Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΣΑΒΒΑ, Αρ. Υπόθεσης: 6171/17, 5/7/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:B133 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6171/17 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. XXXXX ΣΑΒΒΑ Κατηγορούμενης -------------------------- Ημερομηνία: 05 Ιουλίου, 2018 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κα Ντ. Χατζηκωνσταντίνου (κα Σάββα για να ακούσει την ποινή) Για κατηγορούμενο: κ. Χριστοφίδης Κατηγορούμενος: παρών ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος μετά από δική του παραδοχή στα ακόλουθα αδικήματα:
- Αμελής Οδήγηση. Στις 15/07/2016 οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα με αρ. εγγραφής XXXXX69 στην οδό Ηλία Καννάουρου στην Λεμεσό και δεν κατέβαλε την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή και προκάλεσε τροχαίο δυστύχημα (1η κατηγορία).
- Στον ίδιο τόπο και χρόνο οδηγούσε το ίδιο όχημα χωρίς να κατέχει άδεια οδήγησης (2η κατηγορία).
- Στον ίδιο τόπο και χρόνο οδηγούσε το ίδιο όχημα για το οποίο δεν κατείχε ασφάλεια έναντι κινδύνου τρίτου μέρους (3η κατηγορία).
- Στον ίδιο τόπο και χρόνο οδηγούσε το ίδιο όχημα του οποίου η εγγραφή ακυρώθηκε λόγω μη ανανέωσης της άδειας κυκλοφορίας για τρία συνεχή έτη. (4η κατηγορία).
- Στον ίδιο τόπο και χρόνο οδηγούσε το ίδιο όχημα για το οποίο δεν εκδόθηκε άδεια κυκλοφορίας (5η κατηγορία).
- Της οδήγησης κατά παράβαση απόφασης η διατάγματος Δικαστηρίου κατά παράβαση του άρθρου 19Α του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και συγκεκριμένα ότι στις 15/7/2016 στην Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού και ενώ ήταν πρόσωπο το οποίο αποστερήθηκε της ικανότητας να κατέχει η να λαμβάνει άδεια οδηγήσεως μηχανοκίνητου οχήματος στις 19/04/2016 για την περίοδο από 19/04/2016 μέχρι 19/10/2016 μετά από απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην υπόθεση με αρ. 24182/15 οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX69 στην οδό Ηλία Καννάουρου κατά την διάρκεια που ίσχυε το πιο πάνω διάταγμα / απόφαση. (6η κατηγορία) Ως προανέφερα ο κατηγορούμενος καταχώρησε παραδοχή σε όλες τις κατηγορίες ενώ για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα υπόθεση, κατόπιν αιτήματος της Υπεράσπισης και συγκατάθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, λαμβάνω υπόψη μου τα γεγονότα της υπόθεσης που επίσης αντιμετωπίζει ενώπιον μου ο κατηγορούμενος με αρ. 6283/17 και η οποία περιλαμβάνει ταυτόσημα αδικήματα ως η παρούσα και τα οποία διαπράχθηκαν στις 13/7/2016 στην οδό Τακιτού στη Λεμεσό με το όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX
- Το αδίκημα της παρακοής δικαστικού διατάγματος αφορά το ίδιο διάταγμα ως η κύρια υπόθεση ενώ επιπλέον των αδικημάτων που είναι τα ίδια με αυτά της κύριας υπόθεσης ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και την 3η κατηγορία που αφορά το αδίκημα της εγκατάλειψης σκηνής δυστυχήματος μετά την πρόκληση ζημιών σε περιουσία. Τα γεγονότα της κύριας υπόθεσης έχουν τεθεί από την ευπαίδευτη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής γραπτώς (Τεκμήριο Β) ενώ επιπλέον έχει τεθεί και το σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος ως τεκμήριο Α. Τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση που λαμβάνεται υπόψη κατατέθηκαν ως Τεκμήρια Α και Δ γραπτώς. Με βάση τα ενώπιον μου γεγονότα στις 15/7/2016 και περί ώρα 05:40 ο κατηγορούμενος οδηγούσε το μοτοποδήλατο που αναφέρεται στο κατηγορητήριο στην οδό Ηλία Καννάουρου με ανατολική κατεύθυνση. Είχε αναμμένα τα φώτα πορείας του και δεν έφερε κράνος. Σε κάποιο σημείο του δρόμου παρά το κατάστημα «ΣΙΣΑΜΟΥ» όπου διεξάγονταν οδικά έργα και υπήρχε οδική σήμανση εντός του δρόμου κτύπησε σε μια προειδοποιητική πινακίδα και ακολούθως ανατράπηκε στην άσφαλτο. Από το δυστύχημα τραυματίστηκε σοβαρά ο κατηγορούμενος και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού όπου παρέμεινε για νοσηλεία στο χειρουργικό τμήμα. Την ίδια ημέρα επισκέφθηκε την σκηνή ο Μ3 ο οποίος βρήκε το μοτοποδήλατο στην τελική του θέση, έκανε τις απαραίτητες μετρήσεις και ετοίμασε σχέδιο. Στην σκηνή εντόπισε ανεξάρτητο μάρτυρα ο οποίος και του ανάφερε τις συνθήκες του δυστυχήματος. Ο κατηγορούμενος υποβλήθηκε σε προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης με μηδενική ένδειξη. Στις 2/8/2016 ο κατηγορούμενος έδωσε ανακριτική κατάθεση και κατηγορήθηκε ενώ απάντησε «Δεν παραδέχομαι». Ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με οιοσδήποτε βαθμούς ποινής ενώ σε σχέση με προηγούμενες καταδίκες η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής αναφέρθηκε στην καταδίκη ημερ. 19/04/2016 και στα γεγονότα που αφορούν την 6η κατηγορία. Σύμφωνα με αυτά στα πλαίσια ποινικής υπόθεσης τροχαίων παραβάσεων με αριθμό 24182/15, Ε.Δ. Λεμεσού, ο κατηγορούμενος αντιμετώπισε κατηγορίες οδήγησης μη εγγεγραμμένου οχήματος με ποινή €80, χωρίς άδεια κυκλοφορίας με ποινή €80, οδήγηση χωρίς άδεια οδηγού με ποινή €100 και οδήγηση χωρίς ασφάλεια με ποινή €100, πλέον στέρηση της δυνατότητας απόκτησης ή κατοχής άδειας οδηγού για την περίοδο από 19/4/2016 μέχρι και την 19/10/
- Ο κατηγορούμενος δήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω του συνηγόρου του ότι παραδέχεται και αποδέχεται τα γεγονότα που αναφέρθηκαν σε σχέση με την 6η κατηγορία. Αναφορικά τώρα με την υπόθεση τα γεγονότα της οποίας λαμβάνω υπόψη μου για σκοπούς επιβολής ποινής αναφέρω ότι ο κατηγορούμενος στις 13/7/2016 περί ώρα 06:30 οδηγούσε το όχημα του στην οδό Τακιτού με νότια κατεύθυνση ενώ σε κάποιο σημείο του δρόμου κτύπησε σε σταθμευμένο όχημα το οποίο ευρισκόταν στην ανατολική πλευρά του δρόμου με νότιο μέτωπο και ακολούθως εγκατέλειψε την σκηνή. Το δυστύχημα έγινε αντιληπτό από μάρτυρα ο οποίος ενημέρωσε την αστυνομία. Ο κατηγορούμενος εντοπίστηκε, του έγινε έλεγχος αλκοόλης με μηδενική ένδειξη και κατά την διερεύνηση προέκυψαν τα λοιπά αδικήματα. Τα γεγονότα της κατηγορίας της παρακοής του δικαστικού διατάγματος έχουν ως οι λεπτομέρειες που δόθηκαν στην κύρια υπόθεση καθότι η ημερομηνία 13/7/2016 περιλαμβάνεται στην περίοδο στέρησης με βάση την αναφερθείσα υπόθεση. Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με την καταδίκη που αφορά η 6η κατηγορία ενώ δεν έχει βαθμούς ποινής. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής του και αφού υιοθέτησε την έκθεση του γραφείου ευημερίας η οποία ετοιμάστηκε προς όφελος του κατηγορούμενου κατέθεσε γραπτή αγόρευση που σημειώθηκε ως Έγγραφο Α. Έχω μελετήσει το σύνολο της εμπεριστατωμένης αγόρευσης του συνηγόρου και ιδιαίτερα την παραπομπή σε σχετική νομολογία όπως επίσης και τα όσα άπτονται των προσωπικών και οικογενειακών περιστάσεων του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 73 ετών, συνταξιούχος και διαζευγμένος. Είναι πατέρας 3 ενήλικων παιδιών. Γεννήθηκε στην Λεμεσό ενώ οι γονείς του χώρισαν όταν ο ίδιος ήταν 5 ετών. Μεγάλωσε με τους μητρικούς παππούδες και σπούδασε στην Αγγλία και στην Αμερική. Το 1980 επέστρεψε στην Κύπρο και άνοιξε δικό του φυσιοθεραπευτήριο. Το 1982 νυμφεύθηκε και απέκτησε τα τρία του παιδιά. Το 1992 χώρισε και διατηρεί μόνο τυπική σχέση με τα παιδιά του. Λαμβάνει μηνιαίως €590= ως σύνταξη ενώ από το 2009 αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας όπως πάρκινσον, προστάτη και πίεση ενώ αναμένεται να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Ο συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να αντιμετωπίσει τον κατηγορούμενο με επιείκεια λαμβάνοντας υπόψη του την σωρεία προβλημάτων που αντιμετώπιζε με την υγεία του και στις προσωπικές του σχέσεις τα οποί αποτέλεσαν και την γενεσιουργό αιτία της παραβατικής του συμπεριφοράς. Πλέον αναφέρθηκε δεν οδηγεί ενώ συντηρεί και την 95χρονη μητέρα του που πάσχει από αλτσχάιμερ. Ο συνήγορος εισηγήθηκε ακόμα ότι σε περίπτωση επιβολής ποινής στερητικής της ελευθερίας η εκτέλεση αυτής ενόψει των προσωπικών του συνθηκών δύναται να ανασταλεί. Αναμφίβολα τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος συνολικά ειδωμένα τόσο της κύριας υπόθεσης όσο και αυτής που λαμβάνεται υπόψη είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Η όλη οδική συμπεριφορά που επέδειξε είναι άκρως απαράδεκτη, αντικοινωνική και εγωιστική. Εκτός του ότι του είχε αποστερηθεί η ικανότητα του να κατέχει ή να αποκτά άδεια οδήγησης και παράκουσε το διάταγμα αυτό του Δικαστηρίου, συνάμα διέπραξε και σωρεία άλλων αδικημάτων επίσης, ιδιαίτερα σοβαρών όπως η αμελής οδήγηση, η ανασφάλιστη οδήγηση και η οδήγηση χωρίς άδεια ενώ εγκατέλειψε και σκηνή δυστυχήματος. Σοβαρότερη από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι η 6η κατηγορία η οποία αφορά ανυπακοή σε νόμιμη διαταγή Δικαστηρίου κατά παράβαση του άρθρου 19 Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου και των άρθρων 53 και 54, ενώ είχε αποστερηθεί στον Κατηγορούμενο σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης, η ικανότητα του να κατέχει άδεια οδήγησης. Σύμφωνα με το άρθρο 19Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν. 86/1972, όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 109(Ι)/2012: «19Α. Πρόσωπο, το οποίο έχει αποστερηθεί με απόφαση ή διάταγμα του δικαστηρίου, της ικανότητας να κατέχει ή λαμβάνει άδεια οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και το οποίο οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα κατά παράβαση της πιο πάνω απόφασης ή διατάγματος, είναι ένοχο αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση για διάστημα που δεν υπερβαίνει τα τέσσερα
(4)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα έξι χιλιάδες ευρώ οκτακόσια τριάντα τέσσερα ευρώ (€6.834) ή και στις δύο αυτές ποινές.» Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδίδεται δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του διατάγματος αφού η υπακοή σε διατάγματα δικαστηρίου συνιστά μια σημαντική πτυχή του κράτους δικαίου (βλ. Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας ν Ντούμα κ.α.
(2002)2 ΑΑΔ 133). Το αδίκημα της ανυπακοής είναι ιδιαίτερα σοβαρό, αφού πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης ενώ η συμμόρφωση σε Δικαστικά διατάγματα είναι αναγκαία προϋπόθεση για την ύπαρξη του κράτους δικαίου. Τούτων δεδομένων, η ποινή που θα επιβληθεί πρέπει να είναι ανάλογη της σοβαρότητας της ανυπακοής. Παρακοή σε δικαστικό διάταγμα πρέπει, κατά κανόνα, να αντιμετωπίζεται με ποινή φυλάκισης και μόνο κατ' εξαίρεση με πρόστιμο (βλ. Kay v Municipality of Larnaca
(1982)2 C.L.R. 236, Λοΐζου ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 227). Συγκεκριμένα στην απόφαση Λοΐζου ανωτέρω αναφέρθηκαν τα κάτωθι: «Παρακοή σε διαταγή του Δικαστηρίου πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης. Η συνέχιση της (παρακοής) τείνει να το ανατρέψει. Ανάλογη με την σοβαρότητα της ανυπακοής είναι και η τιμωρία η οποία επιβάλλεται. Η τιμωρία για τη συνεχιζόμενη παρακοή σε διαταγή του δικαστηρίου είναι κατά κανόνα η φυλάκιση. Όταν επέλθει συμμόρφωση παρέχεται η δυνατότητα για επιεικέστερη αντιμετώπιση του παραβάτη, χωρίς όμως να διαγράφεται η σοβαρότητα του αδικήματος». Περαιτέρω στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση CCC LAUNDRIES (PAPHOS) LIMITED v. Ελισάβετ Θεοφάνους, Ποινική Έφεση Αρ. 79/2010, Ημερομηνίας 11/06/2010 τονίστηκε εκ νέου η σοβαρότητα του αδικήματος της απείθειας και ότι τέτοιες συμπεριφορές δεν μπορεί να γίνονται αποδεκτές από τα Δικαστήρια. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση: «Οι έννοιες «Κράτος Δικαίου» και «Έννομη Τάξη» είναι άρρηκτα συνυφασμένες. Η επικράτηση τους στηρίζεται, μεταξύ άλλων, και στο καθήκον σεβασμού και υπακοής των δικαστικών διαταγών και διαταγμάτων. Η απείθεια σε διαταγή του Δικαστηρίου ενέχει το στοιχείο της καταφρόνησης του Δικαστηρίου. Πρόκειται για σοβαρό αδίκημα η τέλεση του οποίου πλήττει ευθέως την απονομή της δικαιοσύνης και κλονίζει την εμπιστοσύνη του κοινού στην αξιοπιστία του συστήματος για αποτελεσματική εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων και την εμπέδωση του νόμου και της τάξης. Τέτοιου είδους συμπεριφορά ποτέ δεν έγινε ανεκτή. Οι παραβάτες όταν είναι φυσικά πρόσωπα κατά κανόνα τιμωρούνται με φυλάκιση. Η χρηματική ποινή μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις πρέπει να επιβάλλεται Βλ. Kay v. Municipality of Larnaca
(1982)2 A.A.Δ. 236. Oι πολίτες σε όποια κοινωνική τάξη θεωρούν ότι ανήκουν ή σε όποια θέση βρίσκονται, υπέχουν αυστηρή υποχρέωση υπακοής στα δικαστικά διατάγματα που τους αφορούν. Αυτό επιβάλει η αρχή της ισονομίας. Οι δικαστές προσηλωμένοι στην αποστολή τους με πλήρη διαφάνεια και αυξημένο αίσθημα ευθύνης εκτελούν το καθήκον τους. Συμπεριφορές οι οποίες υπονομεύουν το έργο τους δεν μπορεί να γίνονται ανεκτές.» Για τον επιλογή και καθορισμό της ποινής θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη διάφοροι παράγοντες σε τέτοιες περιπτώσεις, όπως η φύση του διατάγματος, οι συνέπειες από την παραβίαση του και οι λόγοι παρακοής του. Στο σύγγραμμα SENTENCING IN CYPRUS, 2nd Edition του κ. Γ.Μ. Πική, στην σελ. 196 αναφέρονται τα ακόλουθα: « The nature of the order, the likely repercussions of its breach and the reasons for disregarding it, are considerations relevant to the choice of punishment on a charge of breaching terms of an order of the court.» Σημειώνω και παρεμβάλλω στο σημείο αυτό ότι το αδίκημα της 6ης κατηγορίας εισήχθη με τον τροποποιητικό νόμο 109
(1)/ 2012 στον Νόμο Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως. Μέχρι την εισαγωγή του εν λόγω άρθρου 19Α οι παραβάτες διαταγμάτων στέρησης κατοχής ή λήψης άδειας οδήγησης αντιμετώπιζαν την κατηγορία του γενικού άρθρου 137 του Ποινικού Κώδικα που αφορά την ανυπακοή σε οιοδήποτε διάταγμα, διαταγή ή ένταλμα Δικαστηρίου και κατατάσσεται ως πλημμέλημα ενώ τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι 2 χρόνια εκτός αν υπάρχει ειδικότερη πρόνοια. Με αναφορά στα διατάγματα στέρησης του δικαιώματος κατοχής ή λήψης άδειας οδήγησης ο Νομοθέτης εισήγαγε το άρθρο 19Α ανωτέρω το οποίο επιφέρει μεγαλύτερη ποινή ήτοι ποινή φυλάκισης μέχρι 4 έτη η χρηματική ποινή ύψους €6.834=. Η εισαγωγή της πρόνοιας αυτής αντικατοπτρίζει και την ιδιαίτερη σοβαρότητα του συγκεκριμένου αδικήματος. Η παρακοή του συγκεκριμένου διατάγματος πέραν της σοβαρότητας ενόψει των πιο πάνω αρχών της νομολογίας με αναφορά στην ανάγκη σεβασμού των δικαστικών αποφάσεων εμπεριέχει και σοβαρότητα που άπτεται των συνεπειών ενδεχόμενης οδήγησης με στερημένη άδεια σε τρίτα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το οδικό δίκτυο. Ιδιαίτερα σοβαρές είναι και οι κατηγορίες της εγκατάλειψης με ποινή φυλάκισης το ένα έτος στην περίπτωση πρόκλησης μόνο υλικών ζημιών αλλά και της ανασφάλιστης οδήγησης μαζί με την κατηγορία της αμελούς οδήγησης. Σε σχέση με την ύπαρξη ασφαλιστικής κάλυψης αναφέρω ότι το αδίκημα της οδήγησης χωρίς ασφάλεια έναντι κινδύνου τρίτου μέρους, ενέχει σοβαρότητα και παραπέμπω στην υπόθεση Ηλίας Σ. Πουλλής ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 57, 61 όπου αναφέρθηκαν τα κάτωθι: «Οι σοβαρές επιπτώσεις για τα θύματα δυστυχημάτων από ανασφάλιστη χρήση οχήματος καθιστούν το αδίκημα σοβαρό. Σε μια εποχή μάλιστα που τα ατυχήματα αυτά βρίσκονται σε συνεχή άνοδο.» Στην προκειμένη περίπτωση βεβαίως λαμβάνω υπόψη μου ότι από τις ενέργειες και οδηγητική συμπεριφορά του κατηγορούμενου δεν προκλήθηκε οποιαδήποτε υλική η σωματική ζημιά σε τρίτο πρόσωπο καθότι από την παραβατική του συμπεριφορά και την σύγκρουση με σήμανση οδικών έργων τραυματίστηκε σοβαρά μόνο ο ίδιος. Οφείλω όμως να φέρω σε προσοχή του κατηγορούμενου ότι το αδίκημα το οποίο έχει διαπράξει σε σχέση με την 6η κατηγορία είναι ιδιαίτερα σοβαρό. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος βαρύνεται και μια προηγούμενη καταδίκη στην οποία καταδικάστηκε για αδικήματα ίδιας φύσης ενώ λαμβάνεται υπόψη και άλλη υπόθεση επίσης τροχαίων παραβάσεων. Να σημειωθεί όμως, ότι κανένας δεν τιμωρείται εκ νέου για αδίκημα για το οποίο έχει ήδη κατηγορηθεί. Η σημασία των προηγούμενων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξη τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό ανάλογα με τον αριθμό, τον χρόνο και την φύση των αδικημάτων, την επιείκεια που μπορεί να επιδείξει το Δικαστήριο, αφού αποτελούν κυρίως ένδειξη της στάσης του Κατηγορουμένου προς την τήρηση των Νόμων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1). Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μία και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Ο Κατηγορούμενος με την όλη συμπεριφορά του επέδειξε πλήρη αδιαφορία για την ύπαρξη Δικαστικού διατάγματος. Στις 15/7/2016 και στις 13/7/2016 όταν αποφάσισε να οδηγήσει κατά τη διάρκεια της ισχύος της ανικανότητας που του είχε επιβληθεί και μάλιστα σε διάστημα στο μέσο περίπου από την ισχύ του επιβληθέντος διατάγματος και μάλιστα οδηγώντας αμελώς και χωρίς έγγραφα επέδειξε αδιαφορία για την ύπαρξη δικαστικού διατάγματος και την μη ύπαρξης ασφαλιστικής κάλυψης προς όφελος τρίτου. Αυτή η οδική συμπεριφορά είναι απαράδεκτη και αντικοινωνική. Ανυπακοή σε τέτοιο διάταγμα θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα. Σημειώνω ότι η ίδια παραβατική συμπεριφορά παρουσιάστηκε δύο φορές σε διάστημα μόλις 2 ημερών. Λαμβάνω υπόψη μου όλα όσα έχουν αναφερθεί, την παραδοχή του κατηγορούμενου που ήταν άμεση και την πάροδο 2 ετών από την διάπραξη των αδικημάτων. Σημειώνω ότι η 6η κατηγορία προστέθηκε μόλις τον Ιανουάριο του 2018 επί του κατηγορητηρίου. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορούμενου όπως αυτές διαφαίνονται από την έκθεση του γραφείου ευημερίας αλλά και τα προβλήματα υγείας τα οποία φαίνεται σύμφωνα με την έκθεση του γραφείου ευημερίας να αντιμετωπίζει όπως επίσης και την ύπαρξη της υπερήλικης μητέρας του. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου τη φύση του διατάγματος και τις συνέπειες από την παραβίαση του. Ο ίδια ο κατηγορούμενος δεν έχει προσποριστεί οποιοδήποτε όφελος από τη παραβίαση του διατάγματος αυτού. Παραβίαση όμως, διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο η Κατηγορούμενη στερείται του δικαιώματος να κατέχει ή να αποκτά άδεια οδήγησης, δεν σχετίζεται με την αποκόμιση οφέλους από τον παραβάτη σε βάρος των δικαιωμάτων άλλων πολιτών. Έχει να κάνει γενικότερα με την κοινωνία, το σεβασμό των διαταγμάτων των Δικαστηρίων και τη διατήρηση της έννομης τάξης και της αξιοπιστίας του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης, την οποία τα Δικαστήρια έχουν υποχρέωση να διατηρήσουν στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. Όλοι οι πιο πάνω παράγοντες σαφέστατα θα επηρεάσουν το εύρος της ποινής αλλά δεν μπορούν να επηρεάσουν το είδος αυτής. Ούτε οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου όσο δύσκολες και αν είναι δύνανται να επηρεάσουν το είδος της ποινής. Το αδίκημα της 6ης κατηγορίας είναι ιδιαίτερα σοβαρό και υπάρχει η ανάγκη για αποτροπή. Σε τέτοιες περιπτώσεις οι προσωπικές περιστάσεις είναι ήσσονος σημασίας. (βλ. Μάριος Παναγιώτου v. Aστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 540). Είναι καθήκον του Δικαστηρίου να στείλει το μήνυμα ότι τέτοιες συμπεριφορές δεν μπορεί να γίνουν αποδεκτές από οποιοδήποτε και για οποιονδήποτε λόγο. Η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής δεν έχει εξουδετερωθεί με την πάροδο του χρόνου αλλά ούτε και από τις αντικειμενικά δύσκολες προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου. Τούτων δεδομένων, το είδος της ποινής που θα επιβληθεί δεν μπορεί να είναι άλλο από ποινή στερητική της ελευθερίας. Λαμβάνοντας υπόψη μου όλα τα ανωτέρω και εξασκώντας τη μέγιστη επιείκεια προς το πρόσωπο της Κατηγορούμενης επιβάλλω σε αυτήν τις ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 15 ημερών . Στην δεύτερη κατηγορία ποινή φυλάκισης 10 ημερών. Στην τρίτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 10 ημερών. Στην τέταρτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 10 ημερών. Στην πέμπτη κατηγορία καμία ποινή ενόψει του ότι τα γεγονότα αυτής είναι απόρροια της 4ης κατηγορίας. Στην έκτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 5 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης όλων των κατηγοριών να συντρέχουν. Με αναφορά και σε σχέση με την 6η κατηγορία και λαμβάνοντας υπόψη μου ότι δεν τέθηκαν οιοιδήποτε ειδικοί λόγοι επιβάλλω στον κατηγορούμενο ποινή στέρησης του δικαιώματος κατοχής ή λήψης άδειας οδήγησης για περίοδο 12 μηνών από σήμερα. Περαιτέρω όπως αναφέρθηκε στην Ευθυμίου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 327, 329 (με αναφορά στις Koumas Georghiou v The Police
(1967)2 C.L.R. 290, Pavlos Ioannou Spiritos v. The Police
(1967)2 C.L.R. 230 και Sherif v. The Police
(1974)2 C.L.R. 16): «Σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου υποστηρίζεται ότι οποτεδήποτε κατηγορούμενος καταδικάζεται σε φυλάκιση για τροχαίο αδίκημα, και ταυτόχρονα κρίνεται αναγκαία η στέρηση της άδειας οδήγησης, η διάρκεια της στέρησης συνεκτιμάται με την ανάγκη για παροχή λογικής ευχέρειας στον καταδικασθέντα για επαναδραστηριοποίηση. Συνεπώς, οποτεδήποτε η άδεια οδηγού είναι αναγκαία για την απασχόληση του κατηγορουμένου, η στέρηση της πρέπει, είτε να συμπίπτει είτε να μη είναι πολύ μακρύτερη σε χρονική διάρκεια από το χρόνο της αποφυλάκισης του.» Θα εξετάσω τώρα την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Κατηγορούμενου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3[i] του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/2003. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από το Δικαστήριο σαν μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Τα δύο θέματα είναι ξεχωριστά. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και αποφασίζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που δικαιολογούν την αναστολή της. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 583). Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι (βλ. Demetriou v. R.
(1976)2 J.S.C. 386 και Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου
(1996)2 ΑΑΔ 303):
- Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο.
- Το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής.
- Η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Λαμβανομένων όλων υπόψη, ενόψει της φύσεως των αδικημάτων, της ηλικίας του κατηγορούμενου, των οικονομικών και προσωπικών του συνθηκών και ιδιαίτερα των προβλημάτων υγείας για τα οποία θα υποβληθεί και σε χειρουργική επέμβαση θεωρώ ότι δικαιολογείται η αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Συγκεκριμένα έλαβα υπόψη μου τα ακόλουθα:
- Ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 73 χρονών, ασθενής και χαμηλοσυνταξιούχος.
- Έχουν παρέλθει 2 έτη από την διάπραξη κατά την διάρκεια των οποίων δεν αναφέρθηκαν άλλα αδικήματα.
- Αντιμετωπίζει συγκεκριμένα προβλήματα υγείας για τα οποία θα υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση.
- Πέραν της καταδίκης που αφορά η 6η κατηγορία δεν βαρύνεται με άλλες καταδίκες ενώ στον χρόνο που διέρρευσε από την διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και σήμερα δεν επέδειξε παραβατική συμπεριφορά. Λαμβάνοντας υπόψη μου τα πιο πάνω και ιδιαίτερα την κατάσταση της υγείας του κατηγορούμενου σε συνδυασμό με τις λοιπές περιστάσεις που άπτονται των οικογενειακών και οικονομικών του συνθηκών καταλήγω ότι οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο σε σχέση με όλες τις κατηγορίες θα πρέπει να ανασταλούν και ως εκ τούτου αναστέλλονται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. (Το Δικαστήριο εξηγεί σε απλή γλώσσα τις συνέπειες διάπραξης αδικήματος κατά την περίοδο αναστολής) (Υπ.).............. Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal / Traffic / Final Αναφορά: Παρακοή διατάγματος στέρησης κ.α. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο