Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Ιωαννίδης, Αρ. Υπόθεσης: 14934/15, 29/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:B163 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14934/15 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. XXXXX Ιωαννίδης Κατηγορούμενος ---------------- Ημερομηνία: 29 Οκτωβρίου, 2018 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ντ. Χατζηκωνσταντίνου Για τον Κατηγορούμενο: κα Α. Ιωάννου Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες αμελούς οδήγησης[1] (1η κατηγορία), εγκατάλειψης τόπου ατυχήματος χωρίς να παράσχει βοήθεια[2] (2η και 3η κατηγορία), χρήσης οχήματος η εγγραφή του οποίου ακυρώθηκε λόγω μη ανανέωσης της άδειας κυκλοφορίας του για τρία συνεχή έτη[3] (4η κατηγορία) και χωρίς άδεια κυκλοφορίας[4] (5η κατηγορία). Παραδέχθηκε ενοχή στην 4η και 5η κατηγορία. Παρέμειναν προς εκδίκαση η 1η, 2η και 3η κατηγορία. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, ο κατηγορούμενος στις 10.6.14 στην οδό Ι. Κρανιδιώτη στη Λεμεσό οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα χωρίς την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή και προκάλεσε τροχαίο ατύχημα. Τραυματίστηκαν ο XXXXX Αντωνίου και η XXXXX Αντωνίου. Ο κατηγορούμενος εγκατέλειψε τη σκηνή χωρίς να παράσχει βοήθεια. Προς απόδειξη των κατηγοριών, η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε ως μάρτυρες τον Αστ. XXXXX Χατζηναθαναήλ (ΜΚ1), τον XXXXX Αντωνίου (ΜΚ2) και την XXXXX Αντωνίου (ΜΚ3). Η μαρτυρία τους μπορεί να συνοψισθεί ως ακολούθως: Ο ΜΚ1 είναι εξεταστής και φωτογράφος τροχαίων ατυχημάτων. Υιοθέτησε την κατάθεσή του, ημερ. 27.2.15 (Τεκμήριο 1). Στις 10.6.14 και ώρα 18:20 ο ΜΚ2 κατάγγειλε ότι την ίδια μέρα και ώρα 17:40 οδηγούσε το όχημά του, με συνοδηγό την ΜΚ3, βόρεια στην οδό Ι. Κρανιδιώτη στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Σε κάποιο σημείο, διπλοκάμπινο όχημα εισήλθε στην εν λόγω οδό από πρατήριο βενζίνης με αποτέλεσμα να τους κτυπήσει και να εγκαταλείψει. Ο ΜΚ1, με τη βοήθεια του υπεύθυνου του πρατηρίου βενζίνης, είδε τις συνθήκες του ατυχήματος από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του πρατηρίου. Επειδή δεν μπορούσε να τυπωθεί, τις κατέγραψε στο ημερολόγιο ενεργείας (Τεκμήριο 2). Είδε το διπλοκάμπινο όχημα να εξέρχεται από το πρατήριο βενζίνης, να εισέρχεται στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, σύμφωνα με την πορεία των οχημάτων που κατευθύνονταν βόρεια, και να κτυπά το όχημα του ΜΚ
- Μετά τη σύγκρουση, το διπλοκάμπινο όχημα εγκατέλειψε τη σκηνή. Στην αριστερή πλευρά του δρόμου δεν υπήρχαν άλλα οχήματα. Στις 18.6.14 ο ΜΚ1 εντόπισε τον οδηγό του διπλοκάμπινου οχήματος που ήταν ο κατηγορούμενος. Στις 20.1.15 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 7). Ο κατηγορούμενος δεν επιθυμούσε να μεταβεί στη σκηνή. Την ίδια μέρα κατηγορήθηκε γραπτώς για οδήγηση χωρίς τη δέουσα προσοχή και φροντίδα, εγκατάλειψη σκηνής ατυχήματος, οδήγηση διαγραμμένου οχήματος λόγω μη ανανέωσης της άδειας κυκλοφορίας για 3 έτη και χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας (Τεκμήριο 8). Ο κατηγορούμενος απάντησε «παραδέχομαι». Ο ΜΚ1 ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα και σχετικό έντυπο (Τεκμήριο. 3) και στη συνέχεια το μετέτρεψε σε συμμετρικό (Τεκμήριο 4). Ο ΜΚ2 υπόδειξε ως σημείο σύγκρουσης το σημείο Χ, ενώ ο κατηγορούμενος το σημείο Χ
- Ο ΜΚ1 συμφωνεί με το σημείο Χ βάσει των όσων είδε από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης και επιβεβαιώνεται από τις ζημιές των οχημάτων (Τεκμήρια 5 και 6). Ο ΜΚ2 υιοθέτησε την κατάθεσή του, ημερ. 20.1.15 (Τεκμήριο 9). Στις 10.6.16 και ώρα 17:40 οδηγούσε με συνοδηγό την ΜΚ3, βόρεια στην οδό Ι. Κρανιδιώτη στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Σε κάποιο σημείο, διπλοκάμπινο όχημα εισήλθε στην εν λόγω οδό από πρατήριο βενζίνης με αποτέλεσμα να τους κτυπήσει και να εγκαταλείψει. Δεν υπήρχαν άλλα οχήματα στην αριστερή λωρίδα. Επισκέφθηκε γιατρό και την ίδια μέρα απολύθηκε. Τραυματίστηκε ελαφριά και πονούσε συνεπεία του τραντάγματος και λόγω προϋπάρχουσας σπονδυλοδεσίας. Η ΜΚ3 υιοθέτησε την κατάθεσή της, ημερ. 20.1.15 (Τεκμήριο 10). Ανέφερε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το ατύχημα. Αρνήθηκε ότι ο κατηγορούμενος μετά τη σύγκρουση εξήλθε του οχήματός του και ρώτησε αν τραυματίστηκαν. Συνεπεία του ατυχήματος υπέστη «μικρή θλάση αυχένα» και πονούσε. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Δεν πρόσφερε άλλη μαρτυρία. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι το όχημά του είχε πρόβλημα με την μπαταρία. Ζήτησε βοήθεια από άλλα πρόσωπα για να το σπρώξουν, όμως δεν εκκινούσε. Φθάνοντας στην έξοδο του πρατηρίου βενζίνης οδηγός οχήματος που βρισκόταν στην αριστερή λωρίδα του έκανε νόημα να εισέλθει στο δρόμο. Εισερχόμενο το όχημά του στη δεύτερη λωρίδα κυκλοφορίας έμεινε εκεί ακινητοποιημένο για 8 δευτερόλεπτα. Τότε άλλο όχημα συγκρούστηκε μαζί του. Εξήλθε του οχήματός του, ρώτησε αν τραυματίστηκε κανείς και του απάντησαν «όχι». Τότε, με τη βοήθεια άλλων προσώπων, έσπρωξαν το όχημα του όπισθεν σε διπλανό χωράφι και έφυγαν από τη σκηνή. Ήταν η θέση του ότι οι ΜΚ2 και ΜΚ3 είναι άνθρωποι που ξεγελούν τις ασφαλιστικές εταιρείες για να παίρνουν τα χρήματά τους. Αντεξεταζόμενος πρόβαλε τη θέση ότι σκοπίμως ο ΜΚ2 συγκρούστηκε με το όχημά του. Σε άλλο σημείο της αντεξέτασής του επανέλαβε ότι ο ΜΚ2 εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι το όχημά του (κατηγορούμενου) ήταν σε στάση αναμονής για να τον κτυπήσει σκοπίμως. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν, έχοντας υπόψη τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας (Λ.Λ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 27/17, ημερ. 21.11.17, Brierley v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 476, Pal v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα και να απορρίψει άλλο (Βασιλειάδης ν. Δημήτριος Γ. Σπύρου Λτδ, Πολιτική Έφεση 123/2009, ημερ. 14.10.15, Ιωάννου v. Κουννίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 1215). Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Ήταν σαφής και θετικός. Η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του μέχρι τέλους. Επεξήγησε τις ενέργειες στις οποίες προέβη για τη διερεύνηση του ατυχήματος με πληρότητα. Επιχείρησε να παρουσιάσει με αντικειμενικό τρόπο τις διαπιστώσεις του από τη διερεύνηση. Δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης γεγονότων ή προκατάληψης. Σε σχέση με το περιεχόμενο του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης, ειδική αναφορά γίνεται πιο κάτω. Δεν παραγνωρίζεται η διάσταση μεταξύ της κατάθεσής του, ημερ. 27.2.15 (Τεκμήριο 1) και της μαρτυρίας του ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με τους τραυματισμούς των ΜΚ2 και ΜΚ3. Στην κατάθεσή του αναφέρει ότι ουδείς τραυματίστηκε από το ατύχημα. Ενώπιον του Δικαστηρίου, ανέφερε ότι ενδεχομένως να έκανε λάθος αφού ο ίδιος δεν είναι γιατρός και λαμβάνοντας υπόψη ότι αμφότεροι οι ΜΚ2 και ΜΚ3 δήλωσαν στις αρχικές τους καταθέσεις ότι τραυματίστηκαν. Η αντίφαση αυτή είναι αρκετή έτσι ώστε να μην μπορεί το Δικαστήριο να βασιστεί στην πτυχή αυτή της μαρτυρίας του για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Συνεπώς, θα αγνοηθεί. Δεν επηρεάζει όμως την υπόλοιπη μαρτυρία του, η οποία κρίνεται αξιόπιστη. Οι ΜΚ2 και ΜΚ3 κρίνονται ως αξιόπιστοι. Με πληρότητα και συνοχή περιέγραψαν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβηκε το ατύχημα. Δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε τάση υπερβολής ή αντίφασης. Κατά την αντεξέτασή τους παρέμειναν σταθεροί στις θέσεις τους. Δεν μου διαφεύγει ότι ο ΜΚ2 ισχυρίστηκε ότι μετά τη σύγκρουση ο κατηγορούμενος μετακίνησε το όχημά του όπισθεν, του είπε «Δεν σε είδα» από το ανοικτό παράθυρο του οχήματός του και έφυγε. Η ΜΚ3 ανέφερε στη μαρτυρία της ότι μετά τη σύγκρουση το παράθυρο του οχήματος του κατηγορούμενου ήταν ανοικτό και ότι ο ίδιος εγκατέλειψε τη σκηνή χωρίς να τους μιλήσει. Θεωρώ ότι η διαφορά που παρατηρείται στη μαρτυρία των ΜΚ2 και ΜΚ3 κατά πόσον πριν να εγκαταλείψει τη σκηνή ο κατηγορούμενος τους είπε «Δεν σε είδα» ή όχι είναι επουσιώδης και δεν επηρεάζει την αξιοπιστία τους (Χριστοδουλίδης v. Κυμίση κ.ά
(2009)1 Α.Α.Δ. 635). Άλλωστε, είναι αναμενόμενο, υπό το φως των χρονικών περιθωρίων που εκτυλίσσονται τα γεγονότα σε περιπτώσεις ατυχημάτων, οι εμπλεκόμενοι να μην είναι σε θέση να καταθέτουν με κάθε λεπτομέρεια σε σχέση με το σύνολο των γεγονότων (Πόππου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 142/15, ημερ. 7.7.17). Επί αυτής της πτυχής της μαρτυρίας των ΜΚ2 και ΜΚ3 θεωρώ ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία τους και συνεπώς θα αγνοηθεί. Πλην του ισχυρισμού αυτού, η υπόλοιπη μαρτυρία τους κρίνεται αξιόπιστη. Η μαρτυρία του κατηγορούμενου παρουσιάζει αδυναμίες σε έκταση και βαθμό που επηρεάζουν την αξιοπιστία του. Αναφορικά με τις συνθήκες του ατυχήματος. παρατηρείται αντίφαση μεταξύ της κατάθεσής του (Τεκμήριο 7) και της μαρτυρίας του ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην κατάθεσή του ισχυρίστηκε ότι: «.εκκίνησα το όχημά μου και επειδή ο δρόμος ήταν ελαφρώς κατηφορικός, το όχημα κινήθηκε ελαφρώς μπροστά και ακολούθως πάτησα τη βενζίνη του με πρόθεση να εισέλθω στην οδό Ι. Κρανιδιώτη. Στην αριστερή λωρίδα υπήρχε ένα όχημα σαλούν το οποίο μου έδωσε προτεραιότητα για να μπω. Έτσι προχώρησα στην πιο πάνω οδό και όταν το μπροστινό μέρος ήταν ακόμα στη δυτική λωρίδα ήρθε ένα άσπρο μερσεντές και μου κτύπησε.» Την ίδια εκδοχή έδωσε ο κατηγορούμενος σε κατάθεσή του στο σχετικό έντυπο ατυχήματος (Τεκμήριο 3). Προφορικά όμως ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος με άλλα άτομα έσπρωχναν το όχημά του για να εκκινήσει, χωρίς όμως να τα καταφέρουν και σταμάτησαν. Τότε ο κατηγορούμενος εισήλθε εντός του οχήματος και μετά από 8 δευτερόλεπτα το όχημα του ΜΚ2 προσέκρουσε στο όχημά του. Οι αντιφάσεις αυτές μεταξύ της κατάθεσής του και της μαρτυρίας του ενώπιον του Δικαστηρίου καταδεικνύουν την αναξιοπιστία της μαρτυρίας του (Αθανασίου v. Γενικός Εισαγγελέας, Πολιτική Έφεση 345/11, ημερ. 18.7.18). Επιπρόσθετα, δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι ο κατηγορούμενος, όταν κατηγορήθηκε γραπτώς, παραδέχθηκε, μεταξύ άλλων, τα αδικήματα της οδήγησης χωρίς τη δέουσα προσοχή και φροντίδα και εγκατάλειψης σκηνής ατυχήματος (Τεκμήριο 8). Η παραδοχή αυτή δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση και ο ΜΚ1 δεν αντεξετάστηκε επί τούτου. Ούτε δόθηκε οποιαδήποτε επεξήγηση από τον κατηγορούμενο. Πέραν αυτού, ήταν η θέση του κατηγορούμενου κατά την αντεξέτασή του ότι ο ΜΚ2 συγκρούστηκε με το όχημά του σκοπίμως. Η θέση αυτή όμως δεν τέθηκε στον ΜΚ2 προς σχολιασμό. Η παράλειψη υποβολής ουσιώδους θέσης στην άλλη πλευρά κατά την αντεξέταση, δημιουργεί ρήγμα στην αξιοπιστία της πλευράς που παραλείπει να το πράξει (Πολυκάρπου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 149/15, ημερ. 25.4.17). Θεωρώ ότι ο κατηγορούμενος αισθάνθηκε την ανάγκη να παραθέσει τον ισχυρισμό αυτό, και ειδικότερα για πρώτη φορά στο στάδιο της αντεξέτασης, σε μια προσπάθεια να προωθήσει την εκδοχή του. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει, η μαρτυρία του κατηγορούμενου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Συνεπώς, απορρίπτεται. Σε σχέση με το περιεχόμενο του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης, είναι δυνατόν να προσαχθεί προφορική μαρτυρία όπου η ταινία έχει διαγραφεί (Το Δίκαιο της Απόδειξης, Τ. Ηλιάδη και Ν. Σάντη, 2η έκδ., σελ. 338). Τα όσα έχει αναφέρει ο ΜΚ1 ως προς το περιεχόμενό του, το οποίο είδε ο ίδιος, συνάδουν με τα όσα αναφέρουν οι ΜΚ2 και ΜΚ3, σε σχέση με τις συνθήκες του ατυχήματος. Επομένως, το Δικαστήριο μπορεί να προσδώσει ανάλογη βαρύτητα στους ισχυρισμούς του. Στη βάση της αξιόπιστης μαρτυρίας, τα ακόλουθα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: στις 10.6.14 και ώρα 17:40 ο ΜΚ2 οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXX43 με συνοδηγό την ΜΚ3, βόρεια στην οδό Ι. Κρανιδιώτη στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXX61, το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο, εξήλθε από πρατήριο βενζίνης και εισήλθε διαγωνίως στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Ως αποτέλεσμα ανέκοψε την πορεία του οχήματος που οδηγούσε ο ΜΚ2 το οποίο κινείτο στην εν λόγω λωρίδα και να συγκρουστεί με αυτό. Το σημείο σύγκρουσης αποτυπώνεται με γράμμα Χ επί του σχεδιαγράμματος. Δεν υπήρχαν άλλα οχήματα στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. Από το ατύχημα προκλήθηκαν ζημιές στα οχήματα και τραυματίστηκαν ελαφρώς οι ΜΚ2 και ΜΚ3. Μετά τη σύγκρουση ο κατηγορούμενος έφυγε από τη σκηνή χωρίς να εξέλθει από το όχημά του και χωρίς να παράσχει βοήθεια. Η οδήγηση συναρτάται με την προσήκουσα προσοχή. Η έλλειψή της θεμελιώνει το αδίκημα του άρθρου 8 του περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμου (Ν.86/72). Ο βαθμός αμέλειας για ένταξη οδικής συμπεριφοράς στο εν λόγω άρθρο δεν είναι μεγαλύτερος από την αμέλεια στις αστικές υποθέσεις (Νεοφύτου ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 409). Το ερώτημα είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για τους υπόλοιπες χρήστες του δρόμου. Οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό και οι παράμετροί του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα, και όχι του τέλειου οδηγού. Η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια (Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Βασιλείου v. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202, Σωκράτους v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1). Ένας οδηγός υπέχει καθήκον τήρησης της δέουσας προσοχής και παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις (Σιλβέστρου v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 151). Όταν η απόφραξη του δρόμου συνδέεται ευθέως με το ατύχημα και αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτίων που το προκάλεσαν δικαιολογείται η απόδοση ευθύνης (Γιωργαλλή v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 21). Στην προκειμένη περίπτωση, ο κατηγορούμενος, στην προσπάθειά του να εξέλθει από το πρατήριο βενζίνης, διέσχισε διαγωνίως την οδό Ι. Κρανιδιώτη και απόφραξε την πορεία του οχήματος που οδηγούσε ο ΜΚ2 στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Ως αποτέλεσμα, τα δύο οχήματα συγκρούστηκαν εντός της λωρίδας κυκλοφορίας του ΜΚ2. Η είσοδος του κατηγορούμενου στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας από το πρατήριο βενζίνης, παρενέβαλε εμπόδια στην άσκηση του δικαιώματος διακίνησης του ΜΚ2 στο δρόμο και υποδήλωνε έλλειψη της προσήκουσας επιμέλειας για την ασφάλεια τρίτων που χρησιμοποιούσαν το δρόμο (Παλαιομυλίτης v. Τροχαίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 300). Η ενοχή στην κατηγορία της εγκατάλειψης σκηνής είναι ανεξάρτητη από το αν ο κατηγορούμενος ευθύνεται ή όχι στο ατύχημα που έχει εμπλακεί (Sayed v. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 484). Στην προκειμένη περίπτωση, ο κατηγορούμενος μετά τη σύγκρουση συνεπεία της οποίας τραυματίστηκαν οι ΜΚ2 και ΜΚ3, εγκατέλειψε τη σκηνή χωρίς να παράσχει βοήθεια. Η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Συνεπώς, κρίνεται ένοχος στην 1η, 2η και 3η κατηγορία. (Υπ.) ......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Traffic/Final Αναφορά: Αμελής οδήγηση, εγκατάλειψη τόπου ατυχήματος [1] Κατά παράβαση του άρθρου 8 του περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμου (Ν.86/72) [2] Κατά παράβαση του άρθρου 235Α του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 [3] Κατά παράβαση των Καν. 4. και 9 των περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Κανονισμών του 1984 [4] Κατά παράβαση του Καν. 17 των περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Κανονισμών του 1984 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο