Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. IVANOV, Αρ. Υπόθεσης: 526/18, 4/6/2018

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. IVANOV, Αρ. Υπόθεσης: 526/18, 4/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:B109 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Φυλακτού, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 526/18 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού εναντίον XXXXX IVANOV Κατηγορούμενου ------------------------ Ημερομηνία: 4.6.2018 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Γ. Αργυρού με κα Α. Αριστείδου Κατηγορούμενος παρών, γι' αυτόν η κα Έλενα Αντωνιάδου κα Ντετισλάβα Ζαβρού ορκίζεται να εκτελεί χρέη μεταφράστριας στα Βουλγάρικα Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες που αφορούν διέγερση για διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση του άρθρου 370(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα ότι ο κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία κατά τον μήνα Οκτώβριο του 2017 στη Λεμεσό, διέγειρε τον Μ.Κ.2 από τη Βουλγαρία να διαπράξει ποινικό αδίκημα, δηλαδή διάρρηξη αποθήκης και κλοπή και ο λόγος που υπάρχουν δύο κατηγορίες είναι διότι σύμφωνα με την κατάθεση του Μ.Κ.2, ο κατηγορούμενος διέγειρε δύο φορές τον Μ.Κ.2 να προβεί στη διάρρηξη των επίδικων υποστατικών και στην κλοπή του χρηματοκιβωτίου. Κατ' αρχήν έχουν γίνει παραδεκτά γεγονότα, τα Τεκμήρια 1 και 2, τα οποία δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθούν αυτολεξεί, αλλά αυτά μετουσιώνονται αυτούσια σε ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου. Ο Μ.Κ.1 XXXXX Κακογιάννης έδωσε τρεις καταθέσεις στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσης υπόθεσης, δηλαδή τα Τεκμήρια 4,5 και

1. Ο εν λόγω μάρτυρας είναι ο παραπονούμενος στην παρούσα υπόθεση, ιδιοκτήτης συγκεκριμένης εταιρείας που διατηρεί γραφεία και αποθήκες σε συγκεκριμένη περιοχή της επαρχίας Λεμεσού, στην οποία υπήρχε χρηματοκιβώτιο στο οποίο υπήρχε το χρηματικό ποσό των €375,
2. Το εν λόγω ποσό αποκρυσταλλώθηκε βέβαια στο Τεκμήριο 6, διότι αρχικά στο Τεκμήριο 4, υπήρχε αναφορά για μικρότερο ποσό, διαπίστωσε την επίδικη ημέρα ότι έγινε κλοπή στα πιο πάνω υποστατικά, μέσα από τα σημάδια παραβίασης όπως τα έχει περιγράψει, εκφράζοντας την άποψη ότι το χρηματοκιβώτιο φορτώθηκε σε χειροποίητο ανυψωτήρα και πετάχτηκε από το παράθυρο. Εξέφρασε υποψίες εναντίον πρώην υπαλλήλου του που τον απείλησε ένα μήνα περίπου πριν και ο οποίος δεν ήταν ο κατηγορούμενος και ο οποίος διέμενε στο πατάρι της αποθήκης χωρίς να γνωρίζει ο μάρτυρας αν το εν λόγω πρόσωπο γνώριζε για την ύπαρξη του χρηματοκιβωτίου, καθώς επίσης και το περιεχόμενο του. Στη δεύτερη του κατάθεση, δηλαδή στο Τεκμήριο 5, έκανε αναφορά στο Μ.Κ.2 και την πρόσληψη του για συγκεκριμένη χρονική διάρκεια, για συγκεκριμένη εργασία, ο οποίος αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και διατηρούσε δεσμό με μια υπάλληλο του μέχρι ενός σημείου. Ο Μ.Κ.2 της ανάφερε ότι κέρδισε σε συγκεκριμένο τυχερό παιγνίδι εξαψήφιο αριθμό χρημάτων, την προέτρεψε να ξανασμίξουν, της απέστειλε χρήματα και της ανάφερε ότι διέφυγε μέσω κατεχομένων για τη Βουλγαρία. Εξέφρασε ο μάρτυρας υποψίες ότι ο Μ.Κ.2 είναι αυτός που ευθύνεται για την κλοπή. Στην τρίτη του κατάθεση, δηλαδή στο Τεκμήριο 6, ουσιαστικά διευκρίνισε ότι το ποσό της κλοπής ανέρχεται στο ποσό των €375,
3. Προφορικά στην κύρια εξέταση του, ανάφερε ότι δεν βρέθηκε οτιδήποτε από την κλοπή, αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες αναγνώρισε τον Μ.Κ.2, τη δεινή του οικονομική του κατάσταση, δίδοντας συγκεκριμένα παραδείγματα, την εργασία που του έδωσε να εκτελέσει, περιγράφοντας ταυτόχρονα τον χώρο όπου έγινε η κλοπή, καθώς επίσης και τα υποστατικά της εταιρείας του εν γένει. Γενικά δηλαδή, απέκλεισε το ενδεχόμενο ο Μ.Κ.2 να εισήλθε στο χώρο όπου βρισκόταν το χρηματοκιβώτιο και δεν γνωρίζει αν ο Μ.Κ.2 γνώριζε κάτι για το χρηματοκιβώτιο. Περίγραψε επίσης τα καθήκοντα του κατηγορούμενου, ο οποίος γνώριζε για την ύπαρξη χρημάτων εντός αυτού, όχι όμως το ύψος τους, ο δε κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που τοποθέτησε το χρηματοκιβώτιο, περιγράφοντας επίσης και τον τρόπο που έγινε η τοποθέτηση. Ο μάρτυρας ανάφερε ότι ήταν το μοναδικό άτομο που κατείχε κλειδιά του χρηματοκιβωτίου, το οποίο θα μπορούσε να μετακινηθεί από ένα άτομο μόνο αν ήταν χειροδύναμος. Είδε ο ίδιος ο μάρτυρας φωτογραφίες που έστειλε ο Μ.Κ.2 στη φίλη του από το εξωτερικό, δίνοντας συγκεκριμένη περιγραφή στο τι απεικονιζόταν. Η συμπεριφορά του κατηγορούμενου μετά τη διάρρηξη άλλαξε ριζικά, όχι όμως γενικά η οικονομική του κατάσταση και εμφάνιση, ακολούθως βρέθηκε η χρυσή τομή και ο κατηγορούμενος αποχώρησε οικειοθελώς από την εργασία του. Αντεξεταζόμενος, περίγραψε τα υποστατικά της εταιρείας όπου έγινε διάρρηξη και κλοπή και ειδικότερα το χώρο που βρισκόταν το χρηματοκιβώτιο που κλάπηκε, τα κλειδιά του οποίου κατέχει αποκλειστικά ο ίδιος, ότι το χρηματοκιβώτιο όταν είχε χρήματα, ήταν κλειδωμένο τόσο αυτό, όσο και το δωμάτιο που βρίσκονταν, ενώ το αντίθετο συνέβαινε όταν δεν υπήρχαν χρήματα, διευκρινίζοντας όμως αργότερα ότι στο χώρο υπήρχαν δύο χρηματοκιβώτια σε δύο ξεχωριστά δωμάτια, όπου στο ένα υπήρχαν μόνο τα έγγραφα και ότι ήταν πάντα κλειστό το δωμάτιο και το χρηματοκιβώτιο όπου έγινε η διάρρηξη και η κλοπή. Δύο ήταν οι υπάλληλοι του που γνώριζαν ότι φυλάσσονταν χρήματα εντός αυτού του χρηματοκιβωτίου, δηλαδή ο κατηγορούμενος και ένα άλλο πρόσωπο που κατονόμασε, καθότι ο κατηγορούμενος είδε τον μάρτυρα να τοποθετεί χρήματα εντός του χρηματοκιβωτίου. Επανέλαβε τη θέση του για την αλλαγή στη συμπεριφορά του κατηγορούμενου κατά την εκτέλεση της εργασίας του, η οποία ήταν πλημμελής, αλλά ο μάρτυρας τον είχε κρατήσει στην εργασία λόγω έλλειψης προσωπικού. Αναφέρθηκε εκ νέου στις συνθήκες κάτω από τις οποίες εργοδότησε τον Μ.Κ.2 και τον λόγο εργοδότησης του και έδωσε διευκρινίσεις και λεπτομέρειες αναφορικά με το πως τελικά διαμορφώθηκε και διαπιστώθηκε το ύψος του χρηματικού ποσού που έχει κλαπεί μαζί με το χρηματοκιβώτιο, παραπέμποντας ουσιαστικά στο λογιστή του. Στην επανεξέταση του, κατάθεσε το Τεκμήριο 7 που αφορά βεβαίωση του λογιστή του ως προς το ύψος του ποσού που έχει κλαπεί και την προσέλευση του παραπέμποντας ο μάρτυρας ουσιαστικά στους λογιστές του για οποιεσδήποτε διευκρινίσεις, απαντώντας σχετικά σε ερωτήσεις που του έγιναν γι' αυτό το ζήτημα. Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε ο κ. XXXXX Hasan, o οποίος αναγνώρισε μεν την υπογραφή του στην κατάθεση του που κατατέθηκε ως Τεκμήριο, δεν υιοθέτησε όμως το περιεχόμενο της. Στην κατάθεση του, ανάφερε ότι για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα εργαζόταν στην αποθήκη του Μ.Κ.1, όπου εκεί γνώρισε τον κατηγορούμενο ο οποίος ανάφερε ότι βαρέθηκε την εργασία του και ότι ήξερε ότι υπήρχαν πολλά λεφτά στο συγκεκριμένο χρηματοκιβώτιο. Ο κατηγορούμενος του είπε να πάνε να το κλέψουν, αλλά αυτός δεν συμφώνησε. Μετά από μια εβδομάδα ο κατηγορούμενος πήγε στο σπίτι του όπου ξανάνοιξε το ζήτημα με τον μάρτυρα και του έδειξε ζωγραφισμένο σε ένα ξύλο ένα σχέδιο κλειδιών, που όπως ανάφερε ήταν το κλειδί του χρηματοκιβωτίου με σκοπό να βγάλουν αντικλείδι. Ο Μ.Κ.2 του ανάφερε ξανά ότι δεν θέλει να το κάνει και από εκείνη την ημέρα δεν ξαναμίλησαν γι' αυτό το θέμα. Ο μάρτυρας δεν έβγαλε από το μυαλό του τα λεγόμενα του κατηγορούμενου και ήθελε να κλέψει τα χρήματα, ώσπου και συνάντησε ένα Ρώσο που ήξερε ότι διαπράττει κλοπές, όπου τον προσέγγισε και συμφώνησε μαζί του να κλέψει το χρηματοκιβώτιο, όπως και έγινε, περιγράφοντας τον τρόπο που έγινε η διάρρηξη του κτιρίου και η κλοπή του χρηματοκιβωτίου, δηλαδή έσπασαν πόρτα και με χειροκίνητο ανυψωτικό εργαλείο σήκωσαν το χρηματοκιβώτιο και το πέταξαν από το παράθυρο. Το φόρτωσαν σε αυτοκίνητο και ακολούθως ο Ρώσος το άνοιξε με εργαλεία που είχε και ο Μ.Κ.2 έλαβε το ποσό των €130,
4. Αναχώρησε από την Κύπρο μετά από δύο εβδομάδες μέσω κατεχομένων για τη Βουλγαρία και ακολούθως πήγε στη Δομινικανή Δημοκρατία και όταν επέστρεψε στη Βουλγαρία τον συνέλαβε η αστυνομία. Ξόδεψε όλα τα χρήματα της κλοπής και ούτε αγόρασε κάτι για να του μείνει. Δεν γνώριζε το όνομα και τη διαμονή του συναδικοπραγούντα του και ούτε μπορεί να τον αναγνωρίσει, ούτε τα άλλα πρόσωπα που ήταν μαζί του. Εξέφρασε την απολογία του στην Αστυνομία και στον παραπονούμενο για ότι έκανε. Προφορικά στην κύρια εξέταση του, επεξήγησε τους λόγους που αποστασιοποιήθηκε από το περιεχόμενο της κατάθεσης του, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι έχει εμπλέξει τον κατηγορούμενο θεωρώντας τον υπεύθυνο για την απώλεια της εργασίας του και ότι η αλήθεια είναι αυτή που ανάφερε προφορικά στο Δικαστήριο, αφήνοντας το όλο θέμα στην κρίση του Δικαστηρίου να κρίνει ποια είναι η αλήθεια, διευκρινίζοντας ότι από την κατάθεση του, δεν είναι αλήθεια η προτροπή του κατηγορούμενου για να κλέψουν και ούτε είναι η αλήθεια η υπόδειξη κλειδιού από τον κατηγορούμενο, παραδεχόμενος όμως ότι τα χρήματα τα έκλεψε ο ίδιος με άλλους τρεις και ότι το χρηματοκιβώτιο ήταν στο δεύτερο όροφο και όχι στο πρώτον και ότι με τον κατηγορούμενο διαμένουν στο ίδιο κελί, χωρίς αυτό να αποτελεί επιλογή του, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα τον κατηγορούμενο στο εδώλιο του κατηγορούμενου και ότι ο ίδιος παραδέχθηκε σε άλλη δικαστική διαδικασία ότι έκλεψε τα χρήματα. Μετά από αυτές τις αναφορές του μάρτυρα, με απόφαση του Δικαστηρίου κηρύχθηκε εχθρικός και αντεξετάστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής και που είχε ως επίκεντρο υποβολή θέσεων ότι η αλήθεια είναι όπως αυτή αναφέρεται στην κατάθεση του και που αναφέρουν εμπλοκή του κατηγορούμενου, δηλαδή στη διέγερση για διάπραξη ποινικού αδικήματος, δηλαδή τη διάρρηξη του επίδικου υποστατικού και την κλοπή του χρηματοκιβωτίου. Ο μάρτυρας μετά από αυτή την εξέλιξη δεν αντεξετάστηκε από την ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορούμενου. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του πιο πάνω μάρτυρα η Κατηγορούσα Αρχή έκλεισε την υπόθεση της και το Δικαστήριο έκρινε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση και αφού επεξηγήθηκαν στο κατηγορούμενο τα δικαιώματα του, αυτός επέλεξε όπως προβεί σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Στην ανώμοτη του δήλωση η οποία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά και δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθεί αυτολεξεί, ουσιαστικά αποστασιοποιείται από οποιαδήποτε ποινική ευθύνη. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ως προς την νομική πτυχή των επίδικων κατηγοριών σχετική είναι η πρόνοια του άρθρου 370 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «Όποιος διεγείρει ή αποπειράται να υποκινήσει άλλο να διαπράξει ποινικό αδίκημα, ανεξάρτητα αν ο άλλος συναινεί ή όχι να διαπράξει αυτό, είναι ένοχος- (α) κακουργήματος, αν το ποινικό αδίκημα για το οποίο γίνεται λόγος είναι κακούργημα, και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση των επτά χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή» ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος κ.α. ν. Δημοκρατίας