Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Ανδρέου, Αρ. Υπόθεσης: 4058/15, 31/8/2018

(6)κατηγορίες και συγκεκριμένα τις κατηγορίες 1, 2, 3, 5, 6 και

1. Όλες βασίζονται σε σχετικά άρθρα του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε και αφορούν συγκεκριμένα : καλλιέργεια 2 φυτών κάνναβης χωρίς άδεια (1η κατηγορία), παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β δηλ. 25,1755 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και 2 φυτών κάνναβης (2η κατηγορία), κάπνισμα φυτού κάνναβης (3η κατηγορία), παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β δηλ. 171,025 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και 2 φυτών κάνναβης (5η κατηγορία), παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β δηλ. 171,025 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, με σκοπό να το προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα (6η κατηγορία) και τέλος, κάπνισμα φυτού κάνναβης (7η κατηγορία). Σημειώνεται όμως εδώ πως αντικείμενο της παρούσας απόφασης αποτελεί μόνον η 6η κατηγορία και αυτό γιατί στις υπόλοιπες ο κατηγορούμενος έχει προβεί σε παραδοχή. Αναφέρεται επίσης, προκειμένου να υπάρχει ολοκληρωμένη εικόνα της υπόθεσης, ότι η κατηγορία 4 έχει διακοπεί από την κατηγορούσα αρχή στις 18/03/16 και εις αυτήν ο κατηγορούμενος έχει απαλλαγεί. Ακόμη πως οι κατηγορίες 1, 2 και 3 αφορούν διαφορετική περίπτωση ή και γεγονότα εν σχέση με τις κατηγορίες 5, 6 και
2. Τα γεγονότα των πρώτων κατηγοριών ανατρέχουν χρονικά στις 10/08/2006, ενώ των τελευταίων στις 20/11/
3. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής δεν κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοσδήποτε μάρτυρας και αυτό γιατί το σύνολο της μαρτυρίας που επιθυμούσε να καταθέσει η κατηγορούσα αρχή κατατέθηκε μέσω παραδεκτών εγγράφων ή και εκ συμφώνου ως παραδεκτή. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης στην 6η κατηγορία, ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου ενώ κάλεσε και ένα μάρτυρα υπεράσπισης. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Όσα ανέφεραν δε οι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους έχουν τύχει πολύ προσεκτικής μελέτης, δεν κρίνω όμως σκόπιμο να τα επαναλάβω. Θα γίνει αναφορά σημειώνω σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων πιο κάτω όπου και εάν αυτό κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Εκ συμφώνου κατατεθείσα - Έγγραφο γεγονότων (κατατέθηκε για την αλήθεια του περιεχομένου του) τεκμ.1 : " Στις 10/08/06, κατόπιν πληροφορίας για παράνομη καλλιέργεια φυτών κάνναβης, οι Αστ. XXX2 XXXXX Κλεοβούλου (Μ.1), Αστ.XXX7 XXXXX Ευθυμίου (Μ.5), Αστ.XXX0 XXXXX Αρτεμίου (Μ.2), έθεσαν υπό διακριτική παρακολούθηση την οικία διαμονής του κατηγορουμένου στην οδό XXXXX αρ.30 στον Συνοικισμό XXXXX, καθώς και συγκεκριμένο χωράφι με οπωρικά, που διατηρεί ο κατηγορούμενος στην περιοχή «XXXXX» του χωριού Ερήμη στη Λεμεσό. Την 0620 ώρα της ιδίας ημέρας, ο κατηγορούμενος εξήλθε της οικίας του και κατευθύνθηκε με το αυτοκίνητο του υπ. αρ. εγγρ. XXXXX30 προς το χωράφι με οπωρικά που διατηρεί στην κοίτη του ποταμού Κουρή, μεταξύ των χωριών Καντού-Ερήμης στην τοποθεσία «XXXXX». Ο κατηγορούμενος στάθμευσε το αυτοκίνητο του στην μέση του χωραφιού και θεάθηκε από τους (Μ.1) XXXXX Κλεοβούλου και Αστ.XXXX0 (Μ.2) XXXXX Αρτεμίου, να προσεγγίζει και να περιεργάζεται ένα φυτό κάνναβης (τεκμ.1) Την ίδια στιγμή οι Μ.1 και Μ.2, ανέκοψαν τον κατηγορούμενο, αφού πρώτα του υπέδειξαν την Αστυνομική τους ταυτότητα. Ο Αστ.XXXX2 (Μ.1), υπέδειξε στον κατ/νο το φυτό τεκμήριο Αρ.1, που περιεργαζόταν πληροφορώντας τον ότι είναι φυτό κάνναβης, του οποίου η καλλιέργεια απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο , και αυτός απάντησε «ρε φίλε έχω το για δική μου χρήση». Την 10.08.06 και ώρα 0645 ο Μ.1 συνέλαβε τον κατ/νο για αυτόφωρο αδίκημα αφού πρώτα του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε (έχω το για να μεν γοράζω που τους εμπόρους ). Την ίδια ημέρα και ώρα 0645 ο Μ.1, βρήκε και παρέλαβε ως τεκμήριο δεύτερο φυτό (τεκμ.2), κάνναβης, ύψους 1,5 μέτρων περίπου, το οποίο ήταν σε απόσταση 5 μέτρων περίπου, από το πρώτο φυτό. Ο Μ.1 επέστησε εκ νέου την προσοχή του στον Νόμο, στον κατ/νο και ο ίδιος απάντησε: «Εν τούτα τα θκυο εν έχω άλλα». Επίσης ο M.l, παρέλαβε ως τεκμήρια σε απόσταση δέκα μέτρα από τα φυτά, η ώρα 0655 της ιδίας ημέρας, ένα κομμάτι πλαστικής μπουκάλας νερού (τεκμ.3) και ακολούθως η ώρα 0700, δύο πλαστικές γλάστρες χρώματος καφέ (Τεκμ.4,5). Στην συνέχεια και μεταξύ των ωρών 0820-0900, βάση δικαστικού εντάλματος ερεύνης, ερευνήθηκε η οικία του κατ/νου, όπου ο κατηγορούμενος η ώρα 0820, παρέδωσε στον Μ.5 ένα μεταλλικό κουτί χρώματος μπλε με την επιγραφή «SAMSUN», που περιέχει ανθούς από φυτό (τεκμ.6) και ένα ξύλινο κουτί πούρων χρώματος κίτρινο με την επιγραφή «CUESTA-REY», εντός του οποίου υπάρχει ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης (Τεκμ. Αρ.07). Αμέσως μετά στα γραφεία της ΥΚΑΝ και μεταξύ των ωρών 0930-1000, ο Μ.5 συσκεύασε και σφράγισε όλα τα ανευρεθέντα τεκμήρια της υπόθεσης στην παρουσία του κατ/νου, τα οποία υπόγραψε τόσο ο κατηγορούμενος όσο και ο Μ.
4. Ο κατηγορούμενος αφού ανακρίθηκε προφορικά προέβη σε θεληματική κατάθεση στην οποία ομολογεί ότι τα δύο φυτά που ανευρέθηκαν, καθώς και τα ναρκωτικά που ο ίδιος παρέδωσε στον Μ.5, είναι δικά του και ότι ο ίδιος είναι χρήστης ναρκωτικών. Ο Μ.5, την ίδια ημέρα 10.08.06 και μεταξύ των ωρών 1030-1055, κατέγραψε την θεληματική κατάθεση που έδωσε ο κατηγορούμενος. Την 10.08.06 και ώρα 1230 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο Μ.5 συνέλαβε βάση δικαστικού εντάλματος σύλληψης τον κατηγορούμενο, του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο και αυτός απάντησε: «Τούτο που έκαμα, έκαμα το για να εξασφαλίσω την δόση μου». Την 10.08.06, ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, όπου εναντίον του εκδόθηκε διάταγμα εξαήμερης προσωποκράτησης. Στις 10.8.06, ο Μ.3 XXXXX Ξιναρής, μετέφερε στο Γενικό Χημείο του Κράτους, τα τεκμήρια 1,2,6 και 7, όπου τα παρέδωσε στην Μ.4, XXXXX Αυξεντίου, χημικό για επιστημονικές εξετάσεις. Στις 14,08.06 και ώρα 2020, ο κατηγορούμενος απολύθηκε της κράτησης του, χωρίς να κατηγορηθεί γραπτώς εν' αναμονή των επιστημονικών εξετάσεων. Την 19.10.06 ο Μ.1, μετέβη στο Γενικό Χημείο του Κράτους, όπου παρέλαβε τα τεκμήρια 1,2,6 και 7 της υπόθεσης, από την Μ.4, μετά την εξέταση τους και τα μετέφερε στην Λεμεσό και τα παρέδωσε την ίδια ημέρα και ώρα 1800 στον Μ.5 Αστ.XXX7 XXXXX Ευθυμίου, εξεταστής της υπόθεσης, όπου τα έθεσε υπό την ασφαλή φύλαξη του. Σύμφωνα με την υπό Κ-20 έκθεση της Μ.4, τα φυτά των τεκμηρίων Αρ. 1 και 2, είναι φυτά κάνναβης από τα οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη. Επίσης η ξηρή φυτική ύλη των τεκμηρίων Αρ.6, 7, είναι κάνναβης συνολικού βάρους 25.1755 γραμμαρίων. Στις 08/11/06 και μεταξύ των ωρών 1400-1420 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο Μ.5 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο, για τα αδικήματα:
5. Παράνομης καλλιέργειας φυτών κάνναβης,
6. Παράνομης κατοχής/χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', δηλαδή κάνναβης και αφού του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο αυτός απάντησε: «Παραδέχομαι». " - Έγγραφο γεγονότων (κατατέθηκε για την αλήθεια του περιεχομένου του) τεκμ.2 : " Την 20/11/2006 και μεταξύ των ωρών 1630 - 1730 δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας μέλη της Υ.ΚΑ.Ν Λεμεσού ερεύνησαν την οικία του κατηγορούμενου στην οδό XXXXX αρ. 30 στον Συνοικισμό XXXXX. Κατά την διάρκεια της έρευνας που έγινε στην παρουσία του κατηγορούμενου και ώρα 1635 ο Μ-4 Αστυφ. XXX4 XXXXX ΤΖΙΑΖΑΣ βρήκε και παρέλαβε μέσα από πλαστικό δίσκο που ευρισκόταν εντός του υπνοδωματίου του κατηγορούμενου ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Αμέσως ο Μ-4 την παρέλαβε ως τεκμήριο 1 και το υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή στον νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε ' Έν λλίο χόρτο ''. Στην συνέχεια ο Μ-4 συνέλαβε τον κατηγορούμενο για αυτόφωρο αδίκημα και αφού του εξήγησε τα δικαιώματα του και τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή στον νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε ' ' Τη να πω''. Στην συνέχεια και ώρα 1640 ο Μ-4 βρήκε και παρέλαβε πάνω από τραπεζάκι που ευρισκόταν εντός του υπνοδωματίου του κατηγορούμενου ναύλο σακούλι με την επιγραφή " ΤΟΥΜΑΖΟΣ" εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Αμέσως ο Μ-4 την παρέλαβε ως τεκμήριο 2 και το υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή στον νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε «Έν τζιαι τούτο δικό μου». Στην συνέχεια και ώρα 1645 ο Μ-4 βρήκε και παρέλαβε μέσα από το υπνοδωμάτιο του κατηγορούμενου ένα ξύλινο κουτί πούρων μάρκας "GUESTA REY" τεκμήριο 3 εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Αμέσως ο Μ-4 την παρέλαβε ως τεκμήριο 3α και το υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή στον νόμο ο κατηγορούμενος δεν απάντησε οτιδήποτε. Στην συνέχεια και ώρα 1650 ο Μ-4 βρήκε και παρέλαβε μέσα από πλαστικό δίσκο που ευρισκόταν εντός του υπνοδωματίου του κατηγορούμενου ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Αμέσως ο Μ-4 την παρέλαβε ως τεκμήριο 4 και το υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή στον νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε ' 'Εν κανναούρη ''. Στην συνέχεια και ώρα 1655 ο Μ-4 βρήκε και παρέλαβε πάνω από κομοδίνο που ευρισκόταν εντός του υπνοδωματίου του κατηγορούμενου ναύλο σακούλι εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Αμέσως ο Μ-4 την παρέλαβε ως τεκμήριο 5 και το υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή στον νόμο ο κατηγορούμενος δεν απάντησε οτιδήποτε. Στην συνέχεια και ώρα 1705 ο Μ-4 βρήκε και παρέλαβε πάνω από τραπεζάκι που ευρισκόταν εντός του υπνοδωματίου του κατηγορούμενου δύο μεταλλικά κουτιά μαύρου χρώματος με την επιγραφή " SAMSON" εντός των οποίων υπήρχαν σπόροι κάνναβης μαζί με πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβη. Αμέσως ο Μ-4 τα παρέλαβε ως τεκμήριο 6 και το υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή στον νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε ' Έν σπόροι''. Στην συνέχεια και ώρα 1710 ο Μ-4 βρήκε και παρέλαβε μέσα από ερμαράκι της κουζίνας της οικία του κατηγορούμενου στελέχη φυτού κάνναβης με φύλλωμα περιτυλιγμένα μέσα σε ασημόχαρτο. Αμέσως ο Μ-4 το παρέλαβε ως τεκμήριο 7 και το υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή στον νόμο ο κατηγορούμενος δεν απάντησε οτιδήποτε, την ιδίαν ώρα 1710 ο Μ-4 βρήκε και παρέλαβε δίπλα από το τεκμήριο 7 στελέχη φυτού κάνναβης με φύλλωμα περιτυλιγμένα μέσα σε ασημόχαρτο. Αμέσως ο Μ-4 το παρέλαβε ως τεκμήριο 8 και το υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή στον νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε ' Έν μόνο φύλλα καννααουρκάς' '. Στην συνέχεια και ώρα 1715 ο Μ-4 βρήκε και παρέλαβε μέσα από γυάλινο πιάτο που ευρισκόταν πάνω σε τραπεζάκι που ευρισκόταν εντός του υπνοδωματίου του κατηγορούμενου ποσότητα κίτρινης σκόνης. Αμέσως ο Μ-4 την παρέλαβε ως τεκμήριο 9 και το υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή στον νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε '' Εν πούδρα τζιτρινη''. Στην συνέχεια και ώρα 1718 ο Μ-4 βρήκε και παρέλαβε μέσα από πλαστικό δοχείο εντός της κουζίνας της οικία του κατηγορούμενου ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης ανάμεικτη με σπόρους. Αμέσως ο Μ-4 το παρέλαβε ως τεκμήριο 10 και το υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή στον νόμο ο κατηγορούμενος δεν απάντησε οτιδήποτε. Στην συνέχεια και ώρα 1720 ο Μ-4 βρήκε και παρέλαβε μέσα από συρτάρι της κουζίνας της οικία του κατηγορούμενου σπόρους κάνναβης μαζί ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης ανάμεικτη με σπόρους. Αμέσως ο Μ-4 το παρέλαβε ως τεκμήριο 11 και το υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή στον νόμο ο κατηγορούμενος δεν απάντησε οτιδήποτε. Στην συνέχεια ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού δια τα περαιτέρω. Αμέσως μετά και μεταξύ των ωρών 1850 - 1930 ο Μ-4 συσκεύασε και σφράγισε τα τεκμήρια της υπόθεσης στην παρουσία του κατηγορούμενου, τα οποία υπόγραψε τόσο ο κατηγορούμενος όσο και οι Μ-
7. Ο κατηγορούμενος αφού ανακρίθηκε προφορικά προέβηκε σε θεληματική κατάθεση στην οποία ομολογεί ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά είναι δικά του και προέρχονται από καλλιέργεια δύο φυτών κάνναβης επίσης παραδέχεται ότι ο ίδιος είναι χρήστης ναρκωτικών. Ο Μ-4 την ιδίαν ημέρα 20/11/2006 και μεταξύ των ωρών 1935 -2000 κατέγραψε την θεληματική κατάθεση που έδωσε ο κατηγορούμενος. Στις 20/11/2006 και ώρα 2025 ο Μ-4 στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει Δικαστικού εντάλματος του εξήγησε τους λόγους τις σύλληψης του, και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε '' Τη να πω''. Στις 21/11/2006 ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού όπου εναντίον του εκδόθηκε διάταγμα

(6)εξαήμερης προσωποκράτησης του. Στις 22/11/2006 και ώρα 0900 ο Μ-4 παρέδωσε τα τεκμήρια 1,2,4,5,6,7,8,9,10,11,12 της υπόθεσης στον Μ-1 Αστυφ. XXX3 XXXXX ΑΥΓΟΥΣΤΗ για να τα μεταφέρει στο Γενικό Χημείο του Κράτους. Στην συνέχεια και ώρα 1130 τα τεκμήρια της υπόθεσης τα παρέδωσε στην Μ-2 XXXXX ΚΟΝΑΡΗ χημικό για επιστημονικές εξετάσεις. Ο κατηγορούμενος στις 25/11/2006 και ώρα 1800 απολύθηκε της κράτησης του χωρίς να κατηγορηθεί γραπτώς εν αναμονή λήψεως των αποτελεσμάτων των επιστημονικών εξετάσεων από το Γενικό Χημείο του Κράτους. Στις 07/12/2007 ο Μ-3 Αστυφ. XXX3 XXXXX ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ μετέβηκε στο Γενικό Χημείο του Κράτους όπου παρέλαβε τα τεκμήρια 1,2,4,5,6,7,8,9,10,11,12 της υπόθεσης από την Μ-2 μετά την εξέταση τους και τα μετέφερε στην Λεμεσό και τα παρέδωσε στον Μ-4 ο οποίος είναι και ο εξεταστής της παρούσας υπόθεσης όπου τα έθεσε υπό την ασφαλή φύλαξη του. Σύμφωνα με την υπό Κ-21 έκθεση της Μ-2 η ξηρή φυτική ύλη των τεκμηρίων είναι κάνναβης βάρους 171,025 γραμμάριών. Στις 27/01/2008 και μεταξύ των ωρών 1220 - 1230 στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού ο Μ-4 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα υπό αναφορά αδικήματα και αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο, αυτός απάντησε ' ' Ότι έχω να πω θα το πω στο δικαστήριο'. " - Οι θεληματικές καταθέσεις του κατηγορούμενου ημερ. 10/08/06 και 20/11/06 (κατατέθηκαν ως προς το γεγονός της λήψης τους απ' αυτόν) τεκμ. 3 και 4 αντίστοιχα. Παραδεκτό γεγονός Τα τεκμήρια που αναφέρονται στα τεκμήρια 1 και 2 πιο πάνω βρίσκονται στην κατοχή της Αστυνομίας. Δια ζώσης Κατηγορούμενος Στην κυρίως εξέταση του κατ' αρχήν αναγνώρισε την κατάθεση του τεκμ.4 και κατόπιν που του διαβάστηκε ανέφερε ότι συμφωνεί με το περιεχόμενο της. Ανέφερε δε στη συνέχεια ότι από 25-26 χρονών καπνίζει κανναούρι. Είπε ακόμη ότι το 2006 ήταν 46 χρονών και έκανε χρήση καθημερινά, γύρω στα 10 με 15 τσιγάρα την ημέρα. Σε γραμμάρια, επειδή δεν το ζύγιζε, δεν μπορεί να ξέρει, αλλά παλαιότερα που αγόραζε, έκανε χρήση κάπου 4 γραμμάρια την ημέρα. Είπε ακόμη ότι η χρήση που έκανε δεν ήταν μόνο το κάπνισμα. Έκανε και τσάι τα φύλλα της κάνναβης και έπινε για το στομάχι. Αυτό το έκανε για προβλήματα που έχει με το στομάχι και τους πνεύμονες. Επίσημα δεν του είπε κάποιος γιατρός, αλλά κάποιος φίλος. Για το που βρήκε τα 171 γραμμάρια παρέπεμψε στην κατάθεση του και πρόσθεσε πως είχε δύο φυτά σε κάποιον χώρο, τα μεγάλωσε, τα έκοψε και τα πήρε σπίτι και τα καθάρισε. Υπάρχουν σπόροι και φύλλα, κλωνιά. Απ' αυτά τα 171,025 γραμμάρια δεν μπορεί να πει με σιγουριά πόσα γραμμάρια ήταν ωφέλιμα για να τα χρησιμοποιήσει για σκοπούς καπνίσματος αλλά από την εμπειρία του εάν ήταν τα 60, 70 γραμμάρια. Που μπορεί και να μην ήταν. Με τα άλλα, τα φύλλα, θα έκανε τσάι. Έκανε καθημερινά τσάι, δύο με τρεις φορές την ημέρα. Περαιτέρω ανέφερε ότι όλα αυτά τα χρόνια που έκανε χρήση δεν ασχολήθηκε με προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα και ουδέποτε είχε σκοπό να κερδοσκοπήσει. Απλώς ότι έκανε το έκανε για δική του χρήση επειδή είναι χρήστης. Είπε επίσης ότι πιο παλιά ήταν λήπτης του ΕΕΕ, έπιανε επίδομα από το Γραφείο Ευημερίας. Η οικονομική του κατάσταση μπορεί να πει είναι χάλια. Ο κύριος λόγος που φύτεψε αυτά τα δύο φυτά είναι η οικονομική κατάσταση. Δεν μπορούσε πλέον να συνεχίζει να αγοράζει μετά το 2005 που είναι άνεργος, για λόγους είτε υγείας, έκανε θεραπεία, ήταν σε προγράμματα απεξάρτησης και δεν μπορούσε να αγοράζει και έτσι κατέφυγε στην καλλιέργεια, φύτεψε σπόρους που είναι για πουλιά, η κάνναβης που είχε. Τέλος, ανέφερε ότι εδώ και 40 μήνες είναι καθαρός. Τώρα που είναι στις Κεντρικές Φυλακές είναι σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Στην αντεξέταση του είπε ότι το 2005 εντάχτηκε σε πρόγραμμα απεξάρτησης, όπως ήταν και πιο πριν αλλά το 2006 υποτροπίασε. Μπήκε στον πειρασμό και ξανάρχισε. Ερωτώμενος αν την ιστορία με το τσάι την σκέφτηκε τώρα τελευταία έδωσε αρνητική απάντηση και είπε ότι είναι χρόνια και εάν δεν κάνει λάθος εις την κατάθεση ενός αστυνομικού που έλαβε μέρος στη σύλληψή του καταγράφηκε. Όταν δε ρωτήθηκε ποιου αστυνομικού απάντησε «Μια ποσότητα που είναι στην υπόθεση, βρέθηκε εντός της κουζίνας και σε οικιακό σκεύος βρέθηκαν φύλλα κάνναβης που έκαμνα τσάι.» Στη συνέχεια αναγνώρισε την υπογραφή του στην κατάθεση του τεκμ.

1. Αφού δε του διαβάστηκε διαφώνησε ότι είναι αυτά που είπε. Του είπε συγκεκριμένα ότι έκοβε μπάμια όταν του επιτέθηκε ο αστυνομικός και του είπε να το σημειώσει, αλλά δεν την διάβασε, απλώς την υπόγραψε διότι δεν ήταν σε θέση να την διαβάσει αφού δεν είχε γυαλιά. Αυτό το πράγμα ότι δεν συμφωνεί με τούτη την κατάθεση το είπε του δικηγόρου του πριν καιρό και ο τελευταίος του είπε ότι εν να φανεί στα γεγονότα, αλλά τώρα αντιλαμβάνεται τα γεγονότα έγιναν παραδεκτά. Τον ενημέρωσε παλιά για τούτο, ότι αυτός άλλα έκανε και άλλα έγραψαν. Σε υποβολή ότι κανένας αστυνομικός δεν του επιτέθηκε επέμεινε στη θέση ότι του επιτέθηκε ενώ έκοβε μπάμια και ανέφερε πως είπε στον αστυνομικό τον XXXXX που του έπιασε κατάθεση να το γράψει και στην κατάθεση και αυτός είπε θα συνεννοηθεί με τον λοχία. Δεν έχει κανένα λόγο να επικαλεστεί κάτι που δεν είναι αλήθεια και εάν επειδή δεν συνέφερε τους αστυνομικούς να γράψουν την αλήθεια δεν φταίει. Δεν θυμάται τον αριθμό ή το όνομα του αστυνομικού που ισχυρίζεται ότι του επιτέθηκε. Πάμπος ή Χαράλαμπος, δεν του είπε το όνομα του. Ερωτώμενος για την ποσότητα που έβαζε για να κάνει τσάι κάνναβης είπε ότι δεν την ζύγιζε τότε. Έβαζε μια ποσότητα φύλλα. Το φύλλο δεν ήταν τελείως χλωρό. Έκανε μια, δύο μέρες και μετά έκανε τσάι. Ακολούθως εξιστόρησε τα γεγονότα που έχουν σχέση με τη σύλληψη του για την περίπτωση των κατηγοριών 1-
2. Ανέφερε δε ότι δεν τον εδέραν οι αστυνομικοί. Απλώς του επιτέθηκε ο ένας και τον έσπρωξε χαμέ. Δεν είπε ότι τον χτύπησαν πολλοί. Μόνο αυτός ο αστυνομικός και μετά ήρθαν και οι αστυνομικοί από την Επισκοπή ένστολοι και συγκεκριμένα ένας από τους αστυνομικούς τους ένστολους απόρησε που τον είδε, ήταν άσπρος, διότι ήταν χαμέ και είπε «είδατε τον άνθρωπο; Να τον πάρετε στον γιατρό». Και τους είπε ο XXXXX, ο δεύτερος ο αστυφύλακας που επισκέφθηκε το χωράφι, «εν εντάξει ο XXXXX, τον ξέρουμε. Εν να τα κανονίσουμε». Εάν οι αστυνομικοί δεν έγραψαν την αλήθεια, δεν ευθύνεται ο ίδιος. Αναφορικά με τα προβλήματα υγείας του είπε ότι έχει κάποια αναπνευστικά προβλήματα και προβλήματα με το στομάχι. Ο γιατρός δε στον οποίο αναφέρθηκε δεν του είπε να καπνίζει κάνναβη. Απλώς ο άνθρωπος, επειδή είχαν και κάποιες φιλικές σχέσεις, κατάλαβε ότι έκανε χρήση και του είπε απαγορεύεται, αλλά αφού τον βοηθά να το κάνει. Ο φίλος του αυτός πέθανε. Είναι ο XXXXX Κλεοβούλου, υπήρξε αρχίατρος στο νοσοκομείο Λεμεσού. Αρνήθηκε δε υποβολές ότι κανένας δεν του είπε να κάνει αυτό το πράμα και ότι το σκέφτηκε για να διορθώσει την κατοχή εκείνης της ποσότητας που βρήκε η Αστυνομία στο σπίτι του. Στη συνέχεια δέχτηκε ότι τον Αύγουστο του 2006 η Αστυνομία βρήκε 2 φυτά κάνναβης στο χωράφι του στην τοποθεσία XXXXX, περιοχή της Ερήμης και πως τον Νοέμβρη του ιδίου χρόνου συνέχιζε να ασχολείται με τα ίδια πράματα και ξαναφύτεψε σε άλλο χώρο. Το έκανε διότι πίστευε ότι το είχε ανάγκη για να κάνει τσάι και να καπνίζει. Ερωτώμενος γιατί δεν είπε την ιστορία με το τσάι όταν τον έπιασε η Αστυνομία τον Αύγουστο, είπε ότι για να είμαστε ειλικρινείς, στο σπίτι του μπήκαν μέσα στην κουζίνα, είδαν στη σόμπα, δίπλα από τη σόμπα χρησιμοποιούμενα φύλλα που έγιναν τσάι και θεώρησαν ότι δεν χρειάζεται να το καταγράψουν και δεν το κατέγραψαν. Τον Νοέμβριο, τη 2η φορά που τον έπιασαν, τους είπε ότι ήταν για τσάι και μάλιστα τον Νοέμβρη νομίζει, εάν δεν κάνει λάθος, ο ένας αστυνομικός απ' ότι του είπε κατέγραψε και ότι σε οικιακό σκεύος εντός της κουζίνας βρέθηκαν φύλλα κάνναβης. Ήταν μέσα στο μπρίκι. Σε υποβολή δε ότι μέσα στο μπρίκι βρεμένα και χρησιμοποιημένα φύλλα κάνναβης δεν υπήρχαν απάντησε «Μπορεί να τα έπιασα, δεν θυμούμαι τη στιγμή που ήρτασιν, αλλά πάντα είχα ένα πιάτο άλλο και τα χρησιμοποιημένα τα άδειαζα μέσα.» Η τελευταία φορά που έκανε χρήση ήταν τον Ιανουάριο του
3. Όσον αφορά δε την υγεία του, το στομάχι και τους πνεύμονες του είπε ότι έχει κάποια προβλήματα, αλλά χρησιμοποιεί κάποιες κουφέτες και συγκεκριμένα Halls και στην αρχή έκανε και κάποια άλλα βότανα που του έδωσε ο υπεύθυνος του προγράμματος που πάει και έκαμνε στην αρχή κάποια άλλα τσάγια. Τώρα που είναι φυλακή το κύριο είναι οι κουφέττες Halls, ανά πάσα στιγμή, διότι στεγνώνει ο φάρυγγας του και έχει προβλήματα. Με αυτές τις κουφέττες του περνά υποχρεωτικά. Σε υποβολή ότι εάν είχε στην κατοχή του τούτη την ποσότητα για δική του χρήση, όπως περιέγραψε, και ειδικά για να κάνει τσάι να του περνούν τα προβλήματα του θα το έλεγε τουλάχιστον τη δεύτερη φορά που τον έπιασε η Αστυνομία στην κατάθεση του ή σε κάποιο αστυνομικό και να το γράψει, απάντησε ότι απ' ότι θυμάται τους το είπε, εάν το έγραψαν, διότι δεν διάβασε την κατάθεση, δεν έχει γυαλιά. Θυμάται πολύ καλά ότι τους το είπε και πάντα τους το λέει. Όσον αφορά το πρόβλημα υγείας που θεράπευε το τσάι της κάνναβης επανέλαβε ότι έχει αναπνευστικό πρόβλημα. Τον πιάνει σαν ορισμένα πράγματα άμα εν να τα αναπνεύσει προ παντός, παθαίνει δύσπνοια και κατάλαβε ότι με το να κάνει τσάι κάνναβης και να καπνίζει του έλυνε τούτα τα προβλήματα και έκανε χρήση γι' αυτόν τον σκοπό. Για το πρόβλημα με το στομάχι ανέφερε ότι είχε υπερβολική δυσκοιλιότητα στο παρελθόν, τώρα είναι σε πολύ καλή κατάσταση. Τον βοηθούσε. Έχει με τα έντερα του κατά κάποιο τρόπο τι να πει, κάποιος γιατρός που τον εξέτασε είπε του κολικούς, τι πράμα είναι, ούτε το έψαξε. ΜΥ1 XXXXX Πλατρίτης Είναι Ειδικός Ψυχολόγος Α' του Υπουργείου Υγείας και είναι ο διευθυντής των προγραμμάτων απεξάρτησης ενηλίκων των Υπηρεσιών τους στην επαρχία Λεμεσού. Τον κατηγορούμενο τον γνωρίζει ως ασθενή του. Ήταν εδώ και μια δεκαετία ένας από τους ασθενείς του λόγω προβλημάτων εξάρτησης από παράνομες ναρκωτικές ουσίες. Ο κατηγορούμενος απευθύνθηκε στις Υπηρεσίες τους εδώ και περίπου 10 χρόνια και έλαβε μέρος σε διάφορα προγράμματα που κατά καιρούς λειτούργησαν στο παλαιό Νοσοκομείο Λεμεσού ή σε άλλες δομές που τα τελευταία χρόνια έχουν βάλει εκτός Νοσοκομείου με αφορμή το ότι ήταν κατά κύριο λόγο χρήστης κάνναβης. Πολύ παλιά είχαν εντοπίσει και χρήση κάποιων άλλων ουσιών περιστασιακά, αλλά η κύρια χρήση του τα τελευταία 10 χρόνια αφορούσε αποκλειστικά την κάνναβη. Την κάνναβη την έκανε χρήση καπνιστή, όπως οι πλείστοι χρήστες, αλλά είχε και την ιδιαιτερότητα να κάνει χρήση της κάνναβης και ως αφέψημα, δηλαδή τσάι. Ο κατηγορούμενος όλα αυτά τα χρόνια, με μικρές περιόδους ύφεσης, είχε μίαν εμμονή ότι η κάνναβη έχει φαρμακευτική αξία γενικά, αλλά και ειδικά στον ίδιο ότι καταπράυνε κάποια χρόνια εντερικά προβλήματα τα οποία αντιμετώπιζε. Όλα αυτά τα χρόνια που παρακολουθούσε τον κατηγορούμενο θεωρεί ότι έχει πληροφορίες από τη θεραπεία σε σχέση με την ευρύτερη στάση του και συμπεριφορά του στα θέματα ναρκωτικών ουσιών. Με αυτό υπόψη εν σχέση με την εμπορία ναρκωτικών είπε ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν άτομο που εμπορευόταν ναρκωτικά και αυτό μπορεί να το πει με μεγάλη έτσι σιγουριά, διότι ήταν και από τους θεραπευόμενους που πέραν της πολύχρονης θεραπευτικής σχέσης δεν είχε υποκριτικά στοιχεία. Δηλαδή είχε χαρακτηριστικά, που έχουν βέβαια πολλοί θεραπευόμενοι που έχουν μαζί τους μια σχέση χρονών, να τους αποκαλύπτει προσωπικά δεδομένα, μέσα από την άνεση βέβαια της εχεμύθειας και την εμπιστευτικότητας που τους εξασφαλίζει η σχέση μαζί τους, να λέει πράγματα που θεωρεί ότι είχαν εξίσου μεγάλη σημασία και σοβαρότητα, οπότε το ενδεχόμενο να εμπορευόταν σε κάποιον βαθμό ναρκωτικά θα ήταν κάτι που θα τους το μετέφερε, είτε στον ίδιο προσωπικά είτε σε άλλους λειτουργούς θεραπείας των Κέντρων που διεύθυνε ή διευθύνει όλα αυτά τα χρόνια. Είπε επίσης ότι γνωρίζει πως όλα αυτά τα χρόνια η προσπάθεια του ήταν να απεξαρτηθεί. Γενικά η θεραπευτική σχέση μαζί του αφορούσε κατά κύριο λόγο αυτήν την προσπάθεια. Στην αντεξέταση του ανέφερε πως είναι δημόσιος υπάλληλος και εργάζεται ως κλινικός ψυχολόγος στο Υπουργείο Υγείας ως μόνιμος ειδικός ψυχολόγος. Κατέχει τη θέση διευθυντή σε κρατικές δομές, εποπτεύει όλα τα προγράμματα απεξάρτησης ενηλίκων τα τελευταία τουλάχιστον 7 χρόνια στη Λεμεσό, κατέχει διδακτορικό στην Κλινική Ψυχολογία, μεταπτυχιακό, πτυχίο, έχει 11 χρόνια συνολικά εκπαίδευση. Δεν έχει υπηρετήσει στην Αστυνομία ή στην ΥΚΑΝ, αλλά εκπαιδεύει μέλη της ΥΚΑΝ στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που έχει η θέση του στο Υπουργείο Υγείας. Τους εκπαιδεύει σε θέματα που έχουν να κάνουν με την ψυχική υγεία των ατόμων. Τον κατηγορούμενο τον παρακολουθεί από το 2008 και έχει φέρει μαζί του δύο φακέλους που αφορούν τον θεραπευόμενο, διότι όπως είπε και στην αρχή, ο θεραπευόμενος συμμετείχε σε διάφορα προγράμματα τα οποία λειτουργούσε το Υπουργείο Υγείας και ειδικότερα η Υπηρεσία του στη Λεμεσό. Ο φάκελος ο πρώτος που αφορούσε τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα Πλοηγός δεν είναι μαζί του, γιατί το συγκεκριμένο πρόγραμμα έχει κλείσει, το έχει κλείσει δηλαδή η Υπηρεσία του τα τελευταία χρόνια και οι θεραπευόμενοι που συμμετείχαν σε αυτό το πρόγραμμα και επιθυμούσαν να συνεχίσουν τη θεραπεία μεταφέρθηκαν σε άλλα προγράμματα, οπότε έχει φέρει φακέλους των προγραμμάτων που είναι ανοιχτά και λειτουργούν και μέχρι πρότινος συμμετείχε ο κατηγορούμενος. Στον φάκελο μέσα περιέχονται και θεραπευτικές σημειώσεις και όποια πιστοποιητικά κατά διαστήματα ζητήθηκαν, είτε από τον ίδιο είτε από τον δικηγόρο του και του έχουν παραδοθεί. Επίσης ανέφερε ότι στον φάκελο τον οποίο έχει μαζί του αναφέρεται το ιστορικό θεραπείας από την 1η/11/2013 και εντεύθεν. Διότι η θεραπεία σε προηγούμενα Κέντρα, όπως είπε, αφορά Κέντρα που έχουν κλείσει και δεν έχει τη δυνατότητα στον φάκελο. Περαιτέρω ανέφερε ότι έχει μαζί του δικές του γνωματεύσεις αναφορικά με την κατάσταση της ψυχικής υγείας του κατηγορούμενου (τεκμήριο 5Α ημερομηνίας 26 Νοεμβρίου 2015 και τεκμήριο 5Β ημερομηνίας 11 Ιανουαρίου 2018), λέγοντας ότι υπάρχουν και κάποια άλλα έγγραφα τα οποία δεν εντοπίζει. Εξήγησε δε το λόγο που δεν υπάρχουν όλα τα πιστοποιητικά στο φάκελο. Για το πότε είδε για πρώτη φορά τον κατηγορούμενο είπε ότι δεν μπορεί να θυμάται μετά από τόσα χρόνια την ακριβή ημερομηνία. Όπως είπε είναι στοιχεία που αφορούν φακέλους που δεν έχουν πρόσβαση πλέον. Η πρώτη του επαφή μαζί του ήταν σε προγράμματα τα οποία πλέον δεν λειτουργούν. Περίπου όμως το 2008 άρχισε να έχει μαζί μου επαφή. Ως προς το τι είναι η σοβαρή διαταραχή προσωπικότητας (σχιζότυπη διαταραχή) που αναφέρεται στο τεκμήριο 5Α και για τα συμπτώματα της είπε ότι αυτοί οι άνθρωποι συνήθως έχουν έναν κοινωνικό περιορισμό. Έχουν την τάση να έχουν μειωμένο ενδιαφέρον για συναναστροφές με άλλους ανθρώπους, έχουν ιδιόρρυθμες ιδέες που μπορεί να συνδέονται με μεταφυσικά θέματα, με θέματα συνωμοσιολογίας ή εκκεντρικές ιδέες, οι οποίες όμως δεν φτάνουν σε επίπεδο ψύχωσης. Επίσης είναι άτομα τα οποία έχουν λειτουργικότητα, αλλά όχι στον βαθμό που την έχει ένας μέσος φυσιολογικός άνθρωπος. Έχουν ρηχό συναίσθημα, γενικά είναι μονήρη άτομα. Ο κατηγορούμενος από τα συμπτώματα της ψυχωτικής διαταραχής που τον χαρακτηρίζουν, έχει κυρίως αυτό της ασεξουαλικότητας, μειωμένο δηλαδή ερωτικό ενδιαφέρον, περιορισμένη κοινωνική συναναστροφή, εμμονές για παράδοξες ή ιδιόρρυθμες ιδέες. Π.χ μία από τις εμμονές του, είναι ότι υπάρχει ένας αριθμός ατόμων που μπορούν να ελέγχουν με έναν μυστικό τρόπο το τι συμβαίνει σε διάφορες Κυβερνήσεις, σε διάφορα Κράτη, είναι δηλαδή ευάλωτος στις θεωρίες συνωμοσιολογίας. Έχει στο μυαλό του συγκεκριμένο σενάριο που κατά διαστήματα αν αυξηθεί το άγχος του αρχίζει και το συζητά μαζί τους. Έχει εμμονή ότι η κάνναβη έχει θεραπευτική αξία και δύσκολα αναγνωρίζει ότι η κάνναβη έχει και επιβλαβή δράση και πιστεύει ότι η κάνναβη ως αφέψημα επηρεάζει ενοχλήματα που χρόνια έχει στο γαστρεντερικό του σύστημα. Ο ίδιος δεν είχε δει καμιά φορά τον κατηγορούμενο να κατασκευάζει τούτο το αφέψημα και να το καταναλώνει. Συχνά γινόντουσαν συζητήσεις για το θέμα του πώς αντιλαμβάνεται την κάνναβη, γιατί ήταν βασικός στόχος της θεραπείας. Δηλαδή για να μπορέσει να επιτύχει αποχή χρήσης, που ομολογουμένως την κατάφερε για μεγάλες περιόδους, θα έπρεπε πρώτα να τον πείσουν ότι αυτή η ιδέα που είχε δεν ισχύει ή τουλάχιστον να πειστεί ότι μπορεί να υποκαταστήσει αυτές τις συμπεριφορές με άλλες που να μην είναι επιζήμιες για τον ίδιο. Γιατί προφανώς η ενασχόληση του με την κάνναβη ήταν επιζήμια για τον ίδιο γιατί ήταν μια παράνομη πράξη. Στη συνέχεια διαφώνησε ότι αυτή η εμμονή, αυτή η ιδέα που είχε ο ίδιος, είναι της ίδιας φύσης με την εμμονή της συνωμοσιολογίας που τον διακατείχε για τον έλεγχο των Κυβερνήσεων. Οι σχιζότυποι έναντι άλλων διαταραχών προσωπικότητας που βρίσκουν συχνά στον τομέα των εξαρτήσεων που είναι οι αντικοινωνικοί ή μεθοριακοί, διαφοροποιούνται στο ότι γενικά αποφεύγουν την παρανομία, γενικά δεν είναι συγκρουσιακοί, γενικά δεν τους βλέπουμε να έχουν ιστορικό παραβατικότητας και οι ιδέες τους δεν έχουν αντικαθεστωτικό χαρακτήρα που έχουν οι άλλες μορφές διαταραχής. Οι ιδέες συνωμοσιολογίας που τον διακατείχαν, έχουν να κάνουν για παράδειγμα με τον τρόπο που γεννήθηκαν κάποιοι πολιτισμοί. Δηλαδή αν σωστά θυμάται, πιστεύει ότι οι Έλληνες προήλθαν από κάποιαν φυλή, δηλαδή τέτοιου τύπου ιδέες που έχουν να κάνουν με το πολύ απώτερο παρελθόν είναι που τον απασχολούν, κοσμοθεωρία. Ήταν εμμονές όμως, δεν ήταν πραγματοποιήσιμα στην πράξη γεγονότα, γι' αυτό είναι και παθολογία. Αλλά διάβαζε, ασχολείτο με τα πράγματα, αφιέρωνε ενέργειες σε τούτο το πράγμα, στις πεποιθήσεις τούτες, έψαχνε τα τούτα τα πράγματα, αντλούσε ευχαρίστηση με το να ασχολείται με αυτά τα ζητήματα και όπως είπε δεν ήταν συνέχεια. Δηλαδή κατά διαστήματα όταν ζοριζόταν, η τάση να ασχολείται με αυτά γινόταν πιο έντονη. Ήταν μια τάση όμως και δεν μπορούσε να κάνει κακό σε οποιονδήποτε. Μόνος του ασχολιόταν, διάβαζε και απλά τους τα έλεγε, παρότι καταλάβαινε ότι μπορούσαν να τον θεωρήσουν παρανοϊκό. Είναι αυτά τα δείγματα που είπε και πριν ότι τον κάνουν να πιστεύει ότι αν αυτός ο άνθρωπος εμπορευόταν δεν θα είχε θέμα να του το πει. Τουλάχιστον στον ίδιο αποκάλυψε πράγματα που σε προσωπικό επίπεδο θα τον εξέθεταν ιδιαίτερα. Συν του ότι δεν έχει παράνομες και παραβατικές έτσι τάσεις και ουδέποτε είχε. Για το κατά πόσο θα μπορούσε να έχει εμμονή ότι δέχεται επιθέσεις από αστυνομικούς, είπε ότι στην περίοδο που είχε συλληφθεί για κάποιες υποθέσεις παρόμοιας φύσης, είχε έτσι την πεποίθηση ότι η Αστυνομία θέλει να τιμωρήσει αυτόν περισσότερο απ' ότι θα μπορούσε να τιμωρήσει κάποιους άλλους γιατί αυτός είναι αδύναμος, γιατί αυτός δεν είναι δικτυωμένος, γιατί αυτός δεν είναι άτομο με ισχύ, αλλά πιστεύει ότι ήταν στο πλαίσιο της αντίδρασης για τα βιώματα που είχε σε δεδομένες εκείνη την περίοδο καταστάσεις. Δεν ήταν μια πεποίθηση που την εξέφραζε διαχρονικά όπως τις άλλες δύο, η στάση του απέναντι στην Αστυνομία ιδιαίτερα. Ακολούθως ανέφερε ότι μια αγχώδης κατάσταση στους ασθενείς με παρόμοιας φύσης ψυχικό ιστορικό οξύνει τα συμπτώματα της διαταραχής τους. Μπορεί να πολλαπλασιάζονται οι εμμονές ή να γίνεται περισσότερη αναφορά σε εμμονές. Στην περίπτωση του κατηγορούμενου οι εμμονές που συνδέονταν με τα θέματα κοσμοθεωρίας, συνωμοσιολογίας, εμφανίζονταν ή διαφορετικά τα εξέφραζε στους ίδιους σε περιόδους με περισσότερο στρες και άγχος. Σε άλλες περιόδους δεν εκδηλωνόταν ή κατάφερνε να τα αποσιωπήσει, γιατί κατανοούσε ότι ήταν ιδέες που θα μπορούσαν να παρεξηγηθούν. Είχε δηλαδή αυτό που λέμε εναισθησία, επίγνωση του νοσηρού. Ήξερε τι μπορεί να θεωρηθεί άρρωστο από τον μέσο νου και τι όχι και γι' αυτό όταν ήταν σε ήρεμη φάση μπορούσε κάποια ενοχλήματα να τα καταπολεμήσει. Συμφώνησε δε ότι μια σύλληψη είναι στρεσογόνο γεγονός, όπως επίσης ο εγκλεισμός σε κρατητήριο αλλά και η προσαγωγή με αστυνομικό όχημα, με κάγκελα σαν κρατητήριο. Η παρουσία του ενώπιον Δικαστηρίου είναι στρεσογόνο γεγονός, ίσως όχι της ίδιας εντάσεως, αλλά είναι. Μίαν ένταση άγχους, αγωνία, σίγουρα προκαλεί. Ακόμη και αυτή η ίδια η θέση ως μάρτυρα, ακόμα και ως αντεξεταζόμενου ή και απλού μάρτυρα, είναι μια κατάσταση η οποία προκαλεί στρες, είναι στρεσογόνο γεγονός στον μέσο άνθρωπο. Θεωρεί όμως ότι στις περιπτώσεις αυτών των τύπων διαταραχών προσωπικότητας, η δραματοποίηση, η εκδήλωση συναισθημάτων είναι περιορισμένη, έχουν περιορισμένη έκφραση είτε θετικών είτε αρνητικών συναισθημάτων. Επίσης ανέφερε πως καταλήγουν σε διαγνώσεις όταν εφαρμόζουν διαδικασίες κλινικής εξέτασης. Αυτές οι διαδικασίες πράγματι προϋποθέτουν διά ζώσης συνάντηση με τον θεραπευόμενο, παρατήρηση των μη λεκτικών αντιδράσεων, επεξεργασία των απαντήσεων σε δομημένες ή ημιδομημένες από τους ίδιους ερωτήσεις, λήψη ιστορικού, είτε μέσα από συνέντευξη με τον ίδιο, ακόμα και μελέτη του αρχείου του ασθενούς, αν υπάρχει. Διότι ειδικά σε τούτες τις διαγνώσεις, το κριτήριο διαχρονικότητας, δηλαδή το πόσον καιρό υπάρχουν κάποια ενοχλήματα, είναι καθοριστικό για τη διάγνωση. Δηλαδή για να θεωρηθεί κάποιος ότι έχει διαταραχή προσωπικότητας, όποιας μορφής, απαιτείται να εμφανίζονται ή να καταγράφονται ή να αναφέρονται ενοχλήματα από την ηλικία της πρώτης νεανικής ζωής, της πρώτης ενήλικης ζωής. Αν δεν έχει τέτοια ενοχλήματα στο ιστορικό του, τότε υπάρχει η πιθανότητα να αποκλειστεί η διαταραχή προσωπικότητας. Ανέφερε δε ότι απαιτείται εξειδικευμένη γνώση για τη διάγνωση των εμμονών. Οι εμμονές μπορεί να είναι και πραγματικά γεγονότα, δεν σημαίνει ότι δεν είναι πραγματικό γεγονός. Δεν είναι ψευδαίσθηση, άλλο ο όρος «εμμονή», η ιδεοληψία. Άλλο ο όρος «ψευδαίσθηση» ή «παραίσθηση». Όταν κάποιος έχει εμμονή, σημαίνει ότι έχει μίαν ανάγκη που δεν μπορεί να την ελέγξει, να ασχολείται λεκτικά ή με άλλη συμπεριφορά με ένα συγκεκριμένο ζήτημα. Αυτό σημαίνει «εμμονή». Τέλος ανέφερε ότι συμφωνεί ότι η εμμονή του κατηγορούμενου στην παρούσα υπόθεση ότι κάποιοι ελέγχουν τον κόσμο με τον τρόπο που εξήγησε προηγουμένως δεν είναι πραγματικό γεγονός. Πρόσθεσε δε ότι για να διαγνώσουν μίαν εμμονή ως παραλήρημα, που είναι μια άλλη κατηγορία πιο πάνω, θα πρέπει το περιεχόμενο της ιδέας να θεωρείται μη παραδεκτό πολιτισμικά. Άρα λοιπόν αν κάποιος πιστεύει ότι ο κόσμος πλάστηκε γιατί ο Θεούλης έφτιαξε τον Αδάμ και την Εύα, αυτό δεν είναι παραλήρημα, διότι θρησκευτικά, πολιτισμικά είναι παραδεκτό. Αν πιστεύει ότι ο άνθρωπος φτιάχτηκε από τον πίθηκο, επίσης πολιτισμικά είναι παραδεκτό, γιατί ισχύει ακόμα η Δαρβίνεια Θεωρία για κάποιους. Αν κάποιος πιστεύει ότι ο άνθρωπος ή ο Έλληνας ως πρώτος ή από τους πρώτους ανθρώπους φτιάχτηκε από τους Σελλούς ή τους πελλούς ή πώς τους ονόμαζε ο κατηγορούμενος από εκεί που μελετούσε, αυτό είναι μια ιδέα που αν γίνει συστηματική, γίνεται εμμονή που δεν μπορεί να θεωρηθεί αλλόκοτη, διότι υπάρχει στον κόσμο μειοψηφία ανθρώπων που πιστεύουν στις θεωρίες συνωμοσιολογίας ή κοσμοθεωρίας εναλλακτικής, γι' αυτό και οι ίδιοι όταν τους διαγνώσκουν, δεν τους ονομάζουν «σχιζοφρενείς», αλλά τους ονομάζουν ως «διαταραχές άλλου τύπου». Άρα υπάρχει διαφορά στη διάγνωση, διότι το περιεχόμενο των ιδεών καθορίζει και το επίπεδο της ψυχικής κατάστασης. Αν έλεγε για παράδειγμα κάτι που η κοινωνία δεν θεωρεί πολιτισμικά παραδεκτό, είτε συντριπτικά είτε μειοψηφικά, τότε δεν θα μιλούσαμε για εμμονή, αλλά για παραλήρημα ψυχωσικού περιεχομένου. Θα ήταν σχιζοφρενής δηλαδή. Είναι κάτι διαφορετικό. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Όσον αφορά τη μαρτυρία που κατατέθηκε εκ συμφώνου (τεκμήρια 1 και 2) δεν χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί τίποτε περισσότερο πέραν του ότι αυτή θεωρείται δεδομένη (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Αντρέα και Άλλων ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 498, 501, Γιαννίδης v. Αστυνομίας, Ποιν.Εφ.7007

(2002)2 Α.Α.Δ. 143 και άρθρο 19 του Περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9), γίνεται αποδεκτή και αποτελεί τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Από εκεί και πέρα να σημειώσω πως είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Κατηγορούμενος Το Δικαστήριο κρίνει πως δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να βασιστεί στη μαρτυρία του κατηγορούμενου. Αυτό γιατί χαρακτηρίζεται από γενικές, αόριστες και μη λογικές θέσεις, αλλά και ψέματα. Επίσης προσθέτω εδώ πως η Υπεράσπιση γενικότερα κρίνεται ως παντελώς αναξιόπιστη. Πιο συγκεκριμένα :

1. Θα ξεκινήσω από τη βασική θέση του κατηγορούμενου. Είπε ότι η ποσότητα κάνναβης που ανευρέθηκε και που αφορά η 6η κατηγορία, η κατοχή της οποίας να σημειωθεί έγινε αποδεκτή μέσα από τη μαρτυρία του αλλά προσθέτω και μέσα από την παραδοχή της 5ης κατηγορίας, ήταν για προσωπική του χρήση. Ως εκ του ότι ήταν χρήστης κάπνιζε κάνναβη, ενώ περαιτέρω έκανε και τσάι τα φύλλα της κάνναβης και έπινε για το στομάχι. Αυτό το έκανε για προβλήματα που έχει με το στομάχι και τους πνεύμονες. Ευθέως όμως αναφέρω ότι αυτή την θέση του για το τσάι δεν μπορώ να την κάνω αποδεκτή. Την θεωρώ εκ των υστέρων σκέψη και εν πάση περιπτώσει ο κατηγορούμενος δεν έπεισε το Δικαστήριο εν σχέση μ' αυτήν. Και εξηγώ. (α) Μίλησε γενικά και αόριστα για κάποια προβλήματα υγείας, μη ιατρικά επιβεβαιωμένα. (β) Στην ουσία είπε ότι για την χρήση, εφόσον βοηθείται με τα προβλήματα του, του είπε κάποιος φίλος του ιατρός, τον οποίο κατονόμασε και δεν του είπε επίσημα κάποιος γιατρός. Μια βεβαίως γενική και αόριστη θέση, αλλά ομολογουμένως και πολύ βολική αφού αναφερόταν σε κάποιο φίλο του γιατρό που δεν βρίσκεται πλέον εν ζωή. Ας σημειωθεί όμως εδώ ότι δεν ανέφερε ούτε κάτω από ποιες περιστάσεις τον είχε δει, έστω ως φίλος, ούτε τι ακριβώς είχαν συζητήσει και τι του είπε, προκειμένου να πείσει ότι πράγματι είχε μιλήσει με το συγκεκριμένο πρόσωπο και όντως του είπε κάποια πράγματα σχετικά με τη χρήση της κάνναβης. Το ίδιο γενική και αόριστη σημειώσω είναι και η θέση περί υποβοήθησης του εν σχέση με αυτά τα προβλήματα. (γ) Ερωτώμενος αν την ιστορία με το τσάι την σκέφτηκε τώρα τελευταία έδωσε αρνητική απάντηση και είπε ότι είναι χρόνια και εάν δεν κάνει λάθος εις την κατάθεση ενός αστυνομικού που έλαβε μέρος στη σύλληψή του καταγράφηκε. Όταν δε ρωτήθηκε ποιου αστυνομικού απάντησε «Μια ποσότητα που είναι στην υπόθεση, βρέθηκε εντός της κουζίνας και σε οικιακό σκεύος βρέθηκαν φύλλα κάνναβης που έκαμνα τσάι.» Πρόκειται βεβαίως για άλλον ένα γενικό και αόριστο ισχυρισμό. Η απάντηση του δε πιο πάνω, άσχετη με την ερώτηση, δείχνει επίσης την σύγχυση στη μαρτυρία του. Σημειώνω εδώ και την αναφορά του ότι τον Νοέμβριο, τη 2η φορά που τον έπιασαν, τους είπε ότι ήταν για τσάι και μάλιστα τον Νοέμβρη νομίζει, εάν δεν κάνει λάθος, ο ένας αστυνομικός απ' ότι του είπε κατέγραψε και ότι σε οικιακό σκεύος εντός της κουζίνας βρέθηκαν φύλλα κάνναβης. Ήταν μέσα στο μπρίκι. Εδώ θα παραπέμψω στη μαρτυρία που κατατέθηκε εκ συμφώνου για να τονίσω ότι σε καμία εκ των δύο περιπτώσεων που αφορά το κατηγορητήριο δεν εντοπίστηκε οιονδήποτε οικιακό σκεύος ή μπρίκι μέσα στο οποίο να υπήρχαν φύλλα κάνναβης που έκαμνε τσάι. Ο κατηγορούμενος είπε ψέματα, κάτι που βεβαίως συνάγεται μέσα και από την απάντηση του στην υποβολή ότι δεν υπήρχαν μέσα σε μπρίκι βρεμένα και χρησιμοποιημένα φύλλα κάνναβης. Είπε, προφανώς αντιλαμβανόμενος το αβάσιμο της πιο πάνω θέσης του και χωρίς σε καμία περίπτωση να πείσει ότι «Μπορεί να τα έπιασα, δεν θυμούμαι τη στιγμή που ήρτασιν, αλλά πάντα είχα ένα πιάτο άλλο και τα χρησιμοποιημένα τα άδειαζα μέσα.» Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω θεωρώ πως αποτελεί ψέμα και η θέση του πως όταν τον έπιασε η Αστυνομία τον Αύγουστο, στο σπίτι του μπήκαν μέσα στην κουζίνα, είδαν στη σόμπα, δίπλα από τη σόμπα χρησιμοποιούμενα φύλλα που έγιναν τσάι και θεώρησαν ότι δεν χρειάζεται να το καταγράψουν και δεν το κατέγραψαν. Αυτό που θα σημειώσω εδώ, ίσως εκ του περισσού, είναι πως η παραδεκτή μαρτυρία είναι καταγραμμένη πιο πάνω και δεδομένη για το Δικαστήριο, όσα αναφέρει δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά αφού συγκρούονται μ' αυτήν, ενώ περαιτέρω η πολύ ομολογουμένως και πάλιν βολική θέση περί μη καταγραφής από την Αστυνομία δεν πείθει και κρίνεται ως άλλη μια εκ των υστέρων σκέψη προκειμένου να μπορέσει να δικαιολογήσει τη θέση που προέβαλε. (δ) Σε υποβολή ότι εάν είχε στην κατοχή του τούτη την ποσότητα για δική του χρήση, όπως περιέγραψε, και ειδικά για να κάνει τσάι να του περνούν τα προβλήματα του θα το έλεγε τουλάχιστον τη δεύτερη φορά που τον έπιασε η Αστυνομία στην κατάθεση του ή σε κάποιο αστυνομικό και να το γράψει, απάντησε ότι απ' ότι θυμάται τους το είπε, εάν το έγραψαν, διότι δεν διάβασε την κατάθεση, δεν έχει γυαλιά. Θυμάται πολύ καλά ότι τους το είπε και πάντα τους το λέει. Ευθέως αναφέρω ότι η παραδεκτή μαρτυρία τον διαψεύδει. Επιπλέον σημειώνω πως το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος λέει ψέματα προκύπτει και ως εκ του ότι στην κυρίως εξέταση του αναγνώρισε την κατάθεση του τεκμ.4 και κατόπιν που του διαβάστηκε ανέφερε ότι συμφωνεί με το περιεχόμενο της, χωρίς οποιαδήποτε άλλη αναφορά, ενώ στη συνέχεια επειδή έτσι τον συνέφερε είπε ότι τους το είπε για το τσάι και δεν το έγραψαν. Θα υπενθυμίσω εδώ επίσης πως, πέραν της αποδοχής του περιεχομένου της, η κατάθεση τεκμ.4, όπως και η άλλη κατάθεση του τεκμ.3, κατατέθηκαν εκ συμφώνου για το γεγονός της λήψης τους, χωρίς οποιαδήποτε αναφορά από μέρους της υπεράσπισης ή επιφύλαξη. Με δεδομένα αυτά η αναφορά του εδώ ότι δεν είχε τα γυαλιά του, την ίδια στιγμή που δεν μίλησε ποτέ προηγουμένως για κάτι τέτοιο, ενώ στη μαρτυρία του είναι για την άλλη κατάθεση του τεκμ.3 που είπε ότι δεν συμφωνεί με το περιεχόμενο της, ότι δεν είχε γυαλιά κλπ, δείχνει κατά την κρίση μου την όλη προσπάθεια του να παραπλανήσει το Δικαστήριο με ψέματα. (ε) Σύμφωνα με την παραδεκτή μαρτυρία δεν έδωσε σε καμία εκ των δύο περιπτώσεων, κυρίως όμως γι' αυτήν που αφορά την κατηγορία 6 (βλ. τεκμ.2), οποιαδήποτε απάντηση είτε όταν του γινόταν επίστηση στο Νόμο είτε όταν κατηγορήθηκε γραπτώς που να παραπέμπει στην εκδοχή του αυτή περί χρησιμοποίησης των φύλλων της κάνναβης για τσάι.
2. Επίσης έχοντας μελετήσει τη μαρτυρία παρατηρώ ότι ο κατηγορούμενος έδωσε μια ασαφή θα μπορούσε να λεχθεί εικόνα ως προς την ποσότητα που χρειαζόταν για χρήση καθημερινά, ενώ επιχείρησε να αντικρούσει στοιχείο της παραδεκτής μαρτυρίας με βάση το οποίο η «ξηρή φυτική ύλη των τεκμηρίων είναι κάνναβης βάρους 171,025 γραμμαρίων» λέγοντας, πάντα με την ίδια γενικότητα και αοριστία, ότι απ' αυτά τα 171,025 γραμμάρια δεν μπορεί να πει με σιγουριά πόσα γραμμάρια ήταν ωφέλιμα για να τα χρησιμοποιήσει για σκοπούς καπνίσματος αλλά από την εμπειρία του εάν ήταν τα 60, 70 γραμμάρια. Που μπορεί και να μην ήταν. Στο σημείο αυτό παρενθετικά αναφέρεται πως η κατοχή της εν λόγω ποσότητας των 171,025 γραμμαρίων σε κάθε περίπτωση έγινε παραδεκτή από τον κατηγορούμενο δια της αποδοχής της 5ης κατηγορίας και η θέση του πιο πάνω είναι βεβαίως ακατανόητη, ενώ περαιτέρω κατά την κρίση μου αποτελεί και ένδειξη αναξιοπιστίας ως εκ των μη καθαρών θέσεων του. Στο βαθμό βέβαια που υπάρχει σύγκρουση μεταξύ της μαρτυρίας και των παραδεκτών γεγονότων θα σημειώσω εδώ τη νομολογία με βάση την οποία υπερισχύουν τα παραδεκτά γεγονότα (Γιαννίδης v. Αστυνομίας, Ποιν.Εφ.7007

(2002)2 Α.Α.Δ. 143). Εν πάση όμως περιπτώσει νιώθω εδώ την ανάγκη με την ευκαιρία να πω, ως προκύπτει από όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω αλλά και από όσα θα αναφερθούν κατωτέρω, ότι είναι τόσες πολλές οι συγκρούσεις της μαρτυρίας του κατηγορούμενου με την παραδεκτή μαρτυρία που οδηγούν το Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι έχει ενώπιον του μια παντελώς αναξιόπιστη υπεράσπιση, η οποία χαρακτηρίζεται από μη καθαρές θέσεις.

1. Ακόμη εδώ έχει σημασία να επισημάνω το γεγονός ότι συνελήφθη στις 10/08/06 για την περίπτωση των κατηγοριών 1-3 και αμέσως μετά προχώρησε και φύτεψε άλλα 2 φυτά και συνελήφθη ξανά στις 20/11/06 να έχει στην κατοχή του 171,025 γραμμάρια κάνναβης, αλλά και την ακατανόητη και μη λογική θέση του ότι ενήργησε με τον τρόπο αυτό επειδή δεν μπορούσε πλέον να συνεχίζει να αγοράζει μετά το 2005 που είναι άνεργος, μεταξύ άλλων λόγων και επειδή ήταν σε προγράμματα απεξάρτησης. Μα αν ήταν σε πρόγραμμα απεξάρτησης δεν υπήρχε ανάγκη για αγορά. Εν πάση περιπτώσει με βάση όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω υπό 1-3 θεωρώ πως η Υπεράσπιση του κατηγορούμενου και η όλη προσπάθεια του να πείσει ότι κατείχε την κάνναβη για προσωπική του χρήση έχουν καταρρεύσει.
2. Το κομμάτι της μαρτυρίας του που αφορούσε τα γεγονότα του Αυγούστου του 2006 δεν είχαν σχέση μεν με την επίδικη κατηγορία αρ.6, όμως μέσα από αυτά επιβεβαιώνεται θεωρώ η αναξιοπιστία του κατηγορούμενου. Εξηγώ. (α) Αφού αναγνώρισε την υπογραφή του στην κατάθεση του τεκμ.3, αυτή του διαβάστηκε και δήλωσε ότι διαφωνεί ότι είναι αυτά που είπε. Του είπε συγκεκριμένα ότι έκοβε μπάμια όταν του επιτέθηκε ο αστυνομικός και του είπε να το σημειώσει, αλλά δεν την διάβασε, απλώς την υπόγραψε διότι δεν ήταν σε θέση να την διαβάσει αφού δεν είχε γυαλιά. Αυτό το πράγμα ότι δεν συμφωνεί με τούτη την κατάθεση το είπε του δικηγόρου του πριν καιρό και ο τελευταίος του είπε ότι εν να φανεί στα γεγονότα, αλλά τώρα αντιλαμβάνεται τα γεγονότα έγιναν παραδεκτά. Τον ενημέρωσε παλιά για τούτο, ότι αυτός άλλα έκανε και άλλα έγραψαν. Είπε ακόμη στον αστυνομικό τον Ευρυπίδη που του έπιασε κατάθεση να το γράψει και στην κατάθεση και αυτός είπε θα συνεννοηθεί με τον λοχία. Κατ' αρχήν θα πω ότι έχοντας παρακολουθήσει τον κατηγορούμενο προσεκτικά ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του ότι αυτός ουδόλως έχει πείσει το Δικαστήριο με τα λεγόμενα του. Μου έδωσε δε την εντύπωση ότι έλεγε ψέματα. Περαιτέρω θα πω ότι η κατάθεση τεκμ.3 κατατέθηκε στο Δικαστήριο εκ συμφώνου για το γεγονός της λήψης της, χωρίς οποιαδήποτε αναφορά από την Υπεράσπιση ή επιφύλαξη. Και εν πάση περιπτώσει περιπτώσει δεν έγινε ποτέ αναφορά σε μη θεληματικότητα της. Σε κανένα σημείο δε εις αυτήν γίνεται αναφορά σε οιανδήποτε επίθεση αστυνομικού. Τέλος, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η σύλληψη του κατηγορούμενου τον Αύγουστο του 2006 αποτέλεσαν παραδεκτό γεγονός δια της κατάθεσης του τεκμ.1 εκ συμφώνου και όσα αναφέρει ο κατηγορούμενος δεν μπορούν σε κάθε περίπτωση να γίνουν αποδεκτά (για την υπερίσχυση των παραδεκτών έναντι της μαρτυρίας όταν υπάρχει σύγκρουση μεταξύ τους παραπέμπω στην υπόθεση Γιαννίδης ανωτέρω). (β) Επαναλαμβάνοντας τα πιο πάνω δεν μπορώ να δεχτώ γενικότερα όσα ανέφερε για τα γεγονότα που έχουν σχέση με τη σύλληψη του τον Αύγουστο ή και για την περίπτωση των κατηγοριών 1-
3. Όσον αφορά την κατάθεση του κατηγορούμενου τεκμ.4 (που ενδιαφέρει για σκοπούς της παρούσας απόφασης), ν' αναφέρω κατ' αρχήν ότι αυτή κατατέθηκε χωρίς ένσταση και χωρίς ποτέ, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, να γίνει αναφορά για μη θεληματικότητα της για οποιοδήποτε λόγο. Σημειώνω δε ότι ο κατηγορούμενος στη μαρτυρία του αναγνώρισε την κατάθεση του και σε κάποια σημεία παρέπεμψε σ' αυτήν. Με αυτά υπόψη αναφέρω πως έχω ικανοποιηθεί κατ' αρχήν για τη θεληματικότητα της κατάθεσης αυτής (Καυκαρής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 203 και Ανδρέου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 166, στην οποία γίνεται αναφορά στην υπόθεση R. v. Sfongaras 22 C.L.R. 13). Ως προς την αξιολόγηση της κατάθεσης του κατηγορούμενου σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ 109: «Εκείνο το οποίο διασαφήνισε η υπόθεση Duncan είναι ότι κάθε μέρος της κατάθεσης του κατηγορουμένου που γίνεται δεκτό αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία για την αλήθεια των γεγονότων στα οποία αναφέρεται και όχι μόνο το μέρος εκείνο που συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Η προηγούμενη νομολογία στο θέμα αυτό ήταν ασαφής ή αντιφατική ως προς την αποδεικτική αξία των δηλώσεων που γίνονται στην κατάθεση του κατηγορουμένου που δεν συνιστούν παραδοχή. Δηλώσεις του κατηγορουμένου που συνιστούν άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος γίνονται παραδεκτές ως μαρτυρία κατ' εξαίρεση προς τον κανόνα που αποκλείει την εξ ακοής μαρτυρία (hearsay rule). Αυστηρή εφαρμογή του κανόνα περί εξ ακοής μαρτυρίας θα περιόριζε την αποδεικτική αξία του μέρους της κατάθεσης κατηγορουμένου που δεν συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή σε πρωτογενή μαρτυρία (original evidence). Στην υπόθεση Duncan αποφασίστηκε ότι κάθε μέρος της κατάθεσης λαμβάνεται υπόψη και εκτιμάται και ως προς την αλήθεια των ισχυρισμών που προβάλλονται. Η προσέγγιση αυτή είναι και ρεαλιστική και δίκαιη. Τονίστηκε όμως στην Duncan ότι το Δικαστήριο είναι ελεύθερο και μπορεί να αποδώσει την βαρύτητα που κρίνει ότι επιβάλλεται σε διαφορετικά μέρη κατάθεσης. Όπως είναι φυσικό μπορεί να αποδοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορουμένου. Είναι όμως ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψης εγκληματικές πράξεις. Συνοψίζοντας η απόφαση στην Duncan αφήνει το βάρος το οποίο θα αποδοθεί στα διάφορα μέρη της κατάθεσης κατηγορουμένου στη διακριτική ευχέρεια των κριτών των γεγονότων της υπόθεσης». Η εκτίμηση λοιπόν της κατάθεσης του κατηγορούμενου είναι θέμα που ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να κρίνει την αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. και Κωνσταντινίδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 190 και Γαβριήλ ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ 693). Από την εξέταση λοιπόν της κατάθεσης καταλήγω ότι στο μεγαλύτερο μέρος της θα πρέπει να γίνει αποδεκτή αφού περιέχει παραδοχές και δηλώσεις ενάντια στα συμφέροντα του. Συγκεκριμένα παραδέχεται πως φύτεψε τον Αύγουστο του 2006 τα δύο φυτά κάνναβης (κανναουρκές), τα οποία πότιζε 1-2 φορές την βδομάδα, πριν 15-20 μέρες τα έκοψε και τα έφερε σπίτι για να τα καθαρίσει και σήμερα (20/11/06) που ήρθε η Αστυνομία και έπιασε το «πράμα» ήταν δικό του. Επίσης πίνει χόρτο για 30 χρόνια και την ίδια μέρα κάπνισε 4,5 τσιγάρα με κάνναβη γιατί είναι χρήστης. Όσον αφορά τη θέση πως το «πράμα» που βρήκε η Αστυνομία και είναι δικό του ήταν για δική του χρήση αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό αφού αποτελεί ουσιαστικά το θέμα που απασχολεί το Δικαστήριο στην παρούσα και το οποίο βεβαίως θα αποφασιστεί κατόπιν αξιολόγησης του συνόλου της αποδεκτής μαρτυρίας. ΜΥ1 XXXXX Πλατρίτης Κατ' αρχήν να σημειώσω πως αναμφίβολα έδωσε μαρτυρία ως εμπειρογνώμονας στον τομέα της ψυχολογίας. Η εμπειρογνωμοσύνη του και τα προσόντα του δηλώθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της κατηγορούσας αρχής ότι δεν αμφισβητούνται. Ίσως εκ του περισσού αναφέρω πως η εμπειρογνωμοσύνη του αποτελεί και διαπίστωση του Δικαστηρίου. Έτσι η μαρτυρία του έχει εξεταστεί σύμφωνα με τις νομολογιακές αρχές αξιολόγησης μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων (βλ. Νικολάου v. Σταύρου

(1992)1 Α.Α.Δ. 746). Με αυτά υπόψη σημειώνω πως έχοντας παρακολουθήσει πολύ προσεκτικά το μάρτυρα ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του η εντύπωση που μου έκανε σαν μάρτυρας ήταν πολύ καλή. Έδωσε άμεσες και σαφείς απαντήσεις και ανέφερε στο Δικαστήριο οτιδήποτε γνώριζε για την υπόθεση με ειλικρίνεια, ενώ κρίνω ότι τεκμηρίωσε επαρκώς και με πειστικότητα τα συμπεράσματα και ευρήματα του αναφορικά με το πρόβλημα ή και τη διαταραχή που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος (Αυγουστή κ.ά. v. Ιωάννου

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1498). Όμως παρά ταύτα δεν μπορώ να κάνω αποδεκτή την άποψη του ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν άτομο που εμπορευόταν ναρκωτικά. Το γεγονός απλά και μόνον ότι ο κατηγορούμενος δεν τους ανέφερε αυτό το πράγμα, ενώ τους εμπιστευόταν άλλα προσωπικά του πράγματα, δεν επιβεβαιώνει αυτόματα την άποψη του πιο πάνω. Εν πάση περιπτώσει αυτή του η θέση σε αντίθεση με άλλες κατά την κρίση μου δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκώς και με πειστικότητα και δεν βασίζεται θεωρώ σε στέρεο και ασφαλές υπόβαθρο. Σε κάθε περίπτωση να υπενθυμίσω εδώ την αξιολόγηση του κατηγορούμενου αμέσως πιο πάνω και την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η όλη προσπάθεια του κατηγορούμενου να πείσει περί κατοχής των ναρκωτικών για προσωπική του χρήση και κατ' επέκταση για ανατροπή του τεκμηρίου που θέτει ο Νόμος περί πρόθεσης για προμήθεια (βλ. νομική πτυχή κατωτέρω) έχει καταρρεύσει. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας υπόψη την αξιολόγηση της μαρτυρίας πιο πάνω, στην ουσία ευρήματα του Δικαστηρίου αποτελούν η παραδεκτή μαρτυρία και η μαρτυρία του ΜΥ1, με την εξαίρεση πιο πάνω, που δεν χρειάζεται να επαναλάβω και εδώ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η κατηγορία 6 εδράζεται στο άρθρο 6

(3)του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, το οποίο προβλέπει ότι αποτελεί αδίκημα για οποιοδήποτε πρόσωπο να έχει στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο με σκοπό να το προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο. Προς στοιχειοθέτηση λοιπόν του επίδικου αδικήματος πρέπει να αποδειχθεί κατ΄ αρχήν η κατοχή από τον κατηγορούμενο ελεγχόμενου, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου 29/77, φαρμάκου, χωρίς άδεια. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του εν λόγω Νόμου «ελεγχόμενον φάρμακον» σημαίνει οιανδήποτε ουσία ή προϊόν που καθορίζεται εκάστοτε στο Μέρος Ι, ΙΙ ή ΙΙΙ του Πρώτου Πίνακα του Νόμου και «φάρμακον Τάξεως Β» σημαίνει οιανδήποτε ουσία ή προϊόν που καθορίζεται εκάστοτε στο Μέρος ΙΙ του εν λόγω Πίνακα. Σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, κατοχή εν τη εννοία του Νόμου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονη γνώση της φύσης του αντικειμένου που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής (βλ. Queiss ν. Republic

(1987)2 CLR 49, Youssef ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 289 και Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 21). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71, λέχθηκε ότι «η κατοχή εξυπακούει φυσικό έλεγχο του αντικείμενου μαζί με γνώση του κατηγορούμενου ότι το έχει στην κατοχή του ή υπό τον έλεγχό του. Δυνατόν κάποιος να κατέχει κάποιο αντικείμενο χωρίς να γνωρίζει ή να αντιλαμβάνεται τη φύση του, αλλά δεν το κατέχει υπό τη νομική έννοια, εκτός κι αν γνωρίζει ότι το έχει». Ως λέχθηκε δε στην Καϊμης v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 662 δεν αρκεί η απόδειξη φυσικής κατοχής αλλά απαιτείται και απόδειξη γνώσης της φυσικής κατοχής όπως και της φύσης του αντικειμένου της κατοχής. Συνεπώς προς στοιχειοθέτηση του συστατικού στοιχείου της κατοχής πρέπει να αποδειχθούν όλα τα πιο πάνω στοιχεία. Στην Κούκος ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ.125/2010, ημερ. 20.2.12, λέχθηκε ότι η αντικειμενική υπόσταση (actus reus) της κατοχής, συνίσταται είτε σε άμεση φυσική φύλαξη του αντικειμένου είτε σε εξυπακουόμενη κατοχή, σύμφωνα με το άρθρο 2

(3)του Νόμου 29/77, το οποίο προβλέπει ότι αντικείμενα που τελούν υπό τον έλεγχο προσώπου, θεωρούνται ότι βρίσκονται στην κατοχή του, ανεξάρτητα αν βρίσκονται υπό τη φύλαξη άλλου προσώπου. Είτε όμως υπό τη μία είτε υπό την άλλη έννοια, η κατοχή θα πρέπει να συνοδεύεται με ταυτόχρονη γνώση (mens rea) της φύσης του αντικειμένου, το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής. Απόλυτα σχετικό με το θέμα της κατοχής και της γνώσης, είναι ως λέχθηκε, το άρθρο 32 του Νόμου 29/77, το οποίο προβλέπει ότι: «32.-

(1)Το παρόν άρθρον εφαρμόζεται εις αδικήματα βάσει των ακολούθων διατάξεων του παρόντος Νόμου, ήτοι των άρθρων 5

(2)και

(3), 6

(2)και

(3), 7

(2)και 10.

(2)Υπό την επιφύλαξιν του εδαφίου

(3)κατωτέρω εν τη εκδικάσει οιουδήποτε αδικήματος εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται, αποτελεί υπεράσπισιν διά τον κατηγορούμενον η απόδειξις ότι δεν είχε γνώσιν ή υποψίαν ούτε λόγον να υποψιασθή την ύπαρξιν οιουδήποτε γεγονότος προβαλλομένου υπό της κατηγορίας όπερ η κατηγορία δέον να αποδείξη ίνα καταδικασθή ούτος διά το εν τω κατηγορητηρίω αδίκημα.

(3)Εν τη εκδικάσει οιουδήποτε αδικήματος διά το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται, ίνα καταδικασθή ο κατηγορούμενος δέον όπως η κατηγορία αποδείξη ότι ουσία τις ή προϊόν τι σχετιζόμενον με το προσαπτόμενον αδίκημα ήτο το ελεγχόμενον φάρμακον όπερ η κατηγορία ισχυρίζεται και αποδεικνύεται ότι η εν λόγω ουσία ή προϊόν ήτο τω όντι το εν λόγω ελεγχόμενον φάρμακον- (α) ο κατηγορούμενος δεν απαλλάσσεται του αδικήματος λόγω μόνον ότι ούτος αποδεικνύει ότι δεν εγνώριζεν ή υποπτεύετο ούτε είχε λόγον να υποπτευθή ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο το ειδικώς αναφερόμενον φάρμακον περί ου ο ισχυρισμός· αλλά ούτος (β) απαλλάσσεται του αδικήματος - (

1. i)εάν αποδείξη ότι δεν είχε γνώσιν ή υποψίαν ή λόγον να υποπτεύηται ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο ελεγχόμενον φάρμακον· ή (
2. ii)εάν αποδείξη ότι επίστευε, ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο ελεγχόμενον φάρμακον, ή ελεγχόμενον φάρμακον τοιαύτης περιγραφής ώστε, εάν τούτο ήτο πράγματι το εν λόγω ελεγχόμενον φάρμακον ή ελεγχόμενον φάρμακον τοιαύτης περιγραφής, ούτος δεν θα διέπραττε κατά τον ουσιώδη χρόνον αδίκημα εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται.

(4)Ουδέν των εν τω παρόντι άρθρων διαλαμβανομένων θέλει επηρεάσει δυσμενώς οιανδήποτε υπεράσπισιν ην δύναται να προβάλη πρόσωπον τι κατηγορούμενον δι' αδίκημα εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται.» Κρίθηκε δε ορθή, ως προς την ερμηνεία του άρθρου 32 και του «μαχητού», ως χαρακτηρίσθηκε, τεκμηρίου που δημιουργείται από αυτό, η καθοδήγηση του Κακουργιοδικείου στην υπόθεση εκείνη, η οποία ουσιαστικά μπορεί να συνοψισθεί ως ακολούθως: Ότι η κατηγορούσα αρχή έχει το βάρος να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος έχει υπό την κατοχή ή τον έλεγχό του, εν γνώσει του ένα αντικείμενο ή ένα αντικείμενο που περιέχει κάτι. Αυτό στοιχειοθετεί την απαραίτητη κατοχή. Περαιτέρω η κατηγορούσα αρχή έχει το βάρος να αποδείξει ότι το αντικείμενο αυτό περιέχει ή αποτελεί το επίδικο ελεγχόμενο φάρμακο - ναρκωτικό. Εάν αποδειχθούν αυτά τότε εναποτίθεται το βάρος στους ώμους του κατηγορούμενου «να αποδείξει» ότι η υπόθεση εμπίπτει στα πλαίσια του άρθρου 32. Εξηγήθηκε δε ουσιαστικά ότι το εν λόγω άρθρο δημιουργεί ένα μαχητό τεκμήριο γνώσης του κατηγορούμενου. Σε τέτοια περίπτωση αυτό που πρέπει να πράξει ο κατηγορούμενος είναι απλά να δημιουργήσει στο μυαλό του Δικαστηρίου κάποια πραγματική αμφιβολία ή υποψία ότι δεν είχε γνώση της φύσης του αντικειμένου, ότι δηλ. ήταν ναρκωτικά ή ότι δεν είχε κανένα λόγο να υποπτεύεται ότι στο αντικείμενο περιλαμβάνονταν τα ναρκωτικά που βρέθηκαν (βλ. Μαυρίκιου ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 359, Σκούλλου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 87, Ιακώβου ανωτέρω, Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 250 και L. v. Director of Public Prosecutors

(2002)2 All ER 854). Ο όρος «να αποδείξει» ερμηνεύεται λοιπόν ως ανωτέρω και όχι ως να καθιερώνει μετατόπιση του βάρους απόδειξης στον κατηγορούμενο. Για αυτό άλλωστε σε άλλο μέρος της προαναφερόμενης απόφασης, αναφέρθηκε ότι η νομολογία μας έχει ξεκαθαρίσει ότι η δημιουργία μαχητών τεκμηρίων δεν μεταθέτει το νομικό βάρος απόδειξης («legal burden of proof») στον κατηγορούμενο, αλλά του δίδει την ευκαιρία να δημιουργήσει λογική αμφιβολία και κάτι τέτοιο δεν αποτελεί παραβίαση του τεκμηρίου της αθωότητας (βλ. Ιακώβου ανωτέρω, Μαυρικίου ανωτέρω, Σκούλλου ανωτέρω, Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 301, Emegoakor v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 31 και R. v. Lambert

(2001)3 All ER 577). Το νομικό βάρος απόδειξης εξακολουθεί να βρίσκεται πάντα στους ώμους της κατηγορούσας αρχής. Να σημειωθεί δε ότι η προαναφερόμενη λογική αμφιβολία μπορεί να προέλθει είτε μέσω της προσκόμισης σχετικής μαρτυρίας από τον κατηγορούμενο, είτε από το σύνολο της μαρτυρίας που προσήγαγε η κατηγορούσα αρχή. Δεν είναι λοιπόν αναγκαίο για τον κατηγορούμενο να προσκομίσει τέτοια μαρτυρία για τον σκοπό αυτό. Πρέπει επίσης να λεχθεί ότι οι πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 29/77 είναι ταυτόσημες με αυτές του άρθρου 28 του Αγγλικού Misuse of Drugs Act 1971. Ως εκ τούτου καθοδηγητική μπορεί να είναι η Αγγλική επί του θέματος νομολογία (βλ. R. v. McNamara, 87 Cr. App. R. 246, R. v. Ashton-Rickhardt, 65 Cr. App. R. 67 και R. v. Champ, 73 Cr. App. R. 367). Σχετικά είναι επίσης τα όσα αναφέρονται για το θέμα της κατοχής και της ερμηνείας του άρθρου 28 στο σύγγραμμα Archbold 2009 σελ. 2598-2601 και 2620 και ιδιαίτερα ότι όταν η κατηγορούσα αρχή αποδείξει τα όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω, το βάρος που εναποτίθεται από τον νόμο στους ώμους του κατηγορούμενου είναι αποδεικτικό («evidential burden of proof») καθώς και ότι οι πρόνοιες των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου αυτού είναι συμβατές με το άρθρο 6

(2)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (βλ. R. v. Lambert [2002] 2 A.C. 545). Πολύ πρόσφατα στην υπόθεση Άθως Χαραλάμπους κ.α. v. Δημοκρατίας, Ποιν.Έφ.96/2016 (Σχ. με 100/2016 και 101/2016), ημερ. 28 Νοεμβρίου 2017, αναφέρθηκαν τα εξής: " Από την άλλη, εξετάζοντας κατά πόσο στοιχειοθετείται το συστατικό στοιχείο της κατοχής στις άλλες δύο κατηγορίες και με δεδομένο ότι στην προκείμενη περίπτωση δεν υπήρχε φυσική φύλαξη των ναρκωτικών από τους εφεσείοντες, το Κακουργιοδικείο εξέτασε κατά πόσο τα ναρκωτικά βρίσκονταν υπό τον έλεγχο των εφεσειόντων. Προς εξέταση του εγειρόμενου ζητήματος, λήφθηκαν υπόψη οι ακόλουθες περιστάσεις: «●Η επίδικη ποσότητα κοκαΐνης τοποθετήθηκε από τον πρώην Κατηγορούμενο 1 σε ανοικτό χώρο κάτω από παλιό ελαστικό ● Οι Κατηγορούμενοι προσέγγισαν τον χώρο όπου είχε ακινητοποιήσει το αυτοκίνητο του ο πρώην Κατηγορούμενος 1 και ο οποίος χώρος ευρίσκετο σε μικρή απόσταση από το σημείο όπου είχε προηγουμένως τοποθετήσει και κρύψει τα επίδικα ναρκωτικά.» Το Δικαστήριο παρατήρησε ότι «Θέμα ελέγχου θα ετίθετο εν προκειμένω μόνο αν υπήρχε μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι σε οποιοδήποτε στάδιο πριν, κατά αλλά και μετά την μεταφορά, τοποθέτηση και απόκρυψη των επίδικων ναρκωτικών στο συγκεκριμένο σημείο όπου ανευρέθηκαν από την Αστυνομία, οι Κατηγορούμενοι γνώριζαν πού ακριβώς αυτά ευρίσκονταν και ήταν σε θέση είτε να δώσουν οποιεσδήποτε οδηγίες για τη διακίνηση και φύλαξη τους είτε να έχουν τη δυνατότητα λήψης της φυσικής κατοχής τους και γενικότερα να έχουν τον όλο έλεγχο της κατάστασης.». Κατέληξε δε ως ακολούθως: «Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας, άμεσης ή περιστατικής υπό τη νομική έννοια που να καταδεικνύει ότι οι Κατηγορούμενοι είχαν σε οποιοδήποτε από τα πιο πάνω χρονικά στάδια που εξειδικεύσαμε ανωτέρω οποιασδήποτε μορφής έλεγχο και ή δυνατότητα πρόσβασης και επέμβασης στα επίδικα ναρκωτικά ή τον έλεγχο της όλης κατάστασης αναφορικά με τη διακίνηση τους συμπεριλαμβανομένης και της δυνατότητας να δίνουν οδηγίες σε σχέση με αυτά. Ουσιαστικά ελλείπει οποιοδήποτε στοιχείο ή λεπτομέρεια ως προς τα συμφωνηθέντα για αυτό το θέμα. Παρότι έχουμε καταλήξει ότι συνωμότησαν και γνώριζαν ότι θα συμμετείχαν σε συναλλαγή με ναρκωτικά, εντούτοις δεν υπάρχει κάτι με βάση το οποίο θα μπορούσαμε να καταλήξουμε με την ίδια ασφάλεια ότι είχαν έλεγχο επί των ναρκωτικών κατά τη μεταφορά τους εκεί ή ότι ήξεραν από το αρχικό στάδιο της εμπλοκής στην συνωμοσία ότι θα τοποθετηθούν κάτω από το ελαστικό και πολύ περισσότερο μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος 1 ή άλλος πρόλαβε να τους ενημερώσει μετά την τοποθέτηση τους και πριν την καταδίωξη του για το σημείο που τα έβαλε.» Όπως ορθά επεσήμανε το πρωτόδικο Δικαστήριο, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου είναι η γνώση και η άσκηση, συγχρόνως, ελέγχου επί του ελεγχόμενου φαρμάκου (βλ. Hiscock v. Δημοκρατίας κ.ά., Ποινική Έφεση Αρ. 183/2015, ημερομηνίας 19.10.2017). Σχετική ανάλυση αναφορικά με την έννοια της «κατοχής» γίνεται στην υπόθεση Λαζάρου ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω).[1] ....... " Πρέπει φυσικά να λεχθεί ότι η γνώση του κατηγορούμενου μπορεί να στοιχειοθετηθεί και από τις περιστάσεις της υπόθεσης, ανεξάρτητα δηλ. από το μαχητό τεκμήριο. Για την απόδειξη της γνώσης της φύσης του αντικειμένου, λόγω του ότι αυτή συνήθως ανάγεται αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορουμένου, σπάνια υπάρχει άμεση μαρτυρία και κατά κανόνα η γνώση αυτή συμπεραίνεται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, ιδιαίτερα από τη σύνδεση και τις πράξεις του κατηγορούμενου σε σχέση με το παράνομο αντικείμενο (βλ. Queiss ανωτέρω και Χριστοφόρου ανωτέρω). Με άλλα λόγια εξάγεται από περιστατική μαρτυρία, η οποία μπορεί να οδηγήσει εξίσου σε ασφαλές συμπέρασμα και κάποτε μάλιστα με μεγαλύτερη ασφάλεια (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 388). Επιπλέον όμως, προς στοιχειοθέτηση του αδικήματος, θα πρέπει να αποδειχθεί πέραν της κατοχής και η πρόθεση προμήθειας σε άλλο πρόσωπο. Ως προς την πρόθεση αυτή το άρθρο 30Α του Νόμου 29/77 έχει θεσπίσει μαχητό τεκμήριο απόδειξης. Συγκεκριμένα εφόσον αποδειχθεί ότι πρόσωπο κατείχε ελεγχόμενο φάρμακο η ποσότητα του οποίου υπερβαίνει την υπό του Νόμου καθοριζομένη, τότε αυτός θεωρείται ότι κατείχε το φάρμακο με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Για την περίπτωση της κάνναβης που αφορά στην παρούσα υπόθεση η ποσότητα που ικανοποιεί το τεκμήριο είναι 30 ή περισσότερα γραμμάρια. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

1. Έχει αποδειχθεί χωρίς αμφιβολία η κατοχή των 171,025 γραμμαρίων φυτού κάνναβης δηλ. ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με βάση το Ν.29/
2. Εξάλλου η 5η κατηγορία που αφορά ακριβώς παράνομη κατοχή της ίδιας ποσότητας χωρίς άδεια, όπως αναφέρθηκε στην αρχή της παρούσας, έχει γίνει παραδεκτή. Εν πάση περιπτώσει, ίσως εκ του περισσού, αναφέρεται πως ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι είναι χρήστης κάνναβης και ότι κατείχε την ποσότητα αυτή.
3. Έχοντας υπόψη την ποσότητα κάνναβης που κατείχε πιο πάνω και τη νομική πτυχή στην οποία έχει γίνει αναφορά ανωτέρω, ευθέως αναφέρω ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι δεν πρέπει να ισχύσει το τεκμήριο του άρθρου 30Α του Νόμου 29/
4. Αντίθετα επαναλαμβάνω και εδώ πως η όλη προσπάθεια του κατηγορούμενου να πείσει περί κατοχής των ναρκωτικών για προσωπική του χρήση και κατ' επέκταση για ανατροπή του τεκμηρίου που θέτει ο Νόμος περί πρόθεσης για προμήθεια έχει καταρρεύσει. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία 6 εναντίον του κατηγορούμενου και τον κρίνω ένοχο σε αυτήν. (Υπ.) ......................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο