος κατηγορούμενος δήλωσε στην κατάθεση του ότι το αυτοκίνητο αποτελούσε τον τόπο διαμονής του και τα αντικείμενα που ανευρέθηκαν σ΄ αυτό ήταν δικά του. Αυτά δήλωσε ο δεύτερος κατηγορούμενος και δεν γνωρίζει αν έχει σχέση ή όχι ο πρώτος κατηγορούμενος. Εξ΄ όσων θυμάται όμως τα ίδια δήλωσε ότι δηλαδή δεν έχει καμία σχέση με αυτά τα αντικείμενα και ο πρώτος κατηγορούμενος. Συμφώνησε επίσης ότι ο πρώτος κατηγορούμενος είχε αναφέρει ότι είχε αποφυλακιστεί πριν από μια βδομάδα, κάτι που δεν διερεύνησε ο ίδιος αλλά είχε αναφερθεί στην κατάθεση του, καθώς επίσης ότι όταν συνελήφθη ο πρώτος κατηγορούμενος είχε αναφέρει ότι εκκρεμούν εναντίον του άλλες 2-3 ποινικές υποθέσεις για τροχαίες παραβάσεις κάτι που διαφάνηκε αργότερα από την εισαγγελία. Στη συνέχεια είπε ότι σύμφωνα με τις οδηγίες του προϊστάμενου του ελήφθη γενετικό υλικό του πρώτου κατηγορούμενου αλλά αυτό δεν έχει συγκριθεί με γενετικό υλικό που υπάρχει στα αντικείμενα που είναι Τεκμήρια. Ο λόγος όμως που δεν έχει συγκριθεί δεν είναι επειδή γνωρίζουν ότι ο πρώτος κατηγορούμενος δεν έχει καμία σχέση με τα αντικείμενα αλλά γιατί τα αντικείμενα που παραλήφθηκαν δεν προστατεύθηκαν κατάλληλα και γι΄ αυτό δεν μπορούσαν να αποσταλούν για εξετάσεις. Είπε επίσης ότι για τον μπαλτά συγκεκριμένα δεν έγινε καμία εξέταση εάν είχε γενετικό υλικό του πρώτου κατηγορούμενου ή οποιουδήποτε. Εξήγησε δε στη συνέχεια ότι η απόφαση ότι δεν έτυχε κατάλληλης προστασίας ήταν επειδή μέσα στο νάιλον σακούλι ήταν όλα μαζί τα εργαλεία, κάποια εκ των οποίων φέρουν και αγιώματα και δεν μπορούν να εξεταστούν επιστημονικά. Ακολούθως, κατά την αντεξέταση του από τη συνήγορο του δεύτερου κατηγορούμενου, ανέφερε ότι ισχυρισμός του κατηγορούμενου 2 ήταν ότι τα εργαλεία που βρέθηκαν στο χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου τα έχει για την εργασία του ως μηχανικός και συμφώνησε ότι προφορικά ο κατηγορούμενος 2 όταν μίλησε μαζί του είπε ότι είναι μηχανικός και διορθώνει αυτοκίνητα. Ως προς τα εργαλεία αυτά που εντοπίστηκαν στο χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου είπε ότι δεν έγιναν εξετάσεις για το κατά πόσο έχουν χρησιμοποιηθεί σε οποιαδήποτε διάρρηξη ή εγκληματική ενέργεια αφού έκρινε ότι δεν χρειάζεται να εξεταστούν και παραλήφθηκαν ως Τεκμήρια. Δεν γνωρίζει όμως αν ο κατηγορούμενος 2 υπήρξε διαρρήκτης. Όσο αφορά το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX72 του οποίου ιδιοκτήτης είναι ο XXXXX Αζάς ανέφερε ότι έχουν γίνει ενέργειες και εξετάσεις προς εντοπισμό του ανθρώπου αυτού αλλά δεν κατάφερε να τον εντοπίσει σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε το σύστημα της αστυνομίας. Στη διεύθυνση που υπήρχε έχει μεταβεί ο ίδιος αλλά δεν διέμενε εκεί οποιοδήποτε πρόσωπο με αυτό το όνομα. Τις ίδιες ενέργειες έχει κάνει προς εντοπισμό του XXXXX Alibrahim. Είπε δε ότι δεν γνωρίζει αν ο αναφερόμενος XXXXX Αζάς απεβίωσε. Ούτε γνωρίζει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος οδήγησε το συγκεκριμένο όχημα ή επέτρεψε την οδήγηση από τον πρώτο κατηγορούμενο. Ανέφερε επίσης ότι γνωρίζει τον ισχυρισμό του δεύτερου κατηγορούμενου για χρησιμοποίηση του οχήματος XXXXX72 ως χώρο για να κοιμάται και είπε ότι προσπάθησαν να διενεργήσουν και έρευνα στον τόπο διαμονής του και ο ίδιος ανέφερε ότι δεν μένει σε συγκεκριμένη διεύθυνση παρά μόνο στο αυτοκίνητο. Επίσης ο κατηγορούμενος 2 είχε πράγματι δώσει τον ισχυρισμό ότι αυτά τα αντικείμενα που βρέθηκαν στον αποθηκευτικό χώρο του XXXXX72 ήταν εκεί διότι ήταν ο τόπος που έμενε και κοιμόταν το βράδυ. Ανέφερε όμως ότι δεν θυμάται αυτή τη στιγμή κατά πόσο βρέθηκαν ρούχα ή παπούτσια που να δείχνουν ότι ήταν ο τόπος που διέμενε. Οι φωτογραφίες που έχουν ληφθεί δεν ξέρει κατά πόσο μπορούν να βοηθήσουν για το θέμα αυτό. Και πρόσθεσε ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένος λόγος που δεν φωτογραφήθηκε ο εσωτερικός χώρος του αυτοκινήτου. Σε υποβολή δε ότι αν φωτογραφιζόταν το αυτοκίνητο και το εσωτερικό του μέρος, τα καθίσματα μπροστά και πίσω και το καπό θα φαινόταν ξεκάθαρα ότι είχε τα προσωπικά του είδη ένδυσης και υπόδησης που θα ήταν πρόδηλο και φανερό ότι ήταν ο τόπος διαμονής του εκεί το βράδυ, απάντησε ότι ίσως μπορούν να βοηθήσουν οι συνάδελφοι του που ανέκοψαν το όχημα εκείνο το βράδυ και διενήργησαν έρευνα. Μ.Κ.2 Αστ. XXXXX7 XXXXX Χαραλάμπους Ο μάρτυρας αναγνώρισε την κατάθεση του Τεκμήριο 15 το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Εις αυτήν αναφέρει τα εξής: " Υπηρετώ στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και είμαι τοποθετημένος στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων Λεμεσού. Την 9/3/2018 και περί 20:00 ανέλαβα συνεχές ειδικό καθήκον περιπολιών μέχρι η ώρα 01:00 της επόμενης μέρας 10/03/
7. Την ίδια ημέρα και περί ώρα 21:00 ενώ βρισκόμουν σε μηχανοκίνητη περιπολία με αναμμένους τους φάρους μαζί με τον Αστ XXXXX9 της Τροχαίας Λεμεσού και ενώ βρισκόμασταν στην οδό Αγίας Σοφίας με ανατολική κατεύθυνση προς την οδό Νίκου & Δέσποινας Παττίχη αντιλήφθηκα προπορευόμενο αυτοκίνητο μάρκας MITSUBISHI saloon, χρώματος μαύρου χωρίς πινακίδα εγγραφής και φώτα στο πίσω μέρος, να κινείτε με την ίδια πορεία μαζί μου, να εισέρχεται στην οδό Νίκου & Δέσποινας Παττίχη και να κινείτε με νότια κατεύθυνση στην αριστερή λωρίδα του δρόμου. Αμέσως προσέγγισα από την δεξιά λωρίδα το εν λόγο αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν δυο άτομα και είπα στον οδηγό, ο οποίος είχε μισάνοικτο το τζάμι του, να σταματήσει στην άκρη του δρόμου. Αυτός μόλις αντιλήφθηκε το όχημα της Αστυνομίας, ανάπτυξε ταχύτητα και έστριψε το όχημα του σε πάροδο της εν λόγω οδού για να διαφύγει. Εγώ αμέσως ακολούθησα το όχημα το οποίο εισήρθε σε ανοικτό χώρο στάθμευσης επί της οδού Βασιλέως Κωνσταντίνου που ήταν περιφραγμένος με σιδερένιους μικρούς πασσάλους. Στην συνέχεια ο οδηγός μην μπορώντας να διαφύγει, σταμάτησε απότομα το αυτοκίνητο που οδηγούσε και αφού εξήλθε του οχήματος άρχισε να τρέχει με ανατολική κατεύθυνση. Την ίδια στιγμή ο Ε/Αστ. XXXXX9 ακολούθησε πεζός τον οδηγό του εν λόγω οχήματος ενώ εγώ πλησίασα τον συνοδηγό ο οποίος βρισκόταν εντός του οχήματος. Αμέσως ζήτησα από το πιο πάνω πρόσωπο να μου παρουσιάσει οποιοδήποτε έγγραφο που να αποδεικνύει την ταυτότητα του. Αυτός μου απάντησε με σπαστά ελληνικά «Δεν έχω, μεν φοασαι εν θα φύω, το αυτοκίνητο εν δικό μου». Από περαιτέρω εξετάσεις διαπίστωσα ότι το πιο πάνω όχημα είχε μπροστά την πινακίδα εγγραφής με αριθμό XXXXX95 που ανήκαν σε όχημα μάρκας TOYOTA ενώ το πιο πάνω όχημα ήταν μάρκας MITSUBISHI. Αμέσως την ίδια μέρα και ώρα 2105 πληροφόρησα τον ύποπτο για το αδίκημα που διέπραττε και αφού του επέστησα την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε « τα νούμερα εν της γυναίκας μου » . Στην συνέχεια έκανα σωματικό έλεγχο στον ύποπτο χωρίς όμως να βρω κάτι το παράνομο. Ακολούθως μετά την πάροδο 5 λεπτών περίπου στο μέρος επέστρεφε ο Ε/Αστ. XXXXX9 έχοντας μαζί του τον οδηγό του εν λόγω οχήματος. Αμέσως πληροφόρησα τον ιδιοκτήτη του οχήματος ότι θα προχωρήσουμε σε έρευνα του οχήματος του και αυτός απάντησε « εν έχει πρόβλημα ». Κατά την έρευνα που ακολούθησε ο Ε/Αστ 5359 εντόπισε στην θέση του οδηγού ένα μεγάλο μπαλτά ο οποίος ανήκε όπως ανάφεραν οι δυο ύποπτοι στο πρόσωπο που καθόταν στην θέση του οδηγού, του εν λόγο οχήματος. Επίσης κατά την έρευνα την ίδια ημέρα και ώρα 2115 στο πίσω χώρο αποσκευών του οχήματος στην παρουσία των δυο υπόπτων εντόπισα 2 κατσαβίδια, ένα κόπτη καλωδίων, ένα σιγατσάκι και ένα κοπίδι τα οποία παρέλαβα ως τεκμήρια. Αμέσως πληροφόρησα τον ύποπτο που συστήθηκε ως ιδιοκτήτης του οχήματος για το αδίκημα που διέπραττε και αφού του επέστησα την προσοχή του στο νόμο αυτός μου απάντησε «εν δικά μου», στην συνέχεα πληροφόρησα τον ύποπτο πως βρίσκεται υπό σύλληψη για κατοχή διατρητικών εργαλείων εν καιρό νυκτός και αφού του επέστησα την προσοχή του στο νόμο αυτός δεν απάντησε τίποτα. Ακολούθως με άδεια του Υπαστυνόμου XXXXX Κυριάκου του ΤΑΕ Λεμεσού οδήγησα το εν λόγω όχημα και τα δύο πιο πάνω αναφερόμενα πρόσωπα στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού για εξακρίβωση των στοιχείων τους, καθώς και εξακρίβωση των στοιχείων του αυτοκίνητου στο οποίο επέβαιναν. Από τον έλεγχο που ακολούθησε στον αριθμό πλαισίου αλλά και της μηχανής του εν λόγο οχήματος, δεν κατέστηκε δυνατό να εξακριβωθούν οποιαδήποτε περαιτέρω στοιχεία για το όχημα λόγο του ότι δεν εντοπίζονται στο σύστημα της αστυνομίας. Να σημειωθεί ότι το αυτοκίνητο στο μέρος της μίζας ήταν κατεστραμμένο ενώ στο σημείο απούσιαζε η κλειδαριά και υπήρχαν κομμένα καλώδια. Στην συνέχεια από περεταίρω εξετάσεις διαπίστωσα ότι το πρόσωπο που συνέλαβα ήταν ο XXXXXX WESAIM ΔΕΑ XXXXX1037 από την Συρία με αρ. διαβατηρίου XXXXX
8. Την ίδια μέρα και ώρα 22:00 παρέδωσα στον συλληφθέντα δικαιώματα κρατουμένων και ακολούθως τον παρέδωσα στα κρατητήρια του σταθμού πόλεως Λεμεσού όπου τοποθετήθηκε στα κρατητήρια. Την ίδια μέρα και ώρα 01:00 στα γραφεία του τμήματος μικροπαραβάσεων παρέδωσα στον Αστ.XXXXX3 του σταθμού αγίου Ιωάννη τα πιο πάνω τεκμήρια. Αργότερα πληροφορήθηκα από τον Ε/Αστ XXXXX9 ότι το πρόσωπο που ήταν ο οδηγός του οχήματος ονομάζεται XXXXX DABBAS ΔΕΑ XXXXX0178 από την Συρία. " Για τις φωτογραφίες Τεκμήριο 2 είπε ότι είναι το αυτοκίνητο που κρατούσαν οι δύο ύποπτοι. Για το Τεκμήριο 8 είπε ότι είναι ο σουγιάς που κρατούσε ο πρώτος κατηγορούμενος, ενώ για το Τεκμήριο 9 είπε ότι δεν εντοπίστηκε από τον ίδιο αλλά το είδε και βρέθηκε στην παρουσία του κάτω από τη θέση του οδηγού. Και οι δύο ύποπτοι είχαν αναφέρει ότι ανήκε στον πρώτο κατηγορούμενο. Όσον αφορά το Τεκμήριο 10 είπε ότι είναι τα εργαλεία που ήταν μέσα στο καπό. Ακολούθως με αναφορά στην κατάθεση του που είπε ότι προσέγγισε το όχημα και είπε στον οδηγό να σταματήσει είπε ότι αυτό το πρόσωπο που ήταν οδηγός ήταν ο πρώτος κατηγορούμενος ενώ για τον συνοδηγό από τον οποίο ζήτησε να του παρουσιάσει έγγραφα που να αποδεικνύουν την ταυτότητα του είπε ότι αυτός ήταν ο δεύτερος κατηγορούμενος. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι ο σουγιάς εντοπίστηκε μέσα στο σακάκι που φορούσε ο πρώτος κατηγορούμενος και βρέθηκε από τον αστυφύλακα XXXXX9 στην παρουσία του μετά που επέστρεψαν στο αυτοκίνητο όταν ο XXXXX9 έτρεξε και έπιασε τον πρώτο κατηγορούμενο. Είπε δε στη συνέχεια ότι και οι δύο ύποπτοι ανέφεραν ότι ο μπαλτάς ανήκε στον πρώτο κατηγορούμενο όμως ανέφερε ότι για να είναι δίκαιος όταν ανευρέθηκαν τα εργαλεία απάντησε γενικά ο δεύτερος κατηγορούμενος που συνέλαβε ο ίδιος ότι είναι δικά του. Τώρα τούτο το γενικό είναι δικά μου δεν γνωρίζει σε ποια απ΄ όλα τα Τεκμήρια αναφέρετο. Είπε όμως πως ότι άκουε και είδε ακριβώς αυτά είπε στην κατάθεση του. Σε ερώτηση αν του είπαν ότι ο πρώτος κατηγορούμενος ήταν οδηγός του αυτοκινήτου διότι δεν μπορούσε να οδηγήσει ο δεύτερος κατηγορούμενος είπε ότι δεν έγινε καθόλου αναφορά γι΄ αυτό το ζήτημα ούτε και ρωτήθηκαν οι ύποπτοι. Επίσης είπε ότι δεν ήταν ο ανακριτής και συνέλαβε τον δεύτερο κατηγορούμενο ενώ ο συνάδελφος του XXXXX9 τον πρώτο κατηγορούμενο. Ακόμη είπε ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος ήταν συνεργάσιμος και παραδέχθηκε ότι το αυτοκίνητο ήταν δικό του. Περαιτέρω αντεξεταζόμενος από τη συνήγορο του δεύτερου κατηγορούμενου ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 2 αυτός είπε ότι το αυτοκίνητο είναι δικό του και επίσης ότι τα νούμερα είναι της γυναίκας του. Για τα εργαλεία Τεκμήριο 10 είπε ότι δεν έγινε καμία αναφορά ότι αυτά είναι τα εργαλεία της δουλειάς του δεύτερου κατηγορούμενου για να επιδιορθώνει αυτοκίνητα. Δεν ξέρει αν είπε σε κάποιο άλλο συνάδελφο του αλλά στους συναδέλφους του στο μέρος δεν ανάφερε κάτι και είπε απλά ότι είναι δικά του. Στη συνέχεια είπε ότι δεν υπήρχε κάτι μέσα στο αυτοκίνητο που να δείχνει ότι κάποιος μένει μέσα στο αυτοκίνητο. Ούτε ρούχα, ούτε πετσέτες, νιψομαντηλιές, ούτε εσώρουχα, ούτε παπούτσια, ούτε σαπούνι ή χαρτί υγείας. Είναι κάτι που ερεύνησε. Εν πάση περιπτώσει είπε ότι δεν έγινε τέτοια αναφορά από κανένα από τους δύο κατηγορούμενους. Τέλος είπε ότι ως προς το θέμα ποιου είναι το αυτοκίνητο αυτό το έργο ανατέθηκε στον εξεταστή της υπόθεσης. Μ.Κ.3 Ε/Αστ. XXXXX9 XXXXX Ιωάννου Καταρχήν αναγνώρισε την κατάθεση του ημερομηνίας 10.3.18 Τεκμήριο 16 και δήλωσε ότι συμφωνεί με το περιεχόμενο της. Εις αυτήν αναφέρει : " Υπηρετώ στον κλάδο περιπολιών της Τροχαίας Λ/σου. Σήμερα 09/03/18 και ώρα 1900 ανέλαβα καθήκον για συνεχές ωράριο μέχρι της 0700 της επόμενης μέρας. Περί ώρα 2100 κατά την περιπολία μου σε ειδικό καθήκον κατά της νεανικής παραβατικότητας μαζί με τον Αστ.XXXXX7 και τον ΑστXXXXX1 εντοπίσαμε ένα όχημα να κινείται επί της οδού Αγ.Σοφίας στρίβοντας νότια επί της Ν.Παττίχη χωρίς φώτα στο πίσω μέρος του οχήματος και χωρίς πινακίδες εγγραφής. Αμέσως εμείς του κάναμε σήμα να σταματήσει ανάβοντας τους φάρους και τη σειρήνα. Αυτός μόλις μας αντελήφθηκε ανέπτυξε ταχύτητα και έστριψε στην οδό Άννης Μαρίας και μπήκε σε χωράφι που είναι αδιέξοδο κάθετο στην οδό Βασ.Κων/τινου. Στη συνέχεια ο οδηγός του οχήματος κατέβηκε και τράπηκε σε φυγή νότια επί της οδού βασιλέως Κωνσταντίνου. Αμέσως εγώ τον ακολούθησα χωρίς να τον χάσω από το οπτικό μου πεδίο και του φώναξα να σταματήσει. Αυτός εισήλθε στην οδό Θεοφίλου όπου σταμάτησε μόνος του. Αμέσως εγώ τον πλησίασα και ζήτησα να μάθω τα στοιχεία του. Αυτός αρνήθηκε να μου πει οτιδήποτε και αμέσως τον πληροφόρησα ότι οφείλει να μου δώσει ικανοποιητικά στοιχεία για την ταυτότητα του γιατί σε αντίθετη περίπτωση δύναται να συλληφθεί για εξακρίβωση στοιχείων. Αφού του επέστησα τη προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε «μάστρε προχτές φκήκα που τη φυλακή». Ακολούθως του έκανα σωματική έρευνα και βρήκα στην δεξιά τσέπη του μπουφάν του ένα αναδιπλωμένο σουγιά περίπου δέκα εκατοστών. Μέσα στο πορτοφόλι του βρήκα την ταυτότητα αλλοδαπού και επρόκειτο για τον XXXXX DABBAS ARC:XXXXX0178 ημ.γεννήσεως 01/01/1989 με άδεια παραμονής μέχρι 29/09/
9. Στη συνέχεια αφού τον συνόδευσα στο αυτοκίνητο του όπου βρίσκονταν ο συνοδηγός μαζί με τους Αστ.XXXXX7 και ΑστXXXX1 για να κάνουμε έρευνα στο όχημα τους στο οποίο εντοπίσαμε στη θέση του οδηγού ένα μπαλτά. Τον ρωτήσα ποιου είναι ο μπαλτάς και ο συνοδηγός μου είπε ότι είναι του οδηγού ενώ τα υπόλοιπα ανήκουν στον συνοδηγό. Αμέσως τον πληροφόρησα ότι διαπράττει το αδίκημα της κατοχής επιθετικού όπλου και αφού του επέστησα την προσοχή του στο νόμο και αυτός δεν απάντησε. Ακολούθως η ώρα 2113 τον σύλλαβα για το πιο πάνω αδίκημα και του επέστησα τη προσοχή του στο νόμο και αυτός δεν απάντησε. Επίσης μετά από έλεγχο στα έγγραφα του οχήματος διαπιστώσαμε ότι οι πινακίδες XXXXX95 που είχε στο μπροστινό μέρος άνηκαν σε άλλο όχημα. Ακολούθως μετά από άδεια από τον υπαστυνόμο XXXXX Κυριάκου τους μεταφέραμε στην ΑΔΕ Λ/σου για περαιτέρω εξετάσεις. Το όχημα καθώς και οι συλληφθέντες παραδόθηκαν στον σταθμό Αγ. Ιωάννη για τη συνέχεια της υπόθεσης. " Όσον αφορά τις φωτογραφίες Τεκμήριο 2 είπε ότι είναι το αυτοκίνητο που καταδίωξαν στις 9.3 και το οποίο ανέκοψαν στην οδό Βασιλέως Κωνσταντίνου. Ανέφερε δε ότι ο οδηγός που κατέβηκε και τράπηκε σε φυγή ήταν ο πρώτος κατηγορούμενος και συνοδηγός ήταν ο δεύτερος κατηγορούμενος. Ακολούθως είπε ότι το Τεκμήριο 8 είναι ο σουγιάς που βρέθηκε κατά την έρευνα στον πρώτο κατηγορούμενο, το Τεκμήριο 9 είναι ο μπαλτάς που βρέθηκε κατά την έρευνα στο αυτοκίνητο και το Τεκμήριο 10 είναι τα Τεκμήρια που βρήκαν μέσα στο αυτοκίνητο. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι όταν ρώτησαν το συνοδηγό σε ποιον ανήκει ο μπαλτάς και είπε ότι ανήκει στον κατηγορούμενο 1 ο τελευταίος ήταν παρών. Ανέφερε δε ότι δεν έχει στείλει ο ίδιος προσωπικά τα Τεκμήρια για επιστημονικές εξετάσεις. Μ.Κ.4 Επόπτης XXXXX6 XXXXX Κωνσταντίνου Ανέφερε στην κυρίως εξέταση του ότι εργάζεται στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών Λεμεσού και τα καθήκοντα του είναι ο έλεγχος των μηχανοκινήτων οχημάτων στο δρόμο. Όσον αφορά το όχημα με αριθμό εγγραφής XXXXX95 είπε ότι πρόκειται για όχημα Toyota Caldina και ο τύπος του αμαξώματος του είναι station wagon. Το κυρίως χρώμα του είναι μπεζ και η πρώτη εγγραφή του στην Κύπρο έγινε στις 2.6.
10. Η κάτοχος του οχήματος τώρα είναι η XXXXX Μιχαήλ και τη δεδομένη στιγμή το όχημα φαίνεται ακινητοποιημένο από τις 8.11.
11. Ανέφερε δε τους κατά καιρούς ιδιοκτήτες του οχήματος και είπε ότι τελευταία ιδιοκτήτρια είναι η αναφερόμενη XXXXX Μιχαήλ. Για το όχημα με αριθμό εγγραφής XXXX72 είπε ότι πρόκειται για Mitsubishi Lancer Saloon χρώματος μαύρου το οποίο ανήκει στον XXXXX Αζά και φαίνεται ακινητοποιημένο από την 1.7.
12. Δεν μπορεί να αναφέρει από ποιο έγινε η ακινητοποίηση αλλά ιδιοκτήτης του από 4.8.94 μέχρι σήμερα είναι ο ρηθής XXXXX Αζάς. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι εάν ένα αυτοκίνητο πωληθεί και εντός 30 ημερών οδηγηθεί από τον νέο του ιδιοκτήτη δεν θα φανεί στο σύστημα τους αν δεν έχει καταχωρηθεί αλλαγή και βγει ο νέος τίτλος και ανέφερε περαιτέρω ότι συμβαίνει να έρχονται αρκετοί στο τμήμα μετά από 6 μήνες και ένα χρόνο που πώλησαν τα οχήματα για να κάνουν την μεταβίβαση. Τέλος είπε ότι εξ΄ όσων γνωρίζει την υποχρέωση να φέρει τη φόρμα μεταβίβασης την έχει ο πωλητής και ο νόμος λέει ότι αυτός που έχει το αυτοκίνητο έχει υποχρέωση να ενημερώσει για την αλλαγή της ιδιοκτησίας. Kατηγορούμενος 2 Ο κατηγορούμενος 2 αφού συμφώνησε με το περιεχόμενο της κατάθεσης του, τεκμ. 6Α, ανέφερε για την κατοχή των εργαλείων τεκμ.10 (δύο κατσαβιδιών, κόπτη καλωδίων, σιγατσάκι και κοπίδι) ότι βρίσκεται στην Κύπρο εδώ και 15 χρόνια και πάντοτε αυτά τα εργαλεία βρίσκονται στο αυτοκίνητο του. Δεν τα είχε πρόσθεσε για παράνομο σκοπό, είναι για σκοπούς της εργασίας του, ούτε ήθελε να βλάψει οποιονδήποτε και ούτε περίμενε ότι θα κατηγορηθεί για την κατοχή τους και ότι θα θεωρηθεί αδίκημα. Για το αυτοκίνητο με το οποίο ανακόπηκαν από την Αστυνομία ανέφερε τα εξής. Εργάζεται ταυτόχρονα ως καλουψιής και ως μηχανικός αυτοκινήτων. Προγενέστερα, ήταν εγγεγραμμένος ως αυτοεργαδοτούμενος και είχε 5 υπαλλήλους. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση και αφού αποφυλακίστηκε ανέλαβε οικοδομικές εργασίες σε κάποιο σπίτι. Θα διευθετούσε τα έγγραφα και θα ξεκινούσε δουλειά. Δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να αγοράσει αυτοκίνητο και γι' αυτό ο φίλος του, του έδωσε αυτό το αυτοκίνητο για λίγες μέρες μέχρι να τακτοποιηθεί οικονομικά. Ακολούθως είπε ότι εκείνη την περίοδο για 10 μέρες κοιμόταν σ' αυτό το αυτοκίνητο. Κάποιες άλλες μέρες, 2‑3, κοιμήθηκε σε κάποιον φίλο και είχε πάει για να κάνει μπάνιο. Για το αυτοκίνητο που ήταν συνοδηγός όταν ανακόπηκε τη μέρα εκείνη, είπε ότι είχε πάρει αυτό το αυτοκίνητο προσωρινά από τον XXXXX Ιμπραχίμ και δύο μέρες πριν ανακοπεί από την αστυνομία του το ζητούσε και του είπε να κάνει λίγες μέρες υπομονή. Έχει μάρτυρα ο οποίος ήταν παρών όταν του δόθηκε το αυτοκίνητο από τον Ιμπραχίμ, του είπε ότι θα έρθει να μαρτυρήσει, αλλά δεν τον έχει δει σήμερα. Είχε στην κατοχή του αυτοκίνητο αξίας 1300 ευρώ, μάρκας Toyota, το οποίο πώλησε για 500 ευρώ για εξαρτήματα, λόγω της δεινής οικονομικής του κατάστασης μέχρι να εργαστεί. Ερωτήθηκε επίσης για τον μπαλτά που βρέθηκε στο αυτοκίνητο, 9.5 εκατοστά και είπε ότι αυτό το μαχαίρι του είχε δοθεί από τον εργοδότη του όταν εργαζόταν ως καλουψιής και το χρησιμοποιούσε για να ξύνει το μολύβι που χρησιμοποιούν οι καλουψιήδες. Το είχε στην κατοχή του εδώ και δύο χρόνια περίπου. Δεν γνώριζε ότι απαγορεύεται η κατοχή και ότι θα είχε πρόβλημα. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε αρχικά ότι αυτό το αυτοκίνητο που είπε ότι πώλησε για παλιοσίδερα ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα της συζύγου του λόγω του ότι είχε χάσει το διαβατήριο του και δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα εκ μέρους της γι' αυτό το θέμα. Όλα τα οχήματα που είχε στην κατοχή του ήταν εγγεγραμμένα στο όνομα της. Όταν αποφυλακίστηκε πώλησε δύο αυτοκίνητα Toyota, τα οποία ήταν εγγεγραμμένα στο όνομα της συζύγου του. Έχει τώρα ένα Mitsubishi Lancer, πάλι εγγεγραμμένο στο όνομα της συζύγου του και κατακρατείται από την αστυνομία των Bάσεων. Δεν είχε χρήματα, 400 ευρώ, για να μπορέσει να το βγάλει από την αστυνομία. Ακολούθως είπε ότι καταλαβαίνει τι σημαίνει ότι ένα αυτοκίνητο είναι εγγεγραμμένο στο όνομα κάποιου και συμφώνησε ότι το κάθε όχημα, το κάθε αυτοκίνητο, έχει τους δικούς του αριθμούς εγγραφής και αυτό είναι ένα στοιχείο που προσδιορίζει την ταυτότητα του οχήματος. Επίσης συμφώνησε ότι μετέφερε τις πινακίδες εγγραφής από το Toyota στο Mitsubishi. Για το αυτοκίνητο που είπε προηγουμένως ότι πώλησε για 500 ευρώ γιατί ήταν σε δεινή οικονομική κατάσταση, ανέφερε ότι το πώλησε για εξαρτήματα και νομίζει λέγεται Επιφάνειος (αυτός που το αγόρασε). Ήταν για να το καταστρέψει. Δεν έχει στην κατοχή του οποιοδήποτε πιστοποιητικό που να επιβεβαιώνει ότι πώλησε το αυτοκίνητο αυτό για εξαρτήματα. Όταν το πώλησε, κατακρατείτο από την αστυνομία, από την τροχαία. Έπρεπε να μεταβεί για να διευθετήσουν τη διαδικασία καταστροφής, αλλά δεν είχε μέσο. Επρόκειτο για ένα Toyota Starlet, τους αριθμούς εγγραφής του οποίου δεν θυμάται ακριβώς. Ανέφερε δε ότι το XXXXX95, ήταν επίσης Toyota Starlet και όταν αποφυλακίστηκε το πώλησε για εξαρτήματα. Ήταν ο ίδιος αγοραστής και για τα δύο. Είχε δικαίωμα είπε να πωλήσει το XXXXX95 αφού η σύζυγος του υπόγραψε για να πωληθεί. Θα έπρεπε να μεταβούν να ολοκληρώσουν τη διαδικασία και δεν πήγαν λόγω της δύσκολης κατάστασης του. Αρνήθηκε υποβολή ότι δεν είχε κανένα δικαίωμα να πωλήσει το αυτοκίνητο αυτό και είπε ότι η σύζυγος του ήρθε στο Δικαστήριο τρεις φορές για να μαρτυρήσει γι' αυτό το θέμα, αλλά ουδείς την ρώτησε οτιδήποτε. Όσον αφορά το Mitsubishi Lancer που ήταν το όχημα που τους ανέκοψε η αστυνομία με τον κατηγορούμενο 1, είπε ότι το βρήκε από κάποιο άτομο ονόματι XXXXX Ιμπραχίμ. Του είχε ζητήσει να τον μεταφέρει στον Ύψωνα από το Τμήμα Τροχαίας. Του είπε ότι έχει ένα αυτοκίνητο να του δώσει. Απλά να βρει ο ίδιος τη βενζίνη γιατί δεν είχε τον χρόνο να τον μεταφέρει. Το αυτοκίνητο τούτο ανέφερε είχε πινακίδες εγγραφής. Ως προς το ότι βρέθηκαν οι πινακίδες του άλλου αυτοκινήτου στο Mitsubishi Lancer ανέφερε ότι κοιμόταν στον χώρο του αυτοκινήτου, στον χώρο στάθμευσης στον Ύψωνα. Υπήρχε έντονη βροχόπτωση, το αυτοκίνητο μετακινήθηκε και έσπασαν οι πινακίδες εγγραφής. Θα έβαζε τους ίδιους αριθμούς, αλλά δεν είχε στην κατοχή του πιστοποιητικό εγγραφής και δεν θυμόταν τους αριθμούς. Ο Ιμπραχίμ δεν του έδωσε πιστοποιητικό εγγραφής για να βρει τους αριθμούς εγγραφής. Κοιμόταν σ' αυτό το αυτοκίνητο και έβλεπε ότι αρκετοί πολίτες τον έβλεπαν να κοιμάται σε αυτοκίνητο χωρίς αριθμούς εγγραφής και για να μην θεωρηθεί ότι είναι κάποιος επικίνδυνος, έβαλε προσωρινά τους άλλους αριθμούς εγγραφής. Δεν έβαλε αριθμούς που ανήκαν σε κάποιο άλλο άτομο και να τον βλάψει. Έβαλε αριθμούς που έχουν σχέση με τον ίδιο. Ερωτώμενος δε γιατί δεν έπιασε τους αριθμούς εγγραφής και να τους αφήσει μέσα στο αυτοκίνητο και πήγε και έπιασε τις πινακίδες του άλλου αυτοκινήτου να τις τοποθετήσει σ' αυτό το αυτοκίνητο, είπε ότι οδηγούσε στον δρόμο προς τον Ύψωνα, είχε πλημμυρίσει ο δρόμος 40 εκατοστά, υπήρχε τροχαία κίνηση. Την επόμενη μέρα ανακάλυψε ότι είχαν πέσει οι πινακίδες. Δεν θα χρησιμοποιούσε αυτό το αυτοκίνητο για πολύ μεγαλύτερο διάστημα. Συμφώνησε ότι στην κατάθεση του πράγματι είπε ότι το αυτοκίνητο τούτο, το Mitsubishi, του είχε αναφέρει ο Ιμπραχίμ ότι δεν είχε ασφάλεια, άδεια κυκλοφορίας και ότι είναι ακινητοποιημένο και ανέφερε ότι επέλεξε να το οδηγήσει λόγω των άθλιων συνθηκών του. Δεν κυκλοφορούσε για μεγάλες αποστάσεις. Ως προς το γιατί δεν πήρε τηλέφωνο τούτον τον Ιμπραχίμ να τον ρωτήσει ποιοι είναι οι αριθμοί εγγραφής του αυτοκινήτου για να συνεννοηθούν να κάμουν άλλες πινακίδες, είπε ότι επέμενε εκείνος να του επιστρέψει το αυτοκίνητο και ο ίδιος του έλεγε να κάνει υπομονή και δεν μπορούσε να διευθετηθεί αυτό. Αρνήθηκε δε ότι είναι εσκεμμένα που έθεσε τις πινακίδες του άλλου αυτοκινήτου στο όχημα τούτο. Στη συνέχεια ανέφερε ότι όλα τα χρόνια που βρίσκεται στην Κύπρο εργαζόταν ως καλουψιής και το ίδιο στη χώρα του πριν έρθει εδώ. Επίσης συμφώνησε ότι το αυτοκίνητο τούτο που του έδωσε ο Ιμπραχίμ δεν είχε κλειδί και ότι το ξεκινούσε με τη χρήση των συρμάτων. Ερωτώμενος δε αν δεν σκέφτηκε ότι κάτι δεν πάει καλά με τούτο το αυτοκίνητο και ότι μπορεί να είναι κλοπιμαίο αφού δεν είχε άδεια κυκλοφορίας, δεν είχε ασφάλεια, δεν είχε τίτλο ιδιοκτησίας, δεν είχε κλειδί, έπεσαν οι πινακίδες και δεν του έλεγε τους αριθμούς να κάμει άλλες, απάντησε ότι δεν του έδωσε το πιστοποιητικό εγγραφής γιατί το ήθελε πίσω και ο ίδιος τον εκλιπαρούσε να του δώσει λίγο καιρό, να κάνει υπομονή. Το αυτοκίνητο δεν είχε κλειδί επειδή είχε πρόβλημα με το τιμόνι του και μέσω της Αστυνομίας Επισκοπής πληροφορήθηκε ότι το αυτοκίνητο είναι γραμμένο στο όνομα Μισιέλ και δεν είναι κλοπιμαίο. Αναφέρθηκε δε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες βρέθηκε στην αστυνομία και του αναφέρθηκε ότι το αυτοκίνητο δεν είναι κλοπιμαίο. Για τη συγκεκριμένη μέρα είπε ότι ο κατηγορούμενος 1 του είπε ότι θέλει να πάρει στην κοπέλα του τη Φιλιππινέζα ζάχαρη και ψωμί και αυτός απάντησε δεν υπάρχει πρόβλημα. Προχώρησαν περίπου 100 μέτρα μέχρι τα φανάρια και εκεί τους έκανε σήμα η αστυνομία να σταματήσουν. Οδηγούσε ο Μάλεκ. Ο λόγος που τον άφησε να οδηγήσει είναι επειδή ήταν κοιμισμένος, κουρασμένος ψυχολογικά, δεν είχε διάθεση να οδηγήσει για να πάνε. Αφού είπε ότι γνωρίζει τα εργαλεία με τα οποία εργάζεται ένας καλουψιής, όπως το σκεπάρνι, το αλφάδι, το λιβέρι, ο σπάγκος, ράμμα και ότι ακόμα δεν είχε αρχίσει τις εργασίες του αφού μόλις είχε αποφυλακιστεί, ανέφερε στη συνέχεια, ερωτώμενος σε τι χρησιμεύει στον καλουψιή το σιγατσάκι, Τεκμήριο 10, ότι με αυτό έκοψε κάποιες σωλήνες νερού. Έχει πολλά εργαλεία, δεν έχει όμως μαγαζί ή κάτι άλλο να τα έχει. Κάποια είναι στο αυτοκίνητο του και κάποια σε φίλο του. Τα κατσαβίδια που είναι στο Τεκμήριο 10 δεν είχαν σχέση με το ξεκίνημα ή τη λειτουργία του αυτοκινήτου. Ήταν για άλλα προβλήματα που ήθελαν επιδιόρθωση του αυτοκινήτου. Για το τεκμήριο 9 είπε ότι αυτό δεν κόβει ούτε μπανάνα. Αυτό ήταν μεταξύ των εργαλείων και με τη χρήση του σκεπαρνιού έσπαζε κάποια ξύλα. Δεν το χρησιμοποιεί για τις εργασίες του καλουψιή αυτό το πράμα. Αυτό το τεκμήριο το είδε για πρώτη φορά ένα μήνα πριν την ανακοπή του από την αστυνομία. Αρνήθηκε δε ότι είπε ότι είναι του Μάλεκ τούτο το πράμα, ούτε αυτό γράφτηκε στην κατάθεση του. Συμφώνησε δε ότι το Τεκμήριο 9, αυτός ο μπαλτάς, ήταν κάτω από τη θέση του οδηγού του Mitsubishi Lancer όταν τους σταμάτησε η αστυνομία. Ερωτώμενος πως το είδε ένα μήνα πριν, είπε ότι ήταν στην κατοχή του πριν έναν μήνα. Επανέλαβε δε ότι δεν είπε του αστυνομικού ότι είναι του Μάλεκ ούτε προφορικά, ούτε γράφτηκε στην κατάθεση του. Συμφώνησε επίσης ότι τούτο το σιγατσάκι που του υπεδείχθη μπορεί να το χρησιμοποιήσει για να κόψει σίδερα, κλειδαριές, σίδερα παραθύρων, όμως είπε ότι δεν είχε αυτό τον σκοπό. Ήταν στην κατοχή του μαζί με τα άλλα εργαλεία. Ποτέ δεν έχει κάνει διάρρηξη, ούτε έχει αυτόν τον σκοπό. Το λιβέρι δε, συμφώνησε ότι το χρησιμοποιούν κυρίως οι καλουψιήδες, οι οικοδόμοι σε όλες τις οικοδομές, όμως ειδικά αυτό ο ίδιος το χρησιμοποιεί για τον κρίκο του αυτοκινήτου. Δεν το χρησιμοποιούσε ως κοπίδι και συμφωνεί ότι με τούτο το πράμα μπορείς να ανοίξεις μια πόρτα αν ασκήσεις πίεση καθώς και ένα παράθυρο. Μπορεί και να σκοτώσει κάποιον με αυτό είπε, αλλά δεν είναι αυτός ο σκοπός του και ούτε αυτός ήταν ο σκοπός της κατοχής του. Eπίσης, αφού συμφώνησε ότι ενώ οδηγούσαν τους έκαμε σήμα η αστυνομία για να σταματήσουν, ανέφερε ότι είπε του Μάλεκ να σταματήσει αλλά ο τελευταίος του ανέφερε ότι έχει τρεις υποθέσεις τροχαίας και τότε του είπε "εντάξει, εγώ θα μείνω μέσα, εσύ αν θέλεις διέφυγε". Διέφυγε για απόσταση 50 μέτρων και τον πιάσανε. Είπε δε στη συνέχεια πιο συγκεκριμένα ότι όταν απομακρύνθηκε λίγο από το αυτοκίνητο της Αστυνομίας και προσπαθούσε να τους ξεφύγει, ο ίδιος του έλεγε να σταματήσει και τελικά σταμάτησε και του είπε ότι θα φύγει. Αρνήθηκε όμως ότι σταμάτησε επειδή μπήκαν σε έναν χώρο στάθμευσης ο οποίος ήταν κλειστός με πασαλάκια και δεν μπορούσαν να συνεχίσουν περισσότερο και ανέφερε ότι υπήρχε χώρος να φύγουν. Μπορούσε να βγει. Είχε τη δυνατότητα αφού ήταν χώρος στάθμευσης. Υπήρχε έξοδος στα δεξιά και είχαν σταματήσει στα αριστερά. Σε άλλο σημείο όταν του ζητήθηκε να δει το κείμενο της κατάθεσης του στα αραβικά και να πει πού αναγράφει ότι περίμενε μια δουλειά από τον ξάδερφο που του τηλεφώνησε και τον παγίδευσε για να του μιλήσει ο Μάλεκ, διερωτήθηκε τι σχέση έχει αυτό και γιατί θα τον ωφελούσε αυτό το πράγμα να αναγραφόταν στην κατάθεση του. Πρόσθεσε δε ότι έγραψε πράγματα και τελικά δεν τον ωφέλησαν και υπήρχαν κάποια πράματα που ήθελε να τα πει στην αστυνομία και του είπαν να απαντά σ' αυτά που τον ρωτούν μόνο. Ως προς το τεκμήριο 8 (αναδιπλωμένος σουγιάς) συμφώνησε ότι είναι αυτό που είπε προηγουμένως ότι του το δώρισε ο μάστρος του για να ξύζει το μολύβι του. Είπε δε, ερωτώμενος πότε το έδωσε του Μάλεκ τούτο το Τεκμήριο, τον σουγιά, ότι ο Μάλεκ όταν επιβιβάστηκε για να οδηγήσει το αυτοκίνητο, του ανέφερε ότι το παράθυρο ήταν σπασμένο και δεν ανέβαινε, κρύωνε. Είχε μια ζακέτα στο πίσω κάθισμα, την πήρε και του την έδωσε και τη φόρεσε. Δεν θυμόταν ότι το μαχαίρι βρισκόταν στην τσέπη της ζακέτας. Ο Μάλεκ όταν έτρεξε και η αστυνομία τον έπιασε, δεν ήξερε καν ότι το μαχαίρι ήταν στην τσέπη της ζακέτας. Κάποιες φορές είναι εντός του αυτοκινήτου, κάποιες φορές στο ταμπλό του αυτοκινήτου. Όταν ο αστυνομικός είπε ότι έκαμε σωματική έρευνα στον Μάλεκ και το βρήκε αυτό είναι σωστό αλλά ο Μάλεκ δεν το γνώριζε αυτό, γιατί ούτε καν ο ίδιος θυμόταν. Αν το γνώριζε σίγουρα θα το πετούσε όταν έτρεχε να φύγει από την αστυνομία. Τέλος, ανέφερε ότι ο Ιμπραχίμ εργαζόταν ως υπάλληλος του το 2017 και αν υπήρχε πρόβλημα με το αυτοκίνητο, σίγουρα δεν θα του το έδινε για να μην του δημιουργήσει πρόβλημα. Ανώμοτη δήλωση Κατηγορούμενου 1 Ο κατηγορούμενος 1 ως προανέφερα προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Είπε συγκεκριμένα τα εξής : " Σχετικά με αυτήν την υπόθεση δεν έχω καμία σχέση με όλα τα αδικήματα. Όταν με ανέκοψε η αστυνομία, διέφυγα για τον λόγο ότι είχα εκκρεμούσες τρεις υποθέσεις τροχαίων αδικημάτων, δεν είχα χρήματα αφού είχα αποφυλακιστεί 4 μέρες προηγουμένως και δεν ήθελα να υπάρχει ακόμη μια υπόθεση. Αφού μας ανέκοψαν και μας συνέλαβαν, αυτά είπα στην αστυνομία, αλλά τελικά τεθήκαμε υπό κράτηση μέχρι και σήμερα. Ο φίλος μου (δείχνει τον δεύτερο κατηγορούμενο), τους ανέφερε ότι όλα τα εργαλεία είναι δικά του και μας κατηγόρησαν για κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων και βρίσκομαι υπό κράτηση χωρίς να έχω καμία σχέση. Επαναλαμβάνω ότι είχα αποφυλακιστεί 4 μέρες προηγουμένως, δεν είχα δει τον φίλο μου όλο αυτό το διάστημα που ήμουν κατάδικος και συναντηθήκαμε εκείνη τη μέρα ως δύο φίλοι. Δεν έχω οτιδήποτε άλλο να πω. Είμαι αθώος. " Όσον αφορά την επιλογή του αυτή κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. Rv. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v.The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (Rv. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Όσον αφορά την μαρτυρία που κατατέθηκε εκ συμφώνου δηλ. τα τεκμ.1-4 αλλά και τα παραδεκτά γεγονότα, δεν χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί τίποτε περισσότερο πέραν του ότι αυτή θεωρείται δεδομένη (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Αντρέα και Άλλων ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 498, 501, Γιαννίδης v. Αστυνομίας, Ποιν.Εφ.7007

(2002)2 Α.Α.Δ. 143), γίνεται αποδεκτή και αποτελεί τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Από εκεί και πέρα σημειώνω πως είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Μ.Κ.1 Αστ. XXXXX2 XXXXX Παναγίδης Η μαρτυρία του ως προς τις ενέργειες του ως ανακριτή της υπόθεσης γίνεται αποδεκτή. Μ.Κ.2 Αστ. XXXXX7 XXXXX Χαραλάμπους Ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε με αμεσότητα, σαφήνεια και φυσικότητα για τα γεγονότα της 9ης/03/

1. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ήταν ειλικρινής και πως κατέθεσε τα πράγματα όπως ακριβώς εξελίχθηκαν τη συγκεκριμένη ημέρα με τους κατηγορούμενους. Συνεπώς αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Μ.Κ.3 Ε/Αστ. XXXXX9 XXXXX Ιωάννου Για τους ίδιους λόγους πιο πάνω για τον ΜΚ2 κάνω αποδεκτή και τη δική του μαρτυρία. Μ.Κ.4 Επόπτης XXXXX6 XXXXX Κωνσταντίνου Ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε ότι γνώριζε με βάση τα καθήκοντα του και τα στοιχεία που τηρούνται στο τμήμα του και τα οποία είχε στην κατοχή του αναφορικά με τα 2 οχήματα που ρωτήθηκε και στην ουσία δεν αμφισβητήθηκε. Εν πάση περιπτώσει ήταν ένας ανεξάρτητος μάρτυρας, χωρίς κανένα συμφέρον στην υπόθεση και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Kατηγορούμενος 2 Έχοντας παρακολουθήσει τον κατηγορούμενο 2 προσεκτικά ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του, οφείλω να πω ότι δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση και μου έδωσε την εικόνα μάρτυρα ο οποίος είναι διατεθειμένος να πει ότι ψέμα χρειάζεται αρκεί να βολεύει την εκδοχή του. Η μαρτυρία του δε χαρακτηρίζεται κατά την κρίση μου από γενικούς, αόριστους και μη λογικούς ισχυρισμούς, στοιχεία τα οποία απλά επιβεβαιώνουν θεωρώ την εικόνα που αποκόμισε το Δικαστήριο πιο πάνω. Επίσης να σημειωθεί εδώ ότι οι θέσεις του εν σχέση με συγκεκριμένα, ουσιώδη θέματα δεν μπορούν να γίνουν σε κάθε περίπτωση αποδεκτές ως εκ της μη προβολής τους στους μάρτυρες κατηγορίας για σχολιασμό, κάτι που βεβαίως συνεπάγεται και αναξιοπιστία. Πιο συγκεκριμένα: Κατ' αρχήν να πω ότι όλη η εκδοχή του για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες περιήλθε στην κατοχή του το αυτοκίνητο Mitsubishi Lancer με αρ. εγγραφής XXXXX72 ή και ότι συγκεκριμένα του το έδωσε ο Ιμπραχίμ είναι γενική και αόριστή. Εκτός του ότι ο αναφερόμενος Ιμπραχίμ αρνήθηκε ότι γνωρίζει οτιδήποτε για το συγκεκριμένο αυτοκίνητο ή για την υπόθεση γενικότερα (βλ. την μαρτυρία του ΜΚ1 σε συνάρτηση με το τεκμ.14), να σημειώσω ότι η αναφορά του κατηγορούμενου 2 ότι έχει μάρτυρα ο οποίος ήταν παρών όταν του δόθηκε το αυτοκίνητο από τον Ιμπραχίμ και η μη κλήση του στο Δικαστήριο, αφήνει βεβαίως ένα κενό στην εκδοχή του και δείχνει αναξιοπιστία. Δεν διαφεύγει ότι η Υπεράσπιση έχει δικαίωμα να καλέσει οποιοδήποτε μάρτυρα επιθυμεί, όμως από τη στιγμή που επικαλείται ο ίδιος ο κατηγορούμενος μάρτυρα που μπορεί να επιβεβαιώσει την εκδοχή του και δεν τον παρουσιάζει, χωρίς καμία εξήγηση για τούτο, ακριβώς κατά την κρίση μου αυτό δείχνει μεταξύ άλλων και αναξιοπιστία. Η γενική και αόριστη αναφορά επίσης ότι ο εν λόγω μάρτυρας του είπε ότι θα έρθει να μαρτυρήσει αλλά δεν τον έχει δει καμία σημασία δεν μπορεί να έχει. Εν πάση περιπτώσει ο κατηγορούμενος 2 δεν έπεισε το Δικαστήριο για την εκδοχή του. Αναφέρθηκε επίσης στη σύζυγο του και ότι συμφώνησε ως εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του οχήματος XXXXX95 για να πωληθεί. Ανέφερε δε ότι η σύζυγος του ήρθε στο Δικαστήριο τρεις φορές για να μαρτυρήσει γι' αυτό το θέμα, αλλά ουδείς την ρώτησε οτιδήποτε. Και πάλιν όμως αυτά τα έλεγε θεωρώ για να δημιουργήσει εντυπώσεις. Η εν διαστάσει σύζυγος του αναφέρει στην κατάθεση της τεκμ.11 ότι δεν γνωρίζει που βρίσκεται το αυτοκίνητο αυτό. Ο κατηγορούμενος 2 δε όχι μόνον δεν σχολιάζει αυτή της τη θέση, αλλά γενικά και αόριστα αναφέρει ότι ήρθε 3 φορές να μαρτυρήσει και δεν ρωτήθηκε οτιδήποτε. Γιατί όμως αφού επιβεβαιώνει αυτά που ο ίδιος ισχυρίζεται, δεν ζήτησε άδεια να κληθεί για να την αντεξετάσει (ως αναφέρεται κατωτέρω στα πλαίσια αξιολόγησης της κατάθεσης τεκμ.11) ή ακόμα γιατί δεν την κάλεσε ο ίδιος σαν μάρτυρα. Θα επαναλάβω και εδώ ότι μόνον αναξιοπιστία προκύπτει από τη στάση της υπεράσπισης. Επίσης η ιστορία που σκέφτηκε με τις πινακίδες του Mitsubishi Lancer, ότι δηλαδή αυτές έσπασαν μετά από έντονη βροχόπτωση κλπ θεωρώ πως ήταν χωρίς αμφιβολία φανταστική και ομολογουμένως πολύ βολική. Κατά ποιο τρόπο εν πάση περιπτώσει έσπασαν και οι δύο πινακίδες από την έντονη βροχόπτωση δεν εξήγησε ο κατηγορούμενος 2 και βεβαίως δεν έπεισε με αυτό τον παράλογο ισχυρισμό του. Πολύ βολική επίσης ήταν η θέση του πως σε επίσκεψη του στην Αστυνομία είχε ρωτήσει και του αναφέρθηκε ότι δεν είναι κλοπιμαίο το αυτοκίνητο. Πήγε στην Αστυνομία κάτω από τις συνθήκες που εξήγησε και δεν είναι αντιληπτό γιατί ρώτησε τους αστυνομικούς αν το αυτοκίνητο ήταν κλοπιμαίο. Εν πάση περιπτώσει δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία για να στηρίξει αυτή του θέση. Κατά την κρίση μου δε ουδέποτε ρώτησε αυτό το πράγμα και θεωρώ πως ψευδώς ισχυρίστηκε έτσι επειδή έτσι τον βόλευε για σκοπούς της παρούσας. Πέραν των ανωτέρω, ως προανέφερα, ο κατηγορούμενος 2 στη μαρτυρία του προέβαλε συγκεκριμένες θέσεις, οι οποίες όμως δεν υποβλήθηκαν στους μάρτυρες κατηγορίας. Οι πιο ουσιώδεις ήταν οι εξής: (α) Ο κατηγορούμενος 1 σταμάτησε το αυτοκίνητο, όταν τους καταδίωκε η Αστυνομία, ενώ υπήρχε χώρος για να φύγουν. Όχι μόνον δεν υποβλήθηκε αλλά αναφέρω ότι η θέση των ΜΚ2 & 3 ότι το αυτοκίνητο μπήκε σε αδιέξοδο και σταμάτησε μη μπορώντας να διαφύγει ουδέποτε αμφισβητήθηκε. (β) Είπε ότι υπήρχαν κάποια πράματα που ήθελε να τα πει στην κατάθεση του στην αστυνομία και του είπαν να απαντά σ' αυτά που τον ρωτούν μόνο. Ουδέποτε υποβλήθηκε κάτι τέτοιο στον εξεταστή της υπόθεσης ΜΚ
2. Παρεμβάλλω εδώ ότι κατά την κρίση μου προέβαλε αυτή τη θέση απλά για να υπεκφύγει από την ερώτηση που του υπεβλήθη ότι δεν είπε στην κατάθεση του κάτι που είχε πει στη μαρτυρία του. (γ) Την ιστορία που έπλασε για να δικαιολογήσει την εύρεση του μαχαιριού στο μπουφάν του κατηγορούμενου
3. Την οποία εν πάση περιπτώσει δεν ανέφερε ούτε στην κατάθεση του. Με βάση αυτά σημειώνω ότι η μη υποβολή των πιο πάνω πολύ συγκεκριμένων και ουσιωδών θέσεων προς τους μάρτυρες κατηγορίας για σχολιασμό και η εκ των υστέρων προβολή τους στη δική του μαρτυρία, οδηγούν το Δικαστήριο στο συμπέρασμα όχι μόνον ότι δεν μπορούν όσα ανέφερε να γίνουν αποδεκτά αλλά περαιτέρω και ότι προκύπτει ως εκ της παράλειψης αυτής αναξιοπιστία της υπεράσπισης με την μη προβολή εξ' αρχής καθαρών θέσεων ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Tekinder Pal. ν Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551 και Σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», Β' Έκδοση, σελίδες 720 - 723). Τέλος, σημειώνω επίσης ότι αναξιοπιστία της Υπεράσπισης γενικότερα προκύπτει κατά την κρίση μου και γενικότερα. Αν είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτή η Υπεράσπιση που υπόβαλλε για παράδειγμα στον ΜΚ1 ότι βρέθηκαν στο αυτοκίνητο προσωπικά αντικείμενα του κατηγορούμενου 2, είδη ένδυσης και υπόδησης καθώς και ότι αν οι φωτογραφίες τεκμ.2 έδειχναν εσωτερικά το αυτοκίνητο τότε θα διαπιστωνόταν ότι το αυτοκίνητο ήταν το σπίτι του κατηγορούμενου 2 αφού είχε τα ρούχα του κλπ, όταν ο ΜΚ2 μέσα από την πειστικότατη μαρτυρία του και επί του συγκεκριμένου σημείου απέκλεισε πέραν πάσης αμφιβολίας αυτή τη θέση, χωρίς η υπεράσπιση να είχε κάτι συγκεκριμένο να προβάλει σ' αυτόν (πέραν της υποβολής μιας γενικής θέσης ότι το αυτοκίνητο ήταν ο τόπος διαμονής του), παρά τα όσα έθεσε στον ΜΚ1 πιο πάνω. Ακόμη να σημειώσω, ως ένδειξη αναξιοπιστίας, τις ουσιώδεις αντιφάσεις που υπάρχουν στη μαρτυρία του εν σχέση με την κατάθεση του, όπως για παράδειγμα (α) ότι είπε στον κατηγορούμενο 1 να σταματήσει όταν τους έκανε σήμα και ενώ τους καταδίωκε η Αστυνομία, σε αντίθεση με την κατάθεση του που λέει ότι δεν του είπε τίποτε και (β) ότι ο λόγος που άφησε τον κατηγορούμενο 1 να οδηγήσει είναι επειδή ήταν κοιμισμένος, κουρασμένος ψυχολογικά και δεν είχε διάθεση να οδηγήσει για να πάνε, σε αντίθεση με την κατάθεση του όπου αναφέρει ότι είναι ο κατηγορούμενος 1 που του ζήτησε να οδηγήσει όταν τον είδε νυσταγμένο. Εν κατακλείδι δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ανώμοτη δήλωση Κατηγορούμενου 1 Ως προς την αναφορά του το ότι είχε πρόσφατα αποφυλακιστεί αυτό θα μπορούσε σημειώνω να συναχθεί με ασφάλεια και με βάση όσα αναφέρθηκαν στα πλαίσια του αιτήματος της Αστυνομίας για να παραμείνει υπό κράτηση και συγκεκριμένα για τις προηγούμενες του καταδίκες. Επίσης ότι εκκρεμούσαν εναντίον του και άλλες υποθέσεις για τροχαία αδικήματα επιβεβαιώθηκε από τον ΜΚ1. Από εκεί και πέρα όμως αν ο λόγος που διέφυγε από την Αστυνομία ήταν οι άλλες υποθέσεις που εκκρεμούσαν και όσα σχετικά αναφέρει δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά και δεν μπορεί να δοθεί βαρύτητα σ' αυτά από τη στιγμή που δεν αναφέρθηκαν ενόρκως για να εξεταστεί η αξιοπιστία τους. Τέλος, αν έχει ή όχι σχέση με την υπόθεση και τα αδικήματα και αν είναι αθώος αυτό θα αποφασιστεί από το Δικαστήριο κατόπιν αξιολόγησης του συνόλου της αποδεκτής μαρτυρίας και δεν μπορεί να δοθεί κάποια βαρύτητα στην απλή αναφορά του ότι δεν έχει καμία σχέση και είναι αθώος. Ερχόμενος τώρα στις καταθέσεις των κατηγορούμενων, τεκμ.5Α+Β και 6Α+Β, ν' αναφέρω κατ' αρχήν ότι ως εκ του ότι αυτές κατατέθηκαν χωρίς ένσταση και σε κανένα σημείο δεν έγινε οιαδήποτε αναφορά για μη θεληματικότητα τους, ακριβώς κρίνω πως είναι χωρίς αμφιβολία θεληματικές. Ο κατηγορούμενος 2 σημειώνω επίσης έχει υιοθετήσει το περιεχόμενο της κατάθεσης του. Ως προς την αξιολόγηση των καταθέσεων των κατηγορούμενων σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ 109: «Εκείνο το οποίο διασαφήνισε η υπόθεση Duncan είναι ότι κάθε μέρος της κατάθεσης του κατηγορουμένου που γίνεται δεκτό αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία για την αλήθεια των γεγονότων στα οποία αναφέρεται και όχι μόνο το μέρος εκείνο που συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Η προηγούμενη νομολογία στο θέμα αυτό ήταν ασαφής ή αντιφατική ως προς την αποδεικτική αξία των δηλώσεων που γίνονται στην κατάθεση του κατηγορουμένου που δεν συνιστούν παραδοχή. Δηλώσεις του κατηγορουμένου που συνιστούν άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος γίνονται παραδεκτές ως μαρτυρία κατ' εξαίρεση προς τον κανόνα που αποκλείει την εξ ακοής μαρτυρία (hearsay rule). Αυστηρή εφαρμογή του κανόνα περί εξ ακοής μαρτυρίας θα περιόριζε την αποδεικτική αξία του μέρους της κατάθεσης κατηγορουμένου που δεν συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή σε πρωτογενή μαρτυρία (original evidence). Στην υπόθεση Duncan αποφασίστηκε ότι κάθε μέρος της κατάθεσης λαμβάνεται υπόψη και εκτιμάται και ως προς την αλήθεια των ισχυρισμών που προβάλλονται. Η προσέγγιση αυτή είναι και ρεαλιστική και δίκαιη. Τονίστηκε όμως στην Duncan ότι το Δικαστήριο είναι ελεύθερο και μπορεί να αποδώσει την βαρύτητα που κρίνει ότι επιβάλλεται σε διαφορετικά μέρη κατάθεσης. Όπως είναι φυσικό μπορεί να αποδοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορουμένου. Είναι όμως ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψης εγκληματικές πράξεις. Συνοψίζοντας η απόφαση στην Duncan αφήνει το βάρος το οποίο θα αποδοθεί στα διάφορα μέρη της κατάθεσης κατηγορουμένου στη διακριτική ευχέρεια των κριτών των γεγονότων της υπόθεσης». Η εκτίμηση λοιπόν των καταθέσεων των κατηγορούμενων είναι θέμα που ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να κρίνει την αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. και Κωνσταντινίδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 190 και Γαβριήλ ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ 693). Με αυτά υπόψη αναφέρεται ότι εκ της κατάθεσης του κατηγορούμενου 2, πέραν της παραδοχής του ότι αυτός έβαλε της πινακίδες εγγραφής άλλου αυτοκινήτου, εγγεγραμμένου στην εν διαστάσει σύζυγο του (ως προκύπτει και από άλλη αποδεκτή μαρτυρία), στο συγκεκριμένο αυτοκίνητο που αφορά η 4η κατηγορία, καθώς επίσης ότι τα εργαλεία ήταν δικά του, δεν είμαι διατεθειμένος, έχοντας μάλιστα απορρίψει τη μαρτυρία του, ν' αποδεχτώ οτιδήποτε άλλο. Επίσης δεν αποδέχομαι όσα αναφέρει ο κατηγορούμενος 1 στη δική του κατάθεση, επειδή μέσα απ' αυτά παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψης εγκληματικές πράξεις και δεν δόθηκαν ενόρκως για να εξεταστεί η αξιοπιστία του. Τέλος, ως προς την κατάθεση της XXXXX Μιχαήλ, ημερ. 12/03/18, τεκμ.11, σημειώνω ότι το πρόσωπο αυτό ναι μεν δεν κλήθηκε στο Δικαστήριο για να καταθέσει, όμως η μαρτυρία της επί της ουσίας επιβεβαιώνεται από την μαρτυρία του ΜΚ4 του οποίου όπως εμφαίνεται πιο πάνω η μαρτυρία γίνεται αποδεκτή αλλά και τα τεκμήρια 13 και

1. Συγκεκριμένα, το πρόσωπο αυτό που είναι η εν διαστάσει σύζυγος του κατηγορούμενου 2, στην ουσία αναφέρει ότι το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής XXXXX95, μάρκας Toyota, είναι γραμμένο στο δικό της όνομα. Εν πάση περιπτώσει ως εκ του ότι ουδέποτε ζητήθηκε άδεια από το Δικαστήριο από την Υπεράσπιση για να κλητεύσει το εν λόγω πρόσωπο για να το αντεξετάσει (βλ. άρθρο 26 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9), η μαρτυρία του κατηγορούμενου 2 έχει απορριφθεί και άρα όσα αναφέρονται στην κατάθεση τεκμ.11 παραμένουν αναντίλεκτα και τέλος, ως προανέφερα, η ουσία των όσων αναφέρει στην κατάθεση της η XXXXX Μιχαήλ υποστηρίζονται από άλλη μαρτυρία, έχω αποφασίσει να κάνω αποδεκτό το περιεχόμενο της πιο πάνω κατάθεσης. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή αναφέρεται ότι τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα εξής: Την 9/3/2018 και περί ώρα 21:00 ενώ οι ΜΚ2 & 3, αστυφύλακες και ο Αστ.XXXXX1, βρίσκονταν σε μηχανοκίνητη περιπολία με αναμμένους τους φάρους και ενώ βρίσκονταν στην οδό Αγίας Σοφίας με ανατολική κατεύθυνση προς την οδό Νίκου & Δέσποινας Παττίχη, αντιλήφθηκαν προπορευόμενο αυτοκίνητο μάρκας MITSUBISHI saloon, χρώματος μαύρου, χωρίς πινακίδα εγγραφής και φώτα στο πίσω μέρος, να κινείται με την ίδια πορεία μαζί τους, να εισέρχεται στην οδό Νίκου & Δέσποινας Παττίχη και να κινείται με νότια κατεύθυνση στην αριστερή λωρίδα του δρόμου. Αμέσως προσέγγισαν από την δεξιά λωρίδα το εν λόγο αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν δυο άτομα και ο ΜΚ2 είπε στον οδηγό, ο οποίος είχε μισάνοικτο το τζάμι του, να σταματήσει στην άκρη του δρόμου. Αυτός μόλις αντιλήφθηκε το όχημα της Αστυνομίας, ανάπτυξε ταχύτητα και έστριψε το όχημα του σε πάροδο της εν λόγω οδού για να διαφύγει. Οι αστυφύλακες ακολούθησαν το όχημα το οποίο εισήρθε σε ανοικτό χώρο στάθμευσης επί της οδού Βασιλέως Κωνσταντίνου που ήταν περιφραγμένος με σιδερένιους μικρούς πασσάλους. Στην συνέχεια ο οδηγός, μη μπορώντας να διαφύγει, σταμάτησε απότομα το αυτοκίνητο που οδηγούσε και αφού εξήλθε του οχήματος άρχισε να τρέχει με ανατολική κατεύθυνση. Την ίδια στιγμή ο ΜΚ3 ακολούθησε πεζός τον οδηγό του εν λόγω οχήματος, ενώ ο ΜΚ2 πλησίασε τον συνοδηγό ο οποίος βρισκόταν εντός του οχήματος. Αμέσως ο ΜΚ2 ζήτησε από το πιο πάνω πρόσωπο να του παρουσιάσει οποιοδήποτε έγγραφο που να αποδεικνύει την ταυτότητα του. Αυτός του απάντησε με σπαστά ελληνικά «Δεν έχω, μεν φοασαι εν θα φύω, το αυτοκίνητο εν δικό μου». Από περαιτέρω εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι το πιο πάνω όχημα είχε μπροστά την πινακίδα εγγραφής με αριθμό XXXXX95 που ανήκε σε όχημα μάρκας TOYOTA ενώ το πιο πάνω όχημα ήταν μάρκας MITSUBISHI. Αμέσως την ίδια μέρα και ώρα 2105 πληροφόρησε τον ύποπτο για το αδίκημα που διέπραττε και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε « τα νούμερα εν της γυναίκας μου ». Στην συνέχεια έκανε σωματικό έλεγχο στον ύποπτο χωρίς όμως να βρει κάτι το παράνομο. Ως προς τον οδηγό του οχήματος, ο ΜΚ3 που τον ακολουθούσε πεζός δεν τον έχασε από το οπτικό του πεδίο και του φώναξε να σταματήσει. Αυτός εισήλθε στην οδό Θεοφίλου όπου σταμάτησε μόνος του. Αμέσως τον πλησίασε και ζήτησε να μάθει τα στοιχεία του. Αυτός αρνήθηκε να του πει οτιδήποτε και αμέσως τον πληροφόρησε ότι οφείλει να του δώσει ικανοποιητικά στοιχεία για την ταυτότητα του γιατί σε αντίθετη περίπτωση δύναται να συλληφθεί για εξακρίβωση στοιχείων. Αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε «μάστρε προχτές φκήκα που τη φυλακή». Ακολούθως του έκανε σωματική έρευνα και βρήκε στην δεξιά τσέπη του μπουφάν του ένα αναδιπλωμένο σουγιά περίπου δέκα εκατοστών. Μέσα στο πορτοφόλι του δε βρήκε την ταυτότητα αλλοδαπού και επρόκειτο για τον Κατηγορούμενο
2. Ακολούθησε έρευνα στο όχημα, κατά τη διάρκεια της οποίας ο ΜΚ3 εντόπισε στην θέση του οδηγού ένα μεγάλο μπαλτά ο οποίος ανήκε όπως ανάφεραν οι δυο ύποπτοι στο πρόσωπο που καθόταν στην θέση του οδηγού του εν λόγο οχήματος. Επίσης κατά την έρευνα την ίδια ημέρα και ώρα 2115 στον πίσω χώρο αποσκευών του οχήματος στην παρουσία των δυο υπόπτων εντοπίστηκαν 2 κατσαβίδια, ένας κόπτης καλωδίων, ένα σιγατσάκι και ένα κοπίδι, τα οποία όπως ανέφερε ο συνοδηγός που συστήθηκε ως ιδιοκτήτης του οχήματος είναι δικά του. Αυτός στην συνέχεα πληροφορήθηκε πως βρίσκεται υπό σύλληψη για κατοχή διατρητικών εργαλείων εν καιρώ νυκτός και αφού επεστήθη η προσοχή του στο νόμο αυτός δεν απάντησε τίποτα. Ακολούθως το εν λόγω όχημα και τα δύο πιο πάνω αναφερόμενα πρόσωπα οδηγήθηκαν στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού για εξακρίβωση των στοιχείων τους, καθώς και εξακρίβωση των στοιχείων του αυτοκίνητου στο οποίο επέβαιναν. Να σημειωθεί ότι το αυτοκίνητο στο μέρος της μίζας ήταν κατεστραμμένο ενώ στο σημείο απούσιαζε η κλειδαριά και υπήρχαν κομμένα καλώδια. Στην συνέχεια από περεταίρω εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι το πρόσωπο που ήταν συνοδηγός στο όχημα και συνελήφθη ήταν ο Κατηγορούμενος
3. Όπως προαναφέρθηκε ο οδηγός ήταν ο κατηγορούμενος
4. Με βάση το Τμήμα Οδικών Μεταφορών, το όχημα με αριθμό εγγραφής XXXXX72, Mitsubishi Lancer Saloon, το οποίο ήταν αυτό που όπως διαπιστώθηκε οδηγείτο ως αναφέρθηκε πιο πάνω από τον κατηγορούμενο 1 με συνοδηγό τον κατηγορούμενο 2, ανήκει στον XXXXX Αζά και φαίνεται ακινητοποιημένο από την 1.7.
5. Από 4.8.94 και μέχρι σήμερα ιδιοκτήτης του είναι ο ρηθείς XXXXX Αζάς. Όσον αφορά δε το όχημα με αριθμό εγγραφής XXXXX95, οι πινακίδες εγγραφής του οποίου βρέθηκαν στο πιο πάνω όχημα Mitsubishi, είναι Toyota Caldina. Η κάτοχος δε του οχήματος τώρα είναι η Νικολέττα Μιχαήλ και τη δεδομένη στιγμή το όχημα φαίνεται ακινητοποιημένο από τις 8.11.
6. Επίσης αναφέρεται ότι το εν λόγω όχημα που οδηγούσε ο κατηγορούμενος 1 δεν είχε άδεια κυκλοφορίας αλλά ούτε ασφάλεια. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Κατηγορία 2, την οποία αντιμετωπίζουν από κοινού οι κατηγορούμενοι Το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά την διάρκεια της νύχτας (2η κατηγορία), βασίζεται στο άρθρο 296(γ) του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «
7. Όποιος ενδέχεται να βρεθεί κάτω από οποιεσδήποτε από τις ακόλουθες περιστάσεις, δηλαδή - .................................. (γ) έχει στην κατοχή του διαρρηκτικό όργανο κατά την διάρκεια νύχτας, χωρίς νόμιμη δικαιολογία γι' αυτό, της οποίας φέρει και το βάρος απόδειξης .................................................. είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται- (i) σε περίπτωση καταδίκης δυνάμει της παραγράφου (α), (β), (γ), (ε) ή (στ) σε φυλάκιση πέντε χρόνων.» Παρόμοιο αδίκημα με το επίδικο προβλεπόταν από το άρθρο 28

(2)του Αγγλικού Larceny Act 1916 το οποίο είχε ως εξής: «28. Every person who shall be found by night .

(2)having in his possession without lawful excuse (the proof whereof shall lie on such person) any key, picklock, crow, jack, bit, or other implement of housebreaking . shall be guilty of a misdemeanour .» Η εν λόγω αγγλική διάταξη αναφέρεται μεν συγκεκριμένα σε κάποια διαρρηκτικά όργανα αλλά δεν περιορίζεται σε αυτά εφόσον περιλαμβάνει και «other implement of housebreaking». Έτσι ως έχει η φράση αυτή ερμηνευθεί διαρρηκτικό όργανο θεωρείται οποιοδήποτε όργανο το οποίο από τη φύση του μπορεί να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς διάρρηξης παρά το ότι η συνήθης χρήση του είναι για νόμιμο σκοπό (βλ. Archbold 35th ed. par. 1851). Όσον αφορά τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και το βάρος απόδειξης διαφωτιστικά είναι τα όσα αναφέρονται στην R v. Patterson

(1962)1 All E.R 340: «It seems to the court that, in the first instance, the prosecution must prove that the prisoner was found in possession by night of either an implement which can properly be described as one of those specifically named in the section, or of an implement capable in fact of being used as a housebreaking implement from its common though not exclusive use for that purpose or from the particular circumstances of the case in question. Once possession of such an implement has been shown, the burden shifts to the prisoner to prove on the balance of probabilities that there was lawful excuse for his possession of the implement at the time and place in question.» Περαιτέρω στην ίδια υπόθεση αναφέρεται ότι για τη στοιχειοθέτηση του εν λόγω αδικήματος δεν απαιτείται να αποδειχθεί από την κατηγορούσα αρχή και το ότι ο κατηγορούμενος είχε πρόθεση να χρησιμοποιήσει το διαρρηκτικό όργανο για σκοπούς διάρρηξης. Όσον δε αφορά την κατοχή αυτή έχει την έννοια της φυσικής κατοχής (βλ. Archbold 35th ed. par. 1851). Σύμφωνα με τη σχετική νομολογία κατοχή ενός αντικειμένου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονη γνώση της φύσης του αντικειμένου που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής (βλ. Queiss ν. Republic

(1987)2 CLR 49, Youssef ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 289 και Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 21). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71 λέχθηκε σχετικά ότι «η κατοχή εξυπακούει φυσικό έλεγχο του αντικείμενου μαζί με γνώση του κατηγορούμενου ότι το έχει στην κατοχή του ή υπό τον έλεγχό του. Δυνατόν κάποιος να κατέχει κάποιο αντικείμενο χωρίς να γνωρίζει ή να αντιλαμβάνεται τη φύση του, αλλά δεν το κατέχει υπό τη νομική έννοια, εκτός κι αν γνωρίζει ότι το έχει». Για την απόδειξη της γνώσης της φύσης του αντικειμένου, λόγω του ότι αυτή συνήθως ανάγεται αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορουμένου, σπάνια υπάρχει άμεση μαρτυρία και κατά κανόνα η γνώση αυτή συμπεραίνεται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, ιδιαίτερα από τη σύνδεση και τις πράξεις του κατηγορούμενου σε σχέση με το παράνομο αντικείμενο (βλ. Queiss ανωτέρω και Χριστοφόρου v. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 250). Με άλλα λόγια εξάγεται από περιστατική μαρτυρία, η οποία μπορεί να οδηγήσει εξίσου σε ασφαλές συμπέρασμα και κάποτε μάλιστα με μεγαλύτερη ασφάλεια (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 388). Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το τεκμήριο 10 δηλ. τα 2 κατσαβίδια, ο κόπτης καλωδίων, το σιγατσάκι και το κοπίδι, αποτελούν εργαλεία τα οποία από τη φύση τους μπορούν να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς διάρρηξης. Έχει επίσης αποδειχθεί ότι αυτά εντοπίσθηκαν στο επίδικο αυτοκίνητο, κατά τον έλεγχο που έγινε από τους αστυφύλακες, ως αναφέρεται πιο πάνω στα ευρήματα του Δικαστηρίου, περί ώρα 21:15 της 09ης/03/18 σε χώρο στάθμευσης επί της οδού Βασιλέως Κωνσταντίνου στη Λεμεσό. Άρα αποδείχθηκε ότι εντοπίστηκαν νύχτα (βλ. αρ.4 του Κεφ.154 : "νύχτα" ή "κατά τη διάρκεια νύχτας" σημαίνει το χρονικό διάστημα μεταξύ των ωρών έξι και μισή το βράδυ και έξι και μισή το πρωϊ). Αυτό που θα πρέπει να εξετασθεί στη συνέχεια είναι το κατά πόσο έχει αποδειχθεί η κατοχή των πιο πάνω εργαλείων από τους κατηγορούμενους. Ως προς τον κατηγορούμενο 2 δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση αφού αυτός παραδέχεται ότι πρόκειται για δικά του εργαλεία αλλά και γνώση του τόσο για την ύπαρξη τους στο αυτοκίνητο όσο και περί της φύσης τους. Συνεπώς η κατοχή εν σχέση με αυτόν έχει χωρίς αμφιβολία αποδειχθεί. Ο κατηγορούμενος 1 δε ήταν ο οδηγός του αυτοκινήτου και ουδεμία εξήγηση έχει δοθεί απ' αυτόν, μέσα από αποδεκτή μαρτυρία, για την τοποθέτηση ή και ύπαρξη τους στο χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου που οδηγούσε. Κατά την κρίση μου έχει αποδειχθεί η κατοχή τους και από τον κατηγορούμενο

1. Η γνώση του δε προσθέτω για το περιεχόμενο του αυτοκινήτου ενισχύεται κρίνω από τις περιστάσεις γενικότερα, όπως για παράδειγμα ότι το αυτοκίνητο έφερε στο μπροστινό μέρος αριθμούς εγγραφής άλλου αυτοκινήτου, κάτι που δείχνει σαφώς τη διάθεση παραπλάνησης της Αστυνομίας και ότι κατείχε παράνομα το αυτοκίνητο, όπως θα διαφανεί πιο κάτω, αλλά και την προσπάθεια του να διαφύγει από την Αστυνομία όταν του ζητήθηκε να σταματήσει από το περίπολο ή και τον ΜΚ
2. Παρεμβάλλω εδώ ανεξάρτητα των ανωτέρω ότι ο κατηγορούμενος 1 γνώριζε πολύ καλά ότι η κατοχή των εν λόγω εργαλείων κατά τη διάρκεια της νύχτας αποτελεί αδίκημα. Με βάση όσα αναφέρθηκαν στα πλαίσια του αιτήματος κράτησης των κατηγορούμενων στις 15/03/18 και δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση, ο κατηγορούμενος 1 καταδικάστηκε ξανά και μάλιστα πολύ πρόσφατα (στις 19/12/17 στα πλαίσια της υπόθεσης 3261/15 του Ε.Δ.Λεμεσού) μεταξύ άλλων και για αδίκημα κατοχής διαρρηκτικού οργάνου εν καιρώ νυκτός. Με δεδομένο δε ότι έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι αυτοί κατά τον επίδικο χρόνο δηλ. κατά τη διάρκεια της νύχτας είχαν στην κατοχή τους τα διαρρηκτικά όργανα του τεκμ.10, το βάρος απόδειξης μετατίθεται στους ώμους τους να αποδείξουν στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι υπάρχει νόμιμη δικαιολογία για την κατοχή αυτών των οργάνων. Όμως, έχοντας απορρίψει τη μαρτυρία του κατηγορούμενου 2 και μη έχοντας οιανδήποτε άλλη σχετική μαρτυρία από μέρους των κατηγορούμενων, καταλήγω πως οι κατηγορούμενοι δεν έχουν παρουσιάσει οποιαδήποτε μαρτυρία προκειμένου να παράσχουν δικαιολογία και συνεπώς απέτυχαν να αποσείσουν το προαναφερόμενο βάρος απόδειξης. Κατ' επέκταση κρίνω πως η 2η κατηγορία έχει αποδειχθεί και για τους δύο κατηγορούμενους. Κατηγορία 1, την οποία αντιμετωπίζουν από κοινού οι κατηγορούμενοι Το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος που αφορά η κατηγορία 1, εδράζεται στο άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα. Αρκούντως διαφωτιστική για το πότε στοιχειοθετείται αυτό είναι η Gani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134, από την οποία προκύπτουν τα εξής: - Το αδίκημα συντελείται από τη στιγμή που δυο ή περισσότερα πρόσωπα συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για την συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέρα από τη συμφωνία προς επίτευξη οποιουδήποτε από τους προαναφερόμενους στόχους (για τα πιο πάνω βλ. και την μεταγενέστερη Eminiyet κ.α. ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ 216). Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο (βλ. Mulcany v. R. [1868] L.R. 34 H.L. 328 O'Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. v. Aspinall [1876] 2 Q.B.D. 48, Archbold,σελ. 2035 παρ. 28-4). Αν ένας κατηγορούμενος αθωωθεί στην κατηγορία για τη διάπραξη ενός αδικήματος, δεν έπεται ότι θα πρέπει να απαλλαγεί και στην κατηγορία με την οποία κατηγορείται για συνωμοσία διάπραξης εκείνου του αδικήματος (για τα πιο πάνω βλ. και την μεταγενέστερη Λαζάρου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ 633). - Η ύπαρξη συμφωνίας συμπληρωμένης είναι συστατικό του αδικήματος της συνωμοσίας. Έτσι στις περιπτώσεις που φαίνεται ή δεν αποκλείεται να παράμειναν οι επίδοξοι συνωμότες στο στάδιο των διαπραγματεύσεων ή διαφορετικά στο στάδιο της εξέτασης της πιθανότητας να διαπράξουν αδίκημα δεν υπάρχει τελική συμφωνία και επομένως, ούτε συνωμοσία. Το πότε συμβαίνει το ένα και πότε το άλλο και η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δύο μπορεί να είναι πολύ λεπτή, δεν είναι δυνατό να καθοριστεί. Το ζήτημα είναι πραγματικό και εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (βλ. R. v. King and King [1966] Crim. L.R. 280, R. v. Mills 27 Cr. App. R. 49, R. v. Walker [1962] Crim. L.R. 458, R. v. O'Brien 59 Cr. App. R. 222, Archbold σελ. 2039 παρ. 28-9). - Σε περίπτωση που οι επίδοξοι συνωμότες διατυπώσουν κάποια επιφύλαξη ως προς την οριστικότητα της συμφωνίας τους, το αποτέλεσμα ενδεχομένως να είναι διαφορετικό. Η επίδραση κάθε επιφύλαξης ρητής ή εξυπακουόμενης είναι και αυτό ζήτημα πραγματικό. Όσον δε αφορά την δυνατότητα διάκρισης μεταξύ της έννοιας της συνωμοσίας και της σύμβασης με τη στενή έννοια του δικαίου των συμβάσεων γίνεται παραπομπή στο σύγγραμμα Glanville Williams 2η έκδοση, σελ. 666 παρ. 212. Η ουσία του αδικήματος της συνωμοσίας συνίσταται λοιπόν όχι στην εκτέλεση της παράνομης πράξης ή στην πραγματοποίηση του σκοπού της συνωμοσίας αλλά στον καταρτισμό συμφωνίας μεταξύ δύο ή περισσοτέρων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Όταν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα συμφωνήσουν να πραγματοποιήσουν το εγκληματικό τους σχέδιο, η πλοκή (the plot) να το πράξουν αποτελεί και την εγκληματική ενέργεια και με τη συμφωνία το αδίκημα της συνομωσίας έχει πλέον συντελεστεί (βλ. σύγγραμμα Archbold 2004, παρ. 34-4). Είναι λοιπόν άνευ σημασίας και το κατά πόσον αυτό που τελικώς πραγματοποιείται διαφέρει από τα συμφωνηθέντα. Δεν υπάρχει συνωμοσία όταν οι διαπραγματεύσεις για οποιοδήποτε λόγο δεν επιφέρουν στέρεα συμφωνία μεταξύ των μερών (βλ. σύγγραμμα Blackstones Criminal Practice 2003 παρ. Α6.14, σελ.90). Από την άλλη είναι δυνατό να υπάρξει συνωμοσία ακόμα και σε περιπτώσεις όπου κάποιοι εκ των συνωμοτών δεν έχουν πότε συναντηθεί φτάνει να καταδειχθεί ότι συμμετείχαν σε κάποιον κοινό σχεδιασμό, γνωρίζοντας ότι υφίστατο και ευρύτερο σχέδιο, στο οποίο συνέδεαν τον εαυτό τους (βλ. Barratt

(1996)Crim. L.R. 495). Η συμφωνία κανονικά αποδεικνύεται με την προσκόμιση μαρτυρίας, η οποία να δείχνει είτε άμεσα την ύπαρξη της είτε ότι αυτή τίθεται σ' εφαρμογή και εξάγονται συμπεράσματα από την κοινή δράση. Τέλος πέραν της συμφωνίας χρειάζεται και απόδειξη της πρόθεσης στη σκέψη καθενός εκ των επίδοξων συνωμοτών να εκτελέσει τον παράνομο σκοπό (βλ. Λαζάρου ανωτέρω και R. v. Thompson, 50 Cr. App. R. 1). Η πρόθεση αυτή αποτελεί την ένοχη σκέψη (mens rea) που είναι προαπαιτούμενη για τη διάπραξη του αδικήματος (βλ. Yip Chieu-Chung v. The Queen

(1995)1 AC 111). Για να στοιχειοθετηθεί συνωμοσία θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η συμφωνηθείσα διαγωγή προϋπόθετε τη διάπραξη από ένα ή περισσότερα των μερών της συμφωνίας, κάποιου αδικήματος ή κάποιων αδικημάτων. Απλή γνώση ή και πρόθεση δεν αρκεί για στοιχειοθέτηση του αδικήματος (βλ. R v. Anderson

(1986)A.C. 27, H.L). Με αυτά υπόψη αναφέρω πως έχοντας κατά νουν όσα αναφέρονται για την 2η κατηγορία πιο πάνω και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, η κοινή κατοχή των διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της νύκτας, το γεγονός ότι πρόκειται για εργαλεία του 2ου κατηγορούμενου που βρέθηκαν σε αυτοκίνητο που οδηγούσε ο 1ος κατηγορούμενος και η παράνομη κατοχή του αυτοκινήτου για τους λόγους που εξηγούνται αμέσως πιο κάτω αναφορικά με την 4η κατηγορία, όλα μαζί συνηγορούν στην κοινή δράση των κατηγορούμενων και τη συμφωνία τους να κατέχουν τα εν λόγω διαρρηκτικά όργανα. Συνεπώς κατά την κρίση μου έχει αποδειχθεί και η συγκεκριμένη κατηγορία. Κατηγορία 4, την οποία αντιμετωπίζουν από κοινού οι κατηγορούμενοι Το αδίκημα της 4ης κατηγορίας εδράζεται στο άρθρο 309 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, τα συστατικά στοιχεία του οποίου είναι (α) η κατοχή κινητής περιουσίας και (β) η ύπαρξη εύλογης υπόνοιας ότι είναι κλοπιμαία (βλ. Ποινική Έφεση Αρ. 242/12, CZARI FERENCZ ν. AΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, ημερ.03 Ιουλίου 2014). Η ύπαρξη εύλογης υπόνοιας αποφασίζεται από το Δικαστήριο στη βάση του συνόλου της μαρτυρίας (βλ. ΤΖΩΝΝΗΣ ΚΑΡΙΠΙΔΗΣ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

(2007)2 Α.Α.Δ 237). Αποτελεί υπεράσπιση δε για τους κατηγορούμενους αν αποδείξουν στον απαιτούμενο βαθμό (ισοζύγιο των πιθανοτήτων) ότι απέκτησαν νόμιμα την περιουσία (βλ.αρ.309). Βλ. και σύγγραμμα Κώστα Σατολιά, Στοιχεία Ποινικού Δικαίου και Δικονομίας, σελ.258-260. Στην προκειμένη περίπτωση κατά την κρίση μου η κατοχή του αυτοκινήτου από τους κατηγορούμενους έχει αναμφίβολα αποδειχθεί. Ο μεν 1ος κατηγορούμενος όταν οι αστυνομικοί τους έκαναν σήμα να σταματήσουν ήταν ο οδηγός του, ενώ ο κατηγορούμενος 2 ήταν αυτός που παραδέχεται ότι τοποθέτησε τις πινακίδες εγγραφής άλλου αυτοκινήτου, εγγεγραμμένου στην εν διαστάσει σύζυγο του, στο συγκεκριμένο αυτοκίνητο και γενικότερα το χρησιμοποιούσε. Συνεπώς το 1ο συστατικό στοιχείο του αδικήματος έχει αποδειχθεί. Όσον αφορά το 2ο συστατικό του αδικήματος δε αναφέρονται τα εξής. Αποτελεί θέμα δικαστικής γνώσης ότι στην πόλη και επαρχία Λεμεσού, τα τελευταία χρόνια, διαπράττονται καθημερινά σωρεία διαρρήξεων και κλοπών και γενικά αδικήματα που στρέφονται κατά της περιουσίας. Το γεγονός αυτό επιμαρτυρείται από το μεγάλο αριθμό σχετικών υποθέσεων που τίθενται καθημερινά ενώπιον των Δικαστηρίων, ενταλμάτων σύλληψης και έρευνας που εκδίδονται για σκοπούς διερεύνησης και εξιχνίασης τέτοιων αδικημάτων καθώς και των αιτήσεων για έκδοση διαταγμάτων προσωποκράτησης, σε σχέση πάντοτε με τα ίδια αδικήματα. Πάρα πολλές εκ των υποθέσεων κλοπών δε έχουν ακριβώς ως αντικείμενα κλοπής αυτοκίνητα. Στην προκειμένη περίπτωση μιλούμε για ένα αυτοκίνητο που είχε δηλωθεί ακινητοποιημένο, δεν είχε άδεια κυκλοφορίας, δεν είχε ασφάλεια, δεν είχε πιστοποιητικό εγγραφής και στο μέρος της μίζας ήταν κατεστραμμένο και απουσίαζε η κλειδαριά. Ξεκινούσε δε με τα καλώδια, τα οποία ήταν κομμένα. Επίσης στο μπροστινό μέρος υπήρχαν πινακίδες με τους αριθμούς εγγραφής άλλου αυτοκινήτου, ενώ στο πισινό μέρος δεν υπήρχαν πινακίδες. Οι κατηγορούμενοι τα γνώριζαν όλα αυτά και επίσης γνώριζαν ότι το αυτοκίνητο αυτό δεν τους ανήκε. Είναι σαφές δε ότι στην προκειμένη περίπτωση οι κατηγορούμενοι είχαν υποψίες ότι το αυτοκίνητο αυτό ήταν κλοπιμαίο και δεν είναι λογικό να ισχυρίζονται το αντίθετο. Αυτό ενισχύεται και ως εκ της τοποθέτησης των πινακίδων εγγραφής άλλου αυτοκινήτου με απώτερο σκοπό προφανέστατα να παραπλανήσουν, καθώς επίσης από την προσπάθεια τους να διαφύγουν από το περίπολο της Αστυνομίας όταν τους έγινε σήμα να σταματήσουν. Με δεδομένο δε ότι δεν απέδειξαν το νόμιμο της κατοχής του αυτοκινήτου θεωρώ πως έχει αποδειχθεί το αδίκημα εν σχέση και με τους δύο κατηγορούμενους. Κατηγορία 3, την οποία αντιμετωπίζουν από κοινού οι κατηγορούμενοι Το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη πλημμελήματος που αφορά η κατηγορία 3, εδράζεται στο άρθρο 372 του Ποινικού Κώδικα. Κατά τα λοιπά ως προς τις αρχές ισχύουν όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω για την 1η κατηγορία. Ενόψει των όσων αναφέρθηκαν αμέσως πιο πάνω για την 4η κατηγορία και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, αλλά και όσα περαιτέρω αναφέρθηκαν στα πλαίσια των κατηγοριών 1 και 2 πιο πάνω, θα επαναλάβω και εδώ ότι όλα μαζί συνηγορούν στην κοινή δράση των κατηγορούμενων και τη συμφωνία τους να κατέχουν το συγκεκριμένο αυτοκίνητο για το οποίο υπήρχαν υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαίο. Συνεπώς έχει αποδειχθεί κατά την κρίση μου και η 3η κατηγορία. Κατηγορία 5, την οποία αντιμετωπίζει μόνον ο κατηγορούμενος 1 Σύμφωνα με το άρθρο 82

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 : " 82.- .......

(2)Όποιος έχει πάνω του ή μεταφέρει μαχαίρι που καταλήγει σε μυτερή άκρη εκτός της κατοικίας του ή της αυλής της, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός χρόνου και ανεξάρτητα οποιασδήποτε αντίθετης διάταξης των άρθρων 29, 32 και 33, υπόκειται σε κατώτατο όριο σε φυλάκιση έξι μηνών, εκτός αν το Δικαστήριο, λάβει υπόψη, κατά την επιμέτρηση της ποινής, τα περιστατικά της υπόθεσης, περιλαμβανομένων της δοκιμασίας την οποία θα υποστεί ο καταδικασθείς και παρόμοιων ελαφρυντικών περιστατικών που σχετίζονται προσωπικά με τον καταδικασθέντα, ήθελε κρίνει σκόπιμο να επιβάλει μικρότερη ποινή ή να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα. " Κατά το εδάφιο 4 δε του ίδιου άρθρου : "

(4)Κανένας δεν θεωρείται ότι διέπραξε ποινικό αδίκημα δυνάμει του παρόντος άρθρου, αν αποδείξει με τέτοιο τρόπο που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι είχε πάνω του ή μετέφερε εκτός της κατοικίας του ή της αυλής της το μαχαίρι, αναφορικά για το οποίο προσάχθηκε η κατηγορία, για κάποιο νόμιμο σκοπό, για τον οποίο ήταν αναγκαίο τέτοιο μαχαίρι." Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 86 του Κεφ.154 : "αμφίστομο μαχαίρι" σημαίνει οποιοδήποτε μαχαίρι ή άλλο όργανο το οποίο έχει λεπίδα και στις δύο πλευρές, ανεξάρτητα αν καταλήγει σε μυτερή άκρη ή όχι, και περιλαμβάνει και ξίφος σε οποιαδήποτε μορφή· "μαχαίρι" σημαίνει μαχαίρι άλλο από αμφίστομο μαχαίρι, το οποίο έχει λεπίδα, είτε αυτή καταλήγει σε μυτερή άκρη είτε όχι: Νοείται ότι στην ερμηνεία των όρων 'αμφίστομο μαχαίρι' και 'μαχαίρι' του παρόντος άρθρου δεν περιλαμβάνεται αμφίστομο μαχαίρι ή μαχαίρι το οποίο— (α) Προορίζεται από την κατασκευή του για σκοπούς διακόσμησης, (β) έχει από τη φύση του συλλεκτικό ή αρχαιολογικό χαρακτήρα, (γ) προορίζεται από την κατασκευή του ή λόγω της φύσης του για οικιακή, επαγγελματική, εκπαιδευτική, αθλητική χρήση ή για σκοπούς θήρας ή αλιείας ή για άλλη συναφή χρήση, ή (δ) αποτελεί μέρος της στολής των μελών των ενόπλων δυνάμεων της Δημοκρατίας ή των μελών των ενόπλων δυνάμεων άλλης χώρας, τα οποία είναι διαπιστευμένα ή βρίσκονται νόμιμα στη Δημοκρατία. " Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου, κατόπιν σωματικής έρευνας που έγινε στον κατηγορούμενο 1 από τον ΜΚ2, βρέθηκε στην δεξιά τσέπη του μπουφάν που φορούσε ένας αναδιπλωμένος σουγιάς ή και το μαχαίρι που αφορά η 5η κατηγορία. Ουδεμία απολύτως εξήγηση εδόθη από τον κατηγορούμενο 1 μέσα από αποδεκτή μαρτυρία εν σχέση την μεταφορά του εκτός της οικίας του ή της αυλής της και βεβαίως δεν απέδειξε στον απαιτούμενο βαθμό (ισοζύγιο των πιθανοτήτων) ότι μετέφερε το μαχαίρι αυτό για κάποιο νόμιμο σκοπό για τον οποίο ήταν αναγκαίο. Κατ' επέκταση έχει αποδειχθεί η κατηγορία. Κατηγορία 6, την οποία αντιμετωπίζουν από κοινού οι κατηγορούμενοι (με την υπενθύμιση ότι ο κατηγορούμενος 2 την έχει παραδεχτεί) Ο μπαλτάς που βρέθηκε στη θέση του οδηγού από την 1η στιγμή του εντοπισμού του αναφέρθηκε στους αστυνομικούς από τους κατηγορούμενους 1 και 2 ότι ανήκε στον 1ο κατηγορούμενο, ενώ ο κατηγορούμενος 2 στην κατάθεση του και τη μαρτυρία του λέει ότι του ανήκει. Επαναλαμβάνω δε ότι ο κατηγορούμενος 2 παραδέχτηκε τη συγκεκριμένη κατηγορία. Εδώ καταλήγω ότι ο μπαλτάς ή και το μεγάλο αυτό μαχαίρι, ο οποίος εντοπίστηκε κάτω από τη θέση του οδηγού, όπου καθόταν δηλαδή ο 1ος κατηγορούμενος, μεταφερόταν, εν γνώσει αμφοτέρων, από κοινού από τους δύο κατηγορούμενους. Όπως και στην πιο πάνω κατηγορία δε επαναλαμβάνω και εδώ ότι καμία εξήγηση δεν εδόθη εν σχέση την μεταφορά του εκτός της οικίας του ή της αυλής της και βεβαίως ο κατηγορούμενος 1 δεν απέδειξε στον απαιτούμενο βαθμό (ισοζύγιο των πιθανοτήτων) ότι μετέφερε το μαχαίρι αυτό για κάποιο νόμιμο σκοπό για τον οποίο ήταν αναγκαίο. Άρα η κατηγορία έχει αποδειχθεί. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι και συγκεκριμένα τις κατηγορίες 1, 2, 3 και 4 εν σχέση και με τους δύο κατηγορούμενους καθώς επίσης τις κατηγορίες 5 και 6 εν σχέση με τον κατηγορούμενο 1, εις τις οποίες τους κρίνω ένοχους. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος / Κατοχή διαρρηκτικών οργάνων εν καιρώ νυκτός / Συνωμοσία προς διάπραξη πλημμελήματος / Παράνομη κατοχή περιουσίας / Μεταφορά κλειστού μαχαιριού και μαχαιριού που καταλήγει σε μυτερή άκρη εκτός της κατοικίας ή της αυλής της. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο