Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΚΟΝΤΙΔΗΣ, Αρ. Υπόθεσης: 12342/17, 9/7/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:B135 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12342/17 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. XXXXX ΚΟΝΤΙΔΗΣ Κατηγορουμένης -------------------------- Ημερομηνία: 09 Ιουλίου 2018 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κα Χ'' Κωνσταντίνου Για κατηγορούμενου: κ. Πότσης Κατηγορουμένη: παρών ΠΟΙΝΗ Το κατηγορητήριο Ο κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος μετά από δική του παραδοχή στο αδίκημα της πρόκλησης θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης κατά παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, και των άρθρων 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν.86/72όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος στις 06/11/2016 στην οδό Αγίας Φυλάξεως στη Λεμεσό, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX94, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν αναγόταν σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επέφερε το θάνατο του XXXXX Μεσιήτη, τέως από τη Λεμεσό. Τα Γεγονότα της Υπόθεσης Τα γεγονότα που αφορούν το παρόν κατηγορητήριο κατατέθηκαν από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής και δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση γραπτώς ως Τεκμήριο Γ. Σημειώνω ότι επιπλέον των γραπτών γεγονότων κατατέθηκε ως τεκμήριο Α το σχέδιο επί κλίμακας της σκηνής του δυστυχήματος και ως Τεκμήριο Β, δέσμη φωτογραφιών 26 φωτογραφιών που λήφθηκαν από την σκηνή του δυστυχήματος το επίδικο βράδυ. Πέραν των πιο πάνω κατατέθηκε στο Δικαστήριο το Τεκμήριο Δ, το οποίο είναι ψηφιακός δίσκος (DVD) από κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που δείχνει την σκηνή κατά την ώρα του δυστυχήματος και συγκεκριμένα το θύμα να εισέρχεται εντός του δρόμου. Το τεκμήριο αυτό κατόπιν εισήγησης των συνηγόρων αμφότερων των πλευρών προβλήθηκε στο Δικαστήριο και το περιεχόμενο του έτυχε επιχειρηματολογίας αναφορικά με την οδηγητική συμπεριφορά του κατηγορούμενου αλλά και του τρόπου που το θύμα εισήλθε εντός του δρόμου στην προσπάθεια του να οδηγήσει. Με αναφορά τώρα στο Τεκμήριο Γ και τα κύρια γεγονότα της υπόθεσης τέθηκαν τα κάτωθι: Στις 06/11/2016 και περί ώρα 19:45, ο κατηγορούμενος οδηγούσε το σαλούν αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής XXXXX94 στην οδό Αγίας Φυλάξεως στην Λεμεσό με βόρεια κατεύθυνση. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, παρά την υπεραγορά άλφα-μέγα, κτύπησε με το μπροστινό δεξιό μέρος του (γωνιά), το θύμα, το οποίο διασταύρωνε πεζό την οδό Αγίας Φυλάξεως από τα αριστερά προς τα δεξιά σύμφωνα με την πορεία που ακολουθούσε το εν λόγω αυτοκίνητο. Από το κτύπημα ο πεζός τραυματίστηκε κρίσιμα. Στις 19:48 ώρα κλήθηκε ασθενοφόρο το οποίο έφθασε στην σκηνή, με την νοσηλευτική λειτουργό Μ-1, η οποία διαπίστωσε ότι το θύμα είχε σφίξεις και πολύ λίγες αναπνοές. Τον ακινητοποίησε σε φορείο με αυχενικό κολάρο, του τοποθέτησε αεραγωγό και έκανε υποστήριξη αναπνοής- αεραγωγού. Τον μετέφερε στο Γενικό Νοσοκομείο Λ/σού, στις 20:05 ώρα, και τον παρέδωσε στην επί καθήκοντι ιατρό Μ-
- Υπέκυψε όμως στα τραύματα του στις 20:44 ώρα της ίδιας ημέρας. Η Μ-2 εξέδωσε το σχετικό πιστοποιητικό θανάτου υπό Κ-
- Προκλήθηκαν ελαφρές ζημιές στο ενεχόμενο αυτοκίνητο. Ο πεζός φορούσε γκρίζο παντελόνι και μπεζ σακάκι (ίδε φωτ/φίες 23-26). (βλέπε -Τεκμήριο Β). Την σκηνή επισκέφθηκαν την ίδια μέρα και ώρα 20:00 οι Μ.-16 και Μ-17 οι οποίοι βρήκαν το ενεχόμενο αυτοκίνητο στην τελική του θέση. Το θύμα είχε ήδη παραληφθεί από το ασθενοφόρο για μεταφορά του Γενικό Νοσοκομείο Λ/σου. Ο Μ-17 υπέβαλε σε προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης τον κατηγορούμενο, στις 20:05 ώρα, με μηδενική ένδειξη. Αναζήτησε μαρτυρία όπου του παρουσιάστηκε ο Μ-7 ο οποίος όμως δεν είδε άμεσα πως είχε γίνει το δυστύχημα. Ενημέρωσε τον ανακριτή της υπόθεσης Μ-18 ο οποίος επισκέφθηκε την σκηνή και ανέλαβε την περαιτέρω διερεύνηση της. Ο Μ-17 με την βοήθεια του Μ-16 έλαβε τα σχετικά μέτρα και ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής. Στην συνέχεια Μ-17 καθ' υπόδειξη του Μ-18 φωτογράφησε την σκηνή και το ενεχόμενο όχημα. Ακολούθως το ενεχόμενο αυτοκίνητο KQM594 οδηγήθηκε στην σκηνή από τον Μ-18 με επιβάτη στην θέση του συνοδηγού τον κατηγορούμενο, ως ήταν η βόρεια πορεία που ακολουθούσε πριν την πρόκληση του δυστυχήματος. Διαπιστώθηκε ότι υπήρχε ορατότητα ΙΟΟ μ. Διαπιστώθηκε επίσης ότι το σύστημα πέδησης, κατεύθυνσης και φώτα πορείας του εν λόγω αυτοκινήτου λειτουργούσαν κανονικά. Τα ελαστικά του ήταν σε καλή κατάσταση. Το εν λόγω όχημα μεταφέρθηκε ακολούθως στην Τροχαία Λεμεσού από τον Μ-
- Έγινε έλεγχος της εμβέλειας των φώτων του ενεχόμενου αυτοκινήτου, την ίδια νύκτα και ώρα 02:15 στον χώρο του παλαιού Νοσοκομείου Λεμεσού, από τους Μ-17 και 18 όπου η χαμηλή σκάλα κάλυπτε απόσταση 27.μ ενώ η ψηλή 60μ. Την ίδια νύκτα της 06/11/2016 και ώρα 22:50 στην Τροχαία Λεμεσού ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε δυνάμει δικαστικού εντάλματος, από τον Μ-18 και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο απάντησε 'εντάξει' Ακολούθως μεταξύ των ωρών 23:50 της 06/11/2016 και 01:30 της 07/11/2016 στην Τροχαία Λεμεσού, ο Μ-18 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο για τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος. Προηγουμένως και ώρα 22:45 του είχε γίνει από τον Μ-17, παρουσία και του Μ-18,η επεξήγηση του πρόχειρου σχεδιαγράμματος της σκηνής με την οποία συμφώνησε και το υπόγραψε. Μεταξύ άλλων στην ανακριτική του κατάθεση, ανάφερε ότι καθώς οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα είχε αρκετή ορατότητα από τους πασσάλους οδικού φωτισμού, καθώς και από των φωτισμό των παρακείμενων καταστημάτων και υποστατικών. Δεν είχε δει καθόλου προηγουμένως τον πεζό παρά μόνο μετά που τον είχε κτυπήσει. Στη συνέχεια και ώρα 01:50 της 07/11/16 απελύθη της κράτησης του. Την ίδια νύκτα 07/11/2016 και ώρα 02:00 ο Μ-18 έκαμε δειγματοληψία επιχρίσματος (SWAP) όπου παράλαβε και τρίχες από τον θρυμματισμένο ανεμοθώρακα του ενεχόμενου αυτοκινήτου XXXXX94 από το σημείο που είχε κτυπήσει το κεφάλι του θύματος. Τα πιο πάνω καθώς και δείγμα αίματος το οποίο είχε παραληφθεί από το θύμα κατά την διάρκεια της νενομισμένης νεκροτομής μεταφέρθηκαν από τον Μ-17 στις 14/11/16 και ώρα 10:10 στο Ινστιτούτο Νευρολογίας & Γενετικής Κύπρου, Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής, όπου και τα παρέδωσε στην Μ-10 (επιστημονικό προσωπικό). Σύμφωνα με την έκθεση του Μ-11 (υπεύθυνου του εργαστηρίου / μελέτης) ο οποίος έχει και την ευθύνη παρουσίασης της, οι ποσότητα/ποιότητα του ανθρώπινου πυρηνικού γενετικού υλικού στις τρίχες ήταν μηδαμινή προς μηδέν και δεν ήταν ικανοποιητική για να επιτρέψει να γίνουν περαιτέρω διερευνήσεις και συγκρίσεις σε μοριακό επίπεδο. Μέσω του επιχρίσματος και του δείγματος αίματος, το θύμα δεν μπορούσε να αποκλειστεί από δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο. Στις 08/11/16 και ώρα 09:00 στο Νεκροτομείο του Γεν. Νοσοκομείου Λεμεσού η Ιατροδικαστής Μ.-4, διενήργησε την νενομισμένη νεκροτομή στην σορό του θύματος και διαπίστωσε ότι ο θάνατος του προήλθε από «Πολυτραυματισμό συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος». Την ταυτότητα της σορού αναγνώρισε ο αδελφότεκνος του Μ-3, ενώ τις φωτογραφίες από την νεκροψία έλαβε ο Μ-
- Κατά την διάρκεια της νεκροτομής η ιατροδικαστής Μ-4, παρέλαβε από την σορό του θύματος δείγματα αίματος και ούρων, τα οποία παρέδωσε στον Μ-17 με σκοπό τον έλεγχο τους ως προς την περιεκτικότητα τους σε αιθυλική αλκοόλη και ναρκωτικά. Αυτός αφού τα σφράγισε τα παρέδωσε την ίδια ημέρα στον εξεταστή της υπόθεσης Μ-
- Τα παραληφθέντα δείγματα από την νεκροτομή, μεταφέρθηκαν από τον Μ-17 στις 14/11/16 και ώρα 09:40 στο Γενικό Χημείο του Κράτους ο οποίος τα παρέδωσε στην αναλυτή Μ-
- Αυτή με την σειρά της τα παρέδωσε στην χημικό 1ης Τάξης Μ-9 και σύμφωνα με την έκθεση της υπό Κ-37 δεν διαπιστώθηκε η ύπαρξη αλκοόλης. Κατά την προκαταρκτική εξέταση ανίχνευσης ελεγχόμενων ουσιών, ανιχνεύθηκαν βενζοδιαζεπίνες. Στο δείγμα αίματος του θύματος ανιχνεύθηκε CITALOPRAM το οποίο ανήκει στην κατηγορία των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων. Επίσης ανιχνεύθηκε DILTIAZEM το οποίο ανήκει στην κατηγορία των ανταγωνιστών του ασβεστίου. Το δυστύχημα καταγράφηκε και από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης της παρακείμενης υπεραγοράς άλφα-μέγα, από το οποίο παρελήφθη από τον Μ-12 την 09/11/2016 και ώρα 13:03, μέσω του τεχνικού Μ-5, το τεκμήριο 2, το οποίο και παρέδωσε στον Μ-
- Το εν λόγοι τεκμήριο μεταφέρθηκε στις 14/11/2016 και ώρα 09:20 από τον ΜΙ 7 στο Εργαστήριο Φωτογραφίας, Εικόνας και Γραφικών της Υ.Π.Ε.Γ.Ε Αρχηγείου Αστυνομίας όπου και παραδόθηκε στον Μ-13 για επεξεργασία και ετοιμασία πιστών αντιγράφων. Η έκθεση υπό Κ-34 του Μ-13 είναι σχετική. Στις 23/01/17 και ώρα 09:30 ο Μ-14 παρέλαβε από τον Μ-13 το τεκμήριο 2,καθώς και ένα πιστό αντίγραφο του, τα οποία παρέδωσε με την σειρά του το στον Μ-
- Το εν λόγω τεκμήριο φυλάχθηκε στην Τροχαία Λεμεσού. Στις 30/01/17 και ώρα 11:45 ο Μ-15 παρέλαβε από τον Μ-11 το τεκμήριο 1, το οποίο παρέδωσε με την σειρά του το ocov Μ-
- Το εν λόγω τεκμήριο φυλάχθηκε στην Τροχαία Λεμεσού. Μέσω ψηφιακού δίσκου CD που έχει στην κατοχή του ο Μ-17 εμφανίστηκαν και έγιναν -26- φωτογραφικές μεγεθύνσεις της σκηνής και του ενεχόμενου αυτοκίνητου, τις οποίες έδεσε σε βιβλιάριο με ευρετήριο στο πίσω μέρος. Επίσης εμφανίστηκαν και έγιναν - 20- φωτογραφικές μεγεθύνσεις της νενομισμένης νεκροτομής, τις οποίες έδεσε σε βιβλιάριο με ευρετήριο στο πίσω μέρος. Βάση του πρόχειρου σχεδιαγράμματος ο Μ-17 ετοίμασε στην συνέχεια σχέδιο επί κλίμακας 1:
- Περαιτέρω η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανάφερε ότι οι καιρικές συνθήκες κατά τον χρόνο του δυστυχήματος ήταν καλές, ο καιρός ήταν αίθριος και το οδόστρωμα στεγνό. Το δυστύχημα έγινε κατά την διάρκεια της νύκτας με οδικό φωτισμό της δυτικής πλευράς του δρόμου καθώς και φωτισμό από τα παρακείμενα καταστήματα. Η οδός Αγίας Φυλάξεως που έγινε το δυστύχημα είναι μια από τις κύριες οδικές αρτηρίες της Λεμεσού. Το δυστύχημα έγινε στο ύψος της υπεραγοράς Άλφα Μέγα και το πλάτος του δρόμου στο ύψος αυτό είναι 17,70 μέτρα. Ανατολικά και δυτικά του δρόμου υπάρχει ασφάλτινη προέκταση και υπήρχε ορατότητα 100 μέτρα. Η περιοχή είναι κατοικημένη και το όριο ταχύτητας είναι 50 χ.α.ω. Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και δεν βαρύνεται με οιουσδήποτε βαθμούς ποινής. Οι Εισηγήσεις του Συνηγόρου του Κατηγορουμένου Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου κατέθεσε γραπτό κείμενο με την εισήγηση του αναφορικά με τον μετριασμό της ποινής του πελάτη του η οποία κατατέθηκε ως Έγγραφο Α και στην οποία αναλύει τόσο τις συνθήκες του δυστυχήματος εισηγούμενος την κύρια θέση του κατηγορούμενου περί στιγμιαίας αβλεψίας και αμέλειας όσο και τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες αυτού. Με αναφορά στις συνθήκες του δυστυχήματος αναφέρει ο συνήγορος ότι το θύμα επιχείρησε να διασταυρώσει τον δρόμο ενώ αυτός δεν ήταν καθαρός από τροχαίας κίνηση και ενώ έφτασε στην μέση του δρόμου (από τα αριστερά προς τα δεξιά) ελάττωσε τον βηματισμό του αφού κινούντο αυτοκίνητα στην αντίθετη λωρίδα και κτυπήθηκε από τον κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος δεν αντιλήφθηκε τον πεζό αλλά και το θύμα δεν βεβαιώθηκε ότι ο δρόμος ήταν καθαρός και από τις δύο πλευρές όταν επιχείρησε να διασταυρώσει και μάλιστα βράδυ. Από τις μαρτυρίες των προσώπων που ήταν παρόντες πριν το δυστύχημα προκύπτει ότι τόσο οι ίδιοι όσο και το θύμα ήταν επηρεασμένοι από τα δακρυγόνα που είχαν χρησιμοποιηθεί σε ποδοσφαιρικό αγώνα στο Τσίρειο Στάδιο πλησίον του σημείου του δυστυχήματος και ειδικότερα οι Μ6 και Μ7 αναφέρουν ότι το θύμα παρά το γεγονός ότι ήταν επηρεασμένο από τα δακρυγόνα ήθελε να φύγει από τον χώρο που βρισκόντουσαν και να πάει στην οικία του ενώ προσπάθησαν να τον μεταπείσουν καθότι η περιοχή ήταν επηρεασμένη από τα δακρυγόνα. Εντούτοις το θύμα επέμεινε και απεχώρησε ενώ ως οι ίδιοι μάρτυρες αναφέρουν τα μάτια του θύματος έτρεχαν συνεχώς και φταρνιζόταν. Η Μ6 μάλιστα αναφέρει ότι βοήθησε το θύμα κρατώντας το από το χέρι και βοηθώντας το να κατέβει από τα σκαλιά της καφετέριας ενώ το θύμα ακολούθησε πορεία προς τον δρόμο μόνος του. Η Μ6 έδωσε χαρτομάντιλα στο θύμα τα μάτια του οποίου έτρεχαν. Τα πιο πάνω που προκύπτουν από την μαρτυρία εισηγείται ο συνήγορος έχουν συμβάλει στο δυστύχημα. Στο σημείο αυτό αναφέρω ότι τα όσα ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι αποτελούν μέρος και περιεχόμενο καταθέσεων αναφορικά με το που βρισκόταν το θύμα πριν και τι είχε προηγηθεί δεν αμφισβητήθηκαν αντίθετα ερωτηθείσα η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανάφερε ότι συμφωνεί με τα όσα τέθηκαν ως περιεχόμενο άλλων καταθέσεων των μαρτύρων και ειδικότερα ότι έλαβαν χώρα γεγονότα και επεισόδια μετά τον ποδοσφαιρικό αγώνα και έγινε χρήση δακρυγόνων. Κατά τον ίδιο χρόνο συνεχίζει ο συνήγορος ο κατηγορούμενος μετέβαινε στο κατάστημα που διατηρεί με τα παιδιά του και εις το οποίο ξέσπασε φωτιά λόγω των φωτοβολίδων που χρησιμοποιήθηκαν στα επεισόδια. Παρουσιάστηκε το Τεκμήριο Ε που αφορά αστυνομικό έντυπο αρ. 254, αναφορά πυρκαγιάς. Όσον αφορά την ορατότητα του κατηγορούμενου ο συνήγορος του συμφώνησε ότι αυτή ήταν 100 μέτρα αλλά εισηγείται ότι ο οδικός φωτισμός δεν ήταν ιδιαίτερος ως προκύπτει και στις φωτογραφίες 3, 4, 6, 10 - 13, 15 - 18 του Τεκμηρίου Β εισηγούμενος ότι και στο DVD - Τεκμήριο Δ φαίνεται ότι η ποιότητα του φωτισμού ήταν χαμηλή. Ο κατηγορούμενος διατηρούσε χαμηλή ταχύτητα, δεν ήταν υπό την επήρεια αλκοόλ, δεν παρέβηκε οιοδήποτε σήμα τροχαίας αλλά στιγμιαία παρέλειψε να δει το θύμα που διασταύρωνε ενώ τα φώτα που οχήματος του ήταν στην κανονική στάση. Αναφορικά με τις προσωπικές του περιστάσεις και προτού αναφέρω τα όσα ο συνήγορος ανάφερε παραπέμπω στο περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας την οποία και υιοθέτησε ο συνήγορος. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 79 ετών, συνταξιούχος. Διαμένει με την σύζυγο του επίσης συνταξιούχο ηλικίας 74 ετών σε ιδιόκτητη κατοικία. Λαμβάνει ποσό εκ €1.100= από την σύνταξη του, η σύζυγος του ποσό εκ €365= ενώ λαμβάνει και ποσό εκ €250= από ενοίκιο. Είναι κάτοχος ακίνητης περιουσίας ενώ καταβάλλει και δόση €1.000= σε δάνειο. Παράλληλα έχει αποταμιεύσεις. Ο κατηγορούμενος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λεμεσό. Αφού ολοκλήρωσε το σχολείο εργάστηκε ως κλητήρας σε ραδιοσταθμό, ως υπάλληλος σε οικοδομές και ως πλασιέ. Εργοδοτήθηκε αρχικά στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού ως κλητήρας και στην συνέχεια στην ίδια Τράπεζα ως ταμίας για 13 χρόνια. Ακολούθως ήταν τμηματάρχης στην τράπεζα για 22 χρόνια μέχρι που αφυπηρέτησε το
- Το 1986 δημιούργησε παράλληλα επιχείρηση πώλησης ειδών υγιεινής στην οποία εργάζονται μέχρι σήμερα τα παιδιά του τα οποία βοηθά και ο ίδιος. Η σύζυγος του τους τελευταίους 6 μήνες αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα και δεν μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί. Πέραν του περιεχομένου της έκθεσης ο συνήγορος εξήρε τον έντιμο βίο του κατηγορούμενου μέχρι και σήμερα . Είναι πατέρας 2 παιδιών, 4 εγγονιών και 2 δισεγγόνων. Εργάστηκε σκληρά και τίμια σε όλη του την ζωή χωρίς οιοδήποτε πρόβλημα. Αποτελεί παράδειγμα για τα παιδιά του και διετέλεσε και ενεργό μέλος οργανώσεων όπως συνδέσμων γονέων. Συγκεκριμένα ήταν ένα εκ των ιδρυτικών μελών του συνδέσμου γονέων και κηδεμόνων στην Λεμεσό και τιμήθηκε για την προσφορά του. Ιδρυτικό μέλος των παιδικών κατασκηνώσεων στο Τρόοδος σε συνεργασία με την Μητρόπολη Λεμεσού. Αυτή του την πολύχρονη προσφορά κάλεσε το Δικαστήριο ο συνήγορος να λάβει υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής. Η σύζυγος του κατηγορούμενου πάσχει από ρευματική μυϊκή παραμορφωτική αρθρίτιδα για την οποία παρουσίασε σχετική ιατρική βεβαίωση και αυτός την βοηθά στην καθημερινότητα της και στις ανάγκες της. Ο κατηγορούμενος τόνισε επιπλέον συνεργάστηκε άμεσα και πλήρως με την αστυνομία αλλά και παραδέχθηκε άμεσα την κατηγορία δεικνύοντας έμπρακτη μεταμέλεια. Επιπλέον αναφέρθηκε ότι ο κατηγορούμενος είχε ασφαλιστική κάλυψη ενώ η ασφαλιστική εταιρεία βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με την οικογένεια του θύματος για σκοπούς αποζημιώσεων. Πλούσια ήταν η αναφορά του συνηγόρου στην νομική πτυχή του άρθρου 210, αναφορά που έχω μελετήσει στο σύνολο της και δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω. Τέλος εισηγήθηκε ότι σε περίπτωση όπου επιβληθεί ποινή φυλάκισης αυτή να ανασταλεί ενόψει της νομολογίας αλλά και των προνοιών του Νόμου. Έχω παραθέσει μια σύνοψη της αγόρευσης του συνηγόρου της κατηγορούμενης ενώ το πλήρες κείμενο αυτής έχει μελετηθεί και ληφθεί υπόψη. Νομική Πτυχή Το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα αδικήματα που άπτονται μεταξύ άλλων και με αναφορά στην παρούσα της οδηγητικής συμπεριφοράς προσώπου. Σύμφωνα με το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154: «Όποιος, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης, ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες.» Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 19 του Ν.86/72 το Δικαστήριο έχει εξουσία να στερήσει σε κατηγορούμενο που κρίνεται ένοχος για τροχαίο αδίκημα το δικαίωμα να κατέχει άδεια οδήγησης για όσο χρονικό διάστημα ήθελε αποφασίσει και με το άρθρο 20 Α να επιβάλει και βαθμούς ποινής στην άδεια του[1]. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Στυλιανού
(2009)2 ΑΑΔ 543, 549, τονίστηκε η σοβαρότητα των αδικημάτων της φύσης αυτής και η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, δεδομένης της μεγάλης συχνότητας αλλά και των τραγικών συνεπειών της διάπραξης τέτοιων αδικημάτων. θα πρέπει να λεχθεί ότι τα θανατηφόρα δυστυχήματα στο τόπο μας έχουν λάβει ανησυχητικές διαστάσεις και η νομολογία έχει καταδείξει ότι τα Δικαστήρια έχουν υποχρέωση να επιβάλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε τέτοιες περιπτώσεις. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την υπόθεση Μενελάου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 232: «..Τα τροχαία δυστυχήματα έχουν προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, διαπίστωση που άπτεται τόσο της επιλογής των τιμωρητικών μέσων όσο και του ύψους της ποινής, μέσα στο πλαίσιο που επιλέγεται. Τα οδικά δυστυχήματα έχουν αποβεί χαίνουσα πληγή για την κυπριακή κοινωνία. Οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, τραυματισμούς και υλική ζημιά είναι τεράστιες. Δεν μπορεί το Δικαστήριο να αδιαφορήσει μπροστά στο καταστροφικό αυτό φαινόμενο. Αυτό επιβάλει το καθήκον του Δικαστηρίου για την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, που έχει ως λόγο την καθήλωση μέσω της τιμωρίας, της παράνομης συμπεριφοράς, που στην περίπτωση της οδικής αμέλειας χαρακτηρίζει ο έντονος αντικοινωνικός χαρακτήρας.» Στην Νικολάου ν. Αστυνομίας, ECLI:CY:AD:2015:B205, Π.Ε. 195/2014, 20/3/2015, διατυπώθηκαν εκ νέου οι κατευθυντήριες γραμμές επιβολής ποινής σε σχέση με το εξεταζόμενο αδίκημα (με αναφορά στις R. v. Guilfoyle 57 Cr.App.R. 549, Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη
(1993)2 ΑΑΔ 355, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου
(2003)2 ΑΑΔ 331, Παμπακάς κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 487, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 109). Τις συνοψίζω κάτωθι ως ακολούθως:
- Το είδος και η έκταση της ποινής είναι πρωταρχική ευθύνη του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Σε τέτοιου είδους αδικήματα δεν υπάρχει καθιερωμένο μέτρο για την ποινή. Στην αρμόζουσα ποινή το δικαστήριο καταλήγει ανάλογα με τα περιστατικά της υπόθεσης, την έκταση της ευθύνης του κατηγορουμένου, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το επικίνδυνο οδήγημα στοιχίζει πόρους και ζωές. Η επιμέτρηση της ποινής είναι άμεσα σχετιζόμενη με την έκταση και την υφή της αμέλειας που προκάλεσε το θάνατο, δηλαδή με τη συμπεριφορά και τις πράξεις του κατηγορουμένου που οδήγησαν στη διάπραξη του αδικήματος και την πρόκληση του θανάτου, σε συνάρτηση βέβαια με τις προσωπικές του συνθήκες, οι οποίες θα πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη.
- Όταν το ατύχημα οφείλεται σε στιγμιαία αβλεψία και το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου είναι καλό, πρέπει να επιβάλλεται χρηματική ποινή και στέρηση της άδειας οδηγού, εκτός αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι για να μην επιβληθεί στέρηση της άδειας.
- Όταν όμως το θανατηφόρο δυστύχημα προκαλείται από εγωιστική παραγνώριση της ασφάλειας των άλλων προσώπων ή πεζών ή από επικίνδυνη ή απερίσκεπτη οδήγηση, ενδείκνυται η επιβολή ποινής φυλάκισης και στέρησης της άδειας οδηγού. Η επιβολή ποινής φυλάκισης ενδείκνυται κατ' αρχήν στις περιπτώσεις εκείνες που η αμέλεια εμπεριέχει και το στοιχείο της αδιαφορίας για την ασφάλεια άλλων προσώπων.
- Είναι θεμελιωμένο ότι η πάροδος αρκετού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος είναι στοιχείο ουσιώδες που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή ποινής, ειδικά αναφορικά με το είδος της ποινής, αν δηλαδή θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης ή όχι. Με αναφορά στην Παντέλα ν. Αστυνομίας
(2011)2 ΑΑΔ 562 και την R. v. Boswell [1984] 3 All ER 353 παρατίθενται περαιτέρω στην προρρηθείσα απόφαση, ενδεικτικοί επιβαρυντικοί και μετριαστικοί παράγοντες που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την επιβολή ποινής:
- Ως επιβαρυντικοί παράγοντες κρίνονται, η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλης ή ναρκωτικών, η υπερβολική ταχύτητα, η αδιαφορία σε προειδοποιήσεις από τους επιβάτες του και η επί μακρόν επίμονη και εκούσια πορεία πολύ κακής οδήγησης, όπως είναι για παράδειγμα η αδιαφορία σε φώτα τροχαίας και το προσπέρασμα άλλων αυτοκινήτων από τη λανθασμένη πλευρά. Άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η ταυτόχρονη διάπραξη άλλων αδικημάτων (όπως για παράδειγμα η οδήγηση χωρίς άδεια). Επιβαρυντικός παράγων είναι επίσης η ύπαρξη προηγούμενων καταδικών για οδικά αδικήματα, το κατά πόσο περισσότερα από ένα πρόσωπα σκοτώθηκαν ως αποτέλεσμα της αμελούς οδήγησης, αν ο κατηγορούμενος παρέλειψε να σταματήσει στη σκηνή ή αν διέπραξε το αδίκημα στην προσπάθειά του να αποφύγει έλεγχο ή σύλληψη.
- Ως ελαφρυντικοί παράγοντες θεωρούνται, μεταξύ άλλων, η λανθασμένη στάθμιση της κατάστασης (error of judgment), το λευκό οδικό μητρώο, ο καλός χαρακτήρας, η παραδοχή κατά τη δίκη και η ειλικρινής μεταμέλεια. Ελαφρυντικό είναι επίσης και το κατά πόσο το θύμα είναι στενός φίλος ή συγγενής του οδηγού και το έντονο συναισθηματικό αποτέλεσμα που είχε ο θάνατός του στον οδηγό.
- Όπου υπάρχουν ένας ή περισσότεροι επιβαρυντικοί παράγοντες, γενικά η ποινή φυλάκισης είναι η πλέον κατάλληλη, και σε μια επιβαρυμένη υπόθεση ως προς τον τρόπο οδήγησης, όπως για παράδειγμα η ανταγωνιστική οδήγηση σε δημόσιο υπεραστικό δρόμο ή η αμελής οδήγηση μετά την κατανάλωση αλκοόλης, ποινή δύο ή περισσότερων χρόνων φυλάκισης και μεγάλη περίοδος στέρησης αδείας (μεταξύ επτά έως δέκα ετών) θα πρέπει να επιβάλλεται. Σε σχέση με το αδίκημα του άρθρου 210 με θύμα πεζό παραπέμπω και στην απόφαση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 109) στην οποία παρέπεμψα και ανωτέρω και στην οποία λέχθηκαν τα κάτωθι: «Η παράλειψή του να επισημάνει την παρουσία του θύματος στο δρόμο χωρίς να παρεμβάλλεται οποιοδήποτε εμπόδιο σε συσχετισμό με τον φωτισμό της περιοχής και την ορατότητα που απολάμβανε εύλογα οδήγησαν το Δικαστήριο στο συμπέρασμα στο πλαίσιο της ολότητας των γεγονότων της υπόθεσης ότι ο εφεσείων διέπραξε το αδίκημα που προσδιορίζει το άρθρο 210. Επισημαίνουμε όμως ότι η αμέλεια του δεν επιβαρύνετο με το στοιχείο της αδιαφορίας για την τύχη του θύματος, που είναι παράγοντας κεφαλαιώδους σημασίας για τον καθορισμό της ποινής. Πρόθεση του Εφεσείοντα ήταν να διασταυρώσει την οδό Νικοδήμου Μυλωνά ώστε να εισέλθει στην οδό Δοϊράνη, η οποία βρίσκεται απέναντι και δεξιότερα από την οδό Δημόκριτου, πάροδο της Νικοδήμου Μυλωνά, απ' όπου εισήλθε στον κύριο δρόμο. Πριν προχωρήσει στον κύριο δρόμο σταμάτησε όπως είναι παραδεκτό· εισήλθε στον κύριο δρόμο, όταν η πορεία του ήταν απρόσκοπτη και προχώρησε, όπως κατέδειξε η μαρτυρία ενώπιον του Πρωτόδικου Δικαστηρίου, με χαμηλή ταχύτητα. Η αμέλειά του δεν μπορεί να αποδοθεί είτε σε αδιαφορία είτε σε επικίνδυνη χρήση του δρόμου. Συναρτάται περισσότερο με στιγμιαία απροσεξία ή αβλεψία.» (ο τονισμός και έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου). Κατάληξη και Ποινή Όπως προκύπτει από τα γεγονότα τα οποία τέθηκαν ενώπιον μου, τόσο από την Κατηγορούσα Αρχή όσο και από τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορούμενου, ο κατηγορούμενος οδηγώντας το όχημα του επί της οδού Αγίας Φυλάξεως στη Λεμεσό κατά την διάρκεια της νύχτας και ενώ υπήρχε οδικός φωτισμός σε κάποιο σημείο του δρόμου κτύπησε τον πεζό XXXXX Μεσιήτη, ο οποίος διασταύρωνε την οδό από τα δυτικά προς τα ανατολικά συμφώνα με την πορεία του ίδιου και τον οποίο παρέλειψε να δει ενώ θα μπορούσε με βάση τα γεγονότα της ορατότητας των 100 μέτρων και του οδικού φωτισμού. Το ερώτημα είναι κατά πόσο η πιο πάνω ενέργεια και συμπεριφορά του κατηγορούμενου μπορεί να χαρακτηριστεί ως εγωιστική και αδιάφορη για την ασφάλεια των άλλων οδηγών που χρησιμοποιούσαν το δρόμο ή το λάθος του ήταν στιγμιαίο. Για να αποφασιστεί το ζήτημα αυτό στην παρούσα υπόθεση, θα πρέπει να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα του τη δεδομένη στιγμή καθώς επίσης και τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε. Δεν έχει αναφερθεί και δεν προκύπτει από τα ενώπιον μου τεθέντα γεγονότα ότι ο κατηγορούμενος κινείτο με μεγάλη ταχύτητα ή με ταχύτητα πέραν του επιτρεπομένου ορίου. Επίσης δεν έχει αναφερθεί οιαδήποτε παραβατική των κανονισμών οδικής κυκλοφορίας συμπεριφορά του κατηγορούμενου κατά την διάρκεια της οδήγησης της επί της οδού Αγίας Φυλάξεως είτε παραβίαση φώτων τροχαίας είτε παραβίαση σήμανσης διάβασης πεζών. Ούτε έχω οιαδήποτε άλλα γεγονότα που να δεικνύουν την οδηγητική συμπεριφορά του κατηγορούμενου αμέσως πριν την σύγκρουση και τα οποία να καταδεικνύουν εγωιστική συμπεριφορά οδήγησης. Από την άλλη δεν παραγνωρίζω ότι ο πεζός διασταύρωνε μια κύρια αρτηρία η οποία κατά τον χρόνο εκείνο διαχωριζόταν με ζωγραφιστή νησίδα, βράδυ και ενώ στην περιοχή η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική ως προκύπτει από τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα ενόψει της χρήσης δακρυγόνων και φωτοβολίδων. που ενδεχομένως να επηρέαζαν και την ορατότητα αλλά και αντίδραση του ίδιου του θύματος. Το σημείο εκείνο του δρόμου στο οποίο διασταύρωνε ο πεζός αποτελείται από πεζοδρόμιο, ασφάλτινη προέκταση και την λωρίδα κυκλοφορίας εντός της οποίας κινείτο ο κατηγορούμενος με βόρεια κατεύθυνση. Η σύγκρουση έγινε στο μέσο της λωρίδας κυκλοφορίας του κατηγορούμενου ως προκύπτει από το σημείο Χ επί του Τεκμηρίου Α - σχεδιάγραμμα της σκηνής του δυστυχήματος. Το όχημα του κατηγορούμενου φαίνεται να ακινητοποιήθηκε στο σημείο Α1 του τεκμηρίου Α ήτοι κάποια μέτρα από το σημείο Χ ( 7 - 9 μέτρα) γεγονός που επιβεβαιώνει ότι η ταχύτητα του κατηγορούμενου δεν ήταν υψηλή. Από τα όσα προκύπτουν και αναφέρθηκαν τόσο σε σχέση με την ορατότητα όσο και την μορφολογία του δρόμου ο κατηγορούμενος παρέλειψε ενώ θα μπορούσε να δει το θύμα να εισέρχεται εντός του δρόμου με αποτέλεσμα να τον κτυπήσει. Σε ότι αφορά τώρα τον φωτισμό πράγματι προκύπτει ότι αυτός παρά το ότι υπήρχε μέσω των πασσάλων δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως υψηλής ποιότητας. Ως προκύπτει από το Τεκμήριο Β τις φωτογραφίες της σκηνής και παραπέμπω στο σύνολο των φωτογραφιών αυτός είναι μειωμένος και δεν φωτίζει τον δρόμο επαρκώς χωρίς βεβαίως να αλλοιώνεται το γεγονός της ορατότητας των 100 μέτρων. Παρά ταύτα προκύπτει ότι υπάρχει ζήτημα φωτισμού λαμβάνοντας υπόψη μου ότι πλέον, ως αναφέρθηκε και δεν αμφισβητήθηκε, ο δρόμος αυτός έχει αλλάξει και πλέον υπάρχει κτιστή νησίδα και πάσσαλοι φωτισμού σε αμφότερες τις πλευρές του δρόμου με λαμπτήρες υψηλής ισχύος. Σε συνάρτηση με την χαμηλής ποιότητα φωτισμό σημειώνω και λαμβάνω υπόψη μου τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούσαν κατά τον επίδικο βράδυ. Στην περιοχή έλαβαν χώρα επεισόδια μεταξύ οπαδών ομάδας και αστυνομίας με αποτέλεσμα να γίνει χρήση δακρυγόνων και φωτοβολίδων που δεν έχει αμφισβητηθεί ότι επηρέασαν τόσο την ατμόσφαιρα όσο και το ίδιο το θύμα του οποίου τα μάτια δάκρυζαν ενώ το ίδιο χρειάστηκε βοήθεια για να εξέλθει την καφετέριας όπου βρισκόταν και να κατέβει στον δρόμο ακλουθώντας πορεία και διασταυρώνοντας μόνος του. Κρίνω απαραίτητο να αναφερθώ πέραν των πιο πάνω αλλά και σε συνάρτηση με αυτά με το Τεκμήριο 4 - DVD από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Το περιεχόμενο του τεκμηρίου αυτού προβλήθηκε στο Δικαστήριο το οποίο είχε την ευκαιρία να δει την σκηνή του δυστυχήματος. Από αυτό το υλικό προκύπτει οφείλω να αναφέρω ενίσχυση των θέσεων της υπεράσπισης τόσο για την κατάσταση του φωτισμού όσο και για τον τρόπου που και το ίδιο το θύμα επέλεξε να εισέλθει εντός του δρόμου και να διασταυρώσει. Καταρχήν δεν έχει αμφισβητηθεί αντίθετα αναφέρθηκε ότι ο οδικός φωτισμός υπήρχε μόνο στην δυτική πλευρά του δρόμου (την πλευρά της πορείας του κατηγορούμενου) και αυτός ως προκύπτει από φωτογραφικό υλικό αλλά και οπτικό δεν ήταν υψηλής ισχύος αλλά κίτρινο φως, υπήρχαν στην ατμόσφαιρα ουσίες δακρυγόνων και η τροχαία κίνηση. Ως προκύπτει και από το οπτικό υλικό - τεκμήριο 4, το οποίο έχω παρακολουθήσει τόσο κατά την προβολή του στην αίθουσα όσο και κατά την μελέτη της παρούσας απόφασης τόσο ο φωτισμός προκύπτει να μην είναι ο κατάλληλος όσο όμως και η πορεία του θύματος και η δική του συμπεριφορά ήτοι η είσοδος του στο σημείο εκείνο του δρόμου με την τροχαία κίνηση, το ότι ελάττωσε βηματισμό μέσα στην λωρίδα αλλά και έχοντας κατά νου τις επιπτώσεις των δακρυγόνων στα μάτια του φαίνεται να έχουν συμβάλει και αυτά στην πρόκληση του δυστυχήματος. Όλα τα πιο πάνω φυσικά δεν άρουν την ευθύνη του κατηγορούμενου ο οποίος έστω και κάτω από αυτές τις συνθήκες μπορούσε να δει το θύμα εντός της λωρίδας κυκλοφορίας του, έχοντας ορατότητα 100 μέτρων κάτι που παρέλειψε εν τέλει να πράξει. Όφειλε φυσικά ο κατηγορούμενος εφόσον υπήρχε ορατότητα σύμφωνα με τα γεγονότα και στοιχεία να είχε αντιληφθεί την ύπαρξη και παρουσία του πεζού στον δρόμο που αποτελούσε για αυτόν ορατό και υπαρκτό κίνδυνο και να λάβει αποτρεπτικά μέτρα. Παρά ταύτα, ως προκύπτει δεν αντιλήφθηκε τον πεζό και κτύπησε αυτόν. Εδώ έγκειται και το σφάλμα του κατηγορούμενου. Δεδομένων των πιο πάνω περιστάσεων και συνθηκών του δυστυχήματος και στην απουσία άλλων γεγονότων αναφορικά με την οδηγητική συμπεριφορά του κατηγορούμενου πριν την σύγκρουση, φαίνεται και προκύπτει ότι η παρούσα περίπτωση πρόκειται για ένα στιγμιαίο λάθος και αβλεψία του κατηγορούμενου να δει τον πεζό εντός της πορείας του, να λάβει αποτρεπτικά μέτρα και να αποφύγει την σύγκρουση με όλα τα τραγικά δυστυχώς επακόλουθα, του θανάτου του θύματος. Ως ανάφερα οι πιο πάνω πράξεις και ενέργειες του κατηγορούμενου αλλά και τα γεγονότα στο σύνολο τους ως τέθηκαν δεν καταδεικνύουν ότι πριν από τη σύγκρουση ο κατηγορούμενος οδηγούσε με οποιοδήποτε εγωιστικό ή αδιάφορο τρόπο για την ασφάλεια των άλλων χρηστών του δρόμου. Σημειώνω ότι ο κατηγορούμενος δεν παραβίασε οιαδήποτε σήμανση, δεν είχε υψηλή ταχύτητα σε ένα δρόμο που χαρακτηρίστηκε και δεν αμφισβητήθηκε ότι αποτελεί μια από τις πιο κύριες της Λεμεσού με τις συνθήκες του φωτισμού που περιέγραψα αλλά και της κατάστασης του ίδιου του θύματος. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω και τις περιστάσεις που επικρατούσαν στο δρόμο τη δεδομένη στιγμή η κατάληξη μου είναι ότι ο κατηγορούμενος υπέπεσε σε μοιραίο ναι μεν αλλά στιγμιαίο σφάλμα αφού παρέλειψε να αντιληφθεί έγκαιρα τη παρουσία του πεζού στην πορεία του ο οποίος επιχειρούσε να διασταυρώσει το δρόμο και αποτελούσε γι αυτόν ορατό και υπαρκτό κίνδυνο. Δεν υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που να καταδεικνύουν ότι η οδήγηση του κατηγορούμενου ήταν εγωιστική ή αδιάφορη ως προς την ασφάλεια τρίτων προσώπων. Δεν οδηγούσε με οποιαδήποτε υπερβολική ταχύτητα ούτε με οποιοδήποτε απερίσκεπτο τρόπο. Η στιγμιαία αβλεψία έχει την έννοια της μιας και μόνο λανθασμένης κίνησης της στιγμής. Είναι ένα μεμονωμένο σφάλμα, το οποίο συμβαίνει σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, σε αντίθεση με την αλόγιστη και εγωιστική οδική συμπεριφορά, η οποία υπερβαίνει το στιγμιαίο και καλύπτει περισσότερα χρονικά στάδια (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιωάννου, ECLI:CY:AD:2015:B632, Π.Ε. 221/2013, 28/9/2015, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κωνσταντίνου Κουκκίδη, Ποινική Εφεση αρ. 198/12, ημερ. 19/2/2013). Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνω υπόψη μου τον τρόπο με τον οποίο ο πεζός επιχείρησε να διασταυρώσει το δρόμο στο συγκεκριμένο σημείο και κάτω από τις συνθήκες που περιγράφηκαν. Πέραν της πιο πάνω κατάληξης μου αναφορικά με την οδηγητική συμπεριφορά του κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη μου ότι η παράλειψη του δεν συνδυάζεται με άλλο επιβαρυντικό παράγοντα. Είναι λευκού ποινικού μητρώου, δεν βαρύνεται με οιοδήποτε βαθμούς ποινής ενώ έχει παραδεχθεί ευθύνη και ενοχή η οποία προκύπτει να είναι άμεση τόσο στις Αστυνομικές Αρχές όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου ενώ και μέχρι σήμερα ουδέν άλλο αδίκημα διέπραξε. Το αδίκημα έλαβε χώρα στις 6/11/2016 ενώ το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή 1 ½ χρόνο μετά. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 79 ετών με πρότερο έντιμο βίο ως εργαζόμενος, οικογενειάρχης και χρήσιμο μέλος της κοινωνίας στην οποία για τόσα χρόνια ζει και εργάζεται. Η κοινωνική του προσφορά δεν έχει αμφισβητηθεί ενώ ο ίδιος δείχνει πραγματικά μεταμελημένος και ταλαιπωρημένος από την παρούσα υπόθεση. Δεν παραβλέπω επιπλέον ότι ο κατηγορούμενος ήταν γνωστός με το θύμα, σύχναζαν και οι δύο στην ίδια καφετέρια γεγονός που επιδείνωσε αρνητικά τα συναισθήματα του και του προκάλεσε περαιτέρω ταλαιπωρία και στεναχώρια. Τα πιο πάνω δεν άρουν βέβαια τις τραγικές συνέπειες της οδηγητικής του συμπεριφοράς δεικνύουν όμως έμπρακτη μεταμέλεια για αυτές. Περαιτέρω προσμετρώ τους λοιπούς ελαφρυντικούς παράγοντες και το σύνολο της έκθεσης του γραφείου ευημερίας και την πάροδο του χρόνου η οποία αναλύθηκε ανωτέρω. Είναι γεγονός ότι το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή μετά από πάροδο περίπου 1 ½ έτους από τη διάπραξη του αδικήματος. Το γεγονός αυτό θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο ως ελαφρυντικός παράγοντας (Σωτήρης Αβραάμ v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 365, Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη
(1993)2 Α.Α.Δ. 355, Γενικός Εισαγγελέας v. Πεγειώτης κ.α
(2001)2 Α.Α.Δ. 617, Γενικός Εισαγγελέας v. Bαρνάβα
(1999)2 Α.Α.Δ. 638). Λαμβάνοντας υπόψη μου τις περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος σε συνδυασμό με την παραδοχή, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου και την μη ύπαρξη οιονδήποτε βαθμών ποινής επί της άδειας οδήγηση της σε συνδυασμό με τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις αλλά και την ηλικία του, έχοντας και πάντα κατά νου την νομολογία σε σχέση με την στιγμιαία αβλεψία κρίνω ότι δεν ενδείκνυται στερητική της ελευθερίας ποινή στον κατηγορούμενο. Αναφορικά τώρα με την στέρηση του δικαιώματος της κατηγορουμένης να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης, δεν έχουν τεθεί ενώπιον μου συγκεκριμένοι και ειδικοί λόγοι περί του αντιθέτου οι οποίοι να εδράζονται επί της σχετική νομολογίας. Τα όσα έχουν αναφερθεί σε σχέση με τα προβλήματα υγείας της συζύγου του κατηγορούμενου, και τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν κρίνω ότι είναι δυνατό και γίνονται αποδεκτά ως λόγοι για μείωση του εύρους της ποινής αυτής η οποία κρίνω όμως ότι ενόψει της σοβαρότητας της κατηγορίας αλλά και της συνολικότητας της ποινής είναι επιβεβλημένη. Κρίνω ότι η φύση του αδικήματος είναι τέτοια που η ποινή αυτή δεν υπάρχουν περιθώρια μη επιβολής της. Ως εκ των ανωτέρω έχω αναφέρει, επιβάλλω στον κατηγορούμενο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει ποινή προστίμου €3.000= πλέον 7 βαθμούς ποινής. Επιπρόσθετα, ο κατηγορούμενος αποστερείται του δικαιώματος να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο 8 μηνών από σήμερα. (Υπ.).............. Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Traffic / Sentence/ Causing Death by careless driving Αναφορά: Ποινική/ Ποινή/ Πρόκληση θανάτου από μη υπαίτια αμέλεια [1] 5-10 βαθμούς ποινής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο