Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Σκούρος, Αρ. Υπόθεσης: 10776/14, 6/7/2018

(1), 5, 5Α, 6, 7, 10 και 11

(1)(α,β,γ,δ),

(2)του Νόμου Περί Οδικής ασφάλειας 174/86 ως αυτός τροποποιήθηκε (1η κατηγορία). 2. Οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος υπό την επήρεια ναρκωτικών φαρμάκων κατά παράβαση των άρθρων 2, 9

(2)και 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου Ν. 86/

1. Επίσης ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες της χρήσης μηχανοκίνητου οχήματος άνευ ασφάλειας έναντι κινδύνου τρίτου μέρους, της οδήγησης χωρίς άδεια οδηγού και της οδήγησης οχήματος με ακυρωμένη εγγραφή λόγω μη ανανέωσης της άδειας κυκλοφορίας για περίοδο 3 συνεχών ετών. Στις κατηγορίες αυτές, κατηγορίες 3η, 4η και 5η ο κατηγορούμενος καταχώρησε παραδοχή. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, o Κατηγορούμενος στις 12 Ιουλίου του 2013 στην συμβολή των οδών Νίκου Παττίχη με την οδό Αγίας Σοφίας οδηγούσε το όχημα του με αριθμούς εγγραφής XXXXX79 ενώ είχε καταναλώσει τέτοια ποσότητα αλκοόλης ώστε η αναλογία στο αίμα να ανέλθει σε ποσοστό 116 χιλιοστά του γραμμαρίου αλκοόλης σε 100 χιλιοστά του λίτρου αίματος αντί 50 χιλιοστά ως το επιτρεπόμενο ανώτατο όριο. Επιπλέον κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο οδηγούσε το όχημα ενώ τελούσε υπό την επήρεια ναρκωτικών / φαρμάκων κατά τρόπο που ενώ οδηγούσε η ικανότητα του για ασφαλή οδήγηση ήταν ελαττωμένη. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη των 2 κατηγοριών παρουσίασε 3 συνολικά μάρτυρες τον Αστ. XXXXX, Μ. Ματθαίου (ΜΚ1), την Δρ. XXXXX Αυξεντίου (ΜΚ2) και την Δρ. XXXXX Κωνσταντή (ΜΚ3). Ο κατηγορούμενος μετά που βρέθηκε ένοχος με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ενώ ουδέν μάρτυρα κάλεσε για την υπεράσπιση του. Η ουσία της υπόθεσης και εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής είναι ότι ο κατηγορούμενος κατά τον τόπο και χρόνο που αναφέρεται στις κατηγορίες οδηγούσε ενώ είχε καταναλώσει τόσο ποσότητα αλκοόλης με αποτέλεσμα το όριο να βρεθεί να είναι πάνω από το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο σε ποσοστό 116 χιλιοστών όσο και ενώ είχε καταναλώσει ναρκωτικές ουσίες με αποτέλεσμα η ικανότητα του για ασφαλή οδήγηση να είναι ελαττωμένη. Την θέση αυτή βασίζει η Κατηγορούσα Αρχή κατά κύριο λόγο στα αποτελέσματα των αιματολογικών εξετάσεων που στάλθηκαν από το Γενικό Χημείο του κράτους και αναλύθηκαν στην μαρτυρία της ΜΚ
2. Το δείγμα δε του αίματος σύμφωνα με την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής λήφθηκε καθ' όν χρόνο ο κατηγορούμενος βρισκόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού ως τραυματίας μετά από δυστύχημα και αφού λήφθηκε η συγκατάθεση της θεράποντος ιατρού του κατηγορούμενου - ΜΚ
3. Από την άλλη ο κατηγορούμενος αμφισβητεί της ορθή και με βάση τον νόμο διαδικασία λήψης δείγματος αίματος, εισηγούμενος παράβαση των δικαιωμάτων του. Συγκεκριμένα εισηγείται ότι ελλείπει η απαραίτητη συγκατάθεση της θεράποντος ιατρού αλλά και παρουσιάζεται κενό στην μαρτυρία αναφορικά με το κατά πόσο το αίμα λήφθηκε από το αίμα που λήφθηκε από τον κατηγορούμενο ως ασθενή για ιατρικούς σκοπούς. Τα όσα ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε στην ομολογουμένως εμπεριστατωμένη γραπτή του αγόρευση έχουν μελετηθεί και ληφθεί υπόψη σε συνδυασμό με την νομολογία εις την οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο. Αναφορά και παραπομπή σε συγκεκριμένες παραμέτρους και εισηγήσεις θα γίνει κατωτέρω όπου κριθεί απαραίτητο. Προτού προχωρήσω με την παράθεση της μαρτυρίας και την αξιολόγηση αυτής αναφέρω ότι κατά ακροαματική διαδικασία κατατέθηκε από αμφότερους τους συνηγόρους το κάτωθι παραδεκτό γεγονός το οποίο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο ως τέτοιο: - Αυτά τα αδικήματα προέκυψαν μετά από διερεύνηση τροχαίου δυστυχήματος για το οποίο δεν κατηγορήθηκε ο κατηγορούμενος καθότι δεν ευθύνεται. ΠΑΡΑΘΕΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους στο εδώλιο του μάρτυρα και να αξιολογήσω την συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους. Αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία στη βάση των εγγενών χαρακτηριστικών της μαρτυρίας τους όπως η πηγή της γνώσης τους, η μνήμη τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τυχόν προκατάληψη, ανιδιοτέλεια και η αληθοφάνεια (βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έλαβα επίσης υπόψη μου ότι με βάση τη νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Προχωρώ κατωτέρω στην παράθεση της ουσίας και κύριου μέρους της μαρτυρίας κάθε μάρτυρα και ακολουθεί η αξιολόγηση αυτής με βάση τις πιο πάνω αρχές. Ο ΜΚ1 Α/XXXXX, Μ . Ματθαίου υπηρετεί στην τροχαία Λεμεσού στον κλάδο διερεύνησης τροχαίων δυστυχημάτων. Τον επίδικο χρόνο ήτοι στις 12/7/2013 υπηρετούσε στο ίδιο τμήμα. Αναγνώρισε και κατέθεσε ως τεκμήριο 1 την κατάθεση του για την παρούσα υπόθεση στην οποία αναφέρει ότι στις 12/7/2013 περί 03:05 επισκέφθηκε σκηνή δυστυχήματος με ενεχόμενα οχήματα την μοτοσικλέτα του κατηγορούμενου και όχημα που οδηγείτο από τρίτο πρόσωπο. Βρήκε στην σκηνή την οδηγό του αυτοκινήτου και τις επιβάτιδες σε αυτό τραυματισμένες. Τον κατηγορούμενο τον βρήκε αναίσθητο στην άσφαλτο βαριά τραυματισμένο φορώντας το κράνος του. Αναζήτησε μαρτυρία και βρήκε μάρτυρα από τον οποία έλαβε κατάθεση. Η οδηγός του οχήματος υποβλήθηκε σε προκαταρκτική εξέταση αλκοόλης με μηδενική ένδειξη ενώ πλησιάζοντας τον κατηγορούμενο διαπίστωσε ότι βογκούσε έντονα και η εκπνοή του μύριζε έντονα αλκοόλ. Αφού οι τραυματίες μεταφέρθηκαν στον Γενικό Νοσοκομείο με ασθενοφόρο έλαβε τις απαραίτητες μετρήσεις και ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα ενώ κατέγραψε τις ζημιές. Ακολούθως μετέβηκε στο Γενικό Νοσοκομείο όπου ο κατηγορούμενος νοσηλευόταν κρίσιμα και ζήτησε από την ΜΚ3 ποσότητα αίματος από αυτήν που λήφθηκε από τον κατηγορούμενο για ιατρικούς σκοπούς. Η ΜΚ3 του παρέδωσε στις 04:45 δύο φιαλίδια με δείγμα αίματος του κατηγορούμενου. Στις 15/7/2013 και ώρα 11:45 μετέφερε τα φιαλίδια με δείγμα αίματος του κατηγορούμενο στο Γενικό Χημείο του Κράτους και τα παρέδωσε στην ΜΚ2 για ανάλυση. Στις 27/9/2013 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενου και τον κατηγόρησε γραπτώς με τον ίδιο να απαντά «Θα απαντήσω στο Δικαστήριο». Ως τεκμήριο 2 κατέθεσε την ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου και ως Τεκμήριο 3 την γραπτή κατηγορία. Την ανάλυση του Κρατικού Χημείο και τα αποτελέσματα τα οποία παρέλαβε ως ο εξεταστή της υπόθεσης κατατέθηκαν ως Τεκμήριο

1. Ως τεκμήριο 5 κατέθεσε το έντυπο της αστυνομίας εις το οποίο κατά τον ΜΚ1 υπάρχει η συγκατάθεση της ΜΚ3 θεράποντος ιατρούς για την παροχή δείγματος αίματος του κατηγορούμενου. Υπέδειξε στο έγγραφο αυτό την δική του υπογραφή και την υπογραφή της ΜΚ3ενώ ανάφερε ότι του παρέδωσε τα δείγματα στις 04:
2. Ανάφερε ότι το δείγμα δόθηκε από το αίμα που λήφθηκε για ιατρική παρακολούθηση του ασθενούς και από το οποίο δόθηκε μέρος. Λόγω της κατάστασης του ασθενούς η διενέργεια εξέτασης αλκοτέστ ήταν αδύνατη καθότι ο κατηγορούμενος δεν είχε επικοινωνία με το περιβάλλον, ήταν στην μονάδα εντατικής θεραπείας και όχι σε θέση να δώσει δείγμα. Πήρε 2 μπουκάλια και τα τοποθέτησε στο ψυγείο τεκμηρίων του σταθμού τροχαίας για να διατηρηθούν. Ανέγραψε στα δύο φιαλίδια τα στοιχεία του κατηγορούμενου και συγκεκριμένα όνομα και επίθετο. Τα φιαλίδια ανάφερε συσκευάζονται σε ειδικό κουτί αποστολής δειγμάτων το οποίο είναι συγκεκριμένου τύπου και δίνεται από το κρατικό χημείο για την μεταφορά των δειγμάτων αυτών. Τα κουτιά αυτά που τους δίνονται τα παραδίδουν και ο επί καθήκοντι ιατρός τα γεμίζει. Αναγράφονται τα στοιχεία του αιματολήπτη και του εξεταστή της υπόθεσης. Από την τοποθέτηση τους στο ψυγείο τα έλαβε την ημέρα που τα μετέφερε στη Λευκωσία μέσα σε παγωνιέρα για την διατήρηση τους. Η παγωνιέρα έχει μέσα παγοκύστες για την διατήρηση της θερμοκρασίας. Όταν τα πήρε από το ψυγείο ήταν παγωμένα. Αναγνώρισε και κατέθεσε ως τεκμήριο 6 το έντυπο της αστυνομίας που είναι η αίτηση για επιστημονική εξέταση και το οποίο ετοίμασε για την αποστολή του δείγματος για ανάλυση. Το τεκμήριο 7 που κατέθεσε είναι ο αριθμός που έδωσε στα δείγματα ως τεκμήρια στον σταθμό κατά την φύλαξη τους και το εκτύπωσε από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Ο ΜΚ1 αναφέρθηκε και στο περιεχόμενο του τεκμηρίου 4 με βάση το οποίο κατηγόρησε τον κατηγορούμενο για τα υπό εκδίκαση αδικήματα. Ανάφερε ότι από τις ανευρεθέντες ουσίες αναγνωρίζει μόνο την κοκαΐνη και τα κανναβιοειδή. Η κοκαΐνη παρουσιάζεται τις πλείστες φορές σε μορφή σκόνης και η κάνναβη σε μορφή καπνού όπως ένα τσιγάρο. Δεν γνωρίζει εάν οι ουσίες αυτές διαλύονται σε νερό ή μπύρα. Το τεκμήριο 6 ετοιμάστηκε από τον ίδιο και ανέλυσε τις ώρες παράδοσης των δειγμάτων στο χημείο αλλά και τις υπογραφές επί του εντύπου. Η ΜΚ2 υπέγραψε ανάφερε ως παραλήπτης των δειγμάτων. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 ανάφερε ότι βρήκε στην σκηνή του δυστυχήματος τον κατηγορούμενο βαριά τραυματισμένο, δεν ανάπνεε σωστά και φαινόταν ότι πνιγόταν, του έδωσε τις πρώτες βοήθειες γυρίζοντας τον στο πλευρό και αμέσως έβγαλε αρκετό αίμα από το στόμα. Δεν επικοινωνούσε με το περιβάλλον και έβγαζε μόνο βρόγχους. Τότε διαπίστωσε ότι μύριζε αλκοόλ χωρίς να μπορεί όμως να πει ποσοστά με μονάδα μέτρησης. Το νοσοκομείο το επισκέφθηκε λίγο πριν του δώσει τα δείγματα αίματος η γιατρός. Ο κατηγορούμενος ήταν στις πρώτες βοήθειες και δεν μπορούσε να μιλήσει, η κατάσταση του ήταν πολύ σοβαρή. Δεν θυμάται εάν υπήρχαν άλλα άτομα. Συνάντησε την ΜΚ3 που ήταν η γιατρός που εξέτασε τον κατηγορούμενο αλλά δεν θυμάται σε τι εξετάσει είχε μέχρι εκείνη την ώρα υποβληθεί ο κατηγορούμενος. Όταν πήγε στο νοσοκομείο βρήκε την γιατρό - ΜΚ3 που εξέτασε τον κατηγορούμενο και ρώτησε για την κατάσταση του και αυτή του ανάφερε ότι ήταν σοβαρή και αμέσως της ζήτησε εάν έλαβε αίμα για εξετάσεις του κατηγορούμενου να τους δώσει και τότε αυτή του είπε ότι μπορεί να του δώσει 2 φιαλίδια και του τα παρέδωσε. Ερωτηθείς κατά πόσο την ώρα που λαμβανόταν το αίμα εάν ήταν με την γιατρό ο ΜΚ1 ανάφερε ότι ήταν στο γραφείο που βρίσκονται οι γιατροί των πρώτων βοηθειών και της ζήτησε να του δώσει δύο φιαλίδια με αίμα και η ίδια πήγε και ανέλαβε, πήγε στον κατηγορούμενο και του έφερε δύο φιαλίδια με αίμα. Την ώρα που λάμβανε τα φιαλίδια ήταν στο σημείο εκεί που ήταν και η γιατρός. Δεν θυμάται που βρήκε τα στοιχεία του κατηγορούμενου και εάν του τα έδωσε κάποιος συγγενής αλλά θυμάται ότι έκανε έλεγχο στον υπολογιστή για τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη της μοτοσικλέτας. Η ημερομηνία στο τεκμήριο 5, 12/7/2014 είναι λανθασμένη αυτός την κατέγραψε και έπρεπε να είναι 12/7/
3. Τα φιαλίδια για τα δείγματα τα έχουν πάντα στον εξοπλισμό του οχήματος και τα δίνουν στον γιατρό. Ο ΜΚ1 επανέλαβε την διαδικασία μεταφοράς των δειγμάτων στο κρατικό χημείο αναφέροντας ότι μέχρι την μεταφορά η φύλαξη γίνεται σε κοινό ψυγείο. Η συσκευασία με τα φιαλίδια σφραγίζεται με ειδική ταινία. Την συσκευασία την σφράγισε στο τμήμα. Ο αριθμός 2 του μέρους 3 του τεκμηρίου 5 συμφώνησε ότι δεν είναι συμπληρωμένο. Αντίστοιχο έντυπο για την εξέταση για ναρκωτικές ουσίες ως το τεκμήριο 5 δεν υπάρχει. Στην κατάθεση του τεκμήριο 1 δεν κατέγραψε την διαδικασία λήψης και αποστολής των δειγμάτων γιατί αναφέρει στην κατάθεση τα σημαντικότερα γεγονότα και σε συντομία. Η ΜΚ2, εργάζεται στο κρατικό χημείο στην Λευκωσία και κατέθεσε ως τεκμήριο 8 το βιογραφικό της σημείωμα με τα ακαδημαϊκά της προσόντα. Σημειώνω ότι τόσο τα προσόντα της όσο και η μαρτυρία της γενικότερα στο ζήτημα ανάλυσης των δειγμάτων δεν αμφισβητήθηκε αλλά ούτε και τα αποτελέσματα. Η αντεξέταση της περιορίστηκε κυρίως σε διευκρινιστικά ζητήματα. Η ΜΚ2 αναγνώρισε το τεκμήριο 4 και τις υπογραφές της επ' αυτού. Το έντυπο - τεκμήριο 6 είναι το έντυπο με τον ίδιο διακριτικό αριθμό και το οποίο υπέγραψε κατά την παραλαβή των δειγμάτων στις 15/7/2013 και ώρα 11:
4. Ανάφερε ότι το αίμα είναι του κατηγορούμενο και αυτό το γνωρίζει καθότι τα δείγματα τα παραλαμβάνει σε σφραγισμένο φάκελο με ένδειξη «2 φιαλίδια με δείγμα του XXXXX Σκούρου», τον αριθμό δελτίου ταυτότητας και την ημερομηνία γέννησης ενώ επίσης αναγραφόταν η ένδειξη της τροχαίας Λεμεσού Π.Η.186/7, Β.Τ. 13/2013 ενώ και επί των φιαλιδίων αναγραφόταν το όνομα Μάριος Σκούρος. Οι αναλύσεις άρχισαν τις 17/7/2013 και ολοκληρώθηκαν στις 12/8/
5. Από τις 15/7/2013 που παραλήφθηκαν τα δείγματα φυλάσσονται σε ψυγεία με μετρητή θερμοκρασίας. Η διάρκεια των αναλύσεων οφείλεται στο ότι οι αναλύσεις για αλκοόλη γίνονται ανά ομάδες κάθε 15 ημέρες και όταν υπάρχει προκαταρκτική εξέταση με θετικό δείγμα για ναρκωτικά οι επιβεβαιώσεις γίνονται ανά ομάδες και για αυτό υπάρχει καθυστέρηση. Θετικό βρέθηκε το δείγμα σε αλκοόλη 116 μιλιγραμμάτρια ανά δέκατο λίτρο αιθυλικής αλκοόλης και κατά την προκαταρκτική εξέταση ναρκωτικών διαφάνηκε ότι ήταν αρνητικό σε οπιοειδή και αμφεταμίνες ενώ θετικό σε κανναβιοειδή και μεταβολή της κοκαΐνης. Ακολούθησε η επιβεβαίωση και παρέπεμψε στα στοιχεία που ανευρέθηκαν με τις επιστημονικές του ονομασίες αναφέροντας ότι ο μεθυλεστέρας της εκγονίνης μαζί με την βενζουλεκγονίνη είναι οι μεταβολίτες της κοκαΐνης. Ακολούθησε και επιβεβαίωση της κάνναβης στο αίμα και βάσει των αποτελεσμάτων φάνηκε ότι το άτομο είχε κάνει χρήση κάνναβης, κοκαΐνης και αλκοόλης. Η κοκαΐνη είναι σε μορφή σκόνης και η κάνναβη σε φυτική ύλη, είναι η μαριχουάνα. Η κοκαΐνη μπορεί να διαλυθεί αλλά όχι η κάνναβη. Δεν γνωρίζει εάν αλλοιώνεται η γεύση ενός ποτού με την ανάμειξη με αυτά τα στοιχεία. Ανάφερε ότι για τα ναρκωτικά δεν υπάρχει ποσοτικός προσδιορισμός και ανάφερε ότι και η νομοθεσία των αλκοτέστ και ναρκοτέστ η πρόσφατη θεωρεί ότι επηρεάζεται η οδήγηση και περισσότερο εάν είναι σε συνδυασμό με χρήση αλκοόλης. Αναφορικά με τις συνέπειες στον οργανισμό της χρήσης των ουσιών αυτών η ΜΚ2 ανάφερε ότι είναι δύσκολο να πει κανείς για τον συνδυασμό όλων των ουσιών αυτών. Η Ξεχωριστά όμως η κοκαΐνη είναι διεγερτική ουσία, ανεβάζει τους παλμούς, νιώθεις ανάταση και σε κάνει να οδηγείς επικίνδυνα να θέλεις να τρέξεις. Η κάνναβη τώρα ανάλογα με τη περιεκτικότητα σε τετραυδροκανναβινόλη μπορεί να έχει διεγερτική δράση μπορεί και κατασταλτική δράση. Δηλαδή το ένα μπορεί να σε «ανεβάσει» και το άλλο μπορεί να σε «κοιμίσει» και «χαλαρώσει». Η αλκοόλη έχει γενικά κατασταλτική δράση και σε επίπεδο με ένδειξη 116 με βάση ένα περιστασιακό χρήστη υπάρχουν πίνακες με τα συμπτώματα που θα έχει το άτομο και βασικά θα έχει μειωμένα αντανακλαστικά, επηρεάζεται η όραση, ίσως και αστάθεια στην ισορροπία του και δεν μπορεί να κρίνει ορθά κάποιους κινδύνους. Ανάφερε δε ότι η χρήση αλκοόλης με κάνναβη αποτελεί και κύριο λόγο θανατηφόρων δυστυχημάτων στην Κύπρο. Στην προκειμένη περίπτωση των 116 σε συνδυασμό με τις ναρκωτικές ουσίες δεν μπορεί να πει πόσο μειωμένη ήταν η ικανότητα οδήγησης αλλά σίγουρα θα ήταν μειωμένη και επιδρά στα αντανακλαστικά του. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ2 ανάφερε ότι την έκθεση της την κοινοποίησε στην αστυνομία. Το 2013 η αποστολή γινόταν ταχυδρομικά και πλέον ηλεκτρονικά. Ο λόγος που γίνονται δύο εξετάσεις για ναρκωτικά είναι γιατί αυτά είναι αρκετές ουσίες και όχι ως το αλκοόλ μόνο μια, οπότε στην προκαταρκτική εντοπίζεται εάν το δείγμα είναι θετικό και μετά στην τελική φαίνονται οι συγκεκριμένες ουσίες. Στο δείγμα μπορεί να ανιχνευθεί αλκοόλη και ναρκωτικά μέχρι και μήνες μετά εάν αυτά φυλάσσονται κατάλληλα. Για τις συνθήκες φύλαξης των δειγμάτων πριν την παραλαβή από την ίδια δεν γνωρίζει αλλά υπάρχουν συγκεκριμένες διαδικασίες που τηρούνται χωρίς να γνωρίζει εάν τηρήθηκαν. Η ΜΚ3 είναι η Δρ. Κωνσταντή γιατρός στο τμήμα επειγόντων περιστατικών - πρώτων βοηθειών του Γ. Ν. Λεμεσού. Ασκεί το επάγγελμα αυτό από το 1989 και ειδικότερα με θέματα επειγόντων περιστατικών. Αναγνώρισε και κατέθεσε το τεκμήριο 9 - ιατρική αναφορά του οποίου του περιεχόμενο υιοθέτησε. Επεξήγησε το τεκμήριο 9 αναφέροντας την κατάσταση στην οποία παρέλαβαν στο Γ. Ν. τον κατηγορούμενο αναφέροντας μάλιστα ότι τα τραύματα του ήταν τόσο σοβαρά που χαίρεται που τον βλέπει παρόλα αυτά δεν μπορεί να γνωρίζει εάν είναι το πρόσωπο που ήταν ασθενής της. Το Τεκμήριο 9 φέρει ημερομηνία 12/7/2018 καθότι είχε κλήση να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο και της ζητήθηκε ιατρική έκθεση οπότε και την έγραψε με βάσει το αρχείο που τηρείται στο τμήμα επειγόντων περιστατικών ανάφερε δε ότι η ημερομηνία αναγράφηκε λάθος από αυτήν. Δεν θυμάται την ορθή αλλά ήταν εκκρεμούσες της δίκης. Στο κατά πόσο θυμάται τον ασθενή ανάφερε ότι είναι θαύμα να θυμάται όλους τους ασθενείς αλλά ο ασθενής αυτός ήταν ένα άτομο που αιμορραγούσε και αντιμετώπιζε επαπειλούμενο αεραγωγό οπότε με αιμορραγίες και όλα αυτά τα τραύματα θυμάται το περιστατικό. Αναγνώρισε επί του τεκμηρίου 5 την υπογραφή της και αφορά την παροχή δείγματος στην αστυνομία. δεν θυμάται τον αστυνομικό αλλά γράφει τον Α/
6. Το δείγμα τοποθετείτε σε μπουκαλάκια με αντιπηκτική ουσία που φέρνουν οι αστυνομικοί για να μην πήξει το αίμα και να μπορούν να γίνουν οι εξετάσεις. Έδωσε νομίζει ένα μπουκαλάκι. Η ίδια δίνει έγκριση και η αστυνομία με τον νοσηλευτή τα κανονίζουν. Δεν ασχολείται ο γιατρός αλλά ο νοσηλευτής. Με την αιμοληψία από ασθενή για διάφορες εξετάσεις χορηγεί και δείγμα στον αστυνομικό για τις εξετάσεις που χρειάζεται. Επανέλαβε ότι ο νοσηλευτής με την έγκριση της δίνει το δείγμα και ο γιατρός ασχολείται με τον τραυματία. Στην ερώτηση εάν ήταν παρούσα όταν δινόταν το δείγμα ανάφερε ότι ήταν παρούσα και πάλευε να σώσει ένα τραυματία. Δεν θυμάται εάν είδε να λαμβάνεται αίμα και να δίνεται στον αστυνομικό και ανάφερε επιπλέον ότι η έννοια της ήταν να σώσει τον τραυματία. Αν η αστυνομία ζήτησες δείγμα αίματος για αλκοόλη ή άλλες εξετάσεις έδωσε την έγκριση της και συνέχισε να ασχολείται με τον πολυτραυματία. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ3 ανάφερε ότι εξετάζει ανά βάρδια από 70 μέχρι 100 περιστατικά από το
7. Ο ασθενής είχε κατά την άφιξη του διασωληνωθεί και μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Την έκθεση της την ετοίμασε όταν της ζητήθηκε με βάση τα αρχεία που τηρούνται και περιέλαβε τα σημαντικά στοιχεία της κατάστασης του ασθενούς και ότι ήταν σε κωματώδη κατάσταση. Ο ασθενής έφτασε στο νοσοκομείο στις 03:24 με στοιχεία καταχωρημένα αρχικά ως άγνωστος και μετά τοποθετήθηκαν τα στοιχεία του με πηγή πληροφορίας ως συνήθως την αστυνομία. Δεν θυμάται εάν υπήρχαν συγγενείς ή φίλοι του στο νοσοκομείο. Με την άφιξη ενός τραυματία γίνονται εξετάσεις όπως διασταύρωση αίματος, έλεγχος αιμοσφαιρίνης, βασικές ουσίες όπως το ζάχαρο, η νεφρική και υπατική λειτουργία, οι ηλεκτρολύτες. Είναι εξετάσεις που γίνονται μόλις εξασφαλιστεί η φλεβική γραμμή γιατί σε ένα πολυτραυματία εξήγησε όταν είναι σε αιμορραγικό σοκ μπορεί να καθυστερήσουν να πάρουν δείγμα για αναλύσεις. Ο ασθενής όχι μόνο δεν επικοινωνούσε κατά την διάρκεια της παραμονής του στο Γ. Ν. Λεμεσού αλλά ήταν και διασωληνωμένος μέχρι και που έφτασε Λευκωσία. Ο ασθενής έφυγε από Λεμεσό στις 05:30 με νευρολογική εκτίμηση σε κλίμακα Γλασκώβης 8 που σημαίνει δεν αντιδρά, δεν μιλά και δεν επικοινωνεί. Για τις εξετάσεις που ανάφερε λήφθηκε μεγάλη ποσότητα αίματος μπορεί και 20 - 25 ml. Τη συγκατάθεση της για να δοθεί δείγμα αίματος από τον νοσηλευτή την έδωσε. Την ώρα εκείνη έδινε μάχη να σωθεί ο ασθενής και το λιγότερο που σκεφτόταν ήταν αν η αστυνομία πήρε ή όχι δείγμα. Αυτό που μπορεί να πει είναι ότι έδωσε την έγκριση της και τίποτε άλλο. Η αστυνομία ανάφερε περαιτέρω ρωτά «Γιατρέ, θα θέλαμε δείγμα αίματος δίνετε την συγκατάθεση σας» και η ίδια είπε ναι, αυτό είναι σίγουρο, αυτό κάνει κάθε φορά και δεν μπορεί να απαντήσει εάν φαίνεται από το τεκμήριο
8. Ο αστυνομικός ήταν μέσα στο δωμάτιο ανάνηψης και έδωσε την έγκριση να πιάσει ο νοσηλευτής αίμα. Δεν είχε χρόνο και το τεκμήριο 5 γράφτηκε μετά που λήφθηκε αίμα. Ο κατηγορούμενος ως προανάφερα μετά την κλήση του σε απολογία επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ως κατωτέρω: «Δεν έκανα χρήση ναρκωτικών ουσιών εκείνη τη νύχτα και ούτε κάνω. Απλώς ήπια μόνο δύο μπύρες. Ήμουν σε κωματώδη κατάσταση. Η ζωή μου μετά το ατύχημα, τι να σας πω. Αυτό έχω να πω.» Πέραν της ανώμοτης δήλωσης βεβαίως ενώπιον μου κατατέθηκε και η ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου - Τεκμήριο 2, στην οποία αναφέρει ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης της μοτοσικλέτας με την οποία ενεπλάκη στο δυστύχημα και την οποία δεν χρησιμοποιούσε τα τελευταία χρόνια λόγω προβλημάτων που είχε τα οποία δεν επιδιόρθωσε λόγω οικονομικών προβλημάτων και για αυτό δεν είχε ασφάλεια και κυκλοφορία. Δύο μέρες πριν το δυστύχημα έφτιαξε το τεχνικό πρόβλημα και στις 11/7/2013 την οδήγησε και πήγε περί τις 17:00 στην παραλία παρά το κατάστημα DEMENHAMS στην Λεμεσό. Εκεί πήρε τα εργαλεία του για αν επιδιορθώσει την βάρκα του που βρισκόταν εκεί. Έφτιαχνε την βάρκα του μέχρι το βράδυ όταν στο σημείο έφτασαν κάποιοι αλλοδαποί από την Ρουμανία οι οποίοι έκαναν πάρτι και έπιναν μπύρες. Τους πήρε βόλτα με την βάρκα αφού γνωρίστηκαν και τον κέρασαν δύο μπύρες. Αναφέρει ότι δεν έκανε χρήση ναρκωτικών εκείνη την νύχτα και δεν κάνει χρήση. Δεν γνωρίζει αν κάποιοι από τους Ρουμάνους του έβαλαν κάτι στο ποτό του. Στην παραλία παρέμεινε μέχρι τα ξημερώματα και κατά τις 03:00 οδήγησε την μοτοσικλέτα του για να πάει στο σπίτι του, φορούσε κράνος και είχε αναμμένα τα φώτα του. Σε φώτα τροχαίας και με το φως της πορείας του να είναι πράσινο, προχώρησε ευθεία όταν το αυτοκίνητο που ερχόταν από απέναντι του έστριψε απότομα δεξιά και μπήκε στην λωρίδα του. Προσέκρουσε βίαια στο αριστερό πλευρό του αυτοκινήτου και μετά δεν θυμάται κάτι άλλο. Τις αισθήσεις του άρχισε να τις ανακτά περίπου ένα μήνα μετά και ενώ βρισκόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Πληροφορήθηκε τότε για τους σοβαρούς τραυματισμούς στο κεφάλι του και τα διάφορα κατάγματα. Προτού προχωρήσω σε αξιολόγηση κάθε ΜΚ ξεχωριστά, οφείλω να αναφέρω ότι η γενική εικόνα που αποκόμισα από τους ΜΚ ήταν καλή. Δεν κρίνω ότι οιοσδήποτε εξ αυτών προσήλθε να δώσει μαρτυρία με αλλότρια κίνητρα με σκοπό να βοηθήσει την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Παρόλα αυτά, με αναφορά ιδιαίτερα στις μαρτυρίες των ΜΚ1 και ΜΚ3 προκύπτουν ζητήματα, είτε λόγω αντιφάσεων, είτε λόγω κενών, που δεν μπορούν να με οδηγήσουν στην αποδοχή του συνόλου της μαρτυρίας των προσώπων αυτών. Υπενθυμίζω στο σημείο αυτό ότι υπάρχει δυνατότητα το Δικαστήριο να απορρίψει μέρος μαρτυρίας ενός αξιόπιστου μάρτυρα και να δεχθεί άλλο. Ο ΜΚ1, ως προανέφερα, κρίνω ότι ανέφερε με ειλικρίνεια τις ενέργειες του που αφορούσαν τις έρευνες στη σκηνή του δυστυχήματος, αλλά και τα όσα επακολούθησαν και αφορούν τη μεταφορά του αίματος που περιήλθε στην κατοχή του στο κρατικό χημείο. Εκείνο το οποίο προβληματίζει το Δικαστήριο και το οδηγεί στη μη αποδοχή μέρους της μαρτυρίας του, είναι τα όσα ανέφερε για τον ακριβή τρόπο με τον οποίο περιήλθε στην κατοχή του το αίμα αυτό και συγκεκριμένα τα όσα έλαβαν χώρα από την άφιξη του στο νοσοκομείο, το αίτημα του να λάβει δείγμα αίματος και η παραλαβή του δείγματος αυτού. Όσον αφορά τα σημεία αυτά, η θέση του ΜΚ1 ήταν απόλυτη και συγκεκριμένη. Ζήτησε, ως ανέφερε, από την ΜΚ3, ποσότητα αίματος από αυτή που λήφθηκε από τον κατηγορούμενο για ιατρικούς σκοπούς. Η ίδια η ΜΚ3 του παρέδωσε στις 04:45 δύο φιαλίδια με δείγμα αίματος του κατηγορούμενου. Επέμεινε ότι το δείγμα δόθηκε από το αίμα που λήφθηκε για ιατρική παρακολούθηση και ότι η ίδια η ΜΚ3 γέμισε τα φιαλίδια που ο ίδιος της παρέδωσε και του επέστρεψε το σχετικό κουτί. Επιπλέον, επιμένει ότι ζήτησε από την ΜΚ3 δείγμα αίματος στο γραφείο των ιατρών των Πρώτων Βοηθειών, η ΜΚ3 πήγε στον κατηγορούμενο και του έφερε δύο φιαλίδια. Παράλληλα όμως, αναφέρει ότι την ώρα που λάμβανε τα φιαλίδια, η ΜΚ3 ήταν και ο ίδιος στο σημείο που βρισκόταν η γιατρός. Σημειώνω επίσης ότι ο ΜΚ1 ανέφερε ότι η ίδια η ΜΚ3 του είπε ότι μπορεί να του δώσει δύο φιαλίδια. Το μέρος της μαρτυρίας του αυτής ως ανωτέρω το συνόψισα αξιολογούμενο σε συνάρτηση με τη μαρτυρία της ΜΚ3, που σημειώνω αποτελεί επίσης μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, άρα μέρος της ίδιας εκδοχής, παρουσιάζει όχι μόνο ουσιώδεις αντιφάσεις αλλά συγκρούεται και είναι εκ δια μέτρου αντίθετη. Ως προκύπτει από την αναφορά της μαρτυρίας της ΜΚ3, αυτή βρισκόταν στο δωμάτιο ανάνηψης καταβάλλοντας προσπάθειες να σώσει τη ζωή του ασθενούς, όταν εισήλθε εντός αυτού ένας αστυνομικός ο οποίος της ζήτησε συγκατάθεση για δείγμα αίματος. Αυτή τότε τους απάντησε θετικά, δίνοντας τη συγκατάθεση της και ένας νοσηλευτής ανέλαβε τα περαιτέρω. Ανέφερε μάλιστα ότι ενδεχομένως το Τεκμήριο 5, την έγγραφη συγκατάθεση, να την υπέγραψε μεταγενέστερα, ενώ η ίδια θεωρεί ότι δεν είναι στα πλαίσια των καθηκόντων της να δίδει αίμα στην αστυνομία, όταν την ίδια στιγμή αγωνίζεται να κρατήσει στη ζωή έναν ασθενή. Κρίνω ότι ο ΜΚ1 δεν ήρθε με σκοπό να αναφέρει μία κατασκευασμένη ιστορία, αλλά έθεσε αυτή την εκδοχή λαμβάνοντας ενδεχομένως υπόψη του τις διαδικασίες που ακολουθεί σε παρόμοιες περιπτώσεις, χωρίς όμως ενδεχομένως να θυμάται πραγματικά και με ακρίβεια τι ακριβώς είχε λάβει χώρα στην προκείμενη περίπτωση. Υπενθυμίζω ότι στην προκειμένη περίπτωση, ως φάνηκε ανωτέρω και ως θα φανεί και κατά την αξιολόγηση της ΜΚ3, η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής και η εκδοχή της επί του συγκεκριμένου θέματος της λήψης δείγματος αίματος, με δεδομένο ότι αμφισβητείται από την υπεράσπιση και αποτελεί επίδικο ζήτημα η διαδικασία που τηρήθηκε, παρουσιάζει αντίφαση. Ως εκ τούτου και ενόψει των όσων έχω ανωτέρω αναφέρει, καταλήγω ότι μπορώ να δεχθώ τη μαρτυρία του ΜΚ1 ως προς τις ενέργειες του κατά τη διερεύνηση του δυστυχήματος, τη μεταφορά του δείγματος στη Λευκωσία, δεν μπορώ όμως να δεχθώ το μέρος που αφορά την ακριβή διαδικασία λήψης αυτού του δείγματος και συγκεκριμένα κατά πόσο αυτό λήφθηκε από το αίμα που λήφθηκε για ιατρική παρακολούθηση, από ποιο πρόσωπο και ποιο ήταν το πρόσωπο που του το παρέδωσε. Όσον αφορά τώρα την ΜΚ3, δεν έχουν αμφισβητηθεί τα προσόντα της ως γιατρού και ότι αυτή ήταν πράγματι ο θεράπων ιατρός κατά τον ουσιώδη χρόνο του κατηγορούμενου. Η ιατρική της έκθεση, τεκμήριο 9, παρά τη λανθασμένη ημερομηνία, δεν αμφισβητήθηκε ότι περιλαμβάνει και αναλύει την ιατρική κατάσταση του κατηγορούμενου κατά τον χρόνο εισαγωγής του στο Γενικό Νοσοκομείο. Αποδέχομαι επίσης από τη μαρτυρία της ότι ο κατηγορούμενος ήταν σε κωματώδη κατάσταση, αδυνατούσε να επικοινωνήσει και καταβλήθηκαν προσπάθειες για να σωθεί η ζωή του. Επίσης προκύπτει από τη μαρτυρία της ότι κατά την περίθαλψη του ασθενούς λήφθηκε από αυτόν αίμα για τη διεξαγωγή εργαστηριακών αναλύσεων, τις οποίες ανέφερε και μπορεί η ποσότητα αυτή να ήταν περί τα 20-25ml. Αυτό που προβληματίζει, δημιουργεί κενό και βρίσκεται σε πλήρη σύγκρουση και αντίφαση με τη μαρτυρία του ΜΚ1, είναι η ακριβής διαδικασία κάτω από την οποία έδωσε τη συγκατάθεση της, λήφθηκε το αίμα και παραδόθηκε στον ΜΚ
9. Ως φαίνεται και από την αξιολόγηση του ΜΚ1, η ΜΚ3 επιβεβαιώνει τη συγκατάθεση που έδωσε για να δοθεί δείγμα, αναφέρει όμως ότι δεν είναι η ίδια που παρέδωσε το δείγμα αυτό στον ΜΚ
10. Η θέση της αναφορικά με τη δική της εμπλοκή, πέραν της συγκατάθεσης, ήταν ξεκάθαρη. Η ίδια απάντησε θετικά στο αίτημα για να παραδοθεί αίμα στις αρχές και ακολούθως αναλαμβάνει ο νοσηλευτής με την αστυνομία. Ενώ αναφέρει ότι σαν γενική πρακτική από την αιμοληψία για διάφορες εξετάσεις χορηγείται και αίμα στην αστυνομία, για την προκείμενή περίπτωση δεν διευκρινίζει και δεν αναφέρει αν αυτός ο νοσηλευτής, η ταυτότητα του οποίου παραμένει άγνωστη, παρέδωσε δείγμα από την ποσότητα που λήφθηκε για ιατρικές εξετάσεις ή εάν έλαβε εκ νέου αίμα από τον ασθενή. Ανέφερε μάλιστα ότι η δική της έγνοια ήταν να σώσει τον τραυματία και όχι αυτές οι διαδικασίες. Περιορίστηκε στο να δώσει την έγκριση της, χωρίς να παραθέσει άλλα στοιχεία. Μάλιστα, το μόνο που μπορούσε να πει είναι ότι η ίδια έδωσε έγκριση και τίποτα άλλο. Επιπλέον, σε άλλο σημείο της μαρτυρία της αναφέρει ότι έδωσε έγκριση «να πιάσει ο νοσηλευτής αίμα». Ενώ το τεκμήριο 5, η έγγραφη συγκατάθεση, γράφτηκε μετά που λήφθηκε αίμα. Σε σχέση τώρα με την συγκατάθεση της ΜΚ3 καταλήγω ότι αυτή ήταν ειλικρινής και πράγματι δόθηκε. Η ΜΚ3 ήταν σαφής ότι ρωτήθηκε για την παράδοση δείγματος αίματος και απάντησε θετικά. Κατά πόσο τώρα η μορφή του τεκμηρίου 5 επηρεάζει με βάση τις πρόνοιες του εν λόγω νόμου την ισχύ της συγκατάθεσης αυτής θα εξεταστεί κατωτέρω. Σημειώνω όμως ότι με βάση το νόμο δεν διευκρινίζεται κατά πόσο η συγκατάθεση αυτή πρέπει να είναι γραπτή ή αρκεί να είναι και προφορική ενώ προκύπτει από την μαρτυρία της ΜΚ3 ενώπιον μου ότι η ίδια ως η θεράπων ιατρός συγκατατέθηκε στην παροχή δείγματος αίματος. Προκύπτει επομένως και από τη μαρτυρία της ΜΚ3 ότι η μαρτυρία που επέλεξε να παρουσιάσει η Κατηγορούσα Αρχή δεν αφορά μια ενιαία εκδοχή που να μπορεί να αποτελέσει υπόβαθρό εξαγωγής ασφαλών συμπερασμάτων επί του ζητήματος της διαδικασίας που στην πραγματικότητα τηρήθηκε για την λήψη του αίματος. Υπενθυμίζω ότι ανεξάρτητα από την πιο πάνω κατάληξη το Δικαστήριο θα εξετάσει κατωτέρω κατά πόσο με βάση τα ευρήματα του αποδεικνύονται στον απαιτούμενο βαθμό τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Επομένως και με βάση τα ανωτέρω καταλήγω ότι μπορώ να αποδεχθώ την μαρτυρία της ΜΚ3 στο κυριότερο μέρος αυτής πλην του μέρους που ανωτέρω έχω εξηγήσει και για τους λόγους τους οποίους ανέλυσα. Η ΜΚ2 ως προανάφερα άφησε ιδιαίτερα καλή εντύπωση και εικόνα. Η μαρτυρία της στο σύνολο της γίνεται αποδεκτή ως αξιόπιστη. Υπενθυμίζω ότι τα προσόντα της ΜΚ2, η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε αλλά και τα αποτελέσματα επί του δείγματος αίματος που της παραδόθηκε δεν αμφισβητήθηκε. Επίσης οι αναφορές της στις συνέπειες κατανάλωσης των ουσιών που ανευρέθηκαν στις αντιδράσεις ενός ατόμου δεν αμφισβητήθηκαν και γίνονται αποδεκτές. Αναφέρω ότι με βάση την μαρτυρία της η οποία εξετάζεται και αξιολογείται και από το πρίσμα του εμπειρογνώμονα δεν έχει αμφισβητηθεί επί των συνεπειών και επιδράσεων της χρήσης και συνύπαρξης των ουσιών αυτών που ανευρέθηκαν και ως εκ τούτου γίνεται αποδεκτή. Όσον αφορά τώρα την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου αυτή λαμβάνεται υπόψη ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου

(1997)1 Α.Α.Δ. 369). Εάν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπόψη ώστε να δώσει μία άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφ' όσον αυτό επιτρέπεται από την δοθείσα μαρτυρία. Από την επιλογή αυτή του κατηγορούμενου δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (βλ. Themistocleous v. Police

(1981)2 C.L.R. 200). Να σημειωθεί επίσης, ότι η ανώμοτη δήλωση δεν υπέχει θέση ένορκης μαρτυρίας και δεν μπορεί να αντικρούσει άλλη μαρτυρία η οποία δόθηκε ενόρκως και κρίθηκε αξιόπιστη. Γενικά, η ανώμοτη δήλωση κατηγορουμένου έχει πειστική παρά αποδεικτική σημασία ή αξία. Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω νομικές αρχές αλλά και το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης του κατηγορούμενου και λαμβάνοντας υπόψη μου τα αμφισβητούμενα επίδικα ζητήματα κρίνω ότι μπορεί να προσδοθεί κάποια βαρύτητα σε αυτή λαμβάνοντας υπόψη μου τα κενά που προκλήθηκαν από την μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ3 κατά την αξιολόγηση τους σε ότι αφορά την διαδικασία λήψης του αίματος χωρίς βεβαίως να οδηγεί σε εύρημα αποδοχής θέσης περί μη κατανάλωσης των ουσιών αυτών αλλά σε ενίσχυση των αμφιβολιών που προέκυψαν. Όσον αφορά τη γραπτή κατάθεση του κατηγορούμενου υπάρχει σωρεία αποφάσεων σχετικά με τη βαρύτητα την οποία το Δικαστήριο μπορεί να αποδώσει σ' αυτή. Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με την μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο, ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση. Περαιτέρω, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί μέρος της κατάθεσης του κατηγορουμένου και να απορρίψει άλλο ασχέτως αν αυτό αποτελεί άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Είναι φυσικό να αποδίδεται μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορουμένου. Είναι όμως, ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψεως εγκληματικές πράξεις. (Βλ. Vrakas α.ο. v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195), Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 109 και Findlay Duncan 73 Crim. App. R. 359). Η θέση του κατηγορούμενου στη γραπτή του κατάθεση περιλαμβάνει άρνηση χρήσης ναρκωτικών ουσιών και παραδοχή στην κατανάλωση 2 μπυρών ομοίως με τα όσα ανέφερε στην ανώμοτη δήλωση. Τη βαρύτητα που αποδίδω στην ανώμοτη δήλωση του, μπορώ να την αποδώσω και στη γραπτή του κατάθεση, λαμβάνοντας υπόψη μου ότι δεν αρνείτο ότι κατανάλωσε αλκοόλη και σε συνάρτηση πάντοτε με τα κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση καταλήγω ότι τα πραγματικά γεγονότα που αφορούν την υπόθεση και προέκυψαν κατά την ακρόαση είναι τα ακόλουθα: Στις 13/07/2013 περί ώρα 03:00, ο κατηγορούμενος ενεπλάκη σε τροχαίο δυστύχημα, τη διερεύνηση του οποίου ανέλαβε ο ΜΚ1. Ο κατηγορούμενος τραυματίστηκε σοβαρά και μεταφέρθηκε σε κωματώδη κατάσταση στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και ακολούθως στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Κατά την παραμονή του στο Νοσοκομείο Λεμεσού ο ΜΚ1 ζήτησε και έλαβε δύο φιαλίδια αίματος, τα οποία αφού τοποθέτησε σε ειδικό κουτί που αποστέλλεται από το κρατικό χημείο στην αστυνομία, απέστειλε στις 15/07/2013 τα εν λόγω δείγματα για εργαστηριακές αναλύσεις. Το κρατικό χημείο προέβη στις εξετάσεις και αναλύσεις με αποτέλεσμα να εκδώσει το τεκμήριο 4, το οποίο περιλαμβάνει τα αποτελέσματα επί του δείγματος που λήφθηκε. Με βάση τα αποτελέσματα, τεκμήριο 4, το δείγμα που στάλθηκε και το οποίο έφερε τα στοιχεία του κατηγορούμενου, βρέθηκε θετικό σε αλκοόλη αλλά και ναρκωτικές ουσίες και συγκεκριμένα κανναβιοειδή και κοκαΐνη. Η θεράπων ιατρός του κατηγορούμενου στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, ΜΚ3, συγκατατέθηκε στην παροχή δείγματος αίματος στην αστυνομία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ 1η Κατηγορία Το άρθρο 5 του του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου Ν.174/86, επί του οποίου εδράζεται η 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος ως είχε κατά τον επίδικο χρόνο, ήτοι την 12/7/2013, πριν την τροποποίηση με τον Ν. 56

(1)/2015 είχε ως ακολούθως: Οδήγησις καθ' ον χρόνον η αναλογία αλκοόλης εις την εκπνοήν υπερβαίνει το καθορισθέν όριον 5. Πας όστις οδηγεί ή πειράται να οδηγήση οιονδήποτε όχημα επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου έχων καταναλώσει τοσαύτην ποσότητα αλκοόλης υφ' οιανδήποτε μορφήν, ώστε η αναλογία αλκοόλης εις την εκπνοήν ή το αίμα αυτού να υπερβαίνη το καθορισθέν όριον, είναι ένοχος αδικήματος. Περαιτέρω με βάση το άρθρο 9 και για σκοπούς λήψης δείγματος αίματος εφαρμογή έχει το άρθρο 9: Προστασία προσώπων ευρισκομένων εις νοσοκομείον διά περίθαλψιν 9.-

(1)Δεν επιτρέπεται να ζητηθή παρά προσώπου ευρισκομένου εις νοσοκομείον διά περίθαλψιν, η παροχή δείγματος εκπνοής ή αίματος διά τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, εκτός εάν ο ιατρός ο έχων υπό την άμεσον ιατρικήν παρακολούθησιν του το τοιούτο πρόσωπον επιτρέψη, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2), την παραχώρησιν του ζητουμένου δείγματος και υπό τον όρον ότι η τοιαύτη παραχώρησις του δείγματος θα πραγματοποιηθή εντός του νοσοκομείου εις το οποίον ευρίσκεται διά περίθαλψιν το πρόσωπον.

(2)Ιατρός, έχων υπό την άμεσον αυτού ιατρικήν παρακολούθησιν οιονδήποτε πρόσωπον παρά του οποίου ζητείται η παροχή δείγματος εκπνοής ή αίματος διά τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, δύναται όπως αρνηθή να επιτρέψη την υπό του τοιούτου προσώπου παροχήν του ζητουμένου δείγματος εκπνοής ή αίματος, μόνον εάν κρίνη ότι, είτε αυτή ταύτη η παροχή του δείγματος, είτε η προειδοποίησις η οποία προνοείται εις το εδάφιον

(5)του άρθρου 7 δυνατόν να επηρεάσωσιν αρνητικώς την θεραπευτικήν αγωγήν ή την κατάστασιν της υγείας του προσώπου.

(3)Δείγμα αίματος ζητούμενον δυνάμει των διατάξεων της δευτέρας επιφυλάξεως του εδαφίου

(1)του άρθρου 7, παραχωρείται μόνον τη συγκαταθέσει του προσώπου παρά του οποίου τούτο ζητείται: Νοείται ότι εις περίπτωσιν καθ' ην το πρόσωπον παρά του οποίου ζητείται η παραχώρησις δείγματος αίματος αρνείται ή δεν είναι εις θέσιν, λόγω της καταστάσεως της υγείας του να συγκατατεθή εις την τοιαύτην παραχώρησιν, δύναται να χρησιμοποιηθή δι' εργαστηριακήν ανάλυσιν δείγμα αίματος εκ ποσότητος αίματος το οποίον δυνατόν να έχη ληφθή παρά του προσώπου τούτου διά τας ανάγκας της ιατρικής αυτού παρακολουθήσεως, τούτου πιστοποιουμένου υπό του ιατρού του έχοντος το πρόσωπον υπό την άμεσον αυτού παρακολούθησιν. 2η Κατηγορία Η 2η κατηγορία αφορά το άρθρο 9 του Νόμου περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων, Ν.86/72. Το άρθρο 9 έχει ως ακολούθως: «9.-

(1)Πας όστις, καθ' ον χρόνον οδηγεί ή πειράται να οδηγήση μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου ή άλλως πως είναι υπεύθυνος διά το τοιούτον όχημα εν όσω τούτο ευρίσκεται επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου, τελεί υπό την επήρειαν οινοπνευματωδών ποτών, ναρκωτικών ή φαρμάκων κατά τρόπον ώστε, καθ' ον χρόνον οδηγεί η ικανότης αυτού προς ασφαλή οδήγησιν να είναι ηλαττωμένη, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν διά διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας ,1000 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.» Κατ' αρχήν τα συστατικά στοιχεία αυτής της κατηγορίας, πέραν της απόδειξης της ύπαρξης επί του αίματος ναρκωτικών ουσιών, θα πρέπει να υπάρχει και μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι η ικανότητα του για ασφαλή οδήγηση, λόγω της χρήσης αυτής ήταν ελαττωμένη. Έστω δηλαδή και αν αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος είχε καταναλώσει ναρκωτικές ουσίες, δεν είναι αρκετό για να θεμελιώσει καταδίκη του. Θα πρέπει επιπρόσθετα η Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει ότι, ένεκα της κατανάλωσης ναρκωτικών ουσιών, η ικανότητα του κατηγορουμένου για ασφαλή οδήγηση είναι ελαττωμένη. Στην υπόθεση Σάββα v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 115 λέχθηκαν τα εξής: «Το πρωτόδικο δικαστήριο αναφέρθηκε στα συστατικά του αδικήματος του άρθρου 9

(1)του Ν. 86/72(οδήγηση και επήρεια από οινοπνευματώδη ποτά κατά τρόπο ώστε η ικανότητα προς ασφαλή οδήγηση να είναι ελαττωμένη) και, με αναφορά στο Wilkinson's Road Traffic Offences, 10η έκδοση σελ. 201 - 204 έκρινε πως είχαν όλα αποδειχτεί με βεβαιότητα. Δεν έχουμε ικανοποιηθεί πως διέπραξε οποιοδήποτε σφάλμα. Η μαρτυρία ήταν συντριπτική και έδειχνε προς μια και μόνο κατεύθυνση. Ο τρόπος με τον οποίο ο εφεσείων οδήγησε το αυτοκίνητό του, το ότι μύριζε έντονα οινόπνευμα σε συνδυασμό εδώ και προς τη μαρτυρία για κατανάλωση οινοπνεύματος και η συμπεριφορά του, χωρίς καμιά αμφιβολία αποδείκνυαν πως η ικανότητά του να οδηγεί ήταν ελαττωμένη λόγω οινοπνεύματος. Δεν είναι ορθή η εισήγηση πως χρειαζόταν απαραιτήτως επιστημονική μαρτυρία την οποία άλλωστε ήταν ο ίδιος ο εφεσείων που απέκλεισε. Παρεμβάλουμε εδώ τα ακόλουθα: ΄Όταν ο εφεσείων ακινητοποιήθηκε και αφού έκαμε προσπάθεια να διαφύγει, δεν έδινε δείγμα εκπνοής εξ ου και η τρίτη κατηγορία. Δεν συνεργαζόταν και αντί να εκπνέει, εισέπνεε. Το απόσπασμα από τους Halsbury's στο οποίο μας παρέπεμψε ο κ. Ανδρέου που αναφέρεται στην απόδειξη του επηρεασμού με επιστημονική μαρτυρία, με ή χωρίς μαρτυρία για ασταθή οδήγηση, δηλώνει δυνατότητα και δεν υπονοεί πως αυτός είναι ο μόνος τρόπος απόδειξης. Στον Wilkinsons στον οποίο αναφέρθηκε το Δικαστήριο, (βλ. και την 14η έκδοση σελ. 1/230 §4.63) εξηγείται, και αυτή είναι η ορθή θέση, πως αποδεικνύεται ο επηρεασμός και με μαρτυρία για ασταθή οδήγηση ή δυστύχημα στο οποίο δεν θα εμπλεκόταν κανονικός οδηγός μαζί με μαρτυρία για κατανάλωση οινοπνεύματος. Περαιτέρω, με μαρτυρία για την κατάσταση του οδηγού (μεταξύ άλλων αστάθεια ή διανοητική σύγχυση) και κάποια μαρτυρία πως αυτή οφείλεται σε οινόπνευμα και όχι σε ασθένεια. Τα συζητηθέντα στην R v. Davies δεν μπορούν να συσχετισθούν προς την παρούσα υπόθεση. Αποδοκιμάστηκε εκεί η λήψη ως μαρτυρίας της γνώμης μη ειδικού πως ο οδηγός δεν ήταν σε θέση να χειριστεί όχημα. Εδώ οι μάρτυρες αναφέρθηκαν στην εμφάνιση και στη συμπεριφορά του εφεσείοντα και το Δικαστήριο κατέληξε με γνώμονα τη δική του αξιολόγηση της μαρτυρίας που είχε προσαχθεί». Στην προκειμένη περίπτωση και προτού προχωρήσω με τα λοιπά συστατικά στοιχεία, θα αναφέρω ότι η μαρτυρία της ΜΚ2 που αφορά τις συνέπειες και την επίδραση που η χρήση των συγκεκριμένων ναρκωτικών ουσιών, σε συνδυασμό με την αλκοόλη έχει στην οδήγηση, είναι καταλυτική. Υπενθυμίζω ότι η μαρτυρία της ΜΚ2 επί του σημείου αυτού παρέμεινε στο σύνολο της αναντίλεκτη, χωρίς βεβαίως να παραβλέπω ότι ουδεμία άλλη μαρτυρία παρουσιάστηκε που να σχετίζεται με τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου κατά τον χρόνο οδήγησης και με βάση την οποία να δεικνύεται η ελαττωμένη ικανότητα. Παρόλα αυτά, τα όσα ανέφερε η ΜΚ2 κρίνω ότι δύναται να αποδείξουν στον απαιτούμενο βαθμό αυτό το συστατικό στοιχείο. Κοινό συστατικό στοιχείο αμφοτέρων των κατηγοριών αποτελεί η απόδειξη της λήψης αίματος από τον κατηγορούμενο και η σύνδεση του με την απαιτούμενη αιτιώδη συνάφια με τα τελικά αποτελέσματα των αναλύσεων ως το τεκμήριο 4, που ενώπιον μου κατατέθηκε. Αυτό που αμφισβητείται από την πλευρά της υπεράσπισης και αποτελεί και τις εισηγήσεις του συνηγόρου υπεράσπισης στην τελική του αγόρευση, είναι η συγκατάθεση από την ΜΚ3 και συγκεκριμένα ότι αυτή δεν υπάρχει με βάση το τεκμήριο 5 και κατά δεύτερο λόγο η απουσία έγγραφης μαρτυρίας που να δείχνει ότι το αίμα που στάλθηκε για εξετάσεις προήλθε από το αίμα που λήφθηκε από τη θεράπων ιατρό για σκοπούς ιατρικής παρακολούθησης. Κατ' αρχήν τα θέματα που εγείρονται και τα οποία θα πρέπει να απαντηθούν ενόψει των συστατικών στοιχείων αλλά και των αμφισβητούμενων ζητημάτων είναι, κατά πρώτο λόγο κατά πόσο τηρήθηκαν οι πρόνοιες του άρθρου 9 και κατά πόσο η μαρτυρία λήφθηκε κατά παράβαση της εν λόγω νομοθεσίας και κατά δεύτερο λόγο, κατά πόσο με την αποδεκτή μαρτυρία και τα ευρήματα του Δικαστηρίου μπορεί να αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι το αίμα που λήφθηκε από το Γενικό Νοσοκομείο το επίδικο βράδυ, ανήκει στον κατηγορούμενο. Σε σχέση με την 1η κατηγορία, αλλά και με τη 2η, αναφέρω ότι με βάση τη νομολογία, το αίμα το οποίο λαμβάνεται για επιστημονικές εξετάσεις θεωρείται πραγματική μαρτυρία και παραπέμπω στην απόφαση Δημοκρατία ν. Αβρααμίδου και Άλλων

(2004)2 ΑΑΔ

1. Βεβαίως αυτό δεν μπορεί να καταστρατηγήσει, είτε τις πρόνοιες της νομοθεσίας, οι οποίες καθορίζουν συγκεκριμένη διαδικασία λήψης τέτοιου δείγματος, είτε τη γενικότερη αρχή περί του ότι θα πρέπει να αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό ότι το δείγμα αυτό ανήκει πράγματι στον κατηγορούμενο. Σε ότι αφορά την εισήγηση για την παράβαση των προνοιών του άρθρου 9, αναφέρω ότι δεν δύναμαι να αποδεχθώ αυτή την εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης και ειδικότερα την απουσία συγκατάθεσης από την ΜΚ
2. Συμφωνώ με τον συνήγορο υπεράσπισης ότι το τεκμήριο 5, που αποτελεί την έγγραφη συγκατάθεση της θεράποντος ιατρού, δεν φαίνεται να είναι συμπληρωμένο δεόντως, λαμβάνοντας υπόψη μου ότι στο μέρος 3 αυτού δεν έχουν διαγραφεί οι αναφορές επιτρέπω / δεν επιτρέπω. Βεβαίως, θεωρώ ότι το ζήτημα αυτό άπτεται των τυπικών στοιχείων της διαδικασίας, με δεδομένη τη μαρτυρία της ΜΚ3 περί του ότι συγκατατέθηκε στην παροχή τέτοιου δείγματος η οποία έγινε αποδεχτή ως αξιόπιστη. Περαιτέρω ουδεμία θέση ή μαρτυρία προέκυψε περί του ότι η παροχή τέτοιου δείγματος θα επηρέαζε την κατάσταση υγείας του κατηγορούμενου. Σε κάθε περίπτωση αποδέχθηκα το μέρος της μαρτυρίας της ΜΚ3 και της αναφοράς της ότι συγκατατέθηκε στην παροχή του αίματος. Όσον αφορά την εισήγηση ότι το έντυπο, τεκμήριο 5, αφορά μόνο την εξέταση αλκοόλης, ως έχω προαναφέρει, το αίμα που λαμβάνεται θεωρείται πραγματική μαρτυρία. Ως εκ τούτου, δεν δύναται να αποκλειστεί η πιθανότητα από την εξέταση αυτού και κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης να προέκυψε και η διάπραξη άλλων αδικημάτων. Η ίδια η πρόνοια του άρθρου 9 ουδεμία αναφορά κάνει σε τύπο συγκεκριμένο συγκατάθεσης ή και πιστοποίησης και η ερμηνεία των προνοιών αυτών μέσα σε στενά όρια, με αποτέλεσμα να θεωρήσω ότι αυτή μπορεί να είναι μόνο γραπτή, θα ήταν έξω από το πνεύμα του νόμου. Συνεπώς, θεωρώ ότι η συγκατάθεση που δόθηκε δεν πάσχει, αντίθετα εμπίπτει εντός των προνοιών του νόμου. Σε ότι αφορά τώρα την πρόνοια του νόμου όπως το ζητούμενο δείγμα προέρχεται από δείγμα το οποίο λήφθηκε για τις ανάγκες ιατρικής παρακολούθησης του προσώπου, αναφέρω ότι ελλείπει μαρτυρία που να αποδεικνύει στον απαιτούμενο βαθμό το συστατικό αυτό στοιχείο. Από την αξιολόγηση των ΜΚ1 και ΜΚ3, ως ανωτέρω προέκυψε, υπάρχει ασάφεια και κενό ως προς το κατά πόσο το δείγμα που δόθηκε στον ΜΚ1, είτε από την ΜΚ3 είτε από κάποιον νοσηλευτή, γεγονός που λόγω των αντικρουόμενων θέσεων των μαρτύρων αυτών δεν αποτέλεσε εύρημα του Δικαστηρίου, δόθηκε από την ποσότητα που λήφθηκε για την ιατρική του παρακολούθηση. Λόγω της ασάφειας αυτής που παρέμεινε ως ένα κενό και ελλείψει ευρήματος που να επιβεβαιώνει είτε τη μία είτε την άλλη εκδοχή, δεν μπορώ να προβώ σε ασφαλές συμπέρασμα περί του ότι, λόγω παραβίασης της πρόνοιας αυτής η μαρτυρία λήφθηκε παράνομα, αλλά αδυνατώ να καταλήξω και σε εύρημα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι η πρόνοια αυτή τηρήθηκε. Επομένως, προκύπτει από το πιο πάνω σκεπτικό ότι δεν υπάρχει ασφαλές υπόβαθρο γεγονότων και ευρημάτων περί του ότι το αίμα αυτό που τελικά δόθηκε στον ΜΚ1, προήλθε από το δείγμα που λήφθηκε για τους ιατρικούς σκοπούς. Επί του ίδιου θέματος αναφέρω επίσης ότι, πέραν της αναφοράς της ΜΚ3 για διενέργεια εργαστηριακών αναλύσεων, ουδέν τέτοιο στοιχείο τέθηκε, αλλά ούτε και στο τεκμήριο 9 αναφέρεται η διενέργεια αναλύσεων. Στο σημείο αυτό παραπέμπω στην απόφαση Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 411, όπου είχαν προβληθεί δύο αλληλοσυγκρουόμενες αξιόπιστες εκδοχές, δεν υπήρξε ασφαλές κριτήριο ποια από τις δύο ήταν ακριβής και το Εφετείο έκρινε ότι δεν υπήρχε ασφαλές έδαφος για ετυμηγορία σε ποινική υπόθεση. Το απόσπασμα από την σελίδα 414 της εν λόγω απόφασης παρατίθεται αυτούσιο: «Συμφωνούμε με το συνήγορο του εφεσείοντα ότι η ετυμηγορία ενοχής πρέπει να ακυρωθεί. Το βάθρο της ενοχής δεν είναι ασφαλές. Αξιόπιστος μάρτυρας, ο Στέλιος Χαραλάμπους, ανέφερε ότι δεν είδε όπλο και ότι, εάν υπήρχε, θα το έβλεπε. Η αναφορά αυτή του μάρτυρα δεν αντιμετωπίστηκε ορθά από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Αποτελούσε μαρτυρία σε ουσιώδες σημείο, εντελώς αντίθετη με τη μαρτυρία του Στέλιου Γεωργίου, η οποία, επίσης, έγινε δεκτή. Υπήρχε αλληλοσυγκρουόμενη αξιόπιστη μαρτυρία, η οποία, δεδομένου ότι δεν υπήρξε σαφές κριτήριο που να φανερώνει ποια από τις δύο ήταν ακριβής, δεν παρείχε ασφαλές έδαφος για ετυμηγορία ενοχής σε ποινική υπόθεση.» Εκείνο που απομένει να εξεταστεί επομένως με βάση το ανωτέρω σκεπτικό είναι κατά πόσο η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει σε βαθμό πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι το αίμα που ο ΜΚ1 απέστειλε στο κρατικό χημείο, προήλθε από τον κατηγορούμενο. Αναφέρω ότι από την ενώπιον μου μαρτυρία και αξιολόγηση αυτής, προκύπτουν κενά που δημιουργούν, αν μη τη άλλο, αμφιβολίες ως προς την προέλευση του αίματος αυτού. Παραπέμπω στο σημείο αυτό στα μέρη της μαρτυρίας των ΜΚ1 και ΜΚ3 που δεν αποδέχτηκα και ανακεφαλαιώνω με τα εξής: Η πλήρης αντίφαση των θέσεων του ΜΚ1 και της ΜΚ3 ως προς το ποιος παρέδωσε το αίμα στον ΜΚ1, ποιος το έλαβε και από πού αυτό προήλθε δεν άφησε περιθώρια να προκύψουν σχετικά ευρήματα ως προς το πρόσωπο που έλαβε το αίμα και το τοποθέτησε στα ειδικά φιαλίδια και το παρέδωσε στον ΜΚ1. Ελλείπει επίσης το κατά πόσο το αίμα αυτό λήφθηκε απευθείας από τον κατηγορούμενο με σκοπό να δοθεί στην αστυνομία ή ήταν μέρος αίματος που λήφθηκε για ιατρικούς σκοπούς. Ενόψει των όσων ανωτέρω έχω προσπαθήσει να εξηγήσω, είναι προφανές ότι προκύπτουν σοβαρές αμφιβολίες που άπτονται ουσιωδών ζητημάτων και οι οποίες δεν είναι δυνατό να οδηγήσουν σε συμπέρασμα ενοχής σε βαθμό μάλιστα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Εν όψει των πιο πάνω, η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες εναντίον του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος συνεπώς, αθωώνεται και απαλλάσσεται στις κατηγορίες 1 και 2. (Υπ.) .............. Ε. Δημητρίου-Παναγή, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Traffic / Final Αναφορά: Οδήγηση υπό επήρεια αλκοόλης και ναρκωτικών cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο